Siku Tatu Kuu: Ujumbe wa Pasaka

Jumapili iliyopita nilitangaza kwamba ningesimamisha kwa muda mfululizo wa mafundisho yangu juu ya kitabu cha Tito, na kuleta kitu kinachohusiana zaidi na siku ya Pasaka. Na leo nataka kusoma sehemu kidogo ya Maandiko na kuiacha iwe sehemu ya mahubiri, tena sehemu iliyo bora kuliko zote kwa mbali, pale mtu mwenye maono yaliyotiwa mafuta alipotazama, na tazama, mlango ulikuwa umefunguliwa mbinguni. Na sauti ile ya kwanza aliyoisikia ilikuwa kama sauti ya tarumbeta ikisema nami, ikasema, Panda hata huku, nami nitakuonyesha mambo ambayo hayana budi kuwako baada ya haya. Na mara nalikuwa katika Roho; na tazama, kiti cha enzi kiliwekwa mbinguni. Na Mmoja ameketi juu ya kile kiti. Na yeye aliyeketi alikuwa mfano wa jiwe la yaspi na akiki. Na palikuwa na upinde wa mvua kukizunguka kile kiti cha enzi, kwa kuonekana kama zumaridi. Na kukizunguka kile kiti cha enzi palikuwa na viti ishirini na vinne. Na juu ya viti hivyo niliona wazee ishirini na wanne wameketi, wamevikwa mavazi meupe. Na juu ya vichwa vyao walikuwa na taji za dhahabu. Na mbele ya kile kiti cha enzi palikuwa na bahari ya kioo, mfano wa bilauri. Na katikati ya kile kiti cha enzi, na kukizunguka kile kiti cha enzi, palikuwa na wenye uhai wanne, wamejaa macho mbele na nyuma. Na yule mwenye uhai wa kwanza alikuwa mfano wa simba, na yule mwenye uhai wa pili mfano wa ndama, na yule mwenye uhai wa tatu alikuwa na uso kama wa mwanadamu, na yule mwenye uhai wa nne alikuwa mfano wa tai arukaye. Na wale wenye uhai wanne, kila mmoja wao alikuwa na mabawa sita; nao wamejaa macho pande zote na ndani; nao hawana raha mchana wala usiku, wakisema, Mtakatifu, mtakatifu, mtakatifu, ni Bwana Mungu Mwenyezi, aliyekuwako na aliyeko na atakayekuja. Mungu anaposema juu yake mwenyewe, husema, Mimi Niko. Viumbe vyake vinaposema juu yake, husema, alikuwako, na yuko, na atakuja. Na kila wakati wale wenye uhai wanapompa utukufu na heshima na shukrani yeye aketiye juu ya kile kiti cha enzi, yeye aliye hai hata milele na milele, wale wazee ishirini na wanne huanguka mbele zake yeye aketiye juu ya kile kiti cha enzi, na kumsujudia yeye aliye hai hata milele na milele, na kuzitupa taji zao mbele ya kile kiti cha enzi, wakisema, Umestahili wewe, Bwana wetu na Mungu wetu, kuupokea utukufu na heshima na uweza; kwa kuwa wewe ndiwe uliyeviumba vitu vyote, na kwa sababu ya mapenzi yako vilikuwako, navyo vikaumbwa.

Basi hiyo ndiyo picha ya mbinguni, na ya Mungu Baba, na ya kile kiti cha enzi, na ya wale wanyama wa ajabu, wale wenye uhai, na ya wazee waliokombolewa. Kisha nikaona katika mkono wa kuume wake yeye aketiye juu ya kile kiti cha enzi kitabu, kimeandikwa ndani na nyuma, kimetiwa muhuri kwa mihuri saba. Nikaona malaika mwenye nguvu akitangaza kwa sauti kuu, Ni nani astahiliye kukifungua kitabu hiki, na kuivunja mihuri yake? Lazima walitafuta na kutafuta kwa muda mrefu, kwa sababu hakuna aliyeweza, mbinguni wala duniani wala chini ya nchi, kukifungua kile kitabu wala kukitazama. Nami nikalia sana, kwa sababu hakuonekana mtu aliyestahili kukifungua kile kitabu na kukisoma, wala kukitazama. Na mmoja wa wale wazee akaniambia, Usilie. Tazama, Simba aliye wa kabila la Yuda, Shina la Daudi, ameshinda kukifungua kile kitabu na kuivunja mihuri yake saba.

