Nguvu ya Imani Dhaifu

‘Na mwanamke mmoja . . . 27. aliposikia habari za Yesu, alikuja nyuma yake katika mkutano, akaligusa vazi lake. 28. Maana alisema, Nikigusa mavazi yake tu, nitapona.’—Marko 5:25, 27, 28.

Katika masimulizi yote ya muujiza huu, umewekwa katikati ya habari ya binti Yairo, na kuikata habari hiyo sehemu mbili. Nadhani Wainjilisti waliona, nao wangependa nasi tuone, ile picha ya utulivu wa Mmoja anayeijua nguvu yake, na ya heshima isiyo na haraka, inayotokana na jambo hili: kwamba Kristo, hata akiwa katika safari ya haraka namna ile, alipata nafasi ya kusimama ili amponye njiani, kana kwamba kwa kupita tu, mteswa huyu mwingine maskini. Baba ya yule mtoto, kwa bidii isiyo na subira, anasihi juu ya uzito wa hali ya binti yake—‘Yu katika kufa’; na kwake yeye, na kwa kundi la wanafunzi, lazima ilionekana kwamba hapakuwa na wakati wa kupoteza. Lakini Yeye ajuaye ya kuwa akiba yake haina mwisho anaweza kumwacha afe, huku akimponya na kumwokoa mwanamke huyu. Binti yule hatapata madhara yoyote, na dada yake huyu mwombaji ana haki kwake iliyo kubwa vilevile. ‘Macho ya wote yanangoja’ upendo wake ulio sawa kwa wote; ana nafasi moyoni ya kumhurumia kila mmoja, na utimilifu wa nguvu kwa ajili ya wote; wala hakuna awezaye kumnyang’anya mwenzake sehemu yake katika vipawa vya Mponyaji, wala yeyote katika umati ule wote wa wahitaji awezaye kumsukuma jirani yake atoke katika uangalizi wa jicho la Mwokozi.

Kiini hasa cha habari yenyewe kinaonekana kuwa ni kielelezo inachotoa cha ukweli na nguvu ya imani isiyo kamilifu, na cha jinsi Kristo, kwa rehema yake, anavyoiitikia na kuiimarisha imani ya namna hiyo. Tukiitazama kwa mtazamo huo, habari hii inagusa sana na kufundisha mengi.

Mwanamke huyu ni kiumbe maskini mwenye haya, aliyedhoofishwa na ugonjwa wa muda mrefu, aliyefanywa mwoga zaidi kwa matumaini mengi ya kupona yaliyokatishwa, na aliyelemewa na umaskini ambao matabibu wake wengi walikuwa wamemtia ndani yake. Hathubutu kumsimamisha Rabi huyu mpya aliye tabibu, anapokwenda pamoja na yule kiongozi tajiri wa sinagogi kumponya binti yake, bali anamwacha apite kabla hajaweza kuamua kumkaribia hata kidogo, kisha anakuja kwa kunyemelea katika umati kwa nyuma, ananyoosha mkono wake uliokonda, unaotetemeka, kuligusa pindo la vazi lake—naye amepona. Angependa kujiondokea kimyakimya na baraka yake mpya aliyoipata, lakini Kristo anamlazimisha asimame mbele ya umati, na pale, macho yao yote yakiwa juu yake—macho baridi na ya ukatili, baadhi yake—aishinde haya yake na aibu yake, na kusema kweli yote. Ni wema wa ajabu huo! unaotofautiana kwa ajabu na uangalifu wake wa kawaida wa kuepuka umaarufu, na upole wake wa kawaida kwa udhaifu wenye haya! Sababu yake ingeweza kuwa nini? Hakika haikuwa kwa ajili yake mwenyewe hata kidogo, wala hasa kwa ajili ya wengine, bali kwa ajili ya mwanamke huyu ndipo alipofanya hivyo. Sababu ilikuwa katika upungufu wa imani yake. Ilikuwa imepungukiwa sana—ingawa ilikuwa hivyo, Kristo aliiitikia. Kisha akatafuta kuufanya ule uponyaji, na yale mafunzo yaliyoufuata, kuwa njia ya kulisafisha na kulithibitisha tumaini lake kwake Yeye Mwenyewe.

