Maombi ya Kwanza ya Paulo

“Kwa maana, tazama, anaomba”—Matendo 9:11.

MUNGU ana njia nyingi za kuzima mateso. Hataliacha kanisa lake lidhuriwe na adui zake, wala lishindwe na watesi wake; wala hapungukiwi na njia za kuigeuza kando njia ya waovu, au kuipindua kabisa. Kwa kawaida hulitimiza kusudi lake kwa njia mbili; wakati mwingine kwa kumfadhaisha mtesi, na wakati mwingine kwa njia iliyobarikiwa zaidi, yaani, kwa kumwongoa. Wakati mwingine huwachanganya na kuwafadhaisha adui zake; huwatia waganga wazimu; humwacha mtu ajaye kupigana naye aangamizwe kabisa, humwacha ajiendeshe mwenyewe hata upotevuni, na hatimaye humgeukia kwa dhihaka ya ushindi yule mtu aliyetumaini kulisemea kanisa la Mungu, Aha! aha! Lakini nyakati nyingine, kama ilivyo katika habari hii, humwongoa mtesi. Hivyo humgeuza adui kuwa rafiki; humfanya mtu aliyekuwa mpiganaji dhidi ya injili kuwa askari wake. Katika giza huitoa nuru; katika mlaji hutoa asali; naam, katika mioyo ya mawe huwainulia Ibrahimu watoto. Ndivyo ilivyokuwa kwa Sauli. Haiwezekani kuwaza mshupavu wa dini mwenye ghadhabu kuliko yeye. Alikuwa amerukiwa na damu ya Stefano walipompiga kwa mawe hata akafa; alikuwa na bidii nyingi mno katika ukatili wake, hata watu wakaweka nguo zao chini ya ulinzi wa kijana mmoja aitwaye Sauli. Alipokuwa akiishi Yerusalemu, katika chuo cha Gamalieli, alikutana daima na wanafunzi wa yule Mtu wa Nazareti; aliwacheka, aliwatukana walipopita njiani; alihakikisha amri zinatungwa dhidi yao, akawaua; na sasa, kama kilele cha yote, mbwa-mwitu huyu, akiisha kuonja damu, anapata wazimu mwingi kupita kiasi, anaazimu kwenda Dameski, ili ajishibishe kwa damu ya wanaume na wanawake; ili awafunge Wakristo, na kuwaleta Yerusalemu, wapate huko adhabu aliyoiona kuwa ya haki kwa ajili ya uzushi wao, na kwa kuiacha dini yao ya zamani. Lakini ee, jinsi ulivyokuwa wa ajabu uweza wa Mungu! Yesu anamzuia mtu huyu katika mbio zake za kiwazimu; wakati ule ule alipokuwa akimshambulia Kristo kwa mkuki wake ulioelekezwa tayari. Kristo alikutana naye, akamwangusha kutoka farasini, akamtupa chini, akamwuliza, “Sauli, Sauli, mbona waniudhi?” Kisha kwa neema akauondoa moyo wake wa uasi—akampa moyo mpya na roho iliyo sawa—akageuza lengo na kusudi lake—akamwongoza hadi Dameski—akamlaza kifudifudi siku tatu mchana na usiku—akasema naye—akafanya sauti za siri zivume masikioni mwake—akaiwasha moto nafsi yake yote; na hatimaye alipozinduka kutoka katika usingizi ule wa siku tatu, akaanza kuomba, ndipo Yesu alipomjia Anania kutoka mbinguni katika maono, akasema, “Ondoka, uende katika njia iitwayo Nyofu, ukaulize katika nyumba ya Yuda habari za mtu mmoja aitwaye Sauli wa Tarso; kwa maana, tazama, anaomba.”

Kwanza, andiko letu lilikuwa tangazo; “Tazama, anaomba.” Pili, lilikuwa hoja; “Kwa maana, tazama, anaomba.” Kisha, kwa kuhitimisha, tutajaribu kulitumia andiko letu mioyoni mwenu. Ingawa kulitia neno moyoni ni kazi ya Mungu peke yake, tutamtumaini kwamba atapenda kulitia hivyo wakati neno linapohubiriwa asubuhi hii.

I. Kwanza, hapa palikuwa na TANGAZO; “Nenda nyumbani mwa Sauli wa Tarso; kwa maana tazama, anaomba.” Bila utangulizi wowote, niseme kwamba hili lilikuwa tangazo la jambo lililoangaliwa mbinguni; lililowafurahisha malaika; lililomshangaza Anania, na lililokuwa jambo jipya kwa Sauli mwenyewe.

Lilikuwa tangazo la jambo lililoangaliwa mbinguni. Sauli maskini alikuwa ameongozwa kulilia rehema, na mara alipoanza kuomba, Mungu alianza kusikia. Je, hamwoni, mnaposoma sura ile, jinsi Mungu alivyomjali Sauli? Aliijua njia aliyokaa; “Nenda katika njia iitwayo Nyofu.” Aliijua nyumba aliyokuwa akiishi; “ukaulize katika nyumba ya Yuda.” Alilijua jina lake; lilikuwa Sauli. Alipajua mahali alipotoka; “Ukaulize habari za Sauli wa Tarso.” Naye alijua kwamba alikuwa ameomba. “Tazama, anaomba.” Ee! Ni jambo tukufu, kwamba maombi huangaliwa mbinguni. Mwenye dhambi maskini aliyevunjika moyo, akipanda chumbani mwake, hupiga magoti, lakini aweza tu kutoa kilio chake kwa lugha ya kuugua na machozi. Tazama! Kuugua kule kumefanya vinubi vyote vya mbinguni vitetemeke kwa muziki; chozi lile limedakwa na Mungu, likatiwa katika chupa ya machozi ya mbinguni, lihifadhiwe milele. Mwombaji ambaye hofu zake huyazuia maneno yake ataeleweka vema na Aliye Juu. Huenda akadondosha chozi moja tu la haraka; lakini “maombi ni kudondoka kwa chozi.” Machozi ni almasi za mbinguni; kuugua ni sehemu ya muziki wa kiti cha enzi cha Yehova; kwa maana ingawa maombi ni

“Namna ya maneno iliyo sahili kabisa

Iwezayo midomo ya mtoto mchanga;”

ndivyo yalivyo pia

“Nyimbo tukufu kupita zote zifikazo Kwa Mwenye enzi aliye juu.”

