የጸሎት ሰዎች

ጸሎታቸው ታሪክን የቀረጸ የአሥራ አምስት ሰዎችን ሕይወት በአንድነት ያቀርባል፤ እረኞችን፣ መምህራንንና የክርስቲያን መሪዎችን የኃይል ምንጭ ወደ ሆነው ወደ ስውሩ የጸሎት ስፍራ መልሶ ይጠራል። በታሪካቸው በኩል እግዚአብሔር በትሑትና በጽኑ ምልጃ እንዴት እንደ ሠራ ያሳያል፤ አንባቢውም ፍሬያማ የሆነ አገልግሎትና መንፈሳዊ ተጽዕኖ ሁሉ የሚፈልቅበትን የተሰወረ ምንጭ፣ ጸሎትን፣ መልሶ እንዲያገኝ አጥብቆ ይጠይቃል።

የማንኛውም ክርስቲያን መሪ ታላቅ ሥራ በመጀመሪያ የሚሠራው በስውር፣ በጉልበቱ ተንበርክኮ እንደ ሆነ ነው — እግዚአብሔር ታሪክን የሚቀርጸው በተሰጥኦ ባላቸው ወይም ኃያላን በሆኑ ሰዎች ሳይሆን በሚጸልዩ ሰዎች ነው። መጽሐፉ አሥራ አምስት ምሳሌዎችን በማቅረብ ጸሎት የመንፈሳዊ ኃይል እውነተኛ ሞተር እንደ ሆነ ያስረዳል፤ አንባቢውንም ያ ኃይል ወደሚፈልቅበት ወደ ስውሩ የጸሎት ስፍራ መልሶ ይጠራል።

መጽሐፉ በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ ሕይወታቸው በልዩ ጸሎት የታወቀውን አሥራ አምስት ሰዎች ይሰበስባል — የተሰወረ ጸሎታቸው በመነቃቃት፣ በሚስዮንና በአገልግሎት የሚታይ ፍሬ ያፈራላቸውን ዓይነት አማላጆች። ስለ ጸሎት በረቂቅ ሐሳብ ከመከራከር ይልቅ እነዚህ አሥራ አምስት ሕይወቶች ራሳቸው እንዲመሰክሩ ያደርጋል፤ ከእያንዳንዳቸውም ለምልጃ የተሰጠ ሕይወት የሚያስተምረውን ትምህርት ያወጣል።

በተለይ ለእረኞች፣ ለመምህራንና ለክርስቲያን መሪዎች ነው፤ ነገር ግን አገልግሎቱ ወይም ሕይወቱ መንፈሳዊ ኃይል እንደ ጎደለው ለሚሰማው አማኝ ሁሉ ነው። መጽሐፉ ወደ ስውሩ የጸሎት ስፍራ የሚመልስ ጥሪ ነው፤ በጸሎት ፋንታ በችሎታ፣ በእንቅስቃሴ ወይም በዘዴ ለታመነ ሁሉ ይናገራል፤ ወደ ተሰወረው የምልጃ ሥራም ይጠራዋል።

ምሳሌ ክርክር ብቻውን ሊያስተምር የማይችለውን ስለሚያስተምር ነው። ጸሎታቸው ታሪክን በግልጽ የቀረጸ ሰዎችን በማሳየት መጽሐፉ ጸሎትን ተጨባጭና አሳማኝ ያደርገዋል፤ አንባቢውንም አስፈላጊነቱን እንዲረዳ ብቻ ሳይሆን እንዲከተለውም ያነሣሣዋል። ሕይወቶቹ ትምህርቱ የሚናገረውን ያረጋግጣሉ — እግዚአብሔር በሚጸልዩ ሰዎች በኩል በታላቅ ኃይል ይሠራል።

ሀብት፣ ሥልጣን ወይም የተፈጥሮ ተሰጥኦ ሳይሆን ትሑትና ጽኑ ጸሎት ነው። መጽሐፉ ደጋግሞ የሚያስተምረው እነዚህ ሰዎች አስቀድመው በማይታየው ዓለም ነገሮችን እንዳንቀሳቀሱና በሕዝብ ፊት የነበራቸው ጠቃሚነት ከተሰወረ ምልጃቸው እንደ ፈለቀ ነው — ስለዚህ የተጽዕኖአቸው ምሥጢር እነርሱ እንደ ጸለዩ ለመጸለይ ፈቃደኛ ለሆነ አማኝ ሁሉ የተከፈተ ነው።

ሁለቱ አብረው የሚሄዱ ሲሆኑ በጭብጥም ይደራረባሉ፤ ሁለቱም ጸሎታቸው የነገሮችን አካሄድ የለወጠ ሰዎችን ያቀርባሉ። «የጸሎት ሰዎች» አሥራ አምስቱን ሰዎች መሪዎች ወደ ስውሩ የጸሎት ስፍራ እንዲመለሱ እንደሚቀርብ ጥሪ አድርጎ ያቀርባቸዋል፤ «ሰማይን ያንቀሳቀሱ ሰዎች» ደግሞ ታሪክ የሚለወጠው በምድራዊ ኃይል ሳይሆን በምልጃ ነው የሚለውን ያንኑ እውነት አጥብቆ ይናገራል፤ ሁለቱም እርስ በርሳቸው ይደጋገፋሉ።

ከመጀመሪያው፣ ወይም ልቡን ከሳበው ከማንኛውም ሕይወት ነው፤ እያንዳንዱ ምዕራፍ በአብዛኛው ራሱን ችሎ ይቆማልና — ነገር ግን መጽሐፉ ወደ ጸሎት የሚመልስ ቀጣይ ጥሪ ሆኖ እንዲነበብ የተዘጋጀ ነው። አሥራ አምስቱ ሕይወቶች በአንድነት ሲታዩ ወደ ስውሩ የጸሎት ስፍራ የሚጠራ እየጎላ የሚሄድ ጥሪ ይሆናሉ፤ በጸሎት ቢነበቡና ወደ ታደሰ የምልጃ ሕይወት ቢለወጡ ይበልጥ ይጠቅማሉ።