I. Tukifuata mpangilio wa habari hii kama tulivyoielewa, tunapata hapa kwanza funzo kuu, kwamba imani isiyo kamilifu kabisa yaweza kuwa imani ya kweli. Palikuwa na tumaini lisilo na shaka katika uwezo wa Kristo wa kuponya, na palikuwa na shauku ya dhati ya kuponywa. Bwana wetu Mwenyewe anaitambua imani yake kuwa inatosha kuwa sharti la kupokea uponyaji aliokuwa akiutamani. Bila shaka, ilikuwa jambo tofauti kabisa na imani inayotuunganisha na Kristo, iliyo sharti la sisi kupokea uponyaji wa roho zetu; na hatutaelewa kamwe uhusiano wa makutano mengi katika Injili na Yesu, ikiwa tutasisitiza kudhani kwamba ile ‘imani ya kuponywa,’ waliyokuwa nayo wengi wao, ilikuwa imani ya kidini, au, kama tunavyoiita, ‘imani iokoayo.’ Lakini hata hivyo, tumaini lililoelekezwa kwake Yeye kama mpaji wa baraka za kimwili za kimuujiza linafanana na lile tumaini lililo juu zaidi ambalo mara nyingi liligeuka kuwa, na kanuni zinazoongoza utendaji wa lile lililo bora zaidi zinaonyeshwa kwa wingi katika utendaji wa lile lililo la chini.

Basi, mapungufu ya imani ya mwanamke huyu yalikuwa mengi. Lilikuwa tumaini la ujinga mkubwa. Anaamini kwa ufahamu hafifu kwamba, kwa namna fulani, Rabi huyu atendaye miujiza atamponya, lakini uponyaji huo utakuwa kama uchawi, utakaopatikana kwa kidole chake kugusana kimwili na joho lake. Hana wazo lolote kwamba mapenzi ya Kristo, au ujuzi wake, sembuse upendo wake wenye huruma, yana uhusiano wowote na jambo hilo. Anadhani kwamba anaweza kupata haja yake kwa siri, na kuiondoa nayo kutoka katika umati, naye Yeye, aliye chanzo chake, asijue lolote, wala asipungukiwe na kitu, kwa ajili ya baraka aliyomwibia. Ni ujinga mtupu ulioje juu ya tabia ya Kristo na njia yake ya kutenda! Ni kutoelewa kabisa kulikoje juu ya uhusiano kati yake Yeye na kipawa chake! Ni mawazo duni, machafu, ya kishirikina kama nini! Naam, na pamoja nayo yote, ni njaa gani ya shauku kali ya kupona; ni uhakika gani kamili wa tumaini kwamba ncha ya kidole kimoja juu ya joho lake ilitosha! Kwa hiyo alipata haja yake, na Bwana wake akaitambua imani yake kuwa ya kweli, ingawa mawazo yaliyoambatana nayo yalikuwa ya kipumbavu na yasiyostahili! Mungu ashukuriwe! jambo lilo hilo bado ni kweli, la sivyo yeyote kati yetu angekuwa wapi? Kunaweza kuwa na imani ya kweli katika Kristo, ingawa imechanganyika na makosa mengi na mazito kuhusu kazi yake, na kuhusu namna ya kupokea baraka anazozitoa. Mtu anaweza kuwa na ufahamu hafifu sana wa maana na upana wote wa hata matamko ya Maandiko kuhusu mambo ya kina zaidi ya nafsi na kazi ya Kristo, na bado akawa anashikamana naye kwa tumaini lililo hai. Sipendi hata kwa dakika moja kupunguza uzito wa ulazima kamili wa kuwa na mawazo yaliyo wazi na ya kweli juu ya kweli iliyofunuliwa, ili kuwa na imani yenye nguvu na iliyokomaa kikamilifu; lakini, ingawa hakuwezi kuwa na imani inayostahili kuitwa imani, isiyojengwa juu ya kuipokea kweli kwa akili, kunaweza kuwa na imani iliyojengwa juu ya kuipokea kwa akili, kwa namna isiyo kamilifu kabisa, kweli iliyo ya sehemu tu. Nguvu na uhai wa imani havipimwi kwa upana na uwazi wa itikadi. Udongo ulio bora kuliko wote unaweza kuzaa masuke yaliyonyauka na matupu; na juu ya mchanga mkavu, penye tabaka jembamba kabisa la udongo, mipungate mizuri inaweza kuchanua maua, na mishubiri minene ikainua mikono yake iliyo kama panga, ikiwa na akiba ya unyevu wa kuivusha katika joto. Si juu yetu kusema ni kiasi gani cha ujinga kinachoharibu uwezekano wa kuwa na tumaini la kweli katika Yesu Kristo. Lakini kwa ajili yetu wenyewe, tukihisi jinsi macho yetu yasivyoona mbali, na jinsi ambavyo, baada ya mifumo yetu yote, sehemu kubwa ya watu katika nchi za Kikristo wanavyojua kidogo kwa uwazi na kwa hakika juu ya kweli ya kitheolojia, na jinsi tofauti za maoni kati yetu zilivyo pana, na jinsi tunavyofika upesi kwenye vizuizi virefu, ambavyo akili zetu duni haziwezi kuvipita wala kuona ng’ambo yake, inapaswa kuwa furaha kwetu sote kwamba imani iliyotiwa giza na ujinga kama huo bado yaweza kuwa imani ambayo Kristo anaikubali. Yeye amjuaye na kumtumaini kama Ndugu, Rafiki, Mwokozi, ambaye ndani yake anapokea msamaha na utakaso anaouhitaji na kuutamani, anaweza kuwa na makosa na kutoelewa kwingi kunakomng’ang’ania, lakini Kristo anamkubali. Ikiwa mwanzoni wanafunzi wake wanajua hili tu, kwamba ni wagonjwa hata kufa, na wamejaribu bila mafanikio dawa nyingine zote, na hili zaidi, kwamba Kristo atawaponya; na ikiwa imani yao inajenga juu ya ujuzi huo, basi watapokea kwa kadiri ya imani yao. Kidogo kidogo watafundishwa zaidi; watapandishwa kwenye madawati ya juu katika shule yake; lakini, kwa mwanzo, ufahamu ulio hafifu kabisa kwamba Kristo ni Mwokozi wa ulimwengu, na Mwokozi wangu, unaweza kuwa msingi wa tumaini litakalofunga moyo kwake na kumfunga Yeye kwa moyo katika muungano wa milele. Mwanamke huyu maskini alipokea uponyaji wake, ingawa alisema, ‘Nikigusa pindo la vazi lake tu, nitapona.’

