መንፈስ ቅዱስና ጸሎት

በታላቁ የዌልስ መነቃቃት ወቅት አንድ አገልጋይ በሰበከው በአንድ ስብከት ነፍሳትን በመማረክ እጅግ ተሳክቶለት ነበር ይባላል — በመቶዎች የሚቈጠሩ ሰዎች ተመለሱ። ርቆ በሚገኝ አንድ ሸለቆ ውስጥ ለሚኖር ሌላ ወንድም አገልጋይ የዚህ ስብከት አስደናቂ ስኬት ወሬ ደረሰው። እርሱም የሰውየውን የታላቅ ስኬቱን ምሥጢር ለማወቅ ተመኘ። — ረጅሙን መንገድ በእግሩ ተጕዞ ወደ አገልጋዩ ድሀ ጎጆ መጣ፤ የተናገረውም የመጀመሪያ ነገር፦ «ወንድሜ ሆይ፣ ያን ስብከት ከወዴት አገኘኸው?» የሚል ነበር። እርሱም ጥቂት ዕቃ ብቻ ወዳለበት አንድ ድሀ ክፍል ተወሰደ፤ አገልጋዩም ዘላለማዊ ኮረብቶችንና ግርማ ያላቸውን ተራሮች በሚያሳይ መስኮት አጠገብ ምንጣፉ ተበልቶ ክሩ እስኪታይ ድረስ ያለቀበትን ስፍራ እያመለከተ እንዲህ አለው፦ «ወንድሜ ሆይ፣ ያን ስብከት ያገኘሁት እዚያ ነው። ልቤ ስለ ሰዎች ከብዶ ነበር። አንድ ሌሊት እዚያ ተንበረከክሁ — ከዚህ ቀደም ሰብኬ በማላውቀው ሁኔታ ለመስበክ ኃይልን ለማግኘት ጮኽሁ። ሰዓታት አለፉ፤ ከሌሊቱ ስድስት ሰዓት ሆነ፤ ከዋክብትም በተኛው ዓለም ላይ ቍልቍል ተመለከቱ፤ መልሱ ግን አልመጣም። ደካማ ግራጫ የብርሃን ጭረት ወደ ላይ ሲወጣ እስካይ ድረስ መጸለዬን ቀጠልሁ፤ ከዚያም ብር መሰለ — ብሩም ሐምራዊና ወርቃማ ሆነ። ያን ጊዜ ስብከቱ መጣ፤ ኃይሉም መጣ፤ ሰዎችም በመንፈስ ቅዱስ ተጽዕኖ ሥር ወደቁ።»—ጂ. ኤች. ሞርጋን።

ወንጌል ያለ መንፈስ ቅዱስ ከንቱና ዋጋ ቢስ በሆነ ነበር። የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ኢየሱስ ክርስቶስ በማስተስረያው ለሠራው ሥራ እጅግ አስፈላጊ ነበር። ኢየሱስ በመንፈስ ቅዱስ እስኪቀባ ድረስ በምድር ላይ ሥራውን እንዳልጀመረ፣ እንዲሁ የእግዚአብሔርን ልጅ የማስተስረያ ሥራ ወደ ፊት ለማራመድና ውጤታማ ለማድረግ ያው መንፈስ ቅዱስ አስፈላጊ ነው። በጥምቀቱ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መቀባቱ በሕይወቱ ውስጥ አዲስ ዘመን እንደ ከፈተ፣ እንዲሁ በበዓለ ኀምሳ የመንፈስ ቅዱስ መምጣት የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን ሥራ ውጤታማ በማድረግ በቤዛነት ሥራ ውስጥ ታላቅ ዘመን ከፍቶአል።

