የአገልግሎት ጥሪ

የመለወጥ የመጀመሪያው ደስታ ከጊዜ በኋላ አለፈ፤ በእርሱም ፋንታ በብዙ ተጋድሎ የተሞላ የሚያሠቃይ የነፍስ መደንዘዝ ዘመን ተከተለ። ይህም ደግሞ አበቃ፤ ሲያልፍም ጥልቅ የሆነ የግል ድካም ስሜትንና ጌታ የሕዝቡ አዳኝ ብቻ ሳይሆን ብቸኛ ጠባቂያቸውም እንደ ሆነ በእርሱ ላይ የመደገፍ ስሜትን ትቶልኝ ሄደ። ከኃጢአት ጋር በምታደርገው ትግል የደከመችና ተስፋዋ የተቈረጠ ነፍስ በእስራኤል እረኛ በመታመን የምታገኘው ጸጥ ያለ ዕረፍት ምንኛ ጣፋጭ ነው!

ከተለወጥሁ ብዙ ወራት ሳይቆጠሩ፣ ነጻ የሆነ ከሰዓት በኋላ ስላገኘሁ፣ አብዛኛውን ከእግዚአብሔር ጋር በኅብረት ለማሳለፍ ወደ ራሴ ክፍል ገባሁ። ያን ጊዜ በሚገባ አስታውሰዋለሁ። በልቤ ደስታ ነፍሴን በእግዚአብሔር ፊት እንዴት እንዳፈሰስሁ አስታውሳለሁ፤ ሁሉን ላደረገልኝ — ተስፋ ሁሉ፣ እንዲያውም የመዳን ፍላጎት እንኳ ከእኔ በጠፋ ጊዜ ላዳነኝ — ያለኝን የምስጋና ፍቅር ደጋግሜ እየተናዘዝሁ፣ ለፍቅሬና ለምስጋናዬ መውጫ እንዲሆን ለእርሱ የምሠራው አንድ ሥራ እንዲሰጠኝ ለመንሁት፤ ምንም ዓይነት ቢሆን፣ ምንም ያህል አስቸጋሪ ወይም ምንም ያህል ትንሽ ቢሆን፣ ራስን መካድ የሚጠይቅ አንድ አገልግሎት፤ እርሱ ደስ የሚሰኝበትንና ይህን ያህል ላደረገልኝ ለእርሱ ላደርገው የምችለውን አንድ ነገር። ምንም ሳላስቀር ራሴን ለእርሱ በመቀደስ ራሴን፣ ሕይወቴን፣ ወዳጆቼን፣ ያለኝንም ሁሉ በመሠዊያው ላይ ሳኖር፣ መሥዋዕቴ ተቀባይነት እንዳገኘ በተረጋገጠልኝ ጊዜ በነፍሴ ላይ የወደቀውን ጥልቅ ግርማ በሚገባ አስታውሳለሁ። የእግዚአብሔር ሀልዎት ሊነገር በማይችል መንገድ እውነተኛና የተባረከ ሆነ፤ ገና ከአሥራ ስድስት ዓመት በታች የሆንሁ ልጅ ብሆንም፣ በምድር ላይ ተዘርግቼ፣ ሊነገር በማይችል ፍርሃትና ሊነገር በማይችል ደስታ በፊቱ ዝም ብዬ መተኛቴን አስታውሳለሁ።

