Andiko
1 Wathesalonike 5:23
Kwa ufupi
Simpson anahoji kwamba utakaso ni kazi ya Mungu mwenyewe, "pato kuu la imani, si fanikio la matendo," lililosimama juu ya kuhesabiwa haki kulikothibitika. Anaueleza katika maana tatu — kutengwa na uovu na ulimwengu, kuwekwa wakfu kwa Mungu kama milki yake, na kujazwa na Kristo — maana ya mwisho ikifungua nafasi isiyo na mipaka ya kukua.
"Na Mungu wa amani mwenyewe awatakase kabisa; nayo roho yenu, na nafsi yenu, na mwili wenu, vihifadhiwe mkamilifu, bila lawama, hata kuja kwake Bwana wetu Yesu Kristo. Yeye awaitaye ni mwaminifu, ambaye naye atalifanya" (1 Wathesalonike 5:23, 24).
Uzito unaopewa somo la maisha ya Kikristo na utakatifu ni mojawapo ya dalili za nyakati zetu na za kuja kwake Bwana Yesu. Hakuna mtu mwenye kufikiri ambaye angeshindwa kuona jinsi fikira za Wakristo zilivyoelekezwa kwenye somo hili katika robo karne iliyopita, sambamba na kufufuka kwa fundisho la kuja kwa Bwana kwa nafsi yake na kabla ya miaka elfu. Upinzani wenyewe ambao masomo haya mawili yamekutana nao, na chuki kubwa ambayo mara nyingi hupokewa nayo, unasisitiza zaidi nguvu ambayo kwayo yanajitia katika akili ya kizazi chetu na katika moyo wa Kanisa la Mungu. Mara nyingi njia pekee tunayoweza kujua upande unaoelekea kibao cha kuonyesha upepo ni kwa nguvu ya upepo wenyewe, na kadiri upepo unavyovuma kwa nguvu zaidi dhidi yake, ndivyo kinavyozidi kuelekeza kwa uthabiti upande ulio sahihi. Vivyo hivyo, dhoruba zenyewe za mabishano zinaonyesha tu kwa nguvu zaidi shauku kuu ambayo kwayo mioyo ya watu wa Mungu inanyoosha mikono kuelekea maisha ya juu zaidi na ya ndani zaidi ndani yake, na kwa namna fulani inahisi kukaribia kwa saa ya maamuzi katika zama tunazoishi.
Kweli hizi mbili zimefungamanishwa kwa karibu katika fungu hili hapo juu. Ile ya kwanza ni maandalizi ya ile ya pili, na ile ya pili ni ukamilisho wa ile ya kwanza. Basi na tuelekeze fikira zetu, kwa kumtegemea Mungu katika maombi na kwa upambanuzi wa makini, kwenye mafundisho yaliyo wazi ya fungu hili kuhusu fundisho la Kimaandiko la utakaso; na Roho Mtakatifu na atuongoze na kututakasa hivyo katika mawazo yetu na katika roho zetu, hata tuone nuru katika nuru yake waziwazi, na chuki zetu ziyeyuke mbele ya neema ipitayo kiasi ya Kristo na uzuri wa kimbingu wa utakatifu.
I. MTENDAJI WA UTAKASO, "MUNGU WA AMANI MWENYEWE."
Jina hili linamaanisha kwamba ni bure kutazamia utakaso mpaka tuwe tumepatanishwa na Mungu na kujifunza kumjua kama Mungu wa Amani. Kuhesabiwa haki, tena kuhesabiwa haki kulikokubaliwa kwa ukamilifu kiasi cha kuondoa kila shaka na hofu na kumfanya Mungu awe kwetu "Mungu wa amani mwenyewe," ni jambo lisiloweza kukosekana kwa uzoefu wowote wa kweli au wa kudumu wa utakaso.
