ሁሉም በጸጋ (ለወጣቶች)

ከዚያ ተቃራኒ ነው ማለት ይቻላል። ስፐርጀን መጽሐፉን የሚጀምረው «ኪራይ ልቀበል አልመጣሁም» በማለት ነው፦ መጽሐፉ ምንም አይጠይቅህም፤ ነጻ ስጦታ ይዞ ይመጣል። መልእክቱ በሙሉ እግዚአብሔር ራሳቸውን ማዳን የማይችሉትን ሰዎች እንደሚያድን ነው።

በእግዚአብሔር ፊት ትክክል ሆኖ — በደለኛ እንዳልሆነ — መቈጠር ማለት ነው። ስፐርጀን እግዚአብሔር ይህን በፍትሕ ሊያደርገው የሚችለው ኢየሱስ በእኛ ፋንታ ቅጣቱን ስለ ወሰደ እንደ ሆነ ያስረዳል፤ ከፍተኛው ፈራጅ አንድ ጊዜ ነጻ ካወጣህ ደግሞ ማንም ሊኰንንህ አይችልም።

ምክንያቱም መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚለው «ጻድቅ የለም አንድ ስንኳ»። ሐኪም ለሕመምተኞች ነው፤ ይቅርታም ለበደለኞች ነው፤ ስለዚህ ስፐርጀን ኃጢአተኛ መሆንህ የሚያገልህ ነገር እንዳልሆነ ይናገራል — የምሥራቹ ለአንተ የሆነበት ምክንያት ራሱ እርሱ ነው።

አይደለም። ስፐርጀን ቡትቶ የለበሰ አንድ የመንገድ ጠራጊ ታጥቦና የተዋሰውን ልብስ ለብሶ ስለ መጣ ከአንድ ሠዓሊ የሥዕል ክፍል እንደ ተመለሰ ይተርካል — የተፈለገው እንዳለ ነበርና። የእግዚአብሔር ጸጋ በከፋው ሁኔታህ ውስጥ ያገኝሃል።

በጣም ግድ ይላል። ስፐርጀን እግዚአብሔር ከይቅርታ ጋር አዲስ ልብ እንደሚሰጥ፣ ንስሐና ይቅርታ ሁልጊዜ አብረው እንደሚመጡ፣ ኢየሱስን ለመታዘዝ እምቢ የሚል እምነትም ማስመሰል ብቻ እንደ ሆነ አጥብቆ ይናገራል። ጸጋ እንዳለህ አይተውህም — የሕይወትህን አቅጣጫ ይለውጣል።

እምነት አንድ ዓይነት ስሜት መያዝ ሳይሆን በክርስቶስ መታመን ነው። ስፐርጀን በአንድ ወቅት ማልቀስ ስላልቻለ ያለቅስ እንደ ነበር ይናዘዛል፤ የበሰለውንም እምነት የብስ ሳያይ በኮምፓስና በከዋክብት መርከቡን ከሚመራ መርከበኛ ጋር ያመሳስለዋል — በገዛ ስሜቱ ሳይሆን በእግዚአብሔር ቃል ይታመናልና።

ስፐርጀን ሰዎች ወደ ኋላ የሚመለሱት ለጅማሬው በኢየሱስ፣ ለፍጻሜው ደግሞ በራሳቸው ሲታመኑ እንደ ሆነ ይናገራል። መልሱ «እግዚአብሔር የታመነ ነው» የሚለው ነው፦ የጀመረውን ይፈጽማል፤ አማኞች ከክርስቶስ ጋር አንድ ስለ ሆኑም «ኢየሱስ ካልሰመጠ አማኙ ከቶ አይሰጥምም»።