ለምን ዓይነት አገልግሎት ተቀባይነት እንዳገኘሁ አላወቅሁም ነበር፤ ነገር ግን ከእንግዲህ የራሴ እንዳልሆንሁ የሚገልጽ ጥልቅ ግንዛቤ ያዘኝ፤ ይህም ከዚያን ጊዜ ወዲህ ፈጽሞ አልጠፋም። እጅግ ተግባራዊ ግንዛቤ ሆኖልኛል። ከሁለት ወይም ከሦስት ዓመት በኋላ ወዳጄና አስተማሪዬ ለነበረው ሐኪም ተለማማጅ ሆኜ ልገባ በሚል ቅድመ ሁኔታ፣ የሕክምና ትምህርትን በተመለከተ ባልተለመደ ሁኔታ መልካም የሆኑ ሐሳቦች ቀረቡልኝ። እኔ ግን እንደ ተጠቆመው ያለ የሚያስር ስምምነት ለመቀበል እንደማልደፍር ተሰማኝ። ራሴን አሳልፌ ለመስጠት የራሴ አልነበርሁም፤ እኔ የእርሱ ብቻ የሆንሁለት፣ ለፈቃዱም ዘወትር ራሴን ነጻ አድርጌ መጠበቅ እንዳለብኝ የተሰማኝ እርሱ መቼ ወይም እንዴት ለአገልግሎት እንደሚጠራኝ አላውቅም ነበርና።

ራሴን ከቀደስሁበት ከዚያ ጊዜ ጥቂት ወራት ሳይሞሉ፣ ጌታ የሚፈልገኝ በቻይና እንደ ሆነ የሚገልጽ ስሜት በነፍሴ ውስጥ ተቀረጸ። እንዲህ የተጠራሁለት ሥራ ሕይወቴን ሊያስከፍለኝ እንደሚችል በእጅጉ ይመስለኝ ነበር፤ ቻይና በዚያን ጊዜ እንደ ዛሬው ክፍት አልነበረችምና። በዚያን ጊዜ በቻይና ሠራተኞች የነበሯቸው የሚስዮን ማኅበራት ጥቂቶች ብቻ ነበሩ፤ በቻይና ስለሚደረግ የሚስዮን ሥራ የሚናገሩ ያገኘኋቸው መጻሕፍትም ጥቂቶች ብቻ ነበሩ። ይሁን እንጂ በተወለድሁባት ከተማ የነበረው የኮንግሪጌሽናል ቤተ ክርስቲያን አገልጋይ የሜድኸርስትን ቻይና የተባለ መጽሐፍ እንዳለው ሰማሁ፤ መጽሐፉን እንዲያውሰኝ ልጠይቀውም ወደ እርሱ ሄድሁ። እርሱም በደግነት ፈቀደልኝ፤ ለምን ላነበው እንደ ፈለግሁም ጠየቀኝ። ሕይወቴን በዚያች ምድር በሚስዮን አገልግሎት እንዳሳልፍ እግዚአብሔር እንደ ጠራኝ ነገርሁት። «ታዲያ ወደዚያ እንዴት ለመሄድ አስበሃል?» ብሎ ጠየቀ። እኔም ፈጽሞ እንደማላውቅ መለስሁለት፤ አሥራ ሁለቱና ሰብዓው በይሁዳ እንዳደረጉት ማድረግ ሳያስፈልገኝ እንደማይቀር ይመስለኝ ነበር — ያለ ኮረጆና ያለ ከረጢት መሄድ፣ የሚያስፈልገኝንም ሁሉ እንዲሞላልኝ በጠራኝ በእርሱ መደገፍ። አገልጋዩም እጁን በደግነት በትከሻዬ ላይ አኑሮ፦ «ኧረ ልጄ፣ ዕድሜህ እየገፋ ሲሄድ ከዚህ የበለጠ ጥበበኛ ትሆናለህ። እንዲህ ያለው ሐሳብ ክርስቶስ ራሱ በምድር ላይ በነበረበት ዘመን በሚገባ ይሠራ ነበር፤ አሁን ግን አይሠራም» አለኝ።

ከዚያን ጊዜ ወዲህ ዕድሜዬ ገፍቷል፤ ጥበበኛ ግን አልሆንሁም። የጌታችንን መመሪያዎችና ለመጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርቱ የሰጣቸውን ማረጋገጫዎች ይበልጥ ሙሉ በሙሉ መሪያችን አድርገን ብንወስድ፣ መጀመሪያ ለተሰጡበት ዘመን እንደ ተስማሙ ሁሉ ለዘመናችንም እንዲሁ የተስማሙ ሆነው እንደምናገኛቸው ከምንጊዜውም በላይ ተረድቻለሁ።

