ምርጡ ስንዴ

«ምርጡ ስንዴ።» — ኢሳይያስ 28:25 ነቢዩ ገበሬው የሚያለማው ዋና ነገር ምን እንደ ሆነ አውቆ ዋና ጭንቀቱ ማድረጉን የገበሬው ጥበብ አድርጎ ይጠቅሰዋል። ቃሉ ከዐውዱ ጋር እንዲህ ይላል፦ «ገበሬው ምርጡን ስንዴ አይዘራምን?» ወደ ጎተራው ሄዶ ስንዴውን፣ ከሙኑን፣ ገብሱንና አጃውን አውጥቶ በግድየለሽነት አይበትንም፤ ይልቁንም የእያንዳንዱን እህል ዋጋ ይገምታል፤ በአእምሮውም እንደዚያው በሥርዓት ያስቀምጣቸዋል። ምግቡን ለማጣፈጥ ብቻ የሚያበቅላቸው ከሙንና ሌሎች ቅመማ ቅመሞች ለዳቦ ከሚሆነው እህሉ ግማሽ ያህል እንኳ አስፈላጊ ናቸው ብሎ አያስብም፤ አጃና ገብስ የራሳቸው ዋጋ ቢኖራቸውም እነዚህን እንኳ «ምርጡ ስንዴ» ብሎ ከሚጠራው ጋር እኩል አድርጎ አይቆጥራቸውም። እርሱ ማስተዋል ያለው ሰው ነው፤ ነገሮችን በሥርዓት ያደራጃል፤ ከሁሉ የሚበልጠውን ሰብል በፊተኛው ረድፍ ያኖረዋል፤ ከሁሉ የበለጠውንም እንክብካቤ ያደርግለታል።

እዚህ አንድ ትምህርት እንማር። ነገሮችን በአእምሮአችሁ ግልጽ አድርጋችሁ ያዙ — በግድየለሽ አስተሳሰብ የተቀላቀሉና የተዘበራረቁ አይሁኑ። ሁሉን አንድ ላይ እየቀላቀላችሁ ያለ ጥንቃቄና ያለ ማስተዋል የተዘበራረቀ ሕይወት አትኑሩ፤ ይልቁንም ነገሮችን ለዩ፤ የከበረውንና የማይረባውንም ከፍላችሁ አበጥሩ። ይህ ምን ያህል ዋጋ እንዳለው፣ ያኛውም ምን ያህል ዋጋ እንዳለው ተመልከቱ፤ ጉዳዮቻችሁንም በደረጃና በሥርዓት አስቀምጡ፤ አንዳንዶቹን ዋና፣ ሌሎቹን ሁለተኛ አድርጉ። በተለይ እናንተ ወጣቶች ሕይወትን ስትጀምሩ ለራሳችሁ «የምንኖረው ለምንድን ነው? ልንኖርለት የሚገባ ዋና ነገር አለ፤ ምን ይሁን?» እንድትሉ እመክራችኋለሁ። ይህን ጥያቄ በእውነት አስባችሁበታል ወይስ በዘፈቀደ ገብታችሁበታል? የምትኖሩት ለምንድን ነው? ዋናው ግባችሁ ምንድን ነው? ልጁን «ገንዘብ አግኝ፤ ከቻልህ በቅንነት አግኘው፤ በማንኛውም መንገድ ግን ገንዘብ አግኝ» ያለው በሆራስ ጽሑፍ ውስጥ ያለው ሽማግሌ ግብ ይሆን? ገንዘብ ሰብሳቢ ልትሆኑ ነው? ገንዘብ ዋናው እህላችሁ ይሆናልን?

ወይስ ብዙ ሞኞች በኋላ እጅግ እየተጸጸቱ እንዳሉት «አጭርና ፈንጠዝያ የሞላበት ሕይወት» የሆነውን የተድላ ሕይወት ትመርጣላችሁ? ሕይወታችሁ የሚያልፈው በብልግና ውስጥ ነውን? አሜኬላ ዋና ሰብላችሁ ይሆናልን? የስኮትላንድን አሜኬላ መመልከት የተወሰነ ደስታ ስላለው፣ ደስ የሚያሰኝ ርኵሰትን ማሳ ሙሉ ልታበቅሉ አስባችኋል? ልትሞቱስ ስትሉ መኝታችሁን በእነርሱ ላይ ታነጥፋላችሁን? በሕይወት ውስጥ ዋና ግብ ለመሆን የሚገባው ምን እንደ ሆነ መርምራችሁ ተመልከቱ፤ ባገኛችሁትም ጊዜ ያንን አንድ ነገር እንድትመርጡ፣ ኃይላችሁንና ችሎታችሁንም ሁሉ እርሱን ለማልማት እንድትሰጡ መንፈስ ቅዱስ እንዲረዳችሁ ለምኑት። ስንዴ ዋና ሰብሉ መሆን እንዳለበት የተረዳ ገበሬ እንደዚያው ያደርገዋል፤ ጥረቱንም ያንን ግብ አድርጎ ይመራል፤ ከዚህ ተማሩ፦ ዋና ዓላማ ይኑራችሁ፤ አእምሮአችሁንም ሁሉ ለእርሱ ስጡ።

