Kifo cha Nafsi

Hadithi ya Ibrahimu, Ishmaeli na Isaka ni mfano unaolieleza andiko hili. Kufukuzwa kwa Ishmaeli kunatangazwa waziwazi kabisa katika waraka huu huu kuwa ni mfano unaoonyesha uzoefu wa kiroho wa mwamini anapoifia sheria na dhambi kwa njia ya msalaba wa Yesu Kristo, na kuingia katika uzima wa ufufuo wa Bwana wake Aliyefufuka. Lakini kuna jambo zaidi ya uzoefu wa Ishmaeli na kuokolewa kwetu na nguvu ya dhambi ikaayo ndani. Katika hadithi ya mababu, jambo hilo lilifuatwa na kutolewa sadaka kwa Isaka juu ya Mlima Moria, na hakuna shaka kwamba jambo hili linaonyesha uzoefu wa kiroho ulio wa kina zaidi ambao moyo uliojitoa wakfu kikamilifu hauna budi kuuingia, wakati hata nafsi iliyotakaswa inapowekwa juu ya madhabahu kama Isaka juu ya mlima, nasi tunakuwa wafu tangu sasa, si kwa dhambi tu, bali kwa kile kilicho kibaya kuliko dhambi, yaani nafsi.

Yupo adui ambaye nguvu zake za siri

Mkristo anastahili kuziogopa;

Mjanja zaidi sana kuliko dhambi ya asili

Na kwa moyo apendwa zaidi.

Ni nguvu ya ubinafsi,

Ile nafsi ya kiburi na ukaidi;

Na kabla Bwana wangu hajaweza kuishi ndani yangu,

Nafsi yangu yenyewe sharti ife.

Hili ndilo fundisho la kutolewa sadaka kwa Isaka na la uzoefu wa Paulo. "Nimesulubiwa pamoja na Kristo," huko ndiko kifo cha dhambi; "lakini ni hai," huo ndio uzima mpya katika nguvu ya ufufuo Wake; "wala si mimi tena, bali Kristo yu hai ndani yangu," huko ndiko kutolewa sadaka kwa Isaka, kuokolewa kutoka kwa nafsi, na Kristo Mwenyewe kuwekwa mahali pa hata ile nafsi mpya; badala iliyo kamili kiasi kwamba hata imani ambayo kwayo uzima huu hudumishwa si tena tumaini letu linalojitegemeza lenyewe, bali ni ile "imani ya Mwana wa Mungu, ambaye alinipenda, akajitoa nafsi yake kwa ajili yangu, yaani, mahali pangu, na kama Mbadala wangu.

I. SURA ZA NAFSI.

Tunasoma katika kitabu cha Yoshua habari za wana watatu wa Anaki, waliounda Waanaki, jamii ya majitu waliokuwa wakiushika mji wa Hebroni kabla Kalebu hajauteka, nao walikuwa kitisho kwa Waisraeli. Kwa maana ya neno lenyewe, Anaki maana yake ni mwenye shingo ndefu, nalo linawakilisha kiburi, kujiamini, ukaidi, na kujitosheleza. Wa kwanza wa Waanaki aweza kuitwa,

1. Ukaidi wa nafsi, ile tabia ya kutaka kutawala, na hasa kujitawala wenyewe; roho isiyovumilia mapenzi mengine yoyote, na iliyo sheria yake yenyewe na mungu wake yenyewe. Kwa hiyo hatua ya kwanza katika maisha ya kujitoa wakfu ni kujisalimisha bila masharti. Jambo hili ni la lazima ili kuivunja nguvu ya nafsi katika kitovu chake, na kuusimamisha milele ukuu kamili wa mapenzi ya Mungu katika moyo na maisha ya Mkristo. Hatuwezi kukaa katika utakatifu, wala hatuwezi kutumiwa kikamilifu na Mungu, mpaka ukaidi wa nafsi utakaposulubiwa kabisa kiasi kwamba hatuwezi hata kufikiri kwa kitambo kutenda kinyume cha mapenzi Yake au bila amri Zake. Huu ndio utii, na utii ndio sheria ya maisha ya Kikristo, nao lazima uwe kamili, usiohoji, na usio na kando yoyote iwezekanayo. "Ninyi mmekuwa rafiki zangu, mkitenda yote niwaamuruyo."

   Ni kweli kwamba katika maisha ya imani Mungu hutudai tutumie daima nia yenye nguvu sana, na hakuna shaka kwamba imani yenyewe kwa sehemu kubwa ni kutumia nia iliyotakaswa na kuimarishwa; lakini ili hilo liwezekane ni lazima mapenzi yetu yakanwe kabisa na mapenzi ya Mungu yakubaliwe daima badala yake, na ndipo tunaweza kuweka ndani yake nguvu zote na uwezo wote wa nafsi zetu, na kulitaka jambo kama vile Mungu anavyolitaka, na kwa sababu Yeye analitaka. Kwa ufupi, ni mapenzi yaliyobadilishwa; udhalimu wa kidikteta wa Anaki umebadilishwa kwa ukuu wa Mungu ulio wa hekima, wenye fadhili, na hata hivyo kamili zaidi.

