Ufufuo wa Yesu

“Hayupo hapa; kwa maana amefufuka, kama alivyosema. Njoni, mpatazame mahali alipolazwa Bwana.”

MASHUHURI Jonathan Edwards wa Amerika anaanza kitabu chake, Historia ya Ukombozi, kwa habari ya Bwana kuwajia Adamu na Hawa wakati wa jua kupunga katika Edeni. Kazi zote za ajabu za Mungu kwa wanadamu, tangu uzao wa mwanamke ulipoahidiwa kwamba utakiponda kichwa cha nyoka, zinapaswa kuhesabiwa kuwa sehemu nyingi za mtambo mmoja mkuu wa maongozi ya Mungu, ambao magurudumu yake, kama yale ya maono ya Ezekieli, yote huzunguka kwa upatano wa fahari, ingawa mizunguko yake elfu yaweza kuonekana kwetu kuwa ya mvurugiko isiyopatana. Kusudi kuu la madhihirisho yote ya Kimungu yaliyoandikwa katika Agano la Kale lilikuwa kuitengeneza njia ya kutokea kwa Mkombozi duniani. Mara nyingi Yehova aliwaacha watu wake kuwa katika dhiki kuu na mashaka; aliurefusha mnyororo wa Shetani na malaika zake, akaziruhusu hila zao za kuzimu kufanikiwa kwa sehemu, akawaacha wawashinde watu wake kwa muda, na kujivuna kwa nguvu zao na ustadi wao, ili kushindwa kwao kuwe dhahiri zaidi, naye ajipatie utukufu mwingi zaidi kwa kuangushwa kwao mwisho. Wakati wa mapigano, mara nyingi ushindi ulionekana kuwa upande wa adui; lakini moshi wa vita ulipotoweka, nguzo ya Mungu ilionekana juu ya kambi ya Israeli. Watu wake wakizingirwa kati ya Pi-hahirothi na Baal-sefoni, huuondoa uzingiaji huo kwa kuigawanya bahari, na kufanya njia kuu katikati ya vilindi, huku maji yakisimama kama ukuta mgumu upande wa kuume na wa kushoto, kisha yakirudi na kuwaangamiza adui wanaowafuatia. Jeshi likija kumkamata Elisha juu ya Karmeli, mlima unajaa mashujaa wa mbinguni, na mbingu zinazouzunguka zinajaa wapanda farasi na magari ya moto, na adui wanapigwa upofu, na kuchukuliwa mateka na nabii. Goliathi wa Gathi akiikabili kambi ya Israeli kwa changamoto yake, akinguruma kama simba hata bonde likavuma kwa sauti yake, kijana mdogo mchungaji anatoka na kombeo lake, na yule mtukanaji mwenye majivuno anapigwa chini, na kuuawa kwa upanga wake mwenyewe. Waabudu wa Mungu wa kweli wakitupwa katika tanuru ya moto, au katika tundu la simba, ili kuonyesha nguvu na kukishibisha kiburi cha dhalimu mwovu, yuko mmoja kati yao “mfano wa Mwana wa Adamu,” na ukali wa moto unazimishwa, na vinywa vya simba vinafungwa.

Lakini Masihi alipouawa na kuzikwa, adui za Mungu walijivuna kuliko wakati mwingine wowote kwa hila zao za ujanja na uovu. Hili lilikuwa pambano kuu la kukata shauri kati ya Mbingu na kuzimu. Adui alidhani kwamba “Mkuu wa wokovu wetu” ameshindwa na kuangamizwa. Lakini kuanguka kwake hakukuwa kushindwa. Alijitoa kwa nguvu za giza kwa kuonekana tu, ili apate kuzishinda waziwazi. Alijiacha achukuliwe mateka na mauti, ili amkamate yule dhalimu katika kiti chake cha enzi, auangushe ufalme wake, na kuwaokoa mateka wake. Na ikiwa hakuna hata mmoja wa rafiki zake duniani aliyekuwa na ujasiri wa kutangaza ufufuo wake, mhubiri alishuka kutoka mbinguni kulitangaza jambo hilo la furaha:—“Hayupo hapa; kwa maana amefufuka, kama alivyosema. Njoni, mpatazame mahali alipolazwa Bwana.”

