ሁለተኛው ደረጃ

በሕልሜም እንዲህ አየሁ፤ እነርሱ መንገዳቸውን ይዘው ሄዱ፤ አየሩም እጅግ የተመቻቸላቸው ነበር።

ከዚያም ክርስቲያና እንዲህ እያለች ትዘምር ጀመረች፦

የተባረከች ትሁን ያቺ ቀን፥

መንገደኛ መሆን የጀመርሁባት፤

የተባረከም ይሁን ደግሞ ያ ሰው፥

ወደዚህ ያነሣሣኝ።

እውነት ነው፥ ሳልጀምር ብዙ ዘመን ቈየሁ፥

ለዘላለም ለመኖር ለመሻት፤

አሁን ግን የቻልሁትን ያህል እሮጣለሁ፤

ከቶ ከመቅረት መዘግየት ይሻላልና።

እንባችን ወደ ደስታ፥ ፍርሃታችን ወደ እምነት

እንደምናየው ተለውጦአል፤

እንዲሁም (አንዱ እንዳለው) ጅማሬያችን

ፍጻሜያችን ምን እንደሚሆን ያሳያል።

ክርስቲያናና ባልንጀሮችዋ ሊወጡበት የሚገባቸውን መንገድ ከከበበው ቅጥር ወዲያ ማዶ አንድ የአትክልት ቦታ ነበረ፤ ያም የአትክልት ቦታ ቀደም ብለን ስለ እርሱ የተናገርነው የዚያ የሚጮኸው ውሻ ባለቤት ነበረ። በዚያም የአትክልት ቦታ ከበቀሉት የፍሬ ዛፎች አንዳንዶቹ ቅርንጫፎቻቸውን በቅጥሩ ላይ ዘርግተው ነበር፤ ፍሬያቸውም የበሰለ ስለ ነበረ ያገኙአቸው ሰዎች ይለቅሙአቸውና ለጉዳታቸው ይበሉአቸው ነበር። የክርስቲያናም ልጆች፥ ልጆች ሊያደርጉት እንደሚቀናቸው፥ ዛፎቹንና በላያቸው የተንጠለጠለውን ፍሬ ወደዱ፥ ቀጥፈውም ይበሉ ጀመር። እናታቸውም ደግሞ ይህን በማድረጋቸው ገሠጸቻቸው፤ ልጆቹ ግን አሁንም መብላታቸውን ቀጠሉ።

እርስዋም፦ ልጆቼ ሆይ፥ ያ ፍሬ የእኛ አይደለምና በደል ትሠራላችሁ አለች፤ ነገር ግን የጠላት መሆኑን አላወቀችም ነበር፤ ብታውቅ ኖሮ በፍርሃት ልትሞት በደረሰች ነበር እላችኋለሁ። ይህ ግን አለፈ፥ እነርሱም መንገዳቸውን ቀጠሉ። ወደ መንገዱ ካገባቸው ስፍራ የሁለት ቀስት ውርወራ ያህል በራቁ ጊዜ፥ እጅግ መልከ ጥፉ የሆኑ ሁለት ሰዎች ሊገናኙአቸው እየፈጠኑ ሲወርዱ አዩ። በዚህ ጊዜ ክርስቲያናና ወዳጅዋ ምሕረት በመጋረጃቸው ተሸፋፈኑ፥ እንዲሁም ጉዞአቸውን ቀጠሉ፤ ልጆቹም ደግሞ ቀድመው ሄዱ፤ በመጨረሻም ተገናኙ። ሊገናኙአቸውም የወረዱት ሰዎች የሚያቅፉአቸው ይመስል ወደ ሴቶቹ ተጠጉ፤ ክርስቲያና ግን፦ ራቁ፥ ወይም እንደሚገባችሁ በሰላም ሂዱ አለች። እነዚህ ሁለቱ ግን እንደ ደንቆሮዎች የክርስቲያናን ቃል አላደመጡም፥ ይልቁንም እጃቸውን ይጭኑባቸው ጀመር፤ በዚህ ጊዜ ክርስቲያና እጅግ ተቈጥታ በእግሮችዋ ረገጠቻቸው። ምሕረትም ደግሞ በቻለችው መጠን ልታስወግዳቸው የቻለችውን ያህል አደረገች። ክርስቲያናም ደግሞ፦ ራቁ፥ ሂዱም፤ እንደምታዩት መንገደኞች ነንና፥ ደግሞም በወዳጆቻችን ቸርነት የምንኖር ስለ ሆንን የምናጣው ገንዘብ የለንም አለቻቸው።

መልከ ጥፉዎቹ፦ ከሁለቱም ሰዎች አንዱ እንዲህ አለ፦ ስለ ገንዘብ አላጠቃናችሁም፤ ነገር ግን የምንለምናችሁን አንዲት ትንሽ ልመና ብቻ ብትፈጽሙልን ለዘላለም የታደላችሁ ሴቶች እንደምናደርጋችሁ ልንነግራችሁ መጥተናል።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም ምን ማለታቸው እንደ ሆነ ገምታ እንደ ገና እንዲህ ብላ መለሰች፦ የምትለምኑትን አንሰማም፥ ልብም አንለውም፥ አንታዘዝምም። ቸኩለናል፥ ልንቆይም አንችልም፤ ጉዳያችን የሕይወትና የሞት ጉዳይ ነው። እርስዋና ባልንጀራዋም እንደ ገና አልፈዋቸው ለመሄድ አዲስ ሙከራ አደረጉ፤ እነርሱ ግን መንገዳቸውን ከለከሉአቸው።

መልከ ጥፉዎቹ፦ እነርሱም፦ በሕይወታችሁ ላይ ጉዳት ልናደርስ አላሰብንም፤ የምንሻው ሌላ ነገር ነው አሉ።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ አዎን፥ ሥጋችንንና ነፍሳችንን ትሻላችሁ፤ የመጣችሁት ለዚህ እንደ ሆነ አውቃለሁና፤ እኛ ግን የወደፊት ደኅንነታችንን አደጋ ላይ በሚጥል እንደዚህ ባለ ወጥመድ ውስጥ እንድንገባ ራሳችንን ከምንሰጥ ይልቅ በዚሁ ስፍራ መሞትን እንመርጣለን። ይህንም ብለው ሁለቱም በታላቅ ድምፅ ጮኹ፥ ገደሉን! ገደሉን! ብለውም ተጣሩ፤ እንዲሁም ለሴቶች ጥበቃ ከተሰጡት ሕግጋት በታች ራሳቸውን አስጠጉ። ዘዳግም 22:25-27። ሰዎቹ ግን ሊያሸንፉአቸው አስበው አሁንም ወደ እነርሱ ቀረቡ። ስለዚህ ደግመው ጮኹ።

