ትሕትናና ከፍ መደረግ

«ራሱንም የሚያዋርድ ከፍ ይላል» (ሉቃስ 14:11፤ 18:14)።

«በጌታ ፊት ራሳችሁን አዋርዱ ከፍ ከፍም ያደርጋችኋል» (ያዕቆብ 4:10)።

«እንግዲህ በጊዜው ከፍ እንዲያደርጋችሁ ከኃይለኛው ከእግዚአብሔር እጅ በታች ራሳችሁን አዋርዱ» (1ኛ ጴጥሮስ 5:6)።

ልክ ትናንት፣ ይህን ትዕቢት እንዴት ላሸንፈው እችላለሁ? የሚል ጥያቄ ቀረበልኝ። መልሱ ቀላል ነበር።

ሁለት ነገሮች ያስፈልጋሉ። እግዚአብሔር የአንተ ሥራ ነው ያለውን አድርግ፤ ራስህን አዋርድ። የእርሱ ሥራ ነው ያለውንም እንዲያደርግ በእርሱ ታመን፤ እርሱ ከፍ ያደርግሃል። ትእዛዙ ግልጽ ነው፤ ራስህን አዋርድ። ይህ ማለት ግን የተፈጥሮህን ትዕቢት ማሸነፍና አውጥቶ መጣል፣ የቅዱሱንም የኢየሱስን ዝቅ ያለ መንፈስ በውስጥህ መቅረጽ የአንተ ሥራ ነው ማለት አይደለም። አይደለም፤ ይህ የእግዚአብሔር ሥራ ነው። እርሱ ወደ ተወደደው ልጅ እውነተኛ መልክ ከፍ የሚያደርግህ የዚያ ከፍ መደረግ ዋና ባሕርዩ ይኸው ነው።

የትእዛዙ ትርጉም ይህ ነው፦ በእግዚአብሔርና በሰው ፊት ራስህን ለማዋረድ የሚያጋጥምህን አጋጣሚ ሁሉ ተጠቀምበት። ቀድሞውኑ በአንተ ውስጥ በሚሠራው ጸጋ በማመን፣ ለሚመጣውም ድል ተጨማሪ ጸጋ እንደሚሰጥህ በመተማመን፣ ሕሊናህ በልብ ትዕቢትና በሥራዎቹ ላይ በእያንዳንዱ ጊዜ እንደሚያበራው ብርሃን መጠን፣ ምንም ያህል ውድቀትና መሰናከል ቢኖርም፣ ራስህን አዋርድ በሚለው በማይለወጠው ትእዛዝ ሥር እንዳለህ ሆነህ በጽናት ቁም።

ራስህን ማዋረድ እንደሚያስፈልግህ እንዲያሳስብህና ወደዚያም እንዲረዳህ እግዚአብሔር ከውስጥም ሆነ ከውጭ፣ ከወዳጅም ሆነ ከጠላት፣ በተፈጥሮም ሆነ በጸጋ የሚፈቅደውን ሁሉ በምስጋና ተቀበል። ትሕትናን በእርግጥ የበጎ ምግባራት ሁሉ እናት፣ በእግዚአብሔር ፊት የመጀመሪያው ግዴታህ፣ የነፍስ ብቸኛ ዘላቂ ጠባቂ አድርገህ ቍጠረው፤ የበረከትም ሁሉ ምንጭ እንደ ሆነ ልብህን በእርሱ ላይ አድርግ። ተስፋው መለኮታዊና እርግጠኛ ነው፦ ራሱንም የሚያዋርድ ከፍ ይላል (ሉቃስ 14:11)። እግዚአብሔር የሚጠይቅህን አንዱን ነገር ማድረግህን አረጋግጥ፤ ራስህን አዋርድ። እግዚአብሔርም ተስፋ የሰጠውን አንዱን ነገር ያደርጋል። ተጨማሪ ጸጋ ይሰጥሃል፤ በጊዜውም ከፍ ያደርግሃል።