የሜድኸርስት የቻይና መጽሐፍ በዚያ ያለውን የሕክምና ሚስዮን ዋጋ አጒልቶ ያሳይ ነበር፤ ይህም የሕክምና ትምህርት ጠቃሚ የዝግጅት መንገድ እንደ ሆነ ትኩረቴን ሳበው።

የተወደዱ ወላጆቼ በሚስዮን ሥራ የመሰማራት ምኞቴን አልከለከሉኝም፤ አላበረታቱኝምም። እንዲህ ያለ ጽኑ እምነት ካለኝ፣ የሥጋዬን፣ የአእምሮዬን፣ የልቤንና የነፍሴን አቅም ለማዳበር በእጄ ያለውን መንገድ ሁሉ እንድጠቀም፣ በጸሎትም እግዚአብሔርን እንድጠብቅ መከሩኝ፤ እንደ ተሳሳትሁ ቢያሳየኝ አመራሩን ለመከተል፣ ወይም በጊዜው ወደ ሚስዮን አገልግሎት መንገዱን ቢከፍት ወደ ፊት ለመሄድ ፍጹም ፈቃደኛ ሆኜ። የዚህን ምክር አስፈላጊነት ከዚያን ጊዜ ወዲህ ብዙ ጊዜ ለማረጋገጥ አጋጣሚ አግኝቻለሁ። ሰውነቴን ለማጠንከር በውጭ አየር ይበልጥ የአካል እንቅስቃሴ ማድረግ ጀመርሁ። ለከባዱ የኑሮ መንገድ ራሴን ለማዘጋጀት የላባ ፍራሼን አስወሰድሁ፤ የቻልሁትን ያህልም ሌሎች የቤት ምቾቶችን ለመተው ጣርሁ። እንዲሁም አጋጣሚው በፈቀደ መጠን በራሪ ጽሑፎችን በማደል፣ በሰንበት ትምህርት ቤት በማስተማርና ድሆችንና በሽተኞችን በመጠየቅ የምችለውን ያህል የክርስቲያን ሥራ መሥራት ጀመርሁ።

በቤት ውስጥ ለተወሰነ ጊዜ የዝግጅት ትምህርት ካጠናሁ በኋላ፣ የሕክምናና የቀዶ ሕክምና ሥልጠና ለማግኘት ወደ ሀል ሄድሁ። በዚያም ከሀል የሕክምና ትምህርት ቤት ጋር ግንኙነት ለነበረው፣ የብዙ ፋብሪካዎችም ቀዶ ሐኪም ለነበረ አንድ ሐኪም ረዳት ሆንሁ፤ ይህም ብዙ የአደጋ ጉዳተኞችን ወደ ሕክምና ክፍላችን ያመጣ ነበር፤ አነስተኛ የቀዶ ሕክምና ሥራዎችን የማየትና የመለማመድ ዕድልም ሰጠኝ።

በዚህም ሳልጠቅሰው ልተወው የማይገባ አንድ ነገር ሆነ። ከቤት ከመውጣቴ በፊት ከገቢ ሁሉ በኵራቱንና ከንብረትም ተመጣጣኝ ድርሻን ለጌታ አገልግሎት የመለየት ጉዳይ ትኩረቴን ሳበው። ከቤት ርቄ በዙሪያዬ ባሉ ፍላጎቶችና ጭንቀቶች ግፊት ድምዳሜዬ ሊዛባ በሚችልበት ሁኔታ ውስጥ ከመግባቴ በፊት፣ ጉዳዩን መጽሐፍ ቅዱሴን በእጄ ይዤ ማጥናት መልካም መሰለኝ። በዚህም የማገኘውን ወይም የእኔ የሚሆነውን ገንዘብ ሁሉ ከአንድ አሥረኛ ያላነሰውን ለጌታ አገልግሎት ለመለየት እንድወስን ተመራሁ። አሁን በምጠቅሰው ጊዜ በሀል የሕክምና ረዳት ሆኜ የምቀበለው ደመወዝ ይህን በቀላሉ እንዳደርግ ያስችለኝ ነበር። ነገር ግን በደጉ ወዳጄና አሠሪዬ ቤተሰብ ውስጥ በተከሰቱ ለውጦች ምክንያት ከቤቱ ውጭ መኖር ግድ ሆነብኝ። ከአንድ ዘመዴ ጋር ምቹ መኖሪያ ተገኘልኝ፤ ለአገልግሎቴ ዋጋ ተብሎ ከተወሰነልኝ ገንዘብ በተጨማሪ ለምግብና ለማደሪያ የምከፍለውን ትክክለኛ መጠን እቀበል ነበር።

