Mantiki ya Misheni

"Basi wamwoteje yeye wasiyemwamini? Tena wamwaminije yeye wasiyemsikia? Tena wamsikieje pasipo mhubiri? Tena wahubirije, wasipopelekwa? Kama ilivyoandikwa, Jinsi ilivyo mizuri miguu yao wahubirio Injili ya amani, wahubirio habari njema za mambo mema" (Warumi 10:14-15).

Mfuatano huu wa mantiki isiyopingika unajumlisha upande wote wa kivitendo wa kazi ya misheni, na unaileta hatia ya maangamizi ya kimaadili, ya kiroho na ya milele ya ulimwengu mpaka kwenye dhamiri ya kila mwanamume na kila mwanamke ambaye hafanyi kwa kadiri ya uwezo wake wote ili Injili ya Yesu Kristo ipelekwe kwa wanadamu wote.

Hapa hakuna hisia tupu. Ni mantiki kali isiyopingika, nayo inamleta kila mmoja wetu, kwa hoja isiyozuilika, uso kwa uso na wajibu wa maangamizi au ukombozi wa ulimwengu. Inatuambia kwamba Mungu ameweka dawa inayotosha, iliyofaa kabisa kwa mahitaji yote ya jamii yetu iliyoanguka. Ametupa wokovu unaotosheleza, uliokusudiwa na kuandaliwa kwa ajili ya ulimwengu wote. Ameyaweka masharti yake mepesi karibu na kila mtu aisikiaye Injili; na sasa, kwa kutumia msemo wa mtaani wenye maana nzito, "ni juu yako" na juu yangu kama watu watapotea au wataokolewa. Hebu na tuitazame hoja hii tukufu.

Inaanza kwa moyo kwanza, kama Paulo anavyoanza siku zote. Inaanza kwa mbubujiko mkuu wa upendo kwa ndugu zake waliopotea: "Ndugu zangu, matakwa ya moyo wangu, na dua yangu kwa Mungu kwa ajili ya Israeli, ni kwamba waokolewe." Hii ndiyo nguvu inayoisukuma kazi ya misheni: moyo unaowaka upendo kwa ajili ya roho za watu, unaotamani na kuomba ili kuwaongoza watu kwa Kristo.

I. INJILI KWA AJILI YA ULIMWENGU

Lakini hisia peke yake haziwezi kuuokoa ulimwengu uliopotea. Upendo ulio mororo kuliko wote na dhabihu za kujinyima kuliko zote haviwezi kuuinua ubinadamu wetu uliopotea kutoka katika matokeo ya kutisha ya anguko. Unahitaji dawa ya kimungu, Injili yenye nguvu ipitayo uwezo wa kibinadamu pamoja na huruma ya kimungu.

Mtume Paulo alikuwa ameigundua Injili ya namna hiyo, naye alikuwa ametumwa kuwatangazia watu dawa ya namna hiyo; na dawa hii na Injili hii vilikuwa bora mno kupita vyote ambavyo ulimwengu ulikuwa umepata, hata akawa na shauku na hamu kuu ya kuitangaza kwa watu wote.

Alikuwa amepata dawa ya kuponya dhambi zote na huzuni zote za wanadamu, nayo ilikuwa njema mno hata hakuvumilia kuona mwanadamu hata mmoja akiikosa. Aliieleza kwa neno moja kuu alilolipenda sana, ambalo tunalikuta tena katika waraka wake kwa Warumi. Ni neno "haki." Katika fungu linalojulikana sana la waraka huo alikuwa amesema, "Lakini sasa, haki ya Mungu imedhihirika pasipo sheria." Hapa alilieleza wazo lilo hilo katika mstari huu: "Kristo ni mwisho wa sheria, ili kila aaminiye ahesabiwe haki." Neno hilo zuri "haki" maana yake ni unyoofu tu, yaani hali ya kuwa sawa; na wazo lenyewe ni kwamba Mungu ameweka mpango wa kunyoosha kila kosa la wanadamu. Ilisemwa juu ya mitume, "Watu hawa walioupindua ulimwengu wamefika huku." Kuna hadithi nzuri inayosimuliwa juu ya mwinjilisti mmoja Mwingereza wa kituko, aliyelichukua andiko hilo kwa mojawapo ya mahubiri yake ya hadharani katika mji mpya, akaanza kwa kusema, "Kwanza, ulimwengu umepinduka, juu yake iko chini. Pili, ulimwengu lazima upinduliwe. Tatu, sisi ndio watu wa kuunyoosha." Kwa msemo wake huo wa ajabu, kwa kweli hilo ndilo kusudi na matokeo ya Injili. Ni njia ya Mungu ya kuyanyoosha mambo.

