የተስፋ መቁረጥ ረግረግ

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ይህን ንግግራቸውን እንደ ጨረሱ በሜዳው መካከል ወዳለ አንድ ረግረግ ቀረቡ። ልብ ስላላሉ ሁለቱም ወደ ውስጡ ወደቁ። የረግረጉ ስም የተስፋ መቁረጥ ነበር። በዚያም በጭቃው ውስጥ ለጥቂት ጊዜ ተንከባለሉ። ክርስቲያን በጀርባው የተሸከመው ሸክም ደግሞ ይበልጥ ወደ ጭቃው አሰመጠው።

ወላዋይ፦ ወይ! ወዳጄ ክርስቲያን፣ አሁን የት ነህ?

ክርስቲያን፦ በእውነቱ አላውቅም።

ወላዋይም ወዳጁን እንዲህ አለው፦ «ይህን ጊዜ ሁሉ የነገርኸኝ ደስታ ይህ ነውን? ገና ስንነሣ እንዲህ ያለ መከራ ካገኘን ከዚህ እስከ መንገዳችን መጨረሻ ምን ይጠብቀናል?» ይህንም ብሎ ወደ ቤቱ በቀረበው በረግረጉ ዳር ከጭቃው ወጣ። ከዚያም ሄደ፤ ክርስቲያንም ዳግመኛ አላየውም።

ስለዚህ ክርስቲያን በተስፋ መቁረጥ ረግረግ ውስጥ በቻለው ሁሉ እንዲታገል ብቻውን ቀረ። ዓላማው ግን ወደ ጠባቧ በር በቀረበው በረግረጉ ዳር መድረስ ነበር። በመጨረሻም ደረሰ። ነገር ግን በጀርባው በነበረው ሸክም ምክንያት መውጣት አልቻለም። ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ረዳት የሚባል አንድ ሰው ወደ እርሱ መጣ።

ረዳትም «እዚህ ምን ታደርጋለህ?» አለው።

ክርስቲያን፦ ወንጌላዊ በዚህ መንገድ እንድሄድ ነገረኝ። ከሚመጣው ቍጣ እንድሸሽ ወደዚያች በር እንድወጣ አዘዘኝ። ወደ እርሷ ስሄድም እዚህ ወደቅሁ።

ረዳት፦ ታዲያ የመረገጫ ድንጋዮቹን ለምን አልፈለግህም?

ክርስቲያን፦ ፍርሃት ክፉኛ ስለ ያዘኝ በቅርብ ባገኘሁት መንገድ ሸሸሁና ወደቅሁ።

ረዳት፦ እጅህን ስጠኝ።

እርሱም እጁን ሰጠው። ረዳትም ጎትቶ አወጣው፤ በጠንካራ መሬት ላይ አቆመው፤ መንገዱንም እንዲቀጥል ነገረው።

ከዚያም በሕልሜ ወደ ረዳት ቀርቤ እንዲህ አልሁት፦ «ጌታዬ፣ ይህ ስፍራ ከጥፋት ከተማ ወደ ጠባቧ በር በሚወስደው መንገድ ላይ ነው። ታዲያ በዚህ የሚያልፉ ሰዎች ወደ ረግረጉ እንዳይወድቁ ይህን መሬት የሚያበጅ ሰው ለምን የለም?»

ረዳት፦ ይህ ረግረግ ማንም ሊያበጀው የማይችል ስፍራ ነው። ኃጢአትን የሚከተሉ ቆሻሻና ጉድፍ ሁሉ ወደዚህ ይፈስሳሉ። ስለዚህ ሰዎች የተስፋ መቁረጥ ረግረግ ብለው ይጠሩታል። ኃጢአተኛ ሰው የጠፋ መሆኑን ሲያውቅ በነፍሱ ውስጥ ጥርጣሬና ፍርሃት ይነሣሉ። እነዚህ ሁሉ ወደዚህ ስፍራ ይወርዱና ይጠራቀማሉ። መሬቱን እንዲህ የሚያበላሸውም ይህ ነው። እርግጥ ነው፣ በረግረጉ መካከል መልካምና ጠንካራ የመረገጫ ድንጋዮች አሉ። ነገር ግን አንዳንድ ጊዜ ለማየት ያስቸግራሉ። ቢታዩም እንኳ የሰዎች ልብ ስለ ደነዘዘ ወደ ጎን ይረግጡና ወደ ጭቃው ይወድቃሉ። በበሩ ከገቡ በኋላ ግን መሬቱ መልካም ነው።

