ጸጋ ምንጩ ነው

«ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም።» — ኤፌሶን 2:8

ስፐርጀን ስለ እምነት ከማብራራቱ በፊት በምንጩ አጠገብ እንድትቆም ይፈልጋል። «በጸጋ ድናችኋል»። ሰዎች ይቅር የሚባሉትና የሚለወጡት በእነርሱ ውስጥ ባለ በአንዳች ነገር ምክንያት ሳይሆን እግዚአብሔር ቸር ስለ ሆነ ነው — የማያልቅ ፍቅር፣ ሐዘኔታና ምሕረት የሞላበት ነውና። እምነት አስፈላጊ ነው፤ ነገር ግን ውኃው የሚፈልቅበት ምንጭ አይደለም። እምነት ቧንቧው ነው። ስፐርጀን በሮሜ ዙሪያ ያሉትን የጥንት ታላላቅ የውኃ መውረጃዎች ያስባል፤ ቅስቶቻቸው ስለ ተሰበሩ ከእንግዲህ ወደ ከተማዪቱ ውኃ አያደርሱም። እምነት ውኃውን ወደ ተጠሙ ሰዎች የሚያወርድ የውኃ መውረጃ ነው — ውኃው ግን አይደለም። ስለዚህ እንዲህ ብሎ ያስጠነቅቃል፦ «እምነትህን ከቶ ክርስቶስ አታድርገው።» ኃይሉ ያለው በማመንህ ውስጥ አይደለም፤ በምታምነው በእግዚአብሔር ውስጥ ነው።

እምነትህ ደካማ መስሎ ከተሰማህ ይህ የምሥራች ነው። «የምትንቀጠቀጥ እጅ የወርቅ ስጦታን ልትቀበል ትችላለች።» ቀጭን ሽቦ አስፈላጊ መልእክት ሊያደርስ ይችላል። ስለዚህ እንዲህ ይላል፦ «ከመመልከቱ ይልቅ ወደምትመለከተው ወደ እርሱ አብልጠህ አስብ።»

ከዚያም እምነት በእርግጥ ምን እንደ ሆነ ለመናገር ይሞክራል፤ ያጋጠሙት ትርጓሜዎች አብዛኞቹ እምነትን ያነሰ እንዲረዳው እንዳደረጉት ግን ሳይሸሽግ ይናገራል። እምነት ሦስት ክፍሎች አሉት ይላል። በመጀመሪያ እውቀት፦ ስለ እርሱ ሰምተህ በማታውቀው ሰው ልትታመን አትችልም፤ ስለዚህ ኢየሱስ ማን እንደ ሆነና ምን እንዳደረገ ፈልገህ እወቅ — ይልቁንም በኃጢአተኞች ፋንታ እንደ ሞተ። ሁለተኛ ማመን፦ አባትህን ወይም የምትተማመንበትን ወዳጅህን እንደምታምን፣ ይህ በእርግጥ እውነት እንደ ሆነ እርግጠኛ መሆን። ሦስተኛውና የግድ አስፈላጊው መታመን ነው። የጥንቶቹ ፒዩሪታኖች ለእምነት አንድ ቃል ነበራቸው፦ «መደገፍ» — በአንድ ነገር ላይ ተደግፎ ማረፍ ማለት ነው። «ክብደትህን ሁሉ ጥለህ በክርስቶስ ላይ ተደገፍ።» ከዚህም የተሻለው፣ ይላል፣ «በሙሉ ቁመትህ ውደቅ፤ በዘመናት ዓለት ላይም ተጋደም።»