Mambo hayako sawa kati ya ulimwengu na Mungu. Watu hawamjui. Hawampendi. Hawamtumaini. Hawawezi kusimama mbele zake na kukubaliwa. Dhambi zao zimewatenga, na hisia ya dhambi inawaelemea na kuwashusha katika dhambi zilizo kuu zaidi na katika jehanamu ya giza ya milele. Lakini Mungu amemtuma Yesu Kristo ili kuyanyoosha mambo haya. Amekuwa Mwanadamu, na hivyo anaiwakilisha jamii ya wanadamu iliyoanguka. Akiwa ndiye Mwakilishi mkuu wa wanadamu, amejitwika dhambi za mwanadamu, madeni ya mwanadamu, na makosa ya mwanadamu dhidi ya Mungu. Amelikabili shauri hilo, ameilipa adhabu, ametimiza matakwa ya sheria ya Mungu iliyo kamilifu kabisa, na hivyo ameitenda haki iliyo kamilifu na inayotosha kufunika hatia yote ya mwanadamu aliyeanguka, na kuuthibitisha milele wokovu wa kila mwenye dhambi atakayeukubali ufumbuzi huo. Hii ndiyo Injili ya wokovu kwa njia ya damu na haki ya Yesu Kristo. Ndiyo dawa pekee kwa dhamiri yenye hatia na moyo wenye dhambi. Ndiyo uweza wa Mungu uuletao wokovu kwa kila aaminiye, na ilikuwa furaha ya Paulo kuuzunguka ulimwengu na kuwaambia watu wenye dhambi habari ya haki tukufu ya Mungu.

Lakini ni zaidi ya hayo. Pia ni maandalizi ya Mungu ya kuiondoa dhambi katika moyo wa mwanadamu, na kumpa mwanadamu dhaifu aliyeanguka uwezo wa kuwa sawa mbele za Mungu na mbele za watu wote. Jambo baya kuliko yote katika hali yetu ya anguko si hatia yetu wala kustahili kwetu adhabu ya milele, bali ni kutoweza kwetu kutenda haki, wala hata kutaka kutenda haki. Watu hutuambia kwamba wapagani wataokolewa ikiwa wataishi kwa kufuata nuru waliyo nayo. Hatusimami kulihoji jambo hilo, kwa maana hakika Mungu atamtendea haki kila mtu mwenye haki; lakini shida ni kwamba wapagani hawawezi kutenda haki kwa nguvu zao wenyewe. Sisi hatuwezi kutenda haki. Asili ya kibinadamu haina uwezo, na kiini hasa cha Injili ni kwamba inatoa uwezo wa kuchagua na kutenda yaliyo haki. Inaondoa upendo wa dhambi, inatufanya tuyapende mambo ambayo Mungu anayapenda na kuyachukia mambo anayoyachukia. Ina uwezo wa kuisafisha, kuitakasa na kuiinua asili ya mwanadamu. Ni nguvu ya kimungu iliyowekwa ndani ya kifua cha mwanadamu, inayotufanya tuenende katika amri zake na kuzishika hukumu zake na kuzitenda. Hiki ndicho hasa tulichoitwa kuupa ulimwengu uliopotea: haki ya Mungu. Huu ndio utukufu wa Injili; na tukiwa na dawa kama hii kwa ajili ya madoa meusi ya wanadamu, ni uhalifu wa kikatili kiasi gani kuizuilia wanadamu wenzetu wanaohangaika na kuzama!