Mpendwa, je, huenda hii ndiyo sababu iliyofichika ya kushindwa kwako kufikia uzoefu ule wa juu zaidi unaoutamani? "Misingi ikibomolewa, mwenye haki atafanya nini?" Je, kuna mawe yaliyolegea na matatizo ya msingi kabisa katika jengo la maisha yako ya kiroho, na je, ni lazima kwako kuiweka upya misingi imara ya imani katika Neno sahili la Kristo na katika kazi iliyokamilika ya ukombozi? Basi fanya hivyo mara moja. Pokea pasipo kutegemea hisia, pasipo kuhoji, kwa utimilifu wa imani, zile ahadi sahili, "Amwaminiye Mwana yuna uzima wa milele," "Naye ajaye kwangu sitamtupa nje kamwe," kisha simama juu ya Mwamba wa Zamani na uanze kujenga hekalu la utakatifu.
Usemi "Mungu wa amani mwenyewe" unadokeza zaidi kwamba utakaso ndio njia iendayo kwenye amani iliyo ya ndani zaidi, naam, ile "amani ya Mungu, ipitayo akili zote." Kuhesabiwa haki hutuletea amani na Mungu, utakaso hutuletea amani ya Mungu. Chanzo cha mahangaiko yetu yote ni dhambi. "Bali wasio haki ni kama bahari iliyochafuka; kwa maana haiwezi kutulia, na maji yake hutoa takataka na matope. Hapana amani, asema Mungu wangu, kwa wasio haki." Lakini kwa upande mwingine, "Wana amani nyingi waipendao sheria yako, wala hawana la kuwakwaza." Ndiyo sababu tunamwona Mungu akiomboleza kuasi kwa watu wake na kusema, "Laiti ungalisikiliza amri zangu! Ndipo amani yako ingalikuwa kama mto, na haki yako kama mawimbi ya bahari." Utakaso huileta nafsi katika upatano na Mungu na pamoja na sheria za uhai wake yenyewe, na hapo lazima pawe na amani, wala haiwezi kupatikana kwa njia nyingine yoyote. Naam, zaidi ya hayo, utakaso huleta ndani ya roho uwepo wa kudumu wa Mungu wa amani mwenyewe, na hapo amani yake si kitu kidogo kuliko utulivu ule wa ndani, wa kimungu, wa shwari yake mwenyewe ya milele.
Lakini maana iliyo ya ndani zaidi ya fungu hili ni kwamba utakaso ni kazi ya Mungu mwenyewe. Tafsiri ya neno kwa neno ya kifungu hiki ingekuwa, "Mungu wa amani mwenyewe awatakase kabisa." Kinaeleza kwa msisitizo mkuu kabisa nafsi yake mwenyewe moja kwa moja kama Mtendaji wa utakaso wetu. Si kazi ya mwanadamu wala ya njia za kibinadamu, wala ya kujitahidi kwetu wenyewe, bali ni haki yake yeye peke yake. Ni kipawa cha Roho Mtakatifu, tunda la Roho, neema ya Bwana Yesu Kristo, urithi uliowekwa tayari kwa wote watakaoingia, pato kuu la imani, wala si mafanikio ya matendo. Ni utakatifu wa kimungu, si kujiboresha au ukamilifu wa kibinadamu. Ni kumiminika ndani ya uhai wa mwanadamu kwa uzima na usafi wa Yule Mtakatifu asiye na mipaka, wa milele, akileta ukamilifu wake mwenyewe na kutenda ndani yetu mapenzi yake mwenyewe. Ni rahisi kama nini, ni ya kawaida kama nini, ni ya kupendeza kama nini njia hii ya kimbingu ya utakatifu! Hakika ni "njia kuu" na si ile njia ya chini ya kujitesa kwa mwanadamu kulikoko bure na kusikozaa matunda. Ni reli kuu ya Mungu iliyoinuliwa, ikipita juu ya vichwa vya makutano yajitaabishayo yasongamanayo katika barabara ya chini, hali yangeweza kuchukuliwa katika njia yake ya Kupaa, kwa msukumo wake mwenyewe wa Mwenyezi. Ni lifti kuu ya Mungu, ikitupandisha juu hata vyumba vya juu vya jumba lake bila juhudi zetu za taabu, hali wengine wajitaabisha kupanda ngazi zizungukazo na kuzimia njiani. Ni wimbi kuu la maji kujaa la Mungu likiinua meli iliyokwama hata ielee juu ya fungu la mchanga, bila mbao zake kukazwa wala mabaharia kujitaabisha, badala ya zile juhudi zisizofaa na za kuchosha za wafanyakazi wa meli wenye kuhangaika na mkazo wa mitambo, ambazo zilikuwa zimejaribu bure kuisogeza hata inchi moja, mpaka msukumo ule wa kimbingu ulipoiinua kwa mvuto wake wenyewe. Ni sheria kuu ya Mungu ya uvutano ikiinua, kwa miale ya jua yenye joto, lile jabali kubwa la barafu ambalo watu milioni moja wasingeweza kuliinua hata inchi moja, lakini ambalo huyeyuka mbele ya joto la mwanga wa jua na kupanda juu katika mawingu ya mvuke kukutana na kumbatio lake, hata lile donge baridi na zito likaelea katika mawingu meupe kama sufu ya utukufu katika bahari ya buluu ya anga. Ni rahisi kama nini haya yote! Yana nguvu kama nini! Ni sahili kama nini! Ni ya kimungu kama nini! Mpendwa, je, umeingia katika njia ya kimungu ya utakatifu? Ikiwa umeingia, jinsi gani moyo wako lazima ujae shukrani unaporudia kweli za maneno ambayo umetoka kuyasoma! Ikiwa hujaingia, je, huitamani, na je, hutaungana sasa katika ombi la fungu letu, kwamba Mungu wa amani mwenyewe atakutakasa kabisa?
