የለንደን ኑሮ

ጌታ ብዙ ጊዜ እኔን እያስገረመኝም ደስ እያሰኘኝም ከጊዜ ወደ ጊዜ ይረዳኝ ዘንድ የወደደባቸውን መንገዶች አሁን በዝርዝር ለመተረክ መሞከር የለብኝም። በለንደን እንደ ሀል በብዙ ቍጠባ መኖር እንደማይቻል ብዙም ሳይቆይ ተረዳሁ። ወጪዬን ለመቀነስ ከሆስፒታሉ አራት ማይል ርቆ ከአንድ የአጎቴ ልጅ ጋር አንድ ክፍል ተጋራሁ፤ ምግቤን ግን ራሴ እችል ነበር፤ ልዩ ልዩ ሙከራዎችን ካደረግሁ በኋላም ከሁሉ የበለጠ ቍጠባ ያለበት መንገድ ከሞላ ጎደል በቡናማ ዳቦና በውኃ ብቻ መኖር እንደ ሆነ አገኘሁ። በዚህም እግዚአብሔር የሰጠኝ ገንዘብ በተቻለ መጠን ረጅም ጊዜ እንዲቆይ ማድረግ ቻልሁ። አንዳንዶቹን ወጪዎቼን መቀነስ አልቻልሁም ነበር፤ ምግቤ ግን በአብዛኛው በራሴ ቍጥጥር ሥር ነበር። ከሆስፒታሉ በምመለስበት ረጅም የእግር መንገድ ላይ በየዕለቱ የምገዛት በሁለት ፔኒ የምትሸጥ አንዲት ትልቅ ቡናማ ዳቦ ለእራቴና ለቍርሴ ትበቃኝ ነበር፤ በዚህ ምግብና ለምሳ በምበላቸው ጥቂት ፖሞች፣ የሆስፒታሉን ሥራና የሕክምና ትምህርት ቤቱን ትምህርት ስከታተል ብዙ ጊዜ በእግሬ ከመቆሜ በተጨማሪ፣ በቀን ስምንት ወይም ዘጠኝ ማይል በእግሬ መጓዝ ቻልሁ።

በዚህ ጊዜ ገደማ የሆነን አንድ ገጠመኝ መጥቀስ አለብኝ። በሀል የቀድሞዋ የቤት አከራዬ ባል ከለንደን በሚነሣ አንድ መርከብ ላይ ዋና መኮንን ነበር፤ እኔም የደመወዙን እኩሌታ በየወሩ እየተቀበልሁ ወደ እርሷ በመላክ የኮሚሽን ወጪ ላስቀርላት እችል ነበር። ይህን ለብዙ ወራት ሳደርግ ቆይቼ ሳለ፣ የቤት ኪራይዋ የሚከፈልበት ጊዜ ሊደርስ ጥቂት ስለ ቀረውና እርሱንም ለመክፈል በዚያ ገንዘብ ስለምትተማመን፣ የሚቀጥለውን ክፍያ በተቻለ ፍጥነት እንዳመጣላት በመጠየቅ ጻፈችልኝ። ጥያቄው የመጣው በማይመች ጊዜ ነበር። የሚጠቅመኝን የትምህርት ሽልማት ለማግኘት ተስፋ አድርጌ ለአንድ ፈተና በብርቱ እያጠናሁ ነበር፤ ከቀኑ ሥራ እጅግ በሚበዛበት ሰዓት ወደ ከተማዪቱ የንግድ ማዕከል ሄጄ ገንዘቡን ለማምጣት ጊዜ ማጥፋት እንደማልችል ተሰማኝ። ነገር ግን የተጠየቀውን ገንዘብ ለመላክ የሚያስችል በቂ የራሴ ገንዘብ በእጄ ነበረኝ። ስለዚህ ፈተናው እንዳበቃ ሄጄ መደበኛውን አበል በማውጣት ገንዘቤን ለመተካት አስቤ ገንዘቡን ላክሁላት።