2. Kujiamini ndiye anayefuata katika jamii ya Anaki. Ni roho inayochota nguvu zake kutoka kwa nafsi peke yake na kuudharau mkono wa Mungu na msaada wa neema Yake. Katika sura yake iliyo laini zaidi, ni roho inayotumainia neema au fadhila zake za kiroho, labda maadili yake, ujasiri wake, imani yake, usafi wake, uthabiti wake, furaha yake, na hisia zake za kupita za tumaini, shauku, au juhudi. Ni lazima vilevile tuifie hali yetu ya kujitosheleza kama tunavyoufia ukaidi wetu. Tusipofanya hivyo tutaanguka na kushindwa mara nyingi mpaka tujifunze, pamoja na mtenda kazi aliyeshinda na kufanikiwa kuliko wote aliyepata kufuata nyayo za Bwana wake, kwamba "hatutoshi wenyewe kufikiri neno lo lote kana kwamba latoka kwetu wenyewe, bali utoshelevu wetu watoka kwa Mungu." Moyo uliotakaswa si mtambo wa nguvu unaojiendesha wenyewe, bali ni mkusanyiko tu wa magurudumu na kapi zinazoutegemea kabisa ule mtambo mkuu ulio katikati, ambao nguvu yake ni ya lazima daima ili kuyazungusha. Ni nafasi tu ya kumpokea Mungu; chombo tu cha kujazwa wema Wake, kinachoshikwa na kutumiwa na mkono Wake; ni uwezekano tu ambao Yeye, kwa uzima Wake ukaao ndani, ndiye daima nguvu yake ya kuendesha na msukumo wake. Neno "kuweka wakfu" kwa Kiebrania maana yake ni "kujaza mkono," nalo linadokeza kwa uzuri wazo la mkono mtupu ambao Mungu Mwenyewe hana budi kuujaza daima.
3. Kujitukuza ndiye wa mwisho na asiyemcha Mungu kuliko wote kati ya makabila haya ya Kikanaani. Yeye hukitwaa kiti cha enzi cha Yehova Mwenyewe na kudai utukufu unaomstahili Yeye peke yake. Wakati mwingine ni tamaa ya kusifiwa na wanadamu. Wakati mwingine ni ya hila zaidi, kiburi kilichojaa kiburi hata hakitajishusha kujali kukubaliwa na wengine, na furaha yake kuu ni katika kujitambua kwake mwenyewe na ubora wake, uwezo wake au wema wake. Wanafalsafa wakati mwingine wameweka tofauti hii nzuri, kwamba majivuno ni kasoro ndogo kuliko kiburi. Majivuno hutafuta tu sifa za wengine, lakini kiburi hudharau maoni ya wengine na kutulia katika kujiona kwake kwa kuridhika juu ya ubora wake mwenyewe. Sura yake yoyote iwayo, shina na kanuni ni moja. Ni nafsi isiyomcha Mungu, iliyoketi juu ya kiti cha enzi cha Mungu, na kudai heshima na utukufu ulio wake Yeye peke yake.

   Sura hizi tatu za nafsi zimeonyeshwa kwa mifano mitatu mizito sana katika neno la Mungu. Sauli, mfalme wa kwanza wa Israeli, ni ukumbusho wa kutisha wa hatari ya ukaidi wa nafsi. Kushuka kwake kulianza kwa tendo moja la kutotii, kutotii kulikoonekana kuhusu jambo dogo tu la undani, lakini kwa kweli kulikuwa tendo la ukaidi wa nafsi, yaani kuweka uchaguzi wake mwenyewe mahali pa amri ya wazi ya Mungu. Nabii Samweli anaieleza dhambi yake kwa maneno haya yenye maana nzito sana, "Kutii ni bora kuliko dhabihu, na kusikia kuliko mafuta ya kondoo waume. Kwa maana kuasi ni kama dhambi ya uchawi (au kuabudu mashetani), na ukaidi ni kama uovu na kuabudu sanamu. Kwa kuwa umelikataa neno la Bwana, yeye naye amekukataa wewe usiwe mfalme." Ni dhahiri kutokana na maneno haya kwamba kiini hasa cha dhambi ya Sauli kilikuwa katika hali hii ya ukaidi na ushupavu iliyothubutu kuweka mawazo yake na mapendeleo yake mwenyewe mahali pa neno la Yehova. Tangu wakati huo utii wake ulikuwa na mipaka kwa lazima, na kwa hiyo haukuwa na thamani, naye Mungu akamtuma nabii Wake kumchagua mfalme mwingine, ambaye, ingawa alijaa kasoro za kibinadamu, alikuwa na jambo hili moja ambalo Mungu angeweza kulitegemea kikamilifu, yaani, kusudi la kumtii Mungu alipoyaelewa kikamilifu mapenzi Yake. Kwa hiyo Mungu anamwita Daudi "mtu anayeupendeza moyo wangu, atakayeyatenda mapenzi yangu yote." Daudi alifanya makosa mengi na akatenda dhambi nyingi za giza na za kutisha, lakini zilitendeka alipokuwa chini ya jaribu kali na alipopofushwa na tamaa na haraka, lakini kamwe si kwa kusudi la kumwasi Mungu, wala, wakati ule, kwa kujua kwamba alikuwa anakosa. Hadithi ya huzuni, huzuni kuu, ya kushuka kwa Sauli na maangamizi yake ya mwisho yenye msiba inapaswa kutosha kutufanya tutetemeke kwa hatari iliyo mbele ya nafsi yenye ukaidi, na kutuongoza kulia, "Si mapenzi yangu, bali yako yatendeke."

