ትሕትና

ትሕትና የእውነተኛ ቅድስና ሁሉ ሥርና ምልክት፣ ለእግዚአብሔርም ስፍራ የሚሰጥ ጸጋ እንደ ሆነ የሚመረምር አጭርና ልብን የሚፈትሽ ጥናት ነው። መሪ ትዕቢት የኃጢአትና የመከራ ሁሉ ምንጭ እንደ ሆነ፣ ትሕትናም ከብዙ በጎነቶች አንዷ ሳትሆን ፍጥረት በፈጣሪው ፊት፣ የዳነም ኃጢአተኛ በአዳኙ ፊት ሊኖረው የሚገባ መሠረታዊ ዝንባሌ እንደ ሆነች ያስረዳል፤ ይህም እስከ ሞት ድረስ ራሱን ባዋረደው በክርስቶስ ፍጹም ሆኖ ታይቷል።

የስኮትላንድ ዝርያ ያለው የደቡብ አፍሪካ ፓስተርና ጸሐፊ ሲሆን ስለ ጥልቅ ክርስቲያናዊ ሕይወት ከጻፉት እጅግ ተወዳጅ የመንፈሳዊ መጻሕፍት ደራሲዎች አንዱ ነው። ስለ ጸሎት፣ ስለ ቅድስናና በክርስቶስ ስለ መኖር በርካታ አጫጭር መጻሕፍትን ጽፏል፤ በ1895 የታተመው «ትሕትና» ከሁሉ ይበልጥ ዘላቂ ከሆኑት ሥራዎቹ አንዱ ሲሆን፣ በእንግሊዝኛ ቋንቋ በዚህ ርዕስ ላይ ከተጻፉት መጻሕፍት እጅግ የተሻለው እንደ ሆነም ብዙ ጊዜ ይነገርለታል።

ሌሎቹ ጸጋዎች ሁሉ የሚበቅሉባት አፈር እንደ ሆነች ስለሚያያት ነው። ትዕቢት የመጀመሪያው ኃጢአት እንደ ነበረና ዛሬም የሌሎቹ ኃጢአቶች ሁሉ የተሰወረ ኃይል እንደ ሆነ ያስረዳል፤ እርሷ በምትገዛበት ስፍራ ምንም በጎነት ደኅና አይደለም። እምነት፣ ፍቅርና ቅድስና ረቂቅ የሆነ የራስ ወዳድነት መልክ ሳይሆኑ እውነተኛ እንዲሆኑ፣ ለእግዚአብሔር ስፍራውን ለራስም ተገቢ ስፍራውን የምትሰጥ ትሕትና ብቻ ናት። እንደ እርሱ አመለካከት፣ ማንኛውም ሌላ ጸጋ ከሥሩ ባለችው ትሕትና ልክ ብቻ ጤናማ ነው።

ክርስቶስን የሚታይ ትሕትና አድርጎ ያሳያል፤ ራሱን ባዶ ያደረገ፣ የባሪያን መልክ የያዘና እስከ ሞት ድረስ የታዘዘ እርሱ ነው። መሪ ትሕትናችን ኢየሱስን መምሰል ብቻ ሳይሆን በትሕትናው ተካፋይ መሆን እንደ ሆነ አጥብቆ ያስተምራል — ይኸውም የእግዚአብሔር በግ ትሕትና በመንፈስ ቅዱስ በአማኙ ውስጥ መሣሉ ነው። ትሑት መሆን የክርስቶስ አሳብ የራስ አሳብ እንዲሆን መፍቀድ ነው።

መሪ ትሕትናን በእግዚአብሔር ፊት ባለን ሦስት ማንነት ላይ ይመሠርታል፦ እንደ ፍጥረታት — ሕልውናችንን እንኳ ለእርሱ ያለብንና በእርሱ ላይ እንድንደገፍ የተፈጠርን፤ እንደ ኃጢአተኞች — የምንመካበት ምንም የሌለንና ሁሉ ሊሰረይልን የሚገባን፤ እንደ ቅዱሳንም — ያለንን ሁሉ በጸጋ የያዝንና ክብሩን ለእግዚአብሔር የምንሰጥ። እያንዳንዱ ምክንያት የቀደመውን ያጠልቀዋል፤ ስለዚህ ቅድስና እንኳ ለትዕቢት ሳይሆን ለትሕትና ምክንያት ይሆናል።

ብርታት ናት፤ እንዲያውም የብፅዕናና የዕረፍት ምሥጢር ናት። መሪ ትሑት ነፍስ ለእግዚአብሔር ይበልጥ የተከፈተች፣ በቆሰለ ትዕቢት ይበልጥ የማትታወክና ይበልጥ ሰላም ያላት እንደ ሆነች ያስረዳል፤ ምክንያቱም ከእንግዲህ ለማይኖርለት ራስ መከላከል አቁማለችና። ትሕትና ሰውን ከማሳነስ ይልቅ ታላቅ ሆኖ ለመታየት ከሚደረግ አድካሚ ድካም ነጻ ታወጣዋለች።

ዋናው መንገድ ትሑት ለመሆን መጣጣር ሳይሆን፣ ራስ በፊቱ እስኪያንስ ድረስ ወደ እግዚአብሔርና ወደ ክርስቶስ መቅረብ ነው፤ እንዲሁም የዕለት ኑሮን ትናንሽ ውርደቶች — ንቀትን፣ ተግሣጽንና ተስፋ መቁረጥን — እንደ እግዚአብሔር ርኅሩኅ ትምህርት መቀበል ነው። መሪ እንደ ምንም መቈጠርን መሸከም የማትችል ትሕትና ገና እውነተኛ እንዳልሆነች ያስጠነቅቃል፤ ሁልጊዜም ወደ ክርስቶስ፣ ወደ ምሳሌያችንና ወደ ኃይላችን፣ ይጠቁማል።

ከመጀመሪያው፤ መጽሐፉ አጭር ነው፤ ከኢየሱስ ሕይወት ውስጥ ካለችው ትሕትና ጀምሮ እስከ አማኙ ጥሪ፣ ምሥጢርና ክብር ድረስ በቅደም ተከተል ይገነባል። መሪ በዝግታና በጸሎት እንዲነበብ አስቦታል፤ አንባቢዎችም አጫጭር ምዕራፎቹ ከርዝመታቸው በላይ ልብን እንደሚመረምሩ ብዙ ጊዜ ያገኛሉ።