Niruhusuni nilieleze wazo hili kwa kitambo. Maombi huangaliwa mbinguni. Ee! Najua hali ilivyo kwa wengi wenu. Mwadhani, “Nikimgeukia Mungu, nikimtafuta, hakika mimi ni kiumbe duni mno, mwenye hatia na mwovu hivi, hata haiwezekani kuwaza kwamba angeniangalia hata kidogo.” Rafiki zangu, msiwe na mawazo kama hayo ya kipagani. Mungu wetu si mungu aketiye katika ndoto moja isiyokoma; wala hajiviki giza zito kiasi kwamba hawezi kuona; yeye si kama Baali asiyesikia. Ni kweli, huenda asijali vita; hajali fahari na maonyesho ya wafalme; hasikilizi mvumo wa muziki wa kivita; haangalii shangwe na kiburi cha mwanadamu; lakini po pote palipo na moyo uliojaa huzuni, po pote palipo na jicho lililojaa machozi, po pote palipo na mdomo unaotetemeka kwa uchungu, po pote palipo na kuugua kwa kina, au kupumua kwa toba, sikio la Yehova liko wazi kabisa; hukiandika katika daftari la kumbukumbu lake; huyaweka maombi yetu, kama majani ya waridi, kati ya kurasa za kitabu chake cha ukumbusho, na kitabu kile kitakapofunguliwa mwishoni harufu nzuri ya thamani itatoka humo. Ee! Mwenye dhambi maskini, hata wa tabia nyeusi na mbaya kupita wote, maombi yako yanasikiwa, na hata sasa Mungu amesema juu yako, “Tazama, anaomba.” Ilikuwa wapi—ghalani? Ilikuwa wapi—katika chumba cha siri? Je, ilikuwa kando ya kitanda chako asubuhi hii, au katika ukumbi huu? Je, sasa unainua jicho lako mbinguni? Sema, moyo maskini; je, nimesikia midomo yako hivi punde ikinong’ona, “Ee Mungu, uniwie radhi mimi mwenye dhambi?” Nakuambia, mwenye dhambi, kuna kitu kimoja kinachoushinda hata mtambo wa simu ya waya. Mwajua kwamba sasa twaweza kutuma ujumbe na kupokea jibu kwa dakika chache; lakini nasoma katika Biblia habari za kitu kilicho chepesi kuliko nguvu ya umeme. “Kabla hawajaniita, nitajibu; nao wakiwa katika kunena, nitasikia.” Basi, mwenye dhambi maskini, wewe waangaliwa; naam, wasikiwa na yeye aketiye juu ya kiti cha enzi.

Tena; hili lilikuwa tangazo la jambo lililoifurahisha mbingu. Andiko letu limetanguliwa na neno “Tazama,” kwa maana bila shaka, Mwokozi wetu mwenyewe aliliangalia kwa furaha. Mara moja tu twasoma habari ya tabasamu likikaa juu ya uso wa Yesu, alipoinua jicho lake mbinguni, akasema, “Nakushukuru, Baba, Bwana wa mbingu na nchi, kwa kuwa mambo haya uliwaficha wenye hekima na akili, ukawafunulia watoto wachanga. Naam, Baba; kwa kuwa ndivyo ilivyopendeza mbele zako.” Mchungaji wa roho zetu hufurahi kuwaona kondoo wake wamekusanywa salama zizini, hushangilia rohoni amrudishapo nyumbani mmoja aliyetangatanga. Nawaza kwamba aliposema maneno haya kwa Anania, tabasamu moja la Paradiso lazima liling’aa machoni pake. “Tazama,” nimeushinda moyo wa adui yangu, nimemwokoa mtesi wangu, hata sasa anapiga magoti mbele ya kiti changu cha miguu, “tazama, anaomba.” Yesu mwenyewe aliuongoza wimbo, akimfurahia yule mwongofu mpya kwa kuimba. Yesu Kristo alifurahi, akashangilia zaidi juu ya kondoo yule aliyepotea kuliko juu ya wale tisini na kenda wasiopotea. Na malaika nao walifurahi. Kwani, mmoja wa wateule wa Mungu azaliwapo, malaika husimama kuzunguka kitanda chake cha kitoto. Hukua, na kukimbilia dhambini: malaika humfuata, wakimfuatilia njia yake yote; hutazama kwa huzuni kutangatanga kwake kwingi; yule malaika mzuri hudondosha chozi kila mara mpendwa yule atendapo dhambi. Baadaye mtu yule huletwa mahali ambapo injili husikika. Malaika husema, “Tazama, anaanza kusikia.” Hungoja kidogo, neno huzama moyoni mwake, chozi hutiririka shavuni mwake, na hatimaye hulia kutoka ndani kabisa ya nafsi yake, “Ee Mungu, uniwie radhi!” Tazama! Malaika hupiga mbawa zake, huruka juu hadi mbinguni, na kusema, “Ndugu malaika, nisikilizeni, ‘Tazama, anaomba.’” Ndipo wanapozipiga kengele za mbinguni; wanafanya sikukuu kuu katika utukufu; tena hupiga kelele kwa sauti za furaha, kwa maana kweli nawaambia, “kuna furaha mbele ya malaika wa Mungu kwa ajili ya mwenye dhambi mmoja atubuye.” Hutuangalia mpaka tuombe, na tuombapo, husema, “Tazama, anaomba.”