Kosa lake lilifanana na lile ambalo linajitokeza tena kwa nguvu mpya, na ambalo sina haja ya kusema kwamba sina huruma nalo hata kidogo,—lile la watu wanaoyapa mambo ya nje umuhimu kama njia na mifereji ya neema, na ambao katika mfumo wao pindo la vazi na mguso wa kidole huelekea kuchukua mahali ambapo moyo wa yule aliyelivaa na mshiko wa imani vinapaswa kushika. Kadiri hali zetu zinavyodai tulipinge kosa hili, ndivyo inavyozidi kuwa lazima kukumbuka kwamba, pamoja nalo na likijieleza kupitia hilo, kunaweza kuwa na kina cha tumaini la kicho katika Kristo, kinachopaswa kututia aibu. Nafsi nyingi maskini inayoushika mguu wa sanamu ya msalaba inaung’ang’ania msalaba wenyewe; moyo mwingi wa kicho, ukipiga magoti mbele ya madhabahu, huuona kupitia moshi wa uvumba uso wa Kristo. Imani iliyofungwa katika taratibu za nje, ingawa si imani inayomfaa mtu mzima, ingawa kwa namna fulani inaitia giza Injili ya Mungu, na kuishusha hadi kiwango cha ushirikina wa kichawi, bado yaweza kukubaliwa, na mara nyingi hukubaliwa, na Yeye ambaye jicho lake la rehema liliitambua, na nguvu yake ya haraka ikaiitikia, imani iliyokosea ya yule mwanamke aliyeamini kwamba uponyaji ulikuwa katika matamvua ya joho lake, badala ya kuwa katika huruma ya moyo wake.

