በልብ ውስጥ ያለ ጸደይ

«ምድርን ትጠብቃታለህ፣ ታጠጣታለህም፤ እጅግም ታበለጽጋታለህ፤ የእግዚአብሔር ወንዝ ውኃን ሞልቶአል፤ እህላቸውን ታዘጋጃለህ፤ ምድርን እንዲሁ ታዘጋጃታለህና።» — መዝሙር 65:9-10 ሌሎች ወቅቶች በሙላት ቢበልጡም፣ ጸደይ በአዲስነቱና በውበቱ ተለይቶ ይታያል። የመከር ጊዜ ሲደርስና ወርቃማው እህል ለአጨዳ ሲደርስ እግዚአብሔርን እናመሰግናለን፤ ነገር ግን መከሩን ለሚያዘጋጀው ለጸደይም ልናመሰግነው ይገባናል። የሚያዝያ ዝናብ የግንቦትን አበቦች ያመጣል፤ የክረምቱም ብርድና እርጥበት የበጋን ውበት ያስገኛል። እግዚአብሔር ለበጋ እንደሚያዘጋጅ ሁሉ ጸደይንም ይባርካል፤ ስለዚህ ዓመቱን ሙሉ ልናመሰግነው ይገባናል።

መንፈሳዊ ጸደይ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተባረከ ጊዜ ነው። ገና ለጋ የሆነ እምነት እያደገ ይሄዳል፤ እኛም «ጌታን አገኘነው» የሚለውን ድምፅ በደስታ እንሰማለን። ልጆቻችን እንደ ሣር፣ በውኃም አጠገብ እንዳሉ አኻያዎች ይበቅላሉ። እኛም ተደንቀን፦ «እንደ ደመና የሚመጡ፥ ወደ መስኮታቸውም እንደ ርግቦች የሚበርሩ እነዚህ እነማን ናቸው?» ብለን እንጠይቃለን። በመነቃቃት ጊዜ፣ እግዚአብሔር ብዙዎችን ወደ ራሱ ሲያመጣ፣ ቤተ ክርስቲያን ደስ ይላታል፤ «ቡቃያዋንም ትባርካለህ» (መዝሙር 65:9-10) ማለትም ትችላለች።

በግለሰቦች ሕይወት ላይ አተኩራለሁ። ቡቃያ ቀዝቃዛውንና ጠንካራውን መሬት ሰንጥቆ እንደሚወጣ ሁሉ፣ ጸጋም መብቀል የሚጀምርበት ጊዜ አለ። አዲስ ለሆነው የእግዚአብሔርን የመምሰል ለጋ አረንጓዴ ቡቃያ — በጌታ ተስፋ ማድረግ ለጀመሩት — ስለሚሰጠው በረከት መናገር እፈልጋለሁ።

1. ከጸደይ በፊት ያለው ሥራ ጥቅሱ መብቀል ከመምጣቱ በፊት እግዚአብሔር ብቻውን ሊሠራው የሚገባ ሥራ እንዳለ ያሳያል፤ እርሱም በእኛ በኩል ደግሞ ይሠራል። ለእኛም የሚሆን ሥራ አለ። አዲስ ሕይወት በነፍስ ውስጥ ከመታየቱ በፊት ማረስ፣ መከስከስና መዝራት ሊኖር ይገባል። መሬቱ መዘጋጀት አለበት፤ ነገር ግን ወዲያውኑ እናጭዳለን ብለን አንጠብቅም።

እግዚአብሔር ይባረክ፤ አንዳንድ ጊዜ አጫጁ አራሹን ይደርስበታል፤ ሁልጊዜ ግን አይደለም። በአንዳንድ ልቦች ውስጥ እግዚአብሔር ለረጅም ጊዜና በጥልቀት የኃጢአትን ወቀሳ ያመጣል፤ የነፍስ ክፍል ሁሉ እስኪታረስ ድረስ ሕጉ በጥልቀት ይቆፍራል። የኃጢአት ወቀሳ እስከ መንፈስ ውስጠኛው ክፍል ደርሶ ያቆስለዋል። እግዚአብሔር ሲሠራ የልብ አፈር በመገኘቱ ይሰበራል።

ከዚያም መዝራት ይከተላል። መብቀል እንዲሆን አንድ ነገር መዘራት አለበት። ሰባኪው የሕግን ማረሻ ከተጠቀመ በኋላ የወንጌልን ዘር ይዘራል። የወንጌል የተስፋ ቃሎች፣ አስተምህሮዎች፣ ስለ ነጻው ጸጋና ስለ ስርየት የሚሰጥ ግልጽ ትምህርትም በእፍኝ እንደሚበተን ዘር ይበተናሉ። አንዳንዱ በመንገድ ዳር ወድቆ ይጠፋል፤ ሌላው ግን በተዘጋጀ አፈር ላይ ወድቆ ይቀራል።

ቀጥሎ መከስከስ ይመጣል። ዘሩን ከዘራን በኋላ እንዲሁ ልንተወው አንችልም፤ ልንጸልይበት ይገባል። የሰባኪውና የቤተ ክርስቲያን ጸሎቶች ዘሩን ይሸፍኑታል፤ በአድማጩም ልብ ውስጥ ይሰውሩታል።

