Yesu Kuhusu Maombi

KATIKA MATHAYO 6:5-8, tunafika kwenye mfano ambao Bwana wetu aliutwaa ili kufafanua mafundisho yake kuhusu utauwa, yaani mwenendo wa maisha ya kidini. Hili ndilo somo analolitafakari katika mistari kumi na minane ya kwanza ya sura hii. "Angalieni," asema kwa ujumla, "msifanye wema wenu mbele ya watu, ili mtazamwe na wao; kama mkifanya hivyo, hamna thawabu kwa Baba yenu aliye mbinguni." Hapa tunapata kielelezo chake cha pili cha jambo hili. Baada ya suala la kutoa sadaka linafuata suala zima la kumwomba Mungu, yaani ushirika wetu na mawasiliano yetu na Mungu. Hapa tena, tutaona kwamba ile tabia ileile ya jumla ambayo Bwana wetu ameshaieleza, ole wetu, inaonekana waziwazi mno. Wakati mwingine nadhani kwamba sehemu hii ya Maandiko ni mojawapo ya zile zinazochunguza na kunyenyekeza zaidi katika Maandiko yote.

Lakini tunaweza kuisoma mistari hii kwa namna ambayo kwa kweli tunakosa kabisa kiini chake na mafundisho yake, na bila shaka bila kuhukumiwa mioyoni mwetu. Mwelekeo wetu siku zote tunaposoma hapa ni kuliona kuwa ni kufichuliwa kwa Mafarisayo tu, kukemewa kwa mnafiki aliye dhahiri. Tunasoma, na tunamfikiria mtu yule wa kujionyesha ambaye waziwazi anajivutia macho ya watu, kama Mafarisayo walivyofanya katika jambo hili. Kwa hiyo tunaliona kuwa ni kufichuliwa tu kwa unafiki huu wa wazi, bila kutuhusu sisi hata kidogo. Lakini huko ni kukosa kiini kizima cha mafundisho haya, ambayo ni kufichua kwa Bwana wetu kwa nguvu kubwa madhara ya kutisha ya dhambi juu ya nafsi ya mwanadamu, na hasa dhambi katika sura ya ubinafsi na kiburi.

Mitazamo ya Dhambi

Dhambi, anatuonyesha hapa, ni kitu kinachotufuata njia yote, hata kuingia mbele za Mungu mwenyewe. Dhambi si kitu tu kinachoelekea kutushambulia na kututaabisha tunapokuwa mbali na Mungu, katika nchi ya mbali, kwa kusema hivyo. Dhambi ni kitu cha kutisha mno, kwa mujibu wa jinsi Bwana wetu anavyoifichua, hata haitatufuata tu mpaka malango ya mbinguni, bali, kama ingewezekana, hata ndani ya mbingu yenyewe. Kwa kweli, je, hayo si mafundisho ya Maandiko kuhusu chanzo cha dhambi? Dhambi si kitu kilichoanzia duniani. Kabla mwanadamu hajaanguka kulikuwa kumekwisha kutokea Anguko jingine la awali. Shetani alikuwa kiumbe mkamilifu, mng'aavu, wa kimalaika, akikaa katika ulimwengu wa roho wa juu; naye alikuwa ameanguka kabla mwanadamu hajaanguka. Hicho ndicho kiini cha mafundisho ya Bwana wetu katika mistari hii. Ni kufichuliwa kwa kutisha kwa asili ya kuchukiza ya dhambi.

Hakuna kitu kinachopotosha kama kuifikiria dhambi kwa maana ya matendo tu; na maadamu tunaifikiria dhambi kwa maana ya mambo yaliyotendwa tu, hatuielewi. Kiini cha mafundisho ya Biblia juu ya dhambi ni kwamba kimsingi ni tabia ya ndani. Ni hali ya moyo. Nadhani tunaweza kuyafupisha kwa kusema kwamba hatimaye dhambi ni kujiabudu na kujisifu, na Bwana wetu anaonyesha (jambo ambalo kwangu linashtua na kutisha) kwamba mwelekeo huu ndani yetu wa kujisifu ni kitu kinachotufuata hata kuingia mbele za Mungu mwenyewe. Wakati mwingine huleta matokeo haya, kwamba hata tunapojaribu kujihakikishia kwamba tunamwabudu Mungu, kwa kweli tunajiabudu wenyewe na hatufanyi zaidi ya hapo.