Zaidi ya hayo, rafiki zangu wapendwa, huenda wako roho wengine mbinguni wanaofurahi, mbali na malaika. Watu hao ni rafiki zetu waliotutangulia. Sina jamaa wengi mbinguni, lakini ninaye mmoja nimpendaye sana, ambaye, sina shaka, aliniombea mara nyingi, kwa maana alinilea nilipokuwa mtoto, akanitunza kwa sehemu ya uchanga wangu, na sasa ameketi mbele ya kiti cha enzi katika utukufu—aliyenyakuliwa ghafula. Nawaza kwamba alimtazama mjukuu wake mpendwa, na alipomwona katika njia za dhambi, na uovu, na upumbavu, hakuweza kutazama kwa huzuni, kwa maana hakuna machozi machoni mwa waliotukuzwa; hakuweza kutazama kwa majuto, kwa sababu hawawezi kujua hisia kama hiyo mbele ya kiti cha enzi cha Mungu; lakini ee! Wakati ule ambapo, kwa neema kuu, nililazimishwa kuomba, nilipopiga magoti peke yangu nikashindana, nadhani namwona akisema, “Tazama, anaomba; tazama, anaomba.” Ee! Naweza kuuwaza uso wake. Alionekana kuwa na mbingu mbili kwa kitambo, heri maradufu, mbingu ndani yangu na pia ndani yake mwenyewe—alipoweza kusema, “Tazama, anaomba.” Ee! kijana, yule pale ni mama yako akitembea katika njia za dhahabu. Anakutazama chini saa hii. Alikunyonyesha; kifuani pake ulilala ulipokuwa mtoto tu, naye akakuweka wakfu kwa Yesu Kristo. Kutoka mbinguni amekuwa akikutazama kwa wasiwasi ule mkuu uwezao kwenda pamoja na furaha; asubuhi hii anakutazama. Wasemaje, kijana? Je, Kristo kwa Roho wake anasema moyoni mwako, “Njoni kwangu?” Je, wadondosha chozi la toba? Nadhani namwona mama yako akilia, “Tazama, anaomba.” Kwa mara nyingine tena anainama mbele ya kiti cha enzi cha Mungu na kusema, “Nakushukuru, Ee wewe Mwenye neema daima, kwamba yeye aliyekuwa mtoto wangu duniani, sasa amekuwa mtoto wako katika nuru.”

Lakini, ikiwa yupo mmoja mbinguni aliye na furaha kuliko mwingine juu ya kuongoka kwa mwenye dhambi, ni mhudumu, mmoja wa wahudumu wa kweli wa Mungu. Ee, wasikilizaji wangu, hamdhani hata kidogo jinsi wahudumu wa kweli wa Mungu wanavyozipenda roho zenu. Labda mwadhani ni kazi rahisi kusimama hapa na kuwahubiria. Mungu ajua, kama hilo lingekuwa ndilo lote, ingekuwa kazi rahisi; lakini tunapofikiri kwamba tunaposema nanyi, wokovu wenu au kupotea kwenu milele, kwa kiasi fulani, hutegemea yale tusemayo—tunapotafakari kwamba tukiwa walinzi wasio waaminifu, Mungu atataka damu yenu mikononi mwetu—Ee, Mungu mwema! Ninapotafakari kwamba nimehubiri kwa maelfu katika maisha yangu, maelfu mengi, na huenda nimesema mambo mengi nisiyopaswa kusema, hunishtua, hunifanya nitikisike na kutetemeka. Luther alisema aliweza kuwakabili adui zake, lakini hakuweza kupanda ngazi za mimbari yake bila magoti yake kugongana. Kuhubiri si mchezo wa watoto; si jambo la kufanywa bila taabu na wasiwasi; ni kazi nzito; ni kazi ya kutisha, ukiiangalia katika uhusiano wake na umilele. Ee! Jinsi mhudumu wa Mungu anavyowaombea! Kama mngeweza kusikiliza chini ya paa la dirisha la chumba chake, mngemsikia akiugua kila Jumapili usiku juu ya mahubiri yake kwa sababu hakusema kwa nguvu zaidi; mngemsikia akimsihi Mungu, “Ni nani aliyeziamini habari zetu? Na mkono wa Bwana amefunuliwa nani?” Ee, atakapowaona kutoka katika pumziko lake mbinguni—atakapowaona mkiomba, jinsi atakavyopiga makofi na kusema, “Tazama mtoto uliyenipa! Tazama, anaomba.” Nina hakika tumwonapo mmoja ameletwa kumjua Bwana, twajisikia sana kama mtu aliyemwokoa mwanadamu mwenzake asizame majini. Yuko mtu maskini katika mafuriko; anazama, anatoweka chini ya maji, lazima atazama; lakini naruka majini, namshika kwa nguvu, namwinua pwani, na kumlaza chini; tabibu anakuja; anamtazama, anaweka mkono wake juu yake, na kusema, “Naogopa amekwisha kufa.” Twatumia njia zote tulizo nazo, twafanya tuwezavyo kumrudishia uhai. Najisikia kwamba nimekuwa mwokozi wa mtu yule, na ee, jinsi ninavyoinama chini na kuweka sikio langu kando ya kinywa chake! Hatimaye nasema, “Anapumua! Anapumua!” Kuna furaha ilioje katika wazo hilo! Anapumua; bado kuna uhai. Vivyo hivyo tumwonapo mtu akiomba, twapiga kelele—anapumua; hajafa, yu hai; kwa maana mtu akiomba hajafa kwa sababu ya makosa na dhambi, bali ameletwa uzimani, amehuishwa kwa uweza wa Roho. “Tazama, anaomba.” Hii ilikuwa habari ya furaha mbinguni, pamoja na kuangaliwa na Mungu.

