መንፈሳዊ ቃርሚያ

«በነዶዎቹ መካከል እንኳ ትቃርም፤ አታሳፍሩአትም።» — ሩት 2:15 የገጠር ሰዎች ቃርሚያ ምን እንደ ሆነ ያውቃሉ። ድሆች ሁልጊዜ ከመከሩ ድርሻቸውን እንዲያገኙ ይህ ልማድ ከቶ እንዳይጠፋ ተስፋ አደርጋለሁ። ነገር ግን በየዓመቱ በደብራቸው ማሳዎች ውስጥ ቃርሚያን የሚያዩ ብዙዎች የቃርሚያን መንፈሳዊ ትርጉም ለማስተዋል ገና በቂ ጥበብ የላቸውም። የዛሬው ርእሳችን ይህ ነው፤ ጥቅሴም ሁላችሁ ከምታውቁት ከሩት ታሪክ የተወሰደ ነው። ጉዳያችንን ቀላል በሆነ ነገር ግን አስተማሪ በሆነ መንገድ ለማብራራት እጠቀምበታለሁ። በመጀመሪያ፣ ታላቅ ገበሬ አለ፤ በሩት ታሪክ ቦዔዝ ነበር፤ በእኛ ታሪክ ግን የሰማዩ አባታችን ነው። ሁለተኛ፣ ትሑት ቃራሚ አለ፤ ቃራሚዋ ሩት ነበረች፤ እርሷ ግን እያንዳንዱን አማኝ ትወክላለች። ሦስተኛ፣ ለሩት የተሰጠ የቸርነት ፈቃድ አለ፦ «በነዶዎቹ መካከል እንኳ ትቃርም፤ አታሳፍሩአትም።» ያው ፈቃድ በመንፈሳዊ መንገድ ለእኛም ተሰጥቶናል።

በመጀመሪያ ደረጃ፣ የምድር ሁሉ አምላክ ታላቅ ገበሬ ነው። ይህ በተፈጥሯዊ ነገሮች እውነት ነው።

የእርሻ ሥራዎች ሁሉ የሚከናወኑት በእርሱ ኃይልና ጥበብ ነው። ሰው መሬቱን ሊያርስና ዘሩን ሊዘራ ይችላል፤ ነገር ግን ኢየሱስ እንዳለው፦ «ገበሬውም አባቴ ነው።» — ዮሐንስ 15:1 ደመናዎችንና የፀሐይን ብርሃን የሚገዛ እርሱ ነው፤ ነፋሳትን ይመራል፤ ጠልንና ዝናብን ያከፋፍላል፤ ውርጭንና ሙቀትን ይሰጣል፤ በእነዚህም የተፈጥሮ ሂደቶች ሁሉ ለሰዎችና ለእንስሳት ምግብን ያዘጋጃል። ይህ ሁሉ የእርሻ ሥራ ለሌሎች ጥቅም እንጂ ከቶ ለራሱ አይደለም። ሥራችን አያስፈልገውም። «በሺህ ኮረብቶች ላይ ያሉ ከብቶች የእኔ ናቸው» — መዝሙር 50:10። እጅግ ንጹሕ የሆነ ቸርነትና ልግስና በእግዚአብሔር ልብ ውስጥ አለ። ሁሉ ነገር የእግዚአብሔር ቢሆንም፣ በፍጥረትና በመግቦት የሚሠራቸው ሥራዎች ለፍጥረታቱ እንጂ ለራሱ አይደሉም። ይህም በእርሱ እንድንታመን ያበረታታናል።

በመንፈሳዊ ነገሮችም እግዚአብሔር ታላቅ ገበሬ ነው፤ ሥራውም ሁሉ ልጆቹ እጅግ በተመረጠ መንፈሳዊ ምግብ ይመገቡ ዘንድ ለእነርሱ የሚሠራ ነው። የሰማዩ አባታችን ለልጆቹ የሚያለማቸውን ሰፋፊ የወንጌል ማሳዎች ተመልከቱ። እነዚህ ማሳዎች እጅግ ፍሬያማ ናቸው። «የእስራኤል ሕዝብ ተማምነው ይቀመጣሉ፤ ያዕቆብ እህልና የወይን ጠጅ ባለበት ምድር በሰላም ይኖራል፤ ሰማዮቹም ጠልን ያንጠባጥባሉ።»

— ዘዳግም 33:28 እግዚአብሔር የሚያለማው ማሳ ሁሉ የተትረፈረፈ መከር ይሰጣል፤ በእርሱ ዘንድ ሰብል ማጣትም ሆነ ራብ የለም።

ከእርሻው አንዱ ክፍል የአስተምህሮ ማሳ ይባላል። በዚያ ምንኛ የተመረጠ ስንዴ የሞላባቸው ነዶዎች አሉ! በዚህ እንዲቃርሙ የተፈቀደላቸው ከበቂ በላይ ይሰበስባሉ፤ ምድሪቱ በብዛት ታፈራለችና። ፈርዖን በሕልሙ እንዳያቸው ያሉ ከባድና ብርቱ የስንዴ ዛላዎች የሞሉበትን የመመረጥን ነዶ ተመልከቱ። እያንዳንዱ ዛላ እግዚአብሔር የጀመረውን እንደሚፈጽም የሰጠውን ተስፋ የሚወክልበት የጽናት ነዶም በዚያ አለ።

እነዚህን ለመካፈል እምነት ከሌለን፣ በክርስቶስ ደም ከሆነው የቤዛነት ነዶ መቃረም እንችላለን። በመመረጥ ወይም በጽናት መመገብ የማይችሉ ብዙዎች በስርየት ሊመገቡና ክርስቶስ በእኛ ምትክ በመሆኑ ደስ ሊሰኙ ይችላሉ። እነዚህ የበለጸጉ ነዶዎች ሲሰላሰሉ ለጌታ ቤተሰብ የንጉሥ ምግብ ይሆናሉ።

አንዳንድ የእግዚአብሔር መጋቢዎች ይህ ማሳ አደገኛ እንደ ሆነ አድርገው የሚያስቡ ይመስል በሩን ለምን እንደሚቈልፉት ይገርመኛል። እኔ ሕዝቤ በዚህ እንዲቃርሙ ብቻ ሳይሆን በጋሪ ሙሉ ጭነው ወደ ቤት እንዲወስዱ እወዳለሁ፤ ምግቡ እውነት ሲሆን ከልክ በላይ ሊመገቡ አይችሉምና። የሥራ ባልደረቦቼ የእግዚአብሔር ሕዝብ ብዙ ምግብ ቢያገኙ ይታበያሉ ብለው ይፈራሉን? እኔ ግን የጤናማው አስተምህሮ እንጀራ ቢከለከልባቸው በራብ እንዳይሞቱ እፈራለሁ። የእግዚአብሔርን ትእዛዛትና ማስጠንቀቂያዎች የምንወድ ከሆንን አስተምህሮዎቹን መፍራት አያስፈልገንም፤ ይልቁንም በደስታ ልናጠናቸውና ልንመገባቸው ይገባናል። የእግዚአብሔር የሚለይ ጸጋ አስተምህሮዎች ከሌላው የቃሉ ክፍል ጋር አብረው መቅረብ አለባቸው፤ እነዚህን እውነቶች የሚያገልሉ የስብከት መድረኮችም ጐደሎዎች ናቸው። የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከዚህ ማሳ አታርቁ። እናንተ የእግዚአብሔር ልጆች ሁሉ፣ በሩን ክፈቱና ግቡ! በጌታዬ ማሳ ውስጥ የሚጐዳችሁ ምንም ነገር አይበቅልም። የወንጌል አስተምህሮ ሁልጊዜ ደኅና ነው። ምንም ጉዳት ሳይደርስባችሁ እስክትጠግቡ ድረስ ልትበሉ ትችላላችሁ። ከተገለጠ እውነት አንዱንም አትፍሩ። ቅዱስ እውቀትን ሳይሆን አላዋቂነትን ፍሩ። በጌታችንና በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና እውቀት እደጉ። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ የተማረው ሁሉ እንዲጠና የታሰበ ነው፤ ምንም ነገር ቸል አትበሉ። የአስተምህሮውን ማሳ በየዕለቱ ጐብኙ፤ በታላቅ ትጋትም ቃርሙ።

2. ታላቁ ገበሬ የተስፋ ቃል ማሳ የሚባል ሌላ ማሳ አለው፤ ብዙ ጊዜ እንደምትገቡበትና እንደምትሰበስቡበት ተስፋ ስለማደርግ ስለ እርሱ ብዙ መናገር አያስፈልገኝም። ቀኑን ሙሉ በዚያ እንድትቆዩና ማታ የበለጸገ መከር ይዛችሁ ወደ ቤት እንድትመለሱ እንድትበረታቱ ከአንዱ ነዶ አንድ ወይም ሁለት ዛላ ብቻ ወስደን እናሳያችሁ። አንድ ዛላ ይኸውና፦ «ተራሮች ይፈልሳሉ፥ ኮረብቶችም ይንቀሳቀሳሉ፤ ቸርነቴ ግን ከአንቺ ዘንድ አይፈልስም፥ የሰላሜም ቃል ኪዳን አይናወጥም» (ኢሳይያስ 54:10)።