እግዚአብሔር ከሰው ጋር የሚያደርገው ግንኙነት ሁሉ በሁለት ደረጃዎች የሚታወቅ ነው። የዝግጅት ጊዜ አለ፤ በዚያም ትእዛዝና ተስፋ ከጥረትና ከአቅመ ቢስነት፣ ከውድቀትና ከከፊል ስኬት ተሞክሮ ጋር ተቀላቅለው፣ የተሻለ ነገርን ከሚጠብቅ ቅዱስ ናፍቆት ጋር ሆነው፣ ሰዎችን ለላቀ ደረጃ ያነቃሉ፣ ያሠለጥናሉ፣ ይገሥጻሉም። ከዚያም የፍጻሜ ጊዜ ይመጣል፤ ያን ጊዜ እምነት ተስፋውን ይወርሳል፤ ብዙ ጊዜ በከንቱ የታገለለትንም ነገር ይደሰትበታል። ይህ ሕግ በክርስቲያን ሕይወት ክፍል ሁሉ፣ እያንዳንዱንም በጎ ምግባር በመከታተል ረገድ ይጸናል፤ ምክንያቱም በነገሮች ተፈጥሮ ራሱ ላይ የተመሠረተ ነው። ቤዛነታችንን በሚመለከት ነገር ሁሉ እግዚአብሔር ቀዳሚ መሆን አለበት።

ይህ ከተፈጸመ በኋላ የሰው ተራ ይመጣል። ለመታዘዝና ለመድረስ በሚያደርገው ጥረት ውስጥ አቅመ ቢስነቱን ማወቅን፣ በራሱ ተስፋ በመቍረጥም ለራሱ መሞትን መማር አለበት፤ በዚህም ሳያውቅ ጅማሬውን የተቀበለውን ነገር ፍጻሜውንና ሙላቱን ከእግዚአብሔር በፈቃዱና በማስተዋል ለመቀበል ብቁ ይሆናል። ስለዚህ ሰው በትክክል ሳያውቀው ወይም ዓላማው ምን እንደ ሆነ በሚገባ ሳያስተውል ጅማሬ የነበረው እግዚአብሔር ፍጻሜ፣ ሁሉ በሁሉ ሆኖ ይናፈቃል፤ በደስታም ይቀበላል። ትሕትናን በመከታተልም እንዲሁ ነው።

ራስህን አዋርድ የሚለው ትእዛዝ ከእግዚአብሔር ዙፋን ራሱ ወደ እያንዳንዱ ክርስቲያን ይመጣል። ለመስማትና ለመታዘዝ የሚደረገው ልባዊ ሙከራ ዋጋውን ያገኛል፤ አዎን፣ ሁለት ነገሮችን በማግኘት በሚያሠቃይ ግኝት ዋጋውን ያገኛል። አንደኛው፣ ራስን እንደ ምንም ለመቍጠርና እንደ ምንም ለመቈጠር፣ ለእግዚአብሔርም ፈጽሞ ለመገዛት አለመፈለግ የሆነው ትዕቢት ሰው ፈጽሞ ያላወቀው ምን ያህል ጥልቀት እንደ ነበረው ነው። ሁለተኛው፣ ይህን አስከፊ ጭራቅ ለማጥፋት በምናደርገው ጥረት ሁሉ፣ የእግዚአብሔርንም እርዳታ በምንለምንበት ጸሎታችን ሁሉ እንኳ ምን ያህል ፍጹም አቅመ ቢስነት እንዳለ ነው።

በውስጡ ያለው የትዕቢት ኃይል ሁሉ ቢኖርም በእግዚአብሔር ላይ ተስፋውን ማድረግንና በእግዚአብሔርና በሰዎች ፊት ራስን በማዋረድ ተግባር መጽናትን አሁን የሚማር ሰው ብፁዕ ነው። የሰውን ተፈጥሮ ሕግ እናውቃለን፤ ድርጊቶች ልማዶችን ይፈጥራሉ፣ ልማዶች ዝንባሌዎችን ያስገኛሉ፣ ዝንባሌዎች ፈቃድን ይቀርጻሉ፣ በትክክል የተቀረጸ ፈቃድ ደግሞ ጠባይ ነው።