የፈተናው ጊዜ ሳይደርስ በዌሊንግተን መስፍን የቀብር ሥነ ሥርዓት ምክንያት የሕክምና ትምህርት ቤቱ ለአንድ ቀን ተዘጋ፤ እኔም በቺፕሳይድ አጠገብ ባለ አንድ ጎዳና ላይ ወደሚገኘው ቢሮ ወዲያው ሄጄ የሚገባውን ገንዘብ ለመጠየቅ አጋጣሚ አገኘሁ። ፀሐፊው ግን የተጠቀሰው መኮንን መርከቡን ጥሎ ወደ ወርቅ ማውጫ ስፍራዎች ስለ ኮበለለ ገንዘቡን ሊከፍለኝ እንደማይችል ሲነግረኝ ተገረምሁ፤ ደነገጥሁም። «እንግዲህ» አልሁ፣ «ገንዘቡን አስቀድሜ ስለ ከፈልሁ ይህ ለእኔ እጅግ የማይመች ነው፤ ሚስቱም መልሳ የምትከፍልበት ምንም መንገድ እንደሌላት አውቃለሁ።» ፀሐፊው ማዘኑን ገለጸ፤ ነገር ግን እርሱ በታዘዘው መሠረት ብቻ ሊሠራ እንደሚችል የታወቀ ነበር፤ ስለዚህ በዚያ በኩል የሚረዳኝ አልነበረም። ጥቂት ጊዜ ካለፈና ጥቂት ካሰብሁ በኋላ ግን አንድ የሚያጽናና መደምደሚያ ወደ አእምሮዬ መጣ፤ ይኸውም በሁሉ ነገር በጌታ ላይ የምደገፍ እንደ መሆኔና የእርሱም አቅርቦት ውሱን እንዳልሆነ፣ ከእርሱ አዲስ አቅርቦት ወደሚያስፈልገኝ ሁኔታ ጥቂት ቀደም ብሎ ወይም ዘግየት ብሎ መግባቴ ትንሽ ነገር እንደ ሆነ ነው፤ ስለዚህ ደስታዬና ሰላሜ ለብዙ ጊዜ አልተደፈረሰም።

ከዚህ ብዙም ሳይቆይ፣ ምናልባትም በዚያው ምሽት፣ የትምህርቱን ማስታወሻ የምይዝባቸውን ጥቂት ወረቀቶች አንድ ላይ እየሰፋሁ ሳለ የቀኝ እጄን የመጀመሪያ ጣት ሳላስበው በመርፌ ወጋሁት፤ ከጥቂት ጊዜ በኋላም ፈጽሞ ረሳሁት። በማግሥቱ በሆስፒታሉ እንደ ወትሮዬ አስከሬን መበለቴን ቀጠልሁ። አስከሬኑ በትኩሳት የሞተ ሰው ነበር፤ ከወትሮውም የበለጠ አስጸያፊና አደገኛ ነበር። በእርሱ ላይ የምንሠራ ሁላችን ትንሿ ጭረት እንኳ ሕይወታችንን ልታስከፍለን እንደምትችል አውቀን በልዩ ጥንቃቄ እንደ በለትነው መናገር አያስፈልገኝም። ረፋዱ ብዙም ሳይገፋ እጅግ መድከም ጀመርሁ፤ እኩለ ቀን ላይ የቀዶ ሕክምና ክፍሎችን እየዞርን ሳለ ድንገት ክፉኛ ስላቅለሸለሸኝ ሮጬ መውጣት ግድ ሆነብኝ — ይህም ለእኔ እጅግ ያልተለመደ ነገር ነበር፤ የምበላው ጥቂት ምግብ ብቻ ነበርና፤ የማይስማማኝንም ነገር አልበላም ነበር። ለተወሰነ ጊዜ ራሴን የመሳት ስሜት ከተሰማኝ በኋላ አንድ ጉንጭ ቀዝቃዛ ውኃ አበረታኝ፤ ተማሪዎቹንም እንደገና መቀላቀል ቻልሁ። ይሁን እንጂ ሕመሜ እየባሰ ሄደ፤ የከሰዓት በኋላው የቀዶ ሕክምና ትምህርት ከማለቁ በፊትም እርሳሱን ይዤ ማስታወሻ መጻፍ መቀጠል አቃተኝ። ቀጣዩ ትምህርት ሲያበቃ ክንዴ በሙሉና የቀኝ ጎኔ በብርቱ ሕመም ተይዘው ነበር፤ በመልኬም በስሜቴም እጅግ የታመምሁ ነበርሁ።

