Maombi ya Vitendo

"Ungameni, basi, dhambi zenu ninyi kwa ninyi, na kuombeana, mpate kuponywa. Kuomba kwake mwenye haki kwafaa sana, kukiwa kwa bidii" (Yakobo 5:16).

MAOMBI YA VITENDO. Hii ndiyo aina ya maombi anayoieleza Yakobo: kitu cha kutuinua, kitu kinachoshuka hadi kiwango cha maisha yetu ya kila siku, kitu kinachotusaidia katika shughuli zetu, kinachotuponya katika ugonjwa wetu, kinachofika mbali kupita mahitaji yetu wenyewe hadi kwa wengine, na kutuongoza kumrejesha mwenye dhambi kutoka katika upotevu wa njia yake, na kuiokoa roho na mauti, na kusitiri wingi wa dhambi.

I. NAFASI YA MAOMBI KATIKA MAMBO YA KAWAIDA NA YA KILA SIKU YA MAISHA.

"Mtu wa kwenu akipungukiwa na hekima, na aombe dua kwa Mungu, awapaye wote kwa ukarimu, wala hakemei; naye atapewa" (Yakobo 1:5). Hii ndiyo huduma ya maombi katika mambo ya kawaida ya maisha. Hekima maana yake ni uwezo wa kutenda jambo lililo sawa, kupatanisha njia na lengo lililokusudiwa. Kwa hiyo inahusika na mambo yote yanayogusa maisha yetu. Mama wa nyumbani anaihitaji ili kipato kitoshe mahitaji. Fundi stadi anaihitaji ili mkono wake upate ustadi ulio bora zaidi. Mfanyabiashara anaihitaji ili kukabili magumu na dharura za ofisi yake, kutumia fursa, kuwa na busara na kuona mbali, na kuyatumia vizuri mambo kadiri yanavyomjia maishani. Tunaihitaji katika maisha yetu ya nyumbani, katika malezi ya watoto wetu. Tunaihitaji katika kazi yetu ya kiroho, katika kulitumia kwa usahihi Neno la Mungu na kushughulika na roho zinazotujia. Na katika maisha yetu yote tunahitaji mkono unaosimamia, hekima iliyo kuu kuliko yetu wenyewe, ili itudokeze jambo lililo sawa, na kuitawala hukumu yetu inayokosea, na kusababisha jambo lililo bora litokee, hata kama sisi wenyewe hatukulichagua, ikifanya mambo yote yafanye kazi pamoja kwa mema.

Hakika hili ni la vitendo kabisa. Tunapaswa kuomba hekima. Tunapaswa kumletea Mungu kila jambo linalotokea maishani mwetu, na kutohesabu lolote kuwa dogo mno kwa kujali kwake na kwa mkono wake unaoingilia kati. Uvumba, uliokuwa mfano wa maombi, ulipondwa laini sana, ukitufundisha kwamba hakuna jambo dogo mno kuchanganyika na wingu la maombi linalopanda kutoka katika chumba chetu cha siri hadi kiti cha enzi cha neema, na kuletwa na Mwokozi wetu mbele za Baba yake ili likubaliwe.

Basi tunapolipitia Neno la Mungu, tunaona kwamba mambo ya kidunia na shughuli za kila siku hufanywa mara kwa mara kuwa vigeuzo vya matukio makuu kabisa. Mkulima kijana aliyekuwa akiwatafuta punda wa baba yake ndiye aliyesababisha kusimikwa kwa ufalme wa Israeli. Kijana mdogo aliyepanda kutoka Bethlehemu kuwaona kaka zake alisababisha Daudi kuchaguliwa kuwa mfalme. Tunaposoma habari za Danieli, tunaona dharura iliyokuwa ngumu mno kwake na wenzake ikawa, kwa njia ya maombi, chanzo cha historia yake yote iliyofuata. Walikuwa hatarini kwa sababu hawakuweza kuifasiri ndoto ya mfalme. Danieli na wenzake waliomba hekima ya kuijulisha ndoto hiyo na hivyo kujiokoa, na ilikuwa kupitia tukio hili kwamba maisha yote makuu ya baadaye ya Danieli, yaliyoathiri historia ya falme mbili kubwa, yalitokea. Aliomba hekima tu, na ombi lake likajibiwa; yeye na rafiki zake wakaokolewa, na njia ikafunguliwa kwa ajili ya utumishi ulio juu kabisa.