ይህ ገበሬ ጠቢብ ነበር፤ ከሁሉ ይበልጥ አስፈላጊ የሆነውን ዋና አድርጎ ቆጥሮታልና። ቤተሰቡ ማጣፈጫ ብቻ ከሆነው ከከሙን ውጭ መኖር ይችል ነበር። ምናልባት የቤቱ እመቤት ታማርር፣ ወጥ ቤቷም ታጕረመርም ይሆናል፤ ይህ ግን ልጆቹ ዳቦ ፍለጋ ቢያለቅሱ የሚሆነውን ያህል ከባድ አልነበረም። ስንዴ በእርግጥ ሊኖራቸው ይገባል፤ ዳቦ የሕይወት ምርኩዝ ነውና። የሰውን ልብ የሚያጸና ዳቦ ነው፤ ስለዚህ ገበሬው ሌላ ምንም ባያበቅል ስንዴን ማብቀል አለበት። አስፈላጊ የሆነውን ዋና ነገር አድርጎ ቆጠረው። ይህ ቀላል የጋራ ማስተዋል አይደለምን? በጥበብ ተቀምጠን ብናስብ «ኃጢአቴ እንዲሰረይልኝ፣ ከእግዚአብሔር ጋር እንድታረቅ፣ ቅዱስ እንድሆን፣ በሰማይ ለዘላለም ለመኖር የተገባሁ እንድሆን — ይህ ለእኔ ከሁሉ የሚበልጥና ከሁሉ ይበልጥ አስፈላጊ ነገር ነው፤ ስለዚህ የምከተለው ዋና ግብ አደርገዋለሁ» አንልምን? ፍጥረት የተፈጠረበትን ዓላማ እስካልፈጸመ ድረስ ሊረካ አይችልም፤ የማንኛውም አስተዋይ ፍጥረት ዓላማ ደግሞ በመጀመሪያ እግዚአብሔርን ማክበር፣ ቀጥሎም በእግዚአብሔር ደስ መሰኘት ነው። በእግዚአብሔር በራሱ ከዘላለም እስከ ዘላለም ደስ መሰኘት እንዴት ያለ ደስታ ይሆን! ሌሎች ነገሮች ተፈላጊ ሊሆኑ ይችላሉ፤ ይህ አንድ ነገር ግን አስፈላጊ ነው። በቂ ገቢ፣ በሰዎች ዘንድ በመጠኑ መከበር፣ በመጠኑ ጤንነት — እነዚህ ሁሉ የሕይወት ማጣፈጫዎች ናቸው፤ በጌታ በዘላለም መድኃኒት መዳን ግን ሕይወት ራሱ ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ የነፍሳችን ምርጥ ሕይወት የሚጸናበት እንጀራ ነው። ኦ፣ ከክርስቶስ ጋር አንድ መሆን የሚያስፈልገው አንድ ነገር እንደ ሆነ፣ ከእግዚአብሔር ጋር በሰላም መሆን ዋናው ነገር እንደ ሆነ፣ ከልዑል እግዚአብሔር ጋር መስማማትም የሕልውናችን እውነተኛ ዜማ እንደ ሆነ ለመረዳት ሁላችንም ጠቢባን በሆንን! ሌሎች ቅጠላ ቅጠሎች በተገቢው ሥርዓት ስፍራቸውን ይይዙ ይሆናል፤ ጸጋ ግን ምርጡ ስንዴ ነው፤ እኛም ልናለማው ይገባናል።

ይህ ገበሬ ጠቢብ ነበር፤ ዋና ለመሆን ከሁሉ ይበልጥ የሚገባውን ዋና አድርጎታልና። እርግጥ ነው፣ ገብስ ለምግብ ይጠቅማል፤ ሕዝቦች በገብስ ዳቦ ኖረዋል፤ በጤንነትም ኖረዋል፤ አጃም ለሚሊዮኖች ምግብ ሆኗል፤ በሌሎችም እህሎች ተመግበው አልተራቡም።

ቢሆንም ለሕይወት ጉዞ ከሁሉ የተሻለ ስንቅ ነውና አንድ ቍራሽ የስንዴ ዳቦ ስጡኝ። ይህ ገበሬ ስንዴ ለሰው ከሁሉ የሚስማማ ምግብ መሆኑን ያውቅ ነበር፤ ስለዚህ እንደ ምትክ ሊያገለግል የሚችለውን አነስተኛ እህል በታዋቂው ስፍራ አላስቀመጠም፤ ለስንዴው ቅድሚያ ሰጠ እንጂ። «ምርጡ ገብስ» ወይም «ምርጡ አጃ»፣ ይልቁንም «ምርጡ ከሙን» ወይም «ምርጡ ጥቁር አዝሙድ» አላለም፤ «ምርጡ ስንዴ» አለ እንጂ።

ወንድሞች ሆይ፣ ለሰው ልብ፣ አእምሮና ነፍስ እግዚአብሔርንና ክርስቶስን እንደ ማወቅ የሚስማማ ምን አለ? ሌሎች የአእምሮ ምግቦች፣ እንደ እውቀት ፍሬዎችና እንደ ሳይንስ ደስታዎች ያሉት፣ ምንም ያህል መልካም ቢሆኑ አነስተኛ ምግቦች ናቸው፤ ውስጠኛውንም ሰው ለመገንባት አይመጥኑም።

በአምላኬና በመድኃኒቴ ሰማዬንና ሁሉን ነገሬን አገኛለሁ። ነፍሴ ስለ ኢየሱስ ባለች አንዲት የእውነት ፍርፋሪ ትመገባለች፤ በእርሷም በመኖር ጥልቅ እርካታን ታገኛለች። እግዚአብሔርን ባወቅነው፣ በእርሱ ደስ ባለን፣ እርሱንም በመሰልን ቍጥር፣ ክርስቶስም የዕለት እንጀራችን በሆነ ቍጥር፣ ይህ ሁሉ ለአዲሱ ልደት ባሕርያችን ምን ያህል የሚስማማ እንደ ሆነ ይበልጥ እናስተውላለን። ወዳጆች ሆይ፣ ለማይሞት አእምሮ ከሁሉ የሚስማማውን ማሳደድ ዋና ግባችሁ አድርጉት።