Nikaona, na tazama, katikati ya kile kiti cha enzi na wale wenye uhai wanne, na katikati ya wazee, amesimama Mwana-Kondoo, kana kwamba amechinjwa, mwenye pembe saba na macho saba, ambazo ndizo zile Roho saba za Mungu, zilizotumwa katika dunia yote. Akaja, akakitwaa kile kitabu katika mkono wa kuume wake yeye aketiye juu ya kile kiti cha enzi. Na alipokitwaa kile kitabu, wale wenye uhai wanne na wale wazee ishirini na wanne wakaanguka mbele za Mwana-Kondoo, kila mmoja wao ana kinubi, na vitasa vya dhahabu vilivyojaa manukato, ambavyo ni maombi ya watakatifu. Nao wakaimba wimbo mpya, wakisema, Wastahili wewe kukitwaa kile kitabu na kuifungua mihuri yake; kwa kuwa ulichinjwa, ukatukomboa kwa Mungu kwa damu yako, kutoka katika kila kabila, na lugha, na jamaa, na taifa; ukatufanya kuwa wafalme na makuhani kwa Mungu wetu; nasi tutamiliki juu ya nchi. Mwana-Kondoo Atukuzwa. Kisha nikaona, nikasikia sauti ya malaika wengi pande zote za kile kiti cha enzi, na wale wenye uhai, na wale wazee; na hesabu yao ilikuwa elfu kumi mara elfu kumi, na elfu mara elfu; wakisema kwa sauti kuu, Astahili Mwana-Kondoo aliyechinjwa, kuupokea uweza, na utajiri, na hekima, na nguvu, na heshima, na utukufu, na baraka. Na kila kiumbe kilichoko mbinguni, na juu ya nchi, na chini ya nchi, na baharini, na vitu vyote vilivyomo ndani yake, nalivisikia, vikisema, Baraka na heshima na utukufu na uweza una yeye aketiye juu ya kiti cha enzi, na yeye Mwana-Kondoo, hata milele na milele. Na wale wenye uhai wanne wakasema, Amina. Na wale wazee ishirini na wanne wakaanguka, wakamsujudia yeye aliye hai hata milele na milele.

Hakuna mtu ambaye angeweza kuhubiri mahubiri juu ya andiko hilo bila kupasuka mshipa wa damu kichwani. Ni kubwa mno, lina hisia nyingi mno, ni tukufu mno, limeinuka mno, limejaa mno, lina muziki mno, lina ushairi mno, ni la ajabu mno kiasi kwamba huwezi kufanya lolote ila kulisoma tu; kwa hiyo hilo tu ndilo nitakalofanya nalo. Kulisoma tu mbele yenu. Kwa maana ni habari ya Mwana-Kondoo aliyekufa akiwa Mwana-Kondoo na kufufuka akiwa Simba. Lakini ninayo maneno matatu madogo ya kuwaambieni leo juu ya siku tatu kuu: siku aliyokuja, tunayoiita Krismasi; siku aliyokufa, tunayoiita Ijumaa Kuu; na siku aliyofufuka, tunayoiita Pasaka. Kama tusingalibuni kamwe majina haya, Krismasi, Ijumaa Kuu, Pasaka, ambayo ni maneno yaliyoazimwa na kuunganishwa pamoja. Kama tusingalibuni kamwe majina hayo, bado siku hizo tatu kuu zingalisimama; siku kuu kuliko zote katika historia ya ulimwengu.