እንዳልሁትም ከገቡበት በር ብዙ የራቁ ስላልነበሩ፥ ድምፃቸው ከነበሩበት ስፍራ እስከዚያ ድረስ ተሰማ፤ ስለዚህ ከቤቱ ሰዎች አንዳንዶቹ ወጡ፥ የክርስቲያናም ድምፅ እንደ ሆነ አውቀው ሊረዱአት ፈጥነው መጡ። እነርሱን ለማየት በደረሱ ጊዜ ግን ሴቶቹ በታላቅ ግብግብ ውስጥ ነበሩ፤ ልጆቹም ደግሞ አጠገባቸው ቆመው ያለቅሱ ነበር። ሊረዳቸውም የመጣው ሰው ወደ ወሮበሎቹ እየጮኸ፦ ይህ የምታደርጉት ምንድር ነው? የጌታዬን ሕዝብ በደል እንዲሠሩ ታደርጋላችሁን? አለ። ደግሞም ሊይዛቸው ሞከረ፤ እነርሱ ግን ታላቁ ውሻ ወደ ነበረው ሰው የአትክልት ቦታ በቅጥሩ ላይ ዘለው አመለጡ፤ እንዲሁም ውሻው ጠባቂያቸው ሆነ። ይህም ነጻ አውጪ ወደ ሴቶቹ ቀርቦ እንዴት እንደ ሆኑ ጠየቃቸው። እነርሱም እንዲህ ብለው መለሱለት፦ ልዑልህን እናመሰግናለን፥ በመጠኑ ደኅና ነን፤ ብቻ በጥቂቱ ደንግጠናል፤ አንተንም ደግሞ ልትረዳን ስለ መጣህ እናመሰግንሃለን፤ ያለዚያ እንሸነፍ ነበር።

ነጻ አውጪ፦ ከጥቂት ተጨማሪ ቃላትም በኋላ ይህ ነጻ አውጪ እንዲህ አለ፦ በላይኛው በር በተቀበሉአችሁ ጊዜ ደካሞች ሴቶች ብቻ እንደ ሆናችሁ እያወቃችሁ መሪ እንዲሰጣችሁ ጌታን ስላልለመናችሁ እጅግ ተደነቅሁ፤ ያን ጊዜ እነዚህን መከራዎችና አደጋዎች ባመለጣችሁ ነበር፤ እርሱ መሪ ይሰጣችሁ ነበርና።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ ወዮ! አሁን ባገኘነው በረከት እጅግ ተማርከን ስለ ነበር ወደፊት የሚመጡትን አደጋዎች ረሳናቸው። ደግሞስ በንጉሡ ቤተ መንግሥት አጠገብ እንደዚህ ያሉ ክፉዎች ተደብቀው ሊኖሩ እንደሚችሉ ማን ያስብ ነበር? በእርግጥ ጌታችንን መሪ ብንለምነው መልካም በሆነልን ነበር፤ ነገር ግን ጌታችን ለጥቅማችን እንደሚሆን ስላወቀ ከእኛ ጋር መሪ ያልላከው ስለ ምን እንደ ሆነ እደነቃለሁ።

ነጻ አውጪ፦ ያልተለመኑ ነገሮችን መስጠት ሁልጊዜ አስፈላጊ አይደለም፤ እንዲህ በማድረግ ዋጋቸው እንዳይቀልል ነው፤ የአንድ ነገር ማጣት በተሰማ ጊዜ ግን፥ በዚያ በተሰማው ሰው ዓይን ለእርሱ በእውነት የሚገባውን ግምት ያገኛል፥ ስለዚህም ከዚያ በኋላ በአግባቡ ይጠቀምበታል። ጌታዬ መሪ ሰጥቶአችሁ ቢሆን ኖሮ፥ መሪ ባለመለመናችሁ የሠራችሁትን ያን ቸልተኝነት አሁን ልታዝኑበት ምክንያት እንዳገኛችሁ እንዲሁ ባላዘናችሁበት ነበር። እንዲሁም ነገር ሁሉ ለበጎ ይሠራል፥ ይበልጥም ጠንቃቆች እንድትሆኑ ያደርጋችኋል።

ክርስቲያና፦ ወደ ጌታዬ ተመልሰን ሞኝነታችንን እንናዘዝና መሪ እንለምነውን?

ነጻ አውጪ፦ ሞኝነታችሁን መናዘዛችሁን እኔ ለእርሱ አቀርብለታለሁ። ተመልሳችሁ መሄድ አያስፈልጋችሁም፤ በምትደርሱበት ስፍራ ሁሉ አንዳች ጕድለት አታገኙምና፤ ጌታዬ መንገደኞቹን ለመቀበል ባዘጋጀው በእያንዳንዱ ማደሪያ ከማናቸውም ጥቃት ሁሉ የሚያስታጥቃቸው በቂ ነገር አለ። ነገር ግን እንዳልሁት፥ ያደርግላቸው ዘንድ እነርሱ ስለዚህ ይጠይቁታል። ሕዝቅኤል 36:37። ለመለመንም የማይገባ ነገር ደካማ ነገር ነው። ይህንም ካለ በኋላ ወደ ስፍራው ተመለሰ፥ መንገደኞቹም መንገዳቸውን ቀጠሉ።

ምሕረት፦ ምሕረትም እንዲህ አለች፦ እንዴት ያለ ድንገተኛ ድንጋጤ ነው! ከአደጋ ሁሉ ያለፍን መስሎኝ ነበር፥ ከእንግዲህም ወዲህ ኀዘን የማናይ መስሎኝ ነበር።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም ምሕረትን እንዲህ አለቻት፦ እኅቴ ሆይ፥ የዋህነትሽ በብዙ ነገር ሰበብ ሊሆንልሽ ይችላል፤ እኔ ግን ከቤቴ ደጅ ሳልወጣ ይህን አደጋ አይቼው ስለ ነበር፥ ዝግጅትም ሊደረግ በሚቻልበት ጊዜ ስላልተዘጋጀሁለት ጥፋቴ እጅግ የከፋ ነው። እጅግ ልወቀስ ይገባኛል።

ምሕረት፦ ምሕረትም እንዲህ አለች፦ ከቤትሽ ሳትወጪ ይህን እንዴት አወቅሽ? እባክሽ ይህን እንቆቅልሽ ግለጪልኝ።

ክርስቲያና፦ እነግርሻለሁ። ከቤቴ ደጅ እግሬን ሳላወጣ፥ አንድ ሌሊት በአልጋዬ ተኝቼ ሳለሁ ስለዚህ ነገር ሕልም አየሁ፤ በዓለም ላይ ማንም ሊመስላቸው በሚችለው መጠን እነዚህን የሚመስሉ ሁለት ሰዎች በአልጋዬ ግርጌ ቆመው መዳኔን እንዴት እንደሚከለክሉ ሲማከሩ ያየሁ መሰለኝ። የተናገሩትንም ቃል እንዳለ እነግርሻለሁ። እንዲህ አሉ፦ (ይህም በጭንቀቴ ውስጥ በነበርሁበት ጊዜ ነበረ፤) ይህችን ሴት ምን እናድርጋት? ነቅታም ተኝታም ይቅርታን ለማግኘት ትጮኻለችና፤ እንደ ጀመረች እንድትቀጥል ብንተዋት ባልዋን እንዳጣነው እርስዋንም እናጣታለን። ይህም እንደምታውቂው እንድጠነቀቅና ዝግጅት ሊደረግ በሚቻልበት ጊዜ እንድዘጋጅ ሊያደርገኝ በተገባ ነበር።