Hiyo ndiyo hali ya kutisha ya mafundisho yake mahali hapa. Kitu hiki kilichoingia katika asili yetu na katika umbo letu hasa kama wanadamu ni kitu kinachochafua utu wetu wote kiasi kwamba watu wanapojishughulisha na shughuli yao iliyo ya juu kabisa bado wanalazimika kupigana nacho vita. Imekubalika siku zote, nadhani, kwamba picha iliyo bora kabisa unayoweza kuwa nayo ya mtu ni kumtazama akiwa magotini akimngoja Mungu. Hilo ndilo fanikio kuu la mwanadamu; ndiyo shughuli yake iliyo tukufu kuliko zote. Mwanadamu hawi mkuu zaidi kuliko anapokuwa pale katika ushirika na mawasiliano na Mungu. Basi, kwa mujibu wa Bwana wetu, dhambi ni kitu kinachotuathiri kwa kina mno kiasi kwamba hata pale iko pamoja nasi na kutushambulia. Kwa kweli, kwa msingi wa mafundisho ya Agano Jipya, hakika ni lazima tukubali kwamba ni pale tu ndipo tunapoanza kuielewa dhambi kwa kweli.

Tunaelekea kuifikiria dhambi jinsi tunavyoiona ikiwa katika matambara yake na katika mitaro ya maisha. Tunamtazama mlevi, maskini yule, na kusema: Hiyo ndiyo dhambi; hiyo ni dhambi. Lakini hicho si kiini cha dhambi. Ili uwe na picha halisi na ufahamu wa kweli juu yake, lazima umtazame mtakatifu fulani mkuu, mtu fulani mcha Mungu na mwenye kujitoa kwa namna isiyo ya kawaida. Mtazame pale akiwa magotini mbele za Mungu mwenyewe. Hata pale, nafsi inajiingiza, na jaribu kwake ni kujifikiria mwenyewe, kujifikiria kwa kupendezwa na kwa kujifurahia, na kwa kweli kujiabudu mwenyewe badala ya kumwabudu Mungu. Hiyo, wala si ile nyingine, ndiyo picha ya kweli ya dhambi. Ile nyingine ni dhambi, bila shaka, lakini pale huioni katika kilele chake; huioni katika kiini chake. Au, tuseme kwa namna nyingine, kama kweli wataka kuelewa jambo fulani juu ya asili ya Shetani na shughuli zake, fikiria ile nyika ambamo Bwana wetu alikaa siku arobaini mchana na usiku arobaini. Hiyo ndiyo picha ya kweli ya Shetani, unapomwona akimjaribu Mwana wa Mungu mwenyewe.

Yote hayo yanajitokeza katika kauli hii. Dhambi ni kitu kinachotufuata hata kuingia mbele za Mungu mwenyewe.

Kuzaliwa Upya Ni Lazima

Kabla hatujaanza kulichambua jambo hili, ningependa kutoa dokezo jingine moja la utangulizi ambalo kwangu linaonekana kuwa lisiloepukika kabisa. Kama picha hii haituthibitishii udhambi wetu wenyewe kamili, kukosa kwetu tumaini pamoja na kukosa kwetu msaada, kama haitufanyi tuone hitaji letu la neema ya Mungu katika jambo la wokovu, na ulazima wa msamaha, wa kuzaliwa upya, na wa asili mpya, basi sijui kitu chochote kinachoweza kamwe kututhibitishia jambo hilo. Hapa tunaona hoja nzito kwa ajili ya fundisho la Agano Jipya kuhusu ulazima kamili wa kuzaliwa mara ya pili, kwa sababu dhambi ni jambo la tabia ya ndani, kitu kilicho kirefu mno na chenye kuwa sehemu hai ya utu wetu kiasi kwamba hata hufuatana nasi kuingia mbele za Mungu.

