Huenda umewahi kulisikia, likisemwa kwa upole au kama changamoto: dini zote kimsingi ni sawa, zote zinaelekeza juu ya mlima mmoja kwa njia tofauti, na ni ufinyu wa mawazo kudai kwamba dini yako ndiyo ya kweli. Chini yake kuna wasiwasi unaostahili kuchukuliwa kwa uzito — kwamba kusema Yesu ndiye njia pekee ni kiburi, au ni namna ya kuwadharau watu wanaoamini tofauti. Makala hii inauchukulia wasiwasi huo kwa uzito. Lakini inauliza swali ambalo jibu maarufu hulirukia: maana ya imani si kama inasikika ya unyenyekevu, bali kama ni ya kweli. Na unaposoma kwa makini kile ambacho dini kuu zinafundisha, hazisemi kitu kimoja — na dai lililo katikati ya Ukristo linageuka kuwa jambo lenye kiburi kidogo kuliko yote, na lililo wazi zaidi kuliko chochote ambacho mtu yeyote amewahi kukitoa.

Haziwezi zote kuwa sawa — kwa sababu zinasema mambo tofauti

Wazo kwamba dini zote zinafundisha kitu kimoja kwa kawaida hudumu tu mpaka mtu anapozisoma kwa makini. Ndipo tofauti zinapojitokeza kuwa juu ya maswali makubwa kuliko yote yaliyopo — nazo zinapingana.

  • Mungu mmoja, miungu mingi, au hakuna Mungu? Uislamu na Uyahudi husisitiza kwamba yupo Mungu mmoja tu asiyegawanyika. Uhindu wa kale unashikilia miungu mingi na uhalisi wa kiungu ulio nyuma yao. Ubudha, katika aina zake nyingi, hauna kiini chake katika Mungu Muumba hata kidogo. Hizi si njia tatu za kusema sentensi moja; angalau mbili kati yake lazima zimekosea kuhusu ukweli wa msingi kabisa wa kuwepo.
  • Tatizo letu ni nini, na uokoaji ni upi? Kwa sehemu kubwa ya Ubudha tatizo ni tamaa, na lengo ni kuachiliwa kutoka kwenye mzunguko wa kuzaliwa upya, hadi nafsi inayotamani izimike. Kwa Ukristo tatizo ni dhambi — uhusiano uliovunjika na Mungu aliye hai, anayejulikana binafsi — na lengo si kufutwa kwa nafsi bali kufufuliwa kwake kuingia katika uzima wa milele. Mmoja anatumaini kuepuka kuwepo kama mtu; mwingine kuendelea kuwepo milele, akiwa ameponywa.
  • Yesu alikuwa nani? Hapa ndipo tofauti inapokuwa kali kuliko zote. Uislamu humheshimu Yesu kama nabii lakini hukana kwamba alisulubiwa na hukana kwamba yeye ni Mwana wa Mungu. Ukristo husimama au huanguka juu ya dai kwamba alisulubiwa, akafufuka, naye ni Mungu katika mwili. Yote mawili hayawezi kuwa sahihi, na kuziheshimu imani zote mbili hakuturuhusu kujifanya kwamba mgongano huo haupo.

Unaweza kuwapenda na kuwaheshimu watu katika mapokeo haya yote — ibada yao, wema wao — na bado ukaona kwamba wanaeleza ulimwengu tofauti kabisa. Kusema kwamba zote zinafundisha kitu kimoja si uvumilivu; ni dharau kidogo, kwa sababu kunakataa kusikia kile ambacho kila moja inasema kwa kweli. Hatua ya heshima ni kuichukulia kila moja kwa uzito wa kutosha hata kuona kwamba kweli zinatofautiana.

Swali halisi si dini ipi ni nzuri zaidi

Hapa ndipo mazungumzo yanapopotoka. Watu huchagua dini jinsi wanavyochagua kinywaji kwenye mgahawa — kwa ladha, kwa kinachowafaa, kwa ipi inayoonekana kuwa na uchangamfu zaidi. Lakini kila imani kubwa inadai kukuambia jambo fulani kuhusu uhalisia: ulikotoka, nini kimeharibika, na nini kinatokea unapokufa. Hayo ni madai kuhusu mambo yalivyo, si kuhusu ladha.