II. HALI YA UTAKASO.
Neno hili "takasa" lina maana gani? Je, kuna njia iliyo bora zaidi ya kujua kuliko kufuatilia jinsi linavyotumika katika Maandiko? Tunaona likitumika katika Agano la Kale kwa maana tatu zilizo tofauti na zenye kugusa moyo sana.
Lina maana ya kutenga. Wazo hili laweza kufuatiliwa katika matumizi yake yote kuhusiana na amri za kiibada. Wazo la kutenga linadokezwa kwanza katika habari ya uumbaji katika sura ya kwanza ya Mwanzo, na hapo, huenda, tunaona picha ya msingi ya utakaso. Kazi ya kwanza ya Mungu katika kuleta utaratibu, sheria, na nuru kutoka katika machafuko ilikuwa kutenga, kuweka anga au shimo kati ya dunia mbili za giza na nuru, za nchi na mbingu. Hakuliangamiza giza, bali alilitenga na nuru; alitenga nchi kavu na maji; alitenga maji ya bahari na mvuke wa angani.
Vivyo hivyo tunamwona katika ulimwengu wa kiroho mara baada ya hapo akiwatenga watu wake. Aliitenga jamaa ya Sethi na uzao wa kidunia wa Kaini. Alimtenga Nuhu na jamaa yake na ulimwengu usiomcha Mungu. Alimtenga Ibrahimu na uzao wake na jamaa iliyoabudu sanamu. Aliwatenga Israeli na Misri na mataifa yaliyowazunguka. Maana yenyewe ya neno kanisa ni "walioitwa watoke, au waliotengwa" wenyewe, na kwa kila mtu binafsi mwito ule ule huja bado, "Jitengeni," "Tokeni kati yao, mkatengwe nao, asema Bwana, wala msiguse kitu kilicho kichafu; nami nitawakaribisha, nami nitakuwa Baba kwenu, nanyi mtakuwa kwangu wana na binti." "Basi, kwa kuwa tuna ahadi hizi, wapenzi, na tujisafishe nafsi zetu na uchafu wote wa mwili, tukitimiza utakatifu katika kumcha Bwana."
Basi utakaso una maana ya kujitenga kwetu kwa hiari na uovu. Si kuzimwa kwa uovu; ni kuuvua, kuuweka kando uovu, kujiondoa wenyewe kwake na kuweka shimo lisilovukika katikati. Tunapaswa kujitenga si tu na dhambi zetu zilizopita bali na dhambi yetu, kama kanuni ya maisha. Hatupaswi kujaribu kuiboresha na kuirekebisha polepole hali yetu isiyo takatifu, bali tunapaswa kuyavua maisha ya kale, kuenenda kana kwamba hayakuwa tena nafsi yetu, na kujitenga na nafsi yetu yenye dhambi kama mke anavyotenganishwa na mumewe kwa talaka, na kama nafsi inavyotenganishwa na mwili kwa kufa kwa mwili. Kwa kweli hizi ndizo picha mbili anazotumia Mtume katika kuueleza utengano huu katika Warumi. Tunapaswa kujihesabu kuwa wafu kweli kwa dhambi, sawasawa kabisa na kwamba hatukuwa tena mtu yule yule, na moyo ule wa kale haukuwa tena nafsi ile ya kweli.