Vivyo hivyo tunamwona Ezra, akiwa njiani kurudi Palestina, ghafla akipotea njia katika jangwa la Shamu. Alifanya nini? Anasema, "Tuliweka mfungo ili tumwombe Mungu wetu njia iliyonyoka, kwa maana tuliona haya kumwomba mfalme kikosi cha askari, kwa sababu tulikuwa tumemwambia mfalme, tukisema, Mkono wa Mungu wetu u juu yao wote wamtafutao, kwa wema; bali uweza wake na ghadhabu yake ni juu ya wote wamwachao." Wala hakuomba bure. Hekima ilitolewa, njia ikawekwa wazi, na msafara wa wasafiri ukavuka jangwa salama, ukaurejesha mji na hekalu la Bwana.

Tena, vivyo hivyo tunamwona Daudi katika vita vyake vya kwanza dhidi ya Wafilisti, baada ya kutawazwa, akimwuliza Bwana, "Je! Nipande juu ya Wafilisti? Je! Utawatia mikononi mwangu?" (2 Samweli 5:19.) Bila shaka mwanzo kama huo ulifuatwa na ushindi. Lakini mwaka mmoja baadaye adui akarudi. Sasa kwa kawaida tungetarajia Daudi afanye vile vile alivyofanya hapo awali. Lakini hiyo si njia ya imani. Imani haitegemei uzoefu, bali humtegemea Mungu; na pamoja na yote ambayo Mungu alikuwa amemwambia na kumtendea hadi wakati huo, alirudi kwa utii kamili kuuliza shauri kwa Mungu katika maombi, kana kwamba hajawahi kupigana vita hata mara moja. Na heri yake kwamba alifanya hivyo, kwa maana sasa maelekezo ni tofauti kabisa na yale ya mara ya kwanza. "Usipande juu yao," ndiyo amri ya Mungu, "bali zunguka nyuma yao, . . . na . . . utakaposikia sauti ya kwenda juu ya vilele vya miti ya miforsadi, ndipo ujitahidi; kwa maana wakati huo Bwana atakutangulia mbele yako, kuipiga jeshi la Wafilisti." Hivyo maombi humngoja Mungu na kupokea maagizo yake moja kwa moja kutoka kwenye kiti cha enzi, kama vile macho ya mjakazi yanavyoungoja mkono wa bibi yake.

Imeandikwa juu ya Yothamu kwamba alipata nguvu kwa sababu "aliitengeneza njia yake yote mbele za Bwana." Na mwalimu mwenye hekima kuliko wote wa zamani ametuambia, "Katika njia zako zote mkiri yeye, naye atayanyoosha mapito yako. Mtumaini Bwana kwa moyo wako wote, wala usizitegemee akili zako mwenyewe." (Mithali 3:6, 5.)

Mwandishi anakumbuka tukio moja katika huduma yake, robo karne iliyopita, alipokuwa akihangaika na deni kubwa juu ya nyumba ya Bwana ambalo halikupaswa kamwe kuwekwa pale; aliwasihi watu wake waungane naye katika maombi, na akawaahidi kwamba wakifanya hivyo kwa moyo mweupe, hakika Mungu angeliondoa. Wakamwambia kwamba haifai kuomba juu ya deni kama hilo kwa sababu lilikuwa kubwa mno — dola elfu sitini na tano. Ilikuwa sawa kuomba juu ya mambo yanayoeleweka, lakini jambo hili lilikuwa lisilowezekana, na lilikuwa nje ya uwezo wao. Ilikuwa bure kwake kusema kwamba hayo ndiyo hasa mambo ya kuombea, kwamba hatumhitaji Mungu kwa mambo yaliyo ndani ya uwezo wetu, bali kwa kazi ngumu na zisizowezekana. Hatimaye, hata hivyo, mzee mkuu wa kanisa alimwambia kwa uthabiti mkubwa, "Mchungaji wangu mpendwa, tunakuheshimu sana, lakini hatukubaliani hata kidogo na maoni yako yaliyopita kiasi kuhusu maombi."