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ በዚህ ጊዜ ወላዋይ ወደ ቤቱ ተመልሶ ነበር። ወዳጆቹም ሊያዩት መጡ። አንዳንዶቹ ወደ ቤት መመለሱ ብልህነት ነው አሉ። ሌሎቹ ደግሞ መሄዱ ሞኝነት ነበር አሉ። አንዳንዶቹም ያፌዙበት ነበር፤ እንዲህም ይሉ ነበር—«እኔ ብሄድ ኖሮ በመንገድ ላይ ባለ ረግረግ ምክንያት ለመመለስ እንደዚህ ፈሪ አልሆንም ነበር።» ስለዚህ ወላዋይ አንገቱን ደፍቶ ተደበቀ። በመጨረሻ ግን ልቡ ጠነከረ። ከዚያም ሁሉም ፌዛቸውን ወደ ምስኪኑ ክርስቲያን አዞሩ፤ በእርሱም ሳቁ። ስለ ወላዋይ ይህን ያህል ይበቃል።

ክርስቲያንም መንገዱን ሲሄድ አንድ ሰው በሜዳው አቋርጦ ሊገናኘው ሲመጣ አየ። የዚህ ሰው ስም ዓለማዊው ጠቢብ ነበር። የሚኖረውም ሥጋዊ ብልጠት በምትባል ከተማ ነበር። ይህች ከተማ ክርስቲያን ከመጣባት ከተማ አጠገብ ነበረች። ዓለማዊው ጠቢብ ስለ ክርስቲያን ጥቂት ወሬ ሰምቶ ነበር። ክርስቲያን ከጥፋት ከተማ መሸሹ ብዙ ጫጫታ አስነሥቶ ነበርና። አሁንም በቅርብም በሩቅም የሰዎች መነጋገሪያ ሆኖ ነበር። ስለዚህ «እንደምን ነህ፣ ደጉ ጌታዬ? እንዲህ ያለ ሸክም በጀርባህ ተሸክመህ ወዴት ትሄዳለህ?» አለው።

ክርስቲያን፦ በእውነት ሸክም ነው። ወዴት እንደምሄድ ከጠየቅኸኝ፣ ጌታዬ፣ ልንገርህ፤ ከፊቴ ወዳለችው ወደ ጠባቧ በር መሄድ አለብኝ። በዚያ ከሸክሜ የምገላገልበትን መንገድ ያሳዩኛል።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ሚስትና ልጆች የሉህምን?

ክርስቲያን፦ አሉኝ፤ ነገር ግን በዚህ ሸክም ምክንያት እንደ ቀድሞው ስለ እነርሱ ግድ የሚለኝ አይመስለኝም። በእውነቱ ምንም የሌሉኝ ያህል ይሰማኛል።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ሐሳቤን ብነግርህ ትሰማኛለህን?

ክርስቲያን፦ የምትለው መልካም ከሆነ እሰማለሁ፤ እርዳታ በጣም ያስፈልገኛልና።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እንግዲያስ ሸክምህን በተቻለ ፍጥነት እንድታስወግድ እመክርሃለሁ። እስከዚያ ድረስ ዕረፍት አታገኝምና።

ክርስቲያን፦ ለማድረግ የምፈልገውም ይህንኑ ነው። ነገር ግን በአገራችን ይህን ከእኔ ላይ ሊያወርድልኝ የሚችል ማንም የለም።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ይህን ለማስወገድ በዚህ መንገድ እንድትሄድ ማን ነገረህ?

