የE. M. Bounds የሕይወት ታሪክ

ኤድዋርድ መኬንድሪ ባውንድስ በ1913 በጆርጂያ በምትገኝ አንዲት ትንሽ ከተማ ሞተ፤ ካገለገላቸው አብያተ ክርስቲያናት ውጭ ብዙም አይታወቅም ነበር። ከኋላው የተከመሩ የእጅ ጽሑፎችን፣ መጠነኛ የመጻሕፍት ስብስብንና በጥቂት ወዳጆቹ ዘንድ ጎሕ ሳይቀድ ተነሥቶ የሚጸልይ ሰው የሚል ስምን ትቶ ሄደ። ከአንድ መቶ ዓመት በኋላ ግን ስለ ጸሎት የጻፋቸው መጻሕፍት ወደ በርካታ ቋንቋዎች ተተርጉመዋል፤ ከኅትመትም ወጥተው አያውቁም። ፍሬው ከሞቱ በኋላ ብቻ ከሞላ ጎደል የታየ ሕይወት ምሳሌ ከሆኑት በዘመናዊቱ ቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ እጅግ ግልጽ ከሆኑት አንዱ እርሱ ነው።

በሚዙሪ ያሳለፈው ልጅነትና የመጀመሪያ ምኞቱ

ኦገስት 15 ቀን 1835 በሚዙሪ ግዛት በሼልቢ ካውንቲ ተወለደ፤ የአሜሪካ ሜቶዲስት እንቅስቃሴ የድንበር አካባቢ ጳጳስ በነበሩት በዊልያም መኬንድሪ ስምም ተሰየመ — ይህም ስም ትንቢት ዓይነት ሆኖ ተገኘ። ኤድዋርድ የአሥራ አራት ዓመት ልጅ ሳለ አባቱ ሞተ፤ ቤተሰቡ በድንገት ችግር ላይ በመውደቁም የልጁ ትምህርት ተቋረጠ። እንደ ዘመኑ ብዙ ወጣቶች በወርቅ ፍለጋው ሩጫ ዓመታት ወደ ምዕራብ ሄደ፤ ነገር ግን ወርቅ ፈላጊ ሆኖ አልቀረም። ወደ ሚዙሪ ተመልሶ ሕግ አጠና፤ ገና በአሥራዎቹ ዕድሜ ሳለም የጥብቅና ፈቃድ አግኝቶ በግዛቱ ካሉት ጠበቆች ሁሉ በዕድሜ ከታናናሾቹ አንዱ ሆኖ ሠራ።

ሕጉ ግን ያቆየው ለጥቂት ዓመታት ብቻ ነበር። በአንድ የሜቶዲስት መነቃቃት ስብከት አማካይነት ዳነ፤ የመስበክ ጥሪውም ተከራክሮ ሊያስወግደው በማይችለው ኃይል መጣበት — ለክርክር የሠለጠነ ሰው መሆኑን ስናስብ ይህ ሊታወስ የሚገባው ነገር ነው። የጥብቅና ሥራውን ተወ፤ በ1859 በሃያ አራት ዓመቱ ተሹሞ በሚዙሪ ወደምትገኘው ሞንቲቸሎ፣ ወደ ደቡብ ሜቶዲስት ኤጲስቆጶሳዊት ቤተ ክርስቲያን ተላከ። ተስፋ ሰጪ የሆነውን ሙያ በአንድ የአገልግሎት ወረዳና በጥቂት ደመወዝ ለወጠ፤ በዚህም የተጸጸተበት አንድም ምልክት አልታየበትም።

እስር ቤት፣ እና ያልመረጠው ጦርነት

ከሁለት ዓመት በኋላ አገሪቱ ተከፋፈለች፤ ሚዙሪም አብራ ተከፋፈለች። በሜይ 1861 በዚያን ጊዜ በብሩንስዊክ እረኛ የነበረው ባውንድስ የደቡብ ደጋፊ ናቸው ተብለው ከተጠረጠሩ ከሁለት መቶ በላይ ከሆኑ ሌሎች ሰዎች ጋር በሕብረቱ ወታደሮች ተያዘ። ለአሜሪካ የታማኝነት መሐላ እንዲምል ወይም አምስት መቶ ዶላር ቅጣት እንዲከፍል ተጠየቀ። ሁለቱንም እምቢ አለ — እርሱ ራሱ እንደ ተናገረው በፖለቲካ ምክንያት ሳይሆን በኅሊና ጉዳይ መገደድን ስላልተቀበለ ነው። ይህ ጥንቃቄ ውድ ዋጋ አስከፈለው። መጀመሪያ በጄፈርሰን ሲቲ፣ ከዚያም በሴንት ሉዊስ በሚገኝ የፌዴራል እስር ቤት ተዋጊ ካልሆኑ ሰዎች ጋር ለአንድ ዓመት ተኩል ያህል ታሰረ።