«ሃይማኖት በዚህ በምድር ላሉ ሟቾች ዋና ጉዳይ ነው፤ ታላቅ አስፈላጊነቱን ልማር፣ የላቀውንም ኃይሉን ላውቅ!» «ከሚያንጸባርቅ ሀብት ይልቅ፣ ዓለም ከሚሰጠው ከማንኛውም ነገር ይልቅ ይህ ያስፈልጋል፤ ዝና፣ ምግብ ወይም ጤና እንዲህ ያለ ዕረፍት ሊሰጡን አይችሉም።»

ደግሞም ይህ ገበሬ ጠቢብ ነበር፤ ከሁሉ ይበልጥ የሚያተርፈውን ዋና አድርጎታልና። በአገራችን በአንዳንድ ሁኔታዎች ስንዴ ሰው ሊያበቅለው ከሚችለው ሰብል ሁሉ የበለጠ የሚያተርፍ አይደለም፤ በተለመደው ግን ምድር ከምታፈራው ሰብል ሁሉ የተሻለው ነው፤ ስለዚህም ቃሉ «ምርጡ ስንዴ» ይላል። አያቶቻችን የመሬት ኪራያቸውን ለመክፈል በስንዴ ክምራቸው ይተማመኑ ነበር። እህላቸውን የብርታታቸው ምንጭ አድርገው ይመለከቱት ነበር፤ አሁን እንደዚያ ባይሆንም በጥንት ጊዜ እንደዚያ ነበር፤ ምናልባትም ገና እንደዚያ ይሆን ይሆናል።

ያም ሆነ ይህ፣ ምሳሌው ስለ እውነተኛ ሃይማኖት እውነት ነው። ከሁሉ የሚያተርፈው እርሱ ነው።

ባለ ጠጎች በዚህ ዘመን አምስት በመቶ የሚያስገኝ ነገር ማግኘት እጅግ እንደሚያስቸግራቸው ተነግሮኛል፤ ይህ የተባረከ እግዚአብሔርን መፍራት ግን እጅግ የሚያተርፍ መዋዕለ ንዋይ ነው፤ መቶ በመቶ ወይም ሺህ በመቶ ብቻ የሚያስገኝ አይደለምና — ሰው በምንም ይጀምራል፤ ሁሉም ነገር ግን በእምነት የእርሱ ይሆናል።

ኃጢአታችን በነጻ ስለ ተሰረየልን በተትረፈረፈ ጸጋ እጅግ ባለ ጠጎች ሆነናል፤ ስለዚህም ሰማይን ራሱን፣ ክርስቶስን ራሱን፣ እግዚአብሔርን ራሱን ከሀብቶቻችን መካከል እንቈጥራለን። ሁሉ የእኛ ነው። ኦ፣ ለመዝራት እንዴት ያለ የተባረከ ሰብል ነው! ከእርሱስ እንዴት ያለ መከር ይመጣል! እግዚአብሔርን መምሰል የአሁንና የሚመጣው ሕይወት ተስፋ ስላለው፥ ለነገር ሁሉ ይጠቅማል። እግዚአብሔርን መምሰል ለሰው አካል በረከት ነው — ከስካርና ከርኵሰት ይጠብቀዋል፤ ለነፍሱም በረከት ነው — ገርና ንጹሕ ያደርገዋል። በሁሉ መንገድ በረከት ይሆንለታል። እንደ ውሻ መሞት ቢኖርብኝ እንኳ እንደ ክርስቲያን መኖርን እመርጣለሁ። ከዚህ በኋላ ሌላ ሕይወት ባይኖር እንኳ፣ ለመጽናናትና ለደስታ ሲባል እንደ ክርስቶስ ለመኖር የሚተጋውን ሰው ሕይወት ስጡኝ። በዚህ ስንኝ ውስጥ በዕለት ተዕለት ኑሮ የሚሠራ እውነት አለ፦ «በሕይወት ሳለን ጣፋጩን ደስታ የሚሰጠን ሃይማኖት ነው፤ ስንሞትም ጽኑ መጽናናትን የሚሰጠን ሃይማኖት ነው።» ያ ሃይማኖት ግን የተለመደው ዓይነት መሆን የለበትም፤ በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ ያለ ቅን እምነት ሥሩ ሊሆን ይገባል። ይህን ተጠንቀቅበት። ሃይማኖታችን ወይ ሁሉ ነገር ወይ ምንም፣ ወይ የመጀመሪያ ወይ የትም መሆን አለበት። «ምርጡ ስንዴ» አድርገው፤ በብዙም ይከፍልሃል።

ሁለተኛ፦ ገበሬው ለእኛ ትምህርት ነው፤ ይህን ዋና ነገር ዋናውን ስፍራ ይሰጠዋልና። አንዳንድ ታላላቅ ሊቃውንት ዕብራይስጡን «ስንዴውን በዋናው ስፍራ ያኖረዋል» ብለው እንደሚተረጕሙት አገኘሁ። ሚስቱ ቂጣውን የምታጣፍጥበትን ያችን ጥቂት ዕፍኝ ከሙን በአንድ ጥግ ያበቅላታል፤ ልዩ ልዩ ቅጠላ ቅጠሎችንም በተገቢው ዳርቻቸው ያኖራቸዋል። ገብሱን በቦታው፣ አጃውንም በማሳው ያኖረዋል፤ ጥሩ ለም አፈር ያለው ቦታ ካለ ግን — ያለው ከሁሉ የተሻለው — ለምርጡ ስንዴ ይመድበዋል። ከሁሉ የተመረጡትን ማሳዎቹን ዋና መተዳደሪያው ለሚሆነው ይሰጣል።