ምሕረት፦ ምሕረትም እንዲህ አለች፦ እንግዲህ በዚህ ቸልተኝነት የራሳችንን ጕድለት እንድናይ ምክንያት እንደ ተሰጠን፥ እንዲሁ ጌታችን በዚህ አጋጣሚ የጸጋውን ባለ ጠግነት ሊገልጥ ምክንያት አደረገው፤ እንደምናየው ሳንለምነው በቸርነቱ ተከትሎናል፥ ከእኛም ከበረቱት ሰዎች እጅ በፈቃዱ በጎነት ብቻ አድኖናል።

እንዲሁም ጥቂት ጊዜ ተጨማሪ ከተነጋገሩ በኋላ በመንገዱ ላይ ወደ ቆመ አንድ ቤት ቀረቡ፤ ይህም ቤት በዚህ በመንገደኛው ጉዞ መዝገብ የመጀመሪያ ክፍል በሰፊው ተጽፎ እንደምታገኙት ለመንገደኞች ዕረፍት የተሠራ ነበረ። ወደ ቤቱም (ወደ ተርጓሚው ቤት) ቀረቡ፤ ወደ ደጁም በደረሱ ጊዜ በቤቱ ውስጥ ታላቅ ንግግር ሰሙ። ጆሮአቸውንም አቅንተው ሲያደምጡ የክርስቲያና ስም ሲጠራ የሰሙ መሰላቸው፤ ስለ እርስዋና ስለ ልጆችዋ ወደ መንገደኝነት መውጣት የሚነገረው ወሬ ከእርስዋ አስቀድሞ ደርሶ እንደ ነበር ልታውቁ ይገባችኋልና። ይህም እጅግ ደስ አሰኛቸው፤ እርስዋ የክርስቲያን ሚስት፥ ያቺ ከጥቂት ጊዜ በፊት ስለ መንገደኝነት መስማት እንኳ የማትወድ የነበረችው ሴት እንደ ሆነች ሰምተው ነበርና። ስለዚህ ዝም ብለው ቆሙ፥ በውስጥ ያሉት መልካም ሰዎችም በደጅ ቆማ ትኖራለች ብለው ያላሰቡአትን እርስዋን ሲያመሰግኑ ሰሙ። በመጨረሻም ክርስቲያና ቀደም ብላ በበሩ እንዳደረገችው አንኳኳች። ባንኳኳችም ጊዜ አንዲት ወጣት ልጃገረድ ወደ ደጁ መጣች፥ በሩንም ከፍታ ተመለከተች፤ እነሆም ሁለት ሴቶች በዚያ ነበሩ።

ልጃገረዲቱ፦ ልጃገረዲቱም፦ በዚህ ስፍራ ማንን ልታነጋግሩ ትሻላችሁ? አለቻቸው።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ ብላ መለሰች፦ ይህ ስፍራ መንገደኞች ለሆኑት የተፈቀደ ስፍራ እንደ ሆነ እናውቃለን፤ እኛም አሁን በዚህ ደጅ ያለነው እንደዚሁ ነን፤ ስለዚህ አሁን የመጣንበትን ነገር ተካፋዮች እንድንሆን እንለምናለን፤ እንደምታዪው ቀኑ እጅግ መሽቶአል፥ እኛም ዛሬ ማታ ከዚህ ወዲያ መሄድ አንወድም።

ልጃገረዲቱ፦ እባክሽ፥ በውስጥ ላለው ለጌታዬ እነግረው ዘንድ ስምሽን ማን ልበል?

ክርስቲያና፦ ስሜ ክርስቲያና ነው፤ ከአያሌ ዓመታት በፊት በዚህ መንገድ የተጓዘው የዚያ መንገደኛ ሚስት ነበርሁ፤ እነዚህም አራቱ ልጆቹ ናቸው። ይህችም ልጃገረድ ደግሞ ባልንጀራዬ ናት፥ እርስዋም ደግሞ ወደ መንገደኝነት ትሄዳለች።

ንጽሕት፦ ንጽሕትም (ስምዋ ይህ ነበረና) ወደ ውስጥ ሮጣ ገባች፥ በውስጥ ላሉትም እንዲህ አለች፦ በደጅ ያለው ማን እንደ ሆነ ልታስቡ ትችላላችሁን? ክርስቲያናና ልጆችዋ፥ ባልንጀራዋም፥ ሁሉም በዚህ ለመስተናገድ እየጠበቁ ናቸው። እነርሱም በደስታ ዘለሉ፥ ሄደውም ለጌታቸው ነገሩት። እርሱም ወደ ደጁ መጣ፥ ወደ እርስዋም ተመልክቶ እንዲህ አለ፦ ደጉ ሰው ክርስቲያን ወደ መንገደኛ ሕይወት በሄደ ጊዜ ትቶአት የሄደው ያቺ ክርስቲያና አንቺ ነሽን?

ክርስቲያና፦ የባሌን ጭንቀት እስከ መናቅ ድረስ ልበ ደንዳና የነበርሁ፥ በጉዞውም ብቻውን እንዲሄድ የተውሁት ያቺ ሴት እኔ ነኝ፤ እነዚህም አራቱ ልጆቹ ናቸው፤ አሁን ግን ከዚህ መንገድ በቀር ቀና መንገድ እንደሌለ ስለ ተረዳሁ እኔም ደግሞ መጥቻለሁ።

ተርጓሚው፦ እንግዲህ ልጁን እንዲህ ስላለው ሰው የተጻፈው ተፈጸመ፦ «ዛሬ ሂድና በወይኔ አትክልት ሥራ፤ እርሱም አባቱን፦ አልወድም አለ፤ ኋላ ግን ተጸጸተና ሄደ።» ማቴዎስ 21:29።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ እንዲሁ ይሁን፤ አሜን። እግዚአብሔር ይህን ቃል በእኔ ላይ እውነተኛ ያድርገው፤ በመጨረሻም ያለ እድፍና ያለ ነቀፋ በሰላም በእርሱ ዘንድ እገኝ ዘንድ ይስጠኝ።

ተርጓሚው፦ ነገር ግን ስለ ምን እንዲህ በደጅ ቆመሽ ትኖሪያለሽ? አንቺ የአብርሃም ልጅ ሆይ፥ ግቢ፤ አሁን ስለ አንቺ ስንነጋገር ነበርን፤ መንገደኛ እንደ ሆንሽ ወሬው አስቀድሞ ደርሶልናልና። ልጆች ሆይ፥ ኑ ግቡ፤ አንቺ ልጃገረድ ሆይ፥ ነዪ ግቢ። እንዲሁም ሁሉንም ወደ ቤት አስገባቸው።