II. HAYA YOTE YANAKUJA KWA NJIA YA KRISTO

Si tabia inayojengwa taratibu. Si sifa njema tu inayopatikana kwa taabu, kama vile Mbudha alivyojitahidi kuipata; bali ni Mtu, Mwanadamu aliye hai, mwenye upendo, halisi—Kristo, Ndugu yetu, Mwokozi wetu, Kichwa chetu kilicho hai—ambaye ametutendea hayo yote, naye anangoja kutupa hayo dakika ile ile tunapompokea. Si kujitahidi kuwa wema kwa nguvu zetu wenyewe, bali ni tendo jepesi la kumtumaini Mkombozi mwenye upendo, ambaye anaichukua kazi yote kwa ajili yetu na kutupa haki kama zawadi ya bure dakika ile ile tunapompokea.

Kristo ndiye jibu la ulimwengu, dawa ya ulimwengu, tumaini la ulimwengu, Mkombozi wa ulimwengu. Shughuli moja ya mtume ilikuwa kuwahudumia wanadamu kwa Kristo, kuwaambia habari za Yesu na kuwaleta wakutane naye, yeye aliye Mtamaniwa wa mataifa na dawa ya makosa yote ya mwanadamu.

Haya yote ni pasipo sheria, na kwa neema ya bure ya Mungu. "Kristo ni mwisho wa sheria, ili kila aaminiye ahesabiwe haki." Tunapompokea, tunaondoka chini ya hukumu, madai na vitisho vya sheria. Hatulazimiki kuitii amri kali kama sharti la wokovu, bali tunapokea haki, iliyo juu kuliko yoyote ambayo mwanadamu mwenyewe angeweza kuifikia, pasipo jitihada hata moja, kama zawadi ya bure ya neema yake. Wema wake unakuwa wetu, nasi tunasimama mbele za Mungu katika hali njema kana kwamba hatukuwahi kutenda dhambi, katika hali njema kana kwamba tumetenda kila kitu alichokitenda yeye na kuishika kila amri aliyoishika yeye. Si hivyo tu, bali tunampokea mioyoni mwetu kama Uwepo ulio hai, Nguvu itendayo kazi, Uwezesho wa kimungu; na tukiwa tumeunganishwa naye, tunaweza kuyaishi tena maisha aliyoyaishi yeye, na kuwa kama yeye alivyo katika ulimwengu huu.

Wokovu wa namna hii—kamili hivi, wa kutosha hivi, wenye kufika mbali hivi, wa bure hivi—unatosha kuiwasha mioyo ya malaika, na kuwafanya watu walioupokea waungue kwa shauku ya kuupeleka kwa jamii yote ya wanadamu. Ni hasara iliyoje kwamba ulimwengu huu uliopotea ukae saa moja zaidi bila wokovu huo!

Tena, haki hii inafikika na inapatikana kwa watu wote. Haiko mbali, bali iko karibu. Haikutundikwa juu mbinguni ambako watu wangelazimika kupanda kwa taabu vilele vya wema na mafanikio kabla ya kuifikia; bali inashuka mpaka kwenye kiwango cha watu waliopotea zaidi na wasio na msaada kuliko wote. Masharti yake ni mepesi kadiri lugha inavyoweza kueleza au upendo unavyoweza kuandaa. Inasema, "Kila atakayeliitia jina la Bwana ataokoka," na hakuna jambo jepesi kama kuita, kutoa kilio cha uhitaji na kujua kwamba papo hapo upendo na neema ya Mungu vitaitikia. Haikuwekewa mipaka kwa tabaka au taifa lolote. "Hakuna tofauti, kwa kuwa Bwana yeye yule ni Bwana wa wote, mwenye utajiri kwa wote wamwitao." Si kwa ajili ya Myahudi mwenye maadili, wala Myunani mstaarabu, wala mwanafalsafa aliyefundishwa siri; bali ni kwa ajili ya watu wa kawaida, ni kwa ajili ya watu wenye dhambi, ni kwa ajili ya "yeyote atakaye."