Tena, tumaini lake lilikuwa la ubinafsi mkubwa. Alitaka afya; hakujali habari ya Mponyaji. Aliifikiri sana baraka yenyewe, na kidogo au si kabisa baraka kama ishara ya upendo wake. Angeridhika kabisa kutokuwa na shughuli yoyote tena na Kristo kama tu angeweza kwenda zake akiwa amepona. Alihisi joto dogo tu la shukrani kwake Yeye ambaye alimfikiri kuwa hajui lolote juu ya mema aliyomwibia. Haya yote yanafanana na yale yanayotokea katika hatua za mwanzo za maisha mengi ya Kikristo. Kinachomsukuma mtu kwanza kumtafakari Kristo kwa makini, kwa kawaida, ni kujitambua kuwa na hitaji lake mwenyewe lililo kali. Watu wengi husukumwa kwake kama kimbilio kutoka kwa nafsi zao, kutoka kwa dhambi yao wenyewe, na kutoka kwa mshahara wa dhambi. Nafsi, ikiwa imezama katika taabu yake yenyewe, na ikiugua katika hofu ya giza kuu, huiona kwa mbali nuru kuu, na kujikongoja kuiendea. Shauku yake ya kwanza ni kuokolewa, kusamehewa, kuepuka; na misukumo ya kwanza ya imani huchochewa na kuyafikiri matokeo yanayomhusu mtu mwenyewe. Upendo huja baadaye, ukizaliwa na kuutambua upendo mkuu wa Kristo ambao tunaudai wokovu wetu; lakini imani hutangulia upendo katika mpangilio wa asili wa mambo, hata upendo ukiifuata imani kwa ukaribu kiasi gani; na nia inayotawala katika hatua za mwanzo za imani ya watu wengi ni, waziwazi, kujijali. Basi, hilo ni sawa kabisa, na ndivyo lilivyokusudiwa kuwa. Ni fundisho la kujikana nafsi lililopitiliza na kupotoshwa linaloihukumu imani kama hiyo kuwa kosa. Tamaa iliyo ya kujijali mtupu ya kuepuka jehanamu iliyochorwa kwa namna ghafi kabisa inaweza kuwa, na mara nyingi huwa, mwanzo wa tumaini la kweli katika Kristo. Baadhi ya walimu wetu wa kisasa walio wastaarabu kupita kiasi, wanaoshtushwa na Ukristo kwa sababu unaweka msingi wa maadili yaliyo juu kabisa, yenye kujikana nafsi kabisa, juu ya ‘ubinafsi’ wa aina hiyo, wangeongezeka hekima sana kwa kwenda shuleni kwa habari hii, na kulitia moyoni funzo lililomo ndani yake, la jinsi tamaa isiyo bora kuliko kutaka kuondolewa ugonjwa wenye maumivu ilivyokuwa mwanzo wa badiliko la kimaadili, lililogeuza maisha kuwa kujisalimisha kwa amani na kwa shukrani kwa nafsi iliyoponywa kwa utumishi na upendo wa yule Mponyaji mwenye uweza. Lakini ingawa imani hii, kwa ajili ya baraka itakayopatikana, ni ya kweli, bila shaka haijakamilika. Ingawa ni halali kabisa na ya asili mwanzoni, ni lazima ikue kuwa kitu kilicho bora zaidi mara itakapokuwa imeitikiwa. Kuufikiri ugonjwa hasa hakuepukiki kabla ya uponyaji, lakini, baada ya uponyaji, tunapaswa kumfikiri zaidi Tabibu. Kujipenda kunaweza kutusukuma hadi miguuni pake; lakini kumpenda Kristo kunapaswa kuwa chemchemi ya maisha tangu hapo. Kabla hatujapokea chochote kutoka kwake, roho yetu yote yaweza kuwa shauku ya kujazwa kwa utupu wetu unaotutafuna; lakini tunapokuwa tumepokea kipawa chake kikuu Mwenyewe, roho yetu yote inapaswa kuwa sadaka ya shukrani. Matengenezo makuu ambayo Kristo huyaleta ni haya, kwamba anatuhamishia kitovu kutoka kwetu wenyewe kwenda kwake Yeye Mwenyewe; na ingawa anatumia hisia yetu ya uhitaji na hofu yetu ya madhara yatupatayo sisi wenyewe kama njia ya kufikia hilo, anataka kwamba imani, iliyoitikiwa kwa kuokolewa, iwe tangu hapo ‘imani itendayo kazi kwa upendo.’ Maadamu tu hai, iwe hapa au kule, hatutapita kamwe hitaji la kuitumia ile namna ya kwanza ya imani, kwa maana tutazungukwa daima na mahitaji mengi, na kumtegemea Yeye kwa msaada wote na heri yote; lakini kadiri tunavyokua katika kuujua uweza wake wenye upole, tunapaswa kujifunza zaidi na zaidi kwamba vipawa vyake haviwezi kutenganishwa naye Mwenyewe. Tunapaswa kuvithamini zaidi kwa ajili yake, na kumpenda Yeye kuliko tunavyovipenda vipawa. Tunapaswa kuvutwa kwake, na si kusukumwa kwake tu. Imani yaweza kuanza kwa kuitamani baraka kuliko kumtamani Kristo. Ni lazima iishie katika kumtamani Yeye kuliko vitu vingine vyote, na katika kujipoteza kabisa katika upendo wake mkuu. Mahali pake pa kuanzia paweza kuwa, kwa haki, ‘Bwana, niokoe, la sivyo naangamia.’ Lengo lake ni lazima liwe, ‘ni hai; wala si mimi tena, bali Kristo yu hai ndani yangu.’

