Roho Mtakatifu Huleta Tofauti Gani?

Basi, Bwana wetu alikuwa amewaambia wanafunzi wake kwamba walikuwa na kazi kubwa mno mbele yao. Kazi hiyo ilikuwa kuihubiri Injili kwa kila kiumbe, kwenda kila mahali ulimwenguni kote na kuwaambia watu kwamba wangeweza kuokolewa kwa imani katika Yesu Kristo; na hata hivyo aliwakataza wasiende. Alisema, mtakwenda; na walipoanza kwenda, akasema, hapana, msiende.

Lazima kulikuwa na sababu nzito sana iliyomfanya awaambie wangoje. Usiku wa leo nataka kuzungumza juu ya tofauti hiyo. Roho Mtakatifu huleta tofauti gani? Tutawatazama kidogo wanafunzi hawa ambao Yesu alisema nao walikuwa watu wa namna gani, na ni tofauti gani ile nguvu mpya ilileta ilipokuja.

Sasa, ninapohubiri juu ya Roho Mtakatifu, ninapofikiri juu ya nguvu ya Roho Mtakatifu, huenda wakati mwingine nikasema, hiyo. Lakini ninapomtaja Roho Mtakatifu mwenyewe, siwezi kusema ila, yeye. Kwa maana Roho Mtakatifu ni nafsi kama vile Yesu alivyo nafsi; hivyo mkinisikia nikisema, hiyo, mtajua kwamba ninaitaja nguvu ya Roho.

Lakini ninapomtaja Roho kama alivyo, namwita, yeye, kwa sababu Roho ni nafsi, kama nilivyoeleza usiku wa kwanza. Sasa, ni akina nani hao ambao Roho alisema nao, au ambao Yesu, Bwana wetu, alisema nao? Na hapa hapa, acha niwaambie hila ndogo ambayo watu wanayo. Ni hila ndogo nadhifu kuliko zote unazoweza kuwaza, ya kujinasua katika hali ngumu inapofika suala la ulazima wa kujazwa Roho.

Tunakishusha kuongoka chini, na chini, na chini, na kukifanya kiwe kidogo, na kidogo, na kidogo zaidi, ili kupata nafasi kwa ajili ya kazi ya ndani zaidi ya neema. Kisha tunapoipata hiyo kazi ya ndani zaidi ya neema, hatuna zaidi ya kile ambacho baadhi ya mababa zetu wa zamani wa Kibaptisti na Kipresbiteri na Kimethodisti walikuwa nacho walipopata uzoefu wao wa kwanza kabisa wa kuzaliwa mara ya pili. Basi, mimi sitaki kufanya hivyo hata kidogo.

Sitaki kuwafanya wanafunzi hawa kuwa kundi la wenye dhambi, ili baadaye nipate nafasi ya kusema waliongoka. Hiyo ni njia nzuri ya kukwepa. Lakini kaka na dada, siku moja mimi na wewe tutakuwa mahali ambapo ukwepaji hautafaa kitu.

Afadhali tusikwepe sasa. Afadhali tuyakabili mambo wakati tungali tunaweza. Sasa, ni akina nani hao ambao Yesu alisema nao? Basi, walikuwa wanafunzi wake walioitwa na kuteuliwa.

Sasa, sitasimama kunukuu mistari juu ya jambo hili, lakini nitawapa kile ambacho maandiko yanasema juu ya wanafunzi hawa. Walikuwa wamepewa mafundisho ya muda mrefu na mwalimu asiye mdogo kuliko Bwana Yesu Kristo mwenyewe. Mnaona, tunaambiwa kwamba hawa walikuwa watu wajinga sana, wanafunzi hawa.

Acha niwaambie kwamba walikuwa wamehitimu katika shule kuu kuliko zote ya Biblia ulimwenguni. Yesu alikuwa amewafundisha kwa miaka mitatu na nusu. Tena walikuwa nayo, na walikuwa wameipokea, mamlaka ya Kimungu.

Walikuwa na mamlaka ambayo watu wachache sana leo wangethubutu kujaribu kuitumia. Alisema, nendeni kila mahali, na mnapokwenda, toeni pepo na kuwaponya wagonjwa na kuichukua mamlaka yangu yote. Aliwapa watu hawa.

Wala hakuwapa mamlaka yake watu wasio na uzoefu wowote wa kiroho. Mwaweza kuwa na hakika na hilo. Watu hawa ambao Yesu aliwaambia, kaeni hata mtakapovikwa uwezo, walimjua Yesu Kristo kwa namna ya ukaribu na uchangamfu.

Walimjua akiwa hai, kisha wakamjua akiwa amekufa, kisha wakamjua akiwa hai tena. Walikuwa pamoja naye miaka mitatu na zaidi. Kisha walikuwa wamemwona akifa msalabani.

Kisha walikuwa wamemwona baada ya kufufuka kutoka kwa wafu. Hivyo walimjua akiwa hai, akiwa amekufa, na akiwa hai tena. Nao walikuwa wameonyesha dalili za kuwa watu walioongoka kweli kweli.

Mnajua, sisi, watu wengine husema kwamba waliongoka wakati Roho alipowajia siku ya Pentekoste. Mimi siamini hivyo hata kidogo. Ni upotoshaji wa kisasa ambao watu wamelipa fundisho ili kupata nafasi kwa ajili ya hali yao ya kimwili iliyopoa.

Walikuwa wameonyesha dalili za kuwa watu walioongoka kweli kweli, naye Kristo alikuwa ametangaza kwamba ndivyo walivyo. Sasa kama una shaka na hilo, acha nikusomee hapa kutoka katika ombi ambalo Yesu aliomba kuhusu wanafunzi hawa. Alisema, Sasa wamejua ya kuwa yote ulionipa ni yatokayo kwako.

Kwa sababu maneno uliyonipa nimewapa wao; nao wakayapokea, wakajua hakika ya kuwa nalitoka kwako, wakasadiki ya kwamba wewe ndiwe uliyenituma. Mimi nawaombea hao, alisema. Kisha akasema, Nilipokuwa pamoja nao, mimi naliwalinda kwa jina lako; wale ulionipa nimewalinda, wala hakuna mmoja wao aliyepotea ila yule mwana wa upotevu.