Lakini ifuate hoja hiyo kupita maisha haya na ulimwengu huu, kupita mauti na kaburi, na ujitafakari ukiwa mbele za Mungu katika umilele milele na milele. Je, kuzaliwa upya si jambo la lazima kabisa? Basi, hapa, katika maagizo haya kuhusu utauwa na mwenendo wa maisha ya kidini, tunalo, likiwa limo ndani ya karibu kila kauli, fundisho hili kuu la Agano Jipya la kuzaliwa upya na asili ya mtu mpya katika Kristo Yesu.

Kwa kweli tunaweza kwenda hata mbele zaidi na kusema kwamba hata ikiwa tumezaliwa mara ya pili, na hata ikiwa tumepokea uzima mpya na asili mpya, bado tunayahitaji maagizo haya. Haya ni maagizo ya Bwana wetu kwa Wakristo. Ni onyo lake kwa wale waliozaliwa mara ya pili; hata wao inawapasa kuwa waangalifu wasije wakawa na hatia ya unafiki huu wa Mafarisayo katika maombi yao na ibada zao.

Njia Mbili za Kuomba

Basi, kwanza, na tulichukue somo hili kwa ujumla kabla ya kufikia kutafakari kile kinachoitwa kwa kawaida "Sala ya Bwana." Tunatazama tu kile tunachoweza kukiita utangulizi wa maombi kama Bwana wetu anavyoyafundisha katika mistari hii, na nadhani kwamba kwa mara nyingine njia bora ya kulikaribia somo hili ni kuligawa katika sehemu mbili. Kuna njia ya uongo ya kuomba na kuna njia ya kweli ya kuomba. Bwana wetu anazishughulikia zote mbili.

Njia ya Uongo

Tatizo la njia ya uongo ni kwamba hata jinsi inavyomkaribia Mungu ni kosa. Kasoro yake ya msingi ni kwamba inajikaza juu yake yenyewe. Ni kuelekeza fikira juu ya yule anayeomba badala ya juu ya Yule anayeombwa. Hilo ndilo tatizo, na Bwana wetu analionyesha hapa kwa namna iliyo wazi na ya kushangaza sana. Anasema: "Tena msalipo, msiwe kama wanafiki; kwa maana wao wapenda kusali hali wamesimama katika masinagogi na katika pembe za njia, ili waonekane na watu." Wanasimama katika sinagogi mahali panapoonekana; wanasimama mbele kabisa.

Mnaukumbuka mfano wa Bwana wetu wa Mfarisayo na mtoza ushuru waliopanda hekaluni kusali. Analisisitiza jambo lilelile hasa pale. Anatuambia kwamba Mfarisayo alisimama mbele kadiri alivyoweza mahali panapoonekana zaidi, na pale akasali. Mtoza ushuru, kwa upande mwingine, alikuwa na aibu mno na amejaa toba kiasi kwamba "akisimama mbali" hakuweza hata kuinua uso wake mbinguni, bali alilia tu, "Ee Mungu, unirehemu mimi mwenye dhambi." Vivyo hivyo Bwana wetu anasema hapa kwamba Mafarisayo wanasimama katika masinagogi na katika pembe za njia, mahali panapoonekana zaidi, na kusali ili waonekane na watu. "Amin, nawaambia, Wamekwisha kupata thawabu yao."

Kwa mujibu wa Bwana wetu, sababu ya wao kusali katika pembe za njia ni kitu kama hiki. Mtu aliye njiani kwenda hekaluni kusali anatamani sana kutoa taswira kwamba yeye ni nafsi mcha Mungu kiasi kwamba hawezi hata kungoja mpaka afike hekaluni. Kwa hiyo anasimama na kusali katika pembe ya njia. Kwa sababu ileile, anapofika hekaluni, anasogea mbele mpaka mahali panapoonekana zaidi iwezekanavyo. Basi lililo muhimu kwetu ni kuitoa kanuni iliyomo, kwa hiyo naiweka hiyo kama picha ya kwanza.

