ዲ. ኤል. ሙዲ (1837 – 1899)

ማን ነበር?

ድዋይት ላይማን ሙዲ ፌብሩዋሪ 5 ቀን 1837 በማሳቹሴትስ፣ ኖርዝፊልድ ከዘጠኝ ልጆች ስድስተኛ ሆኖ ተወለደ። አራት ዓመት ሲሆነው አባቱ ሞተ፤ ቤተሰቡንም በድህነት ውስጥ ትቶ ሄደ። የተማረው እስከ አምስተኛ ክፍል ብቻ ነበር፤ በአሥራ ሰባት ዓመቱም በአጎቱ የጫማ መደብር ለመሥራት ወደ ቦስተን ሄደ። በ1855፣ በአሥራ ስምንት ዓመቱ፣ የሰንበት ትምህርት ቤት መምህሩ ኤድዋርድ ኪምቦል ወደ ጫማ መደብሩ መጥቶ በመሸጫው ጠረጴዛ ጀርባ ወደ ክርስቶስ መራው፤ በዚያም ዳነ።

ሙዲ ወደ ቺካጎ ተዛውሮ ራሱን ሙሉ በሙሉ ለክርስቲያናዊ አገልግሎት ሰጠ — ለወጣት ክርስቲያን ወንዶች ማኅበር፣ በድሆች ሰፈሮች ለሚኖሩ ምስኪን ልጆች ለከፈተው የሰንበት ትምህርት ቤት፣ እንዲሁም አድጎ 1,500 ምእመናን ያሉት ጉባኤ ለሆነው ራሱን የቻለ ቤተ ክርስቲያን። እጅግ ብርቱ ጉልበት፣ ሞቅ ያለ ልብና ተግባራዊ ፍቅር የነበረው ሰው ነበር። በ1871 ታላቁ የቺካጎ እሳት የቤተ ክርስቲያኑን ሕንፃ ባወደመ ጊዜ ምንም ሳይኖረው ቀረ — ከዚያ በኋላ የመጣው ግን ሕይወቱን የለወጠ የጸሎት ቀውስ ነበር።

በ1871 ቤተ ክርስቲያኑን መልሶ ለመሥራት ገንዘብ ፍለጋ በኒው ዮርክ ሳለ፣ ሙዲ በአንድ መንገድ ላይ ሲራመድ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል እጅግ በሚያጥለቀልቅ ሁኔታ ወረደበት፤ ስለዚህም እግዚአብሔር እንዲያቆም መለመን ግድ ሆነበት። ስብከቱ ወዲያውኑ በኃይሉም በውጤቱም ተለወጠ፤ በሄደበት ስፍራ ሁሉ በመቶዎች የሚቆጠሩ ሰዎች ዳኑ። ከዚያን ጊዜ ጀምሮ በአሥራ ዘጠነኛው ክፍለ ዘመን ከነበሩት ለብዙኃን የሚሰብኩ ወንጌላውያን ሁሉ የሚበልጠው ሆነ።

ሙዲ ከዘማሪው ከአይራ ሳንኪ ጋር በመሆን በአሜሪካና በታላቋ ብሪታንያ የወንጌል ዘመቻዎችን አካሄደ፤ እነዚህም በወንጌላውያን ታሪክ ውስጥ ወሳኝ ምዕራፎች ሆኑ። በ1889 በቺካጎ የሙዲ መጽሐፍ ቅዱስ ኢንስቲትዩትን፣ በማሳቹሴትስ የኖርዝፊልድ ትምህርት ቤቶችን፣ እንዲሁም እስከ ዛሬ ስሙን የሚጠራ ማተሚያ ቤትን መሠረተ። በሕይወት ዘመኑ ከመቶ ሚሊዮን ለሚበልጡ ሰዎች እንደ ሰበከ ይገመታል። ዲሴምበር 22 ቀን 1899 አረፈ፤ በትውልድ ከተማው በኖርዝፊልድም ተቀበረ።