Tena, hapa kuna mfano wa imani ya kweli iliyodhoofishwa na kukatizwa na kutotumaini kwingi. Hapakuwa na kumtegemea Kristo kikamilifu na kwa utulivu katika uwezo wake na upendo wake. Hathubutu kuuomba moyo wake, anaogopa kukutana na jicho lake. Atamwacha apite, kisha anyooshe mkono unaotetemeka. Mikondo ya hisia inayopingana inaitikisa nafsi yake. Ana shaka, lakini anaamini; anaogopa, lakini amepata ujasiri kwa kukata tamaa kwake kwenyewe; ana haya mno kujitupa katika huruma yake, lakini ana tumaini kubwa mno asikimbilie nguvu yake ya kuponya.

Na ndivyo ilivyo daima kwa imani yetu. Ukamilifu wake bora ungekuwa kwamba isivunjike, isitiwe kiwaa na chembe yoyote ya shaka. Lakini hali halisi ni tofauti kabisa. Si mwezi mpevu uliokamilika, bali, kwa kadiri iwezavyo kuwa bora, ni hilali inayokua ya nuru iliyoakisiwa, yenye sehemu nyingi zilizoparuzika katika mzunguko wake uliochongoka, zinazotabiri kuongezeka; yenye mashimo mengi yenye giza nene juu ya uso wake wa fedha; yenye mawingu mengi ya dhoruba yanayopita juu ya uso wake; inayojua kupatwa na inayoweza kubadilika. Na hata hivyo ndiyo nuru ambayo Yeye ameiweka kutawala usiku wa maisha, nasi twaweza kufurahia mwanga wake wa hilali. Mara nyingi tunajaribiwa kuutilia shaka ukweli wa imani ndani yetu na ndani ya wengine, kwa sababu ya kutoamini na kukana kunakokaa pamoja nayo. Lakini kwa nini tufanye hivyo? Je, hakuwezi kuwa na moyo na kitovu cha ndani cha tumaini la kweli, kikizungukwa na ukungu wa shaka, ambamo kiini hicho kitapeleka polepole nguvu yake ya kuvuta na kuimarisha, na kuugeuza, huo pia, kuwa kitu kigumu na thabiti? Je, hakuwezi kuwa na mbegu, ndogo kupita kiasi, lakini yenye uhai halisi unaodunda ndani ya udogo wake usioonekana kwa macho, na iliyokusudiwa kuwa mti mkubwa, ndege wote wa angani wakikaa katika matawi yake? Je, hakuwezi kuwa kumefichwa moyoni kanuni ya utendaji, ambayo waziwazi imekusudiwa kutawala, ingawa bado haijafikia mamlaka ya kifalme na kudhihirika katika utu wa ndani wala wa nje? Tunajifunza wapi kwamba imani lazima iwe kamili ndipo iwe ya kweli? Mioyo yetu dhaifu hutuambia hivyo mara nyingi vya kutosha; na kutoamini kwetu kunakokawia huwa tayari mno kutunong’oneza masikioni kwa mnong’ono wa nyoka, ‘Unajidanganya; tazama mashaka yako, ubaridi wako, usahaulifu wako: wewe huna imani hata kidogo.’ Dhidi ya mawazo yote kama hayo ya kiugonjwa, ambayo hudhoofisha tu nguvu ya roho, na huja kutoka chini, wala si kutoka juu, tuna haki ya kuweka funzo lile la kwanza kuu la habari hii—ukweli wa imani isiyo kamilifu. Na, tukigeuka kutoka katika kutafakari bila faida udhaifu wa mshiko wetu juu ya joho la Kristo ili kumtazama Yeye, chemchemi ya nguvu zote za kiroho, na tushikamane naye kwa tumaini zaidi kwa kila tunapogundua udhaifu wetu wenyewe, na kumlilia atusaidie dhidi ya nafsi zetu, ili ‘asiuzime utambi utokao moshi’; kwa maana lile ombi la zamani haliombwi kamwe bure, linapoombwa, kama mara ya kwanza, kwa machozi, ‘Bwana, naamini; nisaidie kutokuamini kwangu.’

