ትሕትናና ለራስ መሞት

«…ራሱን አዋረደ፥ ለሞትም ይኸውም የመስቀል ሞት እንኳ የታዘዘ ሆነ» (ፊልጵስዩስ 2:8)።

ትሕትና ወደ ሞት የሚያደርስ መንገድ ነው፤ ምክንያቱም ትሕትና ፍጽምናውን ከሁሉ በላቀ ሁኔታ የሚያረጋግጠው በሞት ነውና።

ትሕትና አበባ ነው፤ ለራስ መሞት ደግሞ የዚያ አበባ ፍጹም ፍሬ ነው። ኢየሱስ እስከ ሞት ድረስ ራሱን አዋረደ፤ እኛም ልንሄድበት የሚገባንን መንገድ ከፈተልን። ለእግዚአብሔር ራሱን መስጠቱን እስከ መጨረሻው ድረስ የሚያረጋግጥበት፣ ወይም የሰውን ተፈጥሮአችንን ትቶ ከእርሱ ተለይቶ ወደ አብ ክብር የሚወጣበት ከሞት በቀር ሌላ መንገድ እንዳልነበረው ሁሉ፣ ለእኛም እንዲሁ ነው።

ራሳችንን ለትሕትናና ለእግዚአብሔር ምን ያህል ፈጽመን እንደ ሰጠን እናረጋግጥ ዘንድ ትሕትና ለራሳችን እንድንሞት ሊመራን ይገባል። ከወደቀው ተፈጥሮ ነፃ የምንወጣው፣ በእግዚአብሔርም ወዳለው ሕይወት — ትሕትና እስትንፋሱና ደስታው ወደ ሆነው ወደዚያ የአዲሱ ተፈጥሮ ሙሉ ልደት — የሚያደርሰውን መንገድ የምናገኘው በዚህ ብቻ ነው። ኢየሱስ የትንሣኤ ሕይወቱን ለደቀ መዛሙርቱ ባካፈለ ጊዜ ስላደረገላቸው ነገር ቀደም ብለን ተናግረናል። በመንፈስ ቅዱስ መውረድ፣ እርሱ ራሱ — የከበረውና በዙፋን የተቀመጠው የዋህነት — በእነርሱ ውስጥ ሊኖር በእርግጥ ከሰማይ መጣ።

ይህን የማድረግ ኃይል ያገኘው በሞት ነው፤ ያካፈለው ሕይወት በውስጣዊ ባሕርዩ ከሞት የወጣ ሕይወት፣ ለሞት ተሰጥቶ የነበረና በሞት በኩል የተገኘ ሕይወት ነበር። በእነርሱ ውስጥ ሊኖር የመጣው እርሱ ራሱ ሞቶ የነበረውና አሁን ለዘላለም ሕያው የሆነው ነው። የኢየሱስ ሕይወት፣ ማንነቱና መገኘቱ የሞትን ምልክት፣ ከሞትም የተወለደ ሕይወት የመሆንን ምልክት ይሸከማሉ። ያ ሕይወት በደቀ መዛሙርቱ ውስጥም ዘወትር የሞትን ምልክቶች ይሸከማል። የሕይወቱ ኃይል ሊታወቅ የሚችለው የሞት መንፈስ፣ ማለትም የሞተው የእርሱ መንፈስ፣ በነፍስ ውስጥ ሲኖርና ሲሠራ ብቻ ነው።

የጌታ ኢየሱስ መሞት የመጀመሪያውና ዋናው ምልክት፣ እውነተኛውን የኢየሱስ ተከታይ ከሚያሳዩት የሞት ምልክቶችም ቀዳሚው ትሕትና ነው። ይህም በሁለት ምክንያት ነው፦ ወደ ፍጹም ሞት የሚመራው ትሕትና ብቻ ነው፤ ትሕትናንም ፍጹም የሚያደርገው ሞት ብቻ ነው። ትሕትናና ሞት በባሕርያቸው አንድ ናቸው። ትሕትና እምቡጥ ነው፤ በሞት ደግሞ ፍሬው ፍጹም ሆኖ ይበስላል።

ትሕትና ወደ ፍጹም ሞት ይመራል። ትሕትና ማለት ራስን መተውና በእግዚአብሔር ፊት ፈጽሞ ከምንም የማይቆጠርበትን ስፍራ መያዝ ማለት ነው። ኢየሱስ ራሱን አዋረደ፤ እስከ ሞትም ድረስ የታዘዘ ሆነ። በሞቱ ፈቃዱን ለእግዚአብሔር ፈቃድ አሳልፎ ለመስጠቱ ከሁሉ የላቀውንና ፍጹሙን ማስረጃ ሰጠ።