Kisha akasema katika mstari wa 14, Mimi nimewapa neno lako, na ulimwengu umewachukia, kwa kuwa wao si wa ulimwengu, kama mimi nisivyo wa ulimwengu. Basi haya ndiyo mambo ambayo Yesu alimwambia Baba yake kuhusu wanafunzi wake aliokuwa amewakusanya kumzunguka pale. Hakika hayo hayakusikika kama Bwana akizungumza juu ya kundi la wenye dhambi.

Basi, Kristo alikuwa amewachorea mpango wa kuuinjilisha ulimwengu, na kuwaambia, kama nilivyosoma katika Matendo, na kama ninyi mlivyosoma mara nyingi katika Matendo, kwamba mtapokea nguvu akiisha kuwajilia juu yenu Roho Mtakatifu, nanyi mtakuwa mashahidi wangu katika Yerusalemu, na hata miisho ya dunia. Basi alisema walikuwa karibu kuingia katika kipindi kipya. Sisi siku zote tunaomba uamsho.

Kuomba uamsho ni nini? Tunatumaini kupata nini tunapopata uamsho? Sijui baadhi ya watu wanataka nini, lakini nadhani kwa jumla tunatumaini kuingia katika kipindi kipya cha kiroho. Basi Mungu alikuwa karibu kuleta badiliko la kipindi cha maongozi yake, lakini hakuwa akileta badiliko hilo mbali na uzoefu wa kiroho ulioinuliwa na kupandishwa juu zaidi. Bwana hana kalenda ambazo yeye huchana ukurasa wa Januari na kuweka Februari, na kuhamisha na kubadili vipindi vyake vya maongozi kwa namna hiyo.

Yeye anavyo vipindi vya maongozi, lakini vipindi hivyo vinahusiana na watu, si na kalenda. Vinahusiana na uzoefu wa kiroho, si na kalenda. Kwa hiyo walipokuwa karibu kuingia katika kipindi kipya, haikuwa tu kuwa tofauti, kuhama kutoka kipindi kimoja cha maongozi kwenda kingine, bali kilikuwa kianzishwe kwa kushuka kwa mvuvio mpya kutoka juu.

Kitu fulani kilikuwa kije ambacho hakikuwako hapo kabla, nacho kilikuwa kiingie ndani yao na kuwamiliki, na kumleta Mungu kwao kwa namna ambayo hakuwa pamoja nao wakati huo, na kuingia ndani yao na kukaa humo. Basi hiyo ndiyo tofauti kati ya Ukristo na madhehebu yote ya Mashariki na dini za uchawi na mafumbo. Dini za mafumbo hujaribu kuamsha kile ambacho tayari unacho, na Ukristo husema, ulicho nacho hakitoshi.

Nitapeleka kipawa kutoka juu kitakachoingia ndani yenu na kuwa kwenu kile mnachopungukiwa. Hapo ndipo ilipo tofauti. Wao husema, amsha kitovu cha neva za tumbo lako.

Hiyo ni dini moja. Husema, amsha kitovu cha neva za tumbo lako. Mimi hata sijui changu kiko wapi.

Siwezi kukipata kitu hicho. Lakini kisha husema, chochea kile kilicho ndani yako. Nao hutarajia, kuna faida gani? Kama simba wanne au watano wangekuwa wanakuja, usingeweza kumwambia mbwa mdogo wa Kifaransa wa aina ya pudo, amsha simba aliye ndani yako.

Ah, hilo lisingefaa kitu. Wangemtafuna yule kijibwa maskini na kummeza, pamoja na manyoya yake yaliyonyolewa na yote, kwa sababu mbwa mdogo wa Kifaransa hamwezi simba. Kama Mungu angetaka mbwa mdogo wa Kifaransa apigane na simba, ingembidi atie moyo wa simba na mwili wa simba ndani ya yule mbwa.

Ingembidi amfanye kuwa mkubwa zaidi na mwenye nguvu zaidi kuliko adui yake, na hivyo ndivyo hasa Roho Mtakatifu asemavyo kwamba yeye hufanya. Lakini dini za mafumbo husema, kaza fikira na uiachilie akili yako na uzifungulie nguvu za ubunifu zilizolala ndani yako, nawe utakuwa salama. Basi, ukweli mtupu ni kwamba nguvu za ubunifu hazilali ndani yetu.

Tunaanza kufa saa ile ile tunapozaliwa. Mara nyingi nimejiuliza kwa nini watoto wachanga hulia mara tu wanapozaliwa. Sijui.

Huenda ikawa ni kwa sababu hawataki kufa. Wanaanza kufa dakika ile ile wanapozaliwa, nao huendelea kufa moja kwa moja hadi wanapokufa. Mimi na wewe hatuna ndani yetu uwezo uliofichika na misukumo ya ubunifu na mambo yote ya namna hiyo.

Tunatembea duniani tukiweza kwa shida tu kuendelea, na kadiri tunavyozeeka, mvuto wa dunia hutuvuta chini taratibu, na kutuvuta chini, na kutupinda migongo, na hatimaye siku moja tunakata tamaa kwa kuugua na kurudi kwa mama ardhi. Huo ndio aina ya uwezo tulio nao. Tuna uwezo wa kuwa maiti.

Kwa hiyo Mungu Mwenyezi asema, sitaki kuamsha nguvu iliyolala ndani yako. Mtapokea nguvu akiisha kuwajilia juu yenu Roho Mtakatifu. Hilo ni jambo tofauti kabisa, rafiki yangu.

Kama tungehitaji tu kuamshwa, Bwana angezunguka tu akituamsha. Lakini tulihitaji zaidi ya kuamshwa. Tulihitaji kuvikwa uwezo utokao juu.

Basi, walikuwa karibu kuingia katika kipindi kipya, nacho kilikuwa kiwe alama ya jambo jipya kwa utukufu, hali ya kiroho iliyo tajiri, nao walikuwa wapate hili. Sasa, jambo hili lilileta tofauti gani? Lilileta tofauti gani kwa wanafunzi hawa? Sasa, acha nionyeshe mambo kadhaa ambayo halikuyafanya. Hatuna budi kuziondoa, zisiwe ushahidi, baraka zote walizokuwa nazo kabla, kwa sababu ni wazi kwamba chochote walichokuwa nacho kabla, Roho hakukileta alipokuja.