መንፈስ ቅዱስ የክርስትና ዘመን ብሩህ መብራት፣ መምህሩና መሪው ብቻ ሳይሆን መለኮታዊው ረዳትም ነው።

እግዚአብሔር በከፈተው አዲስ የተግባር ዘመን ውስጥ የሚያስችለው ወኪል እርሱ ነው። የመርከብ መሪ መርከቢቱን ለመምራት በመዘውሩ ላይ ቦታውን እንደሚይዝ፣ እንዲሁ መንፈስ ቅዱስ የልብን ጥረት ሁሉ ለመምራትና ኃይል ለመስጠት በልብ ውስጥ መኖሪያውን ያደርጋል። መንፈስ ቅዱስ በሰውየው ውስጥ በመገኘቱና የሰውየውን መንፈስ በመቈጣጠሩ ወንጌልን ሁሉ በሰውየው በኩል ይፈጽማል።

የኢየሱስ ክርስቶስን የማስተስረያ ሥራ በመፈጸም ረገድ፣ በአጠቃላይና ሁሉን በሚያቅፈው አሠራሩም ሆነ በጥቃቅኑና በግል በሚደርሰው አተገባበሩ፣ መንፈስ ቅዱስ ፍጹምና ያለ እርሱ የማይሆን ብቸኛው ብቃት ያለው ወኪል ነው።

ወንጌል ከመንፈስ ቅዱስ በቀር በማንም ሊፈጸም አይችልም። ይህን ንጉሣዊ ሥራ ለመሥራት ንጉሣዊ ሥልጣን ያለው እርሱ ብቻ ነው። አእምሮ ሊፈጽመው አይችልም፤ ትምህርትም፣ የንግግር ችሎታም፣ እውነትም፣ የተገለጠው እውነት እንኳ ወንጌልን ሊፈጽም አይችልም። በመንፈስ ቅዱስ ባልተቀቡ ልቦች የሚነገሩ የክርስቶስ ሕይወት አስደናቂ እውነታዎች ደረቅና መካን ይሆናሉ፤ ወይም «በሞኝ እንደ ተነገረ፣ ጩኸትና ቍጣ እንደ ሞላው፣ አንዳችም ትርጉም እንደሌለው ተረት» ይሆናሉ። የከበረው ደም እንኳ ወንጌልን ሊፈጽም አይችልም። ከእነዚህ አንዱም ቢሆን ወይም ሁሉም በአንድነት፣ በመላእክት ጥበብና በመላእክት አንደበተ ርቱዕነት ቢነገሩም እንኳ፣ ወንጌልን በሚያድን ኃይል ሊፈጽሙ አይችሉም። የክርስቶስን የማዳን ኃይል ሌሎችን ለማዳን በሚችል ኃይል ሊመሰክሩ የሚችሉት በመንፈስ ቅዱስ እሳት የነደዱ አንደበቶች ብቻ ናቸው።

መንፈስ ቅዱስ በጥምቀት ኃይል እስኪመጣ ድረስ ከኢየሩሳሌም ተነሥቶ መልእክቱን በአደባባዮቿ ለሚጠፉት ብዙ ሕዝብ ለማወጅ ወይም ለመናገር የደፈረ ማንም አልነበረም። ዮሐንስ ራሱን በክርስቶስ ደረት ላይ አስጠግቶ የክርስቶስን የልብ ትርታ ቢሰማም፣ አእምሮውም በዚያ ሕይወት አስደናቂ እውነታዎችና ከከንፈሩ በወጡት አስደናቂ ቃላት የተሞላ ቢሆንም፣ አንዲት ቃል እንኳ መናገር አልቻለም። ዮሐንስ ከእነዚህ ሁሉ የሚበልጥ የተሟላና የበለጸገ ስጦታ በእርሱ ላይ እስኪመጣ ድረስ መጠበቅ ነበረበት። ማርያምም ክርስቶስን ያሳደገችና ልቧንና አእምሮዋን በቅዱስና በእናትነት ትዝታዎች የሞላች ብትሆንም፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እስክትሞላ ድረስ ያን የክርስቶስን ሕይወት በዮሐንስ ቤት ደግማ ልትኖረው አልቻለችም።