Anatumia mfano mzuri kueleza jinsi inavyofikika. "Usiseme moyoni mwako, Ni nani atakayepanda kwenda mbinguni, yaani, kumleta Kristo chini kutoka juu; au, Ni nani atakayeshuka kwenda vilindini, yaani, kumleta Kristo tena kutoka kwa wafu; bali lile neno li karibu nawe, hata kinywani mwako na moyoni mwako; yaani, lile neno la imani tulihubirilo; na kama ukimkiri Yesu kwa kinywa chako kuwa ni Bwana, na kuamini moyoni mwako ya kuwa Mungu alimfufua katika wafu, utaokoka."

Huna haja ya kupanda taratibu mpaka kufikia uzoefu fulani wa juu ili uweze kumjua Mungu na kuwa mwenye haki, kama walivyofundisha wanafalsafa wote wa kale. Huna haja ya kushuka mpaka kwenye kina fulani cha kujidhili ili ujifanye kustahili rehema yake. Jitihada zote ambazo upagani huwatwika wafuasi wake kama njia ya kujipatia wokovu kwa kustahili ni upumbavu na hazina haja. Papo hapo ulipo dakika hii, unaweza kukutana naye na kuimba,

"Wokovu huu ulio kamili kabisa,

Unanifikia mimi."

Hata katikati ya magofu yote ya ubinadamu, bado kuna ndani ya kila moyo wa mwanadamu mwangwi fulani wa sauti ya Mungu, hisia fulani ya uhitaji, mguso fulani wa kuitikia ambao Injili huuamsha, huukabili na kuutosheleza. Kuna picha nzuri katika Kitabu cha Kutoka ya jinsi Mungu alivyo karibu na watu wenye dhambi. Inakuja mwishoni mwa sura ya 20, mara tu baada ya picha tukufu na ya kutisha ya Mlima Sinai na vitisho vya sheria ya kale. Papo hapo chini ya mlima ule wa moto wa hukumu, Mungu alisimamisha kielelezo kidogo cha neema yake, kilichojaa roho halisi ya Injili. Ilikuwa madhabahu ya udongo, ikiwakilisha mahali ambapo watu wenye dhambi wangekutana na Mungu wa sheria ile ya moto. Hawangeweza kukutana naye juu ya kilele cha kutisha cha Sinai, kwa maana pale palinena hukumu tu; bali madhabahu hii ya udongo iliwakilisha msalaba wa Kalvari na mpango wa wokovu kwa njia ya damu ya Yesu Kristo. Huko ndiko walikopaswa kuleta dhabihu zao za damu na kupata upatanisho kwa ajili ya dhambi ambayo sheria ile iliihukumu kwa namna ya kutisha hivyo. Lakini maelezo ya madhabahu hiyo ni shairi halisi la neema.

Kwanza, ilipaswa kujengwa kwa udongo, si kwa mawe—kitu cha kawaida kabisa, cha bei rahisi kabisa, kinachopatikana kwa kila mtu. Pili, kama ingejengwa kwa mawe, isiwe ya mawe yaliyochongwa, kwa maana Mungu alisema, "Ukiinua chombo chako juu yake, umeitia unajisi." Hakuna kazi za mwanadamu zinazopaswa kuchanganyika na neema ya bure, ambayo inasisitiza kutuokoa yenyewe peke yake.

Tena, hapakupaswa kuwa na daraja za kupandia kuifikia, kwa maana asema, "Ukipanda juu yake, umeufunua uchi wako." Hakuna hata daraja moja linalohitajika ili kutuinua mpaka kwenye kiwango ambapo Mungu aweza kukutana na mwenye dhambi; bali yeye humkuta pale pale alipo, na hushuka mpaka mahali pa chini kabisa, ambapo mwanadamu mwenye hatia amelala bila msaada chini ya kiti cha rehema. Ni picha nzuri iliyoje ya wokovu ule kamili na wa bure ambao Mungu anautoa kwa wasiostahili kuliko wote katika jamii yetu, akiita, "Haya, kila mwenye kiu, njoni majini, naye asiye na fedha; njoni, nunueni, mle. ... pasipo fedha na pasipo thamani."