Kisha, kwa jambo linalofuata, hili lilikuwa tukio la kushangaza sana kwa wanadamu. Anania aliinua mikono yake yote miwili kwa mshangao. “Ee Bwana wangu, ningedhani mtu ye yote angeomba ila mtu yule! Je, yawezekana?” Sijui ilivyo kwa wahudumu wengine, lakini wakati mwingine nawatazama watu fulani fulani katika kusanyiko, na kusema, “Vema, hawa wana matumaini mengi; nadhani nitawapata. Natumaini kuna kazi inaendelea, na natarajia hivi karibuni kuwasikia wakieleza yale Bwana aliyozitendea nafsi zao.” Muda mfupi baadaye, labda, siwaoni tena, nawakosa kabisa; lakini badala yao, Bwana wangu mwema ananiletea mmoja ambaye sikuwa na tumaini lo lote juu yake—mtu aliyetupwa, mlevi, mpotovu, kwa sifa ya utukufu wa neema yake. Ndipo ninainua mikono yangu kwa mshangao, nikiwaza, “Ningemfikiria mtu ye yote kabla yako.” Nakumbuka jambo lililotokea muda si mrefu uliopita. Palikuwa na mtu mmoja maskini mwenye umri wa miaka sitini hivi; alikuwa baharia mkorofi, mmoja wa watu waovu kupita wote kijijini; ilikuwa desturi yake kulewa, naye alionekana kufurahi alipokuwa akilaani na kuapa. Hata hivyo, siku moja ya Sabato aliingia kanisani, wakati mtu mmoja wa jamaa yangu wa karibu alipokuwa akihubiri kutoka katika andiko linalomhusu Yesu akiulilia Yerusalemu. Na yule mtu maskini akawaza, “Nini! Je, Yesu Kristo aliwahi kumlilia mtu mnyonge kama mimi?” Alidhani alikuwa mbaya mno hata Kristo asimjali. Hatimaye alimwendea mhubiri, akasema, “Mheshimiwa, kwa miaka sitini nimekuwa nikisafiri baharini chini ya bendera ya Ibilisi; ni wakati sasa niwe na mwenyewe mpya; nataka kuitoboa meli ile ya zamani na kuizamisha kabisa! ndipo nitakapokuwa na mpya, nami nitasafiri chini ya bendera ya Mwana-Mfalme Imanueli.” Tangu wakati ule mtu yule amekuwa mtu wa maombi, akienenda mbele za Mungu kwa unyofu wote. Lakini, yeye alikuwa mtu wa mwisho kabisa ambaye ungemfikiria. Kwa namna fulani Mungu huwachagua watu wa mwisho; hajali almasi, bali huyaokota mawe madogo ya changarawe, kwa maana aweza, katika “mawe, kumwinulia Ibrahimu watoto.” Mungu ana hekima kuliko mwanakemia: hasafishi dhahabu tu, bali hugeuza madini duni kuwa vito vya thamani; huwachukua walio wachafu na waovu kupita wote, na kuwafanya viumbe vitukufu, huwafanya watakatifu, ingawa walikuwa wenye dhambi, na kuwatakasa, ingawa walikuwa wasio watakatifu.

Kuongoka kwa Sauli kulikuwa jambo la ajabu; lakini, wapendwa, je, kulikuwa ajabu zaidi kuliko kwamba mimi nawe tumekuwa Wakristo? Niwaulize, kama mtu angaliwaambia, miaka michache iliyopita, kwamba mngekuwa washiriki wa kanisa na kuhesabiwa pamoja na watoto wa Mungu, mngalisema nini? “Upuuzi mtupu! Mimi si mmoja wa Wamethodisti wenu wanafiki; sitaki dini yo yote; napenda kufikiri na kufanya nipendavyo.” Je, mimi nawe hatukusema hivyo? Na tumefikaje hapa kwa vyovyote? Tunapoliangalia badiliko lililotupata, linaonekana kama ndoto. Mungu amewaacha wengi katika jamaa zetu waliokuwa bora kuliko sisi, naye ametuchagua sisi kwa nini? Ee! Je, si jambo la ajabu? Je, hatuwezi kuinua mikono yetu kwa mshangao, kama Anania alivyofanya, na kusema, “Tazama, tazama, tazama: ni muujiza duniani, ajabu mbinguni?”

Jambo la mwisho ninalopaswa kusema hapa, ni hili—jambo hili lilikuwa jipya kwa Sauli mwenyewe. “Tazama anaomba.” Kuna jipya gani katika hilo? Sauli alikuwa akipanda hekaluni mara mbili kwa siku, saa ya kusali. Kama ungeweza kufuatana naye, ungemsikia akisema kwa uzuri, kwa maneno kama haya: “Bwana, nakushukuru kwa kuwa mimi si kama watu wengine walivyo; mimi si mnyang’anyi, wala mtoza ushuru; nafunga mara mbili kwa juma, na kutoa zaka katika vyote nilivyo navyo;” na kadhalika. Ee! Ungemkuta akimimina hotuba nzuri mbele ya kiti cha enzi cha Mungu. Na bado imesemwa, “Tazama, anaomba.” Nini! Je, hakuwahi kuomba kabla? La, kamwe. Yote aliyowahi kufanya kabla hayakuhesabiwa kitu; hayakuwa maombi. Nimesikia habari ya mzee mmoja, aliyefundishwa alipokuwa mtoto kuomba, “Mungu, uwabariki baba yangu na mama yangu,” naye akaendelea kuomba jambo lile lile kwa miaka sabini, ingawa wazazi wake wote wawili walikuwa wamekufa. Baadaye ikampendeza Mungu, kwa rehema yake isiyo na mwisho, kuugusa moyo wake, naye akaongozwa kuona kwamba ijapokuwa alidumu katika taratibu zake, hakuwa ameomba hata kidogo; mara nyingi alighani sala zake, lakini hakuomba kamwe. Ndivyo ilivyokuwa kwa Sauli. Alikuwa ametamka hotuba zake za maneno makuu, lakini zote hazikufaa kitu. Alikuwa ameomba sala zake ndefu kwa kujionyesha; yote yalikuwa bure. Sasa linakuja ombi la kweli, na inasemwa, “Tazama, anaomba.” Je, wamwona mtu yule akijaribu kusikilizwa na Muumba wake? Jinsi anavyosimama! Anasema Kilatini na mashairi yasiyo na vina mbele ya kiti cha enzi cha Mwenyezi; lakini Mungu anaketi katika utulivu wa kutojali, hasikilizi. Kisha mtu yule anajaribu mtindo mwingine; anapata kitabu, na akipiga magoti tena, anaomba kwa namna ya kupendeza sala ya zamani iliyo bora kupita zote zilizowahi kutungwa; lakini Aliye Juu anapuuza taratibu zake tupu. Hatimaye kiumbe yule maskini anakitupa kitabu mbali, anasahau mashairi yake, na kusema, “Ee Bwana, sikia, kwa ajili ya Kristo.” “Nitamsikia,” asema Mungu, “nimekwisha kumsikia.” Hiyo ndiyo rehema uliyoitafuta. Ombi moja la moyoni ni bora kuliko taratibu elfu kumi. Ombi moja litokalo nafsini ni bora kuliko masomo baridi maelfu kwa maelfu. Na kwa habari ya maombi yatokayo kinywani na kichwani tu, Mungu huyachukia; huyapenda yale yatokayo ndani kabisa ya moyo. Labda ningekuwa na ufidhuli kama ningesema kwamba wako mamia hapa asubuhi hii ambao hawajawahi kuomba hata mara moja maishani mwao. Wako baadhi yenu ambao hamjawahi. Yuko kijana mmoja kule, aliyewaambia wazazi wake alipoondoka kwao, kwamba daima angefuata taratibu yake ya sala kila asubuhi na jioni. Lakini anaona haya, naye ameiacha. Vema, kijana, utafanya nini utakapokuja kufa? Je, utakuwa na “neno la siri malangoni mwa mauti?” Je, “utaingia mbinguni kwa maombi?” La, hutaingia; utafukuzwa kutoka mbele zake, na kutupwa mbali.