የመንፈስ ቅዱስ መምጣት በጸሎት ላይ የተመሠረተ ነው፤ ይህ የመለኮት አካል የሚኖርበትን ግዛት በሥልጣኑና በልመናው ሊደርስበት የሚችለው ጸሎት ብቻ ነውና። ክርስቶስ ራሱ እንኳ ለዚህ የጸሎት ሕግ ተገዢ ነበር። ለእርሱም ቢሆን ሕጉ ዛሬም፣ ቀድሞም፣ ወደ ፊትም ዘወትር «ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል፤ ፈልጉ፥ ታገኙማላችሁ፤ መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል» የሚል ነው። ተስፋ ለቈረጡት ደቀ መዛሙርቱ «እኔም አብን እለምናለሁ፥ ሌላ አጽናኝም ይሰጣችኋል» አላቸው። ስለ መንፈስ ቅዱስ የመጸለይ ይህ ሕግ በጌታም በደቀ መዛሙርቱም ላይ እኩል ይጫናል። ስለ ብዙዎቹ የእግዚአብሔር ልጆች «አትለምኑትምና የላችሁም» ተብሎ በእውነት ሊነገር ይችላል። ስለ ሌሎች ብዙዎችም «በጥቂቱ ስለምትለምኑት በጥቂቱ አላችሁ» ሊባል ይችላል።

መንፈስ ቅዱስ የጸጋ ሁሉና የእያንዳንዱም ጸጋ መንፈስ ነው። ንጽሕና፣ ኃይል፣ ቅድስና፣ እምነት፣ ፍቅር፣ ደስታና ጸጋ ሁሉ የሚገኙትና ፍጹም የሚሆኑት በእርሱ ነው። በአንድ የተለየ ጸጋ ማደግ እንወዳለን? በጸጋዎች ሁሉ ፍጹማን መሆን እንሻለን? መንፈስ ቅዱስን በጸሎት ልንፈልገው ይገባናል።

መንፈስ ቅዱስን መፈለግ እንዳለብን አጥብቀን እናሳስባለን። እርሱ ያስፈልገናል፤ እርሱንም ለመፈለግ ራሳችንን ማነቃቃት ያስፈልገናል። ከእርሱ የምንቀበለው መጠን የሚለካው እርሱን በምንፈልግበት የእምነትና የጸሎት ግለት ነው። ለእግዚአብሔር የመሥራት፣ ወደ እግዚአብሔር የመጸለይ፣ ለእግዚአብሔር የመኖርና ሌሎችን ለእግዚአብሔር የመንካት ችሎታችን በተቀበልነው፣ በውስጣችን በሚኖረውና በእኛ በኩል በሚሠራው የመንፈስ ቅዱስ መጠን ላይ የተመሠረተ ይሆናል።

ክርስቶስ በዚህ ረገድ ለእግዚአብሔር ልጆች ሁሉ ግልጽና የማያሻማ የጸሎት ሕግ ደንግጎአል። ዓለም ስለ ኃጢአት፣ ስለ ጽድቅና ስለሚመጣው ፍርድ እንዲወቀስና በእግዚአብሔር ፊት በደለኛነቱ እንዲሰማው መንፈስ ቅዱስ ያስፈልገዋል። በኃጢአተኞች ላይ የሚወርደው ይህ የመውቀስ መንፈስ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ጸሎት መልስ ሆኖ ይመጣል። የእግዚአብሔር ልጆች እርሱን ይበልጥ እየበዛ ያስፈልጋቸዋል፤ ሕይወቱን፣ የበዛውን ሕይወቱን፣ እጅግ የተትረፈረፈውን ሕይወቱን ይሻሉ። ነገር ግን ያ ሕይወት የሚጀምረውና ዘወትር የሚጨምረው የእግዚአብሔር ልጅ ስለ መንፈስ ቅዱስ ሲጸልይ ነው። «እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠት ካወቃችሁ፥ በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?» ይህ ሕጉ ነው፤ በተስፋ ቃል የደመቀና በዝምድና የጣፈጠ ቅድመ ሁኔታ ነው።

የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ክርስቶስ በእግዚአብሔር ቀኝ ካለው የከበረ መገኘት ወደ እኛ ከሚፈሱት በረከቶች አንዱ ነው፤ ይህ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ በዙፋን ከተቀመጠው ክርስቶስ ከሚመጡት ሌሎች ስጦታዎች ሁሉ ጋር በጸሎት ቅድመ ሁኔታነት ለእኛ ይረጋገጥልናል። መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ቃሉ፣ እንዲሁም በአጠቃላይ መርሆቹና በግልጽና በማያቋርጥ ፍንጮቹ፣ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ከጸሎት ጋር የተያያዘና በጸሎት ላይ የተመሠረተ እንደ ሆነ ያስተምረናል። እግዚአብሔር በዓለም እንዳለ መንፈስ ቅዱስ በዓለም መኖሩ እውነት ነው። ክርስቶስ በዓለም እንዳለ መንፈስ ቅዱስ በዓለም መኖሩም እውነት ነው። እርሱ በእኛና በዓለም ውስጥ ስለ መኖሩ የሚነገር፣ እግዚአብሔርና ክርስቶስ በእኛና በዓለም ውስጥ ስለ መኖራቸው የማይነገር አንዳች ነገር አለመኖሩም እውነት ነው። መንፈስ ቅዱስ ከበዓለ ኀምሳ በፊት በተወሰነ መጠን በዓለም ነበረ፤ በዚያን ጊዜም በነበረው የአሠራሩ መጠን ይጸለይለትና ይፈለግ ነበር፤ መርሆቹም አልተለወጡም። እውነቱ ይህ ነው፤ ስለ መንፈስ ቅዱስ መጸለይ ካልቻልን ከእግዚአብሔር ስለ ማናቸውም መልካም ነገር መጸለይ አንችልም፤ እርሱ ለእኛ የመልካም ነገር ሁሉ ድምር ነውና። እውነቱ ይህ ነው፤ እግዚአብሔርን እንደምንፈልግ፣ ክርስቶስንም እንደምንፈልግ፣ እንዲሁ መንፈስ ቅዱስን በብርቱ ጩኸትና በእንባ እንፈልገዋለን፤ ስጦታዎቹንም፣ ኃይሉንም፣ ጸጋውንም ይበልጥ እየበዛ ዘወትር ልንፈልግ ይገባናል። እውነቱ ይህ ነው፤ በማናቸውም ስብሰባ የመንፈስ ቅዱስ መገኘትና ኃይል በሚጸልይ እምነት ላይ የተመሠረተ ነው።

ክርስቶስ መንፈስ ቅዱስን መቀበል በጸሎት ላይ የተመሠረተ እንደ ሆነ ያስተምራል፤ እርሱ ራሱም ይህን ሁሉን አቀፍ ሕግ በሕይወቱ አሳይቶአል፤ በጥምቀቱ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ በእርሱ ላይ በወረደ ጊዜ ይጸልይ ነበርና። በሥራ ላይ ያለችው የሐዋርያት ቤተ ክርስቲያንም ይህንኑ ታላቅ እውነት ታሳያለች።

ከበዓለ ኀምሳ ጥቂት ቀናት በኋላ ደቀ መዛሙርቱ በብርቱ የጸሎት ተጋድሎ ውስጥ ነበሩ፤ «ከጸለዩም በኋላ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፥ በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው።» ይህ ድርጊት ከበዓለ ኀምሳ በኋላ ለመንፈስ ቅዱስ መምጣትና ደግሞ መምጣት ጸሎትን ቅድመ ሁኔታ አድርጎ የሚክደውን ንድፈ ሐሳብ ሁሉ ያፈርሳል፤ በዓለ ኀምሳ የረጅም የጸሎት ተጋድሎ ውጤት እንደ መሆኑ፣ የእግዚአብሔር ታላላቅና እጅግ የከበሩ ስጦታዎች በመለመን፣ በመፈለግ፣ በማንኳኳት፣ በጸሎት፣ በብርቱና በጽናት በሚቀርብ ጸሎት ላይ የተመሠረቱ መሆናቸውን የሚያሳይና የሚያረጋግጥ ነው የሚለውንም አመለካከት ያጸናል።