እነሆ፣ ለአንተና ለእኔ ትምህርት አለ። ዋና ኃይላችንንና ችሎታችንን ለእውነተኛው እግዚአብሔርን መምሰል እንስጥ። ከሁሉ የተሻለውንና ከሁሉ የጠለቀውን አሳባችንን ለእግዚአብሔር ነገሮች እንስጥ።

እለምናችኋለሁ፣ ሃይማኖትን እኔ ከምነግራችሁ ወይም ሌላ ሰው ከሚነግራችሁ በሁለተኛ እጅ አትቀበሉ፤ ይልቁንም አስቡበት። የእግዚአብሔርን ቃል አንብቡ፣ አስተውሉ፣ ተማሩ፣ በውስጣችሁም አጣጥማችሁ ተዋሐዱት። የሚያስብ ክርስቲያን የሚያድግ ክርስቲያን ነው። አስታውሱ፣ የእግዚአብሔር አገልግሎት የመጀመሪያ አሳባችንና ጥረታችን ይገባዋል። በብርታታችን ዘመን እንኳ ደካሞች ነን፤ ቢሆንም ለጌታ ከምርጣችን ያነሰ ልንሰጠው አይገባንም። እግዚአብሔር በግድየለሽነት እንድናገለግለው አይፈልግም፤ ቃሉን በማጥናትና በመፈጸም ያለንን አእምሮ፣ ማስተዋልና ልቡና ሁሉ እንድንጠቀም ይፈልጋል እንጂ። «ከእርሱ ጋር ተስማማ፥ ሰላምም ይኑርህ» (ኢዮብ 22:21)። «ይህን አስብ፥ ይህንም አዘውትር» (1ኛ ጢሞቴዎስ 4:15)። አእምሮህ በአንድ ጊዜ ከሌላው ጊዜ ይበልጥ ግልጽና ንቁ ከሆነ ያን ጊዜ ምርጡን ስንዴ ዝራ። በቀኑ ውስጥ በአንድ ሰዓት ከሌላው ይበልጥ ትኩስነትና የማሰብ ዝንባሌ ከተሰማህ ያን ጊዜ አእምሮህ ወደ ምርጥ ነገሮች ይሂድ።

ደግሞም ለዚህ ጉዳይ ከሁሉ የጠለቀውን ፍቅርህን መስጠትህን እርግጠኛ ሁን። በሰው ልጅ ትንሽ ርስት ውስጥ ከሁሉ የተሻለው ማሳ ጭንቅላት ሳይሆን ልብ ነው፤ ምርጡን ስንዴ በዚያ ዝራ። ኦ፣ እውነተኛ ሃይማኖት በልብ ውስጥ ቢኖር! የምናውቀውን መውደድ — አጥብቆ መውደድ፤ እንደ ሕይወትና ሞት ጉዳይ አጥብቆ መያዝ — ፈጽሞ አለመልቀቅ! ጌታ «ልጄ ሆይ፥ ልብህን ስጠኝ» ይላል (ምሳሌ 23:26)፤ ከልባችንም ባነሰ ነገር አይረካም። ኦ፣ ቅንዓትህ ከሁሉ ይበልጥ ሲነድድ፣ ፍቅርህም ከሁሉ ይበልጥ ሲግል፣ ያ ሙቀትና ግለት ሁሉ ወደ አምላክህ ወደ ጌታ፣ በክቡር ደሙም ወደ ተቤዠህ ወደ እርሱ አገልግሎት ይሂድ። ምርጡ ስንዴ የባሕርይህን ዋና ክፍል ይያዝ። ደግሞም ከሁሉ የሚግለውን ምኞትህን ወደ እግዚአብሔርና ወደ ክርስቶስ መልስ። ምኞትህን ስታሰፋ ክርስቶስን ተመኝ፤ ከፍ ያለ ምኞት ሲያድርብህ ምኞትህ ሁሉ ለእግዚአብሔር ይሁን። ረሃብህና ጥማትህ ጽድቅን ይሁን። ናፍቆትህና ጕጕትህ ሁሉ ወደ ቅድስናና ክርስቶስን ወደሚያስመስሉህ ነገሮች ይሁን። ለዚህ ምርጥ ስንዴ ዋና ምኞቶችህን ስጥ።

ከዚያም ጌታ የሕይወትህን ትኩረትና አክብሮት ይቀበል። ምርጡ ስንዴ በእያንዳንዱ ተግባር ውስጥ ይዘራ። በእውነት ክርስቲያኖች ከሆንን በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እንዳለን ሁሉ ከቤተ ክርስቲያን ውጭም ክርስቲያኖች መሆን አለብን። መብላታችንና መጠጣታችን፣ የምናደርገውም ሁሉ ለእግዚአብሔር ክብር እንዲሆን እንጥራለን።

በኑሮህ ውስጥ በዓለማዊውና በሃይማኖታዊው ክፍል መካከል መስመር አታብጅ፤ ይልቁንም በአንዱም ሆነ በሌላው እግዚአብሔርን ለማክበር ባለ ቅን ምኞት ዓለማዊው ሃይማኖታዊ ይሁን (1ኛ ቆሮንቶስ 10:31)።

በዙፋኑ ፊት እንደሚቆሙት ሁሉ እኛም በሕይወት ተራ ተግባራት ውስጥ እግዚአብሔርን እናምልክ።

እንዲሁ ሊሆን ይገባል። ምርጡን ስንዴ በኑሮአችን ማሳዎች ሁሉ እንዝራ — በንግድ፣ በቤተሰብ፣ በወዳጆቻችን መካከልና ከልጆቻችን ጋር።

