ሊያሸንፍ የተቃረበው ክርክር

«እንደ ክርስቶስ ትምህርት ሳይሆን፥ እንደ ሰው ወግና እንደ ዓለማዊ እንደ መጀመሪያ ትምህርት ባለ በፍልስፍና በከንቱም መታለል ማንም እንዳይማርካችሁ ተጠበቁ።» — ቆላስይስ 2:8

አማንዳ በአሥራዎቹ ዕድሜ ሳለች ራሷን እንደ አማኝ ትቆጥር ነበር፤ ግን ለዘብተኛ አማኝ ነበረች — ጸሎቷን ትጸልያለች፣ ከችግር ትርቃለች፣ አንድ ቀን ስለ እግዚአብሔር በቁም ነገር አስባለሁ ብላ ታስብ ነበር። ከዚያም አንድ መጽሐፍ አነሣች። መጽሐፉ በአንድ ክርስቲያን አገልጋይና በአንድ የማያምን ሰው መካከል እንደሚደረግ ክርክር ሆኖ የተጻፈ ነበር፤ እርሷም ሙሉ በሙሉ ተማምና ከፈተችው፦ «ክርስቲያኑ አገልጋይ እንደሚያሸንፍ አውቃለሁ።»

አላሸነፈም። ቢያንስ መጽሐፉ እንዳላሸነፈ እንዲመስል ተደርጎ የተቀነባበረ ነበር። አጻጻፉ የተጠራጣሪውን ጥያቄዎች የሰሉና ብልጥ አድርጎ ሰፊውን ቦታ ሰጣቸው፤ የአገልጋዩ መልሶች ግን ቀስ በቀስ እያጠሩና እያፈገፈጉ ሄዱ። አማንዳ እንዳለችው በመጨረሻው ገጽ ላይ የማያምነው ሰው «ሜዳውን ሁሉ የያዘ መሰለ»። እርሷም በሐቀኝነት የተናገረችው ነገር ይህ ነው፦ የክርስቲያኑን ክርክሮች ከነአካቴው ማስታወስ አልቻለችም። የተጠራጣሪው ሐሳብ ግን «በትዝታዬና በመንፈሴ ላይ ታተመ»። አንድ መጽሐፍ አንብባ እግዚአብሔር መኖሩን እንኳ እርግጠኛ መሆኗን በጸጥታ አቆመች።

ይህን ታሪክ እጅግ ጠቃሚ የሚያደርገው ቀጥሎ የሆነው ነገር ነው። ደፋርና ደስተኛ እግዚአብሔር የለም ባይ አልሆነችም። ፈራች፤ በስውርም ተጨነቀች። አንድ ሰው ያውቅብኛል ብላ ሰጋች። «በአዲሱ ብርሃኔ እንዲያጸናኝ» ብላ ተመሳሳይ ጽሑፎችን ማንበብ ቀጠለች፤ እያንዳንዱ መጽሐፍም ቋጠሮውን ይበልጥ አጠበቀው። መውጣት ፈለገች፤ በሩን ግን ማግኘት አልቻለችም። በራሷ አባባል በወጥመድ ተያዘች።

ነጻ የወጣችው በአጋጣሚ በሚመስል ሁኔታ ነበር። አክስቷ ልትጠይቃት መጣች — እንደ አማንዳ እናት ቀላልና ቁርጥ ያለች አማኝ ነበረች — አንድ ረጅም ድልድይ አብረው ሲሻገሩም አክስቷ እግዚአብሔር ሰማዩንና ውኃውን እንዴት ድንቅ አድርጎ እንደ ፈጠረ የሆነ ነገር ተናገረች። አማንዳ የልቧን ለመዘርገፍ ዕድሏን አየችና ምርጡን የጥርጣሬ ጥይቷን ተኮሰች፦ «እግዚአብሔር እንዳለ በምን ታውቂያለሽ?» አክስቷ አልተከራከረችም። ዞር ብላ «እንደ ፍላጻ ዘልቆ የወጋኝ» ዓይነት እይታ አየቻት፤ እግሯን መሬት ላይ መታ፤ እንደ አማንዳ ያለ አስተዳደግ ያላት ልጅ እንዲህ ያለ ነገር ከተናገረች ከእርሷ ጋር መነጋገር እንኳ እንደማትፈልግ ነገረቻት። ያም ወጥመዱን ሰበረው። አማንዳ በዚያው ቅጽበት ወጥመዱ ሲነሣላት ተሰማት። አክስቷ ነጥብ በነጥብ ብትከራከራት ኖሮ ለዘለቄታው ተጠምዳ ትቀር እንደ ነበረ ሁልጊዜ እርግጠኛ ነበረች።

ከዚህ ሁለት ነገሮችን ውሰድ። የመጀመሪያው፦ የምታነበው፣ የምታየውና በስልክህ የምታሸበልለው ነገር ገለልተኛ አይደለም፤ «ሐሳብ ብቻ» ስለ ሆነም ጉዳት የሌለው አይደለም። አንድ በጥንቃቄ የተሠራ ክርክር — ወይም ዓይንህን ተክለህ እንድትቆይ የሚያደርግህን ነገር የሚያውቅ መተግበሪያ የሚመግብህ መቶ አጫጭር ክርክሮች — ፈጽሞ ልትሄድበት ወዳልመረጥከው ስፍራ ሊወስዱህ ይችላሉ፤ መንቀሳቀስህን እንኳ ላታስተውል ትችላለህ። አማንዳ አስተዋይና ቅን ነበረች፤ ቢሆንም ተማረከች። ብልህ መሆን ከአደጋ መጠበቅ ማለት አይደለም።

ሁለተኛው፦ ከሐሳብ ወጥመድ የመውጫው መንገድ ብዙውን ጊዜ ከሌሊቱ ሰባት ሰዓት ላይ ብቻህን ሆነህ በክርክር ማሸነፍ አይደለም። ብዙ ጊዜ መውጫው የሚያውቅህና የሚወድህ፣ ከአንተ ጋር የማይከራከር፣ ነገር ግን የወደቅህበትን የአስተሳሰብ ማዕቀፍ በቀላሉ ለመቀበል እምቢ የሚል እውነተኛ ሰው ነው። እንዲህ ያለ ሰው ማግኘት ይገባል፤ እንዲህ ያለ ሰው መሆንም ይገባል።

ልታደርገው የምትችለው አንድ ነገር፦ በቅርቡ ዓለምን የምታይበትን መንገድ በጸጥታ የቀረጸውን አንድ ድምፅ፣ ቻናል ወይም የመረጃ ፍሰት በሐቀኝነት ተመልከት። ራስህን ጠይቅ፦ ይህ ይበልጥ እውነተኛ እያደረገኝ ነው ወይስ ፈጽሞ ባልመረመርኳቸው ነገሮች ላይ ይበልጥ እርግጠኛ ብቻ? ከዚያም ይህን በእውነት ወደምታምነው አንድ ታላቅ ሰው ውሰደው፤ ስታስበው የነበረውን ጮክ ብለህ ንገረው። ወጥመዶች የሚያድጉት በስውር ነው።