ሌላ ደግሞ ይኸውና፦ «በውኃ ውስጥ ባለፍህ ጊዜ ከአንተ ጋር እሆናለሁ፤ በወንዞችም ውስጥ ባለፍህ ጊዜ አያሰጥሙህም፤ በእሳትም ውስጥ በሄድህ ጊዜ አትቃጠልም፥ ነበልባሉም አይፈጅህም» (ኢሳይያስ 43:2)። ሌላም ይኸውና፤ አገዳው አጭር ቢሆንም በእህል የከበደ ነው፦ «ጸጋዬ ይበቃሃል፥ ኃይሌ በድካም ይፈጸማልና» (2ኛ ቆሮንቶስ 12:9)።

ሌላው ደግሞ አገዳው ረጅም ቢሆንም በእህል እጅግ የበለጸገ ነው፦ «ልባችሁ አይታወክ፤ በእግዚአብሔር እመኑ፥ በእኔም ደግሞ እመኑ። በአባቴ ቤት ብዙ መኖሪያ አለ፤ እንዲህስ ባይሆን ባልኋችሁ ነበር፤ ስፍራ አዘጋጅላችሁ ዘንድ እሄዳለሁና፤ ሄጄም ስፍራ ባዘጋጅላችሁ፥ እኔ ባለሁበት እናንተ ደግሞ እንድትሆኑ ሁለተኛ እመጣለሁ ወደ እኔም እወስዳችኋለሁ» (ዮሐንስ 14:1-3)። ምንኛ ያለ የተስፋ ቃል ነው—«ሁለተኛ እመጣለሁ»! ወዳጆች ሆይ፣ በእውነት ስለ ተስፋ ቃል ማሳ በመላው እንግሊዝ ስላለ ስለ ማንኛውም ማሳ የማይነገረውን ልንናገር እንችላለን፤ ከዚህ በላይ ሊበለጽግ እስከማይችል ድረስ የበለጸገ ነው፤ ሌላ ዛላ ማስገባት እስከማትችሉ ድረስም ብዙ የእህል ዛላዎች አሉት። ባለ ቅኔው እንደሚዘምረው፦ «ወደ ኢየሱስ ሸሽታችሁ መጠጊያ ላገኛችሁ፣— ከነገራችሁ በላይ ምን ሊላችሁ ይችላል?»

እናንተ ድሆችና ችግረኞች፣ በዚያ ማሳ ቃርሙ፤ ያለ ፈቃድ እንደ ገባችሁ ከቶ አታስቡ። ማሳው ሁሉ የእናንተ ነው፤ እያንዳንዱ ዛላ የእናንተ ነው። ከነዶዎቹ ራሳቸው ልትሰበስቡ ትችላላችሁ፤ ብዙ በወሰዳችሁ መጠንም አብልጣችሁ ልትወስዱ ትችላላችሁ።

ከዚያም የሥርዓቶች ማሳ አለ፤ በዚህ ብዙ መልካም ስንዴ ይበቅላል። የጥምቀት ማሳ ለአንዳንዶቻችን በተለይ ፍሬያማ ሆኖልናል፤ በክርስቶስ መሞታችንን፣ መቀበራችንንና መነሣታችንን አሳይቶናልና፤ በዚህም አበረታቶናል አስተምሮናልም። በጌታ ወገን መሆናችንን በግልጽ መግለጣችን መልካም ሆኖልናል፤ የጌታችንን ትእዛዛት መጠበቅ ታላቅ ብድራት እንዳለውም አግኝተናል።

ነገር ግን አንዳንዶች አፈሩ እርጥብ ነው ብለው ስለሚያስቡ በዚህ ማሳ ብዙ አላቆያችሁም፤ ለእነርሱ ተጨማሪ ብርሃንና ተጨማሪ ጸጋ እመኝላቸዋለሁ። የጌታ ምርጥ እህል ወደሚበቅልበት ወደ ጌታ እራት ማሳ እንሻገራለን። በዚህ የተመረጠ ስፍራ ምንኛ ያሉ የበለጸጉ ነገሮችን ቀምሰናል! በዚያ እጅግ ጣፋጭና እጅግ የሚያበረታ መንፈሳዊ ምግብ አላጣጣምንምን? በመላው ርስት ውስጥ ከዚህ ማእከላዊና የዘውድ ዕንቍ ከሆነው ማሳ ጋር የሚወዳደር ማሳ የለም፤ ይህ የንጉሡ ማሳ ነው። የወንጌል ቃራሚ ሆይ፣ በዚህ ማሳ ቆይ፤ በየሳምንቱ የመጀመሪያ ቀን በዚህ ቃርም፤ ጌታህንም በዚያ ለማየት ጠብቅ፤ «እንጀራውንም በቈረሰ ጊዜ እንዴት እንደ ታወቀላቸው» ተብሎ ተጽፎአልና (ሉቃስ 24:35)። ሰማያዊው ገበሬ በኮረብታ ላይ ያለ ማሳ አለው፤ ከሌሎቹ ባይበልጥ እንኳ ከምርጦቹ ጋር እኩል ነው።

በዚህኛው ካላለፋችሁ ወደ ሌሎቹ ማሳዎች በእውነት ልትገቡ አትችሉም፤ ወደ ሌሎቹ ማሳዎች የሚወስደው መንገድ ከክርስቶስ ጋር ኅብረትና አንድነት በሚባለው በዚህ የኮረብታ እርሻ በኩል ያልፋልና። የጌታ እጅግ የተመረጡ ሰዎች የሚቃርሙበት ማሳ ይህ ነው። አንዳንዶቻችሁ ብዙ ሳትቆዩ በፍጥነት ብቻ አልፋችሁበታል፤ በዚህ እንዴት መቀመጥ፣ በእውነትም በዚህ እንዴት መኖር እንዳለባቸው የሚያውቁ ግን ሰዓቶቻቸውን እጅግ በሚጠቅምና በሚያስደስት መንገድ ያሳልፋሉ።

ሥርዓቶች፣ አስተምህሮዎችና የተስፋ ቃሎች የሚጠቅሙን ከክርስቶስ ጋር ኅብረትና አንድነት ሲኖረን ብቻ ነው። የክርስቶስን ፍቅር ካላጣጣምን፣ መልኩን ካልተሸከምን፣ ዘወትር ከእርሱ ጋር ካልኖርንና በፍቅሩ ደስ ካልተሰኘን ሌላው ሁሉ ደረቅና መካን ነው። ጥቂት ክርስቲያኖች ብቻ ይህን ማሳ ከፍ አድርገው መመልከታቸው ያሳዝነኛል፤ በአስተምህሮ ጤናማ መሆንና በአካሄድም በመጠኑ ትክክል መሆን ይበቃቸዋል። በመንፈስ ቅዱስ ከክርስቶስ ጋር ስለሚኖር የቅርብ ግንኙነት ሊያስቡ ከሚገባቸው እጅግ ያነሰ ግድ ይላቸዋል። በዚህ ማሳ ብንቃርም ኖሮ ቍጣችን፣ ትዕቢታችንና ስንፍናችን እጅግ ባነሰ ነበር። ይህ የተከለለና የተጠበቀ ማሳ ነው፤ በውስጡም መላእክት ከሚበሉት እንኳ የሚበልጥ ምግብ ታገኛለህ፤ በእርግጥም ኢየሱስን ራሱን ከሰማይ የወረደ እንጀራ ሆኖ ታገኘዋለህ። የተባረክህ ማሳ ሆይ፣ በየዕለቱ እንጐበኝህ። ጌታው ለአማኞች ሁሉ በሩን በሰፊው ከፍቶ ይተዋል፤ እንግዲህ እንግባ፤ ከዚህ በላይ መሸከም እስከማንችል ድረስም ወርቃማ ዛላዎችን እንሰብስብ። እንዲሁ ታላቁን ገበሬ በማሳዎቹ ውስጥ አየነው፤ እንዲህ ያለ ገበሬ በአጠገባችን፣ የምንቃርምባቸውም እንዲህ ያሉ ማሳዎች ስላሉን ደስ ይበለን።

ሁለተኛ፦ አሁን ደግሞ ትሑት ቃራሚ አለን። ሩት ቃራሚ ነበረች፤ እያንዳንዱ አማኝ በእግዚአብሔር ማሳዎች ውስጥ ምን መሆን እንዳለበትም ምሳሌ ልትሆን ትችላለች።

