ሁለቱ አጽናኞችና ሁለቱ ጠበቆች

መንፈስ ቅዱስ የማን አጽናኝ ነው ብለን ብንጠየቅ መልሱ — የእኛ — የሚል ይሆናል። የማን ጠበቃ ነው ተብለን ስንጠየቅ ግን መልሱ እንዲህ ፈጥኖ አይመጣም። መንፈስ የክርስቶስ ጠበቃ ነው እንጂ የእኛ አይደለም። የሚወስደው የክርስቶስን ስፍራ ነው፤ የሚሟገትለት የክርስቶስን ጉዳይ ነው፤ የሚያስከብረው የክርስቶስን ስም ነው፤ የሚያስተዳድረው የክርስቶስን መንግሥት ነው።—ሳሙኤል ቻድዊክ።

ሰው ሁለት መለኮታዊ አጽናኞች፣ ጠበቆችና ረዳቶች ያሉት መሆኑ እግዚአብሔር በወንጌል ያዘጋጀው ዝግጅት ምን ያህል የተትረፈረፈ እንደ ሆነ ያውጃል፤ ደግሞም እግዚአብሔር የማዳን ሥራውን በውጤታማነትና በመጨረሻ ድል ለመፈጸም ያለውን የጸና ዓላማ ያውጃል። ሰው ወደ ሰማይ በሚያደርገው ጉዞውና ተጋድሎው ድካሞቹና ፍላጎቶቹ ብዙ ገጽታ ያላቸው ናቸው። እነዚህ ሁለቱ ክርስቶሶች በብዙ ዓይነት ጥበብ ሊያሟሉአቸው ይችላሉ።

እግዚአብሔር የማዳንን ዕቅድ ለመፈጸም ሁለት አማላጆችን ማዘጋጀቱ የሚያሳየው ብልጽግና፣ ታላቁንም ታናሹንም ሁሉ በሚያካትተው ወሰን በሌለው የጸሎት የተስፋ ቃል ውስጥ አቻውን ያገኛል። «አምናችሁም በጸሎት የምትለምኑትን ሁሉ ትቀበላላችሁ።» ሁሉ ነገር በክርስቶስ አለን፤ ሁሉ ነገር በመንፈስ ቅዱስ አለን፤ ሁሉ ነገርም በጸሎት አለን።

በእግዚአብሔር ዕቅድና ዓላማ ውስጥ የእኛ የሆነው ምን ያህል እንደ ሆነ በእነዚህ በሁለቱ ክርስቶሶች ውስጥ አለን፤ አንዱ ወደ ሰማይ ዐርጎ በዙፋን የተቀመጠውና በዚያም ለእኛ ጥቅም የሚማልደው ነው፤ ሌላው ክርስቶስ ደግሞ የእርሱ ወኪልና የተሻለው ምትክ ሆኖ በምድር ላይ በእኛ ውስጥ የሚሠራውና ስለ እኛ የሚማልደው ነው!

የመጀመሪያው ክርስቶስ አካል ነበረ። ሌላው ክርስቶስም አካል ነው፤ ነገር ግን የመጀመሪያው ክርስቶስ በግድ እንደ ነበረው ሥጋዊ ቅርጽ አልለበሰም፤ ለሰው ውስንነትም አልተገዛም። የመጀመሪያው ክርስቶስ ለጊዜው ብቻ የነበረና በአንድ ስፍራ የተወሰነ ነበረ። ሌላው ክርስቶስ ግን በስፍራ አይወሰንም፤ ለጊዜው ብቻ ሳይሆን ጸንቶ የሚኖር ነው፤ በሚዳሰሰው፣ በቁሳዊውና በሥጋዊው ነገር የሚሠራ ሳይሆን፣ ያን ባድማና ጨለማ ግዛት ነጻ ሊያወጣውና ከኤደን ውበት ወደሚበልጥ ውበት ሊለውጠው፣ ወደ ምሥጢራዊውና ንጉሣዊው የመንፈስ ግዛት በአካል የሚገባ ነው። የመጀመሪያው ክርስቶስ ጀማሪ ደቀ መዛሙርቱ ወደ ከፍተኛ የመንፈሳዊ እውቀት ደረጃዎች እንዲገቡ ትቶአቸው ሄደ። ሰው የሆነው ክርስቶስ የሄደው መንፈሱ ክርስቶስ ወደ ጥልቁ የእግዚአብሔር ምሥጢር እንዲያሠለጥንና እንዲያስተምር፣ ታሪካዊውና ሥጋዊው ሁሉ ወደ ንጹሑ የመንፈሳዊ ወርቅ እንዲለወጥ ነው። የመጀመሪያው ክርስቶስ ምን መሆን እንዳለብን የሚያሳይ ሥዕል አመጣልን። ሌላው ክርስቶስ ይህን ፍጹምና የማይደበዝዝ ምስል በልባችን ላይ አንጸባረቀው። የመጀመሪያው ክርስቶስ እንደ ዳዊት ለቤተ መቅደሱ ዕቃውን ሰበሰበ፣ አዘጋጀም። ሌላው ክርስቶስ ከዚህ ዕቃ የእግዚአብሔርን የከበረ ቤተ መቅደስ ይሠራል።