Wema una umuhimu mkubwa sana katika jinsi tunavyozungumza mambo haya, lakini hauwezi kuamua jambo lilivyo. Uongo unaofariji bado ni uongo, na ukweli mgumu bado ni kweli. Kwa hiyo swali halisi si “ni dini ipi ninayoipenda zaidi?” bali “ni maelezo yapi ya ulimwengu yaliyo ya kweli?” Na hii si hila ya Kikristo ya kushinda mabishano. Hata “njia zote zinaelekea kwa Mungu” ni dai kubwa, la kujiamini sana — lisiloweza kuthibitishwa zaidi ya lingine lolote. Hakuna mahali pa katikati pa kusimama; kila mtu ameweka dau lake juu ya jambo fulani, na dau moja tu ndilo la kweli.

Kinachoifanya injili isifanane na kitu kingine chochote: neema

Mara unapolinganisha madai badala ya ladha, tofauti moja inajitokeza wazi. Zipange dini na falsafa za ulimwengu, na chini ya utofauti wake wote utakuta umbo moja zinalolishiriki: fanya hivi, nawe utakubaliwa. Shika amri, fuata njia, timiza taratibu za ibada, zidisha matendo yako mema kuliko mabaya. Thawabu — amani, kuelimika, paradiso — huja baada ya na kwa sababu ya kile unachokifanikisha.

Injili inakwenda kinyume kabisa. Inasema unakubaliwa kwanza — bure, kabla hujastahili chochote — na kutokana na kukubaliwa huko unaishi maisha mapya. Paulo anasema waziwazi: Kwa maana mmeokolewa kwa neema, kwa njia ya imani; ambayo hiyo haikutokana na nafsi zenu, ni kipawa cha Mungu; wala si kwa matendo, mtu awaye yote asije akajisifu (Waefeso 2:8-9). Tito 3:5 inakubaliana nayo: alituokoa si kwa sababu ya matendo ya haki tuliyoyatenda sisi; bali kwa rehema yake. Kila mfumo mwingine ni fanya, ndipo ukubaliwe. Injili ni umekubaliwa, basi fanya.

Huu ni kinyume cha kiburi. Hauachi nafasi ya kujisifu, kwa sababu hakuna aliyestahili nafasi yake — wala nafasi ya kukata tamaa, kwa sababu nafasi yako haikutegemea kamwe rekodi yako. Warumi 5:8 ndio kiini chake: Bali Mungu aonyesha pendo lake yeye mwenyewe kwetu sisi, kwa kuwa Kristo alikufa kwa ajili yetu, tulipokuwa tungali wenye dhambi. Si baada ya sisi kujisafisha — bali tulipokuwa bado tumevurugika. Ndiyo maana Yohana 1:17 inachora mstari: torati ilitolewa kwa mkono wa Musa, bali neema na kweli zilikuja kwa mkono wa Yesu Kristo. Usingeweza kamwe kubuni dini hii ili ujione bora kuliko wengine — inasema hukuchangia chochote isipokuwa hitaji lako.

Yesu alisema hivyo kuhusu yeye mwenyewe — kwa hiyo hatuwezi kumweka kwenye fungu la “mwalimu mwema”

Watu wanaotaka kumheshimu Yesu mara nyingi hukimbilia maafikiano: alikuwa mwalimu wa maadili mwenye hekima, wa kuheshimiwa pamoja na wengine. Inasikika kama ukarimu, lakini inagongana na kile ambacho Yesu alisema kuhusu yeye mwenyewe.

“Mimi ndimi njia, na kweli, na uzima; mtu haji kwa Baba, ila kwa njia ya mimi.”

