ቤዛዬ ሕያው ነው

ስለ በደለኞች ታላቅ ተስፋ ስለ ሆነው ስለ ተሰቀለው ክርስቶስ ለአንባቢው ዘወትር ተናግሬአለሁ፤ ነገር ግን ጌታችን ከሙታን እንደ ተነሣና ለዘላለም ሕያው ሆኖ እንደሚኖር ማስታወስ ጥበባችን ነው።

እንድትታመን የተጠየቅኸው በሞተ ኢየሱስ አይደለም፤ ስለ ኃጢአታችን ቢሞትም ስለ መጽደቃችን በተነሣው በእርሱ ነው እንጂ። እንደ ሕያውና በአጠገብህ እንዳለ ወዳጅ ወደ ኢየሱስ ወዲያውኑ ልትሄድ ትችላለህ። እርሱ ተራ ትዝታ አይደለም፤ ጸሎትህን የሚሰማና የሚመልስ ዘወትር ሕያው የሆነ አካል ነው። አንድ ጊዜ ሕይወቱን አሳልፎ የሰጠበትን ሥራ ለመቀጠል ብሎ ሕያው ሆኖ ይኖራል። በአብ ቀኝ ሆኖ ስለ ኃጢአተኞች ይማልዳል፤ ስለዚህም ምክንያት በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል። ከዚህ በፊት ይህን ሕያው አዳኝ ሞክረኸው የማታውቅ ከሆነ፣ ናና ሞክረው።

ይህ ሕያው ኢየሱስ ደግሞ ወደ ክብርና ወደ ኃይል ከፍታ ከፍ ብሎአል። አሁን «በጠላቶቹ ፊት እንደ ተዋረደ ሰው» አያዝንም፤ «የጸራቢ ልጅ» ሆኖም አይደክምም፤ ነገር ግን ከአለቅነትና ከሥልጣን ሁሉ፣ ከሚጠራውም ስም ሁሉ በላይ እጅግ ከፍ ከፍ ብሎአል። አብ በሰማይና በምድር ሥልጣንን ሁሉ ሰጥቶታል፤ እርሱም ይህን ከፍ ያለ ስጦታ የጸጋውን ሥራ ለመፈጸም ይጠቀምበታል። ጴጥሮስና ሌሎቹ ሐዋርያት በሊቀ ካህናቱና በሸንጎው ፊት ስለ እርሱ የመሰከሩትን ስማ፦

እናንተ በእንጨት ላይ ሰቅላችሁ የገደላችሁትን ኢየሱስን የአባቶቻችን አምላክ አስነሣው፤ ይህን እግዚአብሔር፥ ለእስራኤል ንስሐን የኃጢአትንም ስርየት ይሰጥ ዘንድ፥ ራስም መድኃኒትም አድርጎ በቀኙ ከፍ ከፍ አደረገው (የሐዋርያት ሥራ 5:30-31)።

በዐረገው ጌታ ዙሪያ ያለው ክብር በእያንዳንዱ አማኝ ደረት ውስጥ ተስፋን ሊተነፍስ ይገባዋል። ኢየሱስ ተራ ሰው አይደለም፤ እርሱ «መድኃኒትና ታላቅ» ነው። እርሱ ዘውድ የደፋና በዙፋን የተቀመጠ የሰዎች ቤዛ ነው። የሕይወትና የሞት ሉዓላዊ መብት በእርሱ እጅ ተሰጥቶአል፤ አብ ሰዎችን ሁሉ በወልድ የመካከለኛነት አገዛዝ ሥር አድርጎአቸዋል፤ ስለዚህም ለሚወዳቸው ሕይወትን ይሰጣቸዋል። እርሱ የሚከፍት፥ የሚዘጋም የሌለ ነው። በኃጢአትና በፍርድ ገመድ የታሰረች ነፍስ በቃሉ በቅጽበት ልትፈታ ትችላለች። የብሩን በትረ መንግሥት ይዘረጋል፤ የሚዳስሰውም ሁሉ በሕይወት ይኖራል።