ይህን አጥብቄ የምናገረው ወዲያውኑ ፍሬ ያላዩትን ተስፋ እንዳይቈርጡ ለማበረታታት ነው፤ ነገር ግን ያለ ዝግጅት መከርን ከመጠበቅም ለማስጠንቀቅ ነው። ያለ ጸሎት ድካም በድንገት የሚመጡ መነቃቃቶች እምብዛም አይዘልቁም። ዘላቂ መነቃቃት የሚያድገው ከብዙ ድካም፣ ከናፍቆት፣ ከልመናና ከንቁ ጥበቃ ነው። የእግዚአብሔር ባሪያ ሕዝቡ ዝግጁ ቢሆንም ባይሆንም ይሰብካል፤ ለታላቅ ስኬት ግን ልቦች መዘጋጀት አለባቸው።

2. ከአቅማችን በላይ የሆነ ሥራ ከማረስ፣ ከመዝራትና ከመከስከስ በኋላ ከሰማይ ዝናብ መምጣት አለበት። «ምድርን ትጠብቃታለህ፣ ታጠጣታለህም» (መዝሙር 65:9)። በመንፈሱ በኩል የእግዚአብሔር በረከት ከሌለ ድካማችን ከንቱ ነው። መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ የእግዚአብሔርን አሳብ ለመፈጸም ከአብና ከወልድ ወጥተህ በሰው ልብ ውስጥ ድንቅን የምትሠራ አንተ ብቻ ነህ።

ሦስት ውጤቶች ተገልጸዋል፦ ሸንተረሮቹን ማጠጣት፦ ዝናብ ሸንተረሮቹን እንደሚያረሰርስ ሁሉ መንፈስም የልብን ክፍል ሁሉ ያንቀሳቅሳል፤ ተጽዕኖውንም ያሳርፍበታል። ማስተዋል ይበራል፤ ኅሊና ሕያው ይሆናል፤ ፈቃድ ይገዛል፤ ስሜቶችም ይቀጣጠላሉ። እኛ የወንጌልን እውነት እናቀርባለን፤ ልብን በእውነት ሊነካ የሚችል ግን የእግዚአብሔር መንፈስ ብቻ ነው።

ትልሞቹን ማደላደል፦ ብርቱ ዝናብ አፈሩን ያጠብቀዋል። እንዲሁም መንፈስ ነፍስን ያዋርዳታል፤ ያረጋጋታልም። ትዕቢተኛና ያልተረጋጋ ልብ ጽኑና ጭምት ይሆናል። ከፍ ከፍ ያሉ አሳቦችና የሥጋ ትዕቢት ይደለደላሉ። እውነተኛ ትሕትና የመንፈስ የጸጋ ፍሬ ነው። «የተሰበረውንና የተዋረደውን ልብ እግዚአብሔር አይንቀውም» (መዝሙር 51:17)።

በካፊያ ማለስለስ፦ የሰው ልብ በተፈጥሮው እንደ ደረቅ አፈር ጠንካራ ነው። መንፈስ ፈጽሞ ያለሰልሰዋል። ቀድሞ ደንዳና የነበረው ልብ ይሰማዋል፤ ምላሽም ይሰጣል፤ እንባ ይፈሳል፤ ርኅራኄም ያድጋል።

ይህ ሁሉ የእግዚአብሔር ሥራ ነው። እግዚአብሔር በእኛ በኩል ይሠራል፤ የጸጋን ዝናብ የሚልከው ግን እርሱ ብቻ ነው። መንፈሳዊ ሕይወት ገና ባይታይም፣ ምናልባት አሁን በአንዳንዶቻችሁ ውስጥ እየሠራ ይሆናል። ሁኔታችሁ የሚያሳዝን ሊመስል ይችላል፤ ነገር ግን የጸጋ ዘር በቅርቡ እንደሚበቅል ተስፋ እናደርጋለን፤ ጌታም ቡቃያዋን ይባርክ።