ይኸው እውነት በሰማርያ በፊልጶስ መነቃቃት ጊዜ እጅግ ጎልቶ ይታያል። ሰዎቹ በክርስቶስ በማመናቸው ደስታ ቢሞላቸውም፣ በውኃ ጥምቀትም ወደ ቤተ ክርስቲያን ቢገቡም፣ ጴጥሮስና ዮሐንስ ወደዚያ ወርደው ከእነርሱ ጋርና ስለ እነርሱ እስኪጸልዩ ድረስ መንፈስ ቅዱስን አልተቀበሉም።

የጳውሎስ መጸለይ ጳውሎስ መንፈስ ቅዱስን ለመቀበል በሚያበቃው ሁኔታ ውስጥ እንዳለ እግዚአብሔር ለሐናንያ የሰጠው ማረጋገጫ ነበር።

መንፈስ ቅዱስ በጸሎት መምህራችን፣ አነሣሣችንና ገላጫችን ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን የጸሎታችን ኃይል በመጠኑም በብርታቱም የሚለካው እንደ እግዚአብሔር ፈቃድና ሥራ፣ እንደ በጎ ፈቃዱም፣ በእኛ ውስጥ በሚሠራው የመንፈስ ኃይል ነው። በኤፌሶን መልእክት በሦስተኛው ምዕራፍ ጳውሎስ ለቤተ ክርስቲያን ካቀረበው አስደናቂ ጸሎት በኋላ፣ በልመናው ስፋት ከእግዚአብሔር ችሎታ አልፎ የሄደ እንዳይመስላቸው የሰጋ ይመስላል። ስለዚህ ስለ እነርሱ ያቀረበውን ልመና እግዚአብሔር ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግ እንደሚችል በሚገልጹ ቃላት ይደመድማል። እግዚአብሔር ለእኛ የማድረግ ኃይሉ የሚለካው በእኛ ውስጥ ባለው የእግዚአብሔር ኃይል ነበር። ሐዋርያው «በእኛ እንደሚሠራው ኃይል መጠን» ይላል፤ «መጠን» ማለቱም በዚያ ልክ ማለቱ ነው። ጸሎት ወደ ውጭ የሚዘረጋበት ኃይል በእኛ ውስጥ ያለው የእግዚአብሔር የሚዘረጋ ኃይል ነበር። በእኛ ውስጥ ያለው ደካማ የእግዚአብሔር አሠራር ደካማ ጸሎትን ያመጣል። በእኛ ውስጥ ያለው እጅግ ብርቱው የእግዚአብሔር አሠራር እጅግ ብርቱውን ጸሎት ያመጣል። የጸሎት አልባነት ምሥጢር በውስጣችን የመንፈስ ቅዱስ ሥራ አለመኖሩ ነው። በየስፍራው ያለው የደካማ ጸሎት ምሥጢር በታላቅ ብርታቱ የሚሠራው የእግዚአብሔር መንፈስ መጓደል ነው።

እግዚአብሔር ጸሎታችንን የመመለስና በእርሱ በኩል የመሥራት ችሎታው የሚለካው እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ ሊያኖረው በቻለው መለኮታዊ ብርታት ነው። የጸሎት የመዘርጋት ኃይል በእኛ ውስጥ ያለው የመንፈስ ቅዱስ መጠን ነው። ስለዚህ ያዕቆብ በመልእክቱ በአምስተኛው ምዕራፍ የሚናገረው ቃል እንዲህ የሚል ነው፦

«የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች።» በመንፈስ ቅዱስ ሁሉን ቻይ ብርታት በልብ ውስጥ የተሠራ ጸሎት ልክ እንደ ኤልያስ ጸሎት በውጤቱ በብርቱ ይሠራል።