ኢየሱስ በሞቱ ጽዋውን ለመጠጣት የነበረውን ተፈጥሮአዊ ማመንታት ጨምሮ ራሱን አሳልፎ ሰጠ። ከሰው ተፈጥሮአችን ጋር በመዋሐድ የነበረውን ሕይወት ተወ፤ ለራሱና ለፈተነው ኃጢአት ሞተ፤ በዚህም እንደ ሰው ወደ ፍጹሙ የእግዚአብሔር ሕይወት ገባ። ራሱን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግና ለመቀበል ከሚኖር ባሪያ በቀር ምንም እንዳልሆነ የቈጠረበት ወሰን የሌለው ትሕትናው ባይሆን ኖሮ፣ ፈጽሞ ባልሞተ ነበር። ይህም ብዙ ጊዜ ለሚጠየቀው፣ ትርጉሙ ግን እምብዛም በግልጽ ለማይገባው ጥያቄ መልስ ይሰጠናል፦ ለራሴ እንዴት ልሞት እችላለሁ? ለራስ መሞት የአንተ ሥራ አይደለም፤ የእግዚአብሔር ሥራ ነው።

በክርስቶስ ለኃጢአት ሞተሃል፤ በአንተ ያለው ሕይወት በሞትና በትንሣኤ ሂደት አልፏል፤ በእርግጥም ለኃጢአት እንደ ሞትህ እርግጠኛ ልትሆን ትችላለህ። ነገር ግን የዚህ ሞት ኃይል በዝንባሌህና በአካሄድህ ሙሉ በሙሉ መገለጡ መንፈስ ቅዱስ የክርስቶስን ሞት ኃይል በሚያካፍልበት መጠን ላይ የተመሠረተ ነው። ከክርስቶስ ጋር በሞቱ ወደ ሙሉ ኅብረት ልትገባ፣ ከራስም ፈጽሞ ነፃ መውጣትን ልታውቅ ብትወድ፣ ትምህርቱ የሚያስፈልገው እዚህ ላይ ነው፦ ራስህን አዋርድ። ይህ ብቸኛ ተግባርህ ነው።

በፍጹም አቅመ ቢስነትህ በእግዚአብሔር ፊት ራስህን አቅርብ፤ ራስህን ለመግደልም ሆነ ሕያው ለማድረግ አቅም እንደሌለህ በሙሉ ልብ ተቀበል፤ በየዋህነት፣ በትዕግሥትና በመታመን ራስህን ለእግዚአብሔር በመስጠት መንፈስ ወደ ራስህ ምንም አለመሆን ዝቅ ብለህ ስመጥ። ውርደትን ሁሉ ተቀበል፤ የሚፈትንህንና የሚያበሳጭህን ሰው ሁሉ ራስህን እንድታዋርድ የሚረዳህ የጸጋ መሣሪያ አድርገህ ተመልከተው። በእግዚአብሔር ፊት በትሕትና ጸንተህ እንድትኖር እንደ ርዳታ፣ በሰዎች ፊት ራስህን ለማዋረድ የሚገኝህን አጋጣሚ ሁሉ ተጠቀምበት።

እግዚአብሔር እንዲህ ያለውን ራስን ማዋረድ ልብህ ሁሉ ይህን እንደሚመኝ ማስረጃ አድርጎ ይቀበለዋል። ከሁሉ የሚበልጥ መልካም ነገር አድርገህ ለምነው፤ ለታላቁ የጸጋ ሥራው መዘጋጃ አድርገህም ለምነው፤ በዚያ ሥራ በመንፈስ ቅዱሱ ብርቱ ማጽናት ክርስቶስን በአንተ ውስጥ ፈጽሞ ይገልጣል፤ በዚህም እርሱ በባሪያ መልኩ በእውነት በአንተ ይሣላል፤ በልብህም ይኖራል። ወደ ፍጹም ሞት፣ በክርስቶስ እንደ ሞትን ወደ ማወቅ ሙሉና ፍጹም ተሞክሮ የሚያደርሰው የትሕትና መንገድ ነው።

