ሦስተኛው ደረጃ

ከዚያም ተርጓሚው ታላቅ ልብ የሚባለውን አንዱን አገልጋዩን ጠርቶ ሰይፍን፥ ራስ ቁርንና ጋሻን እንዲይዝ አዘዘው፤ እንዲህም አለው፦ እነዚህን ልጆቼን ይዘህ ውቡ ወደሚባለው ቤት ምራቸው፤ ቀጥሎ የሚያርፉት በዚያ ስፍራ ነውና። እርሱም የጦር ዕቃውን ይዞ በፊታቸው ሄደ፤ ተርጓሚውም፦ እግዚአብሔር መንገዳችሁን ያቅናላችሁ አለ። የቤተሰቡም ሰዎች ብዙ መልካም ምኞት እየተመኙላቸው ሸኙአቸው። እነርሱም መንገዳቸውን ቀጥለው እንዲህ እያሉ ዘመሩ፦

ይህ ስፍራ ሁለተኛው ደረጃችን ነበረ፤

በዚህ ሰማን፥ አየንም

እነዚያን ከዘመን እስከ ዘመን

ከሌሎች የተሰወሩትን መልካም ነገሮች።

ጕድፍ ጠራጊው፥ ሸረሪቱ፥ ዶሮይቱም፥

ጫጩቶቹም ደግሞ ለእኔ

ትምህርት አስተማሩኝ፤ እንግዲህ

እንደ እርሱ እመላለስ ዘንድ ይሁንልኝ።

ሥጋ ቆራጩ፥ አትክልቱ፥ መስኩም፥

የቀይ ደረቷ ወፍና ቀለቧ፥

የበሰበሰውም ዛፍ ደግሞ

ከባድ ምክንያትን ሰጡኝ፥

እተጋና እጸልይ ዘንድ የሚያነሣሣኝን፥

ቅን ለመሆን እጣጣር ዘንድ፤

መስቀሌን ዕለት ዕለት እሸከም ዘንድ፥

ጌታንም በፍርሃት አገለግል ዘንድ።

በሕልሜም አየሁ፤ እነርሱ ጕዞአቸውን ቀጠሉ፤ ታላቅ ልብም በፊታቸው ነበረ። እንዲህም እየሄዱ የክርስቲያን ሸክም ከጀርባው ወድቆ ወደ መቃብር ወደ ተንከባለለበት ስፍራ ደረሱ። በዚያም ጥቂት ቆሙ፤ በዚያም ደግሞ እግዚአብሔርን ባረኩ። ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ አሁን በበሩ ላይ የተነገረን ነገር ትዝ አለኝ፤ ይኸውም በቃልና በሥራ ይቅርታን እንደምናገኝ ነው፤ በቃል ማለት በተስፋው፥ በሥራ ማለት ደግሞ ይቅርታው በተገኘበት መንገድ ነው። ተስፋው ምን እንደ ሆነ ጥቂት አውቃለሁ፤ ነገር ግን በሥራ፥ ወይም ይቅርታው በተገኘበት መንገድ ይቅርታን ማግኘት ምን ማለት እንደ ሆነ፥ አቶ ታላቅ ልብ ሆይ፥ አንተ የምታውቅ ይመስለኛል፤ ስለዚህ ፈቃድህ ቢሆን ስለዚህ ነገር የምትናገረውን እንስማ።

አቶ ታላቅ ልብ፦ በተፈጸመ ሥራ የሚገኝ ይቅርታ ማለት አንዱ ይቅርታ ለሚያስፈልገው ለሌላው ያገኘው ይቅርታ ነው፤ ይቅርታ የተደረገለት ሰው ራሱ ያገኘው አይደለም፤ ነገር ግን ሌላው፦ እኔ ባገኘሁበት መንገድ ነው ይላል። እንግዲህ ስለ ጥያቄው ሰፋ አድርጌ ልናገር፤ አንቺና ምሕረት እነዚህም ልጆች ያገኛችሁት ይቅርታ በሌላው ተገኝቶአል፤ ይኸውም በበሩ ባስገባችሁ በእርሱ ነው። እርሱም በዚህ በሁለት መንገድ አግኝቶታል፤ ይሸፍናችሁ ዘንድ ጽድቅን ፈጸመ፥ ትታጠቡበትም ዘንድ ደሙን አፈሰሰ።

ክርስቲያና፦ ነገር ግን ጽድቁን ለእኛ አሳልፎ ቢሰጥ ለራሱ ምን ይቀርለታል?