Akitenda kwa msukumo wa dhamiri, mhudumu huyo alikataa kuliweka wakfu kanisa mpaka deni liondolewe, lakini alikubali kuhubiri ndani yake, hadi baada ya miezi michache alipoitwa kwa nguvu sana kwenye uwanja wake wa sasa hata akajiona, ingawa kwa kusita, analazimika kupaacha mahali pa maombi na kazi nyingi hivyo, na kumkabidhi Mungu mambo yaliyokuwa bado hayajakamilika. Miezi michache baada ya kufika kwake New York, asubuhi moja ya Sabato ikaja telegramu, ikimwalika aende Sabato iliyofuata kuliweka wakfu lile kanisa la zamani huko Magharibi, na ikiongeza kwamba deni lilikuwa limelipwa juma hilo, na kwamba yule mzee aliyekuwa amepinga kwa nguvu maoni yake kuhusu maombi, alikuwa ameyajibu maombi hayo yeye mwenyewe kwa kutoa dola elfu hamsini. Bila shaka jibu lilikuwa "Ndiyo." Kanisa likawekwa wakfu. Nyumba ya yule mzee ikawa makao yake ya ukarimu kwa siku kumi zilizofuata, na alipomshukuru kwa zawadi yake tukufu, jibu la unyenyekevu lililokuja pamoja na machozi mengi lilikuwa, "Usinishukuru mimi, ni Bwana." Hakuna haja ya kuongeza kwamba yule mtakatifu mzee mpendwa alikuwa amebadili maoni yake kuhusu maombi, na sasa hakuwa na shaka tena kwamba Mungu aweza kutenda mambo magumu kuliko yote, na kwamba hakuna jambo lililo gumu mno kwa maombi kuliomba katika jina la Yesu kwa ajili ya utukufu wa Baba.

II. NAFASI YA MAOMBI KATIKA WAKATI WA MAJARIBU.

"Mtu wa kwenu amepatwa na mabaya? Na aombe" (Yakobo 5:13). Kitabu cha Zaburi ni kitabu cha maombi cha walioteseka. Hakuna aina ya jaribu isiyoweza kupata maneno yanayoifaa ndani ya ibada hii tukufu na sahili. Uzoefu wa Daudi ulipatana na mashairi yake. Alikuwa amejifunza kumwendea Mungu katika kila saa ya giza na ya kujaribiwa. Katika jaribu lile kuu kuliko yote, kabla tu ya kutawazwa kwake, aliporudi Siklagi na kuukuta umeteketezwa kwa moto, na wapendwa wake wote wamechukuliwa mateka mikononi mwa adui, huku hata wafuasi wake waaminifu kuliko wote wakitishia kuasi na kunena habari ya kumpiga kwa mawe, tunaambiwa kwamba "Daudi akajitia nguvu katika Bwana." Akiligeukia tena shauri la Mungu katika maombi, alitafuta maelekezo, na mara akapata furaha si tu ya kurudisha vyote alivyokuwa amepoteza, bali pia ya kuona miaka yake ya kungoja ikivikwa taji la ushindi, na kiti chake cha enzi hatimaye kikithibitishwa. Hivyo ndivyo ilivyo habari ya watakatifu wote. Rabshake alipompelekea Hezekia changamoto yake ya kufuru, na jeshi la Senakeribu likauzunguka Yerusalemu kwa kuzingira kusiko na tumaini, mfalme yule mwema alimwita Isaya katika mashauri yake na kulikunjua jambo hilo mbele za Bwana. Ni hayo tu. Waliomba tu juu yake, na tazama, kabla jua lingine halijachomoza, jeshi lile kubwa lililala limekufa chini ya bawa liangamizalo la malaika wa hukumu wa Mungu.

