ጻድቅ አምላክ እንዴት ይቅር ሊል ይችላል

«ራሱም ጻድቅ እንዲሆን በኢየሱስም የሚያምነውን እንዲያጸድቅ አሁን በዚህ ዘመን ጽድቁን ያሳይ ዘንድ ነው።» — ሮሜ 3:26

«መጽደቅ» ማለት በእግዚአብሔር ፊት ትክክለኛ ሆኖ መቈጠር — በደለኛ አለመባል — ማለት ነው። ስፐርጀን ይህን ለራስህ ማድረግ እንደማትችል ያሳያል (ራስህን ማታለል ብቻ ይሆናል)፤ ሌሎች ሰዎችም ሊያደርጉልህ አይችሉም፤ አንዳንዶቹ ለትንሽ ውለታ ያወድሱሃል፤ ሌሎቹ ደግሞ ከዚያ ባነሰ ነገር ያንቋሽሹሃል። የሚቈጠረው አንድ አሳብ ብቻ ነው። «የሚያጸድቅ እግዚአብሔር ነው።» ይህንንም ሊያደርግ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው፤ ኃጢአትህ በእርሱ ላይ ነውና። አንድ ሰው ቢበድልህ ይቅር ሊለው የሚችለው አንተ ብቻ ነህ፤ ሌላ እንግዳ ሰው በአንተ ፋንታ ይቅር ሊለው አይችልም። ስለዚህ ነው፣ ይላል ስፐርጀን፣ ማንም ካህን ወይም አማላጅ በአንተ ፋንታ ሊቆም የማይችለው — «የነፍስህን ጉዳይ ራስህ ብትከታተለው ይሻልሃል።» ክርስቲያኖችን በበጎች መካከል እንዳለ ተኵላ ያሳድድ የነበረውን፣ በኋላም የዚሁ መልእክት ታላቅ ሰባኪ የሆነውን ሳውልን ተመልከት። ወይም ኢየሱስ በተናገረው ታሪክ ውስጥ ያለውን አባካኙን ልጅ አስብ፤ አባቱ ከቶ እንዳልሄደ ያህል በፍቅር ሊቀበለው ሮጦ ወጣ — ታላቅ ወንድሙ እስኪያጒረመርም ድረስ። ስፐርጀን ይህን በቀጥታ ለአንተ ይናገረዋል፤ ወደ እግዚአብሔር ብትመለስ «ከቶ ክፉ እንዳላደረግህ አድርጎ ይይዝሃል!»

እግዚአብሔር ሲያደርገው ደግሞ ጉዳዩ ያልቃል። «ፈራጁ ነጻ ካወጣኝ ማን ሊኰንነኝ ይችላል?» እዚህ ላይ ስፐርጀን የራሱን ታሪክ ይነግረናል። በጕርምስና ዕድሜው በበደለኛነት ስሜት ተደቍሶ ነበር፤ ሕይወቱ መከራ ሆነችበት። ከዚያም፦ «እናንተ የምድር ዳርቻ ሁሉ፣ ወደ እኔ ተመልከቱ፥ ትድኑማላችሁ» የሚለውን ቃል ሰማ። «ተመለከትሁ፤ በቅጽበትም ጌታ አጸደቀኝ።» ቀደም ሲል መኰነኑን እርግጠኛ እንደ ነበረ፣ ይቅር እንደ ተባለም እንዲሁ እርግጠኛ እንደ ሆነ ይናገራል — በዚያው ማስረጃ፣ በእግዚአብሔር ቃል።

ነገር ግን ይህ ሊያስወግደው ያልቻለውን አንድ ከባድ ጥያቄ አስነሣበት። በእነዚያ የጨለማ ወራት እግዚአብሔር ሊቀጣው እንደሚገባ በእርግጥ ተሰምቶት ነበር። ኃጢአትን ዝም ብሎ ቸል የሚል ይቅርታ ሕሊናውን ባላረካው ነበር። ታዲያ እግዚአብሔር እንዴት ጻድቅ ሆኖ በደለኛውን ሊለቅቀው ይችላል? መልሱ፣ ይላል፣ ማንም ሰው ሊፈጥረው የማይችለው ነገር ነው፤ የፈራጁ የገዛ ልጅ ፍርዱን ወሰደ። ኢየሱስ «ኃጢአቴን በገዛ ሥጋው በእንጨት ላይ ተሸከመ»። እግዚአብሔር መለኪያውን ዝቅ አላደረገም፤ የሰይፉንም ስለት አላደነዘም፤ ቅጣቱ በእርግጥ ተከፍሎአል — ሊከፍለው በሚችል በአንዱ። «እግዚአብሔር ለገዛ ልጁ ስላልራራ ኃጢአተኛውን ይምረዋል።» ኢየሱስ በአንተ ፋንታ ከሞተ፣ ታዲያ አንተ ደግሞ ለምን ትሞታለህ?