አሁን በአእምሮዬ፦ ይህም ገንዘብ አሥራት ሊወጣለት አይገባውም ወይ? የሚል ጥያቄ ተነሣ። በእርግጥ የገቢዬ ክፍል ነበር፤ የመንግሥት የገቢ ግብር ጉዳይ ቢሆን ኖሮ በእርግጥ ከሒሳቡ ውጭ እንደማይደረግ ተሰማኝ። በሌላ በኩል ደግሞ ከጠቅላላው ገንዘብ አሥራት ማውጣት ለሌሎች ጉዳዮች በቂ ገንዘብ አያስቀርልኝም ነበር፤ ለተወሰነ ጊዜም ምን ማድረግ እንዳለብኝ እጅግ ጨንቆኝ ነበር። ከብዙ ማሰብና ጸሎት በኋላ ያን ምቹ መኖሪያና አሁን የምኖርበትን ደስ የሚያሰኝ ቤተሰብ ትቼ፣ በከተማዋ ዳርቻ አንዲት ትንሽ ማደሪያ — ሳሎንና መኝታ ቤት በአንድ የሆነች ክፍል — ለመከራየት፣ ምግቤንም ራሴ ለማዘጋጀት ተመራሁ። በዚህ መንገድ ገቢዬን ሁሉ ያለ ችግር አሥራት ማውጣት ቻልሁ፤ ለውጡ በእጅጉ ቢሰማኝም፣ ጥቂት ያልሆነ በረከት ተከትሎታል።

ብቻዬን በነበርሁበት በዚያ ጊዜ ለእግዚአብሔር ቃል ጥናት፣ ድሆችን ለመጠየቅና በበጋ ምሽቶች ለወንጌል ሥራ፣ ያለዚያ ሊሆን ከሚችለው የበለጠ ጊዜ ተሰጠ። በዚህ መንገድ በችግር ላይ ካሉ ብዙ ሰዎች ጋር ስገናኝ፣ ይበልጥ መቈጠብ ልዩ መብት እንደ ሆነ ብዙም ሳይቆይ አየሁ፤ መጀመሪያ ካሰብሁት የገቢዬ ድርሻ እጅግ የበለጠ መስጠትም አስቸጋሪ ሆኖ አላገኘሁትም።