Hata taabu zetu zinapokuwa ni kosa letu wenyewe, na zimetujia kwa sababu ya upumbavu au uasi, hata hapo si kuchelewa mno kuomba. Yehoshafati alipojikuta, kwa sababu ya muungano wake wa dhambi na Amazia, mfalme mwovu wa Israeli, hana maji katika jangwa lenye ukiwa, na majeshi matatu yakiwa hatarini kuangamizwa, Amazia, akiifuata roho ya kutokuamini kwa uovu, alimgeuka Mungu na kulia, "Angalia jinsi Mungu alivyowaita wafalme hawa watatu pamoja ili awatie mkononi mwa Moabu." Ilikuwa ni kukata tamaa kwa mwenye dhambi katika saa ya giza ya msiba. Lakini huo ndio uliokuwa wakati hasa Yehoshafati alipomkumbuka Mungu na kugeukia maombi, na mara kwa mkono wa Elisha bonde likatiririka maji, na wokovu na ushindi vikaja. Hata Yona, alipojikuta katika "tumbo la kuzimu," hakusahau kuomba, na kutoka katika vilindi vya kukata tamaa kilio cha imani kilikutana na mkono wa wokovu. "Roho yangu iliponizimia ndani yangu nalimkumbuka Bwana; na kuomba kwangu kulikufikia, hata hekaluni mwako kitakatifu. Nitakutolea dhabihu kwa sauti ya shukrani; nitaondoa hiyo niliyoweka nadhiri. Wokovu unatoka kwa Bwana." (Yona 2:7, 9.)

Naam, hata Manase mwovu, baada ya nusu karne ya umwagaji damu, alipokumbwa na adhabu ya haki huko Babeli, aliuinua moyo wake kwa Mungu hata katikati ya minyororo yake, na Mungu akasikia maombi yake, akamrudisha katika ufalme wake na nyumbani kwake. "Naye alipokuwa katika dhiki, alimsihi Bwana, Mungu wake, akajinyenyekeza sana mbele za Mungu wa baba zake. Akamwomba; naye akamtakabali, akayasikia maombi yake, akamrudisha Yerusalemu katika ufalme wake. Ndipo Manase akajua ya kuwa Bwana ndiye Mungu." (2 Mambo ya Nyakati 33:12, 13.)

Na hivyo ahadi inabaki kwa wote wanaojaribiwa, "Uniite siku ya mateso; nitakuokoa, nawe utanitukuza." "Mtu wa kwenu amepatwa na mabaya? Na aombe." Je, hili ndilo tunalofanya, wapendwa? Je, tunakutana na Mungu katika majaribu yetu, au tunakimbilia kila hila ambayo akili zetu wenyewe zinatudokeza, na kumjia yeye tu wakati kila msaada mwingine umeshindwa? Jinsi gani lilivyo kweli kwa uzoefu wetu lile karipio la Mungu kwa Israeli, "Maana Bwana MUNGU asema hivi, ... Kwa kurudi na kustarehe mtaokolewa; kwa kutulia na kutumaini mtakuwa na nguvu zenu; lakini hamkukubali." (Isaya 30:15.) Badala ya kumtumaini yeye awatendee kazi, waliazimu kufanya muungano na ulimwengu, na kuazima farasi wepesi wa Misri. "Bali mlisema, La, kwa maana tutakimbia juu ya farasi; basi kwa sababu hiyo mtakimbia; tena, Tutapanda farasi waendao mbio; basi kwa sababu hiyo wale watakaowafuatia watakwenda mbio. Kwa hiyo Bwana atangoja, ili apate kuwaneemesha ninyi. . . . Heri wote wamngojao yeye." (Isaya 30:16.) Ole wetu, mara ngapi tumeichelewesha baraka yetu mpaka tulipomaliza hila zetu zote za kidunia na kujifunza kumtazama Mungu peke yake! "Mtu wa kwenu amepatwa na mabaya? Na aombe."

