Mbona Mungu Ni Mgeni Katika Nchi?

“Ewe uliye tumaini la Israeli, Mwokozi wake wakati wa taabu, mbona umekuwa kama mgeni katika nchi, na kama msafiri ageukaye ili kukaa usiku mmoja tu? Mbona umekuwa kama mtu aliyeshangaa, kama shujaa asiyeweza kuokoa? Lakini wewe, Bwana, u katikati yetu, nasi tumeitwa kwa jina lako; usituache.”

Katika sehemu nyingi za Scotland kuna sababu njema ya kufikiri kwamba Mungu si mgeni; bali kwamba Bwana Yesu amekuwa akijidhihirisha, na kwamba Roho Mtakatifu amekuwa akiwahuisha wale apendao. Hata hivyo, katika sehemu nyingi za nchi yetu, yahofiwa kwamba Mungu ni mgeni, na kama msafiri ageukaye ili kukaa usiku mmoja tu.

Ni wachache kama nini wanaoongoka kati yetu? Mungu anapokuwepo kwa nguvu katika nchi yoyote, daima wako wengi wanaoamshwa wakaitambua dhambi yao na kumkimbilia Kristo kwa makundi. Mhudumu mmoja mcha Mungu, akizungumzia wakati kama huo, asema, “Kulikuwa na dalili za kuwepo kwa Mungu karibu katika kila nyumba. Ulikuwa wakati wa furaha katika familia, kwa sababu wokovu ulikuwa umewafikia. Wazazi walikuwa wakifurahi juu ya watoto wao kama waliozaliwa upya, waume juu ya wake zao, na wake juu ya waume zao. Mji ulionekana kujaa uwepo wa Mungu. Haukuwahi kujaa upendo hivyo wala furaha, na bado haukuwahi kujaa dhiki hivyo, kama ulivyokuwa wakati ule.” Hatuna kitu cha namna hiyo kati yetu. Ole! Ni tofauti ya kusikitisha kama nini inayoonekana katika familia zetu nyingi. Ni familia ngapi ambamo hamna hata nafsi moja iliyo hai!

Ni ufu mwingi kama nini ulioko kati ya Wakristo wa kweli! Nyakati za uamsho, Mungu anapokuwepo kwa nguvu katika nchi yoyote, si tu kwamba wasioongoka huamshwa na kufanywa wamkimbilie Kristo, bali wale waliokuwa ndani ya Kristo tangu zamani hupokea vipimo vipya vya Roho; hupitia, kwa kusema hivyo, kuzaliwa upya mara ya pili; huletwa ndani ya jumba la Mfalme, na kusema, “Na anibusu kwa busu za kinywa chake: kwa maana pendo lako ni bora kuliko divai.” Mkristo mmoja mpendwa, katika wakati kama huo, asema, “Uovu wangu, jinsi nilivyo ndani yangu mwenyewe, kwa muda mrefu umeonekana kwangu kuwa usioelezeka kabisa—kama gharika isiyo na mwisho, au milima juu ya kichwa changu. Sijui jinsi ya kueleza vizuri zaidi jinsi dhambi zangu zinavyoonekana kwangu kuliko kwa kurundika usio na mwisho juu ya usio na mwisho, na kuzidisha usio na mwisho mara usio na mwisho. Mara nyingi sana maneno haya yamo kinywani mwangu, usio na mwisho juu ya usio na mwisho, usio na mwisho juu ya usio na mwisho.” Ni kidogo kama nini hisia hii kati yetu! Ni wachache kama nini wanaoonekana kuihisi dhambi kama uovu usio na mwisho! Ni dhahiri kama nini kwamba Mungu ni mgeni katika nchi!

Ni mkubwa kama nini ujasiri wa wenye dhambi katika dhambi. Kama ilivyokuwa siku za Yeremia, ndivyo ilivyo siku zetu; wengi waonekana kana kwamba “shingo yao ni mshipa wa chuma, na kipaji cha uso wao ni shaba.” Mungu anapokuwepo kwa nguvu, ndipo wenye dhambi walio wazi, ingawa huenda wakabaki bila kuongoka, mara nyingi huzuiliwa sana. Hofu ya Mungu huwa juu ya roho zao. Ole! Sivyo ilivyo kati yetu. Malango ya mafuriko ya dhambi yamefunguliwa. “Wanatangaza dhambi yao kama Sodoma, wala hawaifichi.” Je, basi, huu si wakati wa kulia, “Ewe uliye tumaini la Israeli, Mwokozi wake,” n.k.