Ujumbe wa ajabu, na mjumbe wa ajabu! Asubuhi ya siku ya tatu baada ya kusulubiwa kwake, Yesu alihuika kaburini mwake, na sauti ya tetemeko la nchi ikafika hata mbingu za mbingu, na malaika mwenye nguvu, mwepesi kuliko nuru, akashuka moja kwa moja hata kaburi jipya katika bustani ya Yusufu, bila kumwomba mtu yeyote ufunguo, akalivingirisha mara lile jiwe mlangoni, akaketi juu yake, akalifanya kuwa mimbari yake, ambayo kutoka hapo aliwahubiri wanawake fundisho la ufufuo wa Bwana wetu.

Na tufikiri, kwanza, ushuhuda unaolithibitisha jambo hili, na pili, jambo lenyewe, kama msingi thabiti wa Ukristo.

I. Inaonekana katika habari aliyoiandika mwinjilisti Luka, kwamba wanawake walifadhaika sana walipoona jiwe limevingirishwa mbali na mlango wa kaburi, na mwili wa Yesu haupo. Ndipo wakasalimiwa na malaika wawili wenye mavazi ya kung'aa, waliosema;—“Mbona mnamtafuta aliye hai kati ya wafu? Hayupo hapa, bali amefufuka. Kumbukeni jinsi alivyosema nanyi alipokuwa akali katika Galilaya, akisema—Imempasa Mwana wa Adamu kutiwa katika mikono ya watu wenye dhambi, na kusulubiwa, na siku ya tatu kufufuka. Wakayakumbuka maneno yake.”

Huu ndio ushuhuda wa mashahidi wawili wa kuaminika, idadi inayotosha kuithibitisha kweli ya ufufuo wa Bwana wetu; ambao hawakushuhudia kitu ila kile walichokiona wao wenyewe, na walichojua kuwa ni kweli; nao walitoa ushuhuda wao kwa maneno sahili yasiyo na utata, yasiyoweza kueleweka vibaya kwa urahisi.

Wanawake walipokuwa wakienda kuwapasha wanafunzi habari ya yale waliyoyaona na kuyasikia, “tazama, baadhi ya walinzi walikuja mjini, wakawapasha wakuu wa makuhani habari za mambo yote yaliyotukia.” Na ni nini kilichotukia? Ushuhuda wa adui hawa wa Kristo kuhusu ufufuo wake waweza kuwa nini? Ya kwamba “malaika, ambaye sura yake ilikuwa kama umeme, na mavazi yake meupe kama theluji, alishuka kutoka mbinguni, akalivingirisha lile jiwe mlangoni, akaketi juu yake;” jambo lililowatia hofu kiasi kwamba “wakawa kama wafu.”

Ili kuzithibitisha shuhuda hizi, Bwana wetu mbarikiwa mwenyewe “aliwatokea wengi baada ya kufufuka kwake, ambao walikuwa mashahidi wa mambo yote aliyoyafanya katika nchi ya Wayahudi, na katika Yerusalemu; na jinsi walivyomwua kwa kumtundika juu ya mti; na jinsi Mungu alivyomfufua siku ya tatu, akamjalia kuonekana waziwazi; si na watu wote, bali na mashahidi waliochaguliwa kwanza na Mungu; yaani, wanafunzi, waliokula na kunywa pamoja naye baada ya kufufuka kwake katika wafu; aliowaagiza wawahubirie watu, na kushuhudia ya kwamba yeye ndiye aliyeamriwa na Mungu kuwa mhukumu wa walio hai na waliokufa”—“ambao aliwadhihirishia nafsi yake kwamba yu hai, baada ya kuteswa kwake, kwa dalili nyingi, akiwatokea muda wa siku arobaini, na kuyanena mambo yaliyouhusu ufalme wa Mungu.”

Hapa twaweza kuona kwamba aliwatokea wale waliomjua kuliko wote, akawapa ushahidi wa kuridhisha usiopingika wa ufufuo wake. Tena hakuwatokea mitume peke yao, bali ndugu zaidi ya mia tano kwa mara moja. Tunazo habari za kutokea kwake mara kumi au kumi na moja mbalimbali. Katika nyakati hizo, alizungumza na wanafunzi wake, akawakumbusha yale aliyowaambia kabla ya kusulubiwa kwake, akawaonyesha mikono yake na miguu yake, akawasihi wamguse na kumchunguza, wajihakikishie kwamba ni yeye mwenyewe. Hivyo walikuwa na nafasi tele, na kila msaada ambao ungeweza kutamaniwa, ili kuhakikisha kama kweli alikuwa Yesu wa Nazareti, bwana wao, aliyesulubiwa mbele ya macho yao siku chache tu zilizopita.