III. NAFASI YA MAOMBI KATIKA FURAHA NA BARAKA.

"Ana furaha mtu? Na aimbe zaburi" (Yakobo 5:13). Hapa si maombi kwa kiasi kikubwa bali ni sifa, lakini sifa ni nusu iliyo bora ya maombi. Ni amina ya imani. Ni mwangwi wa tumaini thabiti. Ni kukaza msumari ambao maombi yameupigilia. Ni maombi yanayofurika na kuwa sifa. Baada ya Paulo na Sila kuomba katika gereza la Filipi, hawakuweza kujizuia kusifu. Na hivyo maombi yote ya kweli huwa sifa, yanapofikia ukamilifu wake.

Kitabu cha Zaburi ni kitabu cha sifa zaidi sana kuliko hata cha maombi, na chaweza kweli kuiaibisha ibada ya manung'uniko isiyo na imani ya mtakatifu wa zama hizi. Kama tungesifu zaidi, tungekuwa na mengi zaidi ya kusifia.

IV. NAFASI YA MAOMBI KATIKA UGONJWA.

"Mtu wa kwenu amekuwa hawezi? Na awaite wazee wa kanisa; nao wamwombee, na kumpaka mafuta kwa jina la Bwana. Na kule kuomba kwa imani kutamwokoa mgonjwa, na Bwana atamwinua; hata ikiwa amefanya dhambi, atasamehewa."

Msomaji makini hatakosa kuona tofauti kati ya mateso na ugonjwa. Katika mateso tunapaswa kuomba, lakini huenda ikawa ni kuomba neema ya kustahimili mateso hayo sawa na kuomba kuokolewa nayo; lakini katika hali ya ugonjwa maombi yanaelezwa kuwa dawa iliyo dhahiri, nasi tunaamriwa kudai kuokolewa kabisa. Ahadi ni hii: "Bwana atamwinua." Jambo hili ni la ajabu sana, wala halipaswi kupuuzwa. Inaonekana kuashiria kwamba ugonjwa ni kizuizi maalum cha adui, ambacho tunapaswa kudai ulinzi wa Bwana dhidi yake. Haya si maombi ya mgonjwa peke yake, bali ni maombi ya pamoja, na, bila shaka, maombi ya imani.

Maombi na uponyaji kwa wagonjwa si fundisho jipya la Yakobo. Zamani sana katika Agano la Kale tunamwona Ibrahimu akimwombea Abimeleki, naye Abimeleki akaponywa. Tunamwona Musa akimwombea Miriamu, na ukoma wake ukaondolewa. Tunamwona Daudi akisimulia habari za Mungu anayemponya magonjwa yake yote, na kuukomboa uhai wake na kaburi. Tunamwona Ayubu akipokea mguso wa uponyaji wa mkono wa Yehova, na Elihu akifunua kanuni za Agano Jipya kuhusu upendo na uweza wa Mungu wa kuponya. Tunamwona Hezekia akirudishiwa hata uhai wake uliokuwa umekwisha kuhukumiwa, alipomwomba Mungu katika saa ya giza kuu kuliko zote ya maisha yake, na tunaona maisha ya Yesu yamejaa majibu kwa vilio vya wanyonge waliomjia ili kuponywa.

Mpendwa, je, unatembea hivyo katika nyayo za kundi? Je, unamtazama Mungu kwanza katika saa ya ugonjwa na maumivu? Je, unamheshimu kwa kumtumaini, na kufanya hata mashambulizi ya adui kuwa nafasi ya ushindi na utukufu kwa jina lake? "Mtu wa kwenu amekuwa hawezi? Na aombe."