ሁለተኛ፦ በሁለተኛ ደረጃ ስለ ቡቃያዋ አጭር መግለጫ እንስጥ። የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ታላቁን ጌታና ገበሬ ደስ እንዳሰኘው ለተወሰነ ጊዜ በጸጥታ ከቀጠለ በኋላ የጸጋ ምልክቶች መታየት ይጀምራሉ። የሐዋርያውን ቃል አስታውሱ፦ «በመጀመሪያ ቡቃያ ኋላም ዛላ ኋላም በዛላው ፍጹም ሰብል» (ማርቆስ 4:28)። አንዳንዶች በዛላው ፍጹም ሰብል በራሳቸው ውስጥ ስለማያዩ እጅግ ይታወካሉ። የመለኮታዊ ሥራ ተቀባዮች ቢሆኑ ኖሮ አብረዋቸው ኅብረት እንደሚያደርጉት ወይም ምናልባት በሕይወት ታሪክ መጻሕፍት ስለ እነርሱ እንዳነበቡት እንደ አንዳንድ የበሰሉ ክርስቲያኖች ልክ እንደ እነርሱ በሆኑ ነበር ብለው ያስባሉ። ወዳጆች ሆይ፣ ይህ ታላቅ ስሕተት ነው። ጸጋ በመጀመሪያ ወደ ልብ ሲገባ ሰፊ ማሳን በጥላው እንደሚሸፍን ታላቅ ዛፍ ሳይሆን ከዘሮች ሁሉ እንደምታንሰው፣ እንደ ሰናፍጭ ቅንጣት ነው። በመጀመሪያ በነፍስ ውስጥ ሲወጣ በቀትር ጊዜ የምታበራ ፀሐይ ሳይሆን የንጋት የመጀመሪያዋ ደካማ ጭላንጭል ነው። በቡቃያው ወቅት ሳታልፉ መከርን እስክትጠብቁ ድረስ የዋሆች ናችሁን? የክርስቲያናዊ ልምምድን የመጀመሪያ ደረጃ በመግለጽ «እዚያ ድረስ ደርሻለሁ» ማለት እንድትችሉ፣ ከዚያም ከጥቅሱ መጽናናትን እንድትወስዱ ተስፋ አደርጋለሁ፦ «ቡቃያዋንም ትባርካለህ» (መዝሙር 65:9-10)።

እንግዲያስ በልብ ውስጥ የእግዚአብሔርን መምሰል መብቀል ምንድር ነው? በመጀመሪያ የሚታየው ለመዳን ባለ ቅንና የጋለ ምኞት ይመስለናል። ሰውየው በራሱ አስተያየት ገና አልዳነም፤ ነገር ግን ለመዳን ይናፍቃል። ቀድሞ ግድ የማይሰጠው የነበረው ነገር አሁን የጽኑ ጭንቀት ጕዳይ ሆኖአል። ቀድሞ ክርስቲያኖችን ይንቅ፣ ያለ አስፈላጊነት የሚተጉ እንደ ሆኑ ያስብ፣ ሃይማኖትን እንደ ቀላል ነገር ይቈጥር፣ የዚህንም ዓለም ነገሮች ብቸኛ ቁም ነገሮች አድርጎ ይመለከት ነበር፤ አሁን ግን ተለውጦአል። ከክርስቲያኖች ሁሉ ዝቅተኛ የሆነውን ይቀናበታል፤ በሰማይ መኖሪያ እንዳለው እርግጠኛ መሆን ቢችል ኖሮ ከአማኞች ሁሉ ድሃ ከሆነው ጋር እንኳ ቦታ ለመለዋወጥ ደስ ባለው ነበር።

ዓለማዊ ነገሮች ግዛታቸውን አጥተዋል፤ መንፈሳዊ ነገሮችም ከሁሉ በላይ ሆነዋል። ቀድሞ እንደ ብዙዎቹ፦ «መልካምን ማን ያሳየናል?» እያለ ይጮኽ ነበር፤ አሁን ግን፦ «አቤቱ፥ የፊትህን ብርሃን በላዬ አብራ» (መዝሙር 4:6) ብሎ ይጮኻል። ቀድሞ መጽናናትን ያመጣለት እህልና ወይን ነበር፤ አሁን ግን እግዚአብሔር ብቻ ነው። መጠጊያ ዓለቱ እግዚአብሔር መሆን አለበት፤ በሌላ ስፍራ መጽናናትን አያገኝምና። ቀድሞ ከጭስ ማውጫ እንደሚወጣ ጭስ በኖ ያልፉ የነበሩት ቅዱሳን ምኞቶቹ አሁን ዘላቂ ሆነዋል፤ ምንም እንኳ ሁልጊዜ እኩል ብርቱ ባይሆኑም።

አንዳንድ ጊዜ እነዚህ ምኞቶች ጽድቅን መራብና መጠማት ይሆናሉ፤ ሆኖም አይረካም፤ ለሰማያዊ ነገሮችም ይበልጥ ጥልቅ ለሆነ ናፍቆት ይናፍቃል። እነዚህ ምኞቶች በነፍስ ውስጥ ካሉት የመለኮታዊ ሕይወት የመጀመሪያ ቡቃያዎች መካከል ናቸው።

«ቡቃያዋ» በመቀጠል በጸሎት ራሷን ትገልጣለች። አሁን እውነተኛ ጸሎት ነው። ቀድሞ ቃላቱ በእግዚአብሔር ላይ መዘበት፣ ልብ የሌለባቸው ድምፆች ነበሩ፤ አሁን ግን ጸሎቱ የትኛውም የሰው ጆሮ ሊሰማው የማይችል ቢሆንም እንኳ እግዚአብሔር ይቀበለዋል፤ ለማይታወቅ አምላክ የሚደረግ የከንፈር ማጕረምረም ሳይሆን የመንፈስ ከእግዚአብሔር ጋር መነጋገር ነውና። ጸሎቶቹ አጭር ሊሆኑ ይችላሉ፦ «ኦ!» «ወይኔ!» «ምነው እግዚአብሔር ቢፈቅድ!» «አምላክ ሆይ፥ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ!» እና የመሳሰሉት አጫጭር ጩኸቶች፤ ቢሆንም ጸሎቶች ናቸው። «እነሆ፥ እርሱ ይጸልያል» የሚለው ቃል ስለ ርዝመት የሚናገር አይደለም፤ ትንፋሽ ወይም እንባ እንኳ መንፈሳዊ ሕይወት መኖሩን ያረጋግጣል። «በማይነገር መቃተት» የሚቀርቡት እነዚህ ልመናዎች የ«ቡቃያዋ» ክፍል ናቸው (ሮሜ 8:26)።