Kwa hiyo mitume walitoa ushuhuda wa ufufuo wa Bwana Yesu kwa nguvu nyingi. Na Roho Mtakatifu aliuthibitisha ushuhuda wao. Imani yetu katika fundisho hili la pekee la Ukristo imesimama juu ya msingi wa Kimungu. “Tukiupokea ushuhuda wa wanadamu, ushuhuda wa Mungu ni mkuu zaidi.” “Na mitume wakatoka, wakahubiri kotekote, Bwana naye akitenda kazi pamoja nao, na kulithibitisha lile neno kwa ishara zilizofuatana nalo.” Majuma machache tu baada ya ufufuo wa Bwana wao, ushuhuda wao juu yake ulipokelewa na kuaminiwa kwa uthabiti na maelfu mengi, si katika sehemu fulani ya mbali na ya ukiwa ya dunia, bali katika Yerusalemu, pale aliposulubiwa.

Jinsi gani mtume Petro alivyohojiana kwa ushujaa juu ya jambo hili aliposema:—“Enyi waume wa Israeli, sikilizeni maneno haya. Yesu wa Nazareti, mtu aliyedhihirishwa kwenu na Mungu kwa miujiza na maajabu na ishara, ambazo Mungu alizifanya kwa mkono wake kati yenu, kama ninyi wenyewe mjuavyo; mtu huyo alipotolewa kwa shauri la Mungu lililokusudiwa, na kujua kwake tangu zamani, ninyi mlimkamata, na kwa mikono ya watu waovu mkamsulubisha na kumwua; ambaye Mungu alimfufua, akiufungua uchungu wa mauti, kwa sababu haikuwezekana ashikwe nayo.”

Ushahidi wa ufufuo wa Bwana wetu ulikuwa na nguvu kiasi kwamba, kati ya wale walioishi wakati ule, hata kati ya wale walioipinga injili kwa bidii mno, inaonekana kwamba karibu hakuna aliyeutilia shaka. Pilato, katika barua kwa Tiberio, kaisari wa Rumi, alisema kwamba Yesu, akiisha kufufuliwa kutoka kwa wafu, aliaminiwa na wengi kuwa Mungu; ndipo Baraza la Seneti la Rumi halikuonyesha shaka yoyote juu ya ufufuo wake, bali lilijadili swali la kumpokea kuwa mmoja wa miungu ya Rumi; jambo ambalo, hata hivyo, lilizuiwa na Maongozi ya Kimungu, kwa heshima ya Ukristo; kwa maana yeye aliye juu kuliko mbingu, na mbingu za mbingu, hakupaswa kuhesabiwa pamoja na sanamu bubu za duniani.

II. Sasa na tulifikiri jambo lenyewe la ufufuo wa Bwana wetu, na uhusiano wake na kweli kuu za dini yetu takatifu.

Muujiza huu uliopita miujiza yote wakati mwingine huhesabiwa kuwa kazi ya Baba; ambaye, kama Mtoa-Sheria, alikuwa amemkamata na kumfunga kaburini Mdhamini wa mwenye dhambi, akidhihirisha kwa pamoja wema wake na utakatifu wake; lakini kwa kumfungua mfungwa, alitangaza kwamba deni limefutwa, na madai ya sheria yametimizwa. Wakati mwingine huhesabiwa kuwa kazi ya Mwana mwenyewe; aliyekuwa na uwezo wa kuutoa uhai wake, na kuutwaa tena; na ambaye ustahili wa dhabihu yake ulimpa haki ya heshima ya kuudhihirisha hivyo utawala wake juu ya mauti, kwa ajili ya watu wake. Na wakati mwingine huhesabiwa kuwa kazi ya Roho Mtakatifu, kama katika maneno haya ya mtume:—“Alidhihirishwa kuwa Mwana wa Mungu kwa uweza, kwa jinsi ya Roho wa utakatifu, kwa ufufuo wa wafu.”

Ufufuo wa Kristo ni ushahidi ulio wazi usiopingika wa Uungu wake.