   Tuna mfano ulio wazi vilevile wa hatari ya kujiamini kwa Simoni Petro. Akiwa na nguvu katika shauku yake ya muda, na bila kujua udhaifu halisi wa moyo wake mwenyewe, alimaanisha kwa unyofu kile alichosema, alipopaza sauti, "Hata wote wakikukana, mimi sitakukana kamwe." Lakini ole! yale makano ya aibu, yale macho ya Yesu yaliyomkemea, yale machozi machungu ya toba na zile siku za huzuni za kusulubiwa zilizofuata, ilibidi vimfundishe somo la kuwa kwake si kitu, na umuhimu wa kutembea tangu hapo kwa kichwa kilichoinamishwa katika nguvu za Bwana peke yake.

   Wala hatukuachwa bila somo la mfano lililo wazi na lenye kugusa vivyo hivyo la sura ya mwisho ya ukaidi wa nafsi-kiburi kinachojisifu kwa mafanikio yake au ubora wake. "Je! Huu si Babeli mkuu, niliyoujenga?" analia Nebukadneza, katika saa ya ushindi wake, anapoutazama mji ule wa fahari, uliokuwa kweli kielelezo cha utukufu wa kibinadamu, na kuitazama katika mawazo yake ile dola kuu zaidi ambayo mji huo ulikuwa makao yake makuu, dola iliyoenea kwa kweli ulimwengu wote. Kama binadamu yeyote angeweza kuwa na sababu ya kujisifu kwa fahari ya kidunia, Nebukadneza alikuwa nayo, kwa maana Mungu Mwenyewe alikuwa amemlinganisha yeye na ufalme wake na kichwa cha dhahabu chenye utukufu, na alikuwa ameonyesha nguvu zake kwa mfano wa simba mwenye mabawa, akiunganisha utukufu na ukuu wa tai na wa simba katika sura moja ya fahari. Lakini mara tu lile neno la majivuno lilipofika masikioni mwa Mungu, jibu likashuka kutoka mbinguni kama kengele ya hukumu, "Ufalme umeondoka kwako. Nawe utafukuzwa mbali na wanadamu, na makao yako yatakuwa pamoja na wanyama wa kondeni, hata utakapojua ya kuwa Aliye juu ndiye anayetawala katika ufalme wa wanadamu, naye humpa amtakaye." Huku ndiko kujisifu kwa moyo wa kimwili, lakini hata mfuasi wa Mungu aweza kuchanganya kujitafutia kwake na heshima yake mwenyewe na kazi yake kwa ajili ya Mungu, na hivyo kupunguza manufaa yake na kupoteza thawabu yake mwenyewe.

   Hakuna picha ya kusikitisha zaidi katika mfululizo mrefu wa matukio ya Biblia kuliko yule nabii mwenye huzuni ya kupindukia na mwenye kunung'unika, ameketi nje ya malango ya Ninawi chini ya mtango uliokauka, uso wake umebabuka na kuvimba kwa jua kali na macho yake mekundu kwa kulia bure; akimwomba Mungu afe, kwa sababu huduma yake ilikuwa imeaibishwa; na kuonyesha tamasha la huzuni na uchungu wa kuchekesha wakati kila upande wake mamilioni walikuwa wakishangilia na kumsifu Mungu kwa ajili ya rehema iliyokuwa imewaokoa hivi punde kutoka kwa maafa ya kutisha. Maskini Yona! Mungu alikuwa amempa huduma yenye heshima kuliko zote zilizopata kutolewa kwa binadamu. Akiwa mmisionari wa kwanza wa nchi za kigeni, alikuwa ametumwa kuhubiri kwa dola yenye nguvu kuliko zote juu ya uso wa dunia na mji mkuu wa kifalme wa ulimwengu, Ninawi wenye kiburi! Mahubiri yake yalikuwa yamefanikiwa kama ambavyo hakuna binadamu aliyewahi kufanikiwa. Mji wote ulikuwa umelala kifudifudi mbele ya kiti cha rehema katika toba na maombi kwa sababu ya maneno yake, na moyo wa taifa, angalau kwa kitambo, ulikuwa umemgeukia Mungu. Na bado kazi yake yote ilikuwa imejaa nafsi yake kiasi hicho, na alikuwa amezama kabisa katika sifa yake, jina lake na heshima yake mwenyewe, hata Mungu alipovisikiliza vilio vya toba vya Waninawi na kuibatilisha hukumu ambayo Yona mwenyewe alikuwa ameitamka, na kuufanya unabii wake kuwa bure, hivi kwamba badala ya neno lake kutimia huenda yeye mwenyewe baadaye angedhihakiwa kama mshupavu wa dini na mtishaji asiye na msingi, maskini Yona akachukizwa na kukasirika, na kama mtoto aliyedekezwa akatoka nje akajitupa kifudifudi chini akamwomba Mungu amwue, kwa sababu tu Yeye kwa rehema Yake alikuwa ameliharibu jina lake kama nabii wa kweli. Hakuweza kuona, kama Mungu alivyoona, hofu na uchungu usioneneka uliokuwa umeepushwa. Hakuweza kuona furaha ya moyo wa Mungu katika kutenda rehema na katika kusikia vilio vya toba vya watu. Hakuweza kuona ile kanuni kuu ya neema iliyo chini ya maonyo ya Mungu. Hakuweza kuona ile huruma ya moyo mkuu, iliyowaonea huruma wale watoto wachanga elfu mia moja na ishirini wa mji ule mkuu, au wanyama wasioweza kusema, ambao wangelia kwa uchungu katika maumivu ya kufa kwao, kama Ninawi ungeanguka.