Kwa mfano, walikuwa wanafunzi wa kweli, nao walikuwa na ufahamu wa kuwa wanafunzi wa kweli. Walikuwa wanafunzi wa Bwana mwenyewe wenye kumpenda. Hilo halikuja siku ya Pentekoste; hilo lilikuwako kabla.

Walikuwa wameongoka na kusamehewa, nao walikuwa na ushirika na Kristo, kama nilivyosema, nao walikuwa na kitu ambacho watu wengi, wanaume wengi na wahudumu wengi leo hawana. Walikuwa na karama ya kuhubiri. Walizunguka kila mahali wakihubiri, nao walikuwa na nguvu ya kufanya miujiza, nguvu kubwa kiasi kwamba walirudi wakisema, Bwana, hata pepo wanatutii tunapotoka kwenda.

Bwana aliwakemea kwa ajili ya kiburi, akawaambia wafurahi kwa sababu majina yao yameandikwa mbinguni, lakini hakusema kwamba hawakuwa na nguvu hiyo. Alijua walikuwa nayo. Yeye ndiye aliyewapa.

Basi na tukumbuke hilo. Wengine husema ukijazwa Roho utakuwa na miujiza, wakisahau kwamba wao walikuwa na miujiza kabla hawajajazwa Roho. Kama nitakavyojaribu kuonyesha katika majuma yajayo, nguvu ya Roho Mtakatifu si ya lazima ili kuwafanya watu kuwa watenda miujiza.

Nguvu ya Roho Mtakatifu ni kitu kilicho juu zaidi mno, na kikuu zaidi, na cha ajabu zaidi kuliko hicho. Walifanya miujiza kabla Roho hajaja kamwe. Sasa, Roho Mtakatifu alileta tofauti gani? Yaani, hawa hapa ndio wanafunzi katika kitabu cha Yohana.

Kisha kukawa na badiliko la ghafula, nao wanafunzi wakawa katika kitabu cha Matendo, na kufurika hadi katika nyaraka na kuendelea mpaka kitabu cha Ufunuo. Sasa, kulikuwa na tofauti gani? Je, kulikuwa na tofauti? Kulikuwa na wakati walipokuwa kabla ya Pentekoste. Kisha likaja kumwagwa kwa Roho, nao wakawa baada ya Pentekoste.

Tofauti ilikuwa nini? Je, kulikuwa na tofauti yoyote? Basi sasa, mngependa kuandika mambo saba ambayo Roho Mtakatifu aliwatendea, na kuyalinganisha na neno la Mungu, eh? Nataka myalinganishe na maandiko katika jambo hili. Nisingewaheshimu kama mngeniamini bila neno. Nisingewaheshimu, kwa sababu ninaamini katika kuwa Mberoya mwema.

Ninaamini, kama ndugu zangu wema na Marafiki, katika kuyachunguza maandiko, kuona kama mambo hayo ndivyo yalivyo. Na kama ni kweli, amina. Kama si kweli, basi isingeleta tofauti yoyote ni nani aliyesema kuwa ni kweli.

Ningeweza kusimama hapa na kusema kuanzia sasa hadi mwisho wa karne hii, na kama nisingekuwa nikihubiri kwa kupatana na maandiko, kusingekuwa na chembe ya kweli katika yale niliyosema. Baadhi ya rafiki zangu, wengine kwa ucheshi na wengine kwa ukali kidogo, wameniita mtu wa mafumbo ya kiroho. Basi, ningependa kusema hivi kuhusu mafumbo yoyote ya kiroho ambayo huenda nadhaniwa kuwa nayo.

Kama malaika mkuu kutoka mbinguni angekuja na kuanza kuniambia, kunifundisha, na kunipa maelekezo, ningemwomba andiko lake. Ningesema, hilo limeandikwa wapi katika Biblia? Nataka kujua. Nami ningesisitiza kwamba lipatane na maandiko, kwa sababu siamini mafundisho yoyote yaliyo nje ya maandiko, wala mafundisho yoyote yanayopingana na maandiko, wala mafundisho yoyote yaliyo chini ya maandiko.

Nadhani tunapaswa kuweka msisitizo pale Mungu anapouweka, na kuendelea kuuweka hapo, na kuyafafanua maandiko, na kudumu katika maandiko. Mimi nisingeweza, hata kama ningeona nuru iliyo juu ya nuru ya jua, ningefunga mdomo wangu juu yake hadi nimelinganisha na Danieli na Ufunuo na maandiko mengine yote kuona kama ina msingi wowote katika kweli. Na kama haina, ningedhani nimekula tu kitu ambacho sikupaswa kula, nisingesema lolote juu yake, kwa sababu siamini katika kitu chochote kisicho cha kimaandiko au kinachopingana na maandiko.

Basi sasa, jambo la kwanza ni ufahamu wa ghafula na angavu kwamba Mungu yupo kweli kweli. Walikuwa na hili. Walimjua Yesu, nao walimpenda Yesu, lakini sasa Roho Mtakatifu alipowajia, walipata ufahamu wa ghafula, ufahamu angavu, kwamba Mungu yupo kweli kweli.

Pazia lilipasuka, nao wakamhisi Mungu. Na hisia kali ya kumtambua Mungu ilikuwa juu yao tangu wakati huo na kuendelea. Walijijua kuwa katika mguso wa moja kwa moja na ulimwengu mwingine.

Na ndugu zangu, hicho ndicho hasa ambacho kanisa la kawaida la Injili halina leo. Hatuko katika mguso na ulimwengu mwingine. Kwa kweli, wao wako katika mguso na huu kwa furaha kabisa.

Lakini wanafunzi wale walikuwa watu wa ulimwengu mwingine. Basi, msemo huo ulio na kistari, wa-ulimwengu-mwingine, waliberali wengi wameudhihaki. Husema, wewe ni mwema mno milele, hufai kitu.

Wewe ni wa kimbinguni mno, hufai kitu duniani. Nao wamesema maneno mengi ya namna hiyo. Lakini afadhali wangekuwa wakifanya jambo jingine, kwa maana siku itakuja ambapo Mungu atamhukumu kila mtu kwa kinywa chake mwenyewe.

Nami ninaamini katika kuwa mtu wa ulimwengu mwingine. Yaani, ninaamini kwamba hisia ya Mungu na ya mbinguni inapaswa kuwa juu yetu. Tunapaswa kuishi ndani ya hiyo, siku baada ya siku.