II. Pili, tunayo hapa HOJA. “Kwa maana, tazama anaomba.” Ilikuwa hoja, kwanza kabisa, kwa ajili ya usalama wa Anania. Anania maskini aliogopa kumwendea Sauli; alidhani ilikuwa sawa kabisa na kuingia katika pango la simba. “Nikienda nyumbani kwake,” aliwaza, “mara atakaponiona, atanipeleka Yerusalemu mara moja, kwa maana mimi ni mmoja wa wanafunzi wa Kristo; sithubutu kwenda.” Mungu asema, “Tazama, anaomba.” “Vema,” asema Anania, “hilo lanitosha. Ikiwa yeye ni mtu wa maombi, hatanidhuru; ikiwa ni mtu wa ibada ya kweli, niko salama.” Uwe na hakika kwamba waweza daima kumwamini mtu wa maombi. Sijui ni kwa nini, lakini hata watu wasiomcha Mungu daima humheshimu Mkristo wa kweli. Bwana wa nyumba hupenda kuwa na mtumishi aombaye hata hivyo; ijapokuwa yeye mwenyewe haijali dini, hupenda kuwa na mtumishi mcha Mungu, naye atamwamini kuliko mwingine ye yote. Ni kweli, wako baadhi ya watu wenu wanaojidai kuwa waombaji ambao hawana chembe ya maombi ndani yao. Lakini kila mara umpatapo mtu aombaye kweli, mwamini hata kwa dhahabu isiyohesabika; kwa maana ikiwa yeye huomba kweli, huna haja ya kumwogopa. Yeye azungumzaye na Mungu kwa siri, aweza kuaminiwa hadharani. Sikuzote najisikia salama pamoja na mtu ambaye hukitembelea kiti cha rehema. Nimesikia hadithi ya waungwana wawili waliokuwa wakisafiri pamoja, mahali fulani katika nchi ya Uswisi. Baadaye wakafika katikati ya misitu; nanyi mwajua hadithi za kutisha ambazo watu husimulia juu ya nyumba za wageni za huko, jinsi ilivyo hatari kulala ndani yake. Mmoja wao, mtu asiyeamini Mungu, akamwambia mwenzake, aliyekuwa Mkristo, “Sipendi hata kidogo kukaa hapa; ni hatari kweli kweli.” “Vema,” akasema yule mwingine, “na tujaribu.” Basi wakaingia katika nyumba moja; lakini ilionekana ya kutiliwa shaka kiasi kwamba hakuna hata mmoja wao aliyeipenda; wakaona ingekuwa afadhali kuwa nyumbani Uingereza. Baadaye mwenye nyumba akasema, “Waungwana, sikuzote mimi husoma na kuomba pamoja na jamaa yangu kabla ya kwenda kulala; mtaniruhusu kufanya hivyo usiku huu?” “Ndiyo,” wakasema, “kwa furaha kubwa kabisa.” Walipopanda ghorofani, yule asiyeamini akasema, “Sasa siogopi hata kidogo.” “Kwa nini?” akasema yule Mkristo. “Kwa sababu mwenyeji wetu ameomba.” “Ee!” akasema yule mwingine, “basi yaonekana, hata hivyo, wewe waiona dini kuwa kitu; kwa sababu mtu huomba, waweza kulala nyumbani mwake.” Na ilikuwa ajabu jinsi wote wawili walivyolala usingizi. Waliota ndoto tamu, kwa maana walihisi kwamba mahali ambapo nyumba imeezekwa kwa maombi, na kujengewa kuta kwa ibada, hapangeweza kupatikana mtu hai ambaye angewadhuru. Basi, hii ilikuwa hoja kwa Anania, kwamba angeweza kwenda salama nyumbani mwa Sauli.