II. Hatua ya pili ya habari hii inaonyesha kweli iliyomo katika yale niliyokwisha kusema, lakini ambayo bado inahitaji kushughulikiwa kwa kitambo peke yake—yaani, kwamba Kristo huiitikia imani isiyo kamilifu.

Hapakuwa na uhusiano wowote wa kweli kati ya kuligusa joho lake na ule uponyaji, lakini yule mteswa maskini asiye na ufahamu alidhani upo; na, kwa hiyo, Kristo anainama hadi kwenye wazo lake la kitoto, na kumruhusu aamue njia ambayo kipawa chake kitamfikia. Mkono ule mwembamba uliokonda ulijinyoosha juu kupita kimo ambacho kwa kawaida ungeweza kufikia, na, ingawa kilele hicho cha juu kabisa kilipungukiwa mbali sana na kumfikia Yeye, anaishusha baraka yake hadi kiwango chake. Hasemi, ‘Nielewe, weka mbali wazo lako la uongo kwamba nguvu ya kuponya imo katika pindo la vazi langu, la sivyo sitakuponya.’ Bali anasema, ‘Je, unadhani kwamba ni kwa kidole chako juu ya joho langu? Basi, kwa kidole chako juu ya joho langu itakuwa hivyo. Kwa kadiri ya imani yako na iwe kwako.’

Na ndivyo ilivyo daima. Rehema ya Kristo, kama maji ndani ya chombo, huchukua umbo la chombo kinachoyashika. Kwa upande mmoja, neema yake haina kikomo, na ‘kila mmoja wetu alipewa neema kwa kadiri ya kipimo cha kipawa chake Kristo’—bila mpaka wowote isipokuwa utimilifu wake Mwenyewe usio na mpaka; kwa upande mwingine, kiasi tunachopokea kwa kweli kutoka katika hazina ile isiyokwisha huamuliwa, katika kila dakika inayofuata, na kipimo na usafi na ukali wa imani yetu. Kwa upande wake hakuna mpaka isipokuwa kutokuwa na mwisho, kwa upande wetu mpaka ni uwezo wetu wa kupokea, na uwezo wetu wa kupokea huamuliwa na shauku zetu. Neno lake kwetu daima ni, ‘Fumbua kinywa chako sana, nami nitakijaza.’ ‘Na iwe kwako kama utakavyo.’

Kwa hiyo, katika wazo hili kuna funzo la pande mbili kwa ajili yetu sote. Kwanza, na tujitahidi ili imani yetu iwe yenye nuru, yenye kusisitiza, na thabiti: kwa maana kila dosari ndani yake itaathiri vibaya kuimiliki kwetu neema ya Mungu. Makosa katika maoni yatazuia baraka zitokazo katika kweli ambazo tunazielewa vibaya au kuzikataa. Ulegevu wa shauku utapunguza jumla na kudhoofisha nguvu ya uwezo unaotenda kazi ndani yetu. Tumaini linalositasita, lililokatizwa na kuvunjwa, kama wigo wa nuru ya jua, na mistari mingi ya giza ya shaka, litafanya kuimiliki kwetu kipawa cha Kristo, kwa kadiri tunavyokuhisi, kuwe kwa vipindi-vipindi. Tunacho kisima kirefu cha kuteka. Na tuwe waangalifu kwamba chombo tunachotekea kina ukubwa unaolingana na kina chake na hitaji letu, kwamba mnyororo unaokining’iniza una nguvu, na kwamba hakuna matundu ndani yake yatakayoacha kilichojaa kimwagike, wala madoa yoyote katika uso wake wa ndani yatakayoichafua na kuitia ladha hazina ile inayong’aa.

Na funzo lile jingine ni hili. Hakuwezi kuwa na imani dhaifu kiasi kwamba Kristo asiiitikie. Tumaini lenye ujinga mkubwa kabisa, lenye kujijali, na la woga, laweza kuiunganisha nafsi na Yesu Kristo. Kutamani ni kupata; na ‘kila atakaye, na ayatwae maji ya uzima bure.’ Ukimjia Yeye tu, ingawa amekwisha kupita, atasimama. Ukija ukitumaini na hata hivyo ukiwa na shaka, ataisamehe shaka na kulijibu tumaini. Ukimjia, ukijua tu kwamba moyo wako umejaa uovu ambao hakuna awezaye kuuponya ila Yeye, na ukinyoosha mkono uliolemaa—au hata ncha ya kidole inayotetemeka—kuligusa vazi lake, uwe na hakika kwamba lolote laweza kutokea kabla hajalikataa ombi lako, au kabla hajaiondoa rehema yake kwako.