Je, hatupaswi kuuliza swali hili kwa uzito, Ni sababu gani zinazomfanya Mungu kuwa mgeni hivi katika nchi hii?

Kwa Wahudumu. – Na tuanze na wale wachukuao vyombo vya patakatifu.

Yahofiwa kuna mahubiri mengi yasiyo ya uaminifu kwa wasioongoka. Yeremia alilalamikia jambo hili siku zake, “Nao wameiponya jeraha ya binti ya watu wangu kwa juu juu tu, wakisema, Amani, amani; wala hapana amani.” Je, hakuna sababu ya lalamiko hilo hilo katika siku zetu wenyewe? Sehemu kubwa ya makusanyiko yetu wako nje ya Kristo, nao wamelala usiku na mchana chini ya ghadhabu ya Bwana Mungu Mwenyezi; na bado yahofiwa kwamba sehemu kubwa ya wasiwasi na juhudi ya mhudumu haitumiki juu yao, kwamba Mahubiri yake hayajishughulishi hasa na hali yao. Maneno yote ya wanadamu na malaika hayawezi kueleza jinsi ilivyo ya kutisha kuwa bila Kristo; na bado, yahofiwa, hatuwaambii walio katika hali hiyo kwa uwazi, kwa kurudia-rudia, na kwa msisitizo unaotosha hata kidogo. Ole! Ni wahudumu wachache kama nini walio kama malaika wale wa Sodoma, wenye ujasiri wa rehema wa kuwashika mikono wenye dhambi wanaokawia. Ni wachache kama nini wanaolitii neno lile la Yuda, “okoeni kwa hofu, mkiwanyakua kutoka motoni.”
Wengi kati ya wale watendao kwa uaminifu, hata hivyo hawatendi kwa upole. Tuna zaidi uchungu wa mwanadamu kuliko upole wa Mungu. Hatuwaonei watu shauku katika moyo wa huruma wa Yesu Kristo. Paulo aliandika juu ya “adui za Msalaba wa Kristo,” machozi yakiwa machoni mwake! Kuna kidogo mno cha kilio hiki kati ya wahudumu sasa. “Tukiijua hofu ya Bwana,” Paulo aliwavuta wanadamu. Kuna kidogo mno cha roho hii ya kuwavuta kati ya wahudumu sasa. Twawezaje kustaajabu kwamba mifupa mikavu ni mikavu sana, sana—kwamba Mungu ni mgeni katika nchi?

Yahofiwa kuna ukosefu mwingi wa uaminifu katika kumhubiri Kristo kama kimbilio la wenye dhambi. Mwenye dhambi anapokuwa ameongoka karibuni, angependa kumshawishi kila mtu aje kwa Kristo. Njia ni wazi mno, rahisi mno, ya thamani mno. Hufikiri, ee, laiti ningekuwa mhudumu tu, jinsi ningewavuta watu! Hii ni hisia ya kweli na hisia iliyo sawa. Lakini ee, ni kidogo kama nini hisia hii kati ya wahudumu! Daudi alisema, “Naliamini, na kwa hiyo nalinena.” Ni wachache walio kama Daudi katika jambo hili. Wengi hawaifanyi kuwa shabaha ya huduma yao kumshuhudia Yesu kama mahali pa kujificha kwa wenye dhambi. Yahofiwa kwamba wengi ni kama waandishi na Mafarisayo; wameushika mlango mkononi mwao; wao wenyewe hawaingii, na wale wanaoingia wanawazuia. Wengine humhubiri Kristo kwa uwazi na kwa uaminifu, lakini uko wapi ule usihi wa Paulo kwa watu wapatanishwe? Hatuwaaliki wenye dhambi kwa upole; hatuwabembelezi kwa upole waje kwa Kristo; hatuwaamuru kwa mamlaka waje arusini; hatuwashurutishi kuingia; hatuwaonei utungu wa kuzaa hata Kristo aumbike ndani yao, tumaini la utukufu. Ee, ni nani awezaye kustaajabu kwamba Mungu ni mgeni hivi katika nchi?