Yesu, katika Yohana 14:6

Hiyo si sentensi ya kocha mnyenyekevu. Hakusema amepata njia nzuri; alisema yeye ndiye njia — mlango pekee. Wafuasi wake walisema hivyo hivyo bila kuzunguka: hapana jina jingine chini ya mbingu walilopewa wanadamu litupasalo sisi kuokolewa kwalo (Matendo 4:12). Naye aliliunga mkono dai hilo kwa matendo ambayo hakuna mwalimu wa kawaida angethubutu — kusamehe dhambi ambazo hazikutendwa dhidi yake, kukubali kuabudiwa, kuwaambia watu kwamba hali yao ya milele inategemea jinsi wanavyomwitikia yeye.

Kwa hiyo hapa kuna njia panda ya ukweli. Kama mtu anasema yeye ndiye njia pekee ya kwenda kwa Mungu na jambo hilo ni la uongo, yeye si mwalimu mwema — amedanganyika au anadanganya, na kwa vyovyote vile si mtu ambaye ungeyaamini maadili yake. Chaguo ambalo kwa kweli halipo mbele yetu ni lile la katikati lenye kustarehesha: mwalimu mzuri mwenye hekima aliyekosea vibaya mno kuhusu jambo muhimu kuliko yote aliyowahi kusema. Kinachotusukuma kulichukulia dai hilo kwa uzito ni kila kitu kingine kumhusu. Yesu wa Injili ni mvumilivu kwa wanaoanguka, mkali kwa wenye kiburi tu, na — akiwa anauawa — anaomba, Baba, uwasamehe, kwa kuwa hawajui watendalo (Luka 23:34). Wafilipi 2:8 inaeleza maisha yake yote: alijinyenyekeza, akawa mtii hata mauti, naam, mauti ya msalaba. Huyo si tapeli wala mwendawazimu. Tabia yake na dai lake vinashikamana, na ndicho kinachofanya iwe vigumu sana kulipuuza.

Kuwa sahihi kuhusu ukweli si sawa na kukosa wema

Sasa kiini halisi cha pingamizi: hata kama ingekuwa kweli, je, si ukosefu wa adabu kusema hivyo? Je, kudai kwamba njia moja ni sahihi hakuwatukani wote wanaoamini tofauti?

Tenganisha mambo mawili yanayochanganyikana: dai kuwa la kipekee, na mtu kuwa mwenye kiburi. Kila dai la ukweli lenye maana ni la kipekee, hata yale ambayo huyahoji kamwe. Daktari anayesema “hii ndiyo dawa itakayotibu maambukizi yako” anatoa dai la kipekee — na kama yuko sahihi, hiyo ni zawadi, si tusi. Upekee ni kile kinachotokea tu jambo linapokuwa kweli: linakataa kinyume chake. Kwa hiyo ukweli tu kwamba Ukristo unadai kuwa wa kweli hauwezi wenyewe kuwa kiburi, la sivyo kila kauli ya uaminifu kuhusu jambo lolote ingekuwa kiburi.

Kiburi hakihusu kile unachokiamini bali jinsi unavyokishika — kama unawadharau watu au unafikiri kuwa sahihi kunakufanya uwe bora. Na neema ni dawa iliyojengwa ndani dhidi ya hilo. Kama ningeokolewa kwa kuwa na akili zaidi au utakatifu zaidi kuliko rafiki yangu Mwislamu, Mhindu, au asiyeamini Mungu, ningekuwa na kitu cha kujisifia. Lakini neema inasema niliokolewa kwa zawadi tupu nilipokuwa bado nimekosea (Warumi 5:8), kwa hiyo sina ngazi ya kusimama juu yake juu ya mtu yeyote. Ndiyo maana Biblia inawaambia Wakristo watoe sababu zao kwa upole na kwa hofu (1 Petro 3:15). Ishike imani yako kwa uthabiti na watu kwa upole — jinsi unavyoweza kumpenda rafiki unayeamini amekosea kwa sababu unampenda, na hutaki kumbembeleza kwa kuinua mabega tu.