Iwe sisi ni wafanyabiashara au wakulima au walimu au chochote tulicho, akina mama wa nyumbani, tunapaswa kuwa na hisia hii ya mbinguni juu yetu. Sasa, naweza kuwaambia kwamba ni Roho Mtakatifu peke yake awezaye kutoa na kuleta na kumpa mtu na kudumisha hisia hiyo ya uwepo wa Mungu. Kulikuwa na uchangamfu wa ghafula wa kuona na kusikia na kuhisi uliowajia wanafunzi hawa, kana kwamba wingu limevingirishwa kando.

Na mji wa Mungu, ambao hapo kwanza haukushukiwa wala kuonekana, sasa ghafula unaonekana waziwazi mbele ya macho yao. Na kulikuwa na neno lililoingia wakati huo, nalo linapatikana katika kitabu cha Matendo, nalo ni neno mshangao. Hivyo wakashangaa.

Neno mshangao linatokea mara nyingi mno. Kanisa siku hizi halina hisia yoyote ya mshangao. Je, mmeliona hilo? Hakuna hisia ya mshangao, ndugu zangu.

Mnaweza kueleza kila kitu, kama nilivyojaribu kusema wakati mmoja hapo awali. Lakini kuna sauti ya kudumu, mshangao wa furaha, katika kitabu cha Matendo na kuendelea hadi katika nyaraka. Walikuwa wakishangazwa na Mungu.

Wakishangazwa. Kulikuwa na sauti ya mshangao. Bwana alikuwa akifanya, walistaajabia yale Mungu aliyokuwa akiyafanya.

Alikuwa akiwabariki kiasi cha kuwastaajabisha. Mtu mmoja mpendwa alisema, Mungu ni mwema kwangu kiasi kwamba ananitisha. Huyo alikuwa Dkt. R. R. Brown.

Nina hakika amewahi kuwa hapa wakati fulani, na kuwahubiria. Yuko Dkt. R. R. mmoja tu. Na huo ulikuwa msemo aliotumia wakati mmoja nikiwepo. Alisema, Mungu ni mwema kwangu kiasi kwamba ananistaajabisha na kunitisha.

Alisema neno kutisha badala ya kustaajabisha. Lakini hicho ndicho ninachomaanisha. Hilo liliwajia wanafunzi hawa, nayo ni roho, ni sifa iliyokaa juu yao tangu wakati huo na kuendelea.

Kisha tofauti ya pili ambayo Roho Mtakatifu alileta ni kwamba aliwapa furaha ya Roho Mtakatifu. Yaani, badiliko la hali ya hisia lilikuja mara moja. Katika Injili nne hakuna furaha nyingi sana humo.

Kuna mafundisho, na kuna furaha nyingi iliyotulia na ya kimya, nadhani, au angalau amani. Lakini furaha ile haimo humo. Lakini walipofika katika kitabu cha Matendo, walibadilika kutoka sauti ya huzuni kwenda sauti ya shangwe.

Je, mmewahi kusikia nyimbo za zamani za Kiyahudi zikiimbwa kwa sauti ya shangwe? Napenda kuzisikia, kwa njia. Napenda kuzisikia zikiimbwa kwa sauti ya huzuni. Ni za huzuni kiasi na za giza, na kama ungeziimba kwa muda mrefu vya kutosha nadhani ungevunjika moyo kabisa.

Lakini hoja ni kwamba hazina furaha. Huugua na kulalamika na kusihi na kutamani, lakini hazifikii kitu chochote kamwe. Ninawafikiria watu wapendwa wa Mungu ambao siku zote huomba furaha, na kuomba nuru, na kuomba kila baraka, na hata hivyo hawazipati.

Watataka kuziombea Jumapili mchana kutwa, kisha Jumapili usiku waende nyumbani na kuugua na kwenda kulala na kukata tamaa, na kurudi na kufanya jambo lile lile tena. Kitu kilicho karibu zaidi kinachoeleza hilo ni hadithi waliyosimulia Wagiriki wa kale. Walisema kwamba, yule jamaa aliitwa nani sasa, alikuwa Tantalo? Hapana, haiwezekani alikuwa yeye.

Sikumbuki jina lake, haijalishi. Hata hivyo hakuwahi kuwako. Alikuwa tu kitu cha kubuni katika mawazo yao.

Walisema kwamba Zeu yule wa zamani alimwadhibu kwa kumpeleka kuzimu, au kwenye aina yoyote ya jehanamu Wagiriki waliyokuwa nayo. Nao walisema, hiki ndicho ambacho alipaswa kufanya huko chini milele yote. Walimpa jiwe kubwa mno na kumwambia alivingirishe hadi kilele cha mlima.

Naye akalivingirisha, akitokwa jasho na kujitahidi na kusukuma na kuchubuka bega lake. Alilivingirisha jiwe hadi kubakia inchi moja au mbili kufika kileleni, na alipokaribia tu kilele aliteleza na kuanguka, na jiwe likabingirika kurudi chini kabisa, naye ikambidi arudi na kulifanya lote upya. Nao walisema kwamba angekuwa na kazi hiyo milele yote kama adhabu kwa ajili ya dhambi yake.

Basi, ndugu yangu, inaonekana kwangu kwamba yule jamaa aliyebuni jambo hilo alikuwa na chungulio dogo la jehanamu. Kwa maana ile hali ya kukwama, ule uchungu wa kukatishwa tamaa, ile kazi isiyo na thawabu ambayo lazima iwe huko, hakika walikuwa na maono fulani ya jehanamu. Lakini sipendi kufikiri kwamba jambo hilo linaingia miongoni mwa Wakristo; tunapaswa kujua vizuri zaidi.

Wakristo hujipandisha juu Jumapili, kisha hushuka chini tena na kuanza upya kutoka ngazi ya chini zaidi Jumatatu, na labda hujipandisha kidogo Jumatano usiku. Lakini hoja ni kwamba, kamwe haionekani, kamwe haionekani kudumu. Kengele imepoteza ulimi wake, kigongo chake, hailii tena.

Basi, furaha ya wanafunzi hawa ilikuwa furaha ya Roho Mtakatifu. Nilisema asubuhi hii kwamba Mungu aliimba, na maandiko yanasema kwamba tunapaswa kujazwa Roho tukiimba. Sasa je, mnakumbuka hilo? Ninyi waimbaji wa kwaya mnapaswa kulikumbuka.