ኃጢአት ሕያው እንደ ሆነ፣ ሥጋም ሕያው እንደ ሆነ፣ ዲያብሎስም ሕያው እንደ ሆነ፣ እንዲሁ ኢየሱስ ሕያው መሆኑ ለእኛ መልካም ነው፤ እነዚህ እኛን ለማጥፋት ምንም ያህል ኃይል ቢኖራቸው፣ ኢየሱስ እኛን ለማዳን ከዚያ የሚበልጥ ኃይል ያለው መሆኑም መልካም ነው።

ከፍ ከፍ ማለቱና ችሎታው ሁሉ ለእኛ ሲል ነው። ከፍ ከፍ ያለው «ይሆን ዘንድ» ነው፤ ከፍ ከፍ ያለውም «ይሰጥ ዘንድ» ነው። ራስና መድኃኒት ይሆን ዘንድ ከፍ ከፍ አለ፤ ይህም በአገዛዙ ሥር ለሚመጡት ሁሉ መዳን የሚያስፈልገውን ሁሉ ይሰጥ ዘንድ ነው። ኢየሱስ ለኃጢአተኛው መዳን የማይጠቀምበት ምንም ነገር የለውም፤ በጸጋው ብዛትም የማይገልጠው ምንም ማንነት የለውም። ራስነቱን (አለቅነቱን) ከመድኃኒትነቱ ጋር ያቈራኛል፤ አንዱን ያለ ሌላው እንደማይፈልግ ያህል፤ ከፍ ከፍ ማለቱንም ለሰዎች በረከትን ለማምጣት የታሰበ አድርጎ ያቀርበዋል፤ ይህ የክብሩ አበባና አክሊል እንደ ሆነ ያህል። ወደ ክርስቶስ የሚመለከቱትን ፈላጊ ኃጢአተኞች ተስፋ ከዚህ የበለጠ ከፍ ሊያደርግ የሚችል ምን ነገር አለ?

ኢየሱስ ታላቅ ውርደትን ታገሠ፤ ስለዚህም ከፍ ከፍ የሚልበት ስፍራ ነበረው። በዚያ ውርደት የአብን ፈቃድ ሁሉ ፈጸመ፤ ታገሠም፤ ስለዚህም ወደ ክብር ከፍ በማለት ተሸለመ። ያን ከፍ ከፍ ማለቱን ለሕዝቡ ጥቅም ይጠቀምበታል። አንባቢዬ ርዳታው ወደሚመጣበት ወደ እነዚህ የክብር ተራሮች ዓይኖቹን ያንሣ። ራስና መድኃኒት የሆነውን የእርሱን ከፍ ያለ ክብር ያሰላስል። አሁን አንድ ሰው በዓለማት ዙፋን ላይ መቀመጡ ለሰዎች እጅግ ተስፋ ሰጪ አይደለምን? የሁሉ ጌታ የኃጢአተኞች አዳኝ መሆኑ ክቡር አይደለምን? በቤተ መንግሥት ወዳጅ አለን፤ አዎን፣ በዙፋን ላይ ወዳጅ አለን። ጉዳያቸውን በእጁ አደራ ለሚሰጡ ሁሉ ተሰሚነቱን ሁሉ ይጠቀምበታል። ከባለ ቅኔዎቻችን አንዱ እንዲህ ብሎ በሚገባ ይዘምራል፦

ዘወትር ሊማልድ ይኖራል

በአባቱ ፊት ሆኖ፤

ነፍሴ ሆይ፣ ጉዳይሽን እንዲሟገትልሽ ስጪው፤

የአብንም ጸጋ አትጠራጠሪ።

ወዳጄ ሆይ፣ ና፤ ጉዳይህንና ክስህን አንድ ጊዜ ተወግተው ለነበሩት፣ አሁን ግን በንጉሣዊ ኃይልና ክብር የማኅተም ቀለበቶች ለከበሩት ለእነዚያ እጆች አደራ ስጥ። ለዚህ ታላቅ ጠበቃ የተተወ ክርክር ከቶ ተሸንፎ አያውቅም።