1. አማኝ የተወደደ ቃራሚ ነው፤ መሸከም የሚችለውን ያህል ወደ ቤቱ ሊወስድ ይችላልና፤ ሁሉም ከጌታ በነጻ ተሰጥቶአል። የቃራሚን ምሳሌ የምጠቀመው ከዚህ ምሳሌ የሚያልፉ ክርስቲያኖች ጥቂቶች ስለ ሆኑ ነው፤ ቢችሉ ግን ለማለፍ ነጻነት አላቸው። አንዳንዶች፦ አማኝ ማሳውን በሙሉ ለምን አያጭድም? ብለው ይጠይቁ ይሆናል። እኔም እመልሳለሁ፦ ቢችሉ ያን ማድረግ ይፈቀድላቸዋል፤ ጌታ በቅንነት የሚሄዱትን ከመልካም ነገር አያሳጣቸውም። እምነትህ እንደ ትልቅ ጋሪ ሆኖ ማሳውን በሙሉ መሸከም ቢችል፣ እንድትወስደው ሙሉ ፈቃድ አለህ። ወዮ፣ እምነታችን ትንሽ ነው፤ ከማጨድ ይልቅ እንቃርማለን። ውሱኖቹ እኛ እንጂ እግዚአብሔር አይደለም። ሁላችሁም ከዚህ ምሳሌ አልፋችሁ እንድታድጉና ነዶዎቻችሁን ይዛችሁ ወደ ቤት እንድትመለሱ እመኛለሁ።

2. ደግሞም ቃራሚ ድካምንና መታከትን መታገሥ አለባት። ማልዳ ተነሥታ ወደ አንድ ማሳ ትሄዳለች፤ ተዘግቶ ቢሆን ወደ ሌላው ትሄዳለች፤ ያም ተቃርሞ አልቆ ቢሆን ከዚያም ወደ ራቀው ትፈጥናለች። ቀኑን ሙሉ ጎንበስ ብላ ዛላዎችን አንድ በአንድ ትሰበስባለች፤ ለማረፍ የምትቀመጠውም አልፎ አልፎ ነው። ማሳው መልካም ከነበረ ማታ ብዙ ተሸክማ ወደ ቤት ትመለሳለች። ወዳጆች ሆይ፣ መንፈሳዊ ምግብን በመፈለግ እኛም እንዲሁ እናድርግ።

በጌታው ማሳዎች ውስጥ ትንሽ ድካምን አንፍራ፤ ቃርሚያው የበለጸገ ከሆነ ብድራቱ ታላቅ ነውና የከበረውን እህል በመሰብሰብ መታከት የለብንም። ወንጌልን ለመስማት በየእሑዱ አምስት ማይል በእግሩ የሚሄድና ያንኑ ያህል ርቀት የሚመለስ አንድ ወዳጅ አውቃለሁ። ሌላው ደግሞ ዐሥር ማይልን እንደ ትንሽ ነገር ይቈጥረዋል፤ የእግዚአብሔርን ንጹሕ ቃል ለመስማት ምንም ጥረት ከልክ በላይ አይደለምና እነዚህ ጠቢባን ናቸው። ቃራሚ ዛላዎቹ ወደ እርሷ እንዲመጡ አትጠብቅም፤ ቃርሚያ ከባድ ሥራ እንደ ሆነ ታውቃለች።

ሁልጊዜ ምርጡን ማሳ በአቅራቢያችን ላናገኝ እንችላለን፤ እስከ ደብሩ ሩቅ ዳርቻ ድረስ መጓዝ ያስፈልገን ይሆናል። ቃራሚዎች ግን መራጮች መሆን የለባቸውም፤ ጌታ ወንጌልን ወደሚልክበት ሁሉ ልንሄድ ይገባናል።

3. ቃራሚዋ የምትሰበስበው እያንዳንዱ ዛላ ጎንበስ ማለትን ይጠይቃል። ትዕቢተኞች ሰዎች እህሉ ከፍ ተደርጎ እንዲሰጣቸው ስለሚጠብቁ ከቃሉ የሚያገኙት ጥቅም እምብዛም ነው። እውነትን እጅ በማይደርስበት ከፍታ የሚይዘውን ሰባኪ ያደንቃሉ፤ ይህ ግን ታላቅ ብቃት አይደለም። የሰባኪ ሥራ እውነትን ለሁሉም—ለልጆችም ለአዋቂዎችም—እጅ በሚደርስበት ቦታ ማስቀመጥ ነው። ለድሆች ቃራሚዎች እፍኝ እፍኝ ሆን ተብሎ ሊሰጣቸው ይችላል፤ እነርሱም ለመሰብሰብ ጎንበስ ማለት አይከብዳቸውም። ለተማሩት ብቻ ብንሰብክ ጠቢባን ያስተውላሉ፤ ያልተማሩት ግን አያስተውሉም። ለድሆች በቀላሉ ስበኩ፤ ሌሎችም ቢፈልጉ ሊያስተውሉ ይችላሉ። ግልጽ ለሆነ እውነት ጎንበስ የማይሉ ቃርሚያን ይተዉት። ወንጌልን እንዳስተውል ቢረዳኝ ከልጅ እንኳ ለመማር እፈቅዳለሁ። በጌታ ማሳ ያለው ቃርሚያ ከባዱን ድካም የሚያስከፍል ያህል የበለጸገ ነው። የተራቡ ነፍሳት ይህን ያውቃሉ፤ ሊከለከሉም አይገባም። በጸሎት፣ በትሕትናና በመናዘዝ ጎንበስ እንላለን፤ ለነፍሳችንም የዕለት እንጀራን እንሰበስባለን።

4. ቃራሚዋ የምትሰበስበው ዛላ በዛላ ነው፤ አንዳንድ ጊዜ እፍኝ እፍኝ ይወድቃል፤ ብዙውን ጊዜ ግን አገዳ በአገዳ ነው።

ሩት እፍኝ እፍኝ የማግኘት ሞገስ ተደርጎላት ነበር፤ በተለምዶ ግን ሰው ጎንበስ ይላል፣ ይሰበስባል፣ እንደገናም ጎንበስ ይላል።

የተትረፈረፈ ነገር በሚገኝበት ወደዚያ ሂድ፤ ካልሆነ ግን አንድ በአንድ ዛላ በመሰብሰብ ደስ ይበልህ። አንዳንዶች ወደሚወዱት አገልጋይ ብቻ ይሄዳሉ፤ ሌሎችን ለመስማትም እንቢ ይላሉ፤ «…መሰብሰባችንን አንተው…» የሚለውን አስታውስ (ዕብራውያን 10:25)። ነፍስህን ምግብ አትከልክላት። በአንድ ጊዜ ብዙ መሰብሰብ ካልቻልህ ጥቂት በጥቂት ሰብስብ። እዚህ ጥቂት፣ እዚያም ጥቂት በመማር ረክተህ ኑር፤ አለዚያ ግማሽ ተርበህ ኋላ የናቅኸው አገልጋይ ማሳ የሚሰጠውን ለመልቀም ወደ እርሱ ትመለሳለህ።

5. ቃራሚዋ የሰበሰበችውን በእጅዋ ትይዛለች እንጂ አትጥለውም። አንዳንዶች አንድ መልካም አሳብ ይሰማሉ፤ ነገር ግን ወደሚቀጥለው ይሮጣሉ፤ ቀድሞ የያዙትንም ሁሉ ያጣሉ። በመጨረሻ እፍኙ ይወድቃል፤ ከዚያ በፊት የነበረውንም ሁሉ ይረሳሉ። ስብከት እንደ ማሳ ነው፤ ሰብስብ፣ እሰር፣ ወደ ቤትም ውሰድ፤ ነገር ግን በከንቱ ወሬ አታጣው። ከስብከት በኋላ በፍጥነት ወደ ቤቱ የሄደ አንድ ሰው አውቃለሁ፤ ዲያቆናት ስለ ስብከቱ ሲነጋገሩ ግን ያስታወሰውን ሁሉ አጠፉበት። እንዲህ ያለውን ጥፋት አስወግድ፤ በጸጥታ ወደ ቤትህ ሂድ፤ ቃርሚያህንም ጠብቅ። የሰበሰበውን ሁሉ እንደሚጠብቅ ስስታም ሁን፤ የዘላለም ባለጠግነትህን በቀላል ጨዋታ አታጣው።

6. ከዚያም ቃራሚዋ ስንዴውን ትወቃለች። ማንም ይስበከው ማን ስብከትን መውቃት ጥበብ ነው፤ ሁልጊዜ ጥቂት ጭድ አለበትና። ብዙዎች ሰባኪውን በመተቸት «ይወቃሉ»፤ የሚሻለው ግን በማሰላሰልና በጸሎት እውነቱን ከጭዱ መለየት ነው። ስብከቱን በማሰላሰል አውድማ ላይ አኑረው፤ በጸሎትም ውቃው፤ ስንዴውም የአንተ ይሆናል። ይህን ቸል አትበል፤ ቃራሚ እህሉን ሳትወቃ ብታከማች አይጦች ይበሉታል። ሰይጣን፣ ኃጢአትና ዓለም ያልተወቃን ስብከት ሊያባክኑት ይችላሉ። በጥንቃቄ የሚወቃና እውነቱን ከጭዱ የሚለይ ግን የሚሰማውን የሚመገብ ጠቢብ ሰሚ ይሆናል።