አቶ ታላቅ ልብ፦ እናንተ ከሚያስፈልጋችሁ፥ ወይም እርሱ ራሱ ከሚያስፈልገው የሚበልጥ ጽድቅ አለው።

ክርስቲያና፦ እባክህ ይህን ግለጥልን።

አቶ ታላቅ ልብ፦ በፍጹም ልቤ፤ ነገር ግን አስቀድሜ ልናገር የሚገባኝ ነገር አለ፤ አሁን ልንናገርለት ያለነው እርሱ ባልንጀራ የሌለው ነው፤ በአንድ አካል ሁለት ባሕርያት አሉት፤ እነርሱም በግልጥ ይለያሉ እንጂ ሊከፈሉ ከቶ አይቻልም። ለእያንዳንዱ ለእነዚህ ባሕርያት ጽድቅ አለው፤ እያንዳንዱም ጽድቅ ለዚያ ባሕርይ የግድ የሚያስፈልግ ነው፤ ስለዚህ ፍትሑን ወይም ጽድቁን ከዚያ ባሕርይ መለየት ያንኑ ባሕርይ ከማጥፋት አይቀልም። እንግዲህ ጻድቃን እንሆንና በእርሱ በሕይወት እንኖር ዘንድ እነዚህ ጽድቆች ወይም ከእነርሱ አንዱ በእኛ ላይ እንዲደረግ ተካፋዮቻቸው አልተደረግንም። ከእነዚህም በቀር ይህ አካል እነዚህ ሁለት ባሕርያት በአንድ እንደ ተዋሐዱ መጠን ያለው ጽድቅ አለ። ይህም ከሰውነት ተለይቶ የሚታይ የመለኮት ጽድቅ አይደለም፤ ከመለኮትም ተለይቶ የሚታይ የሰውነት ጽድቅ አይደለም፤ ነገር ግን በሁለቱ ባሕርያት መዋሐድ የሚቆም ጽድቅ ነው፤ ይህም አደራ ለሚሰጠው ለመካከለኛነት ሹመት ብቁ ይሆን ዘንድ እግዚአብሔር ላዘጋጀው ማንነቱ የግድ የሚያስፈልግ ጽድቅ ተብሎ በትክክል ሊጠራ ይችላል። የመጀመሪያውን ጽድቁን አሳልፎ ቢሰጥ መለኮቱን አሳልፎ ይሰጣል፤ ሁለተኛውን ጽድቁን አሳልፎ ቢሰጥ የሰውነቱን ንጽሕና አሳልፎ ይሰጣል፤ ሦስተኛውን አሳልፎ ቢሰጥ ለመካከለኛነት ሹመት ብቁ የሚያደርገውን ፍጽምና አሳልፎ ይሰጣል። ስለዚህ በመፈጸም፥ ወይም ለተገለጠ ፈቃድ በመታዘዝ የሚቆም ሌላ ጽድቅ አለው፤ በኃጢአተኞች ላይ የሚያለብሰው፥ ኃጢአታቸውም የሚሸፈንበት ያ ነው። ስለዚህ፦ «በአንዱ ሰው አለመታዘዝ ብዙዎች ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ፥ እንዲሁ ደግሞ በአንዱ መታዘዝ ብዙዎች ጻድቃን ይሆናሉ» ይላል። ሮሜ 5:19።

ክርስቲያና፦ ነገር ግን ሌሎቹ ጽድቆች ለእኛ ምንም አይጠቅሙንምን?