III. Sehemu ya mwisho ya muujiza huu inatufundisha kwamba Kristo huirekebisha na kuithibitisha imani isiyo kamilifu kwa tendo lile lile la kuiitikia.

Angalia jinsi utaratibu wa uponyaji na yale mafunzo yaliyofuata yalivyofanywa, katika hekima ya upendo wa Kristo, kulingana kabisa na makosa na dosari zote za imani ya yule mwombaji.

Alikuwa amefikiri kwamba nguvu ya kuponya haitegemei ujuzi na mapenzi ya Mponyaji. Kwa hiyo neno lake la kwanza kabisa linamwonyesha kwamba Yeye anajua habari ya ombi lake lisilotamkwa, na anafahamu kutoka kwake kwa ile nguvu inayoponya—‘Ni nani aliyenigusa?’ Kama ilivyosemwa zamani, ‘makutano walimsonga, lakini yule mwanamke alimgusa.’ Katikati ya misukosuko yote ya umati ule usio na adabu uliokanyaga kwa miguu isiyo na staha juu ya pindo la mavazi yake, na kupiga vikumbo ili kumwona Rabi huyu mpya, palikuwa na mguso mmoja usiofanana na mingine yote; na, ingawa ulikuwa tu mguso wa ncha ya kidole cha mwanamke maskini, aliyekondeana hata akabaki ngozi na mifupa kwa ugonjwa uliomdhoofisha miaka kumi na miwili, Yeye aliujua; na mapenzi yake na upendo wake viliituma ile ‘nguvu’ iliyoponya. Je, hatuwezi kwa haki kulitumia funzo hili kwetu wenyewe? Kristo ni, kama wengi wetu, nadhani, tunavyoamini, Bwana wa viumbe vyote, anayeendesha mambo ya ulimwengu wote; ngazi za kiti chake cha enzi na nyua za baraza lake zimesongwa na wategemezi ambao macho yao yanamngoja, na wanaolishwa kutoka katika hazina zake; na hata hivyo sauti yangu maskini yaweza kupenya katikati ya kelele ile ya kwaya ya maombi na sifa, na sikio lake litaisikia noti yake ya chini kabisa, na kuutenga mkondo mwembamba wa ombi langu kutoka katika bahari kuu ya dua inayovuma kuelekea kiti chake, na kunijibu mimi. Mkono wangu ulioinuliwa kati ya mamilioni ya viganja vitupu vinavyosihi vilivyoinuliwa kuelekea mbinguni utapokea katika vidole vyake vinavyoshika baraka ya pekee kwa ajili ya mahitaji yangu ya pekee.

Tena, alikuwa na ubinafsi katika imani yake, hakujali kuwa na uhusiano wowote wa karibu wa kibinafsi naye; na kwa hiyo alifundishwa kwamba Yeye yumo katika vipawa vyake vyote, na kwamba Yeye ni zaidi ya vipawa vyake vyote. Anamlazimisha aje miguuni pake ili apate kuujua moyo wake, na apate kuondoka na baraka isiyoibwa, bali aliyokirimiwa

‘Kwa upendo wa wazi, si kwa tiba ya siri,

Bwana wa mioyo alitaka kubariki.’

Na hivyo unawekwa msingi wa kifungo cha kibinafsi kati yake na Kristo, kitakachokuwa furaha ya maisha yake, na kuyafanya maisha hayo kuwa dhabihu ya shukrani kwake Yeye, Mponyaji.

Ndivyo ilivyo kwetu sote. Twaweza kumwendea, mwanzoni, bila wazo lolote isipokuwa la kujifikiria wenyewe. Lakini hatupaswi kuondoka na kipawa chake kikiwa kimefichwa mikononi mwetu. Tunajifunza kwamba ni ishara ya upendo kutoka kwake. Na hivyo tunapata katika jibu lake kwa imani tiba ya kweli na ya pekee kwa kujijali kote; na tukiwa tumesukumwa na rehema za Kristo, tunaongozwa kufanya lile ambalo vinginevyo lisingewezekana—kujitoa wenyewe kuwa ‘dhabihu iliyo hai’ kwake.