ወደ ውስጥም በገቡ ጊዜ ተቀምጠው እንዲያርፉ ተነገራቸው፤ ይህንም ባደረጉ ጊዜ በቤቱ ውስጥ መንገደኞችን የሚያገለግሉት ሊያዩአቸው ወደ ክፍሉ መጡ። አንዱም ፈገግ አለ፥ ሌላውም ፈገግ አለ፥ ክርስቲያና መንገደኛ ስለ ሆነች ሁሉም በደስታ ፈገግ አሉ፤ ወደ ልጆቹም ደግሞ ተመለከቱ፤ በፍቅር እንደ ተቀበሉአቸው ምልክት ፊታቸውን በእጃቸው ዳበሱአቸው፤ ለምሕረትም ደግሞ በፍቅር ተመላለሱላት፥ ሁሉንም ወደ ጌታቸው ቤት እንኳን ደኅና መጣችሁ አሉአቸው።

ከጥቂት ጊዜም በኋላ፥ እራቱ ገና ስላልደረሰ፥ ተርጓሚው ትርጉም ወዳላቸው ክፍሎቹ ወሰዳቸው፥ የክርስቲያና ባል ክርስቲያን ከጥቂት ጊዜ በፊት ያየውንም አሳያቸው። ስለዚህ በዚያ በብረት ቤት ውስጥ ያለውን ሰው፥ ሰውየውንና ሕልሙን፥ በጠላቶቹ መካከል መንገዱን ቈርጦ ያለፈውን ሰው፥ ከሁሉም የሚበልጠውንም ሰው ሥዕል፥ ከእነዚህም ጋር በዚያን ጊዜ ለክርስቲያን እጅግ ጠቃሚ የነበሩትን የቀሩትን ነገሮች አዩ።

ይህም ከተፈጸመ በኋላ፥ እነዚያም ነገሮች በክርስቲያናና በጓደኞችዋ በመጠኑ ከተብላሉ በኋላ፥ ተርጓሚው እንደ ገና ለብቻቸው ወሰዳቸው፤ በመጀመሪያም ወደ ታች ብቻ እንጂ ወደ ሌላ አቅጣጫ መመልከት የማይችል፥ በእጁም የጕድፍ መንሽ የያዘ ሰው ወደ ነበረበት ክፍል አስገባቸው። በራሱም በላይ በእጁ ሰማያዊ አክሊል የያዘ አንድ ሰው ደግሞ ቆሞ ነበር፥ ያንንም አክሊል በጕድፍ መንሹ ፋንታ ይሰጠው ዘንድ አቀረበለት፤ ሰውየው ግን ቀና ብሎም አላየም፥ ልብም አላለም፥ ይልቁንም ገለባውን፥ ትናንሽ እንጨቶችንና የወለሉን ትቢያ ወደ ራሱ ያግበሰብስ ነበር።

ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ የዚህን ትርጉም በመጠኑ የማውቀው ይመስለኛል፤ ይህ የዚህ ዓለም ሰው ምሳሌ ነውና፤ ደጉ ጌታዬ ሆይ፥ እንዲህ አይደለምን?

ተርጓሚው፦ እርሱም እንዲህ አለ፦ በትክክል ተናገርሽ፤ የጕድፍ መንሹም ሥጋዊ አሳቡን ያሳያል። በእጁም ሰማያዊውን አክሊል ይዞ ከላይ ወደ እርሱ የሚጣራው የሚለውን ከማድረግ ይልቅ ገለባንና እንጨትን የወለሉንም ትቢያ ለማግበስበስ ሲተጋ ማየትሽ፥ ሰማይ ለአንዳንዶች እንደ ተረት ብቻ እንደ ሆነ፥ በዚህም ያሉት ነገሮች ብቻ እውነተኛ ነገሮች ሆነው እንደሚቈጠሩ ለማሳየት ነው። ደግሞም ሰውየው ወደ ታች ብቻ እንጂ ወደ ሌላ አቅጣጫ መመልከት እንዳይችል መታየቱ፥ ምድራዊ ነገሮች በሰዎች አእምሮ ላይ በኃይል በሠለጠኑ ጊዜ ልባቸውን ፈጽመው ከእግዚአብሔር እንደሚያርቁት ልታውቂ ነው።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ ኦ፥ ከዚህ የጕድፍ መንሽ አድነኝ። ምሳሌ 30:8።

ተርጓሚው፦ ተርጓሚውም እንዲህ አለ፦ ያ ጸሎት ዝጎ እስኪቀር ድረስ ተረስቶ ተቀምጦአል፤ «ባለ ጠግነትን አትስጠኝ» የሚለው ጸሎት ከዐሥር ሺህ ሰው የአንዱ ጸሎት እንኳ እምብዛም አይደለም። ገለባ፥ እንጨትና ትቢያ ዛሬ ለብዙዎቹ የሚፈለጉ ታላላቅ ነገሮች ናቸው።

በዚህ ጊዜ ክርስቲያናና ምሕረት አለቀሱ፥ እንዲህም አሉ፦ ወዮ! ይህ እጅግ እውነት ነው።

ተርጓሚውም ይህን ካሳያቸው በኋላ በቤቱ ውስጥ ካለው ሁሉ ወደሚበልጠው ክፍል አስገባቸው፤ እጅግ ያማረ ክፍል ነበረ። በዙሪያውም እንዲመለከቱና በዚያ የሚጠቅም ነገር ያገኙ እንደ ሆነ እንዲያዩ አዘዛቸው። እነርሱም ዙሪያውን ደጋግመው ተመለከቱ፤ በግድግዳው ላይ ካለች እጅግ ታላቅ ሸረሪት በቀር የሚታይ ነገር አልነበረምና፥ እርስዋንም ልብ አላሏትም።

ምሕረት፦ ምሕረትም፦ ጌታዬ ሆይ፥ አንዳች አላይም አለች፤ ክርስቲያና ግን ዝም አለች።

ተርጓሚው፦ ተርጓሚው ግን፦ እንደ ገና ተመልከቱ አለ። እርስዋም እንደ ገና ተመለከተችና፦ በግድግዳው ላይ በእጆችዋ ከተንጠለጠለች አንዲት አስቀያሚ ሸረሪት በቀር በዚህ ምንም የለም አለች። እርሱም፦ በዚህ ሁሉ ሰፊ ክፍል ውስጥ አንዲት ሸረሪት ብቻ አለችን? አለ። በዚህ ጊዜ ክርስቲያና ፈጥና የምታስተውል ሴት ነበረችና ዓይኖችዋ እንባ አቀረሩ፤ እንዲህም አለች፦ አዎን ጌታዬ ሆይ፥ በዚህ ከአንዲት የሚበዙ አሉ፤ አዎን፥ መርዛቸውም በእርስዋ ካለው እጅግ የሚያጠፋ ሸረሪቶች አሉ። ተርጓሚውም በደስታ ተመለከታትና፦ እውነትን ተናገርሽ አለ። ይህም ምሕረትን አሳፈራት፥ ልጆቹንም ፊታቸውን እንዲሸፍኑ አደረጋቸው፤ ሁሉም አሁን እንቆቅልሹን ማስተዋል ጀምረው ነበርና።

ተርጓሚውም እንደ ገና እንዲህ አለ፦ «ሸረሪት በእጅዋ ትይዛለች፥» እንደምታዩት፥ «በነገሥታትም ቤተ መንግሥት ትኖራለች።» ምሳሌ 30:28። ይህስ ለምን ተጻፈ? የኃጢአት መርዝ ምንም ያህል ቢሞላባችሁ፥ በእምነት እጅ በላይ ያለውን የንጉሡን ቤት የሚሻለውን ክፍል ልትይዙትና በእርሱ ልትኖሩ እንደምትችሉ ሊያሳያችሁ አይደለምን?

