የአማንዳ ስሚዝ የሕይወት ታሪክ (ለወጣቶች)

አዎ። በ1837 በሜሪላንድ የሌላ ሰው ንብረት ሆና ተወለደች፤ አባቷ ሳሙኤል ቤሪም ለዓመታት ሠራ — ቀን ቀን ለያዘችው ሴት፣ ሌሊት ሌሊት ደግሞ መጥረጊያና ምንጣፍ እየሠራ — መጀመሪያ ራሱን፣ ከዚያም ሚስቱንና ልጆቹን ከባርነት ለመግዛት።

ከምንም የማይቆጠር — በጠቅላላ ሦስት ወር ያህል። ከጋዜጦች ትልልቅ ፊደላትን እየቆረጠች በመስኮቱ ደፍ ላይ ቃላት አድርጋ በማስተካከል ራሷን ማንበብ አስተማረች።

ሹመት፣ ደመወዝም ሆነ ከበስተጀርባዋ የቆመ የቤተ ክርስቲያን ቦርድ አልነበራትም፤ በዘመኗ የነበሩ አብዛኞቹ አገልጋዮችም ሴቶች መስበካቸውን ይቃወሙ ነበር። እግዚአብሔር እንደ ጠራት ተረድታ ቢሆንም ሄደች፤ በመጨረሻም በመላው አሜሪካ፣ በብሪታንያ፣ በሕንድ፣ እንዲሁም ስምንት ዓመት በምዕራብ አፍሪካ አገለገለች።

አዎ፣ በቅንነት። ባርነትን፣ ዘረኝነትን፣ ድህነትንና የባሎቿንና የልጆቿን ሞት በቀጥታ ያነሣል — የትናንሽ ልጆቹ እትም የሚተዋቸውን ከባድ ነገሮች — ነገር ግን በአሰቃቂ ዝርዝሮች ላይ አይቆይም።

አማንዳ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነች አመነች፤ ሌሎች የትም ቢያስቀምጧት በክብር ራሷን ትሸከም ነበር። በአንዲት የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እርሷ እንዳለችው «ከንጉሣዊው ጥቁር ዘር» መሆኗን እንዲያዩ ኵሩ እንግዶችን ፊት ለፊት ተመለከተቻቸው።

ቦብ በምዕራብ አፍሪካ የሚኖር ትንሽ ልጅ ነበር፤ የገዛ አባቱ አማንዳ እንድታሳድገውና ስለ እግዚአብሔር እንድታስተምረው ለመናት። ታማሚና ገንዘብ የሌላት ብትሆንም፣ እግዚአብሔር «የምትችዪውን አድርጊ፤ ካቆምሽበትም ቦታ ቀሪውን የሚሠራ ሰው እግዚአብሔር ያስነሣል» እንዳላት ከተሰማት በኋላ ወደ ቤቷ ወስዳ እንደ ራሷ ልጅ ተቀበለችው።

በዚህ ታሪክ ውስጥ አይደለም። በኋላ የታወቀችበት የሕፃናት ማሳደጊያ የመጣው ከዚህ የሕይወት ትዝታ በኋላ ነው፤ በእነዚህ ገጾች ውስጥ ለልጆች የምታደርገው እንክብካቤ ግላዊ ነው — እንደ ቦብና እንደ ባሳ ጎሳ ልጅዋ ፍራንሲስ ያሉትን ልጆች አንድ በአንድ ወደ ገዛ ቤቷ ማስገባት።

መጥፎ ዕጣ የግድ የመንገድ መጨረሻ እንዳልሆነ ነው። አማንዳ ልታስተካክለው ያልቻለችውን ግፍና ልትመልሰው ያልቻለችውን ሐዘን ተጋፈጠች፤ ቢሆንም በእግዚአብሔር መታመኗን ቀጠለች፤ በፊቷ ያለውንም ቀጣዩን የድፍረት ተግባር ታደርግ ነበር።