ለማዳን ኃያል

በበቂ ሁኔታ አገግሜ ትምህርቴን ለመቀጠል ወደ ለንደን ስመለስ፣ የሆስፒታሉና የትምህርት አዳራሹ ሥራ የበዛበት ኑሮ እንደገና ቀጠለ፤ ብዙ ጊዜም በተለይ በለንደን ወይም በቶተንሃም ከክርስቲያን ወዳጆች ጋር በኅብረት በማሳልፋቸው አስደሳች እሑዶች ይቀልልኝ ነበር። የአገልግሎት አጋጣሚዎች በየትኛውም የሕይወት መስክ ይገኛሉ፤ የእኔም ከዚህ የተለየ አልነበረም። ተስፋ ቢስ መስሎ በሚታይበት ጊዜ እንኳ የሰውን መለወጥ እንድሻ ታላቅ ማበረታቻ የሰጠኝን አንድ ሁኔታ ብቻ አሁን እጠቅሳለሁ።

እግዚአብሔር ከዚህ በፊትም ነፍሳትን የመማረክ ደስታ ሰጥቶኝ ነበር፤ ነገር ግን እንዲህ ባለ ልዩ ችግር በተሞላበት ሁኔታ ውስጥ አልነበረም። በእግዚአብሔር ዘንድ ሁሉ ይቻላል፤ ማንም ሰው የሚለወጠውም ሁሉን በሚችለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ብቻ ነው። ስለዚህ የእያንዳንዱ ክርስቲያን ሠራተኛ ታላቅ ፍላጎት እግዚአብሔርን ማወቅ ነው። በእርግጥም አዳኛችን ራሱ ብዙ ጊዜ በተሳሳተ መንገድ በሚጠቀሰው በዮሐንስ 17:3 ላይ እንደሚለው፣ የዘላለምን ሕይወት የሰጠን ለዚህ ዓላማ ነው፦ «እውነተኛ አምላክ ብቻ የሆንህ አንተን የላክኸውንም ኢየሱስ ክርስቶስን [ማወቅ ሳይሆን] ያውቁ ዘንድ ይህች የዘላለም ሕይወት [ዓላማ] ናት።» ተስፋ በማይሰጥ ሁኔታ ውስጥ ለመንፈሳዊ በረከት የሚቀርብን ጸሎት ለመመለስ እግዚአብሔር ፈቃደኛ መሆኑን አሁን ልፈትን፣ በዚህም ጸሎትን የሚመልሰውን አምላክ «ለማዳን ኃያል» እንደ ሆነ ይበልጥ ላውቀው ነበር።

ወደ ቻይና ከመሄዴ ጥቂት ጊዜ በፊት፣ በእርጅና በሚመጣ ጋንግሪን የሚሠቃይ አንድ በሽተኛ እግሩን በየዕለቱ ማከምና ማሰር ኃላፊነቴ ሆነ። በሽታው እንደ ተለመደው በስውር ጀመረ፤ በሽተኛውም ሞት የተፈረደበት ሰው መሆኑንና ምናልባትም ብዙ ዕድሜ እንደማይቀረው ብዙም አላወቀም ነበር። እርሱን ያከመ የመጀመሪያው እኔ አልነበርሁም፤ ነገር ግን ጉዳዩ ወደ እኔ ሲተላለፍ ስለ ነፍሱ እጅግ መጨነቄ የተፈጥሮ ነገር ነበር። አብረውት የሚኖሩት ቤተሰቦች ክርስቲያኖች ነበሩ፤ ከእነርሱም በግልጽ እግዚአብሔር የለም የሚል ሰው እንደ ሆነና ሃይማኖታዊ የሆነን ነገር ሁሉ አጥብቆ እንደሚቃወም ተረዳሁ። ፈቃዱን ሳይጠይቁ ከቤት ቤት እየዞረ መጽሐፍ ቅዱስ የሚያነብ አንድ አገልጋይ እንዲጠይቀው ጋብዘውት ነበር፤ እርሱ ግን በታላቅ ቍጣ ከክፍሉ አስወጣው። የአጥቢያው ቄስም ሊረዳው ተስፋ አድርጎ መጥቶ ነበር፤ እርሱ ግን ፊቱ ላይ ተፋበት፤ እንዲያነጋግረውም አልፈቀደለትም። ቍጡ ባሕርዩ እጅግ ኃይለኛ እንደ ሆነ ተነገረኝ፤ በአጠቃላይ ጉዳዩ ሊታሰብ በሚችለው መጠን ተስፋ ቢስ መሰለ።

