መስቀሉና የጠፋው ሸክም

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ክርስቲያን ሊሄድበት የሚገባው አውራ ጎዳና በሁለቱም ወገን ቅጥር ነበረው። የቅጥሩም ስም መዳን ነበር። ክርስቲያን በዚህ አውራ ጎዳና ሽቅብ ሮጠ፤ ነገር ግን በጀርባው ባለው ሸክም ምክንያት በብዙ ድካም ነበር። እንዲህ እየሮጠ ወደ አንድ ስፍራ ተቃረበ። በዚያ ስፍራ መስቀል ቆሞ ነበር፤ ከግርጌውም መቃብር ነበረ። ክርስቲያን ልክ ወደ መስቀሉ እንደ ደረሰ ሸክሙ ከጀርባው ተንሸራቶ ወደቀ። ወደ መቃብሩ አፍ ተጠግቶ ወደ ውስጥ ገባ፤ ከዚያ በኋላም አላየሁትም።

በዚያን ጊዜ ክርስቲያን ደስ አለው። በደስተኛ ልብም እንዲህ አለ፦ «በኀዘኑ ዕረፍት ሰጠኝ፤ በሞቱም ሕይወት ሰጠኝ።»

ቢሆንም ለጥቂት ጊዜ ዝም ብሎ ቆመ። መስቀሉን ማየት ብቻ ከሸክሙ እንዲህ ማሳረፉ አስደንቆት ነበርና። ሦስት አራት ጊዜም መስቀሉንና መቃብሩን ተመለከተ፤ እንባም በዓይኖቹ ሞላ። እንዲህ ቆሞ ሲያለቅስ፣ እነሆ፣ ሦስት የሚያበሩ ሰዎች ወደ እርሱ መጡ። ከእነርሱም አንዱ «ሰላም ለአንተ ይሁን! ኃጢአትህ ተሰረየችልህ» አለው። ሁለተኛው ቀርቦ ቡትቶውን አወለቀለት፤ አዲስ ልብስም አለበሰው። ሦስተኛው ደግሞ በፊቱ ላይ ምልክት አደረገለት፤ የታተመ ጥቅልልም ሰጠው። በመንገድ ሲሄድ እንዲመለከተው፣ በሰማያዊቱ ከተማ በርም እንዲሰጠው ነገረው። ከዚያም ትተውት ሄዱ።

ክርስቲያንም ከደስታው የተነሣ ሦስት ጊዜ ዘለለ። እየሄደም እንዲህ ብሎ ዘመረ፦ «ይህ እንዴት ያለ ስፍራ ነው! የተባረክህ መስቀል! የተባረክህ መቃብር! ይልቁንም ስለ እኔ ኀፍረትን የተቀበለው ጌታ የተባረከ ነው!»

እንዲህ እየሄደ ወደ አንድ ሸለቆ ደረሰ። በዚያም ሦስት ሰዎችን አየ። በከባድ እንቅልፍ ተኝተው ነበር፤ በእግሮቻቸውም ሰንሰለት ነበረ። የአንዱ ስም ገራገር፣ የሁለተኛው ሰነፍ፣ የሦስተኛው ደግሞ ትምክህተኛ ነበር። ክርስቲያንም እንዲህ ተኝተው ባያቸው ጊዜ ሊቀሰቅሳቸው ሄደ። እንዲህም አላቸው፦ «እናንተ በመርከብ ምሰሶ ጫፍ ላይ እንደሚተኙ ሰዎች ናችሁ፤ ሙት ባሕር ከእግራችሁ በታች ነውና። ተነሡ፣ ከእንቅልፋችሁ ንቁ፣ ከእኔም ጋር ኑ። እመኑኝ፤ ሰንሰለታችሁን እንድታወልቁ እረዳችኋለሁ።» በዚህ ጊዜ ዓይናቸውን ቀና አድርገው ተመለከቱት። ገራገርም «ገና ትንሽ መተኛት እፈልጋለሁ» አለ። ትምክህተኛም «እያንዳንዱ ሰው ለራሱ ይጠንቀቅ» አለ። ስለዚህ እንደ ገና ተጋድመው ተኙ።

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ሁለት ሰዎች ከቅጥሩ ጫፍ ላይ ዘለው ወረዱ። ወደ እርሱም ለመድረስ በጣም ፈጠኑ። ስማቸውም ሥርዓተኛና ግብዝ ነበር።

ክርስቲያን፦ ጌቶቼ ሆይ፣ ከወዴት መጣችሁ? ወዴትስ ትሄዳላችሁ?

ሥርዓተኛና ግብዝ፦ የተወለድነው በከንቱ ክብር ምድር ነው። ምስጋና ለማግኘት ወደ ጽዮን ተራራ እየሄድን ነው።

ክርስቲያን፦ ታዲያ በበሩ ለምን አልገባችሁም? «በበሩ የማይገባ በሌላ መንገድ ግን የሚወጣ እርሱ ሌባ» እንደ ሆነ አታውቁምን?

እነርሱም እንዲህ አሉት፦ በበሩ በኩል መሄድ በጣም ያዞራል። ከሁሉ የሚሻለው አቋራጭ መንገድ መያዝና እነርሱ እንዳደረጉት ቅጥሩን ዘሎ መግባት ነው።

ክርስቲያን፦ ነገር ግን እንደ ፈቃዱ በመንገዱ ባንሄድ፣ የምንሄድባት ከተማ ጌታ ስለዚህ ምን ያስባል?

እነርሱም ለክርስቲያን እንዲህ አሉት፦ ስለዚህ ነገር መጨነቅ አያስፈልግህም። ብዙ ዘመን ስለ ተለመደ ሕግ ሆኗል። ለብዙ ዓመታት እንዲህ ሲደረግ እንደ ነበር ማስረዳት እንችላለን። ክርስቲያን፦ ነገር ግን የእናንተ መንገድ በፍርድ ፊት ጸንቶ እንደሚቆም በእርግጥ ታውቃላችሁን?

እነርሱም «አዎን፣ ምንም ጥርጥር የለውም» አሉ። «ደግሞስ አንድ ጊዜ መንገዱ ላይ ከደረስን በየትም በኩል ብንገባ ምን ልዩነት አለው? ከገባን ገብተናል። አንተ በበሩ ገብተህ በመንገዱ ላይ ነህ፤ እኛም ቅጥሩን ዘለን የመጣን በመንገዱ ላይ ነን። ታዲያ የእኛ ነገር እንደ አንተ መልካም አይደለምን?»

ክርስቲያን፦ እኔ የምሄደው በጌታዬ ሥርዓት ነው፤ እናንተ ግን የምትሄዱት በራሳችሁ ምኞት ሥርዓት ነው። የመንገዱ ጌታ እንደ ሌቦች ይቈጥራችኋል፤ በመጨረሻም እውነተኞች ሆናችሁ አትገኙም።