7. በመጨረሻም ቃራሚዋ እህሉን ታበጥራለች። ሩት ይህን ያደረገችው በማሳው ውስጥ ነበር፤ እኛ ግን በቤታችን ማድረግ ያስፈልገን ይሆናል። እርሷ ገለባውን ትታ ሄደች፤ እኛም የከበረውን ከማይረባው ለይተን ገለባውን መተው ይገባናል። ቀላል ነገሮችን ወይም ከአገልጋዮች አፍ የወጡ እንግዳ አነጋገሮችን ወደ ቤት አትውሰዱ። «ሰባኪው በእውነት ሊሰማ የሚገባው ምን ተናገረ?» ብላችሁ ጠይቁ። ብዙ ጊዜ መልሱ «አላስታውስም» ነው። ስንዴውን አበጥረው ገለባውን ወደ ቤት አምጥተዋል። እናንተ ግን ተቃራኒውን ደንብ ተከተሉ፦ ጭዱን ጣሉ፤ መልካሙን እህል ያዙ። በጥንቃቄ ፍረዱ፤ የሐሰት ትምህርትን እንቢ በሉ፤ እውነተኛውን አስተምህሮ ያዙ። የሰማያዊ ቃርሚያ ጥበብ ይህ ነው። «ለደስታ ዓላማዎች ሁሉ ባለጠጎች» እንድንሆን፣ አፋችንም በበጎ ነገር እንዲጠግብ፣ ጐልማስነታችንም እንደ ንስር እንዲታደስ ጌታ ጥበብን ይስጠን (መዝሙር 103:5)።

ሦስተኛ፦ አሁን ደግሞ በመጨረሻ፣ የተሰጠ የቸርነት ፈቃድ ይኸውና፦ «በነዶዎቹ መካከል ትቃርም፤ አታሳፍሩአትም» (ሩት 2:15)። ቦዔዝ «ይሁን፣ ትቃርም» ብሎ ፈቃድ እስኪሰጣት ድረስ ሩት በነዶዎቹ መካከል የመግባት መብት አልነበራትም። ስንዴው ገና በታጨደበትና ማንም ገና ባልሰበሰበበት የማሳው ክፍል ውስጥ እንድትሰበስብ መፈቀዱ ታላቅ ሞገስ ነበር። ቦዔዝ ግን ደግሞ እፍኝ እፍኝ ሆን ተብሎ እንዲጣልላት በለሆሳስ አዘዘ—ይህም ከዚያ የሚበልጥ ሞገስ ነበር። ቦዔዝ ለሩት የተሰወረ ፍቅር ነበረው፤ ወዳጆች ሆይ፣ እንዲሁም ጌታችን ወደ ምርጥ ማሳዎቹ እንድንገባና በነዶዎቹ መካከል እንድንቃርም የሚፈቅድልን ከዘላለማዊ ፍቅሩ የተነሣ ነው። ጸጋው የአስተምህሮን፣ የተስፋ ቃልንና የልምምድን በረከቶች እንድንቀበል ይፈቅድልናል። ሰማያዊ በረከቶች ሁሉ ከእግዚአብሔር በነጻ የተሰጡ ናቸው፤ በራሳችን ለእነርሱ ምንም መብት የለንም—ድርሻችን ከሉዓላዊ ጸጋው የመጣ ነው።

እነዚህ የምግብ ጊዜያት ሳይታሰቡ የሚመጡ ቢሆኑም፣ ልንጠብቃቸው የምንችልባቸው የተወሰኑ ወቅቶች እንዳሉ እናስተውል።

የምሥራቅ አጫጆች በቀኑ ሙቀት ለመብላትና ለመጠጣት ብዙውን ጊዜ በዛፍ ጥላ ወይም በዳስ ሥር ይቀመጣሉ። እንዲሁም መከራ፣ ችግር፣ ስደትና ጥፋት እጅግ አጥብቀው በሚጫኑን ጊዜ ጌታ እጅግ ጣፋጭ የሆነውን መጽናናት የሚሰጠን ብዙውን ጊዜ ያን ጊዜ ነው። ዕረፍትን ከመጠበቃችን በፊት የሚያቃጥለው ፀሐይ ከፊታችን ላብ እስኪያንጠባጥብ ድረስ መድከም አለብን፤ ጌታ ለእውነተኛ ሠራተኞቹ ወደሚያዘጋጀው ልዩ ማዕድ ከመጋበዛችን በፊት የቀኑን ድካምና ትኵሳት መሸከም አለብን።

የመከራህ ቀን እጅግ በሚያቃጥልበት ጊዜ የኢየሱስ ፍቅር እጅግ ጣፋጭ ሆኖ ይሰማሃል።

እነዚህ የምግብ ጊዜያት አንዳንድ ጊዜ ከፈተና በፊት ይመጣሉ። ኤልያስ በዚያ መብል ኃይል አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ሊጓዝ ስለ ነበረ ከክትክታ ዛፍ በታች ተመገበ። («ከክትክታውም በታች ተኝቶ አንቀላፋ፤ እነሆም፥ መልአክ ዳሰሰውና፦ ‹ተነሥተህ ብላ› አለው። ዓይኑንም ቢገልጥ፥ እነሆ፥ በራስጌው በፍም የተጋገረ እንጐቻና የውኃ ማሰሮ ነበረ፤ በላ፥ ጠጣም፥ ደግሞም ተኛ። የእግዚአብሔርም መልአክ ሁለተኛ ጊዜ ተመልሶ ዳሰሰውና፦ ‹መንገዱ ይርቅብሃልና ተነሥተህ ብላ› አለው። ተነሥቶም በላ ጠጣም፤ በዚያም መብል ኃይል አርባ ቀንና አርባ ሌሊት እስከ እግዚአብሔር ተራራ እስከ ኮሬብ ድረስ ሄደ።» — 1ኛ ነገሥት 19:5-8) ከኢየሱስ ጋር ያልተለመዱ የኅብረት ወቅቶችን ብትቀበል ተዘጋጅ፤ ወደ ረጅም ፈተና እየገባህ ሊሆን ይችላልና። ብዙ ስንቅ የምትጭን መርከብ ለሩቅ ጉዞ እንደምትዘጋጅ ሁሉ፣ እነዚህ የበለጸጉ መንፈሳዊ ወቅቶችም ለአስቸጋሪ ጊዜያት ያዘጋጁሃል። ጣፋጭ ምግብ ነፍስን ለብርቱ ተጋድሎ ያዘጋጃታል።

የመታደስ ጊዜያት ከአገልግሎት ወይም ከመከራ በኋላም ሊመጡ ይችላሉ። ክርስቶስ በዲያብሎስ ተፈተነ፤ ከዚያም በኋላ መላእክት መጥተው አገለገሉት። («ያን ጊዜ ዲያቢሎስ ተወው፥ እነሆም፥ መላእክት ቀርበው ያገለግሉት ነበር» — ማቴዎስ 4:11) ያዕቆብ ከእግዚአብሔር ጋር ታገለ፤ ከዚያም በኋላ የመላእክት ሠራዊት ተገናኙት። («ያዕቆብም፦ ‹እግዚአብሔርን ፊት ለፊት አየሁ፥ ነፍሴም ድና ቀረች› ሲል የዚያን ስፍራ ስም ጵኒኤል ብሎ ጠራው። … ያዕቆብም የዚያን ስፍራ ስም መሃናይም ብሎ ጠራው።»

— ዘፍጥረት 32:30-31) አብርሃም ነገሥታትን ድል አድርጎ ከጦርነት ተመለሰ፤ ከዚያም መልከ ጼዴቅ እንጀራንና የወይን ጠጅን ይዞ ተቀበለው። («የሳሌም ንጉሥ መልከ ጼዴቅም እንጀራንና የወይን ጠጅን አወጣ። (እርሱም የልዑል እግዚአብሔር ካህን ነበረ።) ባረከውም እንዲህም አለ፦ ‹አብራም ሰማይንና ምድርን በፈጠረ በልዑል እግዚአብሔር የተባረከ ይሁን፤ ጠላቶችህንም በእጅህ የጣለ ልዑል እግዚአብሔር ይባረክ።› አብራምም ከሁሉ ዐሥራትን ሰጠው።» — ዘፍጥረት 14:18-20) ከተጋድሎ በኋላ እርካታ፣ ከጦርነት በኋላ ግብዣ አለ። ጌታህን በታማኝነት ባገለገልህ ጊዜ ልትቀመጥ ትችላለህ፤ ጌታህም ያገለግልሃል።

ዓለማውያን ሃይማኖት ከባድ ነው ብለው የፈለጉትን ይበሉ፤ እኛ ግን እንዲህ ሆኖ አላገኘነውም። ለክርስቶስ ማጨድ የራሱ ችግሮች አሉት፤ የምንበላው እንጀራ ግን ሰማያዊ ጣፋጭ ነው፤ የምንጠጣውም የወይን ጠጅ ከተመረጡ የወይን ቦታዎች የሚመጣ ነው።

«የተባረከውን ርስቴን ዓለም መልካም ወይም ታላቅ በሚለው ሁሉ አልለውጠውም፤ እምነቴም አጥብቃ እስከ ያዘች ድረስ የኃጢአተኛውን ወርቅ አልመኝም።»