Mungu akasema, Iwe nuru; ikawa nuru. Mungu akatenga nuru na giza. Giza akaliita Usiku, na nuru akaiita Mchana; ikawa jioni, ikawa asubuhi, siku ya kwanza. Ndivyo inavyosomeka habari ya uumbaji wa Mungu. Kwa hiyo, ilikuwa siku kuu.

Ilikuwa siku kuu wakati safina ya Mungu ilipoelea juu sana ya maji, ikaondoka juu ya kilima ilipokuwa imejengwa, ikaelea juu, na pande zote kukiwa na maangamizi na mauti ya majini. Na Nuhu pamoja na wale watu wanane wakaelea huru na salama ndani ya safina ya Mungu. Ilikuwa siku kuu wakati Ibrahimu aliposikia sauti ya Yehova ikisema, Toka katika nchi yako, uende mpaka nchi nitakayokuonyesha. Na Mungu akaanza ukombozi na urejesho wa jamii ya wanadamu. Ni siku kuu wakati Musa alipopaka damu juu ya miimo yote ya milango, ingawa kwa kweli ilikuwa usiku, alipopaka damu juu ya miimo yote na vizingiti vya juu. Na wale watumwa milioni moja, waliokuwa uzao wa Ibrahimu yule yule, wakainuka, wakatoka kwa miguu yao, wakapita katika nyika za mchanga, wakavuka pale ambapo mto, au ile Bahari ya Shamu, ulikuwa hapo awali, lakini haukuwapo tena, kwa maana bahari ilipasuka ikawapisha wapite.

Hizo zilikuwa siku, siku kuu, lakini si kitu zikilinganishwa na zile tatu nilizozitaja. Siku aliyokuja, na siku aliyokufa, na siku aliyofufuka. Siku aliyokuja, kulikuwa na furaha. Ilikuwa furaha ya tumaini. Ilikuwa furaha ya hisia za moyoni. Kwa maana Mungu sasa alikuwa Mtoto mchanga horini. Na mama mwenye macho yang'aayo akamtazama, kijana mdogo mwenye uso mwekundu, akitoa sauti ndogo za kuchekesha kama za mnyama mchanga, akipapasa-papasa kutafuta matiti ya mama yake. Na vizazi vyote vimeizunguka siku hii kwa hisia na uzuri na maua na muziki, na ni haki yao kufanya hivyo. Tungewezaje kuliepuka? Ungeweza kufanya nini kingine? Sisi, kwa kuwa ni wanadamu, na wana na binti za jua na mwezi na mbingu zizungukazo, za wakati na kumbukumbu za kila mwaka na miaka na siku. Huwezi kuviepuka, haidhuru tujitahidi kiasi gani, hata kama tungetaka.

Kwa hiyo, tumeifanya Krismasi kuwa siku kuu. Ni siku ya furaha kwa sababu ni siku ya tumaini. Lakini ilikuwa hiyo tu. Huwezi kuipeleka mbali mno. Ilikuwa hiyo tu. Ilikuwa siku ya furaha. Lakini ilikuwa siku ya furaha ya kutazamia, si siku ya furaha ya kutimizwa. Kwa maana ni wachache sana waliojua kwamba yule Mtoto amezaliwa. Na wale waliojua hawakujua kwa hakika yeye ni nani, labda nusu dazeni, labda wawili au watatu, si zaidi. Ilikuwa furaha ya kutazamia.