እያንዳንዳችን ከሐዋርያው ጋር (ፊልጵስዩስ 1:21)፦ «ለእኔ ሕይወት ክርስቶስ ነው። ያለ ክርስቶስ ልኖር፣ ከክርስቶስም በቀር ለማንም ልኖር አልችልም» ብሎ ይሰማው። ባሕርይህ ሁሉ ለኢየሱስ ራሱን ይስጥ፤ ለሌላ ለማንም አይሁን።

ለዚህ ምርጥ ስንዴ ከሁሉ የጸና ድካማችንን ልንሰጠው ይገባል። ለወንጌል መስፋፋት ራሳችንን ልንሰጥ ይገባናል። ክርስቲያን ሰው ኢየሱስን ለማገልገል ራሱን ሙሉ በሙሉ ማዋል አለበት። ክርስቲያን ነኝ የሚል ሰው በፖለቲካ ቀናተኛ፣ በአምልኮ ግን ለብ ያለ ሆኖ ማየት እጠላለሁ፤ በደብሩ ምክር ቤት ስብሰባ ሁለንተናው ሲነድድ፣ ወደ ጸሎት ስብሰባ ሲመጣ ግን እንደ ክረምት ሲቀዘቅዝ። አንዳንዶች ዓለምን ሲያገለግሉ እንደ ንስር ይበርራሉ፤ በእግዚአብሔር አገልግሎት ግን የተሰበረ ክንፍ አላቸው። ይህ ሊሆን አይገባም። አንዳች ነገር ሊያነቃን፣ በውስጣችን ያለውንም አንበሳ በኃይሉ እንዲያገሣ ሊያደርገው ቢችል፣ የኢየሱስን ጠላቶች ስንጋፈጥ ወይም ስለ እርሱ ዓላማ ስንዋጋ ሊሆን ይገባል። የጌታችን አገልግሎት ምርጡ ስንዴ ነው፤ ከእርሱ ጋር በተያያዘው ሥራ ከሁሉ አብልጠን እንድከም።

ይህ ደግሞ ታላላቅ መሥዋዕቶቻችንን እስክንከፍል ድረስ ሊገዛን ይገባል ብዬ አስባለሁ። የክርስቶስ ፍቅር ራስን እስኪውጥ፣ መሥዋዕትንም የዕለት ደስታችን እስኪያደርግ ድረስ ብርቱ ሊሆን ይገባል። ስለ ክርስቶስ ስም ድህነትን፣ ነቀፋን፣ ስም ማጥፋትን፣ ስደትን፣ ሞትን ለመቀበል ፈቃደኞች ልንሆን ይገባናል። ለክርስቲያን ከክርስቶስ ጋር ሲነጻጸር የሚወደድ አንዳች ነገር ሊኖር አይገባም። እንግዲህ እንደዚህ እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ እጠይቃችኋለሁ። የኢየሱስ ፍቅር በእኛ ዘንድ ምርጡ ስንዴ ነውን? ለሃይማኖታችን ዋናውን ስፍራ እየሰጠነው ነው ወይስ አይደለም? አንዳንድ ሰዎች ሃይማኖትን አንዳንድ ጨዋ ሰዎች ከሩቅ የሚያስተዳድሩትን እርሻ እንደሚይዙት ይይዙታል ብዬ እፈራለሁ፤ በእርሻው ላይ የእርሻ ወኪል ያስቀምጡበታል፤ አልፎ አልፎ ብቻ ዓይናቸውን ጣል ያደርጉበታል። አገልጋያቸው የእርሻ ወኪላቸው ነው፤ እርሱም ጉዳዩን እንዲከታተልላቸው ይጠብቃሉ። እንደዚህ ከሩቅ የሚተዳደሩ እርሻዎች የሚከስሩ ናቸው።

እነዚህን ግማሽ በግማሽ የሆኑ ወንድሞች ተመልከቱ። ሃይማኖት አላቸውን? በእርግጥ አላቸው። ግን በሰንበት ትምህርት ቤት አንድ ልጅ ስለ ተናገረለት ሰው ይመስላሉ። መምህሩ «አባትህ ክርስቲያን ነው?» አለ። ልጁም «አዎ፣ ግን በቅርቡ ብዙም አልሠራበትም» አለ። ስንዴአቸውን እጅግ በቍጥብነት የሚዘሩና ለመዝራትም ከሁሉ የባሰውን መካን ቍራሽ መሬት የሚመርጡ የዚህ ዓይነት ብዙ ሰዎችን ልጠቍም እችላለሁ። ክርስቲያኖች ነን ይላሉ፤ በእርሻቸው ላይ ግን ሃይማኖት ከአሥረኛ ደረጃ የወረደ ሸቀጥ ነው። አንዳንዶች ለዓለም ሰፊ ማሳ፣ ለክርስቶስ ግን ምስኪን ትንሽ ቦታ አላቸው። ዓለማዊ ተድላንና ራስን ማስደሰትን ያበቅላሉ፤ ለይምሰልም በመንገድ ዳር ጥቂት ሃይማኖት ይዘራሉ። ይህ አያዋጣም።

እግዚአብሔር እንዲህ አይዘበትበትም (ገላትያ 6:7)። እርሱንና እውነቱን ብንንቅ እኛም እንናቃለን። ኦ፣ ኑ፤ ዋና ጊዜአችንን፣ መክሊታችንን፣ አሳባችንን፣ ጥረታችንን የማይሞቱ መናፍስት ዋና ጉዳይ ለሆነው እንስጥ። ምርጡን ስንዴ በእርሻው ውስጥ ዋናውን ስፍራ የሚሰጠውን ገበሬ እንምሰል።