Kuna picha nyingine nzuri ya jinsi rehema na neema ya Mungu zilivyo karibu na wenye dhambi wasio na msaada, katika sura ya 14 ya Walawi. Ni picha ya mwenye ukoma maskini aliye nje ya kambi, aliyetengwa na ushirika wa ndugu zake kwa sababu ya unajisi wake na ukoma wake. Lakini kwa upole na rehema isiyo na mipaka, Mungu anaonyeshwa akitoka kwenda kumlaki mwenye dhambi huko; "kuhani atatoka amwendee nje ya kambi." Pale pale alipolala katika kutengwa kwake na taabu yake, ndipo rehema ya Mungu inapomkuta na kumpa yote yanayohitajika kwa ajili ya kurudi kwake na kwa ajili ya njia yake ya baadaye.

Huenda hapajawahi kuwa na kielelezo kizuri zaidi cha rehema na neema ya Mungu ifikayo mbali kwa watu wenye dhambi kuliko kile kilichotolewa na Mchina mmoja maskini, alipoulizwa kwa nini alikuwa amewaacha Confucius na Buddha, miungu ya kwao, na kumpokea Yesu Kristo badala yao. "Nilikuwa chini ndani ya shimo refu," alisema, "ambalo nilikuwa nimetumbukia kwa upumbavu wangu na dhambi yangu, kwa uzembe na ulevi. Nilikuwa nikizama matopeni na kuita msaada bila mafanikio. Ghafla kivuli kikaanguka juu ya mdomo wa shimo, nami nikatazama juu, nikifurahi kwamba mwokozi amefika; na kumbe ni Confucius, mwalimu wa baba zangu, mwenye uso na umbo la kuheshimika, akichungulia chini na kuniita. Nikamsihi aunyoshe mkono wake anisaidie, lakini yeye kwa utulivu akaendelea kunifundisha kanuni za kuishi maisha mema, akaniambia kwamba kama ningalisikiliza mafundisho yake nisingalikuwa pale. Baada ya kunitia jambo hilo akilini kikamilifu, akamalizia kwa kusema kwamba kama nitawahi kutoka, nihakikishe kuyazingatia mafundisho yake siku zijazo; kisha, kwa ubaridi na kutojali kusiko na moyo, akapita zake. Ilikuwa bure kwangu kulia, 'Nisaidie, nisaidie sasa. Shauri lako jema litafaa baada ya kutoka, lakini halina faida mpaka mtu fulani aniokoe kutoka shimo hili la mauti,' kwa maana alikuwa ameshaondoka, nami nikaona kwamba Confucius hawezi kuniokoa.

"Kisha nikazama zaidi matopeni, nami nilikuwa karibu kukata tamaa kabisa, kivuli kingine kilipoanguka juu ya kitundu kile; nikatazama juu, na pale alisimama Buddha, kiongozi wa dini ya watu wangu. Kwa wazimu wa kukata tamaa nikamlilia aniokoe. Lakini Buddha akakunja mikono yake, akanitazama chini kwa utulivu, naye pia akaanza kunihubiria mahubiri. 'Mwanangu,' akasema, 'tulia, vumilia, nyamaza. Usijali taabu zako, zipuuze; siri ya furaha ni kufa kwa nafsi yako na kwa mazingira yako, kujitenga na kuingia katika utulivu wa ndani na kiini cha moyo wako; huko utaipata Nirvana, pumziko la milele, nalo ndilo mwisho wa kuwako kote,' na hivyo alikuwa karibu kuniacha; lakini nikalia, 'Baba, kama utanitoa tu katika shimo hili, naweza kufanya yote unayoniambia; lakini wewe ungewezaje kutulia na kuridhika ukizama katika matope haya ya kutisha?' Lakini yeye kwa ukarimu akapunga mikono yake, akasema, 'mwanangu, nyamaza, nyamaza,' akapita zake. Nami nikaona kwamba Buddha hawezi kuniokoa.