Lakini naweza kuwaza jinsi furaha ile ingeweza kuvunjwa kama chombo kizuri cha maua na kuharibiwa. Naweza kuwaza njia mia moja. Naweza kuwaza wakati Herode aliposema, Nendeni mkawaue watoto wote wachanga walio chini ya miaka miwili. Nendeni mkawaue. Naweza kuelewa jinsi ambavyo wangeweza kumkamata yule Mtoto, kuwakamata mama na baba yake bila wao kutarajia, na kuutumbukiza upanga katika kifua kisicho na hatia cha yule Mtoto mdogo, pamoja na wale wengine wote katika mtaa ule wa Bethlehemu. Huo ungekuwa mwisho wa furaha ile yote. Hilo lingewadhihaki malaika walipoimba juu ya vilima vya Uyahudi. Na lingeyadhihaki macho yang'aayo ya Mariamu, na lingelifanya Neno la Mungu lenyewe kuwa bure.

Naweza kuwaza jinsi Shetani alipomjia alipokuwa amekua akawa mtu mrefu, mwenye umri wa miaka thelathini sasa, mwenye nguvu na afya tele, katika kilele cha nguvu zake za mwili, ibilisi alipomjia na kusema, Liamuru jiwe hili ligeuke kuwa mkate. Anguka unisujudie. Jitupe chini kutoka juu ya kinara hiki. Kwa maana imeandikwa, imeandikwa. Angeweza hapo, angalau tunaweza kuwaza hivyo. Tunaweza kulifikiria. Angeweza hapo kujitoa, kushindwa chini ya shinikizo, na kuweka chupa ya sumu mahali yalipokuwa mafuta ya furaha.

Lakini alisema, Imeandikwa; naye Shetani akageuka akaenda zake, naye akabaki mtakatifu kama alivyozaliwa. Mungu alikuwa amemwita, kile Kitakatifu, kile Kitakatifu. Naye akabaki kuwa Kitakatifu kile kile katika kukua kwake, na utoto wake, na ujana wake, na sasa akiwa mtu mzima mwenye nguvu. Bado alikuwa Kitakatifu kile, safi kama maji yatiririkayo kutoka chini ya kiti cha enzi cha Mungu. Ilikuwa furaha ya kutazamia, na, nasema, uwezekano mia moja, kama asingalikuwa Mungu, ungeweza kuingilia hapo.

Mmekuwa na matazamio mengi ya furaha yaliyolipuka usoni mwenu na kuwaacha na huzuni kubwa kuliko kama msingalitazamia furaha hiyo kamwe. Siku aliyokufa haikuwa siku ya furaha. Ilikuwa siku kuu, lakini haikuwa siku kuu ya furaha. Ilikuwa siku ya kuvunjika moyo na kukata tamaa. Ilikuwa huzuni ya kutokuwa na uhakika, kama vile hawakujua yeye ni nani. Na ule wimbo mdogo sahili wa kiroho wa watu weusi unasema hivyo kwa huzuni nyingi, na lazima ulikuwa mzuri ulipotungwa mara ya kwanza, kabla haujafanywa kuwa biashara. Lakini kule nyuma, yule mtu mweusi wa kwanza mwenye moyo sahili aliyeuimba, labda kwa banjo yake mwenyewe aliyoitengeneza nyumbani mahali fulani. Hatukujua yeye ni nani, ulisema wimbo ule. Yesu, hatukujua wewe ni nani. Kuna uzuri ulioje hapo: hatukujua yeye ni nani.

Na alipokufa, hatukujua alichokuwa amefanya. Walisimama kumzunguka, na mapokeo yanasema kwamba Mariamu alizimia, akachukuliwa, akiegemea sana mkono wa Yohana, ambaye Yesu alikuwa amemkabidhi amtunze kwa maisha yake yote yaliyobaki. Lakini hawakujua alichokuwa amefanya. Alikuwa amewaambia, lakini macho yao yalizuiliwa na masikio yao yalizibwa. Hawakujua alichokuwa amefanya. Na ulikuwa wakati wa kuvunjika moyo na wa huzuni ya kutokuwa na uhakika. Alikwenda kule nje akafa, nao hawakujua alichokuwa akifanya alipokuwa akifa.