ለጸጋ መንገዶችና ለእግዚአብሔር ቤት ፍቅርም ይታያል። ለረጅም ጊዜ ያልተነበበውና ከአሮጌ የቀን መቍጠሪያ ብዙም የማይበልጥ ዋጋ ያለው ተደርጎ ይቈጠር የነበረው መጽሐፍ ቅዱስ አሁን በአክብሮት ይያዛል። ወዲያው ብዙ መጽናናትን ባያመጣና ብዙ ድንጋጤን ቢያመጣ እንኳ አሁንም ለነፍስ የሚሆን መጽሐፍ ነው፤ አንባቢውም በተስፋ ወደ ገጾቹ ይመለሳል። ወደ እግዚአብሔር ቤት ሲሄድም ከጌታ መልእክትን ለማግኘት ተስፋ እያደረገ በጕጕት ያዳምጣል። ቀድሞ አምልኮ ላይ የሚገኘው እንደ ማኅበራዊ ግዴታ ነበር፤ አሁን ግን አዳኙን ለማግኘት ነው። ቀድሞ በማጠፊያዎቹ ላይ በሚወዛወዝ በር ውስጥ ካለው የበለጠ ሃይማኖት በነፍሱ ውስጥ አልነበረም፤ አሁን ግን ልቡ «ጌታ ሆይ፣ ከነፍሴ ጋር ተገናኝ» እያለ እየጸለየ ወደ ቤቱ ይገባል፤ በረከትም ካልመጣ «እርሱን የማገኝበትን ባወቅሁ፥ ወደ መቀመጫውም እደርስ ዘንድ!» እያለ እየቃተተ ይወጣል። ይህ የ«ቡቃያዋ» ከተባረኩት ምልክቶች አንዱ ነው።

ሌላው ምልክት ደግሞ ነፍስ ቢያንስ በተወሰነ መጠን በኢየሱስ ክርስቶስ ማመን መጀመሯ ነው። ገና ታላቅ ደስታን ወይም ሰላምን ላያመጣ ይችላል፤ ነገር ግን ልብን ከተስፋ መቍረጥ ይጠብቀዋል፤ በኃጢአት ክብደት ሥርም እንዳይሰምጥ ያደርገዋል። ማንም ሰው በእኔ ውስጥ እምነትን ሊያስተውል ያልቻለበትን፣ እኔም ራሴ በራሴ ውስጥ እምብዛም ላስተውለው ያልቻልሁበትን ጊዜያት አውቃለሁ፤ ሆኖም ከጴጥሮስ ጋር፦ «ጌታ ሆይ፥ አንተ ሁሉን ታውቃለህ፤ እንድወድህ አንተ ታውቃለህ» (ዮሐንስ 21:17) ለማለት ደፈርሁ። ሰው ሊያየው የማይችለውን ክርስቶስ ያያል። ብዙዎች በትንሿ እምነታቸው ላይ እጅግ ስለሚያተኩሩ ሊያውቋት ያቅታቸዋል፤ ነገር ግን ወደ እምነታቸው ሳይሆን ወደ ክርስቶስ ቢመለከቱ ክርስቶስንም የራሳቸውንም እምነት ያያሉ። ራሳቸውን ከበሰሉ አማኞች ጋር አወዳድረው እምነታቸው እጅግ ትንሽ እንደ ሆነች ይሰማቸው ይሆናል፤ ነገር ግን ክርስቶስን ለመቀበል የምትበቃ እጅግ ጥቃቅን እምነት እንኳ በቂ ናት። አስታውስ፦ «ለተቀበሉት ሁሉ ግን፥ በስሙ ለሚያምኑት ለእነርሱ የእግዚአብሔር ልጆች ይሆኑ ዘንድ ሥልጣንን ሰጣቸው» (ዮሐንስ 1:12)። ደካማ እምነትም እምነት ናት፤ እግዚአብሔርም «ቡቃያዋን» ይባርካል።