ሦስተኛ፦ ሦስተኛ ትምህርት እንማር። ገበሬው ስንዴውን ሲዘራ ምርጡን የዘር እህል ይመርጣል። ገበሬ ለዘር የሚሆነውን ስንዴ ሲለይ ጭራሹን ዝቅተኛውን እህልና ከምርቱ የከፋውን አይመርጥም፤ አስተዋይ ሰው ከሆነ በዓለም ያለውን ምርጥ ስንዴ መዝራት ይወዳል።

ብዙ ገበሬዎች ከመጥፎ ዘር መልካም መከር ስለማይጠብቁ ለዘር የሚሆን ጥሩ የስንዴ ናሙና ለማግኘት በዙሪያቸው ያለውን አገር ሁሉ ያስሳሉ። ገበሬው በምድር ውስጥ «ምርጡን ስንዴ» ያኖር ዘንድ ከእግዚአብሔር ተምሯል። ለጌታ ልዘራና ክርስቲያን ልሆን ከሆነ፣ ከሁሉ የተሻለውን ዓይነት ክርስትና መዝራት እንዳለብኝ ልማር።

ይህን ለማድረግ በመጀመሪያ ከሁሉ ክብደት ያላቸውን አስተምህሮዎች በማመን መጣር አለብኝ። ይህን ወይም ያንን «ኢዝም» ሳይሆን ኢየሱስ ያስተማረውን ያልተበረዘ እውነት አምናለሁ፤ ቅዱስ ባሕርይ በእግዚአብሔር መንፈስ የሚያድገው ከእውነተኛ አስተምህሮ ብቻ ነውና። ሐሰት ኃጢአትን ትወልዳለች፤ እውነት ቅድስናን ትወልዳለች፤ ታሳድጋለችም። ስለዚህ አንተና እኔ ዘራችንን በጥንቃቄ ልንመርጥ፣ ስሕተትንም ሁሉ ልናስወግድ ይገባናል። ጠቢባን ከሆንን ከሁሉ አስፈላጊ ስለሆኑት እውነቶች ከሁሉ አብልጠን እናስባለን፤ ለትንንሾቹ ነገሮች ታላቅ ክብደት የሚሰጡ ሰዎችን አውቃለሁና። ስለ ጥቁሩ አዝሙድ ይጣላሉ፤ ስንዴውንም ለቍራዎች ይተዉታል። እኔ ግን — የሚፈልጉ ስለ ጽዋዎችና ስለ መለከቶች ይከራከሩ — በዋናነት የምሰብከው የክቡሩን ደም አስተምህሮና የምትክነትንና የስርየትን ክቡር እውነቶች ነው። እነዚህ አስተምህሮዎች ምርጡ ስንዴ ናቸው፤ ስለዚህ ምርጫዬ እነዚህ ይሆናሉ።

ከዚያ ቀጥሎ ከሁሉ የከበሩትን አርአያዎች ልንዘራ ይገባናል። ብዙ ሰዎች ለመጀመር መጥፎ አርአያ ስለሚመርጡ ቀንጭረው ይቀራሉ። ውዱን ሽማግሌ አቶ እገሌን ይመስላሉ፤ በሚገርም ሁኔታም ይመስሉታል — ከእርሱ ውስጥ ምርጡ ክፍል ተቀንሶ። አንድ አገልጋይ በአጋጣሚ ጨፍጋጋ ዝንባሌ ይኖረዋል፤ የእግዚአብሔርንም ልጆች ጥልቅ ልምምድ ይሰብካል፤ በዚህም ምክንያት አንድ ቡድን መልካም ሰዎች ተክዞ መኖር ግዴታቸው እንደ ሆነ ያስባሉ። መሪያቸው ጭቃ ስለ ተረጨበት እነርሱ ለምን ወደ ጕድጓድ ይውደቁ?

የማንንም ሰው ድካም ፈጽሞ መቅዳት የለብንም። ጳውሎስን ለመምሰል የደከሙ ዓይኖች ሊኖሩህ አያስፈልግም፤ ቶማስን ለመምሰል መጠራጠር አያስፈልግም። ማንንም መልካም ሰው ብትመስል ቆም ልትልበት የሚገባ ነጥብ አለ። ሰብዓዊ አርአያ ሊኖረኝ የግድ ከሆነ ከእግዚአብሔር ቅዱሳን ከሁሉ ደፋር የሆነውን አንዱን እመርጣለሁ፤ ኦ፣ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ ያለህን ያንን ፍጹም አርአያ መከተል ምንኛ የተሻለ ነው!

ከሁሉ የነጻ መንፈስ እንዲኖረን በመጠንቀቅ ምርጡን ስንዴ ልንዘራ ይገባናል። ወዮ! መንፈሳችን በራስ ወዳድነት ወይም በትዕቢት፣ በተስፋ መቍረጥ ወይም በስንፍና፣ ወይም በአንዳች ምድራዊ እድፍ ምንኛ ፈጥኖ ይቆሽሻል! በክርስቶስ መንፈስ መኖር ግን እንዴት ያለ ታላቅ ነገር ነው! ትሑታን፣ የዋሆች፣ ደፋሮች፣ ራሳችንን የምንሠዋ፣ ንጹሓን፣ ጨዋዎችና ቅዱሳን እንሁን።

ከዚያም የተመረጠ ዘር የምንዘራበት አንድ ተጨማሪ መንገድ አለ። ከእግዚአብሔር ጋር በቅርብ ኅብረት ለመኖር መጣር አለብን። አንድ ውድ ወንድም አሁን ልንቀበል የምንችለውን ያህል ጸጋ እንዲኖረን፣ እግዚአብሔርም በእኛ ሊያደርገው በሚፈልገው በማንኛውም ነገር እንዳናደናቅፈው ወደዚያ ሁኔታ እንዲያመጣን ጸለየ። ይህ መልካም ጸሎት ነው። ወደ ከፍተኛው የመንፈሳዊ ሕይወት ደረጃ መውጣት ምኞታችን ሊሆን ይገባል። ይህን ምርጥ ስንዴ የምትዘራ ከሆነ ምርጡን ዓይነቱን ያዝ።