አቶ ታላቅ ልብ፦ ይጠቅማሉ እንጂ፤ ለባሕርያቱና ለሹመቱ የግድ የሚያስፈልጉ ቢሆኑና ለሌላ ሊተላለፉ ባይችሉም፥ የሚያጸድቀው ጽድቅ ለዚያ ዓላማ ኃይል ያለው የሚሆነው በእነርሱ ብርታት ነው። የመለኮቱ ጽድቅ ለመታዘዙ ኃይልን ይሰጣል፤ የሰውነቱ ጽድቅ መታዘዙ ያጸድቅ ዘንድ ችሎታን ይሰጣል፤ በእነዚህ በሁለቱ ባሕርያት ለሹመቱ በመዋሐድ የሚቆመው ጽድቅም ያ ጽድቅ የተሾመበትን ሥራ ይሠራ ዘንድ ሥልጣንን ይሰጠዋል።

እንግዲህ ክርስቶስ እንደ እግዚአብሔርነቱ የማያስፈልገው ጽድቅ ይህ ነው፤ ያለ እርሱ እግዚአብሔር ነውና፤ ክርስቶስ እንደ ሰውነቱ ሰው ለመሆን የማያስፈልገው ጽድቅ ይህ ነው፤ ያለ እርሱ ፍጹም ሰው ነውና። ደግሞም ክርስቶስ አምላክና ሰው እንደ መሆኑ የማያስፈልገው ጽድቅ ይህ ነው፤ ያለ እርሱ ፍጹም እንዲሁ ነውና። እንግዲህ ክርስቶስ እንደ እግዚአብሔርነቱና አምላክና ሰው እንደ መሆኑ ለራሱ የማያስፈልገው ጽድቅ ይህ ነው፤ ስለዚህም ሊለግሰው ይችላል፤ ለራሱ የማያስፈልገው የሚያጸድቅ ጽድቅ ነው፤ ስለዚህም አሳልፎ ይሰጠዋል፤ ስለዚህም የጽድቅ ስጦታ ተብሎ ይጠራል። ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታ ራሱን ከሕግ በታች ስላደረገ ይህ ጽድቅ አሳልፎ ሊሰጥ ይገባዋል፤ ሕጉ ከበታቹ ያለውን በቅንነት እንዲሠራ ብቻ ሳይሆን ፍቅርንም እንዲያደርግ ያስገድደዋልና። ሮሜ 5:17። ስለዚህ ሁለት ልብስ ቢኖረው ለሌለው አንዱን ሊሰጥ ይገባዋል፥ ወይም በሕጉ ግዴታ አለበት። እንግዲህ ጌታችን በእውነት ሁለት ልብስ አለው፤ አንዱ ለራሱ፥ አንዱም ትርፍ ነው፤ ስለዚህ ለሌላቸው አንዱን በነጻ ይሰጣል። እንዲህም፥ ክርስቲያናና ምሕረት ሆይ፥ በዚህ ያላችሁም ሌሎቻችሁ ሆይ፥ ይቅርታችሁ በሥራ፥ ወይም በሌላ ሰው ሥራ ይመጣል። የሠራው ጌታችሁ ክርስቶስ ነው፤ የደከመበትንም ለሚያገኘው ለመጀመሪያው ምስኪን ለማኝ ሰጥቶአል።

ደግሞም በሥራ ይቅርታ ይገኝ ዘንድ እኛን የሚሸፍን አንዳች ነገር መዘጋጀቱ ብቻ ሳይሆን ለእግዚአብሔር እንደ ዋጋ የሚከፈል አንዳች ነገር ሊኖር ይገባል። ኃጢአት ለጻድቅ ሕግ ትክክለኛ እርግማን አሳልፎ ሰጥቶናል፤ ከዚህም እርግማን በቤዛነት መንገድ ልንጸድቅ ይገባናል፤ ስላደረስነውም ጉዳት ዋጋ ይከፈላል፤ ይህም በጌታችሁ ደም ነው፤ እርሱ መጥቶ በእናንተ ስፍራና ፈንታ ቆመ፥ ስለ መተላለፋችሁም የእናንተን ሞት ሞተ፤ እንዲህም ከመተላለፋችሁ በደም ዋጃችሁ፥ የረከሰችውንና የተበላሸችውን ነፍሳችሁንም በጽድቅ ሸፈነ፤ ሮሜ 8:34፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ዓለምን ሊፈርድ በመጣ ጊዜ ያልፋችኋል እንጂ አይጐዳችሁም። ገላትያ 3:13።