Kila mmoja wao alikuwa amewaona watu wakifa. Walijua kwamba kila mtu hufa. Lakini mtu huyu alipokuwa akifa, hawakujua ni kwa nini. Na furaha yote ya tumaini na ya kutazamia ambayo yeyote kati yao alikuwa nayo kule nyuma miaka thelathini na mitatu kabla, nao bado walikuwa hai, Mariamu alikuwa miongoni mwao, na wengine pia. Furaha ile yote ghafla ikageuka kuwa uchungu. Kwa maana sasa alikuwa akifa. Sasa alikuwa akifa. Na wanafunzi wake walidhani labda kungekuwa na uokoaji wa kustaajabisha. Walilifikiria hivyo, uokoaji wa kustaajabisha. Lakini hapakuwa na uokoaji wa kustaajabisha. Walisema, Mungu aliyewaokoa wale vijana watatu Waebrania kutoka katika tanuru ya moto, Mungu aliyemwokoa Danieli; Mungu huyo atamwokoa yeye kama alivyowaokoa wao. Lakini hapakuwa na kuokolewa. Na baada ya saa sita, aliugua, akakata roho, akafa gizani, nao wote wakageuka wakaenda zao.

Lakini siku ile ilikuwa na umuhimu sawa kabisa na ile siku ya kwanza ya furaha. Siku ile walipomshusha Mtu aliyekufa, mwili wake ukiwa umeanza kukakamaa kwa ukakamavu wa mauti, amejaa madoa ya damu, nzi wakivuma kumzunguka. Siku ile ilikuwa na umuhimu katika mawazo ya Mungu sawa na siku ile Mariamu alipomshika mtoto moyoni mwake, mtoto mwororo, mwenye ngozi ya waridi, mtamu kumgusa. Sasa, mwili baridi wa kijivu, usiopendeza kuugusa. Lakini kimoja kilikuwa na umuhimu sawa na kingine. Kwa maana kama isingalikuwako siku ile aliyokufa, siku ile aliyokuja ingalikuwa dhihaka kwa wanadamu. Lakini kama hiyo ingalikuwa siku ya mwisho, zile siku nyingine mbili zingalikuwa ndoto tu, si zaidi.

Lakini siku ile aliyofufuka iliweka taji juu ya zile nyingine. Na kama vile siku aliyokuja ilikuwa siku ya furaha ya tumaini, na siku aliyokufa siku ya huzuni ya kutokuwa na uhakika, siku aliyofufuka ilikuwa siku ya furaha ya ushindi. Kwa maana sasa, ilikuwa imekwisha. Imekwisha. Hakuna kitu kingeweza kuingilia sasa. Yesu alipokuwa mvulana, akicheza na vifaa vya kazi vya baba yake, na kuwazuia watu njiani, na kusaidia kidogo kadiri alivyoweza, na nyakati nyingine hakusaidia, lakini alijaribu kusaidia kama mvulana mdogo anayekua. Kulikuwa na mambo mengi ambayo yangeweza kuingilia, nasema, angalau yaliwezekana kinadharia, mambo ambayo yangeweza kuingilia. Lakini hayakuingilia; ila angalau tunaweza kuyawaza. Lakini sasa hatuwezi hata kuwaza chochote pale.

Alipofufuka kutoka kwa wafu, alifufuka mshindi kabisa. Na yule mwandishi wa kale wa Kilatini, tuliuimba wimbo wake asubuhi hii, katika tafsiri ya Kiingereza. Yule mwandishi wa kale wa Kilatini aliposema, Alifungua mbingu, akafunga jehanamu. Hilo ni kweli kwa wote waaminio. Kwa wote waaminio. Hakuna ufa wala mwanya popote katika kuta za jehanamu ambapo mtakatifu anaweza kuingia. Na hakuna mlango katika kuta za mbinguni ambao mtakatifu hawezi kuingia kwa kupitia. Kwa mtakatifu simaanishi mtakatifu aliyesimamishwa juu ya kinara kama sanamu. Namaanisha mtu yeyote aliyekombolewa. Kwa maana siku aliyofufuka ilikuwa siku ya furaha ya ushindi. Mtu fulani alisoma hapa, au kwaya iliimba, au kitu kama hicho, sijui, lakini nililinasa fungu hili la maneno asubuhi hii. Hayupo hapa. Amefufuka. Nami nikaliandika pale neno "not", yaani si, ile ha ya hayupo, ili nikumbuke kuwaambieni juu ya "not." Kama lingalisema, kama malaika angaliliacha nje neno lile moja dogo la herufi tatu, tungalikuwa, na tungekuwa hata sasa, watu wa kuhurumiwa kuliko watu wote, tukimfuata mtu aliyekufa.