መንፈስ አለ፣ መንፈስም አለ፤ አስተምህሮ አለ፣ አስተምህሮም አለ፤ ለአንተ የሚሻለው ምርጡ ነው። ኦ እናንተ ወጣቶች፣ እግዚአብሔርን የመምሰል ሕይወት ሊኖራችሁ ካሰባችሁ ሙሉ በሙሉ ግቡበት። በጌታችሁ እንደምታፍሩ በዓለም ውስጥ እየተሸማቀቃችሁ አትሹለኩ። የክርስቶስ ከሆናችሁ ዓርማችሁን አሳዩ። ወደ ሰንደቅ ዓላማው ተሰለፉ፣ ወደ መለከቱ ጥሪ ተሰብሰቡ፣ ከዚያም ቁሙ፣ ስለ ኢየሱስ ቁሙ። በእናንተ ውስጥ አንዳች ወንድነት ካለ ይህ ታላቅ ዓላማ ሁሉንም ይፈልገዋል፤ አሳዩት፤ የእግዚአብሔርም መንፈስ ይህን እንድታደርጉ ይርዳችሁ።

አራተኛ፦ ገበሬው ምርጡን ስንዴ በዋናው እንክብካቤ ያበቅለዋል። አንዳንድ ተንታኞች ትክክለኛው ትርጕም ገበሬው ስንዴውን በተርታ ይተክለዋል የሚል ነው ይላሉ። በጥንት ዘመን በፍልስጤም የነበረው ብዙ ምርት ስንዴውን በመትከላቸው ምክንያት እንደ ነበረ ይነገራል። በአንድ ስፍራ እጅግ ጥቅጥቅ ብሎ እንዳይቀነጭርና እንዳይታፈን፣ በሌላውም ስፍራ እጅግ ይሳሳል ተብሎ እንዳይፈራ በመስመር ያኖሩት ነበር። ስንዴው ይተከል ነበር፤ ከዚያም የውኃ ጅረቶች በእግር እየተመለሱ ወደ እያንዳንዱ ተክል ይደርሱ ነበር። ስለዚህ ምድሪቱ በብዛት ማፍራቷ አያስደንቅም።

ይህ ለእኛ ትምህርት ነው። ለእግዚአብሔር ነገሮች ግድየለሽና ግማሽ ልብ ያለው ትኩረት መስጠት የለብንም።

ምርጡ ስንዴ በጥንቃቄ መልማት ይፈልጋል — ልባችን፣ አእምሮአችንና ሕይወታችን ለቅድስና ሆን ተብሎ መሠልጠን አለባቸው። «ሌላውም በእሾህ መካከል ወደቀ፥ እሾህም ወጣና አነቀው» ተብሎ እንደ ተጻፈ (ማቴዎስ 13:7)። ምርጡን የልባችንን ክፍል በተበታተነና በዓለማዊ መንገድ ከመዝራት እንጠንቀቅ፤ ያለዚያ ፍሬያማነታችን ታንቆ እናገኘዋለን።

ገበሬው እያንዳንዱን ተርታ ውኃ እንደሚያጠጣ እንዲሁ እኛም የመንፈሳዊ ሕይወታችንን እያንዳንዱን ክፍል መንከባከብ አለብን። «በመልካም መሬት የተዘራውም ይህ ቃሉን ሰምቶ የሚያስተውል ነው፤ እርሱም ፍሬ ያፈራል አንዱም መቶ አንዱም ስድሳ አንዱም ሠላሳ ያደርጋል» (ማቴዎስ 13:23)። ለምርጡ ስንዴያችን የምናደርገው እንክብካቤ — ለክርስቶስ ያለን መሰጠት፣ ለእግዚአብሔር ያለን ፍቅር፣ መታዘዛችን — የመከሩን ብዛት ይወስናል። ዋናውን ቸል አትበል፤ ምርጡን አሳብህን፣ ጥልቁን ፍቅርህን፣ ብርቱውን ጥረትህን በክርስቶስ ላለችው ነፍስህ ልማት ስጥ።

ምርጡ ስንዴ በሕይወትህ ዋናውን እንክብካቤ ያግኝ። ልብህ፣ አእምሮህና ኑሮህ ሁሉ ለእግዚአብሔር የተሰጡ ይሁኑ። በትጋት ዝራ፤ በታማኝነት አጠጣ፤ በጥንቃቄ ጠብቅ። ከዚያም የፍሬያማ መከርን በረከት ታያለህ፤ ሕይወትህም ለእግዚአብሔር ክብር በብዛት ታፈራለች።

ዋናውን ትኩረታችንን ከሁሉ ለሚበልጠው ነገር ልንሰጥ ይገባናል። እግዚአብሔርን መምሰላችን በጥንቃቄና በማስተዋል ሊፈጸም ይገባዋል። ወንድሞች ሆይ፣ በመንፈሳዊ አካሄዳችን በበቂ ሁኔታ ጠንቃቆች ነን? የምስክርነታችሁን ጥልቀት መርምራችኋል? የአንዲት ቤተ ክርስቲያን አባል የሆናችሁት ለምንድን ነው? እናታችሁ አባል ስለ ነበረች ነው? ይህ የተወሰነ ምክንያት ነው፤ በእግዚአብሔር ፊት በቂ ምክንያት ግን አይደለም። ያላችሁበትን ሁኔታ በቅንነት እንድትገመግሙ አሳስባችኋለሁ። ማንኛውም የክርስቶስ አገልጋይ ወደዚህ ግዴታ ሊጠራችሁ የሚፈራ ቢሆን እጠራጠረዋለሁ። እኔ አልፈራም። የማስተምረውን ሁሉ እንድትመረምሩ እጠይቃችኋለሁ፤ ለሌላ ሰው እምነት ተጠያቂ መሆን አልፈልግምና። እንደ ቤርያ ሰዎች እነዚህ ነገሮች በመጽሐፍ ቅዱስ መሠረት እውነት መሆናቸውን መርምራችሁ እዩ (የሐዋርያት ሥራ 17:11)።