V. HUDUMA YA MAOMBI KWA AJILI YA WENGINE NA KWA AJILI YA KAZI YA MUNGU.

"Kuomba kwake mwenye haki kwafaa sana, kukiwa kwa bidii." Kisha anatuambia habari ya maombi ya Eliya, na ya mwenye dhambi aliyerejeshwa kutoka katika upotevu wa njia yake, hata roho ikaokolewa na mauti, na wingi wa dhambi ukafunikwa kama kwa pazia. Hii ndiyo huduma ya juu kabisa ya maombi, si kwa ajili yetu wenyewe, bali kwa ajili ya wengine na kwa ajili ya Mungu. Lakini maombi kama hayo si mchezo wa bure. Mtume anayaita "maombi yenye nguvu na ya bidii." Rotherham anatafsiri hivi: "dua ya mtu mwenye haki yafaa sana, ikitenda kazi ndani." Wazo lake ni la nguvu kubwa mno, msukosuko wa nguvu za ndani unaozaa matokeo yanayolingana nao. Mfano wake ni Eliya juu ya Mlima Karmeli. Maelezo yaliyo hai ya simulizi takatifu yanatuonyesha picha ya nabii akiwa amesujudu, kichwa chake kati ya magoti yake. Ni picha ya pambano kali la ndani. Kila neva na kila msuli umekazwa hadi kiwango cha juu kabisa. Pambano kubwa linaendelea ndani yake. Anamshika Mungu kwa ajili ya jambo kubwa la ajabu, na, tazama, baada ya muda mfupi tunaona pambano lile la ndani likijirudia katika ulimwengu wa nje, katika tufani ya ghafla, umeme unaometameta, ngurumo zinazovuma, vitisho vya dhoruba. Haya ni matokeo tu ya nguvu zilizokuwa zikitenda kazi ndani, zilizokuwa zimegusa chemchemi za uweza wote, na kuzifungulia nguvu za mbinguni. Tafsiri halisi ya fungu linalomhusu Eliya ni "Eliya aliomba ombi." Hakuomba msemo, wala desturi, wala aya, bali ombi. Lilikuwa nguvu iliyo hai. Lilikuwa na msukumo ndani yake. Lilikuwa kama kombora thabiti linalofyatuka kwa kasi kutoka katika mzinga ule. Lilifika mahali fulani. Lilitimiza jambo fulani.

Mmesikia habari ya mwindaji Mboeri aliyetoka pamoja na mwanaspoti Mmarekani kwenda kuwinda paa. Mmarekani alichukua mkanda wake ukiwa umejaa risasi. Mboeri alichukua moja tu. "Mbona," akasema yule mwingine, "hukusudii kuchukua risasi kadhaa?" "Aa," akasema, "nimeichukua risasi yangu." "Ndiyo, lakini," akajibu yule mwingine, "hutaki zaidi?" "Aa, hapana," akasema, "nataka paa mmoja tu." Mboeri alimaanisha kwamba alitarajia kuipiga shabaha yake kwa risasi ya kwanza, wala hakuona faida ya kupoteza risasi. Mmarekani naye huenda alitarajia paa mmoja pia, lakini pamoja na risasi ishirini zilizopotea bure. Huu si mfano mbaya wa aina mbalimbali za maombi. Maombi yetu mengi hupanda juu kama mapovu ya sabuni, yakitoweka tunapoyatazama. Maombi ya kweli yanalenga shabaha, ni halisi, na yanatarajia kufika masikioni mwa Mungu, na kuleta jibu kutoka juu kila mara. Hakuna utumishi ulio juu zaidi kwa ajili ya Bwana kuliko kusimama katika ukuhani mtakatifu kama huo, na kuibeba mizigo ya roho nyingine, na ya ufalme wa Bwana wetu.

"Mimi ni mmoja wa watoto kumi na mmoja," alisema bibi mmoja mzee. "Kaka na dada zangu wote walikuwa na akili zaidi na nguvu zaidi kuliko mimi. Mimi ni kiwete maskini aliyedhoofika. Sina kipaji wala ushawishi. Lakini najua jinsi ya kuomba, na Mungu amewaacha wote wafe, na ilionekana kana kwamba alinihitaji mimi kuliko wote." Bibi huyu mzee alikuwa akilala kitandani mwake na kumwagiza mhudumu wake amsomee barua za marafiki, au magazeti ya siku hiyo, naye alikuwa akisimama kati ya sentensi, na kumshika Mungu kwa ajili ya kila hitaji, akingoja mpaka alipokuwa amelidai jibu na kuliandika katika kitabu cha ukumbusho cha Bwana. Je, tunahitaji kutilia shaka kwamba jibu lilikuja? Hizi ndizo nguvu zinazofanyiza historia ya milele. Mungu atusaidie kuwa miongoni mwa nguvu hizo.

Bwana, utufundishe kuomba!