ችግሩ ብዙ ጊዜ የሚመጣው ካለመረዳት ወይም በእግዚአብሔር ካለመታመን ነው። አለመረዳት አረንጓዴ ስንዴን ለመጀመሪያ ጊዜ አይቶ ተራ ሣር ብቻ ነው ብሎ እንደ ማሰብ ነው። ሆኖም ሰው እየለመደው ሲሄድ ስንዴ በደረጃዎች ሲያልፍ — በመጀመሪያ ቡቃያ፣ ኋላም ዛላ፣ በመጨረሻም በዛላው ፍጹም ሰብል — ማየቱ እንግዳ ነገር አይሆንበትም። አዲስ የተመለሱ ብዙ አማኞች የበሰሉ ክርስቲያኖችን በምንም እንደማይመስሉ ይሰማቸዋል፤ ነገር ግን እነርሱ በቀደመ ደረጃ ላይ ናቸው እንጂ ሌላ አይደለም። ሰው ወደ ዛላው ደረጃ ከመድረሱ በፊት በቡቃያው ደረጃ ማለፍ አለበት፤ በዛላው ደረጃም ወደ ፍጹሙ ሰብል መቼም ይደርስ እንደ ሆነ ጥርጣሬ ሊኖር ይችላል፤ ነገር ግን በጊዜው ብስለት ይመጣል። በክርስቶስ መሆንህ ብቻ እንኳ እግዚአብሔርን አመስግን። እምነትህ ትልቅም ይሁን ትንሽ፣ ለክርስቶስ ብዙም ሆነ ጥቂት ማድረግ ብትችል፣ መዳን የተመሠረተው አንተ በሆንኸው ላይ ሳይሆን ኢየሱስ ክርስቶስ በሆነው ላይ ነው። እምነትህ ምንም ያህል ትንሽ ብትሆን በእርሱ መታመንህ ከቅዱሳን ሁሉ እጅግ ብርቱ የሆነውን ያህል በደኅና ይጠብቅሃል።

ሆኖም ከአለመረዳት ጋር ብዙ ጊዜ አለማመንም አለ። ሁሉም ይቅር ሊባል የሚችል አለማወቅ አይደለም፤ የኃጢአት አለማመንም አለ። ኃጢአተኛ ሆይ፣ ስለ ምን በክርስቶስ አትታመንም? እግዚአብሔር በእርሱ የሚታመኑ እንደማይፈረድባቸው ቃሉን ሰጥቶሃል፤ አንተ ግን እንደ ተፈረደብህ ትፈራ ይሆናል። ይህ የእግዚአብሔርን እውነት መጠራጠር ነው። የተስፋ ቃሉን በመጠራጠርህ እፈር። ይቅር አይልም ወይም በእርሱ የሚታመነውን ይጥላል ብሎ ከመጠርጠር ኃጢአት ይልቅ ሌሎች ኃጢአቶች ሁሉ ክርስቶስን የሚያሳዝኑት ያነሰ ነው። በቸሩ ባሕርዩ ላይ ስም አታጥፋ። «ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም» (ዮሐንስ 6:37)። በእምነት ና፤ እርሱም ወዲያውኑ ይቀበልሃል።

«ቡቃያዋን» እንዲህ ገለጽሁ። ሦስተኛ፦ በሦስተኛ ደረጃ፣ ጥቅሱ እንደሚለው፣ ይህን ቡቃያ የሚያይ አለ፤ አቤቱ፥ እርሱ አንተ ነህ — «ቡቃያዋንም ትባርካለህ» (መዝሙር 65:9)።

በሌሎች ውስጥ ያለውን የጸጋ ጅማሬ ለማየት የተሳሉ ዓይኖች ቢኖሩን ምነው! ትኩረት በማጣታችን ደካሞችን ለመርዳት የሚያስችሉ ብዙ አጋጣሚዎችን እናሳልፋለን። እናት ልጆቿን ራሷ የምትንከባከብ ከሆነ የበሽታን የመጀመሪያ ምልክቶች ወዲያውኑ ታስተውላለች፤ እኛማ በውድ ነፍሳት ላይ በርኅራኄ ልንጠብቅ እንዴት አብልጠን ይገባናል! ጌታን የምናውቀው እኛ በትኩረት ካልተከታተልን ብዙ ወጣት አማኞች ሳምንታትን ወይም ወራትን አላስፈላጊ በሆነ ጭንቀት ውስጥ ሊያሳልፉ ይችላሉ። እረኞች በግልገል መውለጃ ወራት አዲስ የተወለዱትን ግልገሎች ለመያዝና ለመንከባከብ ሌሊቱን ሙሉ ሳይተኙ ያድራሉ፤ እኛም ለእግዚአብሔር እረኞች እንደ መሆናችን በበረቱ ውስጥ አዲስ የተወለዱትን ሁሉ ልንጠብቅ ይገባናል፤ በተለይም ብዙዎች ወደ እርሱ በሚመጡበት ጊዜ፣ በአዲስ ሕይወት የመጀመሪያ ደረጃዎች ርኅሩኅ እንክብካቤ ያስፈልጋልና።

እኛ ሳናስተውለው ብንቀር እንኳ እግዚአብሔር «ቡቃያዋን» ያያል።

ለማንም ለመናገር የማትደፍሩ፣ ዝምተኞችና ራሳችሁን የምታገልሉ ነፍሳት ሆይ፣ ተጽናኑ፤ እግዚአብሔር አዲሱን ሕይወታችሁን ያያል። «ተነሥቼም ወደ አባቴ እሄዳለሁ» ብላችሁ በልባችሁ ብቻ ብታስቡ እንኳ ይሰማችኋል። ምኞት ብቻ ቢሆን እንኳ ይመዘግበዋል። «እንባዬን በአቁማዳህ አኖርህ፤ በመጽሐፍህ የተጻፈ አይደለምን?» (መዝሙር 56:8)።