Mjazwe Roho, mkiimba na kumshangilia Bwana mioyoni mwenu. Kwaya hazipaswi kuimba kwa ajili ya makanisa; zinapaswa kumwimbia Bwana na kuliacha kanisa lisikie. Hivyo ndivyo inavyopaswa kuwa, na hivyo ndivyo ilivyo Roho Mtakatifu anapotawala.

Tunapaswa kujazwa Roho Mtakatifu tukimwimbia Bwana, kisha watu husikia, mnaona, kisha hubarikiwa tunapomwimbia Bwana. Sasa hilo halitawagharimu chochote kabisa, ni wazo dogo tu nililokuwa nalo pale, lakini ni la kimaandiko. Na furaha ya watu hawa haikuwa furaha ya Adamu, haikuwa furaha ya asili ya kibinadamu.

Mnajua, tunapojaribu kuipandisha asili ya kibinadamu hadi kufikia furaha, mtoto mdogo anaweza kuwa na furaha. Tuna mdogo mmoja, basi, samahanini, sipaswi kuwataja wajukuu wangu, inachosha. Lakini wa kumi na sita anaitwa Tommy, naye ana umri wa karibu miezi minane, na bado hana hata jino moja kinywani, wala hawezi kutembea.

Husimama kisha hulia kwa sababu hawezi kukumbuka jinsi ya kuketi chini. Kijana mdogo mwenye furaha kuliko wote, unamtazama kutoka upande wa pili wa chumba naye anaangua tabasamu ambalo usingeamini kwamba mtoto wa miezi minane angeweza kutoa tabasamu kubwa namna hiyo, pana na tamu na lililojaa mchezo. Lakini analo; ila atakapokua kidogo na taabu zianze kuja, naye akue na kuoa na kulipa kodi na kuwa na taabu, ndugu yangu, hilo hufifia.

Nasi hujitengenezea furaha ya aina fulani. Tunajaribu kupata furaha mioyoni mwetu, nasi tunajaribu. Wao hujaribu, mnajua, katika kumbi za dansi, hujaribu katika vikao vya muziki wa rock and roll.

Mara chache nimetazama televisheni; mimi sina, lakini ninapokuwa hotelini huitazama kwa sababu siku zote huwa zipo. Nami nimewaona baadhi ya vijana hao, wakicheza rock and roll, wala sijawahi kuona uso wenye furaha hata mmoja. Je, ninyi mmeona? Kamwe hakuna uso wenye furaha.

Siku zote kuna, wanaonekana kuwa katika usingizi fulani wa baridi. Basi, hiyo ndiyo juhudi ya kumpandisha Adamu hadi kufikia furaha. Na Adamu kimsingi hana furaha kwa sababu Adamu lazima afe na kurudi mavumbini tena na kwenda jehanamu, isipokuwa ameongoka kwa njia ya damu.

Kwa hiyo jamii ya wanadamu kimsingi haina furaha. Sisi ni kila kitu isipokuwa wenye furaha, kwa hiyo tunajipandisha wenyewe. Lakini furaha ya Roho Mtakatifu haitengenezwi kwa kujipandisha.

Furaha ya Roho Mtakatifu ni ile inayokuja moyoni. Ni furaha ya baada ya ufufuo. Mnaona, Kristo alitoka kaburini, na roho ya Kristo aliyefufuka hurudi kwa watu wake.

Na furaha tuliyo nayo ni furaha inayotazama nyuma kwenye kifo. Si furaha tuliyo nayo ingawa tunajua kwamba lazima tufe, bali furaha tuliyo nayo kwa sababu katika Kristo tayari tumekufa na kufufuka, wala hakuna kifo huko mbele kwa mtoto wa kweli wa Mungu. Basi, kulikuwa na furaha ya Roho Mtakatifu, kisha kukawa na la tatu.

Nguvu ya maneno yao kupenya na kukamata. Sasa, sina haja ya kuwaambia kwamba kuna tofauti katika nguvu ya maneno ya kupenya. Hata maneno yale yale, sentensi ile ile, ikinenwa na mtu mmoja itakuweka chini ya kuhukumiwa moyoni, na ikinenwa na mtu mwingine itakuacha baridi kabisa.

Hiyo ndiyo tofauti, tofauti ya Roho Mtakatifu. Alisema, mtavikwa uwezo, na neno uwezo hapo, kama nilivyojaribu kueleza, nadhani siku ya kwanza, lina maana ya uwezo wa kutenda. Sasa, Petro alipohubiri siku ya Pentekoste, walichomwa mioyoni mwao walipomsikia.

Walichomwa, walichomwa kabisa mioyoni mwao. Nao wakasema, Ndugu zetu, tufanye nini? Sasa, mkitazama sura ya pili ya Matendo, mtaona kile kinachosemwa: wakachomwa mioyo yao, wakamwambia Petro, Ndugu zetu, tufanye nini? Sasa, kule kuchomwa moyoni, mimi sinukuu Kigiriki mara nyingi kwa sababu kunawachosha wasikilizaji na kunatoa picha kwamba mtu anajua zaidi ya anavyojua kweli. Lakini inaposema katika kitabu cha Yohana kwamba askari alimchoma Yesu moyoni, neno walilotumia, alimchoma, si neno lenye nguvu kama neno lile la kuchomwa moyoni.

Ni neno lenye nguvu zaidi katika lugha ya asili. Kwa maneno mengine, maneno ya Petro siku ya Pentekoste yaliingia ndani zaidi katika mioyo ya wasikilizaji kuliko mkuki ulivyoingia ndani ya moyo wa Yesu. Ndivyo maneno yalivyowekwa katika Kigiriki.

Hivyo Roho Mtakatifu alipenya, alipenya. Na hiyo ni mojawapo ya kazi za Roho Mtakatifu. Huja naye hupenya, huinoa ncha ya mishale ya mtu wa Mungu.

Moody alisema kwamba alihubiri mahubiri yale yale baada ya kujazwa Roho. Alisema, sikubadilisha mahubiri, lakini loo, tofauti iliyoje! Kwa sababu sasa alikuwa na ile nguvu iliyopenya.