በሌላ አነጋገር፦ እምነት ኢየሱስ ነኝ የሚለው እንደ ሆነ ያምናል፤ ተስፋ የሰጠውንም እንደሚያደርግ ያምናል — ወደ እርሱ የሚመጣውን ማንንም ወደ ውጭ እንደማያወጣ ተናግሮአል — ከዚያም ይህን ከእርሱ ይጠብቃል። የስፐርጀን ፍርሃት ግን ይህን ሁሉ ተረድተህ ከቶ ሳታደርገው እንዳትቀር ነው። የተራበ ሰው ለመብላት የምግብ መፈጨትን ሂደት ማወቅ አያስፈልገውም፤ ይበላል፣ በሕይወትም ይኖራል። ከቶ የማይበላ የአመጋገብ ሳይንቲስት ግን ከነእውቀቱ ሁሉ በረሃብ ይሞታል። «በግምት ዓለም ውስጥ ከተተወ ከሁሉ የላቀ የእምነት አሳብ ይልቅ በእውነት በሥራ ላይ ያለ እጅግ ደካማው እውነተኛ እምነት ይሻላል።» ስለዚህ የሚናገረው ቆም ብለህ እንድታስብ በሚያደርግ ቃል ነው፦ ብዙ ሰዎች የእምነትን ትምህርት ፍጹም አድርገው ተረድተው ከቶ አልታመኑም። ነገር ግን በኢየሱስ የታመነ አንድ ሰው እንኳ ወደ ውጭ ተጥሎ አያውቅም — እምነቱን በቃላት ማብራራት ከቶ ባይችልም።

ደግሞም እምነት ያልሆነውን ልብ በል። ዕውር አይደለም፤ አንድን ነገር በማወቅ ይጀምራልና። ግምት አይደለም፤ እርግጠኛ የሆነባቸውን እውነታዎች ያምናልና። የቀን ሕልምም አይደለም፤ ሁሉን ነገር እግዚአብሔር በተናገረው ላይ ያስይዛልና።

እንግዲህ — ይህ ሁሉ በእርግጥ ስለ ምንድር ነው? እምነት ስሜት ወይም ትርዒት አይደለም፤ ክብደትህን ሁሉ በኢየሱስ ላይ መጣል ነው። ብዙ ሰዎች እምነት ማለት እጅግ እርግጠኛ መሆን፣ ወይም እጅግ መንፈሳዊ ሆኖ መሰማት፣ ወይም ምንም ጥርጣሬ አለመኖር ይመስላቸዋል። ስለዚህ ጉልበታቸውን ሁሉ የገዛ እምነታቸውን አፍጥጠው በመመልከትና በቂ ብርቱ መሆኑን በመመርመር ያጠፋሉ። ስፐርጀን ይህ ቧንቧውን አፍጥጠህ እያየህ ለምን አሁንም እንደ ተጠማህ እንደ መገረም ነው ይላል። ወደ ምንጩ ተመልከት።

ወንበር ላይ መቀመጥን አስብ። ስለ ወንበሮች በራስ መተማመን ሊሰማህ አያስፈልግም፤ ዝም ብለህ ትቀመጣለህ፤ ወንበሩም ይሸከምሃል። መሸከም የወንበሩ ሥራ ነው። እምነት መቀመጡ ነው። እየተንገዳገደም እውነተኛ ሊሆን ይችላል፤ የሚያድንህ ምን ያህል አጥብቀህ እንደምትደገፍ ሳይሆን በማን ላይ እንደምትደገፍ ነውና። አንዳንድ ቀን እርግጠኛነት ይሰማሃል፤ አንዳንድ ቀን ደግሞ አይሰማህም። ወንበሩ በየትኛውም ሁኔታ አይለወጥም፤ ኢየሱስም አይለወጥም።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ሦስቱን ክፍሎች ሆን ብለህ አድርጋቸው። እወቅ፦ ዮሐንስ 3:14-18ን አንብብና ኢየሱስ ስለ ራሱ የሚናገረውን ጻፍ። እመን፦ «ይህ እውነት ነው ብዬ አስባለሁን?» ብለህ ራስህን በሐቀኝነት ጠይቅ። ታመን፦ መልሱ አዎን ከሆነ፣ ክብደትህን ሁሉ በእርሱ ላይ — ስለ ነገሩ በሚሰማህ ስሜት ላይ ሳይሆን — እንደምትደገፍ በገዛ ቃልህ ንገረው።