መመለሳችሁን ይመለከታል፤ ያቅፋችኋል፤ በርኅሩኅ ፍቅርም ይቀበላችኋል። የትም ብትሆኑ — በእልፍኛችሁም ሆነ በስውር — እግዚአብሔር በዚያ እንዳለ ተበረታቱ። «አንተ የምታየኝ አምላክ ነህ» (ዘፍጥረት 16:13)።

«እግዚአብሔር በሚፈሩት፥ በምሕረቱም ተስፋ በሚያደርጉት ደስ ይለዋል» (መዝሙር 147:11)።

የፍርሃት ወይም የተስፋ ትንሽ ጅማሬ እንኳ ደስ ያሰኘዋል። «አቤቱ፥ ስለ እኔ ያለውን ትፈጽምልኛለህ» (መዝሙር 138:8)። ነፍስህ ከእግዚአብሔር ጋር ስለ መታረቅና በክርስቶስ ደም ድርሻ ስለ ማግኘት የምትጨነቅ ከሆነ፣ ያ «ቡቃያዋ» ብቻ ነው፤ ሆኖም እርሱ ይባርከዋል። «ፍርድን ድል ለመንሣት እስኪያወጣ፥ የተቀጠቀጠን ሸምበቆ አይሰብርም የሚጤስን የጥዋፍ ክርም አያጠፋም» (ማቴዎስ 12:20)። ነፍስ ሙሉ በሙሉ ከመብሰሏ በፊት እንኳ ድል ይመጣል፤ እጅግ ደካማ የሆኑት ጅማሬዎች እንኳ በእግዚአብሔር እንክብካቤ ሥር ናቸው፤ እርሱም የጸጋን የመጀመሪያ ቡቃያ ያያል።

አራተኛ፦ ስለ አራተኛው ነጥብ ጥቂት ቃላት፦ ቢቻል ኖሮ ይህ ቡቃያ ያለ እግዚአብሔር በረከት ቢኖር ምንኛ መከራ በሆነ ነበር! ጥቅሱ «ቡቃያዋንም ትባርካለህ» (መዝሙር 65:9-10) ይላል። ቡቃያው ያለዚያ በረከት ምን እንደሚመስል ለአንድ አፍታ እናስብ።

በመካከላችን ያለ እግዚአብሔር በረከት መነቃቃት ቢሆን እንበል። አንዳንድ መነቃቃቶች ከቶ ከእግዚአብሔር እንዳልሆኑ፣ ነገር ግን በተራ ስሜታዊ ግለት እንደሚፈጠሩ ተረድቻለሁ። ከጌታ በረከት ከሌለ ማታለል ብቻ ይሆናል፤ ለአንድ አፍታ ወደ አየር ተነፍቶ ከዚያም ወደ ምንም የሚጠፋ አረፋ ይሆናል። ሰዎች ሊነቃቁ ይችላሉ፤ ከዚያ በኋላ ግን ይበልጥ የደነዘዙና ይበልጥ የሞቱ ይሆናሉ፤ ይህም በቤተ ክርስቲያን ላይ ከባድ ጉዳት ነው።

በግለሰብ ልብ ውስጥ ያለ እግዚአብሔር በረከት ቡቃያ ቢኖር ምንም እውነተኛ መልካም ነገር አያመጣም። መልካም ምኞቶች አሉህ እንበል፤ ነገር ግን በእነርሱ ላይ በረከት የለም — የሚያደርጉት ማጓጓትና ማሠቃየት ብቻ ይሆናል። ከጊዜ በኋላ ይጠፋሉ፤ አንተም ለሃይማኖታዊ የኃጢአት ወቀሳ ከቀድሞው ይበልጥ ደንዳና ልትሆን ትችላለህ። ሃይማኖታዊ ምኞቶች ከእግዚአብሔር ሳይሆኑ በስሜታዊ ግለት የተፈጠሩ ከሆኑ ወደፊት የእግዚአብሔርን ቃል በቁም ነገር እንዳትይዝ ሊከለክሉህ ይችላሉ። ልብን የማያለሰልሱ የኃጢአት ወቀሳዎች ያደነድኑታል። ወደ ክርስቶስ ሳይመሩ አንድ ዓይነት ቡቃያ ያጋጠማቸውን አስብ — አንዳንዶቹ በተስፋ መቍረጥ ተደቅቀዋል።

ሰዎች አንዳንድ ጊዜ ሃይማኖት ሰዎችን ያሳብዳል ይላሉ — በአጠቃላይ ይህ እውነት አይደለም፤ ነገር ግን አንድ ዓይነት ሃይማኖታዊ ግለት ብዙዎችን ወደ እብደት እንደ መራቸው ምንም ጥርጥር የለም።