ክርስቲያና፦ ይህ እጅግ ድንቅ ነው! አሁን በቃልና በሥራ ይቅርታ በማግኘታችን የምንማረው ነገር እንደ ነበረ አያለሁ። መልካሚቱ ምሕረት ሆይ፥ ይህን በልባችን እንይዝ ዘንድ እንትጋ፤ ልጆቼ ሆይ፥ እናንተም ደግሞ አስታውሱት። ነገር ግን ጌታዬ ሆይ፥ የመልካሙን የክርስቲያንን ሸክም ከትከሻው ያስወደቀው፥ ከደስታውም የተነሣ ሦስት ጊዜ እንዲዘልል ያደረገው ይህ አልነበረምን?

አቶ ታላቅ ልብ፦ አዎን፤ በሌላ መንገድ ሊቈረጡ ያልቻሉትን እነዚያን ገመዶች የቈረጠው ይህን ማመኑ ነበር፤ ሸክሙንም እስከ መስቀሉ ድረስ እንዲሸከም የተፈቀደለት የዚህን ኃይል ማስረጃ ይሰጠው ዘንድ ነበር።

ክርስቲያና፦ እንዲሁ መስሎኝ ነበር፤ ልቤ ቀድሞ ቀላልና ደስተኛ ቢሆንም አሁን አሥር እጥፍ ቀላልና ደስተኛ ነውና። ገና ጥቂት ብቻ የተሰማኝ ቢሆንም እንኳ፥ ከተሰማኝ ነገር የተነሣ፥ በዓለም ላይ እጅግ ሸክም የከበደው ሰው በዚህ ቢገኝና እኔ አሁን እንደማየውና እንደማምነው ቢያይና ቢያምን ልቡን ይበልጥ ደስ እንደሚያሰኘውና እንደሚያፈነድቀው ተረድቼአለሁ።

አቶ ታላቅ ልብ፦ እነዚህን በማየትና በማሰብ ወደ እኛ የሚመጣው መጽናናትና የሸክም ቅለት ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን በዚህ በእኛ ውስጥ የሚወለድ ጥልቅ ፍቅር ደግሞ አለ፤ ይቅርታ በተስፋ ብቻ ሳይሆን እንዲህም እንደሚመጣ አንድ ጊዜ ብቻ ያሰበ ሰው በቤዛነቱ መንገድና ዘዴ፥ እንዲሁም ይህን በሠራለት ሰው ልቡ የማይነካ ማን ነው?

ክርስቲያና፦ እውነት ነው፤ እርሱ ስለ እኔ ደም እንዳፈሰሰ ሳስብ ልቤ ደም የሚያፈስ ይመስለኛል። አንተ አፍቃሪ ሆይ፤ አንተ ቡሩክ ሆይ። የአንተ ልሆን ይገባኛል፤ ገዝተኸኛልና። ፈጽሞ የአንተ ልሆን ይገባኛል፤ ከዋጋዬ አሥር ሺህ እጥፍ የሚበልጥ ከፍለህልኛልና። ይህ በባሌ ዓይኖች እንባ ቢያቀር፥ እንዲህም ቀልጥፎ እንዲገሠግሥ ቢያደርገው አያስደንቅም። ከእርሱ ጋር እንድሆን እንደ ተመኘ ተረድቼአለሁ፤ ነገር ግን እኔ ርኩሲቱ ምስኪን ብቻውን እንዲሄድ ተውሁት። ምሕረት ሆይ፥ አባትሽና እናትሽ በዚህ ምነው በኖሩ፤ አዎን፥ ወይዘሮ ፈሪም ደግሞ፤ እንዲያውም እመቤት ሴሰኛም በዚህ ብትኖር ብዬ አሁን በፍጹም ልቤ እመኛለሁ። በእርግጥ፥ በእርግጥ ልባቸው በተነካ ነበር፤ የአንደኛዋ ፍርሃት ወይም የሌላይቱ ብርቱ ምኞት ወደ ቤታቸው እንዲመለሱና መልካም መንገደኞች ለመሆን እምቢ እንዲሉ ሊያሸንፋቸው ባልቻለ ነበር።