አሁን ወደ ሌላ ነጥብ እንሸጋገራለን፦ ቃራሚዋ ወደ እነዚህ ማዕዶች በፍቅር ተጋብዛለች። ይኸውም ለማጨድ የማይበቃ ደካማ፣ ከምሕረት በቀር በማሳው ላይ ምንም መብት የሌለው ምስኪንና የሚንቀጠቀጥ እንግዳ—ጥቂት ተስፋና ጥቂት ደስታ ብቻ ያለው፣ ስሕተቱን የሚያውቅ ምስኪን ኃጢአተኛ—ወደ ፍቅር ግብዣ ተጋብዟል።

በጥቅሳችን (ሩት 2:14) ውስጥ ቃራሚዋ እንድትመጣ ተጋብዛለች፦ «በምሳ ጊዜ ወደዚህ ቅረቢ።» ስለ ልብስህ፣ ስለ ጠባይህ፣ ስለ ድህነትህ ወይም ስለ አካላዊ ድካምህ የሚሰማህ እፍረት ከተቀደሰው የግብዣ ስፍራ እንዲያስቀርህ አትፍቀድ። «በምሳ ጊዜ ወደዚህ ቅረቢ።» ምንም ድምፅ መስማት የማትችል አንዲት መስማት የተሳናት ሴት አውቅ ነበር፤ እርሷ ግን ሁልጊዜ በእግዚአብሔር ቤት ትገኝ ነበር። ለምን እንደምትመጣ በተጠየቀች ጊዜ፣ አንድ ወዳጅዋ ጥቅሱን እንደ ሰጣት፣ ከሕዝቡም ጋር ተቀምጣ ሳለች እግዚአብሔር ስለ ጥቅሱ ብዙ ጣፋጭ አሳቦችን እንደሚሰጣት ተናገረች። አማኝ እንደ መሆኗ ከሕዝቡ ጋር በመገኘት እግዚአብሔርን ልታከብር እንደሚገባት ተሰማት። እጅግ የተሻለውን ኅብረት—የእግዚአብሔርን፣ የቅዱሳን መላእክትንና የቅዱሳንን መገኘት—ታጣጥም ነበር። እርሷ በመምጣት ደስታ ካገኘች፣ መስማት የሚችሉት ከቶ መቅረት የለባቸውም። ምንም እንኳ አለመገባታችን ቢሰማን፣ ለመፈወስ ተስፋ አድርገው በቤተ ሳይዳ መጠመቂያ አጠገብ እንደ ጠበቁት በሽተኞች በእግዚአብሔር ቤት ለመገኘት ልንናፍቅ ይገባናል። («በኢየሩሳሌምም በበጎች በር አጠገብ በዕብራይስጥ ቤተ ሳይዳ የምትባል አንዲት መጠመቂያ ነበረች፤ አምስትም መመላለሻ ነበረባት… የውኃውን መንቀሳቀስ እየጠበቁ በሽተኞችና ዕውሮች አንካሶችም ሰውነታቸውም የሰለለ ብዙ ሕዝብ…» — ዮሐንስ 5:2-3) የምትንቀጠቀጥ ነፍስ ሆይ፣ የዲያብሎስ ፈተናዎች ከአምላኪዎች ጉባኤ ከቶ እንዲያስቀሩህ አትፍቀድ፦ «በምሳ ጊዜ ወደዚህ ቅረቢ።»

ከዚህም በላይ እንድትመጣ ብቻ ሳይሆን እንድትበላም ተጋብዛለች። በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ጣፋጭና የሚያጽናና የሆነው ሁሉ፣ መንፈሳቸው የተሰበረ እንዲካፈሉት ተጋብዘዋል። «ኃጢአተኞችን ሊያድን ክርስቶስ ኢየሱስ ወደ ዓለም መጣ…» («…ኃጢአተኞችን ሊያድን ክርስቶስ ኢየሱስ ወደ ዓለም መጣ … ከኃጢአተኞችም ዋና እኔ ነኝ።» — 1ኛ ጢሞቴዎስ 1:15) …ደግሞም «…ክርስቶስ ዘመኑ ሲደርስ ስለ ኃጢአተኞች ሞቶአልና።» («ነገር ግን ገና ኃጢአተኞች ሳለን ክርስቶስ ስለ እኛ ሞቶአልና እግዚአብሔር ለእኛ ያለውን የራሱን ፍቅር ያስረዳል።» — ሮሜ 5:8) በልብህ፦ «ኦ፣ የልጆችን እንጀራ ምነው በበላሁ!» ትል ይሆናል—ልትበላም ትችላለህ። ከጌታ ግብዣ በቀር ምንም መብት የለህም።

«ሕሊናህ እንድትዘገይ አያድርግህ፤ ስለ መገባትም በከንቱ አታልም።»

እንድትመጣ ስለሚጠራህ ቃሉን እንዳለ ተቀበል። የተስፋ ቃል ካለ እመነው። ማበረታቻ ካለ ተቀበለው፤ ጣፋጭነቱም የአንተ ይሁን።

ደግሞም እንድትበላ ብቻ ሳይሆን ቍራሽዋን በሆምጣጤው እንድትነክር ተገፋፍታለች። ይህ ኮምጣጣነት አይደለም፤ በማሳ ውስጥ ከእንጀራ ጋር የሚወሰድ ለስላሳና የሚያረካ መጠጥ ነው—ውኃ እንደ ተደባለቀበት የወይን ጠጅ ወይም እንደ ፍራፍሬ ጭማቂ ያለ፣ ጣዕም የሚጨምር ነገር ነው። ወዳጆች ሆይ፣ የጌታ ሠራተኞች ከእንጀራቸው ጋር መረቅ አላቸው፤ አስተምህሮዎችን ብቻ ሳይሆን ከእነርሱ ጋር አብሮ የሚመጣውን ቅዱስ ደስታ። ለምሳሌ የመመረጥ አስተምህሮ እንደ እንጀራ ነው፤ «…ዓለም ሳይፈጠር … በክርስቶስ መረጠን።» የሚለውን የማወቅ ደስታ («…ዓለም ሳይፈጠር፥ በፊቱ ቅዱሳንና ነውር የሌለን በፍቅር እንሆን ዘንድ በክርስቶስ መረጠን…» — ኤፌሶን 1:4) ደግሞ እንጀራው የሚነከርበት መረቅ ነው። አንተ ምስኪን ቃራሚ፣ አንተም ቍራሽህን እንድትነክር ተጋብዘሃል።

ሰዎች የቶፕሌዲን መዝሙር ሲዘምሩ እሰማ ነበር፦ «የምሕረት ብቻ ባለ ዕዳ ነኝ፤ ስለ ኪዳን ምሕረት እዘምራለሁ… አዎን፣ መያዣው በእርግጥ እንደ ተሰጠ፣ እኔም እስከ መጨረሻ እጸናለሁ፤ በሰማይ ያሉ የከበሩ መናፍስት ከእኔ የበለጠ ደስተኞች ናቸው እንጂ የበለጠ ዋስትና የላቸውም።» መጀመሪያ ልዘምረው አልቻልሁም ነበር—እጅግ ጣፋጭ ነበርና። ነገር ግን ቍራሼን በእርሱ ለመንከር ስለ ደፈርሁ እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ፤ አሁን ያለ እርሱ እንጀራዬን ብዙም አልወደውም። የሚንቀጠቀጥ ኃጢአተኛ ሁሉ «ከፍ ያለ አስተምህሮ» የሚባሉትን እንኳ ጨምሮ ከእግዚአብሔር ቃል የሚያጽናኑትን እውነቶች እንዲካፈል እወዳለሁ። በመጀመሪያ ቀላሎቹን እውነቶች እመን፤ ከዚያም የበለጸጉትን እውነቶች አጣጥም።

ምናልባት ቃራሚዋ፦ «መብት የለኝም፤ አጫጅ አይደለሁም» ብላ ታመነታ ይሆናል። ኢየሱስ ግን ይጋብዝሃል።

ና! ግብዣውን ተቀበልና ቅረብ። «ደካማ ነኝ፤ ምንም እህል አላገኝም ማለት ይቻላል» ትል ይሆናል። ቢሆንም ኢየሱስ ይጋብዝሃል። «እንግዳ ነኝ፣ ኃጢአተኛ ነኝ» ትል ይሆናል። ኢየሱስ ግን ኃጢአትህን ያውቃል፤ ቢሆንም ይጋብዝሃል። «አይገባኝም የሚል ስሜት ይሰማኛል» ትል ይሆናል። ኢየሱስ ና ይልሃል። ጥርጣሬህ ከእምነትህ ይልቅ የትዕቢት ድፍረት ነው።