   Alichoweza kuona ni jina la Yona kama nabii wa kweli tu, au kile ambacho watu wangesema watakapogundua kwamba neno lake halikutimia; na kwa yule funza mmoja mdogo akitafuna shinani, amani yake na furaha yake, kama mtango wake mwenyewe, vikanyauka, naye Mungu ilimbidi amweke kama aina ya kielelezo kilichokaushwa cha ubinafsi, ili kuonyesha unyonge na taabu ya maisha ya nafsi yanayochanganya utukufu wake yenyewe na kazi takatifu ya Mungu mwenye utukufu, maisha ambayo, tangu siku za Yona, yamemfanya Mungu ashindwe kuwatumia watu wengi wenye vipawa, na yameliharibu kanisa la Kristo na kuifanya bure huduma ya maelfu, kwa sababu Mungu hangeweza kuwatumia bila kuwapa wanadamu utukufu ambao Yeye hatampa mwingine kamwe. Mungu alikuwa amejaribu kumwua Yona kabla hajamtuma Ninawi, kwa maana alijua sumu iliyofichika moyoni mwake, na kwa hiyo alimzamisha kwa siku tatu mchana na usiku baharini na kumzika ndani ya tumbo la nyangumi; lakini Yona alitoka humo, kama watu wengine wengi wanavyotoka katika uzoefu wa utakaso wakiwa na nafsi kubwa, inayotawala hata katika roho iliyosafishwa dhambi. Ee, na tuinue ombi litokalo moyoni,

Ee, niokolewe na nafsi yangu, Bwana mpendwa,

Ee, nipotee ndani Yako!

Ee, laiti isiwe tena!

Bali Kristo aishiye ndani yangu!