በእስረኞች ልውውጥ ከተፈታ በኋላ ወደ ደቡብ አቀና፤ የቀረውንም የጦርነቱን ጊዜ ከሚዙሪ ለመጡ የኮንፌዴሬሽን ወታደሮች ቄስ ሆኖ አገለገለ። ይህ ከአገልግሎቶች ሁሉ እጅግ ከባዱ ነበር፤ በዕድሜ እኩዮቹ የሆኑ ሰዎችን መቅበር፣ ለእናቶቻቸው ደብዳቤ መጻፍ፣ በጭቃ ውስጥ የአምልኮ ሥርዓት ማካሄድ። በቴኔሲ በፍራንክሊን በሰይፍ ግንባሩን ተመትቶ ዳግመኛ ተማረከ። ያን ጠባሳ በቀረው ዕድሜው ሁሉ ተሸከመው።

ያገለገለው ወገን የተዋጋው ባርነትን ለማስቀጠል እንደ ነበረ በግልጽ መነገር አለበት፤ ከጊዜ በኋላ ስለ ጸሎት የጻፈው ምንም ነገር ይህን አይለውጠውም። ከዚሁ ጋር አብሮ ሊነገር የሚችለው ግን ጦርነቱ ካበቃ በኋላ ያደረገው ነገር ነው፤ ይህም ያደረገበትን ከተማ ያስደነቀ ነበር።

ፍራንክሊን፦ ስድስት ሰዎችና የማክሰኞ ምሽት

ጦርነቱ አብቅቶ በ1865 በበጋው ወራት በመጨረሻ ሲፈታ ባውንድስ ወደ ፍራንክሊን ተመለሰ — ወደ ቈሰለባትና ወደ ተደበደበባት፣ እርሻዎቿም እርሱ የቀበራቸውን ሰዎች መቃብሮች አሁንም ወደያዙባት ከተማ። ሄዶ በገንዘብ ወይም በሳንቃ ሊገነባት አልነበረም። የሄደው በዚያ የምትገኘውን የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ለመጠበቅ ነበር፤ ዘዴውም እጅግ ቀላል እስኪመስል ድረስ ቀላል ነበር። ጸሎት በእውነት አንዳች ነገር እንደሚያደርግ የሚያምኑ ጥቂት ሰዎችን ፈለገ፤ ስድስት ያህል ሰዎችንም አገኘ። በየማክሰኞ ምሽቱ አብረው ተንበርክከው ጸለዩ — ለራሳቸው፣ ለቤተ ክርስቲያኒቱ፣ ለከተማይቱ፣ በፈራረሰችና በመረረች አገር ላይ መነቃቃት እንዲመጣ።

ያ አሥር ዓመት ቀሪ ማንነቱን ቀረጸው። ስለ ድርጅታዊ ማሽነሪ ከንቱነትና ስለ ጸሎተኛ ሰዎች አስፈላጊነት በኋላ በወረቀት ላይ ያሰፈረውን ሁሉ በመጀመሪያ የተማረው በተሸነፈች ከተማ በምትገኝ ቤተ ክርስቲያን ወለል ላይ፣ አምስት ወይም ስድስት ሰዎች ከጎኑ ሆነው ነበር።

ቤተ ክርስቲያን ዛሬ የምትፈልገው ብዙ ወይም የተሻለ ማሽነሪ አይደለም፤ አዳዲስ ድርጅቶች ወይም ብዙና አዳዲስ ዘዴዎችም አይደሉም፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ሊጠቀምባቸው የሚችል ሰዎችን ነው — የጸሎት ሰዎችን፣ በጸሎት ብርቱ የሆኑ ሰዎችን።

— ኢ. ኤም. ባውንድስ፣ በጸሎት የሚገኝ ኃይል

የአርታኢው ጠረጴዛ፣ እና ያልሰበረው ሐዘን

የባውንድስ ስጦታዎች ዕውቅና አገኙ። በአላባማና በሚዙሪ እረኛ ሆኖ አገለገለ፤ የሴንት ሉዊስ ክሪስቺያን አድቮኬት አርታኢ፣ ከዚያም የቤተ እምነቱ ይፋዊ ጋዜጣ የሆነው የናሽቪል ክሪስቺያን አድቮኬት ረዳት አርታኢ ሆኖ ሠራ — ይህም ለተወሰነ ጊዜ በደቡብ ሜቶዲስት እንቅስቃሴ ውስጥ ተጽዕኖ ፈጣሪ ከሆኑት ቦታዎች አንዱ ነበር። በማንኛውም የተለመደ መመዘኛ ስኬታማ የቤተ ክርስቲያን ሰው ነበር።