አቶ ታላቅ ልብ፦ አሁን የምትናገሪው በፍቅርሽ ሙቀት ነው፤ ሁልጊዜ እንዲህ የሚሆንልሽ ይመስልሻልን? ደግሞም ይህ ለሁሉ አይሰጥም፤ ኢየሱስሽ ደም ሲያፈስ ላዩትም ሁሉ አልተሰጠም። በአጠገቡ ቆመው ደሙ ከልቡ ወደ ምድር ሲፈስ ያዩ ነበሩ፤ ነገር ግን ከዚህ እጅግ የራቁ ስለ ነበሩ በማልቀስ ፈንታ ሳቁበት፤ ደቀ መዛሙርቱም በመሆን ፈንታ ልባቸውን በእርሱ ላይ አደነደኑ። ስለዚህ፥ ልጆቼ ሆይ፥ ያላችሁ ሁሉ የሆነላችሁ እኔ በነገርኋችሁ ነገር ላይ በመለኮታዊ ማሰላሰል በልባችሁ በታተመ ልዩ ማኅተም ነው። ዶሮይቱ በተለመደው ጥሪዋ ለጫጩቶቿ ምግብ እንደማትሰጥ እንደ ተነገራችሁ አስታውሱ። ስለዚህ ይህ የሆነላችሁ በልዩ ጸጋ ነው።

በሕልሜም አየሁ፤ እነርሱ ክርስቲያን በጕዞው ሲያልፍ ገራገር፥ ሰነፍና ትምክህተኛ ተኝተውበት ወደ ነበረው ስፍራ እስኪደርሱ ድረስ ሄዱ፤ እነሆም፥ በማዶ በኩል ጥቂት ራቅ ብሎ በብረት ሰንሰለት ተሰቅለው ነበር።

ምሕረት፦ ምሕረትም መሪያቸውና አስጐብኚያቸው ለሆነው እንዲህ አለችው፦ እነዚህ ሦስት ሰዎች እነማን ናቸው? ስለ ምንስ በዚያ ተሰቀሉ?

አቶ ታላቅ ልብ፦ እነዚህ ሦስት ሰዎች እጅግ ክፉ ጠባይ የነበራቸው ሰዎች ነበሩ፤ እነርሱ ራሳቸው መንገደኞች ለመሆን አልፈለጉም፤ የቻሉትንም ሁሉ ያሰናክሉ ነበር። እነርሱ ራሳቸው ስንፍናና ሞኝነት ነበሩ፤ ሊያግባቡት የቻሉትንም ሁሉ እንደ እነርሱ ያደርጉ ነበር፤ ከዚህም ጋር በመጨረሻ መልካም እንደሚሆንላቸው በትምክሕት እንዲተማመኑ ያስተምሩአቸው ነበር። ክርስቲያን ሲያልፍ ተኝተው ነበር፤ አሁንም እናንተ ስታልፉ ተሰቅለዋል።

ምሕረት፦ ነገር ግን የእነርሱን አሳብ እንዲይዝ ማንንም ሊያግባቡ ቻሉን?