Alikuwa amejitangaza kuwa sawa na Mungu Baba, na mmoja naye katika asili na katika utukufu. Alikuwa amewaambia watu kwamba ataithibitisha kweli ya tangazo hili, kwa kufufuka kutoka kaburini siku tatu baada ya kufa kwake. Na asubuhi ya siku ya tatu ilipoanza kupambazuka juu ya kaburi, tazama! palikuwa na tetemeko la nchi, na ule mwili uliokufa ukafufuka, ukiishinda nguvu ya uharibifu.

Huu ulikuwa muujiza mkuu kupita yote uliowahi kuonyeshwa duniani, na lugha yake ni hii:—“Tazameni, enyi Wayahudi mnaonitesa na Warumi wauaji, uthibitisho wa Uungu wangu! Tazameni, Kayafa, Herode, Pilato, nguvu na utukufu wa yeye mliyemwua! Mimi ni yeye aliye hai; nami nalikuwa nimekufa, na tazama, ni hai hata milele na milele! Mimi ni Shina na Mzao wa Daudi, ile nyota yenye kung'aa ya asubuhi! Niangalieni mimi, mkaokoke, enyi ncha zote za dunia; maana mimi ni Mungu, wala hapana mwingine ila mimi!”

Ufufuo wa Bwana wetu unatoa ushahidi usioweza kukanushwa wa kweli ya Ukristo.

Pilato aliandika anwani ya Kristo kwa lugha tatu juu ya msalaba; na wengi wameandika mambo bora yasiyoweza kujibiwa, juu ya kweli ya Maandiko ya Kikristo, na uhalisi wa dini ya Kikristo; lakini hoja bora kuliko zote iliyowahi kuandikwa juu ya jambo hili, iliandikwa kwa mkono usioonekana wa Uweza wa Milele, katika miamba ya kaburi la Mwokozi wetu. Hoja hii inamchanganya mwenye mashaka, inamaliza mabishano, na kuwapa wote waaminio msingi mpana na thabiti.

Mtu yeyote akiuliza kama Ukristo umetoka mbinguni au kwa wanadamu, tunamwonyesha lile “kaburi lililochongwa mwambani,” na kusema—“Hilo ndilo jibu lako! Yesu alisulubiwa, akalazwa katika pango lile; lakini asubuhi ya siku ya tatu, likaonekana tupu; Bwana wetu alikuwa amefufuka na kutoka kaburini kwa ushindi.”

Hii ndiyo nguzo inayoutegemeza muundo wote wa dini yetu; na yeye ajaribuye kuiangusha, kama Samsoni, hujiangushia maangamizi juu yake mwenyewe. “Ikiwa Kristo hakufufuka, basi kuhubiri kwetu ni bure, na imani yenu nayo ni bure, mngali katika dhambi zenu;” lakini jambo hili likithibitishwa wazi, basi Ukristo ni kweli pasipo shaka, na wanafunzi wake wako salama.

Huu ndio msingi aliosimama juu yake mtume, akautangaza Uungu wa imani yake:—“Tena, nawashuhudia injili niliyowahubiri; ambayo mliipokea, na ambayo mnasimama ndani yake; na kwa hiyo mnaokolewa, ikiwa mnaikumbuka ile niliyowahubiri, isipokuwa mliamini bure; kwa maana naliwatolea ninyi hapo kwanza yale niliyoyapokea mimi mwenyewe, ya kuwa Kristo alikufa kwa ajili ya dhambi zetu, kama yanenavyo maandiko; na ya kuwa alizikwa; na ya kuwa siku ya tatu alifufuka, kama yanenavyo maandiko.”

Ufufuo wa Yesu ni udhihirisho mkuu kupita yote wa uweza wa Mungu, na rehani ya uzima wa milele kwa watu wake.

Mtume anauita “ukuu wa uweza wake upitao kiasi kwetu sisi tuaminio, kwa kadiri ya utendaji wa nguvu za uweza wake; aliotenda katika Kristo alipomfufua katika wafu.” Huu ni mto unaofurika kingo zake—wazo lililo kubwa mno kwa lugha. Na tulitazame kwa kitambo.