Lakini neno lile dogo "not" pale, herufi tatu tu. Neno dogo mno, lenye silabi moja, not. Unaweza kulitamka, unaweza kulipimia muda, ni fupi mno, na bado juu yake lilining'inia tumaini lote la ulimwengu mzima kwa nyakati zote zijazo. Hayupo hapa. Ingekuwaje kama malaika angalikunja mabawa yake, na kuinamisha kichwa chake, na kusema, Sote tumekosea. Yupo hapa. Ingieni, tazameni, yupo hapa. Kama angalikuwa pale, ukombozi ungalipoteza msingi wake kabisa kwa nyakati zote zijazo. Hayupo hapa. Na kwa neno moja sahili, Mungu Mwenyezi alizifanya kengele zote za ulimwengu mzima zilie. Hayupo hapa. Alikuwa pale. Alikufa. Lakini hajafa. Yu hai tena.

Basi, hizi ndizo siku tatu kuu. Siku aliyokuja iliitwa Krismasi, furaha ya tumaini. Na pale tulikuwa na mtoto mchanga dhaifu horini. Na siku aliyokufa, palikuwa na msalaba, nasi tulikuwa na mauti. Nami nasikitika kwamba wengine hawawezi kuona zaidi ya hapo.

Jana usiku tulipigiwa simu ya mbali ya Pasaka na binti yetu aliye kule New York. Alisema kwamba yeye na mchumba wake, ambaye ni wa kanisa letu hapa, walikuwa wameingia katika kanisa kuu kubwa huko New York. Naye akasema, mnadhani nini? Wamezifunika sanamu zote za Yesu. Wamezifunika zote kwa vitambaa. Amekufa. Zote zimefunikwa. Walikuwa wamezifunika sanamu zote na picha zote za Yesu. Mauti ilikuwa ndani ya kanisa kuu lile.

Na hiyo ndiyo yote yaliyopo msalabani: mauti. Hiyo ndiyo yote yaliyokuwepo horini, udhaifu na tumaini. Na yote yaliyokuwepo msalabani yalikuwa mauti na kukata tamaa. Lakini alipotoka kaburini, ndipo palipokuwa na ushindi milele na milele na milele. Mimi sina sanamu za Yesu, wala sipendi hata picha za Yesu, ingawa siwahukumu wale wanaozipenda. Lakini mimi sipendi hata picha. Lakini picha za Yesu zote zingepaswa kuwa na fremu za dhahabu, zisifunikwe kamwe wala kutandwa vitambaa kamwe. Kwa maana Yesu hafi mara moja kila mwaka, kama vile hazaliwi mara moja kila mwaka. Wala hafufuki mara moja kila mwaka. Palikuwa na siku moja kuu, siku aliyozaliwa. Siku kuu, siku aliyokufa. Na siku kuu, siku aliyofufuka.