አቶ ታላቅ ልብ፦ አዎን፤ ብዙዎችን ከመንገዱ አስወጡ። እንደ እነርሱ እንዲያደርግ ያግባቡት ዘገምተኛ የሚባል ነበረ። ደግሞም ትንፋሽ አጭር የሚባለውን፥ ልበ ቢስ የሚባለውን፥ ኋላ ቀር ምኞተኛ የሚባለውን፥ እንቅልፋም የሚባለውንም፥ ስምዋም ደንዛዛ የተባለች አንዲት ወጣት ሴትንም ከመንገዱ ወጥተው እንደ እነርሱ እንዲሆኑ አሸነፉአቸው። ደግሞም ስለ ጌታችሁ ክፉ ወሬ አወሩ፤ እርሱ ጨካኝ አሠሪ እንደ ሆነ ሌሎችን አሳመኑ። ስለ መልካሚቱም ምድር ደግሞ ክፉ ወሬ አወሩ፤ አንዳንዶች እንደሚሉት ግማሽ ያህል እንኳ መልካም አይደለችም አሉ። ደግሞም አገልጋዮቹን ማጥላላት ጀመሩ፤ ከእነርሱም የተሻሉትን በሰው ጕዳይ ጣልቃ የሚገቡ አስቸጋሪ ሁከተኞች ብለው ቈጠሩአቸው። ከዚህም በላይ የእግዚአብሔርን እንጀራ ገለባ፥ የልጆቹን መጽናናት ቅዠት፥ የመንገደኞችን ጕዞና ድካም ከንቱ ነገር ይሉት ነበር።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ እንዲህ ከነበሩ እኔ ከቶ አላለቅስላቸውም፤ የሚገባቸውን ብቻ አገኙ፤ ሌሎችም አይተው እንዲጠነቀቁ ከአውራ ጎዳናው እንዲህ ቀርበው መቆማቸው መልካም ይመስለኛል። ነገር ግን ወንጀላቸው በብረት ወይም በናስ ሰሌዳ ላይ ተቀርጾ ክፋታቸውን ባደረጉበት በዚህ ስፍራ ለሌሎች ክፉ ሰዎች ማስጠንቀቂያ እንዲሆን ቢተው መልካም አይሆንም ነበርን?

አቶ ታላቅ ልብ፦ ጥቂት ወደ ቅጥሩ ብትጠጊ በሚገባ እንደምታስተውዪው እንዲሁ ተደርጎአል።

ምሕረት፦ የለም፥ የለም፤ ይሰቀሉ፥ ስማቸውም ይበስብስ፥ ወንጀላቸውም ለዘላለም በእነርሱ ላይ ሕያው ሆኖ ይኑር። እኛ ወደዚህ ሳንመጣ መሰቀላቸው ታላቅ ውለታ ይመስለኛል፤ አለዚያማ እንደ እኛ ባሉ ምስኪን ሴቶች ላይ ምን ባደረጉ ነበር ማን ያውቃል? ከዚያም እንዲህ ብላ በመዝሙር ተቀኘችው፦

«እናንተ ሦስቱ እንግዲህ በዚያ ተሰቀሉ፥ ምልክትም ሁኑ

በእውነት ላይ ለሚያድሙ ለሁሉ።

ከኋላ የሚመጣውም ይህን ፍጻሜ ይፍራ፥

ለመንገደኞች ወዳጅ ካልሆነ ለራሱ ይሥጋ።

አንቺም ነፍሴ ሆይ፥ ከእንደነዚህ ያሉ ሰዎች ሁሉ ተጠንቀቂ፥

ቅድስናን ከሚቃወሙ ፈጽመሽ ራቂ።»

እንዲህም የችግር ኮረብታ ግርጌ እስኪደርሱ ድረስ ሄዱ፤ በዚያም መልካሙ አቶ ታላቅ ልብ ክርስቲያን ራሱ ሲያልፍ በዚያ የሆነውን ይነግራቸው ዘንድ እንደ ገና አጋጣሚ አገኘ። ስለዚህ አስቀድሞ ወደ ምንጩ ወሰዳቸው። እነሆ፥ አለ፥ ክርስቲያን ይህን ኮረብታ ከመውጣቱ በፊት የጠጣው ምንጭ ይህ ነው፤ በዚያን ጊዜም ጥሩና መልካም ነበረ፤ አሁን ግን መንገደኞች በዚህ ጥማቸውን እንዲያረኩ በማይፈልጉ በአንዳንዶች እግር ደፍርሶአል። ሕዝቅኤል 34:18,19። በዚህ ጊዜ ምሕረት፦ ስለ ምን እንዲህ ይቀናሉ? እስቲ ንገረኝ አለች። መሪያቸው ግን፦ ተቀድቶ ንጹሕና መልካም በሆነ ዕቃ ውስጥ ቢደረግ ይበቃል፤ ያን ጊዜ ጭቃው ወደ ታች ይዘቅጣልና፥ ውኃውም ለብቻው ይበልጥ ጠርቶ ይወጣልና አለ። ስለዚህ ክርስቲያናና ባልንጀሮችዋ እንዲሁ ለማድረግ ተገደዱ። ቀድተው በሸክላ ማሰሮ ውስጥ አደረጉት፤ ጭቃውም ወደ ታች እስኪዘቅጥ ድረስ እንዲቆም ተዉት፤ ከዚያም ከእርሱ ጠጡ።