Lakini zaidi ya hayo. Hapa palikuwa na hoja kwa ajili ya unyofu wa Paulo. Maombi ya siri ni mojawapo ya vipimo bora vya dini ya kweli. Kama Yesu angalimwambia Anania, “Tazama, anahubiri,” Anania angalisema, “hilo aweza kulifanya, na bado akawa mdanganyifu.” Kama angalisema, “Amekwenda kwenye mkutano wa kanisa,” Anania angalisema, “Aweza kuingia humo kama mbwa-mwitu aliyevaa ngozi ya kondoo.” Lakini aliposema, “Tazama, anaomba,” hiyo ilikuwa hoja ya kutosha. Kijana mmoja huja kunieleza yale aliyoyahisi na yale ambayo amekuwa akiyafanya. Mwishowe namwambia, “piga magoti uombe.” “Ningependa zaidi nisiombe.” “Haidhuru, utaomba.” Anaanguka magotini, hana neno la kusema; anaanza kuugua na kulia, na hapo anakaa magotini mpaka mwishowe anatamka kwa kigugumizi, “Bwana, unihurumie mimi mwenye dhambi; mimi ni mkuu wa wenye dhambi; unihurumie!” Ndipo ninaridhika kidogo zaidi, na kusema, “Sikujali maneno yako yote, nilitaka maombi yako.” Lakini ee! Kama ningeweza kumfuata hadi nyumbani kwake; kama ningeweza kumwona akienda kuomba peke yake, ndipo ningekuwa na hakika; kwa maana yeye aombaye faraghani ni Mkristo wa kweli. Kusoma tu kitabu cha ibada za kila siku hakutakuthibitisha kuwa mtoto wa Mungu; ukiomba faraghani, ndipo una dini ya kweli; dini kidogo, ikiwa ya kweli, ni bora kuliko milima ya kujidai. Utauwa wa nyumbani ndio utauwa bora. Kuomba kutakufanya uache kutenda dhambi, au kutenda dhambi kutakufanya uache kuomba. Maombi moyoni huthibitisha ukweli wa kuongoka. Mtu aweza kuwa na moyo mnyofu, lakini akakosea kwa unyofu. Paulo alikuwa sahihi kwa unyofu. “Tazama, anaomba,” ilikuwa hoja bora kwamba dini yake ilikuwa sahihi. Kama mtu ye yote angeniomba muhtasari wa dini ya Kikristo, ningesema umo katika neno lile moja—“maombi.” Kama ningeulizwa, “Ni nini kitakachojumuisha uzoefu wote wa Kikristo?” ningejibu, “maombi.” Lazima mtu awe amesadikishwa juu ya dhambi kabla hajaweza kuomba; lazima awe na tumaini fulani kwamba kuna rehema kwa ajili yake kabla hajaweza kuomba. Kwa kweli, fadhila zote za Kikristo zimefungiwa ndani ya neno lile, maombi. Niambie tu kwamba wewe ni mtu wa maombi, nami nitakujibu mara moja, “Mheshimiwa, sina shaka juu ya uhalisi, pamoja na unyofu, wa dini yako.”

Lakini wazo moja zaidi, nami nitaliacha somo hili. Ulikuwa uthibitisho wa uteule wa mtu huyu, kwa maana mwasoma mara baada ya hapo, “Tazama, yeye ni chombo kiteule.” Mara nyingi nawaona watu wakijisumbua juu ya fundisho la uteule. Mara kwa mara napata barua kutoka kwa mtu fulani akinilaumu kwa kuhubiri uteule. Jibu pekee niwezalo kutoa ni hili, “Limo humo katika Biblia; nendeni mkamwulize Bwana wangu kwa nini aliliweka humo. Siwezi kujizuia. Mimi ni mtumishi tu, nami nawaambia ujumbe utokao juu. Kama ningekuwa tarishi, nisingebadilisha ujumbe wa bwana wangu mlangoni. Nimekuwa balozi wa mbinguni, nami sithubutu kubadilisha ujumbe niliopokea. Kama ni makosa, pelekeni habari makao makuu. Umo humo, nami siwezi kuubadilisha.” Hili kiasi niseme kwa maelezo. Wengine husema, “Nawezaje kujua kama mimi ni mteule wa Mungu? Naogopa mimi si mteule wa Mungu.” Je, wewe huomba? Ikiwa yaweza kusemwa, “Tazama, anaomba,” yaweza pia kusemwa, Tazama, yeye ni chombo kiteule.” Je, una imani? Kama ndivyo, wewe ni mteule. Hizo ndizo alama za uteule. Kama huna hata moja ya hizo, huna msingi wa kuhitimisha kwamba wewe ni mmoja wa watu wa Mungu walio milki yake. Je, una shauku ya kuamini? Je, una nia ya kumpenda Kristo? Je, una sehemu ya milioni moja ya shauku ya kuja kwa Kristo? Na je, ni shauku ya kutenda? Je, inakuongoza kutoa dua ya bidii, yenye machozi? Kama ndivyo, usiogope kamwe kwamba hukuchaguliwa; kwa maana ye yote aombaye kwa unyofu, amewekwa na Mungu tangu kabla ya kuwekwa misingi ya ulimwengu, ili awe mtakatifu na asiye na hatia mbele za Kristo katika upendo.

III. Sasa kwa MATUMIZI. Neno moja au mawili nanyi, rafiki zangu wapendwa, kabla sijawaaga asubuhi hii. Nasikitika kwamba siwezi kuliingia somo hili vizuri zaidi; lakini Bwana wangu mtukufu humtaka kila mmoja wetu kulingana na alicho nacho, si kulingana na asicho nacho. Natambua sana kwamba nashindwa kuisisitiza kweli kwa uzito kama nipaswavyo; Lakini, “kazi yangu i pamoja na Mungu, na hukumu yangu i pamoja na Mungu wangu,” na siku ya mwisho itadhihirisha kwamba kosa langu lilikuwa katika busara, lakini si katika upendo wa kweli kwa roho za watu.

Kwanza, niruhusuni niseme na watoto wa Mungu. Je, hamwoni, ndugu zangu wapendwa, kwamba alama bora kabisa ya kuwa kwetu wana wa Mungu itaonekana katika ibada yetu? “Tazama, anaomba.” Vema basi, je, haifuati, kama matokeo ya kawaida, kwamba kadiri tunavyozidi kuonekana katika maombi ndivyo ushahidi wetu utakavyozidi kung’aa? Labda umepoteza ushahidi wako asubuhi hii; hujui kama wewe ni mtoto wa Mungu au la; nitakuambia mahali ulipoupoteza uhakika wako—uliupoteza katika chumba chako cha siri. Nasema yale niliyoyahisi. Mara nyingi nimerudi nyuma kutoka kwa Mungu—kamwe si kwa kuanguka kabisa, najua, lakini mara nyingi nimepoteza ule utamu wa upendo wake niliokuwa nikiufurahia hapo kwanza. Imenibidi kulia,

“Saa zile za amani nilizofurahia zamani,

Jinsi kumbukumbu lake lingali tamu!

Lakini zimeacha pengo liumalo,

Ambalo dunia haiwezi kulijaza kamwe.”