"Hapo kweli nilikuwa tayari kuzama katika kukata tamaa kabisa, na sikujali hata kutazama juu tena, kivuli cha tatu kilipopita mbele ya macho yangu. Mwishowe nikathubutu kutazama juu mara nyingine tena, bila kuthubutu hata kutumaini msaada, nikamwona mtu, kama mimi, mwenye uso wa wema na upole, na alama za machozi na damu juu ya kipaji kilichokuwa kimechomwa kwa miiba; na kwa sauti iliyouvunja moyo wangu akalia, 'Mwanangu, nimekuja kukuokoa. Je, utaniacha nikuokoe?' nami nikalia katika kukata tamaa kwangu, njoo, Bwana, unisaidie, ninaangamia. Mara moja akaruka chini ndani ya shimo, akanikumbatia kwa mikono yake, akaanza kuniinua; kisha akaniweka ukingoni, akanivua mavazi yangu yaliyoraruka na kutapakaa matope, akaniosha na kunivika mavazi mapya; kisha akasema, 'Nimekuja kukuokoa kutoka katika dhiki yako, na sasa ukinifuata sitakuacha kamwe; nitakuwa Kiongozi wako na Rafiki yako njia yote, nami nitakulinda usianguke tena kamwe,' naye akaniambia kwamba jina lake ni Yesu. Je, nihitaji kusema kwamba nilianguka miguuni pake nikasema, Bwana, nitakufuata?

"Hiyo," akasema yule Mchina, "ndiyo sababu nilikuwa Mkristo."

Wapendwa, Yesu huyu huyu, aliyetutoa wewe na mimi katika shimo la kutisha na katika udongo wa matope, akaisimamisha miguu yetu mwambani na kuziimarisha hatua zetu, anatamani kumtendea vivyo hivyo kila mtoto aliyepotea na asiye na msaada wa jamii yetu iliyoanguka. Lo, ni huzuni iliyoje, ni jambo lisilo na sababu iliyoje, ni la kutisha iliyoje, kwamba tuwaache waangamie bila kumjua kamwe! Tunawezaje kuwa wakatili hivi kwao, na wasio na moyo hivi kwake? Kwa upendo ule uliotukomboa, lo, na twende, kama yeye, "kutafuta na kuokoa kilichopotea." Hiyo ndiyo Injili tukufu ambayo Mungu ameiandaa kwa ajili ya ulimwengu huu uliopotea. Kisha hebu tutazame

III. WAJIBU WETU WA KUUPELEKEA ULIMWENGU INJILI

Kuna viungo vitatu katika mnyororo huu wa wajibu.

I. "Basi wamwoteje yeye wasiyemwamini?" Huo ni wajibu wa kila mwenye dhambi. Mungu anamwita kila mtu aliyepotea amwamini Bwana Yesu Kristo, na kumwita kama Mwokozi na Bwana; na kama watu wakikataa kufanya hivyo, wajibu wa kupotea kwa roho zao ni wao wenyewe. Wamepata nafasi yao, nao wamefanya uchaguzi wao. Mungu hawezi kuwaokoa watu bila wao kumwamini. Kwa asili yenyewe ya mambo lazima pawe na tumaini, lazima pawe na kukubali, lazima pawe na mwitikio wa nia ya mwanadamu na moyo wa mwanadamu kwa wito wa Mungu. Wokovu si mchakato wa kimashine, bali ni wa hiari, ambamo kila jitihada ya kibinadamu lazima ishirikiane na Mungu. "Aaminiye ataokoka, bali asiyeamini atahukumiwa. Asiyeamini amekwisha kuhukumiwa, kwa sababu hakumwamini Mwana pekee wa Mungu." Watu wanastahili kupotea milele ikiwa wanakataa kumpokea Mwokozi wanayepewa. Hili ndilo swali moja la kuamua kwa kila mwanadamu sasa. Hakuna mtu atakayeangamia milele kwa sababu ya dhambi zake, bali kwa sababu tu ya jinsi alivyomtendea Yesu Kristo. Si swali la dhambi, bali ni swali la Mwana. Kwa hiyo, Mungu anataka ujumbe wa wokovu utolewe kwa wanadamu wote, kisha wajibu utolewe kwa wanadamu wote, kisha wajibu ubaki juu yao. "Enendeni ulimwenguni mwote, mkaihubiri Injili. Aaminiye na kubatizwa ataokoka; asiyeamini atahukumiwa."