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም እንዲህ አለች፦ ስለዚህ ነገር በመጠኑ አስቤ ነበር፤ ነገር ግን ፈጽሞ ልገምተው አልቻልሁም። እኛ እንደ ሸረሪቶች እንደ ሆንን፥ በምንም ያማረ ክፍል ብንሆን እንደ አስቀያሚ ፍጥረታት እንደምንታይ አሰብሁ፤ ነገር ግን በዚህች ሸረሪት፥ በዚህች መርዘኛና መልከ ጥፉ ፍጥረት፥ እምነትን እንዴት እንደምንሠራበት እንማር ዘንድ እንደ ሆነ ወደ አሳቤ አልመጣም ነበር፤ ቢሆንም እርስዋ በእጅዋ ይዛለች፥ እንደማየውም በቤቱ ውስጥ ካለው ሁሉ በሚበልጠው ክፍል ትኖራለች። እግዚአብሔር ምንም በከንቱ አልፈጠረም።

በዚያን ጊዜ ሁሉም ደስ ያላቸው ይመስሉ ነበር፤ ነገር ግን እንባ በዓይኖቻቸው ሞልቶ ነበር፤ ቢሆንም እርስ በርሳቸው ተያዩ፥ በተርጓሚውም ፊት ደግሞ ዝቅ ብለው እጅ ነሡ።

ወደ ሌላም ክፍል አስገባቸው፤ በዚያም ዶሮና ጫጩቶችዋ ነበሩ፥ ለጥቂት ጊዜም እንዲመለከቱ አዘዛቸው። ከጫጩቶቹም አንዲቱ ውኃ ልትጠጣ ወደ ገንዳው ሄደች፥ በጠጣችም ቍጥር ራስዋንና ዓይኖችዋን ወደ ሰማይ ታነሣ ነበር። እርሱም፦ ይህች ትንሽ ጫጩት የምታደርገውን እዩ፥ ምሕረታችሁ ከወዴት እንደሚመጣ ቀና ብላችሁ እያያችሁ በመቀበል ታውቁ ዘንድ ከእርስዋ ተማሩ አለ። ደግሞም፦ እንደ ገና ልብ ብላችሁ ተመልከቱ አለ፤ እነርሱም ልብ አሉ፥ ዶሮዪቱም ወደ ጫጩቶችዋ በአራት ዓይነት መንገድ እንደምትሄድ አስተዋሉ፦ 1. የዘወትር ጥሪ ነበራት፥ ይህንም ቀኑን ሙሉ ታደርገዋለች። 2. የተለየ ጥሪ ነበራት፥ ይህንም አንዳንድ ጊዜ ብቻ ታደርገው ነበር። 3. የምታቅፍበት ድምፅ ነበራት። ማቴዎስ 23:37። ደግሞም 4. የማስጠንቀቂያ ጩኸት ነበራት።

እርሱም እንዲህ አለ፦ እንግዲህ ይህችን ዶሮ ከንጉሣችሁ ጋር፥ እነዚህንም ጫጩቶች ከሚታዘዙለት ጋር አመሳስሉ፤ እንደ እርስዋ እርሱ ራሱ ደግሞ ወደ ሕዝቡ የሚሄድባቸው መንገዶች አሉትና። በዘወትር ጥሪው ምንም አይሰጥም፤ በተለየ ጥሪው ግን ሁልጊዜ የሚሰጠው ነገር አለው፤ ከክንፉ በታች ላሉትም የሚያቅፍበት ድምፅ ደግሞ አለው፤ ጠላትም ሲመጣ ባየ ጊዜ የሚያስጠነቅቅበት ጩኸት አለው። ውዶቼ ሆይ፥ ሴቶች ስለ ሆናችሁና እነዚህ ነገሮች ለእናንተ ቀላል ስለ ሆኑ እንደዚህ ያሉ ነገሮች ወዳሉበት ክፍል ልመራችሁ መረጥሁ።

ክርስቲያና፦ ክርስቲያናም፦ ጌታዬ ሆይ፥ እባክህ ተጨማሪ ነገር እናይ ዘንድ ፍቀድልን አለች። እርሱም ወደ መታረጃው ቤት አስገባቸው፤ በዚያም አንድ አራጅ በግ ያርድ ነበር፤ እነሆም በጊቱ ጸጥ ብላ ነበር፥ ሞትዋንም በትዕግሥት ተቀበለች። ተርጓሚውም እንዲህ አለ፦ ከዚህች በግ ያለ ማጕረምረምና ያለ ማማረር መከራን መቀበልንና በደልን መታገሥን ልትማሩ ይገባችኋል። ሞትዋን እንዴት በጸጥታ እንደምትቀበል፥ ሳትቃወምም ቍርበትዋ ከጆሮዎችዋ ላይ እንዲገፈፍ እንደምትፈቅድ እዩ። ንጉሣችሁ በጎቹ ብሎ ይጠራችኋል።

ከዚህም በኋላ ብዙ ዓይነት አበቦች ወደ ነበሩበት ወደ አትክልቱ ቦታ መራቸው፤ እርሱም፦ እነዚህን ሁሉ ታያላችሁን? አለ። ክርስቲያናም፦ አዎን አለች። እርሱም ደግሞ እንዲህ አለ፦ እነሆ፥ አበቦቹ በቁመት፥ በዓይነት፥ በቀለም፥ በሽታና በጥቅም የተለያዩ ናቸው፤ አንዳንዶቹም ከሌሎቹ የተሻሉ ናቸው፤ ደግሞም አትክልተኛው በተከላቸው ስፍራ በዚያው ይቆማሉ፥ እርስ በርሳቸውም አይጣሉም።

ደግሞም በስንዴና በእህል ወደ ዘራው እርሻው አስገባቸው፤ ሲመለከቱ ግን የሁሉም ራስ ተቈርጦ ነበር፥ አገዳው ብቻ ቀርቶ ነበር። እርሱም ደግሞ እንዲህ አለ፦ ይህ መሬት ፍግ ተደረገበት፥ ታረሰም፥ ተዘራም፤ ነገር ግን መከሩን ምን እናድርገው? ክርስቲያናም፦ ከፊሉን አቃጥል፥ የቀረውንም ፍግ አድርገው አለች። ተርጓሚውም ደግሞ እንዲህ አለ፦ እንደምታዩት የምትፈልጉት ፍሬ ነው፤ ስለ እርሱም ማጣት ለእሳትና በሰዎች እግር ለመረገጥ ትፈርዱበታላችሁ፤ በዚህ ራሳችሁን እንዳትፈርዱ ተጠንቀቁ።