እርሱን ማከም በጀመርሁ ጊዜ ስለ ጉዳዩ ብዙ ጸለይሁ፤ ነገር ግን ለሁለት ወይም ለሦስት ቀናት ሃይማኖታዊ የሆነ ምንም ነገር አልነገርሁትም። የታመመውን እግሩን በልዩ ጥንቃቄ በማሰር ሥቃዩን በእጅጉ መቀነስ ቻልሁ፤ እርሱም ብዙም ሳይቆይ ለአገልግሎቴ ምስጋናውን መግለጥ ጀመረ። አንድ ቀን፣ ልቤ እየተንቀጠቀጠ፣ ሞቅ ባለ ሁኔታ ያቀረበውን ምስጋና ተጠቅሜ ለድርጊቴ መነሻ የሆነውን ነገር ነገርሁት፤ ስለ ራሱ አስፈሪ ሁኔታና በክርስቶስ በኩል የእግዚአብሔርን ምሕረት ስለሚያስፈልገውም ተናገርሁ። ከንፈሮቹን ዘግቶ የቆየው ራሱን ለመግታት ብርቱ ጥረት በማድረግ ብቻ እንደ ነበር ግልጽ ነበር። በአልጋው ላይ ጀርባውን ሰጥቶኝ ዞረ፤ አንዲት ቃልም አልተናገረም።

ምስኪኑን ሰው ከአእምሮዬ ማውጣት አልቻልሁም፤ በየዕለቱም ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር ከዚህ ዓለም ሳይወስደው በፊት በመንፈሱ እንዲያድነው ተማጸንሁ። ቁስሉን አሥሬ ሥቃዩን ካቀለልሁ በኋላ፣ ጌታ ይባርካቸዋል ብዬ ተስፋ ያደረግኋቸውን ጥቂት ቃላት ከመናገር ፈጽሞ አልቀረሁም። እርሱም ሁልጊዜ እንደ ተበሳጨ ሆኖ ጀርባውን ይሰጠኝ ነበር፤ ነገር ግን አንዲት ቃል እንኳ መልሶ ተናግሮ አያውቅም።

ይህን ለተወሰነ ጊዜ ከቀጠልሁ በኋላ ልቤ ተስፋ ቈረጠ። ምንም መልካም ነገር እያደረግሁ ያለ መስሎ አልታየኝም፤ እንዲያውም ምናልባት ልቡን እያደነደንሁና በደሉን እያበዛሁ እንደ ሆነ መሰለኝ። አንድ ቀን እግሩን አሥሬ እጄን ከታጠብሁ በኋላ፣ ላነጋግረው ወደ አልጋው ከመመለስ ይልቅ ወደ በሩ ሄድሁ፤ በአእምሮዬም «ኤፍሬም ከጣዖታት ጋር ተባብሮአል፤ ተዉት» የሚለውን ሐሳብ ይዤ ለጥቂት ጊዜ እያመነታሁ ቆምሁ። ሰውየውን ተመለከትሁት፤ መገረሙንም አየሁ፤ ማነጋገር ከጀመርሁበት ጊዜ ወዲህ ለጌታዬ ጥቂት ቃላት ለመናገር ወደ አልጋው ሳልቀርብ ለመሄድ ስሞክር ይህ የመጀመሪያው ጊዜ ነበርና። ከዚህ በላይ መታገሥ አልቻልሁም። እንባዬ እየፈሰሰ ክፍሉን አቋርጬ፦ «ወዳጄ ሆይ፣ ብትሰማም ባትሰማም፣ እኔ የግድ የራሴን ነፍስ ማዳን አለብኝ» አልሁት፤ ከዚያም ከብዙ እንባ ጋር ከእርሱ ጋር እንድጸልይ ቢፈቅድልኝ ምን ያህል እንደምመኝ እየነገርሁት እጅግ በብርቱ ማነጋገሩን ቀጠልሁ። ሊነገር በማይችል ደስታዬም ፊቱን አላዞረም፤ ይልቁንም፦ «ለአንተ እፎይታ የሚሆንህ ከሆነ፣ ጸልይ» ብሎ መለሰ። በጒልበቴ ተንበርክኬ ስለ እርሱ ነፍሴን ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት እንዳፈሰስሁ መናገር አያስፈልገኝም። ጌታ በዚያው ቅጽበት በነፍሱ ውስጥ ለውጥ እንዳደረገ አምናለሁ።