ታላቅ የጸሎት መልስ

በ1871 ታላቁ የቺካጎ እሳት ቤተ ክርስቲያኑንና የአገልግሎቱን ቁሳዊ መሠረት አብዛኛውን ከበላ በኋላ ሙዲ ተሰበረ። በጉባኤው ውስጥ የነበሩ ሁለት ሴቶች በመንፈስ ቅዱስ መሞላት እንደሚያስፈልገው ለወራት ሲነግሩት ቆይተው ነበር። እርሱ ግን ቸል ብሏቸው ነበር። አሁን ሁሉን ተገፍፎ ተስፋ በቆረጠ ልብ መጸለይ ጀመረ።

ለአዲስ ሕንፃ ገንዘብ እያሰባሰበ በኒው ዮርክ ጎዳናዎች ሲመላለስ እግዚአብሔር ተገናኘው። ሙዲ ራሱ እንዲህ ሲል ገልጾታል፦ «እግዚአብሔር በመንፈሱ እንዲሞላኝ ዘወትር እጮኽ ነበር። እንግዲህ፣ አንድ ቀን በኒው ዮርክ ከተማ — ኦ፣ እንዴት ያለ ቀን ነበር! — ልገልጸው አልችልም፤ ስለ እርሱ እምብዛም አላነሣም፤ በስሙ ለመጥራት እንኳ እጅግ የተቀደሰ ተሞክሮ ነው ማለት ይቻላል። ማለት የምችለው እግዚአብሔር ራሱን እንደ ገለጠልኝና ፍቅሩን በዚያ መጠን ስለ ተለማመድሁ እጁን እንዲያቆይ መለመን ግድ እንደ ሆነብኝ ብቻ ነው። እንደ ገና መስበክ ጀመርሁ። ስብከቶቹ የተለዩ አልነበሩም፤ አንድም አዲስ እውነት አላቀረብሁም፤ ቢሆንም በመቶዎች የሚቆጠሩ ሰዎች ዳኑ። ዓለም ሁሉ ቢሰጠኝ እንኳ ከዚያ የተባረከ ተሞክሮ በፊት ወደ ነበርሁበት ስፍራ መመለስን አልቀበልም።»

የእግዚአብሔር እሳት ለጸሎት መልስ ሆኖ ወርዶ ነበር። ሙዲ ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ ለሚሊዮኖች ወንጌልን ሰበከ፤ በአሜሪካና በብሪታንያ የነበሩትን እጅግ ሰፋፊ አዳራሾች ሞላ፤ በዓለም ዙሪያ ያለውን የወንጌላውያን ክርስትና አቅጣጫም ለወጠ።

ዋና ዋና የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች

ሮሜ 10:17 — «እንግዲያስ እምነት ከመስማት ነው መስማትም በእግዚአብሔር ቃል ነው።»

የሐዋርያት ሥራ 1:8 — «ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ።»

ማቴዎስ 9:37-38 — «መከሩስ ብዙ ነው፥ ሠራተኞች ግን ጥቂቶች ናቸው፤ እንግዲህ የመከሩን ጌታ ወደ መከሩ ሠራተኞች እንዲልክ ለምኑት።»

ስለ ጸሎት የተናገራቸው ቃላት

«ጸሎት ማለት እግዚአብሔርን ወደ ገዛ ሐሳቤና ዓላማዬ አውርጄ፣ መንግሥቱን እንደ ሞኝነቴ፣ እንደ ቂልነቴና አንዳንድ ጊዜም ኃጢአት እንደ ሆነው አስተሳሰቤ ማጣመም ማለት አይደለም።

ጸሎት ማለት ከእርሱ ጋር ወደ አንድ ስሜት፣ ወደ አንድነትና ወደ አንድ ዓላማ ከፍ ማለቴ ነው፤ ወደ ምክሩ ገብቼ ዓላማውን ሙሉ በሙሉ መፈጸሜ ነው።»