ክርስቲያን፦ ታላቅና እውነተኛ ሰው መስሎ የታየኝ አንድ ሰው ነው፤ ስሙም ወንጌላዊ ነው።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ የምልህን ስማ፤ እርሱ ከላከህ መንገድ የከፋ መንገድ በዓለም ላይ የለም። እርሱን መሪህ ብታደርገው ይህን ታገኘዋለህ። በዚህ በአጭር ጊዜ ውስጥ መጥፎ ዕድል ገጥሞሃል፤ የተስፋ መቁረጥ ረግረግ ጭቃ በልብስህ ላይ አያለሁና። ስማኝ፤ እኔ ከአንተ ይልቅ ዓለምን አይቻለሁ። በምትሄድበት መንገድ ሥቃይን፣ ወዮታን፣ ጥማትን፣ ሰይፍንም ጭምር ታገኛለህ፣—በአጭሩ ሞትን! ወንጌላዊ የሚነግርህን ልብ አትበል።

ክርስቲያን፦ ጌታዬ ሆይ፣ ይህ በጀርባዬ ያለው ሸክም ከጠቀስካቸው ከእነዚያ ነገሮች ሁሉ የከፋ ነው። ከሸክሜ ብቻ መገላገል ከቻልሁ በመንገድ ላይ የሚገጥመኝ ምንም ግድ አይሰጠኝም።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ በመጀመሪያ ይህን ሸክም እንዴት አገኘኸው?

ክርስቲያን፦ ይህን መጽሐፍ በማንበብ ነው።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እንደማውቃቸው እንደ ብዙ ደካሞች ነህ። እነርሱ ለአቅማቸው የማይመጥን ከፍ ያለ ነገር ይፈልጋሉ። አንተም ልብህ ዝሏል። የማታውቀውን ነገር ለማግኘት በጨለማ ውስጥ በታላቅ አደጋ ትሮጣለህ።

ክርስቲያን፦ የማገኘውን አውቃለሁ፤ ከሸክሜ ዕረፍት ማግኘት ነው።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ታዲያ ምንም አደጋ የሌለበትን መንገድ ላሳይህ እየቻልሁ ዕረፍትን ለምን በዚህ መንገድ ትፈልጋለህ? መድኀኒቱ በቅርብ አለ።

ክርስቲያን፦ ጌታዬ፣ እባክህ ያ መንገድ ምን እንደ ሆነ ንገረኝ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እሺ፤ ከዚህ በምታያት በዚያች ከተማ—ስሟ ግብረ ገብነት ነው—ሕግ አጥባቂ የሚባል አንድ ሰው ይኖራል። እርሱ ጠቢብና የተከበረ ሰው ነው። እንደ አንተ ያለውን ሸክም ከሰዎች ጀርባ የማውረድ ችሎታ አለው። በዚህ ረገድ ብዙ መልካም ነገር እንዳደረገ አውቃለሁ። አዎ፤ ከተሸከሙት ሸክም የተነሣ አእምሮአቸው የታወከባቸውን ሰዎች የመፈወስም ችሎታ አለው። እንዳልሁህ ወደ እርሱ ሄደህ እርዳታ ልታገኝ ትችላለህ። ቤቱ ከዚህ ስፍራ አንድ ማይል ብቻ ይርቃል። እርሱ ቤት ባይገኝ ጨዋነት የሚባል ልጅ አለው፤ እርሱም እንደ አባቱ ይህን ሊያደርግ ይችላል። እላለሁ፤ ከሸክምህ ለመገላገል ወደዚያ ልትሄድ ትችላለህ። ወደ ቀድሞ ቤትህ እንድትመለስ አልፈልግም። ነገር ግን ሚስትህንና ልጆችህን ልታስመጣቸው ትችላለህ። በዚያ ምግብ ርካሽና መልካም መሆኑን ታያለህ።

በዚህ ጊዜ ክርስቲያን ግራ ተጋባ። ቆይቶ ግን «ጌታዬ፣ ወደዚህ ደግ ሰው ቤት የሚወስደኝ መንገድ የትኛው ነው?» አለ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ያንን ኮረብታ ታየዋለህ?