Sasa, kuna siku nyingine chache tu nitakazozitaja, kisha sitasema zaidi. Siku atakayokupata. Hiyo itakuwa siku kuu, kwako wewe. Lakini isingaliweza kamwe kuwa hivyo, kama si kwa ajili ya siku hizi nyingine kuu. Na siku utakayompata. Kwa maana kumbuka, yeye hukupata kabla wewe hujampata. Lazima iwe hivyo. Na siku atakayokuja tena, na siku atakayovikwa taji. Na kondoo wake wote, na wana-kondoo wake wote, na watoto wake wote, na wote wanaounda msafara wa kifalme, wakienda pamoja naye kwenye kutawazwa kwake. Ni jambo zuri. Sisi hapa si kanisa la taratibu za ibada. Na matokeo yake ni kwamba wakati wa Pasaka tunapata watu wachache tu zaidi kanisani kuliko tunavyopata nyakati zingine zote za mwaka, kwa sababu hapa daima tunazungumza habari ya kufufuka kwa Bwana na kuiimba.

Lakini nataka kuwaambieni neno hili moja. Nataka kuwaambieni yale niliyowaambia rafiki zangu kule Milwaukee wiki iliyopita, Ijumaa usiku, hapana, Ijumaa alasiri. Tulikuwa na mkutano mzuri wa Ijumaa Kuu; makanisa sita yalikutana, nami nikawahubiria. Na kielelezo kimoja kikanijia ghafla kichwani nilipokuwa nikimalizia. Nadhani Mungu alinipa. Sikuwa nimewahi kukifikiria kabla, kwa kadiri ninavyokumbuka maishani mwangu. Lakini kililingana na hali ilivyo, naogopa, katika maisha ya watu wengine, na huenda katika maisha yako pia.

Nilisema, na nasema sasa: tazama, kuna msisimko kule chini mtaani, magari yanasimama ghafla, breki zikikanyagwa. Watu wakishuka na kukimbia kupanda ngazi. Watu wakiondoka kwa haraka. Wengine wakija kwa haraka, kuna nini? Kuna nini? Pale pia tunapata habari kwamba mtoto amezaliwa kule juzi. Mtoto mchanga, Junior. Mtoto mchanga, wa kwanza wao. Junior amezaliwa. Yule pale. Wamempa jina la baba yake. Sasa najua kwa nini msisimko wote ule. Kisha msisimko unatulia, unapungua, na kutoweka, na zile sauti za kubembeleza na za kuchekelea zinakwisha, nao wanatulia kuishi na mtoto. Lakini wanaye mtoto kila siku, kila usiku, kila saa, wakati wote. Akiwa amelala au yuko macho, bado yupo. Kama amelala, wanaweza kuchungulia kumtazama. Kama yuko macho, wanaweza kumbeba. Bado wanaye. Mwaka unazunguka, nao wanafanya sherehe. Meza inaandaliwa sasa. Basi wanaoka keki ndogo na kuweka mshumaa mmoja. Hiyo ni siku yake ndogo ya kwanza ya kuzaliwa, sherehe nyingine. Kadi zinakuja, na zawadi, na majirani wanapita kusalimu, sherehe nyingine. Mwaka wa pili, mishumaa miwili inaonekana, sherehe nyingine. Nao husherehekea kila mwaka wakati ule wa msisimko ambapo yule kijana mdogo mpya alifika kutoka kule kusikojulikana, akaja hapa, akawa mvulana wao.

Lakini nilisema, je, umewahi kufikiri jambo hili? Akiwa na umri wa miezi sita, au miezi minane, au miezi tisa, ugonjwa wa ghafla unampiga Junior mdogo, naye anakufa. Na kwa mioyo iliyovunjika wanaulaza ule mwili mdogo mtulivu, mweupe kama sanamu ya marumaru, katika hariri, hariri nyeupe, na kuuweka mbali, na kumzika pamoja na mababu zake chini ardhini. Na siku ya kwanza ya kuzaliwa inapowadia, baba anakaa kimya, amefadhaika, akijaribu kuwa hodari, na mama analia waziwazi. Lakini wanaoka keki ndogo. Nao wanazima taa ya umeme na kuwasha mishumaa. Nao wana mshumaa mdogo pale, wanauwasha, na kujaribu kufikiri kwamba wako naye. Lakini hayupo. Mwishowe, kwa kukata tamaa, mama anageuka, anajitupa kitandani na kulia kwa kwikwi. Na baba anakuja na kusimama-simama pale bila kujua la kufanya, wala hajui aseme nini. Yeye pia anaumia. Walicho nacho sasa ni sherehe tu. Mtoto amekufa.