ሥራዬን መቀጠል እንደማልችል ባየሁ ጊዜ፣ እየሠራሁበት የነበረውን ክፍል ለመጠቅለልና መሣሪያዎቼን ለማስቀመጥ ወደ አስከሬን መበለቻው ክፍል ገባሁ፤ እጅግ የተካነ ቀዶ ሐኪም ለነበረው ለአስተማሪያችንም ምልክቶቹን እየገለጽሁ፦ «ምን እንደ ሆንሁ ሊገባኝ አልቻለም» አልሁት። እርሱም፦ «ምን ማለትህ ነው፤ የሆነው ነገር ግልጽ ነው፤ ስትበልት ራስህን ቆርጠህ መሆን አለበት፤ ይህም አደገኛ ትኩሳት እንደ ሆነ ታውቃለህ» አለኝ። እኔም እጅግ ተጠንቅቄ እንደ ነበርሁ፣ ምንም ቁስል ወይም ጭረት እንደሌለብኝም ፍጹም እርግጠኛ መሆኔን አረጋገጥሁለት። እርሱም፦ «እንግዲያስ በእርግጥ አንድ ቁስል ኖሮብህ መሆን አለበት» ብሎ መለሰ፤ ቁስሉን ለማግኘትም እጄን በጥንቃቄ መረመረ፤ ነገር ግን አላገኘም። ድንገትም ባለፈው ምሽት ጣቴን በመርፌ እንደ ወጋሁ ትዝ አለኝ፤ በዚያን ጊዜ የተወጋው የመርፌ ቀዳዳ ገና ሳይዘጋ ቀርቶ ሊሆን ይችል እንደ ሆነም ጠየቅሁት። እርሱም የችግሩ ምክንያት ምናልባት ይህ እንደ ሆነ አሰበ፤ የኪራይ ጋሪ ይዤ በተቻለኝ ፍጥነት ወደ ቤቴ እንድሄድና ጉዳዮቼን ወዲያውኑ እንዳስተካክልም መከረኝ። «ምክንያቱም» አለ፣ «አንተ የሞተ ሰው ነህ።»

የመጀመሪያው ሐሳቤ ወደ ቻይና መሄድ ባለመቻሌ የተሰማኝ ሐዘን ነበር፤ ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ፦ «በእጅጉ ካልተሳሳትሁ በቀር በቻይና የምሠራው ሥራ አለኝ፤ አልሞትም» የሚል ስሜት መጣልኝ። ይሁን እንጂ በመንፈሳዊ ነገሮች ረገድ ጽኑ ተጠራጣሪ ለነበረው ለዚያ የሕክምና ወዳጄ፣ ምናልባት በቅርቡ ከጌታዬ ጋር የመሆን ተስፋ የሰጠኝን ደስታ ለመንገር አጋጣሚውን በማግኘቴ ደስ አለኝ፤ በዚያው ጊዜም፣ በእጅጉ ካልተሳሳትሁ በቀር በቻይና የምሠራው ሥራ ስላለኝ የምሞት እንደማይመስለኝ፣ እንዲህ ከሆነም ትግሉ ምንም ያህል ቢከብድ ማለፌ የማይቀር እንደ ሆነ ነገርሁት። እርሱም፦ «ይህ ሁሉ መልካም ነው» ብሎ መለሰ፤ «አንተ ግን የኪራይ ጋሪ ይዘህ በተቻለህ ፍጥነት ወደ ቤትህ ሂድ። የምታጠፋው ጊዜ የለህም፤ ብዙም ሳትቆይ ጉዳዮችህን ማጠቃለል የማትችልበት ሁኔታ ላይ ትደርሳለህና።»

በኪራይ ጋሪ ወደ ቤቴ እሄዳለሁ የሚለው ሐሳብ ትንሽ ፈገግ አሰኘኝ፤ በዚያን ጊዜ ገንዘቤ እንዲህ ያለውን ነገር እንዳደርግ የማይፈቅድ ያህል ተሟጦ ነበርና፤ ስለዚህ ከተቻለ ርቀቱን በእግሬ ለመሄድ ተነሣሁ። ብዙም ሳይቆይ ግን ኃይሌ ከዳኝ፤ በእግሬ ቤቴ ለመድረስ መሞከር ምንም ጥቅም እንደሌለውም ተሰማኝ። ከኋይትቻፕል ቤተ ክርስቲያን እስከ ፋሪንግደን ጎዳና በአንድ ኦምኒባስ፣ ከፋሪንግደን ጎዳና ወዲያም በሌላ ተሳፍሬ፣ በብርቱ ሥቃይ ውስጥ ሆኜ እኔ ከኋላው እኖርበት ወደ ነበረው ወደ ሶሆ አደባባይ አካባቢ ደረስሁ። ወደ ቤቱ እንደ ገባሁም ከሠራተኛዪቱ ትኩስ ውኃ ተቀበልሁ፤ እርሷንም — በእርግጥ እንደ ሟች ሰው ሆኜ — የዘላለም ሕይወትን በኢየሱስ ክርስቶስ የተሰጠ የእግዚአብሔር ስጦታ አድርጋ እንድትቀበል በብርቱ አደራ ካልኋት በኋላ፣ ራሴን በውኃው አጠብሁ፤ ከተመረዘው ደም ጥቂቱን ለማስወጣት ተስፋ አድርጌም ጣቴን በስለት ሰነጠቅሁት። ሕመሙ እጅግ ብርቱ ነበር፤ ራሴን ሳትሁ፤ ለረጅም ጊዜም ሳላውቅ ቆየሁ፤ እንዲያውም ወደ ራሴ ስመለስ ወደ አልጋ ተሸክመውኝ እንደ ነበር አገኘሁ።