በጸጋ ሥራም ከዚህ የተለየ አይደለም። በጽናት የተደጋገሙ ድርጊቶች ልማዶችንና ዝንባሌዎችን ሲወልዱ፣ እነዚህም ፈቃድን ሲያጠነክሩ፣ መፈለግንም ማድረግንም የሚሠራው እርሱ በታላቅ ኃይሉና በመንፈሱ ይመጣል፤ ንስሐ የገባው ቅዱስ ብዙ ጊዜ ራሱን በእግዚአብሔር ፊት የጣለበት የትዕቢተኛው ልብ መዋረድም የትሑት ልብ ተጨማሪ ጸጋ ሆኖ ዋጋውን ያገኛል፤ በዚያ ልብ ውስጥ የኢየሱስ መንፈስ አሸንፏል፤ አዲሱንም ተፈጥሮ ወደ ብስለት አድርሷል፤ የዋሁና ትሑቱ እርሱም አሁን ለዘላለም ያድርበታል። በጌታ ፊት ራሳችሁን አዋርዱ ከፍ ከፍም ያደርጋችኋል። ከፍ መደረጉስ በምንድር ነው? የፍጥረት ከፍተኛው ክብር የእግዚአብሔርን ክብር ለመቀበል፣ ለመደሰትበትና ለመግለጥ ዕቃ ብቻ መሆን ነው።

ፍጥረት ይህን ማድረግ የሚችለው እግዚአብሔር ሁሉ ይሆን ዘንድ በራሱ ምንም ለመሆን ፈቃደኛ በሆነ መጠን ብቻ ነው። ውኃ ሁልጊዜ አስቀድሞ የሚሞላው ዝቅተኛውን ስፍራ ነው። ሰው በእግዚአብሔር ፊት ይበልጥ ዝቅ ባለና ይበልጥ ባዶ በሆነ መጠን፣ የመለኮታዊው ክብር ፍሰት ይበልጥ ፈጣንና ይበልጥ ሙሉ ይሆናል። እግዚአብሔር ተስፋ የሰጠው ከፍ መደረግ ከእርሱ ራሱ ተለይቶ የሚገኝ ውጫዊ ነገር አይደለም፤ ሊሆንም አይችልም፤ የሚሰጠው ወይም ሊሰጥ የሚችለው ሁሉ ከራሱ የበለጠውን ብቻ ነው፤ ራሱ ይበልጥ ፍጹም በሆነ መንገድ ገንዘቡ ያደርገን ዘንድ ነው። ከፍ መደረጉ እንደ ምድራዊ ሽልማት በዘፈቀደ የሚሰጥ፣ ከሚሸለመው ምግባር ጋር አስፈላጊ ግንኙነት የሌለው ነገር አይደለም። አይደለም፤ ይልቁንም በባሕርዩ ራሱ ራሳችንን የማዋረዳችን ውጤትና ፍሬ ነው። የእግዚአብሔርን ማደር በሙላት ለመቀበል ብቁ የሚያደርገን እንዲህ ያለ በውስጣችን የሚያድር መለኮታዊ ትሕትና፣ ከእግዚአብሔር በግ ትሕትና ጋር እንዲህ ያለ መመሳሰልና ያንን ትሕትና ገንዘብ ማድረግ ስጦታ እንጂ ሌላ አይደለም።

ራሱን የሚያዋርድ ከፍ ይላል። ለእነዚህ ቃላት እውነትነት ኢየሱስ ራሱ ማስረጃ ነው፤ በእኛም ላይ ፍጻሜያቸው እርግጥ ለመሆኑ እርሱ ዋስትና ነው። እርሱ የዋህ በልቡም ትሑት ነውና ቀንበሩን በላያችን እንሸከም፤ ከእርሱም እንማር። እርሱ ወደ እኛ ዝቅ እንዳለ እኛም ወደ እርሱ ዝቅ ለማለት ፈቃደኞች ብንሆን፣ እርሱ እንደ ገና ወደ እያንዳንዳችን ዝቅ ይላል፤ እኛም ከእርሱ ጋር በማይመች አካሄድ ሳይሆን ተስማምተን በአንድ ቀንበር እንደ ተጠመድን ራሳችንን እናገኛለን።