እነዚህ ምስኪን ነፍሳት ቍስላቸው ተሰምቷቸዋል፤ የሚፈውሰውን ቅባት ግን አላገኙም። ኢየሱስን አላወቁትም።

ኃጢአታቸው ተሰምቷቸዋል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ወዳዘጋጀው መጠጊያ አልሸሹም። ሰዎች አዳኙን እምቢ ሲሉ ቢያብዱ አትደነቁ። ይህ በጥልቅ ጭንቀት ውስጥ ሆነው እንኳ ወደ ክርስቶስ ለመሮጥ እምቢ በሚሉት ላይ የሚመጣ የእግዚአብሔር የፍርድ ጕብኝት ሊሆን ይችላል። ለአንዳንዶች ይህ እውነት ነው — ወደ ኢየሱስ መሸሽ አለብህ፤ አለዚያ ሸክምህ መንፈስህ እስኪሰበር ድረስ እየከበደ ይሄዳል። ይህ የሃይማኖት ጥፋት ሳይሆን ሃይማኖት የሚያቀርበውን መድኃኒት እምቢ የሚሉት ሰዎች ጥፋት ነው። ያለ እግዚአብሔር በረከት የምኞቶች ቡቃያ አስፈሪ በሆነ ነበር፤ ነገር ግን በእንዲህ ያለ ሁኔታ ስላልተተውን እናመሰግነዋለን።

አምስተኛ፦ አሁን ደግሞ እግዚአብሔር «ቡቃያዋን» በእርግጥ ይባርካል በሚለው አጽናኝ አሳብ ላይ አተኩራለሁ። ልባቸው ርኅሩኅ ለሆነና ለተጨነቁ መናገር እፈልጋለሁ፤ እግዚአብሔር ቡቃያህን ብዙውን ጊዜ በብዙ መንገዶች እንደሚባርከው ላሳይህ። ብዙ ጊዜ ይህን የሚያደርገው በትንንሽ መጽናናቶች ነው። ጥቂት እጅግ ጣፋጭ ጊዜያት አሉህ፤ የክርስቶስ ነኝ ብለህ ገና ልትናገር አትችልም፤ ነገር ግን አንዳንድ ጊዜ በስሙ የልብህ ደወሎች ይደወላሉ። የጸጋ መንገዶች ለአንተ ውድ ናቸው። ወደ አምልኮ ስትሄድ ቅዱስ የሆነ ጸጥታ ይሰማሃል፤ በሳምንት ውስጥ ከአንድ ይልቅ ሰባት እሑዶች ቢኖሩ ብለህ እየተመኘህ ትወጣለህ። በእግዚአብሔር በረከት ቃሉ ለአንተ ጕዳይ ብቻ የተነገረ ሊመስል ይችላል፤ ምርኵዞችህን ለአንድ አፍታ አስቀምጠህ መሮጥ ትጀምራለህ። እነዚህ መጽናናቶች አጭር ቢሆኑም የመልካም ነገር ምልክቶች ናቸው።

በሌላ በኩል ደግሞ ጥቂት ወይም ምንም መጽናናት ካላገኘህ፣ የጸጋ መንገዶችም ጥቂት መጽናናትን ብቻ ካመጡልህ፣ ያንን እንደ በረከት ቍጠረው። አንዳንድ ጊዜ ታላቁ በረከት እግዚአብሔር ወደ ግቡ የምታደርገውን ሩጫ ለማፋጠን መጽናናቶችን ማስወገዱ ነው። አንድ ሰው ከሚያሳድደው ሰው ሸሽቶ ወደ መማፀኛ ከተማ ሲሮጥ፣ ኃይሉን እንዲያድስ ለጥቂት ጊዜ እንዲያርፍ መፍቀድ ጥበብ ሊሆን ይችላል፤ አደጋው ግን የቀረበ ከሆነ ፍጥነቱ ሳይቀንስ እንዲሮጥ ምንም አለመስጠቱ ከሁሉ የላቀ ደግነት ሊሆን ይችላል። ጌታ በእረፍት ማጣትህ በኩል እየባረከህ ሊሆን ይችላል። በክርስቶስ ነኝ ብለህ ገና ልትናገር ካልቻልህ፣ ወደ እርሱ ለመሮጥ እንድትገደድ ሌሎችን መጽናናቶች ማስወገዱ ታላቁ በረከት ሊሆን ይችላል። ምናልባት ጥቂት ራስን የማጽደቅ ነገር በአንተ ውስጥ ቀርቶ ይሆናል፤ እርሱም እስኪወገድ ድረስ በክርስቶስ እውነተኛ ደስታንና ሰላምን ልታገኝ አትችልም።

እርሱ የሚሰጠው የንጉሥ ልብስ የራሳችን የበጎነት ጨርቅ ሁሉ እስኪወገድ ድረስ ከቶ አያበራም። ፍርሃት ብዙ ጊዜ ሰዎችን ወደ እምነት ይነዳል። ጭልፊት ስለሚያሳድዳት ፈሪ ወፍ ወደ ሰው ደረት ስትበርር አላየህምን? ፍርሃት ባያስገድዳት ኖሮ አትደፍርም ነበር። ከአንተም ጋር እንዲሁ ሊሆን ይችላል፤ ፍርሃቶችህ ይበልጥ በፍጥነት ወደ አዳኙ ሊነዱህ ይችላሉ፤ እንደዚያ ከሆነም እነዚህ የአሁኖቹ ሐዘኖች እንኳ እግዚአብሔር «ቡቃያዋን» እየባረከ እንዳለ የሚያሳዩ ምልክቶች ናቸው።