2. Kiungo cha pili cha wajibu. "Tena wamwaminije yeye wasiyemsikia?" "Tena wamsikieje pasipo mhubiri?" Hii ndiyo njia inayofuata ya kibinadamu: njia ya mjumbe. Na hivyo Mungu ameamuru njia ya kibinadamu katika kuipeleka Injili ya wanadamu. Angeweza kuitangaza kwa sauti ya tarumbeta, kama bila shaka alivyofanya aliposhuka kuzimu na kuwahubiri roho waliokaa kifungoni. Angeweza kuiandika kwa herufi za moto angani. Angeweza kutuma malaika elfu kuitangaza kati ya mataifa. Lakini amechagua kutupa sisi fursa na heshima ya kushiriki pamoja naye kazi hii tukufu.

"Basi tu wajumbe kwa ajili ya Kristo, kana kwamba Mungu anasihi kwa vinywa vyetu; twawasihi ninyi kwa ajili ya Kristo, mpatanishwe na Mungu."

Kwa hiyo, neno la kwanza la Kristo kwa wanafunzi wake ni "enendeni." Wito wa sauti za mbinguni ni, "Tumtume nani, naye ni nani atakayekwenda kwa ajili yetu?" Anangoja watu wa kujitolea, naye atawatuma wale tu wanaojitolea. Ni wajibu wa kila mtu kwenda ikiwa hana sababu njema ya kubaki nyumbani. Je, tumeusikia wito huu? Je, tumeupima wajibu wetu? Je, tumengoja amri yetu ya kuondoka, na je, tuko mahali ambapo Mungu anatutaka katika jambo hili? Vijana wa kiume na wa kike, akina baba na akina mama, wanafunzi, na watu wenye bidii wa kila namna mnaosimama kwenye njia panda ya maisha, lo, sikilizeni leo, wakati anapoita tena, "Tumtume nani, naye ni nani atakayekwenda kwa ajili yetu?" Mungu ajalie wengi waitikie, hata leo: "Mimi hapa, Bwana, nitume mimi."

3. Kiungo cha mwisho kinauleta wajibu mpaka kwa kila mmoja wetu. "Tena wahubirije, wasipopelekwa?" Hili ni jambo ambalo sote tunaweza kulifanya. Hakika, ni shughuli ya Mungu kwanza kumtuma mjumbe, na maneno mtume na mmisionari maana yake ni waliotumwa tu. Mitume kumi na wawili walikuwa wamisionari kumi na wawili, na kila mmisionari anapaswa kutumwa na Roho Mtakatifu.

Lakini ni wajibu wetu pia kuwatuma. Kwa hiyo, tunasoma katika ile sura ya kielelezo katika Matendo ya Mitume, Matendo 12, kwamba kabla Mungu hajaianza kazi kuu ya misheni ya kisasa, aliliamuru kanisa la Antiokia liwatenge viongozi wake wawili walio bora kuliko wote na kuwatuma kama wamisionari kwenda nchi za kigeni; na imeongezwa waziwazi, "Basi hao wakiisha kupelekwa na Roho Mtakatifu wakaenda Kipro." Ni nani anayepaswa kutuma? Kwanza, Kanisa, kwa njia ya viongozi wake na bodi zake za misheni, linaitwa kutuma; na wito wa kimisionari unapaswa daima kuwa na pande mbili: upande wa mtu anayejitolea, anapotoa huduma yake, na upande wa Kanisa, linapomkubali na kusimama pamoja naye katika wajibu wa pamoja kwa ajili ya kazi yake na kwa ajili ya riziki yake.