ወደ መዋረዱ ኅብረት ይበልጥ እየጠለቅን በገባን መጠን፣ ራሳችንን ብናዋርድም ሆነ ሰዎች የሚያደርሱብንን ውርደት ብንሸከም፣ የከፍ መደረጉ መንፈስ፣ «የክብር መንፈስ የእግዚአብሔር መንፈስ»፣ በእኛ ላይ እንደሚያርፍ እርግጠኞች መሆን እንችላለን። የከበረው ክርስቶስ መገኘትና ኃይል ትሑት መንፈስ ወዳላቸው ይመጣል።

እግዚአብሔር በእኛ ውስጥ የሚገባውን ስፍራ እንደ ገና ሲያገኝ ከፍ ያደርገናል። ራስህን በማዋረድ ክብሩን ጉዳይህ አድርግ። እርሱም ትሕትናህን በመፈጸምና የልጁን መንፈስ ራሱን ዘላቂ ሕይወትህ አድርጎ በአንተ ውስጥ እፍ በማለት ክብርህን ጉዳዩ ያደርጋል። ሁሉን የሚያጥለቀልቀው የእግዚአብሔር ሕይወት ሲገዛህ፣ ለራስ አንድም ሐሳብ ወይም ምኞት ሳይኖርህ ምንም ከመሆን የበለጠ ተፈጥሯዊና ጣፋጭ ነገር አይኖርህም፤ ሁሉ ነገር ሁሉን በሁሉ የሚሞላው በእርሱ ተይዟልና። «የክርስቶስ ኃይል ያድርብኝ ዘንድ በብዙ ደስታ በድካሜ ልመካ እወዳለሁ።»

ወንድሜ ሆይ፣ ራሳችንን ለእግዚአብሔር መለየታችንና እምነታችን ቅድስናን በመከታተል ረገድ ይህን ያህል ጥቂት የጠቀሙበት ምክንያት ይህ አይደለምን? ሥራው በእምነት ስም የተሠራው በራስና በራስ ኃይል ነበር፤ እግዚአብሔር የተጠራው ለራስና ለራስ ደስታ ነበር፤ ነፍስ ደስ የተሰኘችው ሳታውቀው ቢሆንም በእውነት በራስና በራስ ቅድስና ነበር። ትሕትና—ፍጹም፣ ዘላቂ፣ ክርስቶስን የመሰለ ትሕትናና ራስን መሰወር—በእግዚአብሔርና በሰው ፊት የምንኖረውን ሕይወታችንን ሁሉ ዘልቆ የሚሞላና የሚያመለክት፣ የምንፈልገው የቅድስና ሕይወት እጅግ አስፈላጊ ክፍል መሆኑን ፈጽሞ አላወቅንም።

ራሴን የማጣው እግዚአብሔርን ገንዘብ በማድረግ ብቻ ነው። በፀሐይ ብርሃን ከፍታ፣ ስፋትና ክብር ውስጥ በጨረሩ ላይ የሚጫወተው የብናኝ ትንሽነት እንደሚታይ፣ እንዲሁ ትሕትና በእግዚአብሔር ፊት ስፍራችንን ይዘን በፍቅሩ የፀሐይ ብርሃን ውስጥ የሚኖር ብናኝ ብቻ መሆን ነው። እርሱ እንዲህ ይለናል፦ «በከፍታና በተቀደሰ ስፍራ እኖራለሁ፤ ደግሞም መንፈሱ ከተሰበረና ከትሑት ጋር እኖራለሁ፤ የተዋረዱትን መንፈስ ሕያው አደርግ ዘንድ፥ የተሰበሩትንም ልብ ሕያው አደርግ ዘንድ» (ኢሳይያስ 57:15)።

ይህ ዕድል ፈንታችን ይሁን! «ምነው ይበልጥ ባዶ፣ ይበልጥ ዝቅ ብል፣ የተናቅሁ፣ የማልታይና የማልታወቅ፤ ለእግዚአብሔርም ይበልጥ የተቀደሰ ዕቃ፣ በክርስቶስ፣ በክርስቶስ ብቻ የተሞላ!»