በብቃትና በብርታት መጸለይ እንወዳለን? እንግዲያስ መንፈስ ቅዱስ በብቃትና በብርታት በእኛ ውስጥ ሊሠራ ይገባዋል። ጳውሎስ ይህን መርሕ ለሁሉ የሚሠራ ያደርገዋል፦ «ለዚህም ነገር ደግሞ፥ በእኔ በኃይል እንደሚሠራ እንደ አሠራሩ እየተጋደልሁ፥ እደክማለሁ።» ከመንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ መሥራት የማይመነጭ ለክርስቶስ የሚደረግ ድካም ሁሉ ዋጋ ቢስና ከንቱ ነው። ጸሎታችንና እንቅስቃሴዎቻችን እንዲህ ደካሞችና ፍሬ ቢሶች የሆኑት እርሱ የከበረ ሥራውን በእኛ ውስጥ ስላልሠራና ሊሠራም ስላልቻለ ነው። ታላቅ ውጤት በሚያስገኝ ሁኔታ መጸለይ ትወዳለህ? በገዛ መንፈስህ ውስጥ የመንፈስ ቅዱስን ብርቱ አሠራር ፈልግ።

እነሆ፣ በበዓለ ኀምሳ ወደ ሙሉ ፍሬው የሚሰፋው ስለ መንፈስ ቅዱስ የመጸለይ የመጀመሪያው ትምህርት ይህ ነው። ኢየሱስ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር የሚኖረውንና በውስጣቸው የሚሆነውን ሌላ አጽናኝ እንዲልክ አብን ሊለምን ቃል በገባበት በዮሐንስ 14:16፣ ይህ ጸሎት መንፈስ ቅዱስ በዳግም ልደት የእግዚአብሔር ልጆች በማድረግ ሥራውን እንዲሠራ የቀረበ ጸሎት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔር ልጆች በመሆናችን ዝምድና ልንጠይቀው ለምንችለው ለተሟላው የመንፈስ ቅዱስ ጸጋና ኃይል፣ ለአካሉም የቀረበ ጸሎት መሆኑን ልብ ልንል ይገባል። የእግዚአብሔር ልጆች ሊያደርገን በእኛ ውስጥ የሚሠራው ሥራውና የእግዚአብሔር ልጆች እንደ መሆናችን ከእኛ ጋርና በእኛ ውስጥ የሚኖረው አካሉ፣ ያው መንፈስ ከእኛ ጋር ባለው ዝምድና ፈጽሞ የተለያዩ ደረጃዎች ናቸው። በዚህ በኋለኛው ሥራ ስጦታዎቹና ሥራዎቹ ታላላቅ ናቸው፤ መገኘቱ ግን፣ እርሱ ራሱ፣ ከሥራዎቹና ከስጦታዎቹ ይበልጣል። በእኛ ውስጥ የሚሠራው ሥራው ለራሱ ያዘጋጀናል። ስጦታዎቹ መገኘቱ የሚታደልባቸው መንገዶች ናቸው። በሥራው የክርስቶስ አካል ብልቶች ያደርገናል፤ በዚያም ያኖረናል። በመገኘቱና በማንነቱ በዚያ አካል ውስጥ ይጠብቀናል። በስጦታዎቹም የዚያ አካል ብልቶች እንደ መሆናችን ተግባሮቻችንን እንድንፈጽም ያስችለናል።

ትምህርቱ ሁሉ የጸሎት ሁሉ ታላቅ ግብ የሆነውን መንፈስ ቅዱስን በመለመን ይደመደማል። በተራራው ስብከት ውስጥ ባለው መመሪያ እጅግ ግልጽና የተወሰነ የተስፋ ቃል አለን፦ «እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠትን ካወቃችሁ፥ በሰማያት ያለው አባታችሁ ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መልካም ነገርን ይሰጣቸው?» በሉቃስ ደግሞ በ«መልካም ነገርን» ፈንታ «መንፈስ ቅዱስን» ተብሎአል። መልካም ነገር ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ ውስጥ ተጠቃሏል፤ እርሱም የመልካም ነገሮች ሁሉ ድምርና ጫፍ ነው።