Vivyo hivyo kwa kila udhihirisho wa uovu, ukitoka ndani au ukitoka nje, kwa kila wazo la kushawishi na kila jaribu, kwa kila msukumo usiotoka kwa Mungu, tunapaswa kuukataa, kuwa katika msimamo wa kukana na kupinga, nafsi yetu yote ikisema "hapana." Hatuna kazi ya kuuangamiza uovu au kuupinga kwa nguvu zetu wenyewe, bali kwa tendo dhahiri la mapenzi kujitenga nao tu, kumkabidhi Mungu na kuukana kabisa, kumpa yeye haki kamili ya kuushughulikia na kuuangamiza; na tunapofanya hivyo, Mungu daima hufuatisha kujikabidhi kwetu kwa uweza wake wote, na huweka shimo refu kama kaburi la Kristo lisilo na kitako, na ukuta mrefu kama misingi ya Yerusalemu Mpya, kati yetu na uovu tunaoukana. Sisi tunajitenga, na Mungu huufanya utengano huo kuwa thabiti. Hii ni hatua ya kwanza ya kukata shauri katika utakaso, tendo la mapenzi ambalo kwalo tunaukana uovu katika kila namna unavyodhihirishwa kwa dhamiri zetu na kuletwa nuruni, na si tu uovu katika madhihirisho yake, bali nafsi yote ovu na asili yenye dhambi ambayo kila tendo moja moja limechipuka kutoka kwayo.
Tena tunajitenga pia na ulimwengu na kila kinachoonyesha hali ile ya kale ya asili ya mambo na ufalme wa mkuu wa uovu. Tunajitambua kuwa si wa ulimwengu, kama yeye asivyokuwa wa ulimwengu. Tunavua, si tu kile kilicho cha dhambi, bali hata kile kilicho cha asili tu na cha kibinadamu, ili kife msalabani pa Yesu na kufufuka katika uzima usio wa kawaida, wa kimungu; kwa maana "mtu akiwa ndani ya Kristo Yesu amekuwa kiumbe kipya; ya kale yamepita; tazama! yamekuwa mapya." Hivyo Roho Mtakatifu hutuongoza kwenye utengano ulio wa ndani zaidi, si tu na uovu bali na yaliyo ya kidunia, akituinua katika uzima usio wa kawaida kwa kila namna, na kutuandaa, hata hapa, kwa ajili ya badiliko lile kuu ambalo ndani yake huku kuharibika kutavaa kutokuharibika, na huku kufa kutavaa kutokufa; kwa maana kama vile mtu wa kwanza alivyokuwa wa nchi, wa udongo, hata kabla hajaanguka, ndivyo atakavyompisha mtu wa pili, aliyefanywa roho iliyo hai, na ambaye ametuinua hata tufanane naye.