Ya pili imewekwa katika maneno haya: "Nanyi mkisali, msipayukepayuke kama watu wa mataifa; maana wao hudhani ya kuwa watasikiwa kwa sababu ya maneno yao kuwa mengi." Tukizichukua picha hizi mbili pamoja, tutaona kwamba kuna makosa mawili makuu yaliyo chini ya namna hii nzima ya kumkaribia Mungu katika maombi. La kwanza ni kwamba shauku yangu, kama mimi ni kama Mfarisayo, iko juu yangu mwenyewe kama yule anayeomba. La pili ni kwamba nahisi kuwa nguvu ya maombi yangu inategemea wingi wa maombi yangu au namna yangu fulani ya kuomba. Na tuyatazame haya kila moja peke yake.

Kosa la Kwanza - Kujionyesha

Basi, tatizo la kwanza ni hatari hii ya kujishughulisha na nafsi yangu kama mtu anayeomba. Hili laweza kujionyesha kwa njia nyingi tofauti. Tatizo la kwanza na la msingi ni kwamba mtu wa namna hiyo anatamani sana kujulikana miongoni mwa wengine kama mtu anayeomba. Huo ndio mwanzo hasa wake. Anatamani sana kuwa na sifa ya kuwa mtu wa maombi, akiwa na hamu na tamaa kubwa katika jambo hilo. Hilo lenyewe ni kosa.

Hatua inayofuata katika mchakato huu ni kwamba jambo hilo linakuwa tamaa halisi na dhahiri ya kuonekana na wengine tukiomba. Hilo, nalo, huongoza kwenye mambo yatakayohakikisha kwamba wengine kweli wanatuona. Hili ni jambo la hila mno ambalo si wakati wote huwa la wazi na dhahiri. Kuna aina ya mtu anayejitembeza na kujiweka mahali panapoonekana na kila mara anajivutia macho ya watu. Lakini pia kuna njia za hila za kufanya jambo hilohilo.

Mwandishi mmoja wa wasifu, aliyetamani kuonyesha utakatifu wa mwandishi fulani, aliueleza hivi. "Hakuna kitu kilichomtambulisha zaidi," alisema, "kuliko jinsi ambavyo, alipokuwa akitembea kutoka chumba kimoja kwenda kingine, ghafla katika ushoroba angepiga magoti na kuomba. Kisha angeinuka na kuendelea na njia yake tena." Hilo, kwa mwandishi huyo wa wasifu, lilikuwa uthibitisho wa utakatifu na uchaji wa mtu huyu.

Sidhani kwamba nahitaji kueleza ninachomaanisha. Tatizo la Mafarisayo lilikuwa kwamba walijaribu kutoa taswira kwamba hawawezi kungoja mpaka wafike hekaluni; ilibidi wasimame palepale walipokuwa katika pembe za njia ili kusali, jambo lililokuwa la wazi na dhahiri kwa mara moja. Ndiyo, lakini ukipiga magoti katika ushoroba wa nyumba, ni jambo la ajabu kidogo! Nataka kuonyesha kwa msingi wa mafundisho ya Bwana wetu kwamba mtu yule angekuwa mtakatifu mkuu zaidi kama asingepiga magoti, bali angemtolea Mungu ombi lake alipokuwa akitembea katika ushoroba ule. Lingekuwa ombi la dhati vilevile, na hakuna mtu ambaye angeliona. Jinsi jambo hili lilivyo la hila!

"Ingia katika chumba chako cha ndani, na ... ukiisha kufunga mlango wako." Ombi langu daima litakuwa ombi la siri. Ndiyo, lakini inawezekana mtu kuomba sirini kwa namna ambayo kila mtu anajua kwamba anaomba sirini, kwa sababu anatoa taswira kwamba kwa kukaa humo muda mrefu hivyo yeye ni mtu mkuu wa maombi.

