ጠባቧ በርና የተርጓሚው ቤት

በመጨረሻም አንድ ታላቅ ሰው ወደ በሩ መጣ። ስሙ በጎ ፈቃድ ነበር። እርሱም «ማን ነህ? ከወዴት መጣህ? ምንስ ትፈልጋለህ?» አለ።

ክርስቲያን፦ ከጥፋት ከተማ መጣሁ። በጀርባዬ ላይ የኃጢአት ሸክም አለ። ነገር ግን ከሚመጣው ቍጣ ነጻ እንድሆን ወደ ጽዮን ተራራ እየሄድሁ ነው። መንገዴ በዚህ በር በኩል እንደ ሆነ ተነግሮኛል። ጌታዬ ሆይ፣ ታስገባኛለህን?

በጎ ፈቃድ፦ በፍጹም ልቤ።

ስለዚህ በሩን ወለል አድርጎ ከፈተው። ክርስቲያን ሲገባ ግን በጎ ፈቃድ ወደ ውስጥ ጐተተው።

ክርስቲያንም «ይህ ምን ማለት ነው?» አለ። በጎ ፈቃድም እንዲህ ብሎ ነገረው፦ ከዚህ በር ጥቂት ራቅ ብሎ አንድ ጠንካራ ምሽግ አለ። አለቃው ብዔል ዜቡል ነው። እርሱና በዚያ የሚኖሩት ሁሉ ወደ በሩ በሚመጡት ሰዎች ላይ ፍላጻ ይወረውራሉ። ሰዎቹ ሳይገቡ ሊገድሏቸው ይሞክራሉ።

ክርስቲያንም «በደስታም በፍርሃትም እገባለሁ» አለ። ከገባም በኋላ በበሩ ያለው ሰው «ወደዚህ ማን ላከህ?» አለው።

ክርስቲያን፦ ወንጌላዊ መጥቼ እንዳንኳኳ ነገረኝ (እኔም አንኳኳሁ)። አንተም ጌታዬ ማድረግ ያለብኝን እንደምትነግረኝ ነገረኝ።

በጎ ፈቃድ፦ እንድትገባ በሩ ለአንተ በሰፊው ተከፍቷል፤ ማንምም ሊዘጋው አይችልም።

ክርስቲያን፦ በመንገድ ላይ የደፈርኋቸው አደጋዎች ሁሉ አሁን ፍሬ ያፈሩልኝ ይመስለኛል።

በጎ ፈቃድ፦ ነገር ግን ማንም አብሮህ ያልመጣው ለምንድን ነው?

ክርስቲያን፦ ከወዳጆቼ አንዱም እንደ እኔ የሚያስፈራ ነገር እንዳለ አላየም።

በጎ ፈቃድ፦ መሸሽህን ያውቁ ነበርን?

ክርስቲያን፦ አዎን፤ ሚስቴና ልጆቼ ስሄድ አዩኝ። ሊያስቆሙኝ እየሮጡ ወጡ፤ ሲጮኹም ሰማኋቸው። ከወዳጆቼም አንዳንዶቹ ወደ ቤት እንድመለስ ፈለጉ። እኔ ግን ጆሮዎቼን በእጆቼ ደፍኜ መንገዴን ቀጠልሁ።

በጎ ፈቃድ፦ ከእነርሱ ማንም ወጥቶ እንድትመለስ አልለመነህምን?

ክርስቲያን፦ አዎን፤ እልኸኛና ወላዋይ መጥተው ነበር። ነገር ግን እንደማልመለስ ባዩ ጊዜ እልኸኛ ወደ ቤቱ ተመለሰ። ወላዋይ ግን እስከ ተስፋ መቁረጥ ረግረግ ድረስ አብሮኝ መጣ።

በጎ ፈቃድ፦ ታዲያ ረግረጉን አቋርጦ ለምን አልመጣም?

ክርስቲያን የቀረውን ሲነግረው በጎ ፈቃድ እንዲህ አለ፦ «ወይ ምስኪን ሰው! የደስታ ዓለም ለእርሱ እንዲህ ትንሽ ነገር ናትን? እርስዋን ለማግኘት ጥቂት አደጋ መድፈር አይገባም ብሎ አሰበን?»