Hapo kwanza alijaribu tu kuwashawishi watu kwa hoja, kuwasihi na kuwabembeleza waje. Sasa kulikuwa na upenyaji wa Kimungu uliopita moja kwa moja, ukapita nguvu yao ya kufikiri hadi ndani ya moyo wao. Sasa, jambo la nne, walikuwa na hisia iliyo wazi ya uhalisi wa kila kitu.

Mnaona kwamba katika vitabu vya Injili nne walikuwa wakiuliza maswali, na katika kitabu cha Matendo walikuwa wakijibu maswali. Hiyo ndiyo tofauti. Na hiyo ndiyo tofauti kati ya mtu aliyejazwa Roho na yule asiyejazwa.

Mtu wa Mungu, mhubiri asiyejazwa Roho, hulikuza sana, na mojawapo ya misemo yake huenda ikawa, na sasa tujiulize swali hili. Je, mmewahi kusikia hivyo mimbarini? Sasa tujiulize. Mara nyingi nimejiuliza kwa nini Mchungaji alitaka kujiuliza swali.

Kwa nini hakulimaliza nyumbani kwake kabla hajaja kanisani? Lakini siku zote akiuliza maswali. Na sasa tuseme nini? Siku zote akiuliza maswali. Lakini ndugu yangu, Mungu hakumweka kamwe mhubiri mimbarini ili aulize maswali; alimweka mhubiri mimbarini ili ajibu maswali.

Alimweka pale akiwa na mamlaka ya kusimama katika jina la Mungu na kunena na kujibu maswali. Huko nyuma katika Injili nne siku zote walikuwa wakiuliza maswali. Bwana, je, itakuwa? Bwana, itakuwaje? Bwana, nani? Bwana, nini? Lakini walipofika katika kitabu cha Matendo, yaani sura ya pili, walianza kujibu maswali.

Nao walisimama kwa mamlaka. Na yule Petro yule yule aliyenyemelea huku na huko na kuota mikono yake kwenye moto wa ulimwengu, na kumwongopea yule mwanamke mdogo aliyetambua lafudhi yake. Ah, sasa alikuwa amesimama kwa ujasiri akilihubiri neno la Bwana.

Hiyo ndiyo ilikuwa tofauti, mnaona. Kulikuwa na mamlaka pale. Hiyo ndiyo taabu yetu.

Siku hizi sitaki kuwa mkali, nami najua kwamba sote hatuwezi kuwa kama Billy Nicholson au Finney, lakini pia najua kwamba kunapaswa kuwa na mamlaka mengi zaidi mimbarini kuliko yaliyopo. Mhubiri anapaswa kutawala kutoka mimbari yake kama mfalme kutoka kiti chake cha enzi. Si kwa sheria, si kwa kanuni, wala si kwa vikao vya bodi na mikutano ya mwaka peke yake, ingawa mimi naamini katika hivyo pia.

Lakini anapaswa kutawala kwa ukuu wa kimaadili. Mtu wa Mungu anaposimama kunena, anapaswa kuwa na mamlaka ya Mungu juu yake hata awafanye watu wawajibike kumsikiliza. Na wasipomsikiliza, watatoa hesabu kwa Mungu kwa kulikataa neno la Kimungu.

Badala yake, tuna paka wengi wa nyumbani ambao kucha zao zimekatwa kwa uangalifu katika vyuo vya theolojia. Nao wanaweza kuzipapasa kusanyiko zao bila kuzikwaruza hata kidogo. Wamekatwa kucha zao.

Nao ni laini na watamu kweli kweli. Sitasahau kamwe, nilikuwa kijana mfanyakazi, nami nikajiunga na kanisa. Niliongoka, kama nilivyowaambia, kwa kumsikia jamaa mmoja akihubiri barabarani, kisha nikajiunga na kanisa lililokuwa karibu zaidi.

Sikujua vizuri zaidi. Na mara ya kwanza nilipopeana mkono na mchungaji ilikuwa kama kupeana mkono na mtoto mchanga wa miezi mitatu. Hakuwa amefanya kazi yoyote ya mikono tangu alipokuwa na miaka kumi na minane, nina hakika na hilo, kwa sababu alikuwa na mkono laini.

Nakumbuka wakati mmoja alikuwa akihubiri juu ya kinubi. Kulikuwa na mpiga kinubi pale, naye akachukua kama andiko lake, au akachukua kama somo lake, kinubi cha nyuzi elfu. Basi akazungumza kwa muda na hakusema mengi, lakini aliyasema kwa uzuri.

Kisha akamalizia kwa kusema, Kwa hiyo nina hakika kwamba roho yangu hii ndiyo kinubi cha nyuzi elfu. Nami nikaenda nyumbani. Wala sikusikia kinubi chochote.

Nilikisikia kile kilichokuwa pale juu, lakini sikusikia mamlaka yoyote. Sikusikia mamlaka yoyote. Wakati mmoja niliketi kanisani pamoja na ndugu mmoja mtamu, laini, mpole, mwenye mikono laini, ile, mnajua, iliyopakwa losheni ya Italian Balm.

Naye akaja akasema, Nakushukuru kwa kuja kututembelea usiku huu. Mimi nilikuwa tu, sikuwa kitu cha maana, mnajua, naye alikuwa mnafiki. Hakumaanisha hivyo.

Hakujali kama ningekuja au la. Basi, hakuna mamlaka pale, hakuna mamlaka. Mimi ninaamini katika mamlaka ya Mungu.

Nami ninaamini kwamba kama mtu hana mamlaka hayo, anapaswa kwenda mahali fulani na kungoja mpaka ayapate mamlaka hayo, kisha asimame kunena, hata kama itabidi aanze kwa kuhubiri juu ya sanduku pembeni mwa barabara, au aende kwenye kituo cha uokoaji na kuhubiri kwa mamlaka. Wao walikuwa nayo siku zile. Waliposimama, kulikuwa na mamlaka pale.

Na kisha utengano mkali kati yao na ulimwengu; nadhani ningeliruka hilo, kwa sababu kwa upande wao walikuwa wakiuona ulimwengu mwingine, mnajua. Walikuwa wakiutazama ulimwengu mwingine. Kwa kweli waliuona ulimwengu mwingine.