ከውጭም ወደ ቤት ሲመለሱ አንድ ትንሽ ቀይ ደረት ወፍ ታላቅ ሸረሪት በአፉ ይዞ አዩ። ተርጓሚውም፦ እዚህ ተመልከቱ አለ። እነርሱም ተመለከቱ፥ ምሕረትም ተደነቀች፤ ክርስቲያና ግን እንዲህ አለች፦ እንደ ቀይ ደረት ወፍ ላለ እንደዚህ ላለ ውብ ትንሽ ወፍ ይህ እንዴት ያለ ውርደት ነው! እርሱ ደግሞ ከብዙ ወፎች ይልቅ ከሰዎች ጋር ወዳጅነትን መጠበቅ የሚወድ ወፍ ነው! በዳቦ ፍርፋሪ ወይም ጉዳት በሌለው በሌላ እንደዚህ ባለ ነገር የሚኖሩ መስሎኝ ነበር፤ አሁን ከቀድሞው ይልቅ ጠላሁት።

ተርጓሚውም እንዲህ ብሎ መለሰ፦ ይህ ቀይ ደረት ወፍ አንዳንድ ሃይማኖተኞችን ለመግለጽ እጅግ የሚስማማ ምሳሌ ነው፤ በዓይን ሲታዩ እንደዚህ ቀይ ደረት ወፍ በድምፅ፥ በቀለምና በአካሄድ ውቦች ናቸውና። ደግሞም ቅን ለሆኑ ሃይማኖተኞች እጅግ ታላቅ ፍቅር ያላቸው ይመስላሉ፤ ከሌሎችም ሁሉ በላይ ከእነርሱ ጋር ሊተባበሩና በኅብረታቸው ሊኖሩ የሚመኙ ይመስላሉ፥ በደጉ ሰው ፍርፋሪ ሊኖሩ እንደሚችሉ ያህል። የእግዚአብሔርን ሰዎች ቤትና የጌታን ሥርዓቶች የሚያዘወትሩትም ስለዚህ እንደ ሆነ ያስመስላሉ፤ ለብቻቸው በሆኑ ጊዜ ግን እንደ ቀይ ደረት ወፉ ሸረሪቶችን ይይዛሉ፥ ይውጣሉም፤ ምግባቸውን ይለውጣሉ፥ በደልን ይጠጣሉ፥ ኃጢአትንም እንደ ውኃ ይጋታሉ።

ዳግመኛም ወደ ቤት በገቡ ጊዜ፥ እራቱ ገና ስላልደረሰ፥ ክርስቲያና ተርጓሚው ሌሎች የሚጠቅሙ ነገሮችን ያሳያቸው ወይም ይነግራቸው ዘንድ እንደ ገና ለመነችው።

ተርጓሚውም እንዲህ ብሎ ጀመረ፦ ዐሣማ በወፈረች ቍጥር ጭቃን አብዝታ ትመኛለች፤ በሬም በወፈረ ቍጥር እየቦረቀ ወደ መታረጃው ይሄዳል፤ ሴሰኛውም ሰው ጤናው በበዛ ቍጥር ወደ ክፋት ይበልጥ ያዘነብላል። በሴቶች ዘንድ ንጹሕና ያማረ ልብስ ለብሶ የመሄድ ምኞት አለ፤ በእግዚአብሔርም ፊት ታላቅ ዋጋ ባለው ነገር ማጌጥ ውብ ነገር ነው። ዓመት ሙሉ በተከታታይ ነቅቶ ከማደር ይልቅ አንድ ወይም ሁለት ሌሊት ነቅቶ መጠበቅ ይቀላል፤ እንዲሁም ለአንድ ሰው እንደሚገባው እስከ መጨረሻ ከመጽናት ይልቅ በመልካም ሃይማኖቱን መግለጥ መጀመር ይቀላል። የመርከብ አለቃ ሁሉ በማዕበል ጊዜ በመርከቡ ውስጥ ካለው ሁሉ ዝቅተኛ ዋጋ ያለውን በፈቃዱ ወደ ባሕር ይጥላል፤ ነገር ግን የሚሻለውን አስቀድሞ የሚጥል ማን ነው? እግዚአብሔርን ከማይፈራ በቀር ማንም የለም። አንዲት ቀዳዳ መርከብን ታሰጥማለች፥ አንዲትም ኃጢአት ኃጢአተኛን ታጠፋለች። ወዳጁን የሚረሳ ለእርሱ ውለታ ቢስ ነው፤ አዳኙን የሚረሳ ግን ለራሱ ጨካኝ ነው። በኃጢአት እየኖረ ወደፊት ደስታን የሚጠባበቅ እንክርዳድን እየዘራ ጎተራውን በስንዴ ወይም በገብስ ለመሙላት እንደሚያስብ ሰው ነው። ሰው በመልካም ሊኖር ቢወድ የመጨረሻ ቀኑን ወደ ራሱ ያቅርብ፥ ሁልጊዜም ባልንጀራው ያድርገው። ሹክሹክታና የአሳብ መለዋወጥ ኃጢአት በዓለም እንዳለ ያረጋግጣሉ። እግዚአብሔር የናቀው ዓለም በሰዎች ዘንድ ይህን ያህል ዋጋ ያለው ሆኖ ከተቈጠረ፥ እግዚአብሔር የሚያመሰግነው ሰማይማ ምን ይሆን? በብዙ መከራ የተከበበው ሕይወት እንዲህ ልንለቀው የሚያስጠላን ከሆነ፥ በላይ ያለው ሕይወትማ ምን ይሆን? ሰው ሁሉ የሰዎችን በጎነት ከፍ አድርጎ ያመሰግናል፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር በጎነት እንደሚገባው ልቡ የሚነካ ማን ነው? ምግብ ልንበላ በተቀመጥን ቍጥር በልተን እናተርፋለን፤ እንዲሁም በኢየሱስ ክርስቶስ ዘንድ ዓለም ሁሉ ከሚያስፈልገው የሚበልጥ ዋጋና ጽድቅ አለ።

ተርጓሚውም ንግግሩን በጨረሰ ጊዜ እንደ ገና ወደ አትክልቱ ቦታ አወጣቸው፥ ውስጡ ፈጽሞ የበሰበሰና የተቦረቦረ፥ ነገር ግን የሚያድግና ቅጠል ያለው ወደ ሆነ ዛፍ ወሰዳቸው። ምሕረትም፦ ይህ ምን ማለት ነው? አለች። እርሱም እንዲህ አለ፦ ውጭው ያማረ ውስጡም የበሰበሰ ይህ ዛፍ በእግዚአብሔር የአትክልት ቦታ ያሉ ብዙዎች የሚመሰሉበት ነው፤ እነርሱም በአፋቸው ስለ እግዚአብሔር ከፍ ያለ ነገር ይናገራሉ፥ በእውነት ግን ለእርሱ አንዳች አያደርጉም፤ ቅጠላቸው ያማረ ነው፥ ልባቸው ግን ለዲያብሎስ የእሳት መለኰሻ ሣጥን ማቀጣጠያ ከመሆን በቀር ለምንም አይረባም።