እንግዲህ የጸሎት ዕድሎች የእነዚህ የሁለቱ መለኮታዊ አማላጆች ዕድሎች ናቸው። መንፈስ ቅዱስ በማይነገር መቃተት ስለ እኛ ሲማልድ፣ ጸሎታችን ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር ትይዩ እንዲሄድ አድርጎ ሲረዳን፣ እኛም በመንፈስ ቅዱስ ግፊት በእነዚህ ጸሎቶች ተምረንና ወደ እነርሱ ተገፍተን ልንጸልይላቸው የሚገቡንን ነገሮች ራሳቸውን ልንጸልይ በሚገባን መንገድ ራሱ ስንጸልይ፣ የውጤቱ ገደብ የት አለ! እስከ እግዚአብሔር ፍጹም ሙላት ድረስ ስንሞላ፣ «በእግዚአብሔር ፈቃድ ሁሉ ተረድተን ፍጹማን ሆነን» ስንቆም፣ የጸሎት ዕድሎች ምንኛ ልክ የሌላቸው ናቸው?

የሙሴ ምልጃ የእስራኤልን ህልውናና ደኅንነት በአስደናቂው ታሪኩና ዕጣ ፈንታው ሁሉ እንዲህ በሚያስደንቅ ሁኔታ ከጠበቀ፣ ከሙሴ እጅግ በሚበልጠው በአማላጃችን በኩል የማናገኘው ምን ይኖራል? እግዚአብሔር ያለው ሁሉ በጸሎት በኩል ለክርስቶስ ክፍት ነው። ክርስቶስ ያለው ሁሉ በጸሎት በኩል ለእኛ ክፍት ነው።

በሰማይና በምድር የበጎነትን፣ የኃይልን፣ የንጽሕናንና የክብርን ግዛት ሁሉ የሚሸፍኑ ሁለቱ ክርስቶሶች ካሉን — የተሻለው ክርስቶስ እዚህ በዚህ ዓለም ከእኛ ጋር ካለ — ደቀ መዛሙርቱ እንዳወቁት ክርስቶስን በሥጋ እንደ ሆነ ለማወቅ የምንናፍቀው ለምንድን ነው? የእነዚህ የሁለቱ ሁሉን ቻይ አማላጆች ብርቱ ሥራ ከሰማያዊ ፍሬ እጅግ ባዶዎች፣ በክርስቶሳዊ መርሖች ሁሉ እጅግ ደካሞች፣ በክርስቶሳዊ ሕይወት እጅግ ዝቅተኞችና በክርስቶሳዊ መልክ እጅግ የተበላሸን ሆነን የሚያገኘን ለምንድን ነው? ስለ መንፈስ ቅዱስ የምናቀርበው ጸሎት እጅግ ደካማና ጥቂት ስለ ሆነ አይደለምን? ሰማያዊው ክርስቶስ በሙሉ ውበትና ኃይል ወደ እኛ ሊመጣ የሚችለው አሁን በምድር ያለውን ክርስቶስን፣ ማለትም መንፈስ ቅዱስን፣ በሙላት ስንቀበል ብቻ ነው።