Basi, wapendwa, wazo hili lina nguvu gani katika maisha ya kila siku? Ni hili tu, kwamba Mungu anapokuonyesha nafsi yako ya kale yenye dhambi na kila tendo ovu la asili yako mwenyewe iliyoanguka, unapaswa kwa uthabiti kumkabidhi, kwa ridhaa kamili ya mapenzi yako, ili yeye aitenge nawe na kukuokoa kabisa na nguvu zake, kisha uihesabu kuwa iko mikononi mwake, na kwamba haina tena mamlaka juu yako, wala, kwa hakika, si mali yako kwa maana yoyote. Na anapokuongoza mbele zaidi kuona mambo ambayo huenda yasiitwe ya dhambi, lakini hayajaunganishwa na uzima wake na mapenzi yake, kwamba pia ujitenge na hayo na kumkabidhi, ili ayafishe yote yaliyo mbali naye na kuinua katika uzima mpya wa ufufuo nafsi yetu yote. Hivyo utaona kwamba umeokolewa kutoka katika mieleka ya kufa na kupona na uovu na pambano lisilozuilika na nafsi, sehemu yako ikiwa ni kumkabidhi Agagi tu kwa mikono yako mwenyewe auawe, na kukubali kwa furaha kwamba Bwana amuue kabisa na kufuta kumbukumbu la Amaleki milele. Mpendwa, je, umejitenga hivyo ili Mungu akutakase? Kujisalimisha lazima kuwe ni kwako. Mungu hataweka mkono wake juu ya uovu mpaka utakapompa idhini kwa ridhaa yako ya furaha. Kama jeshi la Yoabu zamani, hupiga kambi mbele ya mji wako na kukutumia ujumbe kwamba Sheba lazima afe au mji uangamie, lakini mikono yako mwenyewe ndiyo lazima imtoe. Je, umefanya hivyo, au je, utafanya hivyo? Je, hutaweka sasa kwa ridhaa ya furaha mkono wako juu ya kichwa cha ile Sadaka ya Dhambi iliyobarikiwa, na kumhamishia moyo wako wenye dhambi, na sanamu iliyo ya thamani zaidi uliyowahi kuijua, yeye "aliyefanywa dhambi kwa ajili yetu, yeye asiyejua dhambi, ili sisi tupate kuwa haki ya Mungu katika yeye"?
Utakaso una maana ya kuwekwa wakfu. Si kujitenga na kitu tu, bali ni kujitenga kwa ajili ya mwingine. Wazo la msingi la neno hili ni, kutengwa ili kuwa mali ya mwingine. Na hivyo ukamilisho wa tendo hili ambalo tumekwisha kulieleza kwa sehemu ni upande huu chanya ambao ndani yake tunajitoa kwa Mungu ili atumiliki kabisa, ili atumiliki kama mali yake ya pekee, atuandae kwa kusudi lake, na kutenda ndani yetu mapenzi yake yote matakatifu na makamilifu. Hii ndiyo maana ya ombi lile alilotoa Paulo katika sura ya 12 ya Warumi, "Basi, ndugu zangu, nawasihi, kwa huruma zake Mungu, itoeni miili yenu iwe dhabihu iliyo hai, takatifu, ya kumpendeza Mungu, ndiyo ibada yenu yenye maana." Hii ndiyo maana ya maneno yale yanayorudiwa mara nyingi ambapo tunatajwa kuwa watu wa pekee wa Mungu, yaani, kwa tafsiri ya neno kwa neno, watu walio milki yake. Hii ndiyo hasa sababu ambayo kwa ajili yake Maandiko yanatusihi tuenende katika utakatifu, kwa sababu sisi si mali yetu wenyewe; tumenunuliwa kwa thamani, na tunapaswa kumtukuza Mungu katika miili yetu, ambayo ni ya Mungu. Ni kweli kwamba Mungu ametununua, lakini hapa tena kujishusha kwake kusiko na kiasi kunakataa kutulazimisha kujisalimisha, wala hakupokei kitu chochote isipokuwa kipawa cha hiari. Hivyo, tukibidiishwa kwa furaha na upendo, tunaona kuwa ni pendeleo kuwa mali yake, na kwamba yeye ainame kututwaa katika hali yetu ya kutokuwa na thamani, na kuwajibika kwa hatari zote za maisha yetu yenye uzito huu mkubwa.