አሁንም እራቱ ደረሰ፥ ማዕዱም ተዘረጋ፥ ሁሉም ነገር በገበታው ላይ ቀረበ፤ አንዱም ካመሰገነ በኋላ ተቀምጠው በሉ። ተርጓሚውም በቤቱ ያደሩትን በምግብ ጊዜ በዜማ ያስተናግዳቸው ልማዱ ነበረ፤ ስለዚህ ባለ ዜማዎቹ መሰንቆአቸውን ደረደሩ። የሚዘምርም አንድ ሰው ደግሞ ነበረ፥ እጅግ ያማረ ድምፅም ነበረው። መዝሙሩም ይህ ነበረ፦

«ጌታ ብቻውን መደገፊያዬ ነው፥

የሚመግበኝም እርሱ ነው፤

እንግዲህ እንዴት አንዳች ይጐድለኛል

ከሚያስፈልገኝ ነገር ሁሉ?»

መዝሙሩና ዜማው ባለቀ ጊዜ ተርጓሚው ክርስቲያናን እንዲህ ወደ መንገደኛ ሕይወት ራስዋን እንድትሰጥ በመጀመሪያ ያነሣሣት ምን እንደ ሆነ ጠየቃት። ክርስቲያናም እንዲህ ብላ መለሰች፦ በመጀመሪያ ባሌን ማጣቴ ወደ አሳቤ መጣ፥ በዚያም ከልቤ አዘንሁ፤ ይህ ሁሉ ግን ተፈጥሮአዊ ፍቅር ብቻ ነበረ። ከዚያም በኋላ የባሌ ጭንቀትና መንገደኝነቱ ወደ አሳቤ መጣ፥ ደግሞም በዚያ ነገር እንዴት እንደ ባለጌ እንደ ተመላለስሁበት ታሰበኝ። እንዲሁም በደለኛነት አእምሮዬን ያዘው፥ ወደ ኩሬውም ሊጐትተኝ በቀረበ ነበር፤ ነገር ግን በጊዜው ስለ ባሌ ደኅንነት ሕልም አየሁ፥ ደግሞም ባሌ የሚኖርበት አገር ንጉሥ ወደ እርሱ እንድመጣ የላከልኝ ደብዳቤ ደረሰኝ። ሕልሙና ደብዳቤው በአንድነት በአእምሮዬ ላይ እንዲህ ሠሩ፥ ወደዚህም መንገድ ግድ አሉኝ።

ተርጓሚው፦ ነገር ግን ከቤትሽ ደጅ ከመውጣትሽ በፊት አንዳች ተቃውሞ አላጋጠመሽምን?

ክርስቲያና፦ አዎን፥ ጎረቤቴ የሆነች ወይዘሮ ፈሪ የምትባል አንዲት ሴት ነበረች፤ እርስዋም ስለ አንበሶቹ ፍርሃት ባሌን ወደ ኋላ እንዲመለስ ሊያሳምነው የፈለገው ሰው ዘመድ ነበረች። እርስዋ ደግሞ፥ እርስዋ እንደ ጠራችው፥ ያሰብሁትን የተስፋ ቢስ ድፍረት ሥራ እያነሣች ሞኝ አደረገችኝ፤ ደግሞም ባሌ በመንገድ ያገኘውን ችግርና መከራ እያነሣች ከዚያ ልቤን ለማድከም የቻለችውን ያህል ገፋፋችኝ፤ ይህን ሁሉ ግን በመልካም ተወጣሁት። ነገር ግን በጉዞዬ እንዴት እንደሚያሰናክሉኝ ሲማከሩ የመሰሉኝን የሁለት መልከ ጥፉዎች ሕልም አየሁ፤ እርሱም እጅግ አስጨነቀኝ፤ አዎን፥ አሁንም በአእምሮዬ ይመላለሳል፥ የማገኛቸውም ክፉ ሊያደርጉብኝና ከመንገዴ ሊያስወጡኝ ያገኙኝ እንዳይሆኑ ብዬ የማገኘውን ሁሉ እንድፈራ ያደርገኛል። አዎን፥ ሰው ሁሉ እንዲያውቀው ባልወድም፥ ለጌታዬ ልነግረው እችላለሁ፤ በዚህና ወደ መንገዱ በገባንበት በር መካከል ገደሉን ብለን እስክንጮኽ ድረስ ሁለታችንም እጅግ ተጠቃን፤ ያጠቁንም ሁለቱ በሕልሜ ያየኋቸውን ሁለቱን ይመስሉ ነበር።

ተርጓሚውም እንዲህ አለ፦ ጅማሬሽ መልካም ነው፤ ፍጻሜሽም እጅግ ይበዛል። ወደ ምሕረትም ዘወር ብሎ እንዲህ አላት፦ አንቺስ ውዴ ሆይ፥ ወደዚህ እንድትመጪ ያነሣሣሽ ምንድር ነው?

ምሕረት፦ ምሕረትም አፈረች፥ ተንቀጠቀጠችም፥ ለጥቂት ጊዜም ዝም አለች።

ተርጓሚው፦ እርሱም፦ አትፍሪ፤ እመኚ ብቻ፥ ያሰብሽውንም ተናገሪ አለ።

ምሕረት፦ እርስዋም እንዲህ ብላ ጀመረች፦ ጌታዬ ሆይ፥ በእውነት ዝም እንድል የሚያስመኘኝ የልምድ ማጣቴ ነው፤ በመጨረሻም እንዳልጐድል ፍርሃት የሚሞላኝም እርሱ ነው። እንደ ወዳጄ እንደ ክርስቲያና ስለ ራእይና ስለ ሕልም መናገር አልችልም፤ ደግሞም መልካም ዘመዶች የነበሩትን ሰዎች ምክር እምቢ በማለቴ ማልቀስ ምን እንደ ሆነ አላውቅም።

ተርጓሚው፦ እንግዲህ ውዴ ሆይ፥ እንዳደረግሽው እንድታደርጊ ያሸነፈሽ ምንድር ነው?

