የጸሎት እውነታ

ኢ. ኤም. ባውንድስ ጸሎትን በክርስትና ሕይወት እምብርት ላይ ያለ እውነታ አድርጎ ያሰላሰለባቸው ጽሑፎች ናቸው — የሚጠበቅ ሥርዓት ሳይሆን ከእግዚአብሔር ጋር የሚደረግ ሕያው ግንኙነት። ጸሎት የልዕልና መብት እንደ ሆነ ከማሳየት ተነሥቶ በኢየሱስ ክርስቶስ አጸላለይ — በምሳሌነቱ፣ በአብነት ጸሎቱ፣ በሊቀ ካህንነት ጸሎቱና በጌቴሴማኒ — በኩል አልፎ መንፈስ ቅዱስ በጸሎት ውስጥ ወዳለው ድርሻ ይደርሳል፤ በዚህ ሁሉ ጸሎት እውነተኛና ኃያል እንደ ሆነ አጥብቆ ያስረዳል።

ጸሎት ከልማድ፣ ከስሜት ወይም ከመንፈሳዊ ልምምድ ብቻ ይልቅ እውነተኛና ፍሬያማ ነገር እንደ ሆነ ማለቱ ነው — ከሚሰማና ከሚመልስ ሕያው አምላክ ጋር የሚደረግ እውነተኛ ግንኙነት። ባውንድስ ጸሎትን ከደረቅ ሥርዓት ለማዳን ይጽፋል፤ አንድ አማኝ በእውነት ሲጸልይ በነፍስና በእግዚአብሔር መካከል እውነተኛ ነገር እንደሚሆን አጥብቆ ይናገራል።

የክርስቶስን የራሱን አጸላለይ የመጽሐፉ ማዕከል ያደርገዋል — የኢየሱስን የጸሎት ልማድ እንደ ምሳሌ፣ የጌታን ጸሎት እንደ አብነት፣ በዮሐንስ 17 ያለውን የሊቀ ካህንነት ጸሎትና የጌቴሴማኒን ጭንቀት ደግሞ የምልጃው ጥልቀት አድርጎ ያመለክታል። የእግዚአብሔር ልጅ በጸሎት የተሞላ ሕይወት ከኖረ ተከታዮቹማ ምን ያህል ይገባቸዋል ብሎ ይሟገታል፤ የክርስቶስ አጸላለይ አብነትም ተግሣጽም ነው።

ባውንድስ ጌቴሴማኒን የእውነተኛ ጸሎት ታላቅ ምሳሌ አድርጎ ይመለከተዋል — ክርስቶስ በጭንቀት ውስጥ ሆኖ «አጽንቶ ይጸልይ ነበር» (ሉቃስ 22:44)፤ ፈቃዱንም ለአብ ፈቃድ አስገዛ። ከዚህም የእውነተኛ ጸሎትን እውነታ፣ ዋጋና መገዛት ያወጣል፦ እጅግ ጥልቅ የሆነው ጸሎት በጭንቅ ሰዓት ከልብ ተጨምቆ እንደሚወጣ፣ ልጁም እንኳ «የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ» (ሉቃስ 22:42) ብሎ እንደ ጸለየ — ይህም በእውነት ለመጸለይ ለሚሹ ሁሉ አብነት ነው።

ማዕከላዊ ድርሻ — ባውንድስ እውነተኛ ጸሎት በመንፈስ የሚጸለይ ጸሎት እንደ ሆነ ያስተምራል፤ «መንፈስ ድካማችንን ያግዛል»፤ በውስጣችንም ይማልዳል (ሮሜ 8:26)። ለራሳችን ብንተው እንደሚገባ እንዴት እንደምንጸልይ አናውቅም፤ እውነተኛውን ጸሎት ሕያው የሚያደርገው፣ የሚመራውና የሚያበረታው መንፈስ ነው። ባውንድስ የጸሎትን እውነታ ከዚህ ውስጣዊ ርዳታ ጋር ያቆራኘዋል፤ ያለ እርሱ ጸሎት የሰው ጥረት ብቻ ሆኖ ይቀራል።

ሁለቱ ተጓዳኝ ጥራዞች ናቸው፤ ሁለቱም ባውንድስ ከሞተ በኋላ ከወረቀቶቹ የተሰበሰቡ ናቸው። «የጸሎት እውነታ» ጸሎት ሕያው ግንኙነት በመሆኑ፣ በክርስቶስ አጸላለይና በመንፈስ ድርሻ ላይ ያተኩራል፤ «የጸሎት መሠረታዊ ነገሮች» ደግሞ የሚጸልየው ሰው ይዞ ሊቀርብ በሚገባው ውስጣዊ ዝንባሌ ላይ ያተኩራል። በአንድነት ሲነበቡ የጸሎትን እውነታም ጸሎት የሚጠይቀውን ልብም ይዳስሳሉ።

ጸሎቱ ወደ ደረቅ ሥርዓት ወይም ወደ ጥርጣሬ ለተለወጠበትና ጸሎት እውነተኛና ከሁሉ የሚበልጥ ዋጋ ያለው እንደ ሆነ እንደ ገና መታመን ለሚያስፈልገው አማኝ ነው። ባውንድስ የክርስቶስን የራሱን አጸላለይ በማዕከል በማስቀመጥ አንባቢውን ያስተምረዋል፤ ያሳፍረውማል፤ ወደ ትጋትም ያመጣዋል፤ እንደ ጌታ አጸላለይ እውነተኛ ወደ ሆነ ጸሎትም ይጠራዋል።

ከመጀመሪያው፤ ከጸሎት መብት ተነሥቶ ወደ ኢየሱስ አጸላለይና ወደ መንፈስ ርዳታ በመሸጋገር። የመጽሐፉ እምብርት የክርስቶስ የራሱ ምሳሌ በመሆኑ በወንጌላት ያሉትን ጸሎቶች ጎን ለጎን ከፍቶ በዝግታና በጸሎት ሲነበብ ይበልጥ ይጠቅማል፤ በዚህም አንባቢው ባውንድስ ወደሚገልጸው እውነታ ይሳባል።