Hii ndiyo maana halisi ya neno kujitoa wakfu. Ni kule kujisalimisha kwa hiari, au kujitoa mwenyewe kwa moyo, kwa msukumo wa upendo, ili kuwa wa Bwana. Usemi wake wa furaha ni "Mimi ni wa mpendwa wangu." Bila shaka yapasa litoke katika imani. Ni lazima kuwe na uhakika kamili kwamba tuko salama katika kujiachilia huku, kwamba hatuanguki gengeni wala hatujitoi katika mikono ya hakimu, bali kwamba tunazama katika mikono ya Baba na kukanyaga ndani ya urithi usio na mwisho. Ee, ni pendeleo lisilo na mwisho kuruhusiwa hivi kujitoa wenyewe kwa Yule anayejifunga kwa ahadi kutufanya kuwa yote tungependa kuwa, naam, yote ambayo hekima yake isiyo na mwisho, nguvu na upendo wake vitafurahia kutimiza ndani yetu. Ni udongo ukijiachilia katika mikono ya mfinyanzi ili ufinyangwe kuwa chombo cha heshima, kimfaacho Bwana. Ni yatima maskini wa mtaani akikubali kuwa mtoto wa mwana wa mfalme ili apate kufundishwa na kutunzwa, ili apate kuandaliwa kurithi utajiri wote wa mlezi wake. Ni haki tuone haya jinsi gani kwamba tuliwahi kusita kujisalimisha hivyo, au kwamba tuliwahi kukuwekea sharti lolote isipokuwa mapenzi yake mema na makamilifu! Mpendwa, je, umejisalimisha hivyo kikamilifu? Ikiwa ndivyo, jinsi gani nafsi yako yote inasema kwa furaha "Amina" kwa yote tuliyosema juu ya heri ya kuwa mali ya Bwana peke yake! Ikiwa sivyo, na lifanyike sasa hivi, na miguuni pake pa upendo ujilaze kifudifudi kama sadaka nzima ya kuteketezwa, na kulia,
"Uutwae moyo wangu maskini, uwe,
Umefungwa milele kwa wote ila Wewe;
Ukitie muhuri kifua changu, nami nivae
Rehani ya pendo lako humo milele."
Utakaso una maana ya kujazwa. Tafsiri ya neno kwa neno ya lile neno la kale la Kiebrania la kuweka wakfu ni "kuujaza mkono." Linadokeza kweli iliyo ya ndani kabisa kuhusiana na utakaso, yaani, kwamba Kristo mwenyewe lazima awe kiini na riziki ya uzima wetu mpya wa kiroho, na hutujaza kwa Roho wake mwenyewe na utakatifu wake. Hata baada ya kujitoa wakfu kwa unyofu kabisa, sisi si kitu ila uwezekano mtupu ambao yeye lazima autimize. Hata kujitoa wakfu kwetu kwenyewe lazima kumtazame yeye kwa neema ili kuwe bila dosari na kukubalika. Hata mapenzi yetu lazima yatakaswe na kuwekwa yakiwa na nia moja na kuelekezwa juu yake kwa uthabiti kupita yote, kwa neema yake isiyokoma. Usafi wetu lazima uwe ni kupewa uzima wake; amani yetu, amani yake ndani yetu; upendo wetu, pendo la Mungu lililomiminwa katika mioyo yetu. Hata imani yetu yenyewe, ambayo hupokea neema yake yote, lazima ipewe daima kutoka kwa Roho wake mwenyewe. Tunamletea mkono mtupu tu, safi na ulio wazi, naye huujaza. Sisi si kitu ila nafasi ya kupokea, naye ndiye riziki. Tunajitoa kwake kikamilifu, tukielewa kwamba hatuahidi nguvu wala wema unaohitajika ili kutimiza kujitoa wakfu kwetu, bali kwamba tunamtwaa yeye kwa ajili ya yote, naye hututwaa sisi, akitambua kikamilifu wajibu anaoubeba wa kutufanya kuwa yote anayoyataka na kutuweka katika mapenzi yake yote makamilifu, kadiri tunavyomruhusu kupitia mazoea ya kujisalimisha kikamilifu. Ni pumziko zuri kama nini hili kwa moyo unaotumaini, na ni neema isiyo na mwisho kama nini kwa upande wake kukutana nasi kwa masharti kama haya na kutubebea wajibu mkubwa namna hii!
Katika sehemu ya juu ya jiji letu kuu, wakazi wetu wengi huenda wameona mara nyingi, hasa katika miaka iliyopita, idadi kubwa ya vibanda duni, vimesimama juu ya viwanja vilivyo bora kabisa, labda kwenye kona ya barabara mpya ya fahari, vikitazama mandhari ya kupendeza sana, lakini nyumba haikustahili kabisa kiwanja hicho. Tuseme kwamba tajiri mkubwa angetaka kununua kiwanja hicho, na kwamba mwenye kiwanja angeanza, kabla ya kumkabidhi, kukitengeneza kile kibanda kikuukuu kwa ajili ya mwenye nacho mpya, akiweka nyasi mpya juu ya paa lile duni na kupaka chokaa upya kuta zile chafu. Jinsi gani mnunuzi angemcheka na kusema, "Rafiki yangu, sitaki kibanda chako kikuukuu duni kilichochakaa kitengenezwe namna hii. Hata ukifanya yote uwezayo juu yake, kwa vyovyote kitabaki kuwa kibanda tu, nami sitakaa ndani yake kamwe. Ninachotaka ni ardhi tu, kiwanja, na nikikipata nitalibomoa lile lundo la kale la takataka hata misingini, na kuchimba chini sana hata kwenye mwamba imara kabla ya kujenga jumba langu la fahari. Ndipo nitajenga kutoka msingini nyumba yangu mpya kwa mujibu wa mpango wangu mwenyewe wa fahari. Sitaki hata alama moja ya nyumba yako; ninachohitaji ni mahali tu."