Tena, alikuwa amekwepa kujulikana hadharani. Haya yake ya kike, afya yake iliyodhoofika, aibu ya ugonjwa wake, vyote vilimfanya atamani kujificha yeye na hitaji lake mbele ya jicho lake, na kujificha yeye na hazina yake mbele ya watu. Angependa kujiondokea bila kuonekana, kama alivyotumaini kwamba amekuja. Lakini anavutwa nje mbele ya umati wote uliosongamana, na inambidi kusimulia yote. Jibu la imani yake linamfanya shujaa. Kwa dakika moja anabadilishwa kutoka woga hadi ujasiri; mgonjwa aliyetetemeka, aliyekuwa tayari kujificha katika pembe yoyote ili asionekane, alinyoosha mkono wake—dakika iliyofuata, akapiga magoti miguuni pake kwa roho ya mtu anayekiri imani yake. Hii ndiyo njia ya Kristo iliyojaa rehema kupita zote ya kutuponya woga wetu—si kwa makaripio, bali kwa kutupa, hata tukiwa wenye mioyo dhaifu, kipawa kile ambacho kutoka katika udhaifu hutufanya wenye nguvu. Angependa tumshuhudie mbele ya watu, na hilo kwa ajili yetu wenyewe, kwa kuwa imani isiyokiriwa, kama mmea gizani, huelekea kupauka na kudhoofika, wala haizai maua yenye kung’aa wala matunda matamu. Lakini, kabla hajatuamuru kulikiri jina lake, humimina mioyoni mwetu, kwa kujibu ombi letu la siri, afya ya uzima wake Mwenyewe, na ile hali ya heri ya kukijua kipawa kile kikuu kinachofanya ulimi wa bubu kuimba. Imani mwanzoni yaweza kuwa ya woga sana, lakini imani itapata ujasiri wa kumshuhudia bila kuona haya, kwa kipimo kile kile ambacho ni ya kweli, na inavyopokea kutoka kwa Kristo katika utimilifu wake.

Kisha—kwa neno la mwisho ili kuonyesha kwa uwazi zaidi kwamba alikuwa ameipokea baraka kutoka katika upendo wake, si kutoka katika nguvu yake ya kichawi, na kwa njia ya tumaini lake, si kwa njia ya mguso wake—‘Binti! imani yako’—si kidole chako—‘imekuponya; enenda zako kwa amani, uwe mzima’—Yesu anaithibitisha kwa sauti yake Mwenyewe yenye mamlaka ile baraka iliyopatikana kwa siri, na kumruhusu aende zake, labda asimwone tena, lakini akaishi katika amani salama, na katika nyumba yake duni akilinde kipawa alichokuwa amempa kwa imani yake isiyo kamilifu, na kuikamilisha—tunaweza kutumaini—imani ambayo Yeye alikuwa ameitia nuru na kuiimarisha kwa wingi wa kupita kiasi wa kipawa chake.

Ndugu wapendwa, mwanamke huyu maskini anatuwakilisha sisi sote. Kama yeye, tu wagonjwa wa ugonjwa mzito, tumetumia mali zetu kwa kujaribu matabibu wasio na faida, na ‘hatukupata nafuu yoyote, bali hali yetu ilizidi kuwa mbaya.’ Ee! je, si ajabu kwamba inakubidi kusihiwa kumwendea Mponyaji yule aliyemwendea yeye? Usiogope, ndugu yangu, kumweleza maumivu yako yote na kudhoofika kwako—Yeye anajua tayari. Usiogope kwamba mkono wako hautamfikia kwa sababu ya umati, au kwamba sauti yako itashindwa kufika sikioni mwake. Usiogope ujinga wako, usiogope tumaini lako linalositasita na mashaka yako mengi. Haya yote hayawezi kukutenga naye Yeye ambaye ‘Mwenyewe aliutwaa udhaifu wetu, akayachukua magonjwa yetu.’ Ogopa jambo moja tu—kwamba asije akapita kwenda kuwapelekea nafsi nyingine uzima na afya, kabla hujaamua kujisogeza hadi miguuni pake. Ogopa jambo moja tu—kwamba ukiwa unakawia, pindo la vazi lisije likapita mbali kupita uwezo wa mkono wako wa polepole kulifikia. Imani isiyo kamilifu yaweza kuileta nafsi wokovu: kusitasita kwaweza kuyaangamiza na kuyavunja maisha.