Siku hizi, Ukristo wa kiinjili unajaribu kuugeuza ulimwengu huu kuwa Kanisa na kuuingiza ndani kichwa chini miguu juu, ulimwengu na vyote, ukiwa haujazaliwa upya, haujasafishwa, haujaungama, haujabatizwa, haujatakaswa, kuuleta ulimwengu moja kwa moja ndani ya Kanisa. Na kama unaweza tu kumpata mtu maarufu aseme kitu kizuri juu ya Kanisa, hukimbilia kuchapisha, kwa kawaida kwa Kiingereza kibovu, na kusimulia juu ya jamaa huyo, ni mambo gani mazuri aliyosema. Mimi sijali hata chembe kuhusu watu maarufu, kwa sababu ninamtumikia Mwokozi aliye hai, na Yesu Kristo ni Bwana wa mabwana na Mfalme wa wafalme, naye alimchukua mkulima kutoka milima ya Pennsylvania na kunipaka kichwa changu mafuta na kusema, Nenda ukawaambie yale niliyokuwa nikikuambia.

Wala sijali kama watu wanasikiliza, lakini wanajua kwamba nabii amekuwa kati yao. Nami ninaamini kwamba kila mtu anapaswa kuwa na mamlaka haya, utengano huu utakaomfanya auone ulimwengu mwingine. Na kama kutakuwa na kugeuzwa kokote, itakuwa njia ya upande mmoja.

Ulimwengu utakuja kwetu; sisi hatuendi kwa ulimwengu. Semeni kwa sauti, semeni amina zenu kwa sauti. Nataka watu wajue kwamba ninao wachache upande wangu.

Na kisha jambo jingine. Walikuwa na furaha kubwa katika maombi. Mnajua, katika Injili yule pekee aliyeweza kukesha akiomba alikuwa Yesu.

Wengine waliomba au walijaribu kuomba, nao wakamjia wakasema, Tufundishe kuomba. Lakini alijua kwamba huwezi kumfundisha mtu yeyote kuomba. Wanatoa kozi za jinsi ya kuomba.

Ni upuuzi ulioje. Upuuzi mtupu. Ni kama kutoa kozi ya jinsi ya kupenda.

Kozi ya jinsi ya kuomba. Hapana. Sasa, Roho Mtakatifu anapokuja, huyachukua mambo ya Mungu na kuyatafsiri katika lugha ambayo mioyo yetu inaielewa.

Na hata kama hatujui mapenzi ya Mungu, Roho Mtakatifu anajua, naye huomba kwa kuugua kusikoweza kutamkwa. Na wanafunzi hawa walikuwa watu wa maombi. Siku zote wako mahali fulani wakiomba, siku zote wameenda mahali fulani kuomba, wanafunzi hawa.

Kabla ya hapo, walikuwa wakisinzia. Lakini sasa hakuna aliyekuwa akilala. Walikuwa na furaha kubwa katika maombi, na upendo wa moto kwa maandiko.

Sasa, hilo ndilo wazo la saba. Waliyapenda maandiko. Je, mliona kwamba Yesu aliyanukuu maandiko katika Injili, lakini wanafunzi waliyanukuu maandiko katika Matendo? Hiyo ndiyo ilikuwa tofauti, hivyo ndivyo ilivyokuwa.

Namkumbuka mtakatifu mmoja mpendwa wa Mungu. Alisema wakati mmoja, miaka mingi iliyopita, alisema, nilipojazwa Roho, alisema, niliyapenda maandiko sana hivi kwamba kama ningeweza kupata zaidi ya neno la Mungu ndani yangu kwa kulila, ningekila kitabu. Alisema, kwa kweli ningekichukua na kukila, ngozi na vyote, kama ningeweza kupata zaidi ya kitabu hicho ndani ya moyo wangu.

Basi, hulipati kwa kulila, ingawa Ezekieli aliambiwa ale gombo, mnakumbuka. Hivyo yule mwanamke alikuwa na msingi fulani wa kimaandiko kwa kile alichosema. Lakini neno la Mungu ni tamu kwa mtu aliyejazwa Roho kwa sababu Roho ndiye aliyeyaandika maandiko.

Huwezi kuyasoma maandiko kwa roho ya Adamu, kwa maana yaliandikwa kwa uvuvio wa Roho wa Mungu. Roho wa ulimwengu hayathamini maandiko; ni Roho wa Mungu anayeyathamini maandiko. Atakupa nuru ya ndani zaidi ya Kimungu juu ya maana ya andiko kuliko wafafanuzi wote waliowahi kufafanua.

Hata hivyo mimi ninavyo vitabu vya ufafanuzi. Sisemi dhidi ya vitu hivyo; ninajaribu tu kuwaonyesha kwamba kama una kila kitu na huna utimilifu wa Roho Mtakatifu, wewe si kitu. Lakini unapokuwa na Roho Mtakatifu, ndipo Mungu anaweza kutumia chochote na kila kitu.

Hutumia bodi na vikundi vya maombi vya akina mama na wafafanuzi na mengine yote. Lakini tunajaribu kuendelea bila Roho Mtakatifu, na hilo ndilo jambo la kutisha. Sasa, jinsi ilivyo tofauti leo, tofauti iliyo kubwa.

Tunaishi kwa kusikia tu kutoka kwa wengine, kwa hisia hafifu ya uhalisi, na ule mshangao haupo. Sasa, nataka kuwasimulia hadithi fupi. Mimi si mhubiri wa kusimulia hadithi, kwa kawaida.

Lakini hii ni historia. Sina vitabu vyovyote vya hadithi 1921 za kutumia katika mahubiri yenu. Sinavyo.

Nilipata kimoja wakati mmoja, walinitumia ili nikifanyie uhakiki, nami nikakihakiki vibaya na kukitoa zawadi. Lakini nitawaambia, jambo hili lilitokea. Huko nyuma katika siku za Wamoravia, loo, mmesikia habari zake.

Jinsi katika siku za Wamoravia walivyokuwa watu watulivu tu kama mimi na wewe. Lakini walingoja siku moja, asubuhi moja, na ghafula, ghafula walipokuwa wakingoja na kuitayarisha mioyo yao, kitu kilikuja ambacho walikiita hisia ya ukaribu wa upendo wa Mwokozi iliyotolewa kwa mara moja. Ukaribu wa upendo wa Mwokozi uliotolewa kwa mara moja.