Tunaupata wapi “ukuu wa uweza wake upitao kiasi?” Katika kuumbwa kwa ulimwengu? katika Kilimia na Orioni? katika nguvu za Behemothi na Lewiathani? La! Katika gharika? katika maangamizi ya moto ya Sodoma? katika kuangushwa kwa Farao na jeshi lake? katika kumtupa Nebukadneza kama Lusifa kutoka anga la kisiasa? La! Ni uweza aliotenda katika Kristo. Lini? Alipowaponya wagonjwa? alipowafufua wafu? alipowatoa pepo? alipoulaani mtini usiozaa? alipotembea juu ya maji ya Galilaya? La! Ilikuwa “alipomfufua katika wafu.” Ndipo Baba alipoweka fimbo ya enzi mkononi mwa Mwana, “akamweka juu ya ufalme wote, na mamlaka, na nguvu, na usultani, na kila jina litajwalo, wala si katika ulimwengu huu tu, bali katika ule ujao pia; akavitiisha vitu vyote chini ya miguu yake, akamweka kuwa kichwa juu ya vitu vyote kwa ajili ya kanisa.”

Hii ndiyo chemchemi ya uzima wetu wa kiroho. Uweza ule ule ulioufufua kutoka kaburini mwili uliokufa wa Bwana wetu, huihuisha nafsi ya mwaminio kutoka mautini katika makosa na dhambi. Kaburi lake lililopasuka ni chemchemi ya maji yaliyo hai; ambayo mtu akiyanywa, hatakufa kamwe. Mwili wake uliofufuka na kutukuzwa ni jua, ambalo kutoka kwake nuru ya milele humiminika juu ya roho zetu; nuru ya uzima, isiyoweza kuzimika kamwe.

Wala mvuto wa ufufuo wake haukomei hapa. Yeye aliyemfufua Yesu kutoka kwa wafu ataihuisha pia miili yetu iliyo katika hali ya kufa. Ufufuo wake ni rehani na kielelezo cha ufufuo wetu. “Kwa sababu yeye ni hai, sisi nasi tutakuwa hai.” “Atauubadili mwili wetu wa unyonge, upate kufanywa mfano wa mwili wake wa utukufu.” Tunamsikia akinena kwa kinywa cha nabii:—“Wafu wako wataishi; pamoja na mwili wangu uliokufa watafufuka. Amkeni, kaimbeni, ninyi mkaao mavumbini; kwa maana umande wako ni kama umande wa mimea, na nchi itawatoa waliokufa.”

Jinsi gani mtume anavyonena kwa Kimungu juu ya mwili wa ufufuo wa watakatifu! “Hupandwa katika uharibifu, hufufuliwa katika kutokuharibika; hupandwa katika aibu, hufufuliwa katika utukufu; hupandwa katika udhaifu, hufufuliwa katika nguvu; hupandwa mwili wa asili, hufufuliwa mwili wa roho. Maana sharti kitu hiki kiharibikacho kivae kutokuharibika, nacho kifacho kivae kutokufa. Ndipo litakapotimia lile neno lililoandikwa—Mauti imemezwa kwa kushinda! Ku wapi, Ewe mauti, uchungu wako? Ku wapi, Ewe kaburi, kushinda kwako? Mungu na ashukuriwe atupaye kushinda kwa Bwana wetu Yesu Kristo.”

Tangu anguko lile la Edeni, mwanadamu huzaliwa ili afe. Huishi ili afe. Hula na kunywa, hulala na kuamka, ili afe. Mauti, kama shujaa wa giza aliyevaa chuma, husimama daima mbele yetu; na kivuli chake kikubwa mno huingia daima kati yetu na furaha. Lakini Kristo “ameibatilisha mauti, na kuufunua uzima na kutokuharibika kwa ile injili.” Alizaliwa Bethlehemu, ili afe Kalvari. Alizaliwa chini ya sheria, ili aibebe adhabu kali kabisa ya sheria. Aliishi miaka thelathini na mitatu, bila dhambi kati ya wenye dhambi, ili ajitoe mwenyewe kuwa sadaka ya dhambi kwa ajili ya wenye dhambi juu ya msalaba. Hivyo “akawa mtii hata mauti,” ili aiharibu nguvu ya mauti; na asubuhi ya siku ya tatu, malaika mwenye nguvu, akilivingirisha jiwe mbali na mlango wa kaburi, anaufanya mlango wenyewe wa ngome ya Mauti kuwa kiti cha enzi ambapo anatangaza “ufufuo, na uzima.”