II. MATOKEO YA NAFSI.

1. Humvunjia Mungu heshima na kumsimika mshindani juu ya kiti Chake cha enzi. Ibilisi hakuwa mwongo kabisa aliposema kwa wazazi wetu wa kwanza, "Mtakuwa kama Mungu." Hivyo ndivyo hasa mwanadamu aliyeanguka hujaribu kuwa, mungu kwa nafsi yake mwenyewe. Hiki ndicho kiini cha dhambi ya ubinafsi, kwamba humweka mwanadamu mahali pa Mungu kwa kumfanya kuwa sheria na lengo kwa nafsi yake mwenyewe. Kila mara mtu yeyote anapotenda, ama kwa sababu ni mapenzi yake mwenyewe ya kibinafsi, au kwa faida yake mwenyewe, kama lengo tu, anadai kuwa mungu wake mwenyewe na kuivunja moja kwa moja amri ya kwanza, "Usiwe na miungu mingine ila mimi." Zaidi ya hayo, katika kujitwalia mahali pa Mungu, anafanya hivyo kwa roho iliyo kinyume kabisa cha roho ya Mungu, kwa maana Mungu ni upendo, na upendo ni kinyume kabisa cha ubinafsi. Hivyo anamwiga Mungu kwa dhihaka na, wakati huo huo, anathibitisha kutostahili kwake kabisa kukalia kiti Chake cha enzi kwa kutofanana Naye.
2. Huongoza kwenye kila dhambi nyingine na kurudisha nguvu yote ya asili ya kimwili. Kwa maana wakati nafsi peke yake inapojaribu kuulinda moyo, huona kwamba dhambi na Shetani wana nguvu mno. Ukamilifu wa kujitengenezea hauwezekani kwa mtu yeyote. Lazima kuwe na zaidi ya "mimi" kabla ushindi haujapatikana. Katika sura ya saba ya Warumi mtume anatuambia kile ambacho "mimi mwenyewe" ninaweza kufanya, nacho ni kupigana bila mafanikio. Katika sura ya nane ni kile ambacho "Kristo ndani yangu" anaweza kufanya, nacho ni ushindi na upendo wa milele. Mwanamume au mwanamke anayefika tu hadi kupokea usafi wa Adamu, kama jambo kama hilo limo katika Injili hata kidogo, hivi karibuni atakuwa na sura inayofuata ya historia ya Adamu, nayo ni jaribu na anguko. Lakini mtu ampokeaye Kristo akae ndani yake na kuulinda moyo kwa uweza Wake mkuu, atainuka "kufikia kipimo cha kimo cha utimilifu wa Kristo."
3. Maisha ya nafsi huturudisha chini ya utawala wa Shetani. Anguko la Shetani mwenyewe huenda lilianza katika sura fulani ya kujipenda. Akiwa ameumbwa ili amtegemee Mungu kila dakika, huenda alijitegemea; na kwa kuutafakari ukamilifu wake mwenyewe, na kudhani kwamba ulikuwa kitu chake mwenyewe, akatengwa na Mungu, na kisha bila kuepukika akaanguka katika uasi dhidi Yake na ushindani wa milele, kutotii na yote yawezayo kuwa kinyume cha yaliyo ya Mungu na matakatifu. Na hivyo hata sasa, nafsi yoyote inayojifanya kuwa msingi wake yenyewe au inayoshughulika na fadhila zake yenyewe, na kujaribu kujitegemea mbali na Yesu, ama kama chanzo cha nguvu zake au kama lengo kuu la kuwako kwake, itaanguka chini ya nguvu ya Shetani na kushiriki kushuka kwake kwa kutisha. Tunaweza kupata wapi mfano wa kusikitisha zaidi wa mwisho wa nafsi kuliko katika hadithi ya Sauli? Alianza na Sauli akaishia na Shetani. Sura ya kwanza ni ukaidi wa nafsi, ya mwisho ni ule usiku wa kutisha huko Endori na ile siku ya damu ya kifo na maangamizi juu ya Mlima Gilboa.
4. Huiua roho ya upendo na upatano. Ni kinyume cha upendo na chanzo cha ugomvi, ushupavu, shaka, udhehebu, husuda, wivu na jamii nzima ya dhambi na malalamiko ya kijamii yanayoyatesa maisha ya Kikristo na kanisa la Mungu. Ndiyo mama wa magomvi na mafarakano ya kimadhehebu ya kanisa tangu mwanzo kabisa. Mahali inapotawala hakuwezi kuwa na umoja wa kweli, wala ushirikiano wenye furaha. Kamwe huwezi kuwa na kanisa lenye upatano au familia yenye furaha mahali ambapo nafsi inatawala katika mioyo ya watu. Siri hasa ya ushirikiano wa Kikristo na maisha ya kanisa yenye furaha ni "mkichukuliana katika upendo," mkijitahidi kuuhifadhi umoja wa Roho katika kifungo cha amani, "kwa heshima mkiwatanguliza wenzenu."