የራሴን ቡቃያ ወደ ኋላ መለስ ብዬ ሳስብ፣ አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር ያን ጊዜ ከአሁኑ ይልቅ ይበልጥ በሚያምር መንገድ የባረከኝ ይመስለኛል። ወደዚያ የመጀመሪያ ደረጃ ለመመለስ ባልመኝም ብዙ ደስታዎች ነበሩበት።

ፍሬ የተጫነው የፖም ዛፍ ያምራል፤ ያበበ የፖም ዛፍ ግን ከዚያም ይበልጥ ያማረ ነው። ፍሬ የሞላበት የበሰለ ክርስቲያን ደስ የሚያሰኝ ትዕይንት ነው፤ ወጣት አማኝ ግን ልዩ ውበት አለው። ምናልባት አሁን ከብዙ የበሰሉ አማኞች ይልቅ ለኃጢአት የሚበልጥ ጥላቻ ይሰማህ ይሆናል፤ የኅሊናህም ርኅራኄ ከእነርሱ ሊበልጥ ይችላል። ይበልጥ ጥልቅ የሆነ የግዴታ ስሜት፣ ቸልተኝነትን የሚፈራ ይበልጥ ከባድ ፍርሃትና ይበልጥ ታላቅ ቅንዓትም አለህ።

ለእግዚአብሔር የመጀመሪያ ሥራዎችህን እየሠራህ ነው፤ በቀደመው ፍቅር እየነደድህ ነው፤ ምንም ነገር እጅግ አስቸጋሪ ወይም ከባድ አይመስልህም። ከቶ ወደ ኋላ እንዳትል፣ ይልቁንም ሁልጊዜ ወደ ፊት እንድትገሠግሥ እጸልያለሁ።

አሁን ልደምድም። ለእኛ የሚሆኑ ሦስት ትምህርቶች አያለሁ። በመጀመሪያ፣ በዕድሜ የበሰሉ ቅዱሳን ለወጣት አማኞች ገሮችና ደጎች መሆን አለባቸው። እግዚአብሔር ቡቃያዋን ይባርካል — እኛም እንዲሁ እናድርግ። ወጣት ምኞቶችን አታቀዝቅዙ፤ አዲስ አማኞችንም በከባድ ጥያቄዎች አታዳፍኑ። የቃሉ ወተት የሚያስፈልጋቸው ሕፃናት ሳሉ በጠንካራ ምግብ አታጨናንቋቸው፤ እያደጉ ወደዚያ ይደርሳሉ። ያዕቆብ ግልገሎቹን አስጨንቆ እንዳልነዳ አስታውሱ — እናንተም እንዲሁ ጠንቃቆች ሁኑ። እንደ በላዮች ሳይሆን ስለ ክርስቶስ ብላችሁ እንደሚንከባከቡ አባቶች በገርነትና በርኅራኄ አስተምሩ፤ ምሩም። እግዚአብሔር ቡቃያዋን ይባርካል — በእናንተም በኩል ይባርካት!

ሁለተኛው ትምህርት የምስጋናን ግዴታ መፈጸም ነው። እግዚአብሔር ቡቃያዋን የሚባርክ ከሆነ ለጥቂት ጸጋ እንኳ ልናመሰግን ይገባናል። አፈሩን ሰንጥቃ የወጣችውን የመጀመሪያዋን ቡቃያ ብቻ ካየህ አመስግን፤ አረንጓዴውም ቡቃያ በነፋሱ ሲወዛወዝ ታያለህ፤ እስከ ቍርጭምጭሚት ለሚደርሰው ልምላሜ አመስግን፤ ዛላውም መያዝ ሲጀምር ታያለህ፤ ለመጀመሪያዎቹ አረንጓዴ ዛላዎች አመስግን፤ ስንዴውም አብቦ ለመከር ሲበስል ታያለህ።

ሦስተኛው ትምህርት ማበረታቻ ነው። እግዚአብሔር «ቡቃያዋን» የሚባርክ ከሆነ በኋለኞቹ ቀኖች የማያደርገው ምን አለ? ጦምህን ገና ስትፈታ እንዲህ ያለ ምግብ ከሰጠህ፣ «ኑ፥ ምሳ ብሉ» ሲል ምን ዓይነት ግብዣዎችን ያዘጋጅ ይሆን? በበጉ ሰርግ እራት ምንኛ ያለ ግብዣ ይጠብቃል! የተጨነቅህ ነፍስ ሆይ፣ ቡቃያህን የሚያጠወልጉ ማዕበሎች፣ በረዶና የክረምት ብርድ ነፋሳት በዚህ አንድ አጽናኝ አሳብ ውስጥ ይረሱ፦ እግዚአብሔር ቡቃያህን ይባርካል፤ እግዚአብሔር የባረከውንም ማንም ሊረግመው አይችልም። የምትናፍቅና የምትማልድ ውድ ነፍስ ሆይ፣ የሰማይና የምድር ጌታ በራስህ ላይ የአብን፣ የወልድንና የመንፈስ ቅዱስን በረከት ያውጃል። ያን በረከት ተቀበል፤ በእርሱም ለዘላለም ደስ ይበልህ። አሜን።