ለአንተ የሚበቃ ጸጋ አለ። የኢየሱስ ምሕረት እንደሚደርቅ ባሕር አይደለም፤ ከቶ አያልቅም።

አሁኑኑ ና። ኢየሱስ ይወድሃል፤ በማዕዱም ስትመገብ ማየት ደስ ያሰኘዋል። አንድ ምሥጢር ልንገርህ፤ ሊያገባህ አስቧል። ሙሽራው ብትሆን ማሳዎቹ የአንተ ይሆናሉ፤ ሚስት የባሏን ርስት ሁሉ ትካፈላለችና። «በክርስቶስ አዎንና አሜን» የሆኑት የተስፋ ቃሎች ሁሉ («እግዚአብሔር ለሰጠው የተስፋ ቃል ሁሉ አዎን ማለት በእርሱ ነውና…» — 2ኛ ቆሮንቶስ 1:20) አሁን በክርስቶስ የአንተ ናቸው። እንግዳ ብትሆንም ኢየሱስ ይወድሃል፦ «…እየበላና እየጠጣ መጣ፥ እነርሱም። እነሆ፥ በላተኛና የወይን ጠጅ ጠጭ፥ የቀራጮችና የኃጢአተኞች ወዳጅ ይሉታል።» (ማቴዎስ 11:19—ኢየሱስ ለኃጢአተኞች ያለውን ልብ ያሳያል)። መልካሙ እረኛ የጠፋውን በግ ለመፈለግ ዘጠና ዘጠኙን ይተዋል።

(«መቶ በግ ያለው ከእነርሱም አንዱ ቢጠፋ…» — ሉቃስ 15:4) የአባካኙ ልጅ መመለስ በሰማይ በደስታ ይከበራል። («…ይህ ልጄ ሞቶ ነበርና ደግሞም ሕያው ሆኖአል፤ ጠፍቶም ነበር ተገኝቶአልም…» — ሉቃስ 15:24) የምትንቀጠቀጥ ቃራሚ ሆይ፣ ና! ኢየሱስ ይጋብዝሃል፦ «በምሳ ጊዜ ወደዚህ ቅረቢ፥ እንጀራም ብዪ፥ ቍራሽሽንም በሆምጣጤው ንከሪ።» — ሩት 2:14 ቦዔዝ ሩት በነዶዎቹ መካከል እንድትቃርም የፈቀደበት ዋናው ምክንያት ፍቅር ነበር። ጥልቅ ፍቅር ስለ ነበረው በዚያ እንድትሆን ፈለገ፤ ይህንንም ፍቅር ኋላ በሙላት ገለጠው። እንዲሁም ጌታ ሕዝቡ እንዲቃርሙ የሚፈቅደው ስለሚወዳቸው ነው። ባለፈው ሰንበት በማሳዎቹ ውስጥ ነፍስን የሚያበለጽግ ጊዜ አሳለፍህን? ከግብፅ እንደ ተመለሱት እንደ ዮሴፍ ወንድሞች ጆንያህን ሞልተህ ወደ ቤት ተመለስህን?

በብዛቱ ረካህን? ያ የጌታህ ቸርነት ነበር። መንፈሳዊ በረከቶችህን ሁሉ የዘላለማዊ ፍቅሩ ማስረጃ አድርገህ ተመልከታቸው። እያንዳንዱ ጣፋጭ ልምምድ፣ እያንዳንዱ ከፍ ያለ የመንፈስ ደስታ ከፍቅሩ የመጣ መሆኑን ስታስታውስ፣ መንፈሳዊ «እህልህ» በቀላሉ ይፈጫል፤ ይበልጥም ይጣፍጣል። ደስታዎችህና ጥልቅ የመንፈሳዊ ሐሴት ጊዜያትህ ሁሉ የመለኮታዊ ፍቅር ማስረጃዎች ናቸው—ስለ እነርሱ እጥፍ ደስ ይበልህ።

ቦዔዝ ሩትን እንድትቃርም የፈቀደበት ሌላው ምክንያት የቅርብ ዘመዷ መሆኑ ነበር። እንዲሁም ጌታችን ልዩ በረከቶችን የሚሰጠን ዘመዳችን ስለ ሆነ ነው።

ቤዛችን ኢየሱስ የቅርብ ዘመዳችን ነው፤ ከአጥንታችን አጥንት፣ ከሥጋችንም ሥጋ ነው። ክርስቶስ የቤተ ክርስቲያኑ ባል መሆኑ ድንቅ ምሥጢር ነው። ያለው ሁሉ አስቀድሞ የእርሷ ስለ ሆነ ሙሽራውን በነዶዎቹ መካከል እንድትቃርም ቢፈቅድላት ተገቢ ነው። ጥቅሟና ጥቅሙ አንድ ነው። እንዲህ ሊል ይችላል፦ «ውዴ ሆይ፣ የወደድሽውን ሁሉ ውሰጂ፤ ሙላቴን ስለ ተካፈልሽ እኔ አልደኸይም። አንቺ የእኔ ነሽ፤ ያለኝም ሁሉ የአንቺ ነው።»

ስለዚህ ወዳጆቼ ሆይ፣ ከጌታችሁ ገንዘብ ራሳችሁን አበልጽጉ። በቻላችሁት መጠን ብዙ ጊዜ በመንፈስ ለቃርሚያ ውጡ። በረከትን የምትሰበስቡበትን አንድም አጋጣሚ አታምልጡ። በምሕረት ዙፋን ፊት፣ በግል ማሰላሰል፣ መንፈሳዊ መጻሕፍትን በማንበብ ወይም ከታማኝ ክርስቲያኖች ጋር በኅብረት ቃርሙ። አንዲት ትንሽ እፍኝ ብቻ መውሰድ ብትችሉ እንኳ ምንም ከሌለ ይሻላል። በሥራና በጭንቀት የተጠመዳችሁ እናንተ፣ በጌታ ማሳ አምስት ደቂቃ ብቻ ማሳለፍ ብትችሉ አድርጉት። ነዶ መሸከም ባትችሉ ዛላ ተሸከሙ፤ ዛላ ባታገኙ አንዲት ቅንጣት እንኳ አንሡ። የቻላችሁትን ያህል ሰብስቡ።

አንድ ተጨማሪ ነጥብ፦ ለመቃረም ከቶ አትፍራ። እምነት ይኑርህ፤ የእግዚአብሔርንም የተስፋ ቃሎች ለራስህ ውሰድ። ኢየሱስ ስጦታዎቹን በነጻነት ስትጠቀምባቸው ማየት ደስ ያሰኘዋል። ግብዣውም፦ «ብሉ፥ ጠጡ፤ ውዶቼ ሆይ፥ አዎን፥ ጠጡ፥ ጥገቡም» የሚል ነው (መኃልየ መኃልይ 5:1)። የበለጸገ የተስፋ ቃል ስታገኝ በእርሱ ኑር። ከመጽሐፍ ቅዱስ ማርን ቅዳ፤ ጣፋጭነቱንም አጣጥም። አስደናቂ በረከት ብታገኝ በደስታ ተሸክመህ ውሰደው። ስለ ጌታ ከልክ በላይ ልታምን አትችልም፤ የሰማይ ጎተራዎች ሁሉ ተከፍተውልህ ሳለ በጥቂት ድርሻ አትርካ። ማሳዎቹና ነዶዎቹ ያሉት እርሱ በፍቅር እንደሚጠብቅህና አንድ ቀን በዘላለም ክብር ከራሱ ጋር እንደሚያዋሕድህ አውቀህ በትጋትና በልበ ሙሉነት ቃርም። በምትገባባቸው ማሳዎች ዘላለማዊ ፍቅርንና የዘላለም ሕይወትን የምታገኝ ቃራሚ ብፅዕት ናት!

በእህል ማሳዎች ውስጥ የምሳ ጊዜ «በምሳም ጊዜ ቦዔዝ፦ ‹ወደዚህ ቅረቢ፥ እንጀራም ብዪ፥ ቍራሽሽንም በሆምጣጤው ንከሪ› አላት። እርስዋም በአጫጆቹ አጠገብ ተቀመጠች፤ ቆሎም ሰጣት፥ በላችም፥ ጠገበችም፥ አተረፈችም» (ሩት 2:14)። ወደ እህል ማሳዎች የምንሄደው ለመቃረም ብቻ ሳይሆን ከአጫጆቹ ጋር ለማረፍም ነው፤ ቅርንጫፎቹን በሰፊው በዘረጋ ዛፍ ሥር ተቀምጠን ለመታደስ። ዓይናፋር ቃራሚዎች ይህን ግብዣ ተቀብለው ማዕዱን በሙላት ለማጣጣም፣ ደግሞም ችግረኞች ለሆኑ ወዳጆቻቸው ለማካፈል ጥቂቱን ወደ ቤት ለመውሰድ ድፍረት ያግኙ።