Na je, mnajua kwamba Roho Mtakatifu anaporuhusiwa, anapokuwa na ukaribu wa pekee na nafsi ya mwanadamu, kamwe hajizungumzii mwenyewe. Humzungumzia Bwana Yesu Kristo, kwa maana alikuja kumfunua Yesu. Na ingawa ni Roho Mtakatifu aliyewashukia lile kundi la Wamoravia pale mwaka 1725, 27, hawakusema hisia ya ukaribu wa upendo wa Roho; walisema hisia ya ukaribu wa upendo wa Mwokozi iliyotolewa kwa mara moja.

Zinzendorf alisema kwamba kundi lile, watu 75, kundi lile la Wakristo wa Kijerumani, waliinuka na kutoka katika jengo lile wakiwa na furaha kiasi kwamba hawakujua kama walikuwa duniani au tayari wamekwisha kwenda mbinguni. Na mwanahistoria anasema kwamba matokeo ya hilo yalikuwa kwamba katika miaka 20 mifupi kundi lile la Wamoravia waliojazwa Roho walifanya mengi zaidi kwa ajili ya umisheni ulimwenguni kuliko Kanisa lote kwa pamoja lilivyokuwa limefanya katika miaka 200. Waliwafanya kuwa wamisionari.

Na huko Herrnhut walipanda juu na kuwa na chumba cha maombi, nao wakagawanya muda, je, ilikuwa saa nne nne? Nimesahau urefu wa muda, lakini walikuwa na watu wa kutosha hata wakadumisha maombi saa 24 kwa siku kwa miaka 100. Mtu anasema, Kulitokea nini? Basi, nitawaambia kilichotokea. Wamoravia walimwongoza kwa Kristo mtu mmoja aitwaye Charles Wesley, na wakamwongoza kwa Kristo mtu mwingine aitwaye John Wesley.

John Wesley alikuwa akivuka bahari kutoka Marekani kwenda Uingereza, nao wakaingia katika dhoruba, na hata mabaharia wakaogopa. Lakini alisema kulikuwa na kikundi kimoja kidogo ambacho hakikuogopa. Walijikusanya pamoja wakaimba tenzi kwa nyuso zinazong'aa.

Walikuwa Wamoravia. Naye akawaambia, Mbona hamwombi? Mbona mna furaha hivi? Wakasema, Basi, kama Bwana anapenda sisi sote tuzame, kifo cha ghafula kitakuwa utukufu wa ghafula. Na yule Mwanglikana mwenye heshima hakujua alifikirie vipi jambo hilo.

Lakini lilimwingia ndani sana. Alivuka kwenda na kukuta ndugu yake Charles alikuwa amekwisha kuongoka. Akaenda kwa Peter Böhler, yule Mmoravia, akasema, Ndugu Peter, mimi sina kile ulicho nacho wewe, wala sina kile alicho nacho ndugu yangu Charles.

Nifanye nini? Basi, akasema, Ni kwa neema, ndugu, yote ni kwa neema. Kwa neema. Basi, akasema, Mimi sina neema hiyo.

Nifanye nini, niache kuhubiri? Hapana. Akasema, Hubiri neema kwa sababu imo katika Biblia mpaka uipate, kisha baada ya kuipata, ihubiri kwa sababu unayo. Kwa hiyo wote wanaijua hadithi ya Mtaa wa Aldersgate.

Wakati John Wesley alipohisi moyo wake ukipata joto kwa namna ya ajabu, na habari za John Wesley zinajulikana mno hata sina haja ya kuzitaja. Lakini mnajua, huo haukuwa mwisho wake. Si tu kwamba Umethodisti uliizunguka dunia, bali pia Jeshi la Wokovu lilizaliwa kutokana na hilo.

Kumwagwa kule kule kwa Kipentekoste mwaka 1727, kulifurika na Jeshi la Wokovu likazaliwa kutokana na hilo. Na Christian and Missionary Alliance ilizaliwa kutokana na hilo. Sasa, nawapenda Wapresbiteri, nami nina barua hapa sasa, basi, nadhani nimeiweka juu ya meza, inayoniomba nije kuwahubiria Wapresbiteri.

Basi, nawapenda. Lakini Alliance haikuzaliwa kutokana na Upresbiteri. Ilizaliwa kutokana na Umoravia.

Ilizaliwa kwa kushuka moja kwa moja kutoka ile Pentekoste iliyowajia Wakristo wa Kijerumani huko nyuma, Roho Mtakatifu alipowashukia na kuwapa hisia ya ukaribu wa upendo wa Yesu na kuwafanya wawe na furaha kiasi kwamba hawakujua kama walikuwa duniani au wamekwenda mbinguni. Kwa hiyo mimi na wewe, ingawa bila shaka tunayo mivuto, mivuto ya Kimethodisti na mivuto ya Kipresbiteri na mivuto ya Kibaptisti na mivuto ambayo huwezi kuitambua, wakati huo huo msukumo, moyo unaodunda wa vuguvugu linaloitwa Alliance, unashuka moja kwa moja kutoka ule uzoefu wa Kipentekoste wakati Roho wa Mungu alipomwagwa. Basi hapakuwa na kitu cha kupita kiasi, hapakuwa na ndimi, hakuna aliyepanda nguzo ya hema wala kutambaa katika majani makavu.

Walikuwa Wajerumani wema, wenye adabu, lakini Roho Mtakatifu alikuja mahali anapopaswa kuwa, ndani yao. Naye alimfanya Yesu kuwa halisi kiasi kwamba walikuwa na furaha hata wakaweza kwa shida kubaki hai. Ah, hicho ndicho tunachohitaji hapa, mnajua? Hicho ndicho tunachohitaji.

Tunahitaji hili. Tunahitaji hili. Loo, Mungu na atujalie.

Je, mnataka kitu chochote? Je, mnataka Mungu atufanyie hivyo? Je, mnataka Mungu anifanyie mimi hivyo, awafanyie ninyi, atufanyie sisi? Mimi nataka. Hiyo ndiyo tofauti ambayo Roho Mtakatifu huleta. Sasa mnaweza kuyagawa akilini mwenu makanisa yaliyo nayo na makanisa yasiyo nayo.

Wakristo walio nayo na Wakristo wasio nayo. Mnawajua; hamtakosa upendo na kuwataja kwa majina, lakini mioyoni mwenu tayari mnajua. Kwa matunda yao mtawatambua.

Roho Mtakatifu kweli huleta tofauti. Jina lake takatifu na libarikiwe milele.