5. Huiharibu kazi yetu kwa ajili ya Mungu. Ukaidi wa nafsi utajaribu kulazimisha magari ya uweza na neema ya Mungu kuingia kwenye reli zetu wenyewe za pembeni, na jambo hilo Mungu hataliruhusu kamwe. Kujiamini kutatafuta kuujenga ufalme wa Kristo kwa njia za kibinadamu na vyombo visivyotakaswa, na kuthubutu kwenda mahali ambapo Mungu hakutuma na kufanya kile ambacho Mungu hajatuwezesha kwa Roho Wake Mtakatifu kukifanya. Matokeo yake ni kazi ghafi tu, iliyotiwa unajisi na udunia na dhambi, isiyodumu na isiyozaa matunda, kama ilivyo sehemu kubwa ya kazi ya Kikristo ya leo, katika makanisa yote ya Kristo. Na zaidi ya yote, roho ya kujitukuza itajaribu kutumia mimbari, roshani ya kinanda, vitabu vya michango, gazeti la kidini, mpango wa hisani, hata kazi yenyewe ya kuzivuta roho kwa Kristo, kama mfereji wa kukuza tabia fulani inayong'aa, au kumtukuza tajiri fulani mwanamume au mwanamke, au kulisha hali ya kujitosheleza kiroho ya mtenda kazi fulani aliyefanikiwa; na Mungu huchukizwa na roho hiyo ya ibada ya sanamu, na Roho Wake Mtakatifu hugeuka akiwa amehuzunishwa kwa ajili ya heshima ya Yesu. Mpaka tuwe tumejitoa kwa Bwana wetu kiasi kwamba Yeye, na Yeye peke yake, atukuzwe katika kazi yetu, Bwana hawezi kutuamini kwa huduma nyingi kwa ajili Yake, la sivyo itakuwa tu kinara cha hekalu ambacho ibilisi atatutupa chini kutoka kwacho.
6. Nafsi hutufanya tusiwe na furaha. Ni shina la uchungu katika kila moyo inapotawala. Siri ya furaha imefichwa kifuani mwa upendo, na mikono ya nafsi ni mifupi mno kuweza kuifikia kamwe. Hatutajua kamwe utamu wa baraka ya kimungu mpaka tukae ndani ya Mungu na Mungu ndani yetu, na kujifunza kupata furaha yetu katika kupotea ndani Yake na kuishi kwa ajili ya utukufu Wake na kwa ajili ya watu Wake. Ulimwengu wote hauwezi kuujaza moyo huu wenye njaa. Hazina zetu zote za kiroho huoza tu tukizilimbikiza kwa ajili yetu wenyewe. Maji yanayotiririka tu ndiyo maji yaliyo hai. Na ni pale tu yanapomiminwa katika vyombo vingine vitupu ndipo yanapogeuka kuwa divai. Mtu mkaidi daima ni mtu mwenye taabu. Hupata njia yake mwenyewe wala haifurahii, na baada ya kuipata hutamani kwamba asingalipata kamwe, kwa maana kwa kawaida humwongoza hadi kwenye genge. Mtu anayejitosheleza hawezi kamwe kuzijua chemchemi zilizo nje ya moyo wake mdogo, na mtu anayejitukuza, kama Herode maskini, huliwa na funza wa uozo na majuto ambao Mungu huilisha daima nafsi isiyomcha Mungu inayothubutu kudai heshima zinazomstahili Yeye peke yake.
7. Kujipenda daima huongoza kwenye anguko. Hekima inayojisifu lazima ithibitishwe kuwa upumbavu. Mkono wenye kiburi lazima ulazwe mavumbini, kama ule wa Farao. Majivuno ya kujitosheleza, kama yale ya Petro, lazima yajibiwe kwa kushindwa kwake mwenyewe. Njia ya kutotii inayokataa mapenzi ya Mungu yenye hekima na matakatifu lazima ithibitishwe kuwa njia ya uongo. Kila sanamu lazima iondolewe, kila kitu kilichoinuka kishushwe chini, na mwenye mwili asijisifu mbele Zake. Ee, wapendwa, kama mnaendelea katika mapenzi yenu wenyewe, kwa nguvu zenu wenyewe, kwa ajili ya kujifurahisha na utukufu wenu wenyewe, jihadharini! Miiba imetanda njiani mwenu, nyoka wanavizia chini ya miguu yenu; mashimo yaliyo wazi, magenge ya hatari, dhoruba kali, giza la usiku wa manane, huzuni nyingi, machozi mengi, maanguko mengi, vinawangoja. "Yeye autumainiye moyo wake mwenyewe ni mpumbavu." "Iko njia ionekayo kuwa sawa machoni pa mtu, lakini mwisho wake ni njia za mauti."