Nimepanda kwenda nyumbani mwa Mungu kuhubiri, bila moto wala nguvu; nimesoma Biblia, wala hapakuwa na nuru juu yake; nimejaribu kuwa na ushirika na Mungu, lakini yote yamekuwa bure. Je, niwaambie hayo yalianzia wapi! Yalianzia katika chumba changu cha siri. Nilikuwa nimeacha, kwa kiasi fulani, kuomba. Hapa nimesimama, na kuungama makosa yangu; nakiri kwamba kila ninapomwacha Mungu ni hapo ndipo huanzia. Ee Wakristo, mngependa kuwa na furaha? Kuweni sana katika maombi. Mngependa kushinda? Kuweni sana katika maombi.

“Tukiyazuia maombi, twaacha kupigana,

Maombi hung’arisha silaha za Mkristo.”

Bi. Berry alikuwa akisema, “Nisingekubali kulipwa ili nitoke katika chumba changu cha siri hata kwa dunia elfu.” Bw. Jay alisema, “Kama mitume kumi na wawili wangekuwa wakiishi karibu nanyi, nanyi mkawa na nafasi ya kuwaendea, kama mazungumzo hayo yangewavuta mtoke katika vyumba vyenu vya siri, yangekuwa hasara kweli kwa roho zenu.” Maombi ni meli ileteayo nyumbani shehena tajiri kupita zote. Ni udongo uzaao mavuno mengi kupita yote. Ndugu, uamkapo asubuhi shughuli zako hukusonga, hata kwa neno moja au mawili ya haraka, unatelemka moja kwa moja duniani, na usiku, ukiwa umechoka na kulegea, unampa Mungu mabaki ya mwisho ya siku. Matokeo yake ni kwamba huna ushirika naye. Sababu ya kutokuwa na dini ya kweli zaidi sasa, ni kwa kuwa hatuna maombi zaidi. Waheshimiwa, siyaamini makanisa ya siku hizi yasiyoomba. Nakwenda kanisa hadi kanisa katika mji huu mkuu na kuona makusanyiko makubwa kiasi; lakini naenda kwenye mikutano yao ya maombi jioni ya siku ya kazi, na kuona watu kumi na wawili. Je, Mungu aweza kutubariki, aweza kumwaga Roho wake juu yetu, wakati mambo kama haya yapo? Angeweza, lakini haingekuwa kwa kufuata utaratibu wa kazi zake, kwa maana asema, “Sayuni aonapo utungu huzaa watoto.” Nendeni makanisani mwenu na katika nyumba zenu za ibada na wazo hili, kwamba mnahitaji maombi zaidi. Wengi wenu hamna shughuli hapa asubuhi hii. Mngepaswa kuwa katika sehemu zenu wenyewe za ibada. Sitaki kuwanyang’anya makanisa mengine watu wao; wako wa kutosha kunisikiliza bila wao. Lakini ingawa mmefanya dhambi asubuhi hii, sikilizeni mkiwa hapa, kwa faida yenu kadiri iwezekanavyo. Nendeni nyumbani mkamwambie mchungaji wenu, “Mheshimiwa, lazima tuwe na maombi zaidi.” Wahimizeni watu wazidi kuomba. Fanyeni mkutano wa maombi, hata kama mtakuwa peke yenu; na mkiulizwa walikuwepo wangapi, mwaweza kusema, “Wanne.” “Wanne! Kwa jinsi gani?” “Kwani, nilikuwepo mimi, na Mungu Baba, na Mungu Mwana, na Mungu Roho Mtakatifu; nasi tumekuwa na ushirika tajiri na wa kweli pamoja.” Lazima tuwe na kumiminwa kwa ibada ya kweli, la sivyo makanisa yetu mengi yatakuwaje? Ee! Mungu na atuamshe sote, na kutuchochea tuombe, kwa maana tuombapo tutashinda. Ningependa kuwachukua asubuhi hii, kama Samsoni alivyowachukua mbweha, niwafunge vijinga vya moto vya maombi, na kuwapeleka katikati ya miganda ya ngano mpaka mwiteketeze yote. Ningependa kuwasha moto mkubwa kwa maneno yangu, na kuyatia moto makanisa yote, mpaka yote yatoe moshi kama dhabihu kwa kiti cha enzi cha Mungu. Ukiomba, una uthibitisho kwamba wewe ni Mkristo; kadiri unavyopunguza kuomba, ndivyo unavyopungukiwa na sababu ya kuamini Ukristo wako; na kama umeacha kabisa kuomba, basi umeacha kupumua, nawe waweza kuogopa kwamba hukuwahi kupumua kabisa.