በመጀመሪያ፣ የእግዚአብሔር አጫጆች የምግብ ጊዜያት አሏቸው። ለእግዚአብሔር የሚሠሩ እርሱ መልካም ጌታ እንደ ሆነ ያገኙታል።

ለበሬዎች ይገደዋል፤ እስራኤልንም፦ «የሚያበራየውን በሬ አፉን አትሰር» ብሎ አዘዘ (ዘዳግም 25:4)።

ለአገልጋዮቹማ እንዴት አብልጦ አይገደው! «ለሚፈሩት ምግብን ሰጠ፤ ቃል ኪዳኑንም ለዘላለም ያስባል» (መዝሙር 111:5)። በኢየሱስ ማሳዎች ውስጥ ያሉ አጫጆች የመጨረሻ ብድራትን ብቻ ሳይሆን በመንገድም ላይ መጽናናትን ይቀበላሉ። እግዚአብሔር አገልጋዮቹን ሁለት ጊዜ ይክሳቸዋል፤ በመጀመሪያ በሥራው ራሱ፣ ሁለተኛም ሥራው በሚያመጣው ደስታ። እርሱን በማገልገል እንዲህ ያለ ደስታ ስለሚሰጣቸው፦ «አቤቱ፥ ፈቃድህን ልናደርግ ወደድን» ሊሉ ይችላሉ (መዝሙር 40:8)። ሰማይ እግዚአብሔርን ቀንና ሌሊት ማገልገል ነው፤ በምድር ላይ እርሱን በትጋት በማገልገልም የዚያን ቅምሻ እናገኛለን።

እግዚአብሔር አገልጋዮቹ ቃሉን ለመስማት በሚሰበሰቡበት ጊዜም ልዩ የምግብ ጊዜያትን ይወስናል። ጌታ አገልጋዮችን ሲባርክ እንደ ጥንቶቹ ደቀ መዛሙርት ያደርጋሉ፤ ከኢየሱስ እንጀራንና ዓሣን ተቀብለው ለሕዝቡ ያከፋፍላሉ። በራሳችን አንዲትን ነፍስ እንኳ መመገብ አንችልም፤ ከጌታ ጋር ግን ሺዎች እንኳ ይመገባሉ። ከቃሉ በታች በደስታ መቀመጥ፣ ትምህርቱም ለነፍሳችሁ ጣፋጭ ሆኖ ማግኘት ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁ። የጸጋ አስተምህሮዎች በግልጽ ሲብራሩ፣ ክርስቶስ ከፍ ከፍ ሲል፣ የመንፈስ ሥራ ሲታወስና የአብ ዓላማ ሲከበር ማዕዱ የበለጸገ ይሆናል፤ የእግዚአብሔርም ልጆች ሁሉ ይጠግባሉ።

ብዙ ጊዜም እግዚአብሔር በንባብና በማሰላሰል የግል የምግብ ጊዜያትን ይወስናል። «መንገዶችህም ስብን ያንጠባጥባሉ» (መዝሙር 65:11)። አማኝን በቃሉ ላይ ከማሰላሰል የበለጠ የሚመግበው ነገር የለም። ሰዎች በእምነት ቀስ ብለው የሚያድጉት እውነትን እጅግ ጥቂት ስለሚያመነዥኩ ነው። ከብቶች ማመንዠግ አለባቸው፤ የሚመግባቸው የሚግጡት ሳይሆን የሚዋሐዳቸው ነው። ምግብ እንድናገኝ እውነትን በልባችን ደጋግመን ማገላበጥ አለብን። የግል አምልኮ ወተትና ማር የምታፈስስ ምድር፣ መንፈሳዊ ፍሬዎችንና ደስታዎችን የምታፈራ ገነት ናት። የትኛውም ምድራዊ ግብዣ አይወዳደረውም። በቃሉ ላይ ማሰላሰል የለመለመ መስክን፣ የዕረፍት ውኃን፣ ከማርም የሚበልጥ ደስታን ይሰጣል። እነዚህ የግል የጸሎትና የማሰላሰል ጊዜያት አጫጆች በቀትር ከጌታቸው ጋር ተቀምጠው እንደሚያርፉ የሚያድሱ ናቸው። ሌላው ሁሉ ሲከዳቸው ብዙዎች መጽሐፍ ቅዱስን ምግብ፣ መጠጥና ጓደኛ ሆኖ አግኝተውታል።

በተለይ የተወሰነ አንድ የምግብ ጊዜ ቢያንስ በየሳምንቱ ይመጣል—የጌታ እራት። በዚያ ቃል በቃልም መንፈሳዊም የሆነ ማዕድ አለን። እንጀራውና የወይን ጠጁ የዘላለም ሕይወትን የሚሰጡትን የክርስቶስን ሥጋና ደም ያመለክታሉ፦ «ሥጋዬን የሚበላ ደሜንም የሚጠጣ የዘላለም ሕይወት አለው፥ እኔም በመጨረሻው ቀን አስነሣዋለሁ» (ዮሐንስ 6:54)። ኦ፣ በጌታ እራት ያሳለፍናቸው ጣፋጭ ልምምዶች! አንዳንዶች በዚህ ሥርዓት ክርስቶስን የመመገብን በረከት ቢያስተውሉ ኖሮ ከቤተ ክርስቲያን ጋር ያለውን ኅብረት ቸል ባላሉ ነበር። የጌታን ትእዛዛት በመጠበቅ ታላቅ ብድራት አለ፤ ቸል በማለታቸውም ጉዳት አለ። ክርስቶስ ከቍርባኑ ማዕድ ጋር የታሰረ አይደለም፤ ቢሆንም «ብትወዱኝ ትእዛዛቴን ጠብቁ» (ዮሐንስ 14:15) የሚለው ቃል በዚያ እንደሚገናኘን ያሳስበናል።

በማዕዱ ላይ ነፍሳችን ከምልክቱ ወደ እውነተኛው ነገር ትወጣለች፤ መንፈሳዊ እንጀራ እንበላለን፤ ራሳችንንም በኢየሱስ ደረት ላይ እናስጠጋለን፦ «ወደ ግብዣ ቤት አገባኝ፥ በላዬም ያለው ዓላማው ፍቅር ነው» (መኃልየ መኃልይ 2:4)።

ከእነዚህ መደበኛ የምግብ ጊዜያት በተጨማሪ እግዚአብሔር ያልተጠበቁ የጸጋ ወቅቶችን ይሰጣል። ስንራመድ ድንገት የፍቅር መፍሰስ ይሰማናል፤ በሥራ ላይ ሳለን ልባችን ከፍ ከፍ ይላል፤ እንደ ጸደይ ጅረቶችም ይዘልላል።

በሕመም አልጋ ላይ እንኳ ርኅሩኅ ጸጋ መከራችንን ጣፋጭ ሊያደርገው ይችላል። በማለዳ ክርስቶስ አሳቦችን እንደ ጠል በአእምሮአችን ውስጥ ያንጠባጥባል፤ በምሽት ማሰላሰል ያድሰናል፤ በሌሊት ሰዓታትም እርሱ ዝማሬያችን ይሆናል።

የእግዚአብሔር አጫጆች በብርቱ ይሠራሉ፤ ነገር ግን ሲያርፉና ከጌታቸው የበለጸገ ስንቅ ሲበሉ መጽናናትን ያገኛሉ። ከዚያም በርትተው በቀኑ ሙቀት ለማጨድ እንደገና ይነሣሉ።

አሁን ደግሞ፣ በሦስተኛ ደረጃ—በታሪኩም ውስጥ ይህ እጅግ ጣፋጭ ነጥብ ነው—ቦዔዝ ቆሎ ሰጣት። እርሷም «ቀርባ በላች» (ሩት 2:14)። የት ተቀመጠች? «በአጫጆቹ አጠገብ ተቀመጠች» (ሩት 2:14)፤ ይህን በጥንቃቄ አስተውሉ። ከእነርሱ አንዷ እንደ ሆነች አልተሰማትም። ወደ ጌታ እራት ሳትቀርቡ ተቀምጣችሁ እንደምትመለከቱት እንደ አንዳንዶቻችሁ፣ እናንተም «በአጫጆቹ አጠገብ» ተቀምጣችኋል። የእግዚአብሔር ሕዝብ አለመሆናችሁን ትፈራላችሁ፤ ነገር ግን ትወዷቸዋላችሁ፤ ስለዚህም በአጠገባቸው ትቀመጣላችሁ። የሚገኝ በረከት ካለና በሙላት ልትደርሱበት ካልቻላችሁ፣ ለሚቀበሉት ሰዎች በተቻለ መጠን ተጠግታችሁ ትቀመጣላችሁ።

እዚያ ተቀምጣ ሳለች ምን ሆነ? እጅዋን ዘርግታ ምግቡን ራሷ ወሰደችን? አይደለም፤ «ቆሎም ሰጣት» ተብሎ ተጽፎአል (ሩት 2:14)። ነጥቡ ይህ ነው፦ እጅግ የተመረጠውን መንፈሳዊ መታደስ ሊሰጥ የሚችለው የመከሩ ጌታ ብቻ ነው። በጌታዬ ስም በቅንነትና በፍቅር ግብዣውን ልሰጥ እችላለሁ፤ ቢሆንም መንፈስ ካልሳባቸው በቀር አንድም አይመጣም። የሚንቀጠቀጥ ልብ በእኔ ጥሪ ብቻ መለኮታዊ በረከትን አይቀበልም። ንጉሡ ራሱ ቀርቦ ቆሎውን ካልሰጠ በቀር አይቀበልም። ይህን እንዴት ያደርጋል? በቸሩ መንፈሱ በኩል በመጀመሪያ እምነትህን ያነሣሣል። እንደ አንተ ያለ ኃጢአተኛ ከቶ «በውድ ልጁ» ተቀባይነትን ሊያገኝ አይችልም ብለህ ትፈራ ይሆናል (ኤፌሶን 1:6)፤ መንፈስ ግን በተስፋህ ውስጥ ሕይወትን እፍ ይላል፤ ወደ ልበ ሙሉ እምነትም ይለውጠዋል፤ ይህም እምነት፦ «አዎን፥ ውዴ የእኔ ነው፤ ምኞቱም ወደ እኔ ነው» ይላል (መኃልየ መኃልይ 7:10)።