   Ee, na tumwombe Mungu wetu mwaminifu atuokoe na dhalimu huyu anayemvunjia Mungu heshima, anayetuongoza utumwani kwa Shetani, anayeukausha upendo, anayeiharibu kazi ya Mungu, anayeitia sumu furaha yetu yote; na kututumbukiza katika kushindwa na maangamizi; na hivyo atuonyeshe kwamba sisi si kitu, hata tufurahi kumwacha Kristo aishi ndani yetu, "yote katika yote" kwetu.

III. DAWA YA NAFSI.

1. Mara nyingi Mungu hulazimika kuiacha nafsi ifuate njia yake mpaka itutibu kabisa kwa kutuonyesha taabu na kushindwa inakoleta. Hili ndilo jema pekee lililomo katika kujitahidi kwetu wenyewe, kwamba hutuonyesha ubatili wa jitihada hiyo na kutuandaa kujisalimisha kwa Mungu upesi zaidi. Na hivyo wakati mwingine hata kutotii kwetu hugeuzwa na Mungu kuwa jema ili kutufanya tuogope kurudia jaribio hilo au kuthubutu tena kupiga hatua moja kupita mapenzi ya Baba yetu. Lakini na tujihadhari tusije tukajaribu jaribio hilo sisi wenyewe, kwa maana daima iko hatua moja iliyo mbali mno kiasi cha kutoweza kurudi kamwe.
2. Mungu ameweka kutuzunguka vizuizi vilivyobarikiwa vya mioyo na maisha ya wengine kama breki juu ya ubinafsi wetu, na kama viungo vinavyokaribia kutulazimisha kufika nje ya nafsi zetu na kufanya kazi pamoja na wengine na kuishi kwa ajili yao. Hakumfanya mtu yeyote kujitegemea mbali na ndugu zake. "Tumeungwa vema pamoja" na hivyo tunakua hata tukawa hekalu takatifu katika Bwana. Tumeunganishwa, mmoja kwa mfupa Wake, na, kwa msaada wa kila kiungo, mwili hupewa riziki na kukua hata kufikia utimilifu wa kimo Chake. Kanisa la Kristo si utawala wa mtu mmoja ambapo mtu mmoja aweza kuwa dikteta au hakimu, bali ni ushirika ambamo Mmoja tu ndiye Bwana. Kazi yoyote inayogeuka kuwa udhalimu wa mtu mmoja hunyauka. Ni kweli kwamba Mungu ana ngazi mbalimbali za watenda kazi, lakini wote wanapatana na wameunganishwa katika upendo wa mbinguni. Mtu asiyeweza kufanya kazi pamoja na ndugu zake kwa kufarijiana na kupatana bado ana jambo la kujifunza katika maisha yake mwenyewe ya Kikristo. Ni kweli, Mungu hatutaki tufanye kazi pamoja na watu wasiotakaswa; lakini wapo wengi waliotakaswa, Mungu ashukuriwe, leo, ambapo moyo wowote wenye bidii unaweza kupata ushirika wa huduma unaoupendeza; na ingawa atamfundisha yeyote kati yetu akiwa peke yake, na anataka tusiwe wategemezi wa ndugu zetu kwa maana ya kuwategemea wao badala ya Mungu, hata hivyo anataka kwa hakika tuweze kushirikiana nao kwa ajili ya Mungu, tukinyenyekeana katika kumcha Mungu, mmoja akipanda na mwingine akivuna, na wote wawili wakifurahi pamoja, "mkichukuliana mizigo, na hivyo mkiitimiza sheria ya Kristo," "wajoli wa kweli." Na hivyo kwa maneno na mifano isiyohesabika ametufundisha kweli iliyobarikiwa ya ushirikiano wa Kikristo katika roho ya kujikana nafsi na kuaminiana na kupendana. Na tuyapokee masomo na misaada hii iliyobarikiwa, na tumwache aiue ndani yetu ile "mimi" inayojikweza hata tuweze kuwa wajoli wa kweli, na kama watu wa Daudi, tuweze "kupanga safu" katika jeshi kuu la Mungu.
3. Upendo wa Yesu ndio dawa iliyoamriwa na Mungu kwa ajili ya kifo cha nafsi. Paulo analieleza kwa uzuri, "Twahukumu hivi, ya kwamba ikiwa mmoja alikufa kwa ajili ya wote, basi wote walikufa. Na ya kwamba alikufa kwa ajili ya wote, ili walio hai wasiwe hai tena kwa nafsi zao, bali kwa yeye aliyekufa kwa ajili yao, akafufuka." Wengi wetu tumewahi kumwona wakati fulani msichana kijana, mrembo, aliyedekezwa, aliyezoea anasa na mwenye ubinafsi, akikua akiwa amezungukwa na mali, mapenzi, kupendezwa na kusifiwa kupita kiasi, hata akaharibika kabisa, akawa kitovu cha mzunguko aliomoishi, nafsi yake yote ikiwa imepotoshwa na ubinafsi wake. Lakini tumemwona msichana yule yule miaka mingi baadaye, na tusingalimtambua kama tusingalifuatilia hatua za katikati. Sasa alikuwa mke na mama anayejikana nafsi na mwenye upendo, nafsi yake yote ikiwa imejitoa kwa furaha ya mume yule ambaye alikuwa ameyafuata maisha yake katikati ya umaskini, kutojulikana na kutengwa na rafiki zake wote wa zamani; akishiriki ufukara wake, akijitaabisha kwa ajili ya raha yake, na kuwalea kama mama mwaminifu na mwenye upendo, wale watoto wadogo waliokuja mikononi mwake, kwa upendo usiochoka kamwe, usioona kazi yoyote kuwa ngumu mno, wala kazi yoyote kuwa duni mno. Ni nini kilicholeta tofauti hii yote? Ni nini kilichoiondoa sanamu ile, nafsi, kutoka kwenye kiti chake cha enzi? Hakuna kitu ila upendo. Mwanamume yule ameuteka moyo wake. Ameingia na kuchukua mahali ambapo nafsi ilikuwa imepakalia; imetupwa nje na yeye anatawala. Hiyo ndiyo hadithi rahisi ya kifo cha nafsi katika maisha ya Kikristo. Ni upendo wa Yesu ulioitenga nje, na kamwe hatutaacha kuishi kwa ajili ya nafsi zetu mpaka tuvutwe na mapenzi Yake, na kutekwa kabisa na upendo Wake. Ndipo, kama msichana yule, tutamfuata popote. Tutajitaabisha na kuteseka pamoja Naye. Tutaridhika bila vitu vingi ambavyo hapo kwanza tulidhani lazima tuwe navyo, kwa sababu tabasamu Lake ndilo mwanga wetu wa jua, uwepo Wake ndio furaha yetu, upendo Wake, uliomiminwa mioyoni mwetu, ndio mbingu yetu, wala hatuwezi kusema au kufikiri juu ya kujinyima au kuteseka, kwa kuwa moyo wetu umeridhika Naye kabisa.

   Mpendwa, kama unataka kuifia nafsi ni lazima umpende Yesu kwa moyo wote na umwache awe kwako uhalisi binafsi wa Wimbo mtamu wa Sulemani ambamo moyo wote huingia katika majira ya kiangazi ya nchi ya Beula na "Hefsiba" ya furaha.