«በጸሎታችን ከእግዚአብሔር ጋር እንነጋገራለን፤ መጽሐፍ ቅዱስን ስናጠና ደግሞ እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ይነጋገራል፤ ስለዚህ አብዛኛውን ንግግር እግዚአብሔር እንዲናገር ብንተወው ይሻለናል።»

«ታላቅ ሰባኪ ከመሆን ይልቅ መጸለይ መቻልን እመርጣለሁ፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን እንዴት መጸለይ እንዳለባቸው እንጂ እንዴት መስበክ እንዳለባቸው ፈጽሞ አላስተማራቸውም።»

«አዳኜን ከማየት ድንቅ ቀጥሎ የሚያስደንቀኝ፣ እንደ ማስበው፣ የጸሎትን ኃይል እጅግ ጥቂት መጠቀሜ ይሆናል።»

«በጉልበቱ የተንበረከከ ክርስቲያን በእግር ጣቶቹ ቆሞ ከሚንጠራራ ፈላስፋ የበለጠ ያያል። እግዚአብሔር ባዶ እጁን የሚመልሰው በራሳቸው የተሞሉትን ብቻ ነው።»

ጸሎትና የእግዚአብሔር ቃል

«እምነትን እንዲሰጠኝ ጸለይሁ፤ አንድ ቀን እምነት ወርዶ እንደ መብረቅ ይመታኛል ብዬ አሰብሁ። እምነት ግን የሚመጣ አልመሰለም። አንድ ቀን በሮሜ አሥረኛው ምዕራፍ ‹እንግዲያስ እምነት ከመስማት ነው መስማትም በእግዚአብሔር ቃል ነው› የሚለውን አነበብሁ። እስከዚያ ጊዜ መጽሐፍ ቅዱሴን ዘግቼ እምነትን ለማግኘት እጸልይ ነበር። አሁን መጽሐፍ ቅዱሴን ከፍቼ ማጥናት ጀመርሁ፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም እምነቴ እያደገ መጥቷል።»

«የእግዚአብሔርን ቃል ሳጠና አንድ ነገር አስተውያለሁ፦ አንድ ሰው በመንፈስ ሲሞላ በአብዛኛው የሚያወራው ስለ እግዚአብሔር ቃል ነው፤ በገዛ ሐሳቡ የተሞላ ሰው ግን የእግዚአብሔርን ቃል እምብዛም አይጠቅስም።»

ጸሎትና መንፈስ ቅዱስ

«ያለ መንፈስ ቅዱስ መጽሐፍ ቅዱስ በጨረቃ ብርሃን እንዳለ የፀሐይ ሰዓት ነው።»

«ልባችን ከራስ ወዳድነት፣ ከምኞት፣ ራስን ከመፈለግና ከእግዚአብሔር ሕግ ጋር ከሚቃረን ነገር ሁሉ ባዶ በሆነበት ቅጽበት መንፈስ ቅዱስ መጥቶ የልባችንን ማዕዘን ሁሉ እንደሚሞላ አጥብቄ አምናለሁ። በትዕቢት፣ ራስን ከፍ አድርጎ በመቁጠር፣ በምኞትና በዓለም ከተሞላን ግን ለእግዚአብሔር መንፈስ ስፍራ የለም። እግዚአብሔር እንዲሞላን ከመጸለያችን በፊት ባዶ እንዲያደርገን መጸለይ እንደሚገባን አምናለሁ።»

«የእግዚአብሔር መንፈስ በመጀመሪያ ፍቅርን ይሰጣል፤ ቀጥሎ ተስፋን ያነሣሣል፤ ከዚያም ነጻነትን ይሰጣል፤ ይህ ደግሞ በብዙ አብያተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ እምብዛም የማናገኘው ነገር ነው።»