ቀጥሎም ይህ ይመጣል፦ ወደ ፍጹም ትሕትና የሚመራው ይህ ሞት ብቻ ነው። ኦ፣ ትሑት ለመሆን እየተመኙ ከመጠን በላይ ትሑት መሆንን ግን የሚፈሩ ብዙዎች ከሚሠሩት ስሕተት ተጠንቀቅ። እውነተኛ ትሕትና ምን መሆንና ምን ማድረግ እንዳለበት እጅግ ብዙ ገደቦችና ቅድመ ሁኔታዎች፣ እጅግ ብዙ ምክንያቶችና ጥያቄዎች ስላሏቸው፣ ያለ ምንም ማመንታት ራሳቸውን ለትሕትና ፈጽሞ አሳልፈው አይሰጡም። ከዚህ ተጠንቀቅ። እስከ ሞት ድረስ ራስህን አዋርድ። ትሕትና ፍጹም የሚሆነው ለራስ በመሞት ነው። የበለጠ ጸጋን የመለማመድ እውነተኛ ተሞክሮ ሁሉ፣ ራስን ለእግዚአብሔር በመቀደስ የሚገኝ እውነተኛ እድገት ሁሉ፣ የኢየሱስን መልክ እየጨመረ መምሰል ሁሉ ሥሩ ላይ፣ በዝንባሌያችንና በልማዶቻችን ራሱን ለእግዚአብሔርና ለሰዎች የሚያረጋግጥ ለራስ መሞት ሊኖር እንደሚገባ እርግጠኛ ሁን።

አንድ ሰው ስለ ሞት-ሕይወትና በመንፈስ ስለ መመላለስ እየተናገረ፣ እጅግ ርኅሩኅ የሆነው ፍቅር እንኳ በእርሱ ዘንድ ምን ያህል ራስ እንዳለ ከማየት ሊቆጠብ የማይችልበት ሁኔታ ሊኖር መቻሉ ያሳዝናል። ለራስ መሞት ራሱን ምንም ከማያደርግ፣ ራሱን ባዶ አድርጎ የባሪያን መልክ ከሚይዝ ትሕትና የበለጠ እርግጠኛ የሞት ምልክት የለውም። አንድ ሰው ከተናቀውና ከሰው ከተጠላው ከኢየሱስ ጋር ስላለ ኅብረትና መስቀሉን ስለ መሸከም ብዙና በቅንነት እየተናገረ፣ የእግዚአብሔር በግ የሆነው የዋህ፣ ዝቅ ያለ፣ ቸርና ገር ትሕትና ግን በእርሱ ሳይታይ፣ እምብዛም እንኳ ሳይፈለግ ሊቀር ይችላል።

የእግዚአብሔር በግ ሁለት ነገሮችን ያመለክታል፦ የዋህነትንና ሞትን። እርሱን በሁለቱም መልኮች ልንቀበለው እንሻ። በእርሱ ዘንድ እነዚህ የማይለያዩ ናቸው፤ ስለዚህ በእኛም ዘንድ እንዲሁ መሆን አለባቸው። ሥራውን እኛ ራሳችን ልንሠራው ቢገባን ኖሮ እንዴት ያለ ተስፋ ቢስ ሥራ በሆነ ነበር! ተፈጥሮ ተፈጥሮን ፈጽሞ ሊያሸንፍ አይችልም፤ በጸጋ ርዳታ እንኳ አይችልም። ራስ ራስን ፈጽሞ ሊያስወጣ አይችልም፤ ዳግም በተወለደ ሰው እንኳ አይችልም። እግዚአብሔር ይመስገን! ሥራው ተሠርቶ ተፈጽሟል፤ ለዘላለምም ፍጹም ሆኗል። አንድ ጊዜ ለዘላለም የሆነው የኢየሱስ ሞት ለራሳችን የምንሞትበት ሞታችን ነው። የኢየሱስ ዕርገት፣ አንድ ጊዜ ለዘላለም ወደ ቅድስተ ቅዱሳን መግባቱ፣ የሞት-ሕይወትን ኃይል በኃይል እንዲያካፍለንና የራሳችን እንዲያደርግልን መንፈስ ቅዱስን ሰጥቶናል።

ነፍስ ትሕትናን እየፈለገችና እየተለማመደች የኢየሱስን ፍለጋ ስትከተል፣ ከዚህ የበለጠ ነገር እንደሚያስፈልጋት ያላት ግንዛቤ ይነቃል። ምኞቷና ተስፋዋ ይታደሳል፤ እምነቷ ይበረታል፤ የኢየሱስን ለራስና ለኃጢአት መሞት በሙሉ ኃይሉ በየዕለቱ የሚያጸናውን፣ ትሕትናንም ሕይወታችንን ሁሉ የሚሞላ መንፈስ የሚያደርገውን ያንን እውነተኛ የኢየሱስ መንፈስ ሙላት ቀና ብላ መመልከትን፣ መጠየቅንና መቀበልን ትማራለች። (በዚህ ምዕራፍ መጨረሻ ያለውን ማስታወሻ «ሐ» ተመልከት።) ሮሜ 6:3 እንዲህ ይላል፦ «ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን?»