በሴፕቴምበር 1876 የጆርጂያዋ የዋሽንግተን ከተማ ተወላጅ የሆነችውን ኤማ ኤልዛቤት ባርኔትን አገባ፤ ኤሚ ብለው ይጠሯት ነበር። ሦስት ልጆች ተወለዱ — ሴለስት፣ ኮርኔይና ኤድዋርድ የተባለ ወንድ ልጅ። በፌብሩዋሪ 1886 ኤሚ ሞተች። ከሃያ ወራት በኋላ ባውንድስ የአክስቷን ልጅ ሃሪየት ኤልዛቤት ባርኔትን አገባ፤ ስድስት ተጨማሪ ልጆችም ተወለዱ፦ ሳሙኤል፣ ቻርልስ፣ ኦዝቦርን፣ ኤልዛቤት፣ ሜሪ፣ እንዲሁም ኤሚ ብለው የሰየሟት ሴት ልጅ። ከሌሊቱ በአሥር ሰዓት ስለ መጸለይ በዚያ ያህል አጽንዖት የጻፈው ሰው ባዶ ቤት ያለው መነኩሴ አልነበረም። ቤቱ በልጆች የተሞላ አባት ነበር፤ ሰውን ወይ ጸሎትን እንዲያቆም ወይም በተለየ መንገድ መጸለይ እንዲጀምር የሚያደርገውን ዓይነት ኀዘንም ያውቅ ነበር።

ከንጋት በፊት ያሉት ሰዓታት

በ1894 አካባቢ የአርታኢነቱን ወንበር ትቶ ቤተሰቡን ይዞ የመጀመሪያ ሚስቱ የትውልድ ከተማ ወደ ሆነችው ወደ ጆርጂያዋ ዋሽንግተን ተዛወረ። ከዚያ በኋላ ታዋቂ መድረክ ዳግመኛ አልያዘም። ከረጅም ጊዜ ጀምሮ በማለዳ የሚነሣ ሰው ነበር፤ አሁን ግን የሚመራው ምእመን፣ ለዚያም የሚከፈለው ደመወዝ በሌለበት ሁኔታ ጸሎት ዋና ሥራው ሆነ — እርሱም በቀጥተኛው ትርጕም እንደ ሥራ የቈጠረው ይመስላል። ከሌሊቱ በአሥር ሰዓት ተነሥቶ እስከ ጠዋቱ አንድ ሰዓት ድረስ ይጸልይ ነበር።

የሚያውቁት ሰዎች በጨለማው ሰዓታት እየተመላለሰ ድምፁን ከፍ አድርጎ የሚጸልይ፣ ብዙ ጊዜም አንድን የመጽሐፍ ቃል እስኪያቃጥለው ድረስ ለቀናት ይዞ የሚቈይ ሰው እንደ ነበረ ገልጸዋል። ትርዒት እያሳየ አልነበረም፤ የሚመለከተው ሰው ከሞላ ጎደል አልነበረም። ሲጋበዝ ይጓዝ፣ የጸሎት ስብሰባዎችን ያካሂድ፣ ለጋዜጦች ይጽፍ፣ መጻሕፍቱንም ከሚሸጣቸው ይልቅ በስጦታ የሚሰጣቸው ይበዙ ነበር። በእነዚያ ጎሕ ከመቅደዱ በፊት ባሉት ሰዓታትም ጻፈ — ስለ ጸሎት ስምንት የእጅ ጽሑፎችን፤ እነዚህም የጸሎትን አስፈላጊነት፣ ዕድሎቹን፣ እውነታውን፣ የጦር ዕቃዎቹንና በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የጸለዩትን ሰዎች የሚዳስሱ ነበሩ።

በዚህ ዓለም ለእግዚአብሔር ከሁሉ የበለጠ ሥራ የሠሩ ሰዎች በማለዳ በጕልበታቸው የተንበረከኩ ናቸው። የማለዳውን ጊዜ፣ ዕድሉንና ትኩስነቱን እግዚአብሔርን ከመፈለግ ውጭ በሌላ ነገር የሚያባክን ሰው በቀረው ቀን እርሱን በመፈለግ ብዙም አይገፋም።