ክርስቲያን፦ አዎ፣ አየዋለሁ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ በዚያ ኮረብታ በኩል ሂድ፤ መጀመሪያ የምታገኘው ቤት የእርሱ ነው።

ስለዚህ ክርስቲያን እርዳታ ለማግኘት የሕግ አጥባቂን ቤት ፍለጋ ከመንገዱ ወጣ።

ነገር ግን እነሆ፣ ወደ ኮረብታው በጣም በቀረበ ጊዜ ኮረብታው እጅግ ገደላማና ረጅም ነበር። በራሱ ላይ እንዳይወድቅበትም ፈራ። ምን እንደሚያደርግ ስላላወቀ ቆመ። ሸክሙም በትክክለኛው መንገድ ላይ ከነበረበት ጊዜ ይልቅ ከበደው። ከዚያም ከኮረብታው የእሳት ነበልባል ወጣ፤ እንዳይቃጠልም በፍርሃት ተንቀጠቀጠ። አሁንም ዓለማዊውን ጠቢብ በመስማቱ እጅግ አዘነ። በዚያን ጊዜ ወንጌላዊ ሊገናኘው ሲመጣ ማየቱ መልካም ሆነ። ነገር ግን ባየው ጊዜ ፊቱ በኀፍረት ቀላ። ወንጌላዊም ቀረበ። ወደ እርሱም በደረሰ ጊዜ በሐዘን ፊት «ክርስቲያን ሆይ፣ እዚህ ምን ታደርጋለህ?» አለው።

ክርስቲያን ለዚህ ቃል ምን እንደሚመልስ አላወቀም፤ ስለዚህ ዝም ብሎ ቆመ። ወንጌላዊም እንዲህ ቀጠለ፦ «በጥፋት ከተማ ሲጮኽ የሰማሁት ሰው አንተ አይደለህምን?»

ክርስቲያን፦ አዎ፣ ውድ ጌታዬ፣ ያ ሰው እኔ ነኝ።

ወንጌላዊ፦ ወደ ጠባቧ በር የሚወስደውን መንገድ አላሳየሁህምን?

ክርስቲያን፦ አዎ፣ አሳይተኸኛል፣ ጌታዬ።

ወንጌላዊ፦ ታዲያ እንዴት ቶሎ ከመንገዱ ወጣህ?

ክርስቲያን፦ ከተስፋ መቁረጥ ረግረግ ከወጣሁ በኋላ አንድ ሰው አገኘሁ። እርሱም በአቅራቢያ ባለች ከተማ ሸክሜን ሊያወርድልኝ የሚችል ሰው እንደማገኝ ነገረኝ።

ወንጌላዊ፦ ያ ሰው ማን ነበር?

ክርስቲያን፦ መልኩ ያማረ ነበር። ብዙ ነገር ነገረኝ፤ በመጨረሻም አሳመነኝ። ስለዚህ ወደዚህ መጣሁ። ነገር ግን ይህን ኮረብታና ምን ያህል ገደላማ መሆኑን ባየሁ ጊዜ በራሴ ላይ እንዳይወድቅ ብዬ ቆምሁ።

ወንጌላዊ፦ ያ ሰው ምን አለህ?

ወንጌላዊ የሆነውን ሁሉ ከክርስቲያን በሰማ ጊዜ እንዲህ አለ፦ «የእግዚአብሔርን ቃል እንዳሳይህ ጥቂት ጊዜ ዝም ብለህ ቁም።»

ስለዚህ ወንጌላዊ እንዲህ ብሎ አነበበ፦ «ጻድቅ ግን በእምነት ይኖራል ወደ ኋላም ቢያፈገፍግ፥ ነፍሴ በእርሱ ደስ አይላትም።» ከዚያም እንዲህ አለው፦ «ነገሩ በአንተ ላይ እንዲሁ አይደለምን? እግርህን ከሰላም መንገድ ወደ ኋላ መልሰህ በራስህ ላይ ጉዳት አላመጣህምን? ልዑል እግዚአብሔርንስ አልናቅኸውምን?»