“Njia pekee” pia ni mwaliko mpana kuliko yote

Hiki ndicho kinachogeuza pingamizi juu chini. Watu husikia “njia pekee” kama mlango uliofungwa, klabu inayowazuia walimwengu. Lakini tazama ni kina nani Yesu aliwajia na jinsi mwaliko ulivyoandikwa, nawe utakuta kinyume cha lango lililofungwa.

Mstari maarufu kuliko yote katika Biblia hausemi kwamba Mungu aliwapenda wachache maalum, bali Mungu aliupenda ulimwengu: Kwa maana jinsi hii Mungu aliupenda ulimwengu, hata akamtoa Mwanawe pekee, ili kila mtu amwaminiye asipotee, bali awe na uzima wa milele (Yohana 3:16). Kila mtu. Hakuna taifa lililotengwa, hakuna historia mbaya kupita kiasi. Yesu aliifanya kuwa ahadi: yeye ajaye kwangu sitamtupa nje kamwe (Yohana 6:37). Na ukurasa wa mwisho wa Biblia unamalizika si kwa kizuizi bali kwa mkono ulio wazi: Na Roho na Bibi-arusi wasema, Njoo. Naye asikiaye na aseme, Njoo. Naye mwenye kiu na aje. Na yeye atakaye, na ayatwae maji ya uzima bure (Ufunuo 22:17).

Fikiria uokoaji. Kama jengo linaungua na kuna mlango mmoja ulio wazi, kuuita “njia pekee ya kutoka” si majivuno — ni kupiga kelele kwamba kila mtu anaweza kutoka, na hivi ndivyo. Isaya alisema hivyo karne nyingi kabla, nayo bado inasomeka kama kelele juu ya umati: Haya, kila aonaye kiu, njoni majini (Isaya 55:1). Na Yesu: Njoni kwangu, ninyi nyote msumbukao na wenye kubeba mizigo, nami nitawapumzisha (Mathayo 11:28). Njia moja — lakini imefunguliwa wazi kwa wote. Kuna mlango mmoja kwa sababu kulikuwa na uokoaji mmoja — mtu mmoja kweli alitenda jambo, kwa gharama halisi, ili kuufungua. 1 Timotheo 2:5 inasema Mungu ni mmoja, na mpatanishi kati ya Mungu na wanadamu ni mmoja, mwanadamu Kristo Yesu. Upekee wa njia hiyo unapima gharama ya uokoaji, si jinsi walivyo wachache wanaokaribishwa kuitumia.

Basi unalibebaje jambo hili?

Kama yote hayo ni kweli, swali halikuwa kamwe hasa “je, si kiburi kusema Yesu ndiye njia pekee?” Swali la ndani zaidi ni lile ambalo kila mtu analikabili: je, ni kweli? Nawe unaruhusiwa kulichunguza kwa uaminifu, bila kulazimishwa kutoa jibu la haraka upande wowote.

Huhitaji kuchagua kati ya kuwa mwema na kuwa wazi. Shika yote mawili. Mheshimu mtu aliye mbele yako kama mtu aliyeumbwa kwa mfano wa Mungu, anayestahili kila chembe ya upole wako. Na bado uwe tayari kusema, kwa unyenyekevu, kwamba unaamini njia ya kwenda kwa Mungu ilipita kwenye msalaba wa Kirumi na kaburi tupu — na kwamba mlango ulioufungua uko wazi kwa ajili yao pia. Warumi 8:1 ndiyo sababu ujumbe huu unastahili kubebwa: Sasa basi hakuna hukumu ya adhabu juu yao walio katika Kristo Yesu. Hilo si tishio la kuwatisha watu; ni habari njema ya kuwakabidhi.

Hutalitatua jambo hili kwa mchana mmoja, wala hupaswi kujaribu. Lakini ikiwa dai la Yesu linaweza hata kidogo kuwa kweli, linastahili kuchunguzwa kwa makini — kwa sababu ikiwa mlango ule mmoja ulio wazi ni halisi, ungetaka kujua, na ungetaka watu unaowapenda wajue pia. Mwaliko bado ni ule ule kutoka ukurasa wa mwisho wa kitabu: naye mwenye kiu na aje. Hilo linakuhusu wewe pia.