ከዚያ በኋላ ስናነጋግረውና አብረን ስንጸልይ ፈጽሞ እንቢ አላለም፤ በጥቂት ቀናትም ውስጥ ክርስቶስን አዳኙ አድርጎ በግልጽ ተቀበለ። ያን ውድ ሰው በእግዚአብሔር ክብር ተስፋ ሲመካ ማየት ለእኔ ምንኛ ደስታ ነበር! ለአርባ ዓመት የቤተ ክርስቲያንን ወይም የጸሎት ቤትን ደጃፍ ረግጦ እንደማያውቅ ነገረኝ፤ ያን ጊዜም — ከአርባ ዓመት በፊት — ወደ አምልኮ ስፍራ የገባው ለጋብቻ ብቻ እንደ ነበር፣ ሚስቱ በተቀበረች ጊዜም ወደ ውስጥ እንዲገባ ማንም ሊያግባባው እንዳልቻለ ነገረኝ። አሁን ግን፣ እግዚአብሔር ይመስገን፣ በኃጢአት የቆሸሸችው ነፍሱ በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም በአምላካችንም መንፈስ ታጥባለች፥ ተቀድሳለች፥ ጸድቃለች ብዬ ለማመን ሙሉ ምክንያት ነበረኝ። በቻይና በመጀመሪያ ሥራዬ ወቅት ሁኔታዎች ሥራዬ ይሳካል የሚለውን ተስፋ ከሞላ ጎደል ባስቈረጡኝ ጊዜ ብዙ ጊዜ የዚህን ሰው መለወጥ አስቤአለሁ፤ ሰዎች ቢሰሙም ባይሰሙም ቃሉን መናገሬን እንድቀጥልም ተበረታትቻለሁ።

አሁን ደስተኛ የሆነው ያ በሽተኛ ከዚህ ለውጥ በኋላ ለተወሰነ ጊዜ ኖረ፤ ስለ እግዚአብሔር ጸጋም ከመመስከር ፈጽሞ አይታክትም ነበር። ሁኔታው እጅግ አሳዛኝ ቢሆንም፣ በባሕርዩና በጠባዩ ላይ የታየው ለውጥ ቀድሞ የሚያሠቃይ የነበረውን እርሱን የማከም ግዴታ እውነተኛ ደስታ አደረገው። ከዚህ ሁኔታና በአጠቃላይም ከእግዚአብሔር ሥራ ጋር በተያያዘ፦ «የከበረውን ዘር ተሸክሞ እያለቀሰ የሚሄድ ነዶውን ተሸክሞ በእርግጥ በደስታ ይመለሳል» የሚለውን ቃል ከዚያን ጊዜ ወዲህ ብዙ ጊዜ አስቤአለሁ። ምናልባት ወደ እንባ የሚያደርስ ያ ስለ ነፍሳት የሚሰማ ጥልቅ ጭንቀት ይበልጥ ቢኖረን፣ የምንመኘውን ፍሬ ይበልጥ በተደጋጋሚ እናይ ነበር። አንዳንድ ጊዜ ልንጠቅማቸው ስለምንሻቸው ሰዎች ልብ ድንዳኔ ስናማርር፣ ለሥራችን አለመሳካት እውነተኛው ምክንያት የራሳችን ልብ ድንዳኔና ስለ ዘላለማዊ ነገሮች አስፈሪ እውነታ ያለን ደካማ ግንዛቤ ሊሆን ይችላል።