ክርስቲያንም «ጌታዬ ሆይ፣ በእርሱና በእኔ መካከል ብዙ ልዩነት የለም» አለ። ከዚያም ዓለማዊው ጠቢብ እንዴት ከቀናው መንገድ እንዳሳተው ለበጎ ፈቃድ ነገረው።

በጎ ፈቃድ፦ ኧረ፣ እርሱ አገኘህን? እንዴ! ዕረፍትን ከሕግ አጥባቂ እጅ እንድትፈልግ ፈልጎ ነበር። ሁለቱም በእውነት አታላዮች ናቸው። ታዲያ የነገረህን ሰማኸውን?

ክርስቲያንም ሁሉንም ነገረው። ቀጥሎም «አሁን ግን መጥቻለሁ» አለ፤ «ቆሜ ከጌታዬ ጋር ከመነጋገር ይልቅ ለሞት የተገባሁ ነኝ። ነገር ግን እዚህ መሆኔ እንዴት ያለ ደስታ ነው!»

በጎ ፈቃድ፦ ወደዚህ ከመምጣታቸው በፊት ምንም ቢያደርጉ፣ ይህን በር የሚያንኳኩትን ማንንም አናስቀርም፤ «ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም» ተብሎላቸዋልና። ስለዚህ መልካሙ ክርስቲያን ሆይ፣ ከእኔ ጋር ና፤ መሄድ ያለብህን መንገድ አስተምርሃለሁ። ወደ ፊት ተመልከት። ያ መንገድ ክርስቶስና የጥንት ጠቢባን ያዘጋጁት መንገድ ነው። በመሥመሪያ እንደ ተሠመረ ቀጥ ያለ ነው።

ክርስቲያን፦ ነገር ግን መንገዱን የማያውቅ ሰው የሚጠፋበት መታጠፊያ ወይም ጥምዝ የለበትምን?

በጎ ፈቃድ፦ ወዳጄ ሆይ፣ ወደ እርሱ የሚወርዱ ብዙ መንገዶች አሉ፤ እነዚህም መንገዶች ሰፊዎች ናቸው። ነገር ግን ትክክለኛውን ከስሕተቱ በዚህ ትለያለህ፦ ትክክለኛዎቹ ቀጥ ያሉ ናቸው፤ ሰፊዎችም ከቶ አይደሉም።

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ክርስቲያን «በጀርባዬ ያለውን ይህን ሸክም እንዳወርድ ልትረዳኝ አትችልምን?» አለ — እስካሁን ገና አላወረደውም ነበርና። እንዲህም ተባለ፦ «ሸክምህን በተመለከተ፣ ወደ ነጻነት ስፍራ እስክትደርስ ድረስ ልትሸከመው ይገባል፤ በዚያ ከጀርባህ ይወድቃልና።»

ከዚያም ክርስቲያን መንገዱን ሊጀምር ፈለገ። በጎ ፈቃድ ግን እንዲህ አለው፦ «ትንሽ ቆይ፤ አንድ ነገር ልንገርህ። በሩን አልፈህ ስትሄድ የተርጓሚውን ቤት ታያለህ። በሩን አንኳኳ፤ እርሱም መልካም ነገሮችን ያሳይሃል።» ከዚያም ክርስቲያን ወዳጁን ተሰናበተ፤ እርሱም «እግዚአብሔር መንገድህን ያቅናልህ» ብሎ መረቀው።

እርሱም ሊያንኳኳበት ወደሚገባው ቤት እስኪደርስ ድረስ ሄደ። ሁለት ሦስት ጊዜም አንኳኳ። በመጨረሻም አንድ ሰው ወደ በሩ መጥቶ «ማን ነው?» አለ።