ሮሜ 6:11 እንዲህ ይላል፦ «እንዲሁም እናንተ ደግሞ ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ፥ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሆናችሁ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ ራሳችሁን ቈጠሩ።» የክርስቲያን ራስን የማወቅ ግንዛቤ ሁሉ የክርስቶስን ሞት ባነቃቃው መንፈስ ሊሞላና ሊታወቅ ይገባዋል።

ሰው ዘወትር በክርስቶስ እንደ ሞተ፣ በክርስቶስም ከሙታን ተለይቶ ሕያው እንደ ሆነ፣ የጌታ ኢየሱስን መሞት በሥጋው ተሸክሞ እንደሚዞር ሆኖ ራሱን ለእግዚአብሔር ማቅረብ አለበት። ሕይወቱ ዘወትር ሁለት ዓይነት ምልክት ይሸከማል፦ ሥሩ በእውነተኛ ትሕትና ወደ ኢየሱስ መቃብር — ለኃጢአትና ለራስ ወደ መሞት — ጠልቆ ይሰድዳል፤ ራሱም በትንሣኤ ኃይል ኢየሱስ ወዳለበት ሰማይ ቀና ይላል።

አማኝ ሆይ፣ የኢየሱስን ሞትና ሕይወት የአንተ እንደ ሆኑ በእምነት ውሰድ። ወደ መቃብሩ ግባ፤ ከራስና ከሥራው ወደ ማረፍ፣ ወደ እግዚአብሔር ዕረፍት ግባ። ነፍሱን በአብ እጅ አደራ ከሰጠው ከክርስቶስ ጋር ራስህን አዋርድ፤ በየዕለቱም በእግዚአብሔር ላይ ወደሚደረገው ወደዚያ ፍጹምና አቅመ ቢስ መደገፍ ውረድ።

እግዚአብሔር ያስነሣሃል፤ ከፍ ከፍም ያደርግሃል። በየማለዳው በጥልቅ፣ እጅግ በጥልቅ ምንም አለመሆን ወደ ኢየሱስ መቃብር ስመጥ፤ በየዕለቱም የኢየሱስ ሕይወት በአንተ ይገለጣል።

ፈቃደኛ፣ አፍቃሪ፣ ያረፈና ደስተኛ ትሕትና ብኩርናህን — ወደ ክርስቶስ ሞት መጠመቅን — በእርግጥ እንደ ወሰድህ ምልክት ይሁን። «አንድ ጊዜ በማቅረብ የሚቀደሱትን የዘላለም ፍጹማን አድርጎአቸዋልና» (ዕብራውያን 10:14)። ወደ ውርደቱ የሚገቡ ነፍሳት ራስን እንደ ሞተ ለማየትና ለመቍጠር፣ ከእርሱ እንደ ተማሩና እንደ ተቀበሉም በትሕትና ሁሉና በየዋህነት እርስ በርሳቸው በፍቅር እየታገሡ ለመመላለስ የሚያስችላቸውን ኃይል በእርሱ ያገኛሉ። የሞት-ሕይወት የሚታየው እንደ ክርስቶስ ባለ የዋህነትና ዝቅታ ነው።

ማስታወሻ ሐ፦ ለራስ መሞት፣ ወይም ከሥልጣኑ ሥር መውጣት፣ በተፈጥሮ ኃይሎች በምናደርገው በማናቸውም ንቁ ተቃውሞ አይፈጸምም፤ ሊፈጸምም አይችልም። ለራስ የመሞት ብቸኛው እውነተኛ መንገድ የትዕግሥት፣ የየዋህነት፣ የትሕትናና ለእግዚአብሔር የመገዛት መንገድ ነው። ለራስ የመሞት እውነቱና ፍጽምናው ይህ ነው። የእግዚአብሔር በግ ምን ማለት እንደ ሆነ ብጠይቅህ፣ እርሱ የትዕግሥት፣ የየዋህነት፣ የትሕትናና ለእግዚአብሔር የመገዛት ፍጽምና እንደ ሆነና ይህንንም እንደሚያመለክት አትነግረኝምን? ስለዚህ የእነዚህ በጎነቶች ምኞትና እምነት ወደ ክርስቶስ መቅረብ፣ ራስህን ለእርሱ አሳልፈህ መስጠትና በእርሱ ያለ የእምነት ፍጽምና እንደ ሆነ አትናገርምን? ደግሞም በትዕግሥት፣ በየዋህነት፣ በትሕትናና ለእግዚአብሔር በመገዛት ዝቅ ብሎ ለመስመጥ ያለው ይህ የልብህ ዝንባሌ ከወደቀው አዳም የወረስኸውን ማንነትህንና ያለህን ሁሉ በእውነት አሳልፎ መስጠት ስለ ሆነ፣ ክርስቶስን ለመከተል ያለህን ሁሉ ፍጹም በሆነ ሁኔታ መተው ነው። ይህ በእርሱ ላይ ያለህ ከሁሉ የላቀ የእምነት ተግባር ነው። ክርስቶስ ከእነዚህ በጎነቶች በቀር የትም የለም፤ እነርሱ ባሉበት እርሱ በገዛ መንግሥቱ ውስጥ ነው። የምትከተለው ክርስቶስ ይህ ይሁን።