ከዚያም ሥዕሉ ይመጣል፤ የተሰበረ መርከብ፣ ከጎኑም የነፍስ አድን ጀልባ። «ምንም ይዤ አልመጣሁም» ትላለህ። ማንም ምንም ነገር ይዘህ እንድትመጣ አልጠየቀህም። ሕይወታቸውን ለማዳን የሚያመልጡ ሰዎች ልብሳቸውን እንኳ ትተው ይሄዳሉ። «እንዳለህ ሆነህ ዘለህ ግባ።» ስፐርጀንም ራሱን በጀልባው ውስጥ ከአንተ ጎን ያስቀምጣል፤ ብቸኛ ተስፋው መስቀሉ ነው፤ «በእርሱ እየታመንህ ብትጠፋ እኔም ደግሞ መጥፋት አለብኝ።»

እንግዲህ — ይህ ሁሉ በእርግጥ ስለ ምንድን ነው? እውነተኛ ይቅርታ ኃጢአት ምንም እንዳልሆነ አያስመስልም፤ አንድ ሰው ዋጋውን ከፍሎታል ማለት ነው። ልዩነቱን ምናልባት ታውቀዋለህ። አንድ ሰው በግልጥ ደኅና ስላልሆነ ነገር «ችግር የለም፣ ተወው» ቢልህ፣ እንደ ይቅርታ አይሰማህም — በቁም ነገር እንዳልቈጠረህ ሆኖ ይሰማሃል። በልባችን ጥልቅ ውስጥ ስሕተት ዋጋ እንዳለው እናውቃለን። የስፐርጀን ዋና ነጥብ ይህ ነው፤ በመስቀሉ ላይ እግዚአብሔር ስሕተትህን ፍጹም በቁም ነገር ይወስደዋል፤ ደግሞም ነጻ ያወጣሃል፤ ዋጋውን ኢየሱስ ራሱ ተሸክሞታልና።

በእግዚአብሔር መጽደቅ በሰዎች ከመወደድ፣ ጥሩ ሰው ነህ ከመባል ወይም ስለ ራስህ ደኅና ሆኖ እንዲሰማህ ከመሞከር ሁሉ ይበልጥ ጽኑ የሆነው ስለዚህ ነው። እነዚያ ፍርዶች እንደ አየሩ ሁኔታ ይለዋወጣሉ። የእግዚአብሔር ፍርድ ግን አይለወጥም — አስቀድሞ በተፈጸመ ነገር ላይ የቆመ ነው። ስፐርጀን እንዲያውም ይቅር የተባለ ኃጢአተኛ በቂ መልካም ለመሆን ከሚሞክር ሰው ይልቅ በጸና መሬት ላይ ይቆማል ይላል፤ የሚሞክረው ሰው በቂ እንዳደረገ ከቶ እርግጠኛ ሊሆን አይችልምና። ጸጋ ከጥረት ይበልጥ ደግ ብቻ አይደለም፤ ይበልጥ እርግጠኛም ነው።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ስለ ኢየሱስ ሞት ከተጻፉት ታሪኮች አንዱን ቀስ ብለህ አንብብ — ሉቃስ 23 ጥሩ ምርጫ ነው። መስቀሉ ጋ ስትደርስ ቆም በል፤ ከልብህና በግልህ ለራስህ እንዲህ በል፦ «ያ ለሠራሁት ነገር የተከፈለ ዋጋ ነው፤ እርሱም ከፈለው።» ከዚያም ስፐርጀን ያደረገውን አድርግ። እስኪሰለችህ ድረስ አትመርምረው። ተመልከት።