የመንፈስ ቅዱስን ስጦታ፣ የሚኖረውን አጽናኝ፣ ቀዳሻችንንና ኃይልን የሚሰጠንን ስለ ማግኘት ብዙ የሰው መመሪያዎች እንዴት የተወሳሰቡ፣ ግራ የሚያጋቡና የተጠላለፉ ናቸው! የጌታችን መመሪያ ግን እንዴት ቀላልና ቀጥተኛ ነው — ለምኑ! ይህ ግልጽና ቀጥተኛ ነው። በአጣዳፊነት ለምኑ፤ ሳትታክቱ ለምኑ። እርሱ እስኪመጣ ድረስ ለምኑ፣ ፈልጉ፣ አንኳኩ። ብትለምኑት የሰማዩ አባታችሁ በእርግጥ ይልከዋል። መንፈስ ቅዱስን በጌታ ሆናችሁ ጠብቁ። ይህ ልጅ የአባቱን ታላቅ ስጦታ፣ የልጁንም ታላቅ ፍላጎት፣ መንፈስ ቅዱስን እየጠበቀ፣ እየለመነ፣ እያሳሰበና በጽናት እየጸለየ መቆየቱ ነው።

በእምነት ለሚፈልጉት እንዲህ በነጻ ተስፋ የተሰጠውን መንፈስ ቅዱስን እንዴት እናገኘዋለን? ፍርሃትን በማያውቅ፣ ጥርጣሬን በማይፈቅድ እምነት፣ የተስፋውን ቃል ባለማመን በማይጠራጠር እምነት፣ እጅግ በጨለመውና እጅግ በተጨነቀው ሰዓቱ ተስፋ ባልሆነበት ጊዜ ተስፋ ይዞ በሚያምን፣ በተስፋ በሚደምቅና በተስፋ በሚበረታ፣ በተስፋም በሚድን እምነት፣ በሙሉ እርጋታውና በሙሉ ግለቱ ጠብቁ፣ አጥብቃችሁ ግፉ፣ ጽኑም።

ጠብቁና ጸልዩ — እነሆ የተስፋ መቍረጥን ምሽግ ሁሉ የሚከፍትና የእግዚአብሔርን የሀብት ግምጃ ቤት ሁሉ የሚከፍት ቁልፍ ይህ ነው። ይህ ምድራዊ ወላጆች ከሚያውቁት ሁሉ እጅግ በላቀ ስፋት፣ ልግስናና ደስታ ከሚሰጥ አባት ዘንድ ልጅ የሚለምንበት ቅንነት ነው። ስለ መንፈስ ቅዱስ ለምኑ — መንፈስ ቅዱስን ፈልጉ — ስለ መንፈስ ቅዱስ አንኳኩ። እርሱ ለልጁ ታላቅ ፍላጎት የተሰጠ የአባት ታላቅ ስጦታ ነው።

ክርስቶስ በሰጠን በእነዚህ በሦስቱ ቃላት፣ በ«ለምኑ»፣ በ«ፈልጉ» እና በ«አንኳኩ»፣ እየጨመረ የሚሄደው የአጥብቆ መሻትና የጥረት እርምጃዎች ድግግሞሽ አለን። በትእዛዝና በተስፋ ቃል እጅግ ብርቱ በሆነ መንገድ ራሱን እየሰጠ ነው፤ ራሳችንን በጸሎት ብንሰጥና ብንጸና፣ ወደ ከፍተኛና ወደ ብርቱ አቋም እየወጣን ወደ ጥልቅ የግለትና የጥረት ጥልቀት እየሰመጥን ብንሄድ፣ መልሱ የግድ እንደሚመጣ ያሳየናል። ስለዚህ መለመን፣ መፈለግና ማንኳኳት የሚያስፈልገውንና የሚፈለገውን ሳያገኙ ከመቅረታቸው በፊት ከዋክብት ማብራታቸውን ያቆማሉ ማለት እውነት ነው።

እዚህ የተመረጠ ቡድን የለም፤ ያለው ምርጫ ተስፋ የማይቈርጥ፣ በጽናት የሚቀርብና ፈጽሞ የማይታክት የጸሎት ጥረት ብቻ ነው፦ «መዝጊያንም ለሚያንኳኳ ይከፈትለታል።» መልሱን የሚያረጋግጥልን ከዚህ ቃል የሚበረታ ምንም የለም፤ ምናልባት ይህ ቃል የተመሠረተበት የተስፋ ቃል ካልሆነ በቀር፦ «እኔም እላችኋለሁ። ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል።»