ለቤተ ክርስቲያን ከሁሉ ታላቅ ከሆኑት በረከቶች አንዱ ሁሉን በእግዚአብሔር ቃል የሚፈትን የመመርመር መንፈስ ነው። ሰዎች ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር የሚቃረን ቢናገሩ ብርሃን በእነርሱ ስለሌለ ነው። የምሥራቅ ገበሬ ስንዴውን በተርታ በጥንቃቄና በትክክለኛነት እያኖረ እንደሚተክል እንዲሁ እግዚአብሔርን በጥንቃቄ አገልግሉ። የምታገለግሉት ትክክለኛ አምላክ ነው፤ ስለዚህ በትክክል አገልግሉት። እርሱ ቀናተኛ አምላክ ነው፤ ስለዚህ ትንሹን ስሕተት ወይም ማንኛውንም ዓይነት ራስን ማምለክ እንኳ ለማስወገድ ተጠንቀቁ (ዘጸአት 20:5)።

ደግሞም ገበሬው እያንዳንዱን ተክል ውኃ እንደሚያጠጣ የመንፈሳዊ ሕይወትህን እያንዳንዱን ክፍል አጠጣ። ከእምነትህ፣ ከተስፋህ ወይም ከፍቅርህ አንዱም ክፍል ፈጽሞ እንዳይደርቅ ከላይ ጸጋን ለምን። ገበሬ ስንዴውን እንደሚንከባከብ የነፍስህን እያንዳንዱን ክፍል ተንከባከብ። ጸጋን ዋና ጉዳይህ አድርግ፤ ይገባዋልና።

በዚህ እደመድማለሁ፦ በዚህ ላይ አተኩር፤ ዋናውን መከርህን ከእርሱ ልትጠብቅ ትችላለህና። ሃይማኖት ከሁሉ የሚበልጥ ነገር ከሆነ ዋናውን ብድራትህን ከእርሱ ልትጠብቅ ትችላለህ። መከሩ በልዩ ልዩ መንገድ ይመጣል። ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ክብር ብትኖር በሕይወት ታላቁን ስኬት ታገኛለህ።

ስኬት ወይም ውድቀት በአብዛኛው የሚወሰነው ጥረታችንን በምናተኩርበት ነገር ነው። እኔ የመዘምራን ቡድን ለመምራት መሞከሬ ከንቱ ነው — ለዚያ አልተሠራሁም — በመስበክ ግን ልሳካልኝ እችላለሁ፤ ጥሪዬ እርሱ ነውና።

ክርስቲያን ሆይ፣ ለዓለም ብትኖር አይሳካልህም፤ ለእርሱ አልተሠራህምና። ጸጋ ለኃጢአት የማትመች አድርጎሃል። በሙሉ ልብህ ለእግዚአብሔር ብትኖር ይሳካልሃል፤ እግዚአብሔር ለዚህ ዓላማ ፈጥሮሃልና። ዓሣን ለውኃ፣ ወፎችን ለአየር እንደ ፈጠረ፣ አማኙን ለቅድስናና እርሱን ለማገልገል ፈጠረው። የእግዚአብሔርን አገልግሎት ብትተው ከስፍራህ ውጭ ትሆናለህ — ከውኃ እንደ ወጣ ዓሣ ወይም በጅረት ውስጥ እንደ ገባ ወፍ። የምሥራቁ ገበሬ ስኬት በስንዴው ላይ የተመሠረተ ነው፤ የአንተ ደግሞ ለእግዚአብሔር ባለህ መሰጠት ላይ። ደስታህን በእግዚአብሔር መምሰል ውስጥ ፈልግ። በክርስቶስ መሆንህንና በጌታ የተወደድህ መሆንህን እንደ ማወቅ ያለ ደስታ አለን? በበሽታና በሞት አልጋ ላይ መጽናናትን የምታገኘው በእምነትህ ውስጥ ነው፤ ያም ጊዜ በቅርቡ ሊመጣ ይችላል።

በሚመጣው ሕይወት ጌታን ከማገልገል እንዴት ያለ መከር ይገኛል! ዓለም የሚሰጠው ምንድን ነው?

ጢስ ብቻ። ሰው አንድ ሚሊዮን ዶላር አግኝቶ ይሞት ይሆናል — ምን አተረፈ? የሰው ዝና በምድር ሁሉ ይስፋፋ ይሆናል፤ እርሱ ግን ይሞታል — ምን ይቀራል? ለዓለም መኖር በመንገድ ላይ ለሳንቲም ወይም ለዛጎል እንደሚጫወቱ ልጆች ነው። ለእግዚአብሔር መኖር እውነተኛና ዘላቂ ነው፤ ሌላው ሁሉ ብክነት ነው። ይህን እናስብ፤ ራሳችንንም ጌታን ለማገልገል እንስጥ። «ምርጡን ስንዴ» እንድንዘራና መከርን ለማጨድ በደስታ እየተጠባበቅን እንድንኖር መንፈስ ይርዳን፤ ተስፋውም እንዲህ ነው፦ «በእንባ የሚዘሩ በደስታ ያጭዳሉ» (መዝሙር 126:5)።