Msalaba

“Yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti, ili sisi, tukiwa tumekufa kwa dhambi, tuishi kwa haki: ambaye kwa kupigwa kwake mliponywa.” — 1 Petro 2:24

Hiki ndicho kituo kifupi kuliko vyote na bawaba ya kitabu kizima, basi punguza mwendo.

Mkristo anapanda njia iliyozungushiwa pande zote mbili ukuta uitwao Wokovu, bado ameinama chini ya mzigo, na anafika kwenye kilima kidogo. Juu yake umesimama Msalaba, na chini kidogo yake, kaburi lililo wazi. Na hii ndiyo sentensi ya Bunyan, karibu neno kwa neno: “Mara tu Mkristo alipopanda hadi kwenye Msalaba, mzigo wake ulifunguka kutoka mabegani mwake, ukaanguka kutoka mgongoni mwake, ukaanza kubingirika, na ukaendelea hivyo mpaka ukafika kwenye mdomo wa kaburi, ukaanguka ndani, nami sikuuona tena.”

Umetoweka. Kile kitu alichokikokota kupitia kinamasi, hadi langoni, akipita kila jaribio la kukitikisa kitoke — kinabingirika chenyewe kikaondoka mara tu anapoutazama Msalaba. Anasimama tu hapo. Kisha anaanza kulia, kisha anaruka kwa furaha mara tatu kweli kweli. Wenye Kung’aa watatu wanakuja na kufanya mambo matatu: mmoja anasema, “Dhambi zako zimesamehewa,” mmoja anamvua matambara yake machafu na kumvika mavazi mapya, na mmoja anatia alama kwenye paji la uso wake na kumpa hati iliyotiwa muhuri, aisome njiani na kuionyesha kwenye lango la Mji.

Hii ndiyo sababu hii ni bawaba. Fuatilia ni wapi mzigo umeondoka na wapi haujaondoka. Kuogopa juu ya nafsi yako ukiwa Mjini — hakukuuondoa. Kupokea shauri jema kutoka kwa Mwinjilisti — hakukuuondoa. Kutambaa kutoka Bwawani — hakukuuondoa. Kujaribu kuwa mtu mwenye heshima na maadili kwa Bwana Sheria — kulikaribia kumponda. Hata kupita langoni — hakukuuondoa. Hatia inabingirika ikaondoka mahali pamoja tu: kwenye Msalaba. Si kwa kujaribu zaidi, si kwa kujisikia vibaya zaidi, si kwa kujisafisha kwanza, si kwa kuwa mtu wa dini. Ni kwa kutazama kile ambacho Yesu amekwisha kukifanya.

Hili ndilo jambo ambalo watu hulikosa kuhusu Ukristo kila wakati, hata watu waliokulia ndani yake. Wanadhani maana yake ni kuwa mwema na Mungu atakukubali. Bunyan amekuonyesha kinyume kabisa. Mkristo anakubaliwa, anasamehewa, na anavikwa upya kabla hajafanya jambo lolote jema safarini — kitabu kizima kinachobaki, vita vyote na milima yote, vinatokea baada ya mzigo kuwa umekwisha kuondoka. Hapigani na Apolioni ili apate msamaha. Anapigana kama mtu aliyekwisha kusamehewa. Mpangilio huo ndio kila kitu.

Angalia pia kwamba hakuna alichokifanya pale Msalabani. Hakuonyesha uwezo, hakufanikisha, wala hakulipa. Alitazama, na jambo hilo likamtokea. Ndicho kinachoifanya kuwa habari njema badala ya kuwa shinikizo zaidi tu. Kama kuondolewa kwa hatia yako kungetegemea wewe kuwa mwema vya kutosha, ungerudi kwenye mlima wa Bwana Sheria ukiwa na miamba inayoning’inia juu ya kichwa chako. Kunategemea mtu mwingine kuwa amekwisha kuibeba — “Yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti.” Mstari huo unasema waziwazi kabisa: uzito ulimwangukia yeye, ukakuondokea wewe.

Na tazama zawadi zile tatu, kwa sababu ni picha ya kile kinachomtokea kweli mtu anayemwamini Kristo. Rekodi safi (“dhambi zako zimesamehewa”). Utambulisho mpya (mavazi mapya — husamehewi tu, unavikwa upya). Na alama na hati — kuwa mali ya Mungu, na uhakika unaoweza kuusoma unapokuwa na mashaka. Hati hiyo itakuwa muhimu sana kwenye Kilima Kigumu, basi kumbuka kwamba sasa anayo.

Jambo moja la kufanya: ikiwa umekuwa ukijaribu kwa siri kujipatia njia ya kutoka katika hatia — kwa kuwa mwema kupita kiasi, kwa kujiadhibu, kwa kungoja mpaka ujisikie safi vya kutosha kukutana na Mungu — acha, na ufanye kile Mkristo alichofanya: hakuna kitu ila kutazama. Usome mstari ulio juu ya sura hii polepole, mara tatu, kwa sauti ukiweza, na uuache umaanishe kile unachosema. Mzigo uliumbwa kuanguka pale Msalabani na si mahali pengine popote. Unaweza kuweka chini lile jembe ambalo umekuwa ukilitumia kujaribu kuuzika mwenyewe.