Na sasa, neno langu la mwisho ni kwa wasiomcha Mungu. Ee, waheshimiwa! Ningetamani kuwa mahali pengine po pote ila hapa; kwa maana ikiwa ni kazi nzito kuwahutubia wamchao Mungu, si zaidi sana ninapokuja kushughulika nanyi. Twaogopa, kwa upande mmoja, tusije tukasema nanyi kwa namna ya kuwafanya muitumainie nguvu yenu wenyewe; wakati, kwa upande mwingine, twatetemeka tusije tukawabembeleza mlale usingizi wa uvivu na kujiona salama. Naamini wengi wetu tunaona ugumu fulani juu ya namna ifaayo zaidi ya kuwahubiria—si kwamba twashuku kwamba injili inapaswa kuhubiriwa—bali shauku yetu ni kuifanya hivyo, ili tupate kuzivuta roho zenu. Najisikia kama mlinzi ambaye, akiulinda mji, amelemewa na usingizi; jinsi anavyojitahidi kwa bidii kujiamsha, wakati udhaifu ungemshinda. Kukumbuka jukumu lake humchochea. Kwake hakukosekani nia, bali nguvu; na hivyo natumaini walinzi wote wa Bwana wana hamu ya kuwa waaminifu, wakati huo huo wakijua upungufu wao. Kweli, mhudumu wa Kristo atajisikia kama yule mlinzi mzee wa mnara wa taa wa Eddystone; maisha yalikuwa yakimtoka upesi, lakini, akikusanya nguvu zake zote, alitambaa kuzunguka mara moja zaidi ili kuzitengeneza taa kabla hajafa. Ee, Roho Mtakatifu na atuwezeshe kuuweka moto wa ishara ukiwaka, kuwaonya juu ya miamba, na mafungu ya mchanga, na mchanga-tope unaowazunguka, na tuwaongoze daima kwa Yesu, wala si kwa hiari ya mwanadamu au kwa sifa ya kiumbe. Kama rafiki zangu wangejua jinsi nilivyotafuta kwa wasiwasi uongozi wa Mungu katika jambo zito la kuwahubiria wenye dhambi, wasingejisikia kama baadhi yao wanavyojisikia, wanapodhani kwamba nasema nao isivyofaa. Nataka kufanya kama Mungu aniagizavyo, na kama ananiambia niseme na mifupa mikavu nayo itaishi, lazima nifanye hivyo, hata kama haiwapendezi wengine; la sivyo ningehukumiwa na dhamiri yangu mwenyewe, na kuhukumiwa na Mungu. Sasa, kwa uzito wote ambao mwanadamu aweza kuukusanya, niseme kwamba nafsi isiyoomba ni nafsi isiyo na Kristo. Kama Bwana aishivyo, ninyi msiowahi kuomba hamna Mungu, hamna tumaini, na ni wageni mbali na jamii ya Israeli. Ninyi msiowahi kujua kuugua ni nini, wala kudondoka kwa chozi, hamna utauwa ulio hai. Niwaulize, waheshimiwa, kama mmewahi kufikiri mko katika hali ya kutisha kiasi gani? Mko mbali na Mungu, na kwa hiyo Mungu amewakasirikia; kwa maana “Mungu huwakasirikia waovu kila siku.” Ee, mwenye dhambi! Inua macho yako uutazame uso wa Mungu uliokunjamana, kwa maana amekukasirikia. Nami nawasihi, kama mnavyozipenda nafsi zenu, tafakarini kwa kitambo kimoja tu mtakavyokuwa, kama, mkiishi kama mnavyoishi, mngekufa mwishowe bila maombi. Msidhani kwamba ombi moja kitandani mwa mauti litawaokoa. Maombi ya kitanda cha mauti kwa kawaida ni mchezo wa kuigiza wa kitanda cha mauti, na hayahesabiwi kitu; ni sarafu isiyolia mbinguni, bali imepigwa chapa ya unafiki, na kutengenezwa kwa madini duni. Jihadharini, waheshimiwa. Niwaulize, kama hamjawahi kuomba, mtafanya nini? Ingekuwa jambo jema kwenu, kama kifo kingekuwa usingizi wa milele; lakini sivyo. Mkijikuta jehanamu, ee, mateso na maumivu! Lakini sitaziparura hisia zenu kwa kujaribu kuyaeleza. Mungu awajalie msiyaonje kamwe mateso ya waliopotea. Waza tu yule mnyonge maskini katika miali ya moto anayesema, “Ee, laiti ningepata tone moja la maji, liupoze ulimi wangu uliokauka!” Tazama jinsi ulimi wake unavyoning’inia kati ya midomo yake yenye malengelenge! Jinsi unavyochubua na kuchoma kaakaa la kinywa chake, kana kwamba ni kijinga cha moto. Mtazame akililia tone la maji. Sitaichora picha hiyo. Yanitosha kuhitimisha kwa kusema, kwamba jehanamu ya jehanamu itakuwa kwako, mwenye dhambi maskini, wazo kwamba ni milele. Utatazama juu kule kwenye kiti cha enzi cha Mungu, nako kutaandikwa “milele!” Waliolaaniwa watakapoyagongesha mapingu ya moto ya mateso yao, watasema “milele!” Watakapopiga yowe, mwangwi hulia “milele!”

“‘Milele’ imeandikwa juu ya mateso yao,

’Milele’ juu ya minyororo yao;

’Milele’ huwaka katika moto,

’Milele’ hutawala daima.”

Wazo la kuhuzunisha! “Kama ningeweza tu kutoka, ndipo ningekuwa na furaha. Kama pangekuwa na tumaini la kuokolewa, ndipo ningeweza kuwa na amani; lakini niko hapa milele!” Waheshimiwa, kama mngependa kuepuka mateso ya milele, kama mngependa kuonekana miongoni mwa hesabu ya waliobarikiwa, njia ya kwenda mbinguni yaweza kupatikana tu kwa maombi—kwa kumwomba Yesu, kwa kuomba Roho, kwa kusihi mbele ya kiti chake cha rehema. “Geukeni, geukeni; kwani kufa kwa nini, Enyi nyumba ya Israeli? Kama niishivyo, asema Bwana, sipendezwi na kufa kwake afaye, bali kwamba angerudi kwangu na kuishi.” “Bwana ni mwenye neema, amejaa huruma.” Na tumwendee na kusema, “Atatuponya kurudi nyuma kwetu, atatupenda kwa ukunjufu na kutusamehe kwa neema, kwa ajili ya jina la Mwana wake.” Ee! Kama naweza tu kuivuta roho moja leo, nitakwenda nyumbani nimeridhika. Kama naweza tu kuwapata ishirini, basi nitashangilia. Kadiri nitakavyowapata wengi, ndivyo nitakavyovaa taji nyingi. Kuvaa! La, nitazichukua zote mara moja, na kuzitupa miguuni pa Yesu, na kusema, “Si kwangu mimi, bali kwa jina lako uwe utukufu wote, milele.”

“Maombi yaliwekwa ili kuleta

Baraka ambazo Mungu akusudia kutoa;

Maadamu wanaishi, Wakristo na waombe,

Kwa maana wanaishi tu wakati wanapoomba.

“Nawe je, bado utalala kimya,

Wakati Kristo anasimama akingoja ombi lako?

Nafsi yangu, unaye rafiki juu,

Ondoka, ujaribu haki yako huko.

“Ni maombi yanayoitegemeza nafsi iliyo dhaifu,

Ingawa mawazo yamevunjika, na lugha ni kilema;

Omba, ikiwa waweza, au huwezi kusema,

Na uombe kwa imani katika jina la Yesu.”