Hivi ndivyo hasa Mungu anavyotaka kwetu na anavyongoja kutenda ndani yetu. Kila mmoja wetu ana kiwanja cha fahari kwa ajili ya hekalu la kimbingu. Kinatazama umilele na kuona mandhari ya yote yaliyo matukufu katika uwezekano wa maisha, lakini nyumba iliyojengwa juu yake sasa ni gofu lisilo na thamani; haliwezi kurekebishwa tena. Kuziba viraka na kutengeneza kwetu ni kubaya kuliko upotevu, na anachotaka Mungu kwetu ni kwamba tu tumpe uwezekano wa maisha yetu na kumwacha ajenge juu yake jengo lake mwenyewe, lile hekalu la utakatifu ambalo atalifanya kuwa makao yake mwenyewe, na ambalo atatuacha tukae ndani yake pamoja naye kama wageni wake wenye furaha nyumbani mwa Bwana milele. Tangu misingi yenyewe, kazi yote lazima iwe mpya na ya kimungu. Yeye ndiye mwenye kuanzisha na mwenye kutimiza imani yetu, na msimamo wa moyo uliowekwa wakfu ni ule wa kujiachilia daima na kupokea daima. Mtazamo huu wa mwisho wa utakaso huipa nafasi isiyo na mipaka maendeleo yetu ya kiroho. Ni hapa ndipo upande wa utakaso wa hatua kwa hatua unapoingia. Ukianzia kwa kujitenga kabisa na uovu na kuwekwa wakfu kwa Mungu, sasa unasonga mbele kuingia katika utimilifu wote wa Kristo, na kukua hata kufikia kipimo cha kimo cha utu uzima mkamilifu ndani yake, hata kila sehemu ya nafsi yetu na kila sehemu ya maisha yetu ijazwe na Mungu na kuwa mfereji wa kupokea, na chombo cha kuakisi neema yake na utukufu wake.
Mpendwa, je, tumejifunza maana hii iliyobarikiwa ya utakaso na kumtwaa Mungu mwenyewe kuwa utimilifu wa utupu wetu na chemchemi ya uzima wetu wa kiroho? Basi, kwa hakika, tumeingia katika kupanuka na kupaa kusiko na mwisho, na milele na milele maneno haya yaliyobarikiwa yatazidi kuwa na kina na upana katika maana yake isiyo na mipaka:
"Wewe ndiwe Chemchemi ya uzima,
Unipe daima nichote kwako;
Bubujika ndani ya moyo wangu,
Ububujike hata milele yote."
Mali ya umma. Maandishi ya asili kutoka toleo la asili.
Nukuu mahubiri haya
Nakili marejeo kwa mtindo unaohitaji.
- MLA
- Simpson, A. B. “Kutakaswa Kabisa.” Sermon. Ochorus, https://ochorus.com/sw/sermons/wholly-sanctified/.
- Chicago
- Simpson, A. B. “Kutakaswa Kabisa.” Sermon. Ochorus. https://ochorus.com/sw/sermons/wholly-sanctified/.
- Chicago footnote
- A. B. Simpson, “Kutakaswa Kabisa,” sermon, Ochorus, https://ochorus.com/sw/sermons/wholly-sanctified/.
- BibTeX
- @misc{simpsonkutakaswa, author = {Simpson, A. B.}, title = {{Kutakaswa Kabisa}}, howpublished = {Sermon}, publisher = {Ochorus}, url = {https://ochorus.com/sw/sermons/wholly-sanctified/} }