ማስታወሻ መ፦ የምሥጢሮች ምሥጢር፦ ትሕትና የእውነተኛ ጸሎት ነፍስ ነው። የልብ መንፈስ እስኪታደስ ድረስ፣ ከምድራዊ ምኞቶች ሁሉ ባዶ እስኪሆንና እውነተኛው የጸሎት መንፈስ በሆነው እግዚአብሔርን በልማድ በመራብና በመጠማት ሁኔታ እስኪቆም ድረስ፣ እስከዚያ ድረስ ጸሎታችን ሁሉ ብዙም ይሁን ጥቂት ለተማሪዎች እንደሚሰጥ ትምህርት መሆኑ አይቀርም፤ አብዛኛውን ጊዜም የምንደግመው ቸል ልንለው ስለማንደፍር ብቻ ነው። ነገር ግን አትታክት፤ የሚከተለውን ምክር ተቀበል፤ ከዚያም ቋንቋው ከልብህ ከፍ ያለ መዝሙር ወይም ጸሎት ቢኖር እንኳ፣ በከንፈር ብቻ የመገልገል ወይም የግብዝነት አደጋ ሳይኖርብህ ወደ ቤተ ክርስቲያን መሄድ ትችላለህ። ይህን አድርግ፦ ቀራጩ ወደ መቅደስ እንደ ሄደ ወደ ቤተ ክርስቲያን ሂድ፤ ዓይኖቹን ዝቅ አድርጎ «አምላክ ሆይ፥ … ማረኝ» ከማለት በቀር ሌላ ማለት ባልቻለ ጊዜ በውጭ በገለጠው በዚያው ሁኔታ በአእምሮህ መንፈስ በውስጥህ ቁም። ቢያንስ በምኞትህ በዚህ ሁኔታ ወይም የልብ አቋም ሳትለወጥ ቁም፤ ከአፍህ የሚወጣውን ልመና ሁሉ ይቀድሳል፤ ከልብህ የበለጠ ከፍ ያለ ነገር ሲነበብ፣ ሲዘመር ወይም ሲጸለይ፣ ይህን በቀራጩ መንፈስ ይበልጥ ዝቅ ለማለት አጋጣሚ ካደረግኸው፣ ከአንተ ልብ ለተሻለ ልብ ብቻ የሚገቡ በሚመስሉት በእነዚያ ጸሎቶችና ምስጋናዎች ትረዳለህ፤ እጅግም ትባረካለህ።

ወዳጄ ሆይ፣ ይህ የምሥጢሮች ምሥጢር ነው፤ ባልዘራህበት እንድታጭድ ይረዳሃል፤ በነፍስህም ውስጥ የማያቋርጥ የጸጋ ምንጭ ይሆናል፤ በውስጥህ የሚነቃቃ ወይም በውጭ የሚደርስብህ ነገር ሁሉ ይህን ትሑት የአእምሮ ሁኔታ በአንተ ውስጥ ካገኘው ወይም ካነሣሣው እውነተኛ በጎ ነገር ይሆንልሃልና።

ለትሑት ነፍስ ከንቱ ወይም ጥቅም የሌለው ምንም ነገር የለምና፤ ሁልጊዜ በመለኮታዊ እድገት ሁኔታ ውስጥ ትኖራለች፤ በእርሷ ላይ የሚወድቀው ነገር ሁሉ እንደ ሰማይ ጠል ይሆንላታል። ስለዚህ ራስህን በዚህ የትሕትና ሁኔታ ውስጥ ዝጋ፤ በጎ ነገር ሁሉ በውስጡ ተከቧል፤ የወደቀችውን ነፍስ እሳት ወደ መለኮታዊው ሕይወት የዋህነት የሚለውጥ የሰማይ ውኃ ነው፤ ለእግዚአብሔርና ለሰው ያለው ፍቅር ነበልባሉን የሚያገኝበትን ዘይትም ይፈጥራል።

