Kamba Inahitajika

Kwenye pwani ya Ghuba ya Meksiko, mji mkubwa ulikuwa umejengwa karibu mno, kwa hatari, na Highwater Mar. Siku moja, wimbi la bahari la ajabu lilipita juu yake, likazamisha watu 10,000 kwa mara moja. Jumuiya ya wanawake vijana waliojitoa kwa moyo wote, walioishi pembezoni mwa mji, walisikia mayowe ya watu waliokuwa wakizama, wakakimbia kwenda kuwaokoa, nao wakawaokoa wengi wa viumbe hao wenye bahati mbaya kutoka katika maangamizi yao.

Lakini mawingu yalipozidi kushuka chini, ngurumo zikivuma, na bahari ikiugua kwa kutisha dhoruba nyingine, walikimbia, wakakubaliana kwamba kazi yao ya siku ile imekwisha. Lakini msichana mmoja, aliyewajali watoto kwa namna ya pekee, alisema, Nitakwenda tena mara nyingine. Hapana, Mary, wenzake walimjibu, ukienda tena, hutarudi kamwe.

Lakini, Mary alisema, wale wadogo wanaangamia, na nikikataa kuwaokoa, vilio vyao vitaniandama hata kitandani mwangu siku ya kufa kwangu. Basi akiwa na kamba iliyozungushwa mkononi mwake, Mary alitoka tena kuingia katika dhoruba, lakini hakurudi tena. Na walipowatafuta wafu katikati ya mabaki ya uharibifu, walimkuta Mary akiwa na mtoto mchanga katika kila mkono, na watoto wadogo saba wamefungwa pamoja kwa ile kamba, ambayo ncha yake moja ilikuwa imefungwa kiunoni mwake.

Je, humwoni Mary, akiuvuta msafara wake mdogo? Upepo wa ghafla unapompiga na kumwangusha, na maji yanapomzamisha pale pale alipoanguka, nitakutana na Mary na kundi lake dogo mbinguni. Jeshi la Wokovu liko nje katika maji makali na ukiwa ya ulimwengu. Mikono yake imejaa watoto, na maelfu ya viumbe wasio na msaada wanavutwa naye kwa heshima yake ya silika kuelekea duniani na kwenye heri ya mbinguni.

Hata hivyo anatamani kufanya mengi zaidi, lakini amepungukiwa na kamba, na kwa kuwa najua kwamba lazima kuna kamba nyingi isiyotumika katika maeneo haya, naomba niwasihi rafiki zangu watume kidogo, na hivyo wapate baraka ya Mungu, shukrani za wale walio karibu kuangamia, na shukrani ya jenerali.