ሁልጊዜ የጸሎትን ሕይወት እየኖርን፣ ሁልጊዜ የጸሎትን መንፈስ እየተነፈስን፣ ሁልጊዜ በጸሎት ተግባር ውስጥ እየተገኘን፣ ሁልጊዜም በመንፈስ ቅዱስ እየጸለይን ብንኖር፣ ሰማያዊው ክርስቶስ በሥጋው ወራት ለደቀ መዛሙርቱ ከነበረው ይልቅ በጠራ ራእይ፣ በጠለቀ ፍቅርና በቀረበ ኅብረት የእኛ ይሆን ነበር።

በሰማይ እንደምናየውና እንደምናውቀው ክርስቶስ ከእኛ ጋር ባለመኖሩ የሚደርስብን ጉድለት እንዳለ አንሸሽግም፤ አናሳንሰውምም። ነገር ግን እኛ በምንሠራው፣ ከሁሉም በላይ ደግሞ በውስጣችን በሚሠራው ምድራዊ ሥራ፣ ወልድ በአካል በሰውነት ከእኛ ጋር ቢኖር ሊሆን ከሚችለው ይልቅ በመንፈስ ቅዱስ አገልግሎት ክርስቶስንና አብን የተሻለ እናውቃቸዋለን፤ የተሻለም ልንጠቀምባቸው እንችላለን። ስለዚህ መንፈስ ለሞላባቸው አፍቃሪዎችና ታዛዦች አብም ወልድም «ወደ እኛ ይመጣሉ፥ በእኛም ዘንድ መኖሪያ ያደርጋሉ።» በውስጥ የሚኖረው መንፈስ በሙላት በሚገኝበት ቀን፣ «እኔ በአባቴ እንዳለሁ እናንተም በእኔ እንዳላችሁ እኔም በእናንተ እንዳለሁ በዚያን ቀን ታውቃላችሁ።» በሌላው ክርስቶስ ሁሉን በሚችል ኃይል የተፈጸመ አስደናቂ አንድነትና ስምምነት!

መንፈስ ቅዱስ ሰውን በስሜት እንዲተባበር የማያቃኝበት አንድም ድምፅ በሊቀ መላእክቱ መዝሙር ውስጥ የለም፤ በመንፈስ ቅዱስ የተሞላ ልብ በታላቅ አሜንና በደስታ ሃሌ ሉያ የማይመልስለት አንድም ትርታ በእግዚአብሔር ልብ ውስጥ የለም። ከዚህም በላይ በሌላው ክርስቶስ፣ በመንፈስ ቅዱስ፣ «ከመታወቅም የሚያልፈውን የክርስቶስን ፍቅር እናውቃለን።» ከዚህም በላይ በመንፈስ ቅዱስ «እስከ እግዚአብሔር ፍጹም ሙላት ድረስ እንሞላለን።» ከዚህም በላይ እግዚአብሔር በእኛ እንደሚሠራው እንደ መንፈስ ቅዱስ ኃይል መጠን ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግ ይችላል።

የሌላው ክርስቶስ መገኘትና ኃይል ደቀ መዛሙርቱ የመጀመሪያውን ክርስቶስ በማጣታቸው ለደረሰባቸው ጉዳት ከሚበቃ በላይ ይክሳቸው ነበር። መሄዱ ልባቸውን እንግዳ በሆነ ሐዘን ሞልቶት ነበር። እንደ ወላጅ አልባ ልጅ ወዮታ ያለ ብቸኝነትና ባድማነት በልባቸው ላይ ጠርጎ አልፎ አስደንግጦአቸውና ግራ አጋብቶአቸው ነበር፤ እርሱ ግን መንፈስ ቅዱስ ምጥ እንደ ያዛት እናት ሕመም እንደሚሆን፣ ያም ሕመም ሰው በዓለም በመወለዱ በሚገኘው ሊነገር በማይችል ደስታ ፈጽሞ እንደሚረሳ በመንገር አጽናናቸው።