ስለዚህ ሁልጊዜ በእርሱ ውስጥ ተከበህ ኑር፤ ሁልጊዜ የምትለብሰው ልብስ፣ የምትታጠቀውም መታጠቂያ ይሁንልህ፤ በመንፈሱ ውስጥና ከመንፈሱ በቀር ምንም አትተንፍስ፤ በዓይኖቹ እንጂ ምንም አትይ፤ በጆሮዎቹ እንጂ ምንም አትስማ። በቤተ ክርስቲያን ውስጥም ሆንህ ከቤተ ክርስቲያን ውጭ፣ የእግዚአብሔርን ምስጋና ብትሰማ ወይም ከሰዎችና ከዓለም በደል ብትቀበል፣ ሁሉ ለአንተ ማነጽ ይሆናል፤ ሁሉም ነገር በእግዚአብሔር ሕይወት ውስጥ ያለህን እድገት ወደ ፊት ያግዛል (የጸሎት መንፈስ፣ ክፍል 2፣ ገጽ

121)።

ስለ ትሕትና የሚቀርብ ጸሎት፦ ሁሉን በእውነት የሚፈትን የማይሳሳት መፈተኛ ድንጋይ እዚህ እሰጥሃለሁ። ይህ ነው፦ ለአንድ ወር ብቻ ከዓለምና ከንግግር ሁሉ ራቅ፤ አትጻፍ፣ አታንብብ፣ ከራስህም ጋር ስለ ምንም አትከራከር፤ የቀድሞውን የልብህንና የአእምሮህን እንቅስቃሴ ሁሉ አቁም፤ በልብህም ኃይል ሁሉ በዚህ ወር ሁሉ በተቻለህ መጠን ያለማቋረጥ በሚከተለው የጸሎት ቃል በእግዚአብሔር ፊት ቁም። ተንበርክከህ ብዙ ጊዜ አቅርበው፤ ተቀምጠህም ሆነ እየሄድህ ወይም ቆመህ ግን ሁልጊዜ በውስጥህ እየናፈቅህ ይህን አንድ ጸሎት ወደ እግዚአብሔር አጥብቀህ ጸልይ፦ «ከታላቁ ቸርነቱ የተነሣ ከክፉ መናፍስትም ይሁን ከራስህ ከተበላሸው ተፈጥሮ የመጣውን የትዕቢትን ዓይነት፣ መልክና መጠን ሁሉ እንዲያሳውቅህና ከልብህ እንዲያስወግደው፤ ለብርሃኑና ለመንፈስ ቅዱሱ ብቁ ሊያደርግህ የሚችለውን የዚያን ትሕትና እጅግ ጥልቅ ጥልቀትና እውነት በአንተ ውስጥ እንዲያነቃ።» በሥቃይ ያሉ ሰዎች ከሥቃያቸው ለመዳን እንደሚጸልዩበት ባለ እውነትና ትጋት፣ በዚህ ጉዳይ ከልብህ ጥልቅ ከመጠበቅና ከመጸለይ ሐሳብ በቀር ሌላውን ሐሳብ ሁሉ አስወግድ። ራስህን በእውነትና በቅንነት ለዚህ የጸሎት መንፈስ መስጠት ከቻልህና ከፈቀድህ፣ መግደላዊት ማርያም ከነበሩባት እጥፍ ክፉ መናፍስት በአንተ ውስጥ ቢኖሩ እንኳ ሁሉም ከአንተ እንደሚወጡ፣ አንተም እንደ እርሷ በቅዱሱ ኢየሱስ እግር ሥር የፍቅር እንባ ለማፍሰስ እንደምትገደድ ለማረጋገጥ እደፍራለሁ። የጸሎት መንፈስ፣ ክፍል

2፣ ገጽ 124።