ቀጥሎም ሥርዓተኛና ግብዝ የጠፉባቸውን በኮረብታው ግርጌ የነበሩትን ሁለቱን የጐን መንገዶች አሳያቸው። እንዲህም አለ፦ እነዚህ አደገኛ መንገዶች ናቸው። ክርስቲያን ባለፈ ጊዜ ሁለት ሰዎች በዚህ ጠፉ፤ እንደምታዩትም እነዚህ መንገዶች ከዚያ ወዲህ በሰንሰለት፥ በምሰሶና በጕድጓድ ቢዘጉም፥ ይህን ኮረብታ ለመውጣት ከመድከም ይልቅ በዚህ ለመድፈር የሚመርጡ አሉ።

ክርስቲያና፦ «የከዳተኞች መንገድ ግን አስቸጋሪ ነው።» ምሳሌ 13:15። አንገታቸውን የመስበር አደጋ ሳያገኛቸው ወደ እነዚህ መንገዶች መግባት መቻላቸው ይገርማል።

አቶ ታላቅ ልብ፦ ይደፍራሉ፤ አዎን፥ ከንጉሡ አገልጋዮች አንዱ በማናቸውም ጊዜ ቢያያቸውና ቢጠራቸው፥ በተሳሳተ መንገድ ላይ እንዳሉም ቢነግራቸውና ከአደጋው እንዲጠነቀቁ ቢያዝዛቸው፥ በስድብ መልሰው እንዲህ ይላሉ፦ «በንጉሡ ስም የነገርኸንን ቃል አንሰማህም፤ ነገር ግን ከአፋችን የወጣውን ነገር ሁሉ በእርግጥ እናደርጋለን።» ኤርምያስ 44:16,17። እንዲያውም ጥቂት ወደ ፊት ብትመለከቱ እነዚህ መንገዶች በእነዚህ ምሰሶዎች፥ በጕድጓዱና በሰንሰለቱ ብቻ ሳይሆን በአጥርም በመታጠራቸው በቂ ማስጠንቀቂያ እንደ ተደረገባቸው ታያላችሁ፤ ቢሆንም በዚያ መሄድን ይመርጣሉ።

ክርስቲያና፦ ሰነፎች ናቸው፤ መድከምን አይወዱም፤ ዳገት መንገድ አያስደስታቸውም። ስለዚህ፦ «የሰነፍ መንገድ እሾህ የሞላበት ነው» ተብሎ እንደ ተጻፈ በእነርሱ ተፈጸመ። ምሳሌ 15:19። አዎን፥ ይህን ኮረብታና ወደ ከተማይቱ የሚወስደውን የቀረውን መንገድ ከመውጣት ይልቅ በወጥመድ ላይ መሄድን ይመርጣሉ።

ከዚያም ተነሥተው ኮረብታውን መውጣት ጀመሩ፤ ኮረብታውንም ወጡ። ነገር ግን ጫፉ ላይ ሳይደርሱ ክርስቲያና ማለክለክ ጀመረች፥ እንዲህም አለች፦ ይህ በእውነት ትንፋሽ የሚያሳጥር ኮረብታ ነው፤ ከነፍሳቸው ይልቅ ምቾታቸውን የሚወዱ ለራሳቸው የለሰለሰ መንገድ ቢመርጡ አያስደንቅም።

ምሕረትም፦ መቀመጥ አለብኝ አለች፤ ከልጆቹም ታናሹ ማልቀስ ጀመረ። ታላቅ ልብም፦ ኑ፥ ኑ፥ በዚህ አትቀመጡ፤ ጥቂት ከፍ ብሎ የልዑሉ ማረፊያ አለና አለ። ከዚያም ትንሹን ልጅ በእጁ ይዞ ወደዚያ መራው።