በዚህ ጊዜ ገደማ አንድ ወዳጄ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ በአካል የሚሆንና ከሺው ዓመት መንግሥት በፊት የሚሆን ምጽአት ወደሚለው ጉዳይ ትኩረቴን ሳበ፤ ያለ ምንም ማብራሪያ ወይም አስተያየት ስለ እርሱ የሚናገሩ የመጽሐፍ ክፍሎችን ዝርዝር ሰጥቶኝ ጉዳዩን እንዳሰላስል መከረኝ። ለተወሰነ ጊዜ ስለዚህ ነገር መጻሕፍትን በማጥናት ብዙ ጊዜ ሰጠሁ፤ ውጤቱም በትንሣኤ አካሉ ምድራችንን ትቶ የሄደው ይህ ያው ኢየሱስ እንዲሁ ተመልሶ እንደሚመጣ፣ እግሮቹ በደብረ ዘይት ላይ እንደሚቆሙ፣ ከመወለዱም በፊት ተስፋ የተሰጠውን የአባቱን የዳዊትን ዙፋን በምድር ላይ እንደሚወርስ እንዳይ መመራቴ ነበር። ደግሞም በአዲስ ኪዳን ሁሉ የጌታ መምጣት የሕዝቡ ታላቅ ተስፋ እንደ ሆነ፣ ራስን ለመቀደስና ለአገልግሎት ከሁሉ የሚበልጥ መነሻ ምክንያት፣ በፈተናና በመከራም ከሁሉ የሚበልጥ መጽናኛ ሆኖ ዘወትር እንደሚጠቀስ አየሁ። ለሕዝቡ የሚመለስበት ጊዜ እንዳልተገለጠ፣ ከቀን ወደ ቀን ከሰዓት ወደ ሰዓትም ጌታቸውን እንደሚጠብቁ ሰዎች መኖር ልዩ መብታቸው እንደ ሆነም ተማርሁ፤ እንዲህ ሲኖሩም፣ እንዲህ ማለት ቢቻል፣ በአንድ በተወሰነ ሰዓት ቢመጣም ባይመጣም ብዙም ለውጥ እንደሌለው፣ ዋናው ነገር በማንኛውም ጊዜ ቢገለጥ ስለ መጋቢነታችን ስሌታችንን በኃዘን ሳይሆን በደስታ ለመስጠት እንድንችል ለእርሱ ተዘጋጅቶ መገኘት እንደ ሆነ ተማርሁ።

የዚህ የተባረከ ተስፋ ውጤት ፍጹም ተግባራዊ ነበር። ትንሿን የመጻሕፍት ስብስቤን በጥንቃቄ ፈትሼ የማያስፈልጉ ወይም ወደ ፊት የማይጠቅሙ መጻሕፍት ይኖሩ እንደ ሆነ እንዳይ፣ ጥቂቶቹን ልብሶቼንም መርምሬ ጌታ ወዲያውኑ ቢመጣ ስሌት ለመስጠት የሚያሳፍረኝ አንዳች ነገር እንደሌለ እርግጠኛ እንድሆን መራኝ። ውጤቱም የመጻሕፍቱ ስብስብ በእጅጉ መቀነሱ ነበር — ለአንዳንድ ድሆች ጎረቤቶቼ ጥቅም፣ ለራሴም ደግሞ እጅግ የበለጠ ጥቅም፤ በሌላ አቅጣጫ ይበልጥ ሊጠቅሙ የሚችሉ ልብሶችም እንዳሉኝ አገኘሁ።

በሕይወቴ ውስጥ አጋጣሚው በተፈጠረ ቁጥር እንደገና እንዲሁ ማድረግ ከጊዜ ወደ ጊዜ እጅግ ጠቅሞኛል፤ ይህንንም ዓላማ ይዤ ቤቴን ከምድር ቤቱ እስከ ጣሪያው ሥር ክፍል ድረስ ባለፍሁ ቁጥር ታላቅ የመንፈሳዊ ደስታና በረከት ጭማሪ ሳላገኝ ቀርቼ አላውቅም። ሁላችንም — ምናልባት ከግድየለሽነት፣ ወይም ከሥራ ብዛት የተነሣ — እኛ የማንፈልጋቸውን ለሌሎች ግን የሚጠቅሙ ነገሮችን የማከማቸት አደጋ ላይ ያለን ይመስለኛል፤ እነርሱንም ይዞ መቆየት በረከትን ያሳጣል። የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ሀብት ሁሉ በሚገባ ቢሠራበት ምን ያህል የበለጠ ነገር ሊፈጸም በቻለ ነበር! ስንት ድሆች ሊመገቡ፣ ስንት የተራቈቱ ሊለብሱ፣ ገና ላልደረሰላቸው ስንቶችስ ወንጌል ሊደርስ በቻለ ነበር! ይህን መንገድ ዘወትር የአእምሮ ልማድ፣ ሁኔታዎችም በፈቀዱ ቁጥር በተግባር ሊወሰድ የሚገባ ጠቃሚ አካሄድ እንዲሆን እመክራለሁ።