«ማናቸውም የወደቀ ፍጥረት ለእግዚአብሔር ኃይልና ምሕረት በትዕግሥትና በትሕትና በመገዛት ለራሱ ሁሉ የሞተ ለመሆን እስኪፈቅድና እስኪመርጥ ድረስ፣ የመለኮታዊ ፍቅር መንፈስ በእርሱ ውስጥ ሊወለድ አይችልም።» መዳኔን ሁሉ የምሻው በየዋሁ፣ በትሑቱ፣ በታጋሹና መከራን በተቀበለው በእግዚአብሔር በግ ብቃትና መካከለኛነት ነው፤ የእነዚህን ሰማያዊ በጎነቶች የተባረከ ልደት በነፍሴ ውስጥ የማስገኘት ኃይል ያለው እርሱ ብቻ ነው። የየዋሁ፣ የትሑቱ፣ የታጋሹና ለእግዚአብሔር የተገዛው የእግዚአብሔር በግ በነፍሳችን ውስጥ በመወለዱና በዚሁ ልደት ካልሆነ በቀር የመዳን ዕድል ከቶ የለም።

የእግዚአብሔር በግ የራሱን የዋህነት፣ ትሕትናና ለእግዚአብሔር ፍጹም መገዛትን በነፍሳችን ውስጥ በእውነት ባስገኘ ጊዜ፣ ያን ጊዜ በነፍሳችን ውስጥ የፍቅር መንፈስ የልደት ቀን ነው፤ ይህንም ባገኘን ቁጥር፣ ከዚያ በፊት ሰላም ወይም ደስታ ብለን የጠራነውን ሁሉ ትዝታ እስኪያጠፋ ድረስ በእግዚአብሔር በሆነ ሰላምና ደስታ ነፍሳችንን ያረካል። «ይህ ወደ እግዚአብሔር የሚወስድ መንገድ ፈጽሞ የማይስት ነው። ይህ የማይስት መሆኑም በመድኃኒታችን ሁለት ዓይነት ባሕርይ ላይ የተመሠረተ ነው፦

1. እርሱ የእግዚአብሔር በግ እንደ መሆኑ፣ በነፍስ ውስጥ የየዋህነትና የትሕትና ሁሉ መሠረታዊ ምንጭ ነው።

2. እርሱ የሰማይ ብርሃን እንደ መሆኑ ዘላለማዊውን ተፈጥሮ ይባርካል፤ ወደ ሰማይ መንግሥትም ይለውጠዋል፤ በየዋህና በትሑት ለእግዚአብሔር መገዛት ለነፍሳችን ዕረፍት ለማግኘት ፈቃደኞች ስንሆን፣ ያን ጊዜ እርሱ የእግዚአብሔርና የሰማይ ብርሃን እንደ መሆኑ በደስታ ወደ እኛ ሰብሮ ይገባል፤ ጨለማችንን ወደ ብርሃን ይለውጣል፤ በውስጣችንም ፍጻሜ የሌለውን ያንን የእግዚአብሔርና የፍቅር መንግሥት ይጀምራል።»

ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር የተሰኘውን መጽሐፍ ተመልከት። (ክፍሉ በሙሉ በጥንቃቄ ሊጠና ይገባዋል፤ በእግዚአብሔር ፊት በትሕትና ዘወትር ዝቅ ብሎ መስመጥ ከሰው ወገን ለራስ የመሞት ብቸኛው መንገድ እንደ ሆነ እጅግ በሚያስደንቅ ሁኔታ ያሳያል።)