የሥጋዌ ሁለተኛው ምክንያት

§11. የሥጋዌ ሁለተኛው ምክንያት። እግዚአብሔር ሰው በባሕርዩ እርሱን ለማወቅ እንደማይበቃ ስላወቀ፣ በመኖሩ ጥቅም እንዲያገኝ የገዛ ራሱን እውቀት ሰጠው። ቃልን እንዲያውቁና በእርሱም አብን እንዲያውቁ በቃል መልክ ፈጠራቸው። ሰው ግን ይህን ንቆ በጣዖት አምልኮ ወደቀ፤ የማይታየውን እግዚአብሔርን ትቶ ወደ አስማትና ወደ ኮከብ ቆጠራ ዞረ፤ ይህም ሁሉ እግዚአብሔር ራሱን በብዙ መንገድ ቢገልጥም ነው።

ሁሉን የሚችል እግዚአብሔር የሰውን ዘር በገዛ ቃሉ ሲፈጥር የባሕርያቸውን ድካም አየ፤ ባሕርያቸው ሠሪውን ለማወቅ ወይም ስለ እግዚአብሔር ምንም ዓይነት ግንዛቤ ለማግኘት በራሱ እንደማይበቃ አየ፤ እርሱ ያልተፈጠረ ሲሆን ፍጥረታት ግን ከምንም ተገኝተዋልና፤ እርሱ ሥጋ የሌለው ሲሆን ሰዎች ግን ዝቅ ባለ ሁኔታ በሥጋ ተሠርተዋልና፤ በሁሉም ረገድ የተፈጠሩት ነገሮች ሠሪያቸውን ለመረዳትና ለማወቅ እጅግ የራቁ ናቸውና—እንግዲህ፣ እላለሁ፣ ቸር እንደ መሆኑ ለሰው ዘር ራራላቸው፤ በመኖራቸውም ምንም ጥቅም እንዳያጡ የገዛ ራሱን እውቀት ሳይሰጣቸው አልተዋቸውም። 2. ፍጥረታት ሠሪያቸውን ካላወቁ ምን ይጠቅማቸዋል? ወይስ ሕልውናቸውን የተቀበሉበትን የአብን ቃል (አእምሮውንም) ሳያውቁ እንዴት ነባቢያን ሊሆኑ ይችላሉ? ከምድራዊ ነገሮች በቀር ሌላ ምንም ዕውቀት ባይኖራቸው አእምሮ ከሌላቸው እንስሳት እንኳ የሚለያቸው ምንም ነገር ባልኖረ ነበርና። ይልቁንም በእነርሱ እንዲታወቅ ካልፈለገ እግዚአብሔር ለምን ጨርሶ ፈጠራቸው? 3. ስለዚህ ይህ እንዳይሆን፣ ቸር እንደ መሆኑ ከገዛ መልኩ፣ ከጌታችን ከኢየሱስ ክርስቶስ፣ ድርሻ ይሰጣቸዋል፤ በገዛ መልኩና በአምሳሉም ይፈጥራቸዋል፤ ይኸውም በዚህ ጸጋ መልኩን፣ ማለትም የአብን ቃል፣ አስተውለው በእርሱ አማካይነት ስለ አብ ግንዛቤ እንዲያገኙ፣ ሠሪያቸውንም አውቀው ደስተኛና በእውነት ብፁዕ የሆነውን ሕይወት እንዲኖሩ ነው። 4. ሰዎች ግን እንደ ገና በጠማማነታቸው ይህን ሁሉ ተቀብለው ሳሉ የተሰጣቸውን ጸጋ አቃለሉ፤ እግዚአብሔርንም ፈጽሞ ገፉት፤ ነፍሳቸውንም እስከዚህ ድረስ አጨለሙ፤ ስለ እግዚአብሔር የነበራቸውን ግንዛቤ መርሳት ብቻ ሳይሆን አንዱን ፈጠራ ከሌላው አስከትለው ለራሳቸው ሠሩ። በእውነት ፈንታ ለራሳቸው ጣዖታትን መቅረጽ ብቻ አይደለም፤ ከሕያው እግዚአብሔርም ይልቅ ያልነበሩትን ነገሮች አከበሩ፤ «በፈጣሪም ፈንታ የተፈጠረውን» አመለኩ፣ አገለገሉም፤ ከሁሉም የከፋው ግን የእግዚአብሔርን ክብር ለግንዶችና ለድንጋዮች፣ ለማንኛውም ግዙፍ ነገርና ለሰዎች እንኳ አሳልፈው ሰጡ፤ በቀደመው ድርሰታችንም እንደ ተናገርነው ከዚህም አልፈው ሄዱ። 5. ክህደታቸውም እጅግ ከመብዛቱ የተነሣ አጋንንትን እስከ ማምለክ ደረሱ፤ የገዛ ምኞታቸውንም እየፈጸሙ አማልክት ብለው አወጁአቸው። ከላይ እንደ ተነገረው አእምሮ የሌላቸውን እንስሳት መባ፣ የሰዎችንም መሥዋዕት ለእነርሱ እንደሚገባ አቀረቡ፤ በዚህም በሚያሳብደው አነሣሥታቸው ሥር ራሳቸውን ይበልጥ አጥብቀው አሰሩ። 6. ስለዚህም ምክንያት በመካከላቸው የአስማት ጥበብ ይማር ነበር፤ በልዩ ልዩ ስፍራ ያሉ የጥንቆላ ቃሎችም ሰዎችን አሳሳቱ፤ ሰዎችም ሁሉ ከሚታየው በላይ ምንም ሳያስቡ የመወለዳቸውንና የሕልውናቸውን ዕድል ለከዋክብትና ለሰማያውያን አካላት ሁሉ ሰጡ። 7. በአጭሩም ሁሉ ነገር እግዚአብሔርን በአለመፍራትና በዓመፅ ተሞላ፤ እግዚአብሔር ብቻና ቃሉ አልታወቀም፤ ምንም እንኳ ራሱን ከሰዎች ዓይን ባይሰውርና የገዛ ራሱን እውቀት በአንድ መንገድ ብቻ ባይሰጥ፤ ይልቁንም በተቃራኒው በብዙ መልክና በብዙ መንገድ ገልጦላቸው ነበር።