Kwa watu wa Kikristo.

Kuhusu Neno la Mungu. Inaonekana kuna kiu kidogo ya kulisikia Neno la Mungu kati ya Wakristo sasa. Kama tumbo dhaifu limfanyavyo mtu ale kwa kiasi kidogo, ndivyo Wakristo wengi waonekanavyo kula kwa uchache katika siku zetu. Wakristo wengi waonekana kuchanganya kiburi na kulisikia Neno. Huja zaidi kama waamuzi kuliko kama watoto. Ni wachache wanaojiendesha kama mtoto aliyeachishwa kunyonya. Wengi waonekana kupendelea kiti cha Musa kuliko kiti cha Mariamu miguuni pa Kristo. Wengi huja kusikia neno la mtu atakayekufa, wala si Neno la Mungu aliye hai. Ee, je, Wakristo hawapaswi kufundishwa sala hii? “Ewe uliye tumaini la Israeli,” n.k.

Kuhusu maombi. Kuna kulima kwingi na kupanda kwingi, lakini ni kidogo mno cha kuifunika mbegu kwa maombi. Mungu na dhamiri zenu ni mashahidi jinsi mnavyoomba kidogo. Mnajua kwamba mngekuwa watu wa nguvu kama mngekuwa watu wa maombi, na bado hamtaki kuomba. Kwa kuwa hamna uthabiti kama maji, hamtakuwa na ukuu. Luther alitenga saa zake tatu zilizo bora kwa ajili ya maombi. Ni akina Luther wachache kama nini tulio nao sasa! John Welsh alitumia saa saba kwa siku katika maombi. Ni akina Welsh wachache kama nini tulio nao sasa!
Yahofiwa kwamba kuna maombezi kidogo kati ya Wakristo sasa. Kuhani mkuu aliyachukua majina ya wana wa Israeli mabegani mwake na kifuani mwake alipomkaribia Mungu—picha ya kile Kristo afanyacho sasa, na kile ambacho Wakristo wote wapaswa kufanya. Mungu na dhamiri zenu ni mashahidi jinsi mnavyowaombea kidogo watoto wenu, watumishi wenu, jirani zenu, Kanisa la baba zenu, na waovu walio kila upande wenu. Jinsi mnavyoomba kidogo kwa ajili ya wahudumu, kwa ajili ya kipawa cha Roho, kwa ajili ya kuongoka kwa ulimwengu. Jinsi mlivyo wabinafsi hata katika maombi yenu.
Yahofiwa kuna umoja mdogo katika maombi. Wakristo huona haya kukutana pamoja kuomba. Kristo ameahidi, “Ikiwa wawili wenu watapatana duniani katika jambo lo lote mtakaloliomba, mtafanyiwa na Baba yangu.” Wakristo wengi huipuuza ahadi hii. Katika Matendo, twaona kwamba mitume na wanafunzi walipokuwa wakiomba pamoja, “mahali pale walipokusanyika pakatikiswa, wote wakajazwa Roho Mtakatifu, wakanena neno la Mungu kwa ujasiri.” Ee, ni mara ngapi na kwa muda gani tumeidharau njia hii ya kupata kumwagwa kwa Roho! Je, hakuna watu wanaozungumza kwa dharau juu ya maombi ya pamoja? Hapa ndipo penye sababu moja inayomfanya Mungu ayaamuru mawingu yasitunyeshee mvua. Anangoja hata tumtafute pamoja, na ndipo atakapofungua madirisha ya mbinguni na kutumwagia baraka. Ee, laiti Wakristo wote wangepaza kilio, “Ewe uliye tumaini la Israeli!”

Kwa nafsi zisizoongoka.

Kuna mengi ya kulaumiwa kwa wahudumu, na mengi kwa watu wa Mungu, lakini zaidi ya yote ya kulaumiwa kwa nafsi zisizoongoka.

Wenye dhambi wa siku zetu hawahisi hata kidogo hali yao ya kupotea. Wengi wanajua kwamba hawajawahi kumwamini Mwana wa Mungu, na bado wanatabasamu na wana furaha. Wengi wanajua kwamba hawajawahi kuzaliwa mara ya pili, na kwamba Biblia inasema hawawezi kuuona ufalme wa Mungu; na bado hatua zao ni nyepesi, na kicheko chao ni kikubwa, kana kwamba wao ni warithi wa ufalme wa Mungu, badala ya kuwa warithi wa jehanamu! Ni jambo hili linalomweka Mungu mbali, na kumfanya kuwa mgeni katika nchi.