Nami nikawaambia wale Wamethodisti, Wabaptisti na Wapresbiteri: angalieni msije mkaupoteza mioyoni mwenu uzima wa Kristo, uzima wa Mungu, mkabaki bila chochote ila sherehe tu. Msibaki bila chochote ila Ijumaa Kuu, na Alhamisi Kuu, na Pasaka, na zile nyingine zote. Jihadharini msije mkapoteza yote, mkabaki na mikono mitupu, na mioyo mitupu, na sherehe isiyo na maana yoyote. Nami nisingaliwaambia wao kama nisingeweza kuwaambia ninyi pia.

Kwa hiyo, nawaambia leo, tujihadhari. Zilikuwa siku kuu, siku zile: siku aliyozaliwa, na siku aliyokufa, na siku aliyofufuka na kushinda, yule Mwana-Kondoo, aliyefufuka akawa Simba. Hizo ni siku kuu. Nasi tumeziwekea alama kwenye kalenda, na tunaziadhimisha. Lakini tujihadhari. Hizo si mishumaa tu juu ya keki ya dini iliyokufa, kwa maana jambo hilo linaweza kutokea. Ulimwengu unaweza kukuzidi mno. Nawe unaweza kuuza hali yako ya kiroho na kuwa si kitu ila ganda tupu. Na bado unaweza kusherehekea, na kununua maua, na kufanya taratibu zote, na kuwa na sherehe, na kuwasha mshumaa, lakini hakuna kitu chenye uhai ndani yake.

Lakini tunaweza kuwa na haya yote. Tunaweza kuwa na vyote viwili. Mama na Baba wanaweza kuwa na vyote viwili. Wanaweza kuwa na sherehe na mvulana pia, kwa neema ya Mungu, kama akiishi; wanaweza kuwa na vyote viwili. Vivyo hivyo, mimi na wewe tunaweza kuwa na vyote viwili. Tunaweza kukutana na kuimba nyimbo nzuri na zenye kung'aa kama zile tulizokuwa tukiimba asubuhi hii juu ya kufufuka kwake tena, na kufungua mbingu, na kufunga jehanamu, na kulishinda kaburi. Tunaweza kuziimba na kusherehekea, lakini tunaweza kumsherehekea Kristo aliye hai katikati yetu. Hatulazimiki kuwa na kimoja tu au kingine. Tunaweza kuwa na vyote viwili.

Kwa hiyo, leo tunasherehekea. Tunasherehekea Pasaka ya kufufuka kwake na ushindi wake. Lakini si jambo tupu lisilo na kitu kwa wale waaminio na kumfuata katika uhalisi. Bado yupo hapa. Yuko pamoja nasi. Yuko pamoja nasi asubuhi hii. Na katika Meza ya Bwana, tutakuwa na kile ambacho rafiki zetu wa Kanisa la Episkopali hukiita Uwepo Halisi. Yuko hapa, hai, uwepo halisi. Tunaitangaza mauti yake. Ndiyo. Hata ajapo. Ndiyo. Wakati huo huo, uwepo wake halisi uko pamoja nasi.

Sasa tutaendelea na kuadhimisha Meza ya Bwana asubuhi hii ya Pasaka. Nayo ni kwa ajili ya watoto wote wa Mungu. Si kwa ajili ya washiriki wa kanisa hili peke yao. Jisikie huru, kama moyo wako unaimba pamoja nasi asubuhi hii kwamba Yesu amefufuka na kwamba yeye ni wako. Jisikie huru kushiriki pamoja nasi, na hivyo kuukamilisha ushirika wetu.