ወደ ማረፊያውም በደረሱ ጊዜ በብርቱ ሙቀት ውስጥ ነበሩና ለመቀመጥ እጅግ ፈቀዱ። ምሕረትም እንዲህ አለች፦ «ለሚደክሙ ዕረፍት እንዴት ጣፋጭ ነው።» ማቴዎስ 11:28፤ የመንገደኞችም ልዑል እንዲህ ያሉትን ማረፊያዎች ያዘጋጅላቸው ዘንድ እንዴት ቸር ነው! ስለዚህ ማረፊያ ብዙ ሰምቼአለሁ፤ ነገር ግን ከዚህ በፊት አይቼው አላውቅም። ነገር ግን እዚህ ከመተኛት እንጠንቀቅ፤ እንደ ሰማሁት ምስኪኑን ክርስቲያን ውድ ዋጋ አስከፍሎታልና።

ከዚያም አቶ ታላቅ ልብ ለታናናሾቹ እንዲህ አላቸው፦ ኑ፥ የእኔ ውብ ልጆች፥ እንዴት ናችሁ? አሁን በጕዞ መሄድን እንዴት ታዩታላችሁ? ታናሹም፦ ጌታዬ ሆይ፥ ልቤ ሊዝል ጥቂት ቀርቶት ነበር፤ ነገር ግን በችግሬ ጊዜ እጅህን ስላበደርኸኝ አመሰግንሃለሁ። አሁንም እናቴ የነገረችኝ ትዝ አለኝ፤ ይኸውም ወደ ሰማይ የሚወስደው መንገድ እንደ መሰላል ነው፥ ወደ ሲኦል የሚወስደው መንገድ ደግሞ ቍልቍለት እንደ መውረድ ነው። እኔ ግን ወደ ሞት በቍልቍለቱ ከመውረድ ይልቅ ወደ ሕይወት በመሰላሉ መውጣትን እመርጣለሁ አለ።

ምሕረትም፦ ነገር ግን ምሳሌው፦ «ቍልቍለት መውረድ ቀላል ነው» ይላል አለች። ያዕቆብ ግን (ስሙ ያ ነበርና) እንዲህ አለ፦ በእኔ አሳብ ቍልቍለት መውረድ ከሁሉ ይልቅ የሚከብድበት ቀን ይመጣል። ጌታውም፦ መልካም ልጅ ነው፤ ትክክለኛ መልስ ሰጠሃታል አለ። ምሕረትም ፈገግ አለች፤ ትንሹ ልጅ ግን አፈረ።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ እግሮቻችሁን ለማሳረፍ እዚህ ስትቀመጡ አፋችሁን ለማጣፈጥ ጥቂት ትበላላችሁን? ከአቶ ተርጓሚው ደጅ በወጣሁ ጊዜ በእጄ ያስቀመጠልኝ የሮማን ቍራጭ በዚህ አለኝና፤ ደግሞም የማር ወለላ ቍራጭና ትንሽ ጠርሙስ መጠጥ ሰጠኝ። ምሕረትም፦ ለብቻሽ ስለ ጠራሽ አንዳች ነገር የሰጠሽ መስሎኝ ነበር አለች። ሌላይቱም፦ አዎን፥ እንዲሁ አደረገ አለች፤ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ መጀመሪያ ከቤት በወጣን ጊዜ እንዳልሁት አሁንም እንዲሁ ይሆናል፤ በፈቃድሽ ባልንጀራዬ ስለ ሆንሽ ካለኝ መልካም ነገር ሁሉ ተካፋይ ትሆኛለሽ። ከዚያም ሰጠቻቸው፤ ምሕረትና ልጆቹም በሉ። ክርስቲያናም አቶ ታላቅ ልብን፦ ጌታዬ ሆይ፥ አንተስ እንደ እኛ ታደርጋለህን? አለችው። እርሱ ግን እንዲህ ብሎ መለሰ፦ እናንተ በጕዞ ላይ ናችሁ፤ እኔ ግን ወዲያው እመለሳለሁ፤ ያላችሁ ብዙ መልካም ያድርግላችሁ፤ እኔ በቤቴ ይህንኑ በየቀኑ እበላለሁ።