Shujaa wa wokovu wetu alisafiri hata ndani ya milki ya Mauti, akaitwaa nchi yote kwa ajili yetu, na akirudi amesheheni nyara, akapaa hata mbingu za mbingu. Aliingia katika jumba la kifalme, akamkamata yule dhalimu, akamnyang'anya fimbo yake ya enzi. Alishuka katika nyumba ya gereza, akavivunja vifungo vya mateka; na alipopanda tena, aliuacha wazi mlango wa kila chumba, ili wapate kumfuata. Amevuka kuingia katika urithi wetu tulioahidiwa, na utukufu wake unaiangaza milima ya kutokufa; na kwa darubini aliyotuachia, “tunaiona nchi iliyo mbali sana.”

Nakumbuka kusoma katika maandiko ya Flavel wazo hili—kwamba roho zilizoko peponi zinangoja kwa shauku kuu kuhuishwa kwa miili yao iliyokufa, ili ziunganishwe nayo katika raha milele. Lo, kutakuwa na furaha iliyoje kati ya watakatifu, wakati vyombo vile dhaifu, walivyovitoka kwa shida kubwa hivyo vilipozama katika ghuba ya mauti, vitakapokuja vikielea, pamoja na maji makuu ya ufufuo, hata bandari ya kutokufa! Jinsi gani kuungana huko tena kutakavyokuwa kutukufu, wakati mbegu za mateso na mauti zitakapoachwa nyuma kaburini! Yakobo hachechemei tena, wala Musa si mzito wa kusema, wala Lazaro hajajaa vidonda, wala Paulo hasumbuliwi na mwiba katika mwili!

“Haijadhihirika bado tutakavyokuwa; lakini twajua ya kuwa atakapofunuliwa, tutafanana naye; kwa maana tutamwona kama alivyo.” Utukufu wa mwili wa Kristo uko juu sana kuliko tunavyoweza kuufahamu sasa. Alipogeuka sura juu ya Tabori, uso wake ukang'aa kama jua, mavazi yake yakawa meupe kama nuru. Huu ndio mfano walioonyeshwa watu wake mlimani. Hiki ndicho kielelezo ambacho kwa mfano wake miili ya waaminio itaumbwa katika ufufuo. “Wenye hekima watang'aa kama mwangaza wa anga; na hao waongozao wengi kwenye haki watang'aa kama nyota milele na milele.”

Kwa kumalizia:—Malaika aliwaambia wanawake—“Nendeni upesi, mkawaambie wanafunzi wake ya kwamba amefufuka katika wafu; na tazama, awatangulia kwenda Galilaya; huko mtamwona; haya, nimekwisha kuwaambia. Wakaondoka upesi kutoka kaburini, kwa hofu na furaha nyingi; wakaenda mbio kuwapasha wanafunzi wake habari.”

Ndugu zangu! wafuasi wa Yesu! iweni ninyi nanyi wahubiri wa Mwokozi aliyefufuka! Nendeni upesi—hakuna wakati wa kukawia—mkawatangazie wenye dhambi habari njema! Waambieni kwamba Kristo alikufa kwa ajili ya dhambi zao, akafufuka kwa ajili ya kuhesabiwa haki kwao, akapaa hata mkono wa kuume wa Baba ili awaombee, na sasa aweza kuwaokoa kabisa wote wamjiao Mungu kwa yeye!

Nanyi, watu msiotubu na msioamini! sikieni ujumbe huu wenye baraka wa wokovu! Je, mnakusudia siku moja kuikubali rehema ya injili mnayotolewa? Fanyeni haraka! Kuahirisha ni maangamizi! Wakati uliokubaliwa ndio sasa! Lo, kimbilieni kiti cha enzi cha neema! Wakati unakwenda mbio; karibu mtamezwa na umilele! Bwana na awarehemu, na kuwaamsha kutoka katika kutojali kwenu na uvivu wenu! Ni furaha yangu kuwakaribisha kwa Kristo; lakini naona furaha zaidi na matumaini zaidi katika kuwaombea kwa Mungu. Nimewasihi na kuwaomba, kwa kila hoja na kila sababu niliyoweza; lakini bado mngali katika dhambi zenu, na mnakimbilia jehanamu. Hata hivyo sitawaacha kwa kukata tamaa. Nisipoweza kuwashawishi kuikimbia ghadhabu itakayokuja, nitamsihi Mungu awarehemu kwa ajili ya Mwana wake mpendwa. Nisipoweza kushinda mimbarini, nitajaribu kushinda kitini pa enzi!