ደስ የሚያሰኙ ተራሮች

ከዚያም ደስ የሚያሰኙ ተራሮች ደረሱ። እነዚህ ተራሮች የኮረብታው ጌታ ናቸው። በዚያም የፍሬ ዛፎችን፣ የወይን ተክሎችን፣ ቍጥቋጦዎችን፣ ጫካዎችንና ምንጮችን አዩ። ከውኃውም ጠጡ፤ ከወይኑም በሉ። በኮረብቶቹ ራስ ላይ መንጎቻቸውን የሚጠብቁ ሰዎች ነበሩ። እነርሱም በመንገዱ ዳር ቆመው ነበር። ክርስቲያንና ተስፈኛ ለማረፍ በበትሮቻቸው ተደገፉ። ሰዎቹንም እንዲህ ብለው ጠየቁ፦ «እነዚህ ደስ የሚያሰኙ ተራሮች የማን ናቸው? በእነርሱ ላይ የሚሰማሩት በጎችስ የማን ናቸው?»

እረኞቹ፦ እነዚህ ኮረብቶች የአማኑኤል ናቸው። በጎቹም የእርሱ ናቸው። እርሱም ነፍሱን ስለ እነርሱ አኖረ።

ክርስቲያን፦ ወደ ሰማያዊቱ ከተማ የሚወስደው መንገድ ይህ ነውን?

እረኞቹ፦ አዎን፣ በትክክለኛው መንገድ ላይ ናችሁ።

ክርስቲያን፦ ምን ያህል ይርቃል?

እረኞቹ፦ በእውነት፣ ወደዚያ ለሚደርሱት ብቻ ቅርብ ነው። ለሌሎች ሁሉ ግን እጅግ ሩቅ ነው።

ክርስቲያን፦ መንገዱ ያለ አደጋ ነውን?

እረኞቹ፦ ደኅና ሊሆኑበት ለሚገባቸው ደኅና ነው። ኃጢአተኞች ግን በዚያ ይወድቃሉ።

ክርስቲያን፦ በመንገድ ላይ ለሚዝሉ ሰዎች እዚህ ማረፊያ አለን?

እረኞቹ፦ የእነዚህ ኮረብቶች ጌታ ወደዚህ የሚመጡትን እንድንረዳ አዞናል፤ ብናውቃቸውም ባናውቃቸውም። ስለዚህ የዚህ ስፍራ መልካም ነገር ሁሉ የእናንተ ነው።

ከዚያም በሕልሜ እረኞቹ እንዲህ ሲሉ አየሁ፦ «ከወዴት መጣችሁ? እስከዚህስ እንዴት ደረሳችሁ? ጉዞ ከሚጀምሩት ሰዎች መካከል እነዚህ ኮረብቶች ላይ የሚደርሱት ጥቂቶች ብቻ ናቸውና።»

ክርስቲያንና ተስፈኛ ታሪካቸውን በነገሩአቸው ጊዜ እረኞቹ በፍቅር ተመለከቷቸው። «ወደ ደስ የሚያሰኙ ተራሮች እንኳን በደስታ መጣችሁ!» አሏቸው።

ስማቸውም እውቀት፣ ልምድ፣ ንቁ እና ቅን ነበር። ክርስቲያንንና ተስፈኛን እጃቸውን ይዘው ወደ ድንኳኖቻቸው ወሰዷቸው። በዚያ ካለው ምግብ እንዲበሉ ጋበዟቸው። ብዙም ሳይቆዩ ለሌሊቱ ለማረፍ ተኙ።

ጠዋት ሲነጋ እረኞቹ ክርስቲያንንና ተስፈኛን ቀሰቀሷቸው። በየአቅጣጫው ውብ ነገር ወደሚታይበት ስፍራ ወሰዷቸው። ከዚያም ስሕተት ወደሚባል ከፍተኛ ኮረብታ ራስ ላይ ይዘዋቸው ወጡ። የኮረብታው ማዶ በጣም ገደላማ ነበር። እረኞቹም ወደ ኮረብታው ግርጌ ቍልቍል እንዲመለከቱ ነገሯቸው። ክርስቲያንና ተስፈኛ ቍልቍል ተመለከቱ። በዚያም ከኮረብታው ራስ ወድቀው የሞቱ ሰዎችን አዩ። እነዚህ ሰዎች ተታልለው የሳቱ ነበሩ፤ በሐሰተኛ መሪዎች ታምነው ነበርና።

እረኞቹም «ስለ እነዚህ ሰዎች አልሰማችሁምን?» አሉ።

ክርስቲያን፦ አዎን፣ ሰምቻለሁ።

እረኞቹ፦ እነዚህ እነርሱ ናቸው። እስከ ዛሬ ድረስ አልተቀበሩም። ሰዎች ወደዚህ ኮረብታ ጫፍ በጣም እንዳይቀርቡ እንዲጠነቀቁ ለማስጠንቀቂያ እዚህ ተትተዋል።

ከዚያም ጥንቃቄ ወደሚባል ተራራ ራስ እንደ ወሰዷቸው አየሁ። ወደ ሩቅም እንዲመለከቱ ነገሯቸው። እረኞቹም እንዲህ አሉ፦ «ከዚያ የአጥር መሻገሪያ ወደ ጥርጣሬ ምሽግ የሚወስድ መንገድ አለ። ምሽጉን የሚጠብቀው ግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ነው። በዚያ የምታዩአቸው ሰዎች እናንተ አሁን እንደ መጣችሁ መጥተው ነበር፤ እስከዚያ መሻገሪያ ድረስ ደረሱ። ትክክለኛው መንገድ ለመሄድ ሻካራ ስለ ነበረ በሜዳው በኩል ለማለፍ መረጡ። በዚያም ግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ያዛቸው፤ በጥርጣሬ ምሽግ ውስጥም ዘጋባቸው። ለጥቂት ጊዜ በጨለማ ጉድጓድ ውስጥ ታሰሩ። በመጨረሻም ዓይኖቻቸውን አሳውሮ አስወጣቸው። እስከ አሁንም በዚያ አሉ።» በዚህ ጊዜ ክርስቲያን ተስፈኛን ተመለከተ። ሁለቱም ተንሰቅስቀው አለቀሱ፤ ነገር ግን አንድም ቃል አልተናገሩም።

ከዚያም አራቱ እረኞች ጥርት ወደሚባል ከፍተኛ ኮረብታ ይዘዋቸው ወጡ። በዚያም ሩቅ በሚያሳይ መነጽር የሰማያዊቱን ከተማ በሮች እንዲያዩ ፈለጉ። ነገር ግን የክርስቲያንና የተስፈኛ እጆች ተንቀጠቀጡ፤ ስለዚህ በደንብ ማየት አልቻሉም።

ክርስቲያንና ተስፈኛ ጉዞአቸውን ለመቀጠል ባሰቡ ጊዜ ከእረኞቹ አንዱ የመንገዱን መግለጫ የያዘ ጽሑፍ ሰጣቸው። ቀጥሎ ያለው (ስሙ ልምድ ነበር) በተደገመበት ምድር ላይ እንዳይተኙ እንዲጠነቀቁ ነገራቸው። አራተኛው ደግሞ «እግዚአብሔር መንገዳችሁን ያቅና» ብሎ መረቃቸው። በዚህ ጊዜ ከሕልሜ ነቃሁ።