Lakini mzazi pia anaweza kumtuma mtoto wake. Ninyi kama wazazi mnafanya nini? Mnaitengenezaje hali ya baadaye ya watoto wenu? Je, mnasema, kama mmoja wa wamisionari wetu alivyowahi kuripoti Mkristo mmoja wa Amerika akimwambia, "Ndiyo, tunaamini watoto wetu wanapaswa kwenda kuwa wamisionari Mungu atakapowaita, lakini hatulichochei swali hilo"? Je, huo ni uaminifu kwa Mungu? Au mnakwenda mbele zaidi? si kuwazuia tu kama wengine walivyofanya, bali kama yule tai aliyemnyakua mwana-kondoo wa dhabihu madhabahuni, kisha alipofika kiotani kwake akagundua kwamba alikuwa amebeba kaa la moto pamoja na mwana-kondoo, ambalo kwa dakika moja likateketeza kiota chake na makinda yake? Je, mmegundua, ole wenu, kwamba katika kumnyang'anya Mungu maisha fulani ya thamani, mmeyaharibu maisha hayo na kuifanya nyumba yenu wenyewe kuwa ukiwa?

Lakini, mwisho, sote tunaweza kutuma kama wasaidizi na wategemezaji wa wale wanaokwenda. Suala la fedha leo ndilo suala la kuamua katika kila harakati kubwa ya kusonga mbele katika uwanja wa misheni. Tunaweza kuwa wamisionari nyumbani kwa kweli kabisa kama ndugu zetu walivyo wamisionari uwanjani, naye Mungu ataihesabu kazi yetu kuwa ushirika pamoja nao, nasi tutashiriki sawasawa katika nyara na thawabu wakati mavuno makuu yatakapokusanywa nyumbani.

Je, tunafanya sehemu yetu, na je, tutaifanya tena leo, ili kuwatuma wajumbe, wamisionari watakaoleta kiungo kinachokosekana—mguso wa mkono wa mwanadamu, sauti ya mwanadamu, Neno la Mungu na sauti ya upendo—ili kuiamsha imani ya watoto wa ulimwengu waliopotea?

Bwana mmoja alimtembelea mfanyabiashara Mkristo, na alipomkuta ana shughuli nyingi mno, akamwuliza anafanya kazi saa ngapi kila siku. "Lo," akasema yule mtu, "ishirini na nne." "Hilo linawezekanaje?" akauliza rafiki yake. "Basi, unaona, ni hivi," akajibu, "nilipokuwa kijana, niliyatoa maisha yangu kwa Mungu kwa ajili ya uwanja wa misheni ya nchi za kigeni; lakini muda mfupi baadaye baba yangu akafa, ikawa lazima nibaki nyumbani na kuendesha biashara ili kuwategemeza mama yangu na dada yangu. Lakini nimepata njia nyingine ya kutimiza kujitoa kwangu kwa kazi ya misheni. Tuna matawi ya biashara yetu katika sehemu mbalimbali za nchi hii, na jambo hilo likanipa wazo la kuwa na idara ya misheni na matawi katika sehemu mbalimbali za ulimwengu. Hapa, kwa mfano, ni ramani ya China, na pale katika mji ule mdogo wa China Kusini kuna mojawapo ya matawi yetu ya misheni. Huko India kuna jingine, jingine Afrika, na kadhalika. Kwa hiyo, ninapofanya kazi saa kumi na mbili hapa, wawakilishi wangu katika matawi ya misheni wamelala; na ninapokwenda kulala usiku, wao wanaanza kazi upande ule mwingine wa dunia; na hivyo biashara yetu iko wazi saa ishirini na nne kila siku. Nami naona kwamba matawi haya ya misheni si tu yanaipa biashara yetu upeo mpana zaidi, bali pia yananipa hamu yenye furaha, na mapato bora kuliko yote tunayoyapata yanatoka kwao."

Huko ndiko kujitoa kwa kazi ya misheni kukitekelezwa kwa vitendo. Hiyo ndiyo maana ya ahadi ya kimisionari. Hatutoi kitu fulani kwa haraka kwa msukumo wa dakika moja, kisha tukakisahau kwa miezi kumi na miwili; bali tunaingia katika mapatano yanayodumu mwaka mzima, nasi tunarudi kuendesha biashara zetu na kufanya kazi zetu za kila siku kwa ushirika pamoja na Bwana Yesu Kristo, tukipata, tukiweka akiba na kujinyima matunda ya kazi yetu kwa ajili ya kuenea kwa Injili na kujengwa kwa ufalme wake mtukufu.