በአቅራቢያ ይኖር የነበረ አንድ አጎቴ መጥቶ ነበር፤ እርሱም በዌስትሚኒስተር ሆስፒታል ረዳት ቀዶ ሐኪም የነበረውን የራሱን ሐኪም አስጠራ። ለአጎቴ የሕክምና እርዳታ ምንም እንደማይጠቅመኝና የሚያስከትለውን ወጪ ማውጣት እንደማልፈልግ አረጋገጥሁለት። እርሱ ግን የራሱን ሐኪም እንዳስጠራና ሒሳቡም በእርሱ ላይ እንደሚታሰብ ነግሮ በዚህ ረገድ አረጋጋኝ። ቀዶ ሐኪሙ መጥቶ ዝርዝሩን ሁሉ በሰማ ጊዜ፦ «እንግዲህ በልክ ስትኖር ከነበርህ ልትተርፍ ትችላለህ፤ ቢራና እንዲህ ያሉትን ነገሮች ስታዘወትር ከነበርህ ግን ምንም ዕድል የለህም» አለ። በልከኝነት መኖር አንዳች የሚጠቅም ከሆነ፣ ለረጅም ጊዜ ምግቤ ከዳቦና ከውኃ በቀር ሌላ ጥቂት ብቻ ስለ ነበረ፣ ከእኔ የተሻለ ዕድል የሚኖራቸው ጥቂቶች እንደሆኑ አሰብሁ። በመጠን እንደ ኖርሁና ይህም ለትምህርቴ እንደ ረዳኝ ነገርሁት። እርሱም፦ «አሁን ግን» አለ፣ «ጉልበትህን መጠበቅ አለብህ፤ ትግሉ እጅግ ከባድ ይሆናልና።» በየዕለቱም አንድ ጠርሙስ የወይን ጠጅና የቻልሁትን ያህል ጥብስ ሥጋ አዘዘልኝ። እንዲህ ያሉትን የቅንጦት ነገሮች የምገዛበት ገንዘብ ስላልነበረኝ እንደገና በውስጤ ፈገግ አልሁ። ይህ ችግርም ግን የሚያስፈልገውን ሁሉ ወዲያውኑ በላከልኝ በደጉ አጎቴ ተቃለለ።

የደረሰብኝ ሥቃይ ቢኖርም፣ ውድ ወላጆቼ ስለ ሁኔታዬ እንዳያውቁ እጅግ ተጨንቄ ነበር። ማሰብና ጸሎት እንደማልሞት፣ ይልቁንም በቻይና የምሠራው ሥራ በእርግጥ እንዳለ አሳምነውኝ ነበር። ውድ ወላጆቼ መጥተው በዚያ ሁኔታ ቢያገኙኝ፣ ገንዘቤ ሊያልቅ ጥቂት በቀረበት በዚህ ጊዜ እግዚአብሔር ለእኔ እንዴት እንደሚሠራ የማየትን አጋጣሚ ማጣቴ ነበር። ስለዚህ ስለ አመራር ከጸለይሁ በኋላ አጎቴና የአጎቴ ልጅ ለወላጆቼ እንዳይጽፉ፣ ይልቁንም እኔ ራሴ እንድነግራቸው እንዲተዉልኝ ቃል አስገባኋቸው። ይህን ቃል በገቡልኝ ጊዜ ለጸሎት የተሰጠ እጅግ ግልጽ መልስ እንደ ሆነ ተሰማኝ፤ እኔም ራሴ ቀውሱ እስኪያልፍና የሕመሙ ብርቱው ክፍል እስኪያበቃ ድረስ ከእነርሱ ጋር የሚደረገውን ማንኛውንም ግንኙነት ለማዘግየት ተጠነቀቅሁ። በቤት ለፈተና በብርቱ እያጠናሁ እንደ ነበርሁ ያውቁ ስለ ነበር ዝምታዬ አላስገረማቸውም።

የሥቃይ ቀናትና ሌሊቶች በዝግታ አለፉ፤ በመጨረሻም ከብዙ ሳምንታት በኋላ ከክፍሌ ለመውጣት የሚያስችለኝን ያህል አገገምሁ፤ ከዚያም ከለንደን ሆስፒታል ባይሆኑም ከእኔ ጋር በአንድ ጊዜ አስከሬን ሲበልቱ የቆሰሉ ሁለት ሰዎች ሁለቱም እንደ ሞቱ፣ እኔ ግን በቻይና ለእግዚአብሔር እንድሠራ ለጸሎት መልስ ሆኖ እንደ ተረፍሁ ሰማሁ።