— ኢ. ኤም. ባውንድስ፣ በጸሎት የሚገኝ ኃይል

ከስምንቱ መካከል በሕይወት ሳለ አሳታሚ ያገኘው አንዱ ብቻ ነበር፤ በ1907 የወጣውና በኋላ በጸሎት የሚገኝ ኃይል ተብሎ የተሰየመው ሰባኪውና ጸሎት ነው፤ አብዛኞቹ አንባቢዎች እስከ ዛሬ የሚያውቁት በዚህ መጽሐፍ ነው። የቀሩት ሰባቱ በእጅ ጽሑፍ እንደ ተቀመጡ ቀሩ። አንድ ቀን ይነበባሉ ብሎ የሚያምንበት ምንም ምክንያት አልነበረውም።

«እርሱ ሲዘጋጅ እኔም ዝግጁ ነኝ»

ባውንድስ ሰባ ስምንተኛ የልደት ቀኑን ካከበረ ከዘጠኝ ቀን በኋላ ኦገስት 24 ቀን 1913 በጆርጂያዋ ዋሽንግተን በቤቱ ሞተ። ፍጻሜው ከመድረሱ ጥቂት ቀደም ብሎ ለወዳጁ ለሆሜር ደብሊው ሆጅ እንደ ቀረው ሕይወቱ ሁሉ የሚነበብ አንድ መስመር ጻፈ፦

እርሱ ሲዘጋጅ እኔም ዝግጁ ነኝ፤ የሰማያዊውን ስፍራ ደስታ ለመቅመስ እናፍቃለሁ።

— ኢ. ኤም. ባውንድስ፣ ለሆሜር ደብሊው ሆጅ ከጻፈው ደብዳቤ

የእጅ ጽሑፎቹ በጣሪያ ሥር ባለ ክፍል ውስጥ ተረስተው ሊቀሩ ይችሉ ነበር። ይልቁንም ሁለት ወዳጆች — ክላውዲየስ ሊስያስ ቺልተን፣ ከእርሱም በኋላ ሆጅ — የማረምና የማሳተም ድካሙን ተሸከሙ። ዓላማ በጸሎት በ1920፣ ጸሎትና የሚጸልዩ ሰዎች በ1921 ወጡ፤ የቀሩትም በ1920ዎቹ ሁሉ እስከ 1931 ድረስ ተከታትለው ታተሙ። ባውንድስ ከዚህ አንዱንም አላየም።

ዛሬም የሚነበበው ለምንድን ነው?

ባውንድስ ሥርዓታዊ የሥነ መለኮት ምሁር አይደለም፤ እንደሆነም አያስመስልም። ራሱን ይደጋግማል። አንዱን ምስማር ደጋግሞ ይመታል። ነገር ግን ያነበበውን ነገር ሳይሆን በየማለዳው የሚያደርገውን ነገር እንደሚገልጽ ሰው ጻፈ፤ መጻሕፍቱም አብረዋቸው የታተሙትን ሁሉ ከሞላ ጎደል በዕድሜ የበለጡበት ምክንያት ይህ ነው። ዋናው እምነቱ ፈጽሞ አይናወጥም፤ እግዚአብሔር የሚሠራው በሰዎች እንጂ በዝግጅቶች አይደለም፤ እግዚአብሔር ሊጠቀምበት የሚችለውም መጸለይን የተማረ ሰው ነው።

ስለ እግዚአብሔር ለሰዎች መናገር ታላቅ ነገር ነው፤ ስለ ሰዎች ለእግዚአብሔር መናገር ግን ከዚያ የበለጠ ታላቅ ነው።

— ኢ. ኤም. ባውንድስ፣ በጸሎት የሚገኝ ኃይል

በጆርጂያዋ ዋሽንግተን በአንድ ትሑት የመቃብር ድንጋይ ሥር ተቀብሯል። ታላቅ ሹመት አልያዘም፤ እንቅስቃሴ አልመሠረተም፤ ከሥራዎቹ ሁሉ የሚበልጡት ሳይታተሙ ሞተ። በቀላሉ ከተማይቱ ገና በጨለማ ሳለች ለዐሥራ ዘጠኝ ዓመታት ያለማቋረጥ ይነሣ ነበር — ቤተ ክርስቲያንም ከእነዚያ ማለዳዎች የወጣውን ከዚያ ጊዜ ጀምሮ ስታነብ ኖራለች።