Wenye dhambi wa siku zetu hawahisi hata kidogo haja yao ya Yesu Kristo. Biblia inamtangaza kuwa rafiki wa wenye dhambi; lakini ni wangapi wasomao haya ambao wameridhika kuishi bila kumjua. Ingawa Wakristo daima wanazungumza juu ya ubora wa Kristo—ya kwamba yeye ni bora kuliko elfu kumi, naye ni mzuri kabisa; bado wengi hawaoni ndani ya Kristo umbo wala uzuri, wala uzuri wowote hata wamtamani. Wako tayari kusikia habari za mbinguni au za jehanamu kuliko habari za Kristo, wakimkataa Mwokozi atolewaye bure! Ee, enyi fira viziwi, msiotaka kuisikia sauti ya waganga, ni ninyi mnaomfanya Mungu kuwa mgeni katika nchi, na kama msafiri ageukaye ili kukaa usiku mmoja tu!

Kumekuwa na kumpinga Roho kwingi katika siku zetu. Katika sehemu fulani za Scotland jambo hili ni kweli kwa namna ya pekee. Wengi wamechomwa mioyo, na bado wamezisonga hisia zao za hatia. Wengine wameletwa katika wasiwasi mkubwa kuhusu nafsi zao, lakini wameangalia nyuma, kama mke wa Lutu, na kuwa nguzo za chumvi! Ee, ni jambo hili linalomweka Mungu mbali!

Enyi wenye dhambi wapendwa msioongoka, hamjui ni kwa kiasi gani ninyi mnahusika katika jambo hili, kwamba huu uwe wakati wa kuhuishwa kutoka kwa uso wa Bwana. Si sehemu yetu kutangaza hukumu zijazo, za moto kutoka mbinguni au moto kutoka jehanamu; lakini hili twaweza kuliona waziwazi, kwamba, isipokuwa Roho wa Mungu atashuka juu ya parokia zetu kama mvua juu ya majani yaliyokatwa, nafsi nyingi ambazo sasa ziko katika nchi ya amani hivi karibuni zitakuwa katika ulimwengu wa kutupwa-tupwa na dhiki kuu! Huenda kusiwe na hukumu za ghafla; jehanamu huenda isinyeshe kutoka mbinguni, kama juu ya Sodoma; nchi huenda isifunue kinywa chake kumeza mawindo yake, kama katika kambi ya Israeli; lakini wavunjaji wa Sabato, waongo, wenye kuapiza, walevi, watu wachafu, wafuasi wa desturi tupu, watu wa kidunia, na wanafiki, naam, nafsi zote zisizo na Kristo, wataponyoka kimya kimya, mmoja mmoja, kuingia katika umilele wa maangamizi! Njooni basi, na kila mwamini, na zaidi ya wote, kila mhudumu, auamshe moyo wake ili amshike Mungu na kulia, “Ewe uliye tumaini la Israeli, Mwokozi wake wakati wa taabu, mbona umekuwa kama mgeni katika nchi, na kama msafiri ageukaye ili kukaa usiku mmoja tu!

Imekuwa desturi ya wahudumu wengi huko Uingereza na Scotland kuomba kwa makubaliano, kila Jumamosi asubuhi, kuanzia saa moja hadi saa mbili. Wahudumu kadhaa wa Kanisa letu wenyewe wamekuwa na desturi ya kukutana kwenye kiti cha enzi cha neema Jumamosi jioni, saa moja usiku. Makusanyiko mengi katika sehemu mbalimbali za Scotland yamekubaliana kuomba kwa makubaliano sirini, na katika familia, kuanzia saa mbili hadi saa tatu asubuhi siku ya Sabato.

Je, wahudumu na watu wa Kikristo wa Scotland, ingawa wametengana kimwili, wasingeweza kwa namna hii kudumisha umoja katika maombi, na hivyo wingu la baraka, ambalo sasa ni kama mkono wa mtu, likaenea juu ya anga lote, na kuleta nyakati za kuburudishwa kutoka kwa uso wa Bwana?