Bila shaka, hatupaswi kuwa waangalifu kupita kiasi kuhusu mambo haya, lakini hatari hii ni ya hila mno kiasi kwamba ni lazima tuikumbuke siku zote. Nakumbuka watu wakimzungumzia mtu mmoja aliyehudhuria makongamano fulani na wakisema kwa kuvutiwa sana kwamba waliona siku zote baada ya mikutano yeye aliondoka kimyakimya, akapanda mwamba mrefu mbali na watu wengine wote, kisha akapiga magoti na kuomba. Naam, mtu yule mwema kweli alifanya hivyo, na si juu yangu kumhukumu. Lakini najiuliza kama katika juhudi ile kubwa ya kupanda hakukuwa na mchanganyiko kidogo wa jambo hili hasa ambalo Bwana wetu analikemea hapa. Kitu chochote kisicho cha kawaida hatimaye hujivutia macho ya watu. Kama, kwa mfano wa maneno, najitahidi kwa makusudi nisisimame katika pembe za njia, lakini nikawa mashuhuri kama mtu wa mwamba wa upweke, huenda ninajivutia macho ya watu. Hilo ndilo tatizo; kile kilicho hasi kinageuka kuwa chanya kwa namna ya hila sana kabla hatujatambua tunachofanya.

Lakini na tulifuatilie mbele kidogo. Sura nyingine ambayo jambo hili huchukua ni dhambi ya kutisha ya kuomba hadharani kwa namna inayoonyesha shauku ya kuwagusa watu waliopo badala ya kumkaribia Mungu kwa heshima na kicho cha kimungu. Sina hakika, kwa maana mara nyingi nimelijadili jambo hili nafsini mwangu, na kwa hiyo nasema kwa kusitasita kidogo, kama yote haya hayahusu yale yanayoitwa "maombi mazuri" ambayo watu husemekana kuyatoa. Ningejiuliza mwenyewe kama maombi yanapaswa kuwa mazuri kamwe. Namaanisha kwamba sina amani juu ya mtu yeyote anayeshughulikia umbo la ombi. Nakiri kwamba ni swali linalobishaniwa sana, nami nawaachia mlitafakari. Kuna watu wanaosema kwamba chochote kinachotolewa kwa Mungu kinapaswa kuwa kizuri na kwamba, kwa hiyo, unapaswa kuwa mwangalifu kuhusu jinsi unavyopanga maneno na uchaguzi wa maneno na mahadhi ya sentensi zako. Hakuna kitu, wanasema, kinachoweza kuwa kizuri mno kiasi cha kutostahili kutolewa kwa Mungu.

Nakiri kwamba hoja hiyo ina nguvu fulani. Lakini kwangu inaonekana kwamba inabatilishwa kabisa na ukweli kwamba hatimaye maombi ni maongezi, mazungumzo, ushirika na Baba yangu; na mtu hamwongeleshi mtu ampendaye kwa namna hii kamilifu na iliyong'arishwa, akishughulikia vifungu vya maneno na maneno yenyewe na mengine yote. Hakika kuna kitu cha hiari ya moyo kwa asili yake katika ushirika na umoja wa kweli.

Ndiyo sababu sijawahi kuamini katika kuchapisha yale yanayoitwa maombi ya mimbarani. Bila shaka, hatimaye jambo hili linategemea masuala makubwa zaidi sana ambayo hatuwezi kuyaingia sasa. Ninaliinua tu swali hili ili mlitafakari. Hata hivyo, ningependekeza kwamba kanuni inayotawala ni kwamba utu wote wa mtu anayeomba unapaswa kuelekezwa kwa Mungu na kukazwa juu yake, na kwamba yeye asiwe na habari na mambo mengine yote. Badala ya kutamani watu watushukuru kwa yale yanayoitwa maombi yetu mazuri, tunapaswa kufadhaika wanapofanya hivyo. Maombi ya hadharani yanapaswa kuwa ya namna ambayo watu wanaoomba kimya na yule anayetamka maneno wasijitambue tena mmoja kwa mwingine, bali wachukuliwe juu ya mbawa za maombi mpaka mbele za Mungu mwenyewe.

