ተስፋ፦ የጌታ ጸሎት

ስለ እምነት ከተናገርን በኋላ አሁን ስለ ተስፋ ወደ መናገር እንመጣለን። ተስፋን የሚመለከተው ሁሉ በጌታ ጸሎት ውስጥ ተጠቃሏል

በሃይማኖት መግለጫው በአጭሩ ከተጠቃለለው፥ በሥጋዊ መንገድ ሲረዱት ለሕፃናት ወተት፥ በመንፈሳዊ መንገድ ሲያስተውሉትና ሲያጠኑት ግን ለብርቱዎች ጠንካራ ምግብ ከሆነው ከዚህ የእምነት ምስክርነት የአማኞች መልካም ተስፋ ይመነጫል፤ ይህንም ቅዱስ ፍቅር ያጅበዋል። ነገር ግን ከእነዚህ ነገሮች፥ ሁሉም እውነተኛ የእምነት ጕዳዮች ቢሆኑም፥ ተስፋን የሚመለከቱት በጌታ ጸሎት ውስጥ የተጠቃለሉት ብቻ ናቸው። ቅዱሳት መጻሕፍት፦ «በሰው የሚታመን ሰው ርጉም ይሁን» ብለው ይመሰክራሉና፤ ስለዚህም ይህ ርግማን በራሱ በሚታመን ሰው ላይ ደግሞ ይወድቃል። ስለዚህ መልካም ለማድረግ ተስፋ የምናደርገውንም ሆነ ለመልካም ሥራችን ዋጋ አድርገን ለማግኘት ተስፋ የምናደርገውን ማናቸውንም ነገር ከጌታ ከእግዚአብሔር በቀር ከማንም ልንለምን አይገባንም።

በማቴዎስ ወንጌል መሠረት የጌታ ጸሎት ሰባቱ ልመናዎች

በዚህም መሠረት በማቴዎስ ወንጌል የጌታ ጸሎት ሰባት ልመናዎችን የሚያጠቃልል ይመስላል፤ ከእነርሱም ሦስቱ ዘላለማዊ በረከቶችን፥ የቀሩት አራቱ ደግሞ ጊዜያዊ በረከቶችን ይለምናሉ፤ እነዚህ የኋለኞቹ ግን ዘላለማዊውን ለማግኘት አስቀድመው የሚያስፈልጉ ናቸው። «ስምህ ይቀደስ፤ መንግሥትህ ትምጣ፤ ፈቃድህ በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ በምድር ትሁን» ስንል (ይህንም አንዳንዶች ያለ አግባብ ሳይሆን በሥጋም በመንፈስም ብለው ተርጕመውታል)፥ ለዘላለም የምንደሰትባቸውን በረከቶች እንለምናለንና፤ እነዚህም በእርግጥ በዚህ ዓለም ይጀመራሉ፥ በጸጋም ስናድግ በእኛ ውስጥ ያድጋሉ፤ በሌላው ሕይወት የሚጠበቀው ፍጹም ሁኔታቸው ግን ለዘላለም ርስት ይሆናል። ነገር ግን «የዕለት እንጀራችንን ዛሬ ስጠን፤ እኛም ደግሞ የበደሉንን ይቅር እንደምንል በደላችንን ይቅር በለን፤ ከክፉም አድነን እንጂ ወደ ፈተና አታግባን» ስንል፥ የዚህን የአሁኑን ሕይወት ችግሮች የሚመለከቱ በረከቶችን እንደምንለምን የማያይ ማን ነው? ለዘላለም እንኖርበታለን ብለን ተስፋ በምናደርገው በዚያ በዘላለም ሕይወት፥ የእግዚአብሔር ስም መቀደስ፥ መንግሥቱም፥ በመንፈሳችንና በሥጋችንም ፈቃዱ ፍጹም ይሆናሉ፥ ለዘላለምም ጸንተው ይኖራሉ። እንጀራችን ግን የዕለት እንጀራ የተባለው መንፈስና ሥጋ የሚሹትን ያህል ምግብ እዚህ ዘወትር ስለሚያስፈልግ ነው፤ አነጋገሩን በመንፈሳዊ ትርጕም ብናስተውለው ወይም በሥጋዊ ወይም በሁለቱም። የምንለምነውም ይቅርታ የሚያስፈልገን እዚህ ነው፤ ኃጢአትን የምንሠራው እዚህ ነውና፤ ወደ ኃጢአት የሚያባብሉን ወይም የሚገፋፉን ፈተናዎች ያሉት እዚህ ነው፤ በአጭሩ፥ ልንድንበት የምንሻው ክፉ ያለው እዚህ ነው፤ በዚያኛው ዓለም ግን ከእነዚህ ነገሮች አንዳቸውም አይኖሩም።

ሉቃስ የእነዚህን የሰባቱን ልመናዎች ፍሬ ነገር በአምስት ልመናዎች ይበልጥ በአጭሩ ይገልጻል

ወንጌላዊው ሉቃስ ግን በጌታ ጸሎት ዘገባው ሰባት ሳይሆን አምስት ልመናዎችን ያጠቃልላል፤ ይህም በሁለቱ ወንጌላውያን መካከል አንዳች አለመስማማት ስላለ አይደለም፤ ነገር ግን ሉቃስ በአጭርነቱ ራሱ የማቴዎስ ሰባት ልመናዎች እንዴት ሊስተዋሉ እንደሚገባቸው ስለሚያመለክት ነው። የእግዚአብሔር ስም የሚቀደሰው በመንፈስ ነውና፤ የእግዚአብሔርም መንግሥት የምትመጣው በሥጋ ትንሣኤ ነው። ስለዚህ ሉቃስ ሦስተኛው ልመና የፊተኞቹ የሁለቱ ድግግሞሽ ዓይነት መሆኑን ለማሳየት አስቦ፥ ሦስተኛውን ፈጽሞ በመተው ይህን ማመልከትን መረጠ። ከዚያም ሌሎች ሦስት ይጨምራል፤ አንዱን ስለ ዕለት እንጀራ፥ ሌላውን ስለ ኃጢአት ይቅርታ፥ ሌላውን ደግሞ ከፈተና ስለ መጠበቅ። ማቴዎስ የመጨረሻ ልመና አድርጎ ያስቀመጠውን «ከክፉም አድነን እንጂ» የሚለውንም ሉቃስ ትቶታል፤ ይህም ስለ ፈተና በቀደመው ልመና ውስጥ የተጠቃለለ መሆኑን ሊያሳየን ነው። በእርግጥም ማቴዎስ ራሱ ልመናዎቹ በተግባር አንድ መሆናቸውን ለማሳየት ያህል፥ «ከክፉም አድነን እንጂ» ይላል እንጂ «ደግሞም አድነን» አይልም፤ ይህን አታድርግብን፥ ይህን እንጂ ማለቱ ነው፤ ስለዚህም እያንዳንዱ ሰው ወደ ፈተና ባለመግባቱ በዚያው ከክፉ እንደ ዳነ ሊያስተውል ይገባዋል።