ምሕረት፦ ወዳጃችን ይህች ከከተማችን ልትሄድ ዕቃዋን ስትሸክፍ፥ እኔና ሌላ አንዲት ሴት በአጋጣሚ ልናያት ሄድን። ደጁንም አንኳኳንና ገባን። በውስጥም ሆነን የምታደርገውን ባየን ጊዜ ምን ማለትዋ እንደ ሆነ ጠየቅናት። እርስዋም ወደ ባልዋ እንድትሄድ እንደ ተጠራች ነገረችን፤ ከዚያም ተነሥታ በሕልም እንዴት እንዳየችው ነገረችን፤ በአስደናቂ ስፍራ በማይሞቱት መካከል ሲኖር፥ አክሊል ደፍቶ፥ በገና እየደረደረ፥ በልዑሉ ማዕድ እየበላና እየጠጣ፥ ወደዚያም ስላመጣው ምስጋና እየዘመረለት፥ ወዘተ.። አሁንም እነዚህን ነገሮች ስትነግረን ልቤ በውስጤ የተቃጠለ መሰለኝ። በልቤም እንዲህ አልሁ፦ ይህ እውነት ከሆነ አባቴንና እናቴን የተወለድሁበትንም አገር እተዋለሁ፥ ቢቻለኝም ከክርስቲያና ጋር እሄዳለሁ። ስለዚህ ስለ እነዚህ ነገሮች እውነትነት ደግሜ ጠየቅኋት፥ ከእርስዋም ጋር እንድሄድ ትፈቅድልኝ እንደ ሆነ ጠየቅኋት፤ ከዚህ ወዲያ በከተማችን መኖር ከጥፋት አደጋ ጋር ብቻ እንደ ሆነ አሁን አይቼ ነበርና። ቢሆንም በከባድ ልብ ወጣሁ፤ ይህም መውጣትን ስላልወደድሁ ሳይሆን ብዙ ዘመዶቼ ወደ ኋላ ስለ ቀሩ ነው። እኔም በልቤ ፍላጎት ሁሉ መጥቻለሁ፥ ቢቻለኝም ከክርስቲያና ጋር ወደ ባልዋና ወደ ንጉሡ እሄዳለሁ።

ተርጓሚው፦ ለእውነት እምነት ሰጥተሻልና አወጣጥሽ መልካም ነው፤ አንቺ ለኑኃሚንና ለአምላክዋ ለእግዚአብሔር ስላላት ፍቅር አባትዋንና እናትዋን የተወለደችበትንም አገር ትታ ቀድሞ ወደማታውቀው ሕዝብ ልትሄድ እንደ ወጣችው እንደ ሩት ነሽ። «እግዚአብሔር ሥራሽን ይመልስልሽ፤ ከክንፎቹም በታች ልትጠጊ ከመጣሽበት ከእስራኤል አምላክ ከእግዚአብሔር ፍጹም ዋጋ ይሰጥሽ።» ሩት 2:11,12።

አሁንም እራቱ ተፈጸመ፥ ለመኝታም ተዘጋጀ፤ ሴቶቹ እያንዳንዳቸው ለብቻቸው ተኙ፥ ልጆቹም ለብቻቸው ተኙ። ምሕረትም በአልጋ ላይ ሳለች ከደስታዋ የተነሣ እንቅልፍ አልወሰዳትም፤ በመጨረሻ ሳይሳካልኝ እቀራለሁ የሚለው ጥርጣሬዋ ከቀድሞው ሁሉ ይልቅ አሁን ከእርስዋ ርቆ ነበርና። ስለዚህ እንዲህ ያለ ሞገስ ያደረገላትን እግዚአብሔርን እየባረከችና እያመሰገነች ተኛች።

በማለዳም ከፀሐይ ጋር ተነሥተው ለመሄድ ተዘጋጁ፤ ተርጓሚው ግን ጥቂት እንዲቆዩ ፈለገ፤ እርሱም፦ ከዚህ በሥርዓት ልትሄዱ ይገባችኋልና አለ። ከዚያም በመጀመሪያ በሩን የከፈተችላቸውን ልጃገረድ እንዲህ አላት፦ ውሰጃቸው፥ ወደ አትክልቱ ቦታ ወደ መታጠቢያውም አግቢያቸው፤ በዚያም እጠቢያቸው፥ በጉዞ ከሰበሰቡትም እድፍ አንጺያቸው። ልጃገረዲቱ ንጽሕትም ወሰደቻቸው፥ ወደ አትክልቱ ቦታም መራቻቸው፥ ወደ መታጠቢያውም አደረሰቻቸው፤ በዚያም ታጥበው ሊነጹ እንደሚገባቸው ነገረቻቸው፤ ጌታዋ ወደ መንገደኝነት ሲሄዱ በቤቱ የሚያርፉ ሴቶች ሁሉ እንዲህ እንዲያደርጉ ይወድ ነበርና። እነርሱም ገብተው ታጠቡ፤ አዎን፥ እነርሱና ልጆቹ ሁሉም ታጠቡ፤ ከዚያም መታጠቢያ መዓዛቸው ያማረና ንጹሓን ሆነው ብቻ ሳይሆን በመገጣጠሚያዎቻቸውም እጅግ ታድሰውና በርትተው ወጡ። ስለዚህ በተመለሱ ጊዜ ለመታጠብ ከወጡበት ጊዜ ይልቅ እጅግ ውብ ሆነው ታዩ።

ከአትክልቱ ቦታ ከመታጠቢያው በተመለሱ ጊዜ ተርጓሚው ወስዶ ተመለከታቸውና፦ «እንደ ጨረቃ ውቦች» አላቸው። ከዚያም በመታጠቢያው የታጠቡት የሚታተሙበትን ማኅተም አስመጣ። ማኅተሙም ቀረበ፥ ገና ወደሚሄዱባቸው ስፍራዎች ይታወቁ ዘንድ ምልክቱን በላያቸው አደረገ። ማኅተሙም የእስራኤል ልጆች፥ ዘጸአት 13: 8-10፥ ከግብፅ ምድር በወጡ ጊዜ የበሉት የፋሲካ ይዘትና ድምር ነበረ፤ ምልክቱም በዓይኖቻቸው መካከል ተደረገ። ይህም ማኅተም ውበታቸውን እጅግ ጨመረ፥ ለፊታቸው ጌጥ ነበረና። ደግሞም ግርማቸውን ጨመረ፥ ፊታቸውንም ከመላእክት ፊት ጋር ይበልጥ እንዲመሳሰል አደረገ።

ተርጓሚውም ደግሞ እነዚህን ሴቶች የምታገለግለውን ልጃገረድ እንዲህ አላት፦ ወደ ልብስ ቤት ግቢ፥ ለእነዚህም ሰዎች ልብስ አምጪ። እርስዋም ሄዳ ነጭ ልብስ አመጣች፥ በፊቱም አኖረችው፤ እርሱም እንዲለብሱት አዘዛቸው፤ ያማረ በፍታ ነጭና ንጹሕ ነበረ። ሴቶቹም እንዲህ ባጌጡ ጊዜ እርስ በርሳቸው የሚያስፈሩ መሰሉ፤ እያንዳንዳቸው በሌላዋ የሚያዩትን ያን ክብር በራሳቸው ማየት አልቻሉምና። ስለዚህ እያንዳንዳቸው ሌላዋን ከራሳቸው ይልቅ ማክበር ጀመሩ። አንዲቱ፦ አንቺ ከእኔ ይበልጥ ውብ ነሽ አለችና፤ ሌላዪቱም፦ አንቺ ከእኔ ይበልጥ የተዋብሽ ነሽ አለች። ልጆቹም ደግሞ ወደ ምን ዓይነት መልክ እንደ ተለወጡ ባዩ ጊዜ ተገርመው ቆሙ።