ክርስቲያንም እንደ ሞተ ሰው በእግሩ ሥር ወደቀና «ወዮልኝ! ወዮልኝ!» አለ።

ይህን ባየ ጊዜ ወንጌላዊ ቀኝ እጁን ይዞ «እምነት ሁሉን ተስፋ ያደርጋል» አለው።

ከዚያም ክርስቲያን ጥቂት ሰላም አገኘና ተነሣ።

ወንጌላዊ፦ የምነግርህን ነገር ይበልጥ ልብ እንድትል እለምንሃለሁ። ጌታ እንዲህ ይላል፦ «በጠበበው በር ለመግባት ተጋደሉ»—እኔ ወደምልክህ ወደዚያ በር—«ወደ ሕይወት የሚወስደው ደጅ የጠበበ… ነውና፥ የሚያገኙትም ጥቂቶች ናቸው።» የእግዚአብሔርን ቃል ስለ ዓለማዊው ጠቢብ ብለህ ለምን ናቅህ? በእውነት ለእንደዚህ ያለው ሰው ትክክለኛ ስሙ ይህ ነው። ጌታ «ነፍሱን ሊያድን የሚወድ ሁሉ ያጠፋታል» ብሎ ነግሮሃል። ዕረፍት እንድታገኝ የተላክህለት ሕግ አጥባቂ የሚባለው ሰው ነጻ ሊያወጣህ አይችልም ነበር። እስከ ዛሬ በእርሱ በኩል ከሸክሙ የተገላገለ ማንም የለም። እርሱ የሚያሳይህ ወደ ወዮታ የሚወስደውን መንገድ ብቻ ነው። በሕግ ሥራ ማንም ከሸክሙ ሊገላገል አይችልምና። ስለዚህ ዓለማዊው ጠቢብና ወዳጁ ሕግ አጥባቂ ሐሰተኛ መሪዎች ናቸው። ልጁ ጨዋነትም ቢሆን ሊረዳህ አይችልም ነበር።

በዚህ ጊዜ ክርስቲያን በታላቅ ፍርሃት ከሞት በቀር ምንም ሊያስብ አልቻለም። ከትክክለኛው መንገድ በመውጣቱ አዝኖ በሐዘን ጮኸ። ከዚያም ወንጌላዊን ዳግመኛ እንዲህ አለው፦—«ጌታዬ፣ ምን ይመስልሃል? ተስፋ አለን? አሁን ተመልሼ ወደ ጠባቧ በር ለመድረስ ልጣርን? የዚህን ሰው ድምፅ በመስማቴ አዝናለሁ። ለኃጢአቴ ምሕረት ይገኝ ይሆን?»

ወንጌላዊ፦ ኃጢአትህ ታላቅ ነው። መልካሙን መንገድ ትተህ በሐሰተኛ ጎዳና ሄደሃልና። ቢሆንም በበሩ ያለው ሰው ያስገባሃል፤ ለሰው ሁሉ ፍቅርና በጎ ፈቃድ አለውና። ነገር ግን ወደ ቀኝም ወደ ግራም እንዳትዞር ተጠንቀቅ።

ከዚያም ክርስቲያን ለመመለስ ተነሣ። ወንጌላዊም ሳመው፤ አንድ ጊዜም ፈገግ አለለት፤ «እግዚአብሔር መንገድህን ያቅና» ብሎም ሸኘው።

ስለዚህ በችኮላ ሄደ፤ በመንገድም ማንንም አላነጋገረም። ትቶት ወደ ነበረው መንገድ እስኪመለስ ድረስ ፈጽሞ ሰላም አልተሰማውም። በጊዜውም ወደ በሩ ደረሰ። በበሩ ላይ ካነበበው ቃል የሚያንኳኩ ሊገቡ እንደሚችሉ አየ። ስለዚህ ሁለት ሦስት ጊዜ አንኳኳና «እዚህ መግባት እችላለሁን?» አለ።