ይህን ካደረገ በኋላ አዳኙ ከዚህም የበለጠ ያደርጋል፤ የእግዚአብሔርን ፍቅር በልብህ ያፈስሳል። የክርስቶስ ፍቅር በሣጥን ውስጥ እንዳለ ጣፋጭ ሽቶ ነው። ሣጥኑን ከፍቶ መዓዛውን ማውጣት የሚያውቀው እርሱ ብቻ ነው። የእግዚአብሔርን ፍቅር በነፍስ ውስጥ የሚያፈስሰው እርሱ ራሱ ነው።

ኢየሱስ ግን ከዚህም የበለጠ ያደርጋል፤ ከራሱ ጋር የቅርብ ኅብረትን ሲሰጠን ቆሎውን በገዛ እጁ ይሰጠናል። ይህ ሕልም ነው ብለህ አታስብ፤ ዛሬም ከክርስቶስ ጋር መነጋገር የሚባል ነገር በእውነት አለ። ከቅርብ ወዳጅህ ጋር እንደምትነጋገር ወይም ከተወደደ ባልንጀራህ ጋር መጽናናትን እንደምታገኝ ያህል እርግጠኛ ሆነህ ከኢየሱስ ጋር ኅብረት ልታደርግና በአማኑኤል ፊት ደስ ልትሰኝ ትችላለህ። እርሱ የራቀ አዳኝ አይደለም፤ ቅርብ ነው። ቃሉ በአፋችንና በልባችን ነው፤ የጥንቶቹ ምርጦች እንዳደረጉት ዛሬ ከእርሱ ጋር እንመላለሳለን፤ ሐዋርያቱም በምድር ላይ እንዳደረጉት—በመንፈስ ቢሆንም በእውነት—ከእርሱ ጋር ኅብረት እናደርጋለን።

ደግሞም መንፈስ «ከእግዚአብሔር እንደ ተወለድን» ውስጣዊ ምስክርነትን ሲሰጥ ጌታ ኢየሱስ ቆሎውን ይሰጠናል (1ኛ ዮሐንስ 5:1)። አማኝ ድነቱን ከጥርጣሬ ሁሉ በላይ ሊያውቅ ይችላል።

ፊሊፕ ደ ሞርኔ በዘመኑ እንዳለው፣ መንፈስ ድነትን እንደ ጂኦሜትሪ ማረጋገጫ ግልጽ አድርጎ ሊያሳየን ይችላል። ሁለትና ሁለት አራት እንደሚሆኑ ግልጽ በሆነ ሁኔታ፣ «ከሞት ወደ ሕይወት እንደ ተሻገርን እናውቃለን» (1ኛ ዮሐንስ 3:14)። በሰማይ ያለችው ፀሐይ ለዓይን ያላት እርግጠኝነት በመንፈስ ማረጋገጫ ላገኘ ልብ ድነት ካለው እርግጠኝነት አይበልጥም።

እንግዲህ የምስኪኗ የሩት የሚንቀጠቀጥ ጸሎት ይውጣ፦ ጌታ ሆይ፣ ቆሎውን ስጠኝ! «ለበጎ ምልክት አድርግልኝ፤ ለባሪያህ ቸርነትን አድርግ፤ ሳበኝ፥ በኋላህም እሮጣለሁ» (መዝሙር 86:17፤ መኃልየ መኃልይ 1:4)። ጌታ ሆይ፣ ፍቅርህን በልቤ አፍስስ!

«መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ ሰማያዊ ርግብ፣ ሕይወት ሰጪ ኃይልህን ሁሉ ይዘህ ና፤ ና፣ የአዳኝን ፍቅር በልባችን አፍስስ፤ ያም የእኛን ፍቅር ያቀጣጥላል።»

ክርስቶስ ራሱን ካልገለጠልን በቀር ወደ ክርስቶስ መድረሻ የለም። ቦዔዝ ቆሎውን ከሰጣት በኋላ «በላች፥ ጠገበችም፥ አተረፈችም» ተብሎ ተነግሮናል (ሩት 2:14)። ለእያንዳንዲቱ ሩትም እንዲሁ ይሆናል። ንስሐ የሚገባ ሁሉ አማኝ፣ የሚያለቅስ ሁሉ ዘማሪ ይሆናል። ረጅም የኃጢአት ወቀሳና የማመንታት ጊዜያት ሊኖሩ ይችላሉ፤ ነገር ግን ነፍስ ለጌታ የምትወስንበት ጊዜ ይመጣል፤ እንዲህም ትላለች፦ «ብጠፋም እጠፋለሁ» (አስቴር 4:16)። «እንዳለሁ ወደ ኢየሱስ እሄዳለሁ። በግን ነገርና በቢሆን ነገር አልጫወትም። እርሱ ስለ እኔ እንደ ሞተ እንዳምን ስለሚያዘኝ ለድነቴ በመስቀሉ እታመናለሁ።» ይህ ሲሆን ትረካለህ። ክርስቶስ በሚገልጣቸው የከበሩ እውነቶች አእምሮህ ይሞላል፤ ሁለንተናው ያማረ በሆነው በኢየሱስ ልብህ ይረካል፤ ተስፋህም የጸና ይሆናል፤ በሰማይ ከክርስቶስ በቀር ማን አለህና?

ምኞቶችህ ይፈጸማሉ፤ «እርሱንና የትንሣኤውን ኃይል የመከራውንም ኅብረት አውቅ ዘንድ» (ፊልጵስዩስ 3:10) ከማለት የበለጠ የሚያረካ ምን አለና?

«በላች፥ ጠገበችም» (ሩት 2:14)። አንዳንዶቻችን ከክርስቶስ ፍቅር በጥልቅ ጠጥተናል፤ ሙሉውን ልንጠጣው እንደምንችል አስበን ነበር፤ ነገር ግን ብዙውን ትተን ሄድን። በጌታ ፍቅር ማዕድ በብርቱ የምግብ ፍላጎት ተመግበናል፤ «ወሰን ከሌለው በቀር ምንም ሊያረካኝ አይችልም» ብለናል፤ ያ ወሰን የሌለውም ተሰጥቶናል። ኃጢአተኞች ሆነን ሳለ እንኳ ኃጢአታችን ይቅር እንደ ተባለ፣ በኢየሱስም የተትረፈረፈ ብቃት እንዳለ እናገኛለን። የእግዚአብሔር ቃል ጣፋጭ ድርሻዎች ኋላ እንድናጣጥማቸው ይቀሩልናል። ኢየሱስ እንዳለው፦ «የምነግራችሁ ገና ብዙ አለኝ፥ ነገር ግን አሁን ልትሸከሙት አትችሉም» (ዮሐንስ 16:12)። ገና የሚመጣ ከፍ ያለ ኅብረት፣ የጠለቀ ቅርበት፣ ከክርስቶስ ጋር የሚበልጥ የአንድነት ከፍታ አለ።

ጥቂት ቆይተን ሩት በተረፈው ምን እንዳደረገች እናያለን። ወደ ቤት ወስዳ ለኑኃሚን ሰጠችው (ሩት 2:14)። እንዲሁም በጌታ በረከቶች ላይ ምንም መብት የለንም ብላችሁ የምታስቡ እናንተ እንድትበሉ፣ እንድትጠግቡ፣ በቤትም ላሉ ለተራቡት እንድታካፍሉ ይፈቀድላችኋል። ወጣት አማኞች ሆይ፣ ይህን ልማድ አዳብሩ፦ ስብከት ስትሰሙ መምጣት የማይችልን የምትወዱትን ሰው አስቡ፤ ለእርሱም አንድ ነገር ወደ ቤት ውሰዱ። እንደ ተወደዳችሁ ውደዱ። «ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ … ውደድ … ባልንጀራህን እንደ ነፍስህ ውደድ» የሚለውን አስታውሱ (ማቴዎስ 22:37-39)። እግዚአብሔርን ካልወደዳችሁና አስቀድማችሁ ጸጋውን ካልተቀበላችሁ የባልንጀራችሁን ነፍስ በእውነት ልትወዱ አትችሉም። ለራሳቸው መሰብሰብ ለማይችሉ ቃርሚያችሁን ወደ ቤት ውሰዱ።

ከዚህ የበለጠ ደግ ግብዣ አላውቅም፦ «ኑ፤ ወደ ኢየሱስ እንኳን ደኅና መጣችሁ።» የምትንቀጠቀጥ ኃጢአተኛ ከሆንህ ጌታ እፍኝ ቆሎ ይስጥህ፤ ፈጽመህ እስክትረካም ድረስ ይሙላህ።