ክርስቲያን፦ የቤቱን ደግ ባለቤት ለማየት መጥቻለሁ።

ብዙም ሳይቆይ ተርጓሚው ወደ እርሱ መጥቶ «ምን ትፈልጋለህ?» አለው።

ክርስቲያን፦ ጌታዬ ሆይ፣ ከጥፋት ከተማ መጥቻለሁ፤ ወደ ጽዮን ተራራም እየሄድሁ ነው። በበሩ የሚቆመው ሰው፣ ወደዚህ ብመጣ የሚረዱኝን መልካም ነገሮች እንደምታሳየኝ ነገረኝ።

ተርጓሚውም ክርስቲያንን ወደ አንድ ክፍል ወሰደው፤ አገልጋዩንም መብራት እንዲያመጣ አዘዘው። በዚያም በግድግዳው ላይ የአንድ ሰው ሥዕል አየ። ፊቱ ግርማ ያለው ነበር። ዓይኖቹ ወደ ሰማይ ቀና ብለው ነበር። ከመጻሕፍት ሁሉ የሚበልጠው መጽሐፍ በእጁ ነበር። የእውነት ሕግ በከንፈሮቹ ላይ ነበር። ዓለም ከጀርባው ነበረች። ለሰዎች የሚማልድ ይመስል ቆሞ ነበር። የወርቅ አክሊልም በራሱ አጠገብ ተንጠልጥሎ ነበር።

ክርስቲያን፦ ይህ ምን ማለት ነው?

ተርጓሚው፦ ይህን ሥዕል በመጀመሪያ ያሳየሁህ ለምክንያት ነው። ወደምትሄድበት አገር መንገዱን ማግኘት ሲያቅትህ ብቸኛ መሪህ የሚሆነው እርሱ ነው። ስለዚህ ያሳየሁህን በሚገባ ልብ በል። አለዚያ «በትክክል እንመራሃለን» የሚሉ ሰዎችን ታገኝ ይሆናል፤ መንገዳቸው ግን ወደ ሞት ይወርዳል።

ከዚያም ወደ አንድ ትልቅ ክፍል ወሰደው። ክፍሉ ስላልተጠረገ በአቧራ የተሞላ ነበር። ተርጓሚውም አገልጋዩ እንዲጠርገው ነገረው። እርሱም መጥረግ ሲጀምር እንደ ደመና ያለ አቧራ ተነሣ፤ ክርስቲያንንም አፈነው።

ከዚያም ተርጓሚው በአጠገቡ ለቆመች አንዲት ልጃገረድ «አቧራው እንዳይነሣ ወለሉን አርሺው» አላት። እርስዋም ይህን ባደረገች ጊዜ ክፍሉ በቀላሉ ተጠረገ።

ክርስቲያን፦ ይህ ምን ማለት ነው?

ተርጓሚው፦ ይህ ክፍል የእግዚአብሔርን ጸጋ የማያውቅ ሰው ልብ ነው። አቧራው የመጀመሪያው ኃጢአቱና በውስጡ ያለው ክፋት ነው። መጀመሪያ የጠረገው ሕግ ነው። ወለሉን ያራሰችው ልጃገረድ ግን ለሰው የምሥራችን የሚናገረው መጽሐፍ ነው። የመጀመሪያው ሰው መጥረግ ሲጀምር አቧራው እንዴት እንደ በረረ አየህ፤ ክፍሉን ሊያጸዳው አልቻለም። ይህም የሚያሳይህ ይህን ነው፦ ሕግ በሚሠራበት ጊዜ ልብን ከኃጢአት አያነጻም። ይልቁንም ለኃጢአት ኃይል ይሰጣል፤ በነፍስም ውስጥ ያነሣሣዋል።

ቀጥሎም ልጃገረዲቱ አቧራውን ልታስቀምጥ ስትገባ አየህ። እንዲሁም በመጽሐፉ በማመን ኃጢአት ይነጻል፤ እንደ አቧራውም ይወድቃል።

ክርስቲያንም «እንግዲህ ከዚህ ልሂድ» አለ።

ተርጓሚውም «መልካም» አለ፤ «እነዚህን ነገሮች ሁሉ በልብህ ጠብቃቸው፤ እንደ መውጊያ ሆነው ጐንህን ይውጉህ። እምነትም ይምራህ!»