4. Lakini si upendo wa Kristo tu tunaouhitaji; ni Kristo Mwenyewe aliye hai. Watu wengi huguswa kidogo na upendo wa Kristo, lakini kwao Yeye ni Kristo aliye mbali huko juu mbinguni. Mtume anazungumza juu ya jambo lenye nguvu zaidi sana. Ni Kristo Mwenyewe anayeishi ndani na aliye mkuu kiasi cha kuisukuma nje na kuizuia nje ile "mimi" ndogo. Hakuna mwingine awezaye kweli kuuinua na kuulinda moyo juu ya nguvu ya nafsi ila Yesu, Bwana Mwenye Nguvu, aliye na nguvu kuliko yule mwenye nguvu aliyejifunga silaha, amnyang'anyaye silaha zake zote alizokuwa akizitegemea na kuteka mali zake zote, kisha huutwaa milele moyo ule uliompa mali zake. Kristo aliyebarikiwa! Yeye aweza si kwa ajili ya dhambi, huzuni na ugonjwa tu, lakini aweza kwa ajili yako na yangu-aweza kuwa uzima wetu hasa kiasi kwamba kila dakika tutatambua kwamba Yeye ndani yetu anatujaza Nafsi Yake na kuishinda nafsi iliyotawala hapo kwanza. Kadiri unavyojaribu kupigana na wazo la nafsi, ndivyo linavyozidi kukung'ang'ania. Mara unapogeuka mbali nalo na kumtazama Yeye, Yeye hujaza ufahamu wote na kutawanya kila kitu kwa uwepo Wake Mwenyewe. Na tukae ndani Yake, nasi tutaona kwamba hakuna jingine la kufanya.
5. Ni karibu jambo lile lile, lakini ni njia nyingine ya kulisema, kwamba ubatizo na kukaa ndani yetu kwa Roho Mtakatifu kutatuokoa na kutulinda na nguvu ya nafsi. Wingu la utukufu lilipoingia katika hema hapakuwa na nafasi ya Musa kubaki; na tunapojazwa na uwepo wa mbinguni wa Roho aliyebarikiwa tunapotea ndani ya Mungu na nafsi hujificha, na kama Ayubu twaweza kusema, "Sasa jicho langu linakuona; kwa hiyo najichukia nafsi yangu, na kutubu katika mavumbi na majivu."

Wapendwa, mahekalu haya yalijengwa kwa ajili Yake. Na ayajaze kikamilifu hata, kama lile hekalu la mashariki la kioo katika hadithi ya kale, hekalu lisionekane, bali mwanga wa jua wenye utukufu tu, ambao si kwamba huangaza ndani yake tu, bali hupenya ndani yake, na kuta zake zinazopitisha nuru zote hazionekani.

Si wazo jipya, lakini ni wazo linalofaa, kwamba vitu vyote ambavyo Mungu amevitumia vimetolewa sadaka kwanza. Ni Mwokozi aliyetolewa sadaka, Yeye aliyejiondolea utukufu Wake, na kujifanya kuwa si kitu, ambaye Mungu amemwadhimisha mno, na kumkirimia jina lipitalo kila jina, "ili kwa jina la Yesu kila goti lipigwe, la vitu vya mbinguni, na vya duniani, na vya chini ya nchi." Alikuwa Isaka aliyetolewa sadaka ambaye Mungu alimfanya kuwa uzao wa ahadi na mzazi wa makabila ya Israeli. Na ilikuwa juu ya Mlima Moria ule ule ambapo Isaka alitolewa sadaka, ndipo Mungu baadaye alipojenga hekalu Lake tukufu. Na hivyo ni pale tu Isaka wetu anapokuwa juu ya madhabahu na nafsi yetu yote imepotea ndani ya Mungu, ndipo Yeye anaweza kuiweka misingi mirefu na kuzijenga kuta za milele za hekalu lile lililo hai ambalo Yeye ndiye utukufu wake mkuu na wa milele.

Leo natazama nyuma kwa shukrani isiyoneneka kwa ule usiku wa upweke na huzuni, wakati, nikiwa nimekosea katika mambo mengi, na mwenye upungufu katika yote, moyo wangu ulipojitoa wakfu kikamilifu kwa mara ya kwanza, na bila kujua kama ingekuwa kifo kwa maana halisi kabisa kabla ya nuru ya asubuhi, hata hivyo kwa kujisalimisha bila kujibakiza niliweza kwa mara ya kwanza kusema,

"Yesu, msalaba wangu nimeutwaa,

Kuacha yote na kukufuata;

Maskini, nimedharauliwa, nimeachwa,

Tangu sasa Wewe utakuwa Yote kwangu."

Pengine moyo wangu haujawahi kujua msisimko wa furaha kama ule, wakati asubuhi ya Sabato iliyofuata nilipoutangaza wimbo ule na kuuimba kwa moyo wangu wote. Na kama Mungu amependezwa kuyafanya maisha yangu kwa kiasi chochote kuwa hekalu dogo la kukaa Kwake na kwa ajili ya utukufu Wake, na kama atapendezwa wakati wowote kunitumia kwa kiasi kamili zaidi, imekuwa ni kwa sababu ya saa ile, na bado itakuwa hivyo kwa kadiri ile saa inavyofanywa kuwa sauti kuu ya maisha yaliyowekwa wakfu, yaliyosulubiwa na kujitoa kwa Kristo.

Ee, wapendwa, njooni mmwache awafundishe kiwango cha juu kabisa cha furaha, furaha ambayo imejifunza kusema si tu, "Mpendwa wangu ni wangu," bali hata bora zaidi, "Mimi ni wa Mpendwa wangu;" nasi tutaona, kama mmoja wa wamisionari wetu wapendwa huko Uchina alivyokuwa akisema, "Yuko tayari kuingia moyoni mwa kila mmoja wetu na kutupenda hata tufe."