Nadhani mkizilinganisha na kuzitofautisha karne ya kumi na nane na ya kumi na tisa katika jambo hili mtaona ninachomaanisha. Hatuna maombi mengi yaliyoandikwa ya wainjilisti wakuu wa karne ya kumi na nane, lakini tunayo mengi ya maombi yaliyopendwa na watu ya wale walioitwa majitu ya mimbarani wa karne ya kumi na tisa. Sina hakika hata kidogo kama si hapo hasa ndipo badiliko lilipotokea katika maisha ya kanisa la Kikristo, lililoleta ukosefu wa sasa wa hali ya kiroho na hali ya sasa ya kanisa la Kikristo kwa ujumla. Kanisa likawa limeng'arishwa, lenye adabu na lenye heshima, na wale waliodhaniwa kuwa waabudu walijishughulisha na nafsi zao bila kujitambua, na wakasahau kwamba walikuwa katika ushirika na Mungu aliye hai. Usahaulifu wa namna hiyo ni jambo la hila.

Kosa la Pili - Kukaza Macho juu ya Umbo

Tatizo la pili kuhusiana na namna hii potofu ya kumkaribia Mungu hutokea tunapoelekea kukaza fikira juu ya umbo la maombi yetu, au juu ya wingi au urefu wa muda tunaotumia katika maombi. "Nanyi mkisali," anasema, "msipayukepayuke kama watu wa mataifa; maana wao hudhani ya kuwa watasikiwa kwa sababu ya maneno yao kuwa mengi." Mnaifahamu maana ya neno hili "kupayukapayuka." Bado laweza kuonekana likitendwa katika nchi nyingi za Mashariki ambako wana magurudumu ya maombi. Mwelekeo uleule unaonekana pia katika Ukatoliki wa Kirumi katika kuhesabu shanga. Lakini tena hutujia kwa namna ya hila zaidi sana.

Kuna watu ambao mara nyingi hutia uzito mkubwa katika kuwa na wakati maalum wa maombi. Kwa namna fulani ni jambo jema kuwa na wakati maalum wa maombi, lakini kama hangaiko letu kwanza ni kuomba katika wakati huo maalum badala ya kuomba, afadhali tusiombe kabisa. Twaweza kuzoea kwa urahisi mno kufuata utaratibu na kusahau kile tunachofanya kwa kweli. Kama vile Mwislamu hupiga magoti katika saa fulani za mchana, ndivyo watu wengi walio na wakati wao maalum wa maombi wanavyomkimbilia Mungu katika wakati huo hasa, na mara nyingi hukasirika kwa kufanya hivyo mtu yeyote akiwazuia. Ni lazima wapige magoti katika saa hiyo hasa. Likitazamwa bila upendeleo, jinsi linavyoonekana la kipumbavu! Lakini tena, kila mmoja na ajichunguze mwenyewe.

Hata hivyo, si suala la wakati maalum tu; hatari hii ya hila hujionyesha kwa njia nyingine pia. Watakatifu wakuu, kwa mfano, siku zote wametumia muda mwingi katika maombi na mbele za Mungu. Kwa hiyo tunaelekea kudhani kwamba njia ya kuwa mtakatifu ni kutumia muda mwingi katika maombi na mbele za Mungu.

Lakini jambo muhimu kuhusu mtakatifu mkuu si kwamba alitumia muda mwingi katika maombi. Hakukaza macho yake juu ya saa. Alijua kwamba yuko mbele za Mungu; aliingia katika umilele, kwa kusema hivyo. Maombi yalikuwa uhai wake, hakuweza kuishi bila hayo. Hakujishughulisha na kukumbuka urefu wa muda. Mara tu tunapoanza kufanya hivyo, jambo hilo linakuwa la kimashine nasi tumeharibu kila kitu.

Anachosema Bwana wetu kuhusu jambo hili ni: "Amin, nawaambia, Wamekwisha kupata thawabu yao." Walitamani nini? Walitaka sifa za wanadamu, nao wakazipata. Na vivyo hivyo leo wanazungumzwa kuwa watu wakuu wa maombi; wanazungumzwa kuwa wale waliotoa maombi ya ajabu, mazuri. Ndiyo, wanapata yote hayo. Lakini, maskini nafsi hizo, hayo ndiyo yote watakayopata. "Amin, nawaambia, Wamekwisha kupata thawabu yao."

Kumkaribia Mungu kwa Njia Iliyo Sawa

Na tuwaache hao tuigeukie njia ya kweli. Kuna njia iliyo sawa ya kuomba, na tena siri yote iko katika jambo la jinsi tunavyomkaribia Mungu. Hicho ndicho kiini cha mafundisho ya Bwana wetu.

"Nawe usalipo, ingia katika chumba chako cha ndani, na ukiisha kufunga mlango wako, umwombe Baba yako aliye sirini; na Baba yako aonaye sirini atakujazi kwa dhahiri. Nanyi mkisali, msipayukepayuke kama watu wa mataifa; maana wao hudhani ya kuwa watasikiwa kwa sababu ya maneno yao kuwa mengi. Basi msifanane nao; kwa maana Baba yenu anajua mnayohitaji kabla ninyi hamjamwomba" - Mathayo 6:6-8.

Hii yamaanisha nini? Likielezwa kwa maana ya kanuni yake ya msingi, jambo moja lililo muhimu tunaposali mahali popote ni kwamba ni lazima tutambue kwamba tunamkaribia Mungu. Hilo ndilo jambo moja lenye maana. Ni suala hili tu la "kujikusanya nafsi," kama linavyoitwa. Laiti tungetambua tu kwamba tunamkaribia Mungu, kila kitu kingine kingekuwa sawa.

Mchakato wa Kutenga

Lakini tunahitaji maagizo ya kina zaidi kidogo, na kwa bahati njema Bwana wetu anayatoa. Anaigawa hivi. Kwanza kabisa kuna mchakato wa kutenga. Ili kuhakikisha kwamba natambua kuwa ninamkaribia Mungu, inanibidi kuyatenga mambo fulani. Inanibidi kuingia katika chumba kile. "Nawe usalipo, ingia katika chumba chako cha ndani, na ukiisha kufunga mlango wako, umwombe Baba yako aliye sirini." Basi hii yamaanisha nini?

Kuna watu ambao wangependa kujihakikishia kwa furaha kwamba hili ni katazo tu la mikutano yote ya maombi. Wanasema, "Mimi siendi kwenye mikutano ya maombi, naomba sirini." Lakini hili si katazo la mikutano ya maombi. Si katazo la maombi ya hadharani, kwa maana hayo yamefundishwa na Mungu na kusifiwa katika Maandiko. Kuna mikutano ya maombi iliyoandikwa katika Maandiko, nayo ni sehemu ya kiini hasa na uhai wa Kanisa. Hilo silo analolikataza.

Kanuni ni kwamba kuna mambo fulani ambayo inatupasa kuyafungia nje iwe tunaomba hadharani au tunaomba sirini. Haya hapa ni baadhi yake.

Unawafungia nje na kuwasahau watu wengine. Kisha unajifungia nje na kujisahau mwenyewe. Hiyo ndiyo maana ya kuingia "katika chumba chako cha ndani." Waweza kuingia katika chumba kile unapotembea peke yako katika mtaa wenye pilikapilika au unapotoka chumba kimoja kwenda kingine ndani ya nyumba. Unaingia katika chumba kile unapokuwa katika ushirika na Mungu na hakuna mtu anayejua unachofanya.

Hakuna faida yoyote mimi kuingia katika chumba cha siri na kufunga mlango kwa ufunguo kama muda wote nimejaa nafsi yangu na kujifikiria mwenyewe na kujivunia maombi yangu. Ingekuwa sawa na kusimama katika pembe ya njia. La; inanibidi kujitenga mimi mwenyewe pamoja na watu wengine; moyo wangu unapaswa kuwa wazi kabisa na kwa Mungu peke yake. Nasema pamoja na Mtunga Zaburi: "Uunganishe moyo wangu upate kulicha jina lako. Ee Bwana, Mungu wangu, nitakushukuru kwa moyo wangu wote" (Zaburi 86:11-12). Hili ni sehemu ya kiini hasa cha jambo hili la maombi. Tunaposali ni lazima tujikumbushe kwa makusudi kwamba tunakwenda kuzungumza na Mungu. Kwa hiyo watu wengine, na nafsi pia, ni lazima watengwe na kufungiwa nje.

Hitaji la Kicho

Hatua inayofuata ni kutambua. Baada ya kutenga, kutambua. Kutambua nini? Basi, ni lazima tutambue kwamba tuko mbele za Mungu. Hilo lamaanisha nini? Lamaanisha kutambua kitu fulani cha Mungu ni nani na Mungu ni nini. Kabla hatujaanza kutamka maneno tunapaswa siku zote kujiambia: "Sasa ninaingia katika chumba cha mapokezi cha Mungu yule, Mungu mwenyezi, asiye na mipaka, wa milele na mkuu, pamoja na uweza wake wote na nguvu zake na enzi yake, Mungu yule aliye moto ulao, Mungu yule aliye 'nuru, wala ndani yake hamna giza lo lote,' Mungu yule Mtakatifu kabisa, kamili. Hivyo ndivyo ninavyofanya." Ni lazima tuyakumbuke na kuyatambua hayo yote.

Lakini zaidi ya yote, Bwana wetu anasisitiza kwamba tutambue kwamba, zaidi ya hayo, yeye ni Baba yetu. "Ukiisha kufunga mlango wako, umwombe Baba yako aliye sirini; na Baba yako aonaye sirini atakujazi kwa dhahiri." Uhusiano ni ule wa Baba na mtoto, "kwa maana Baba yenu anajua mnayohitaji kabla ninyi hamjamwomba." Laiti tungelitambua hili! Laiti tungetambua tu kwamba Mungu huyu mwenyezi ni Baba yetu kwa njia ya Bwana Yesu Kristo. Laiti tungetambua tu kwamba kweli sisi ni watoto wake na kwamba kila tunaposali ni kama mtoto anayekwenda kwa baba yake! Yeye anajua yote kutuhusu; anajua kila hitaji letu kabla hatujamwambia.

Kama vile baba anavyomtunza mtoto wake, anavyomtazama mtoto wake, anavyomjali mtoto wake, na kutangulia kuyaona mahitaji ya mtoto, ndivyo alivyo Mungu kwa wale wote walio katika Kristo Yesu. Anatamani kutubariki zaidi sana kuliko tunavyotamani kubarikiwa. Ana mtazamo juu yetu; ana mpango na utaratibu kwa ajili yetu; ana shauku kuu kwa ajili yetu, nasema hivi kwa heshima, inayopita wazo letu la juu kabisa na mawazo yetu. Ni lazima tukumbuke kwamba yeye ni Baba yetu. Mungu mkuu, mtakatifu, mwenyezi ni Baba yetu. Anatujali. Amezihesabu hata nywele za vichwa vyetu. Amesema kwamba hakuna kitu kinachoweza kutupata pasipo yeye.

Kisha ni lazima tukumbuke kile ambacho Paulo anakieleza kwa utukufu mwingi katika Waefeso 3:20. Kwamba yeye "aweza kufanya mambo ya ajabu mno kupita yote tuyaombayo au tuyawazayo." Hiyo ndiyo dhana ya kweli ya maombi, asema Kristo. Hauendi tu kuzungusha gurudumu. Hauhesabu tu shanga. Husemi: "Ni lazima nitumie saa nyingi katika maombi, nimeamua kufanya hivyo na ni lazima nifanye hivyo." Husemi kwamba njia ya kupata baraka ni kukesha usiku mzima katika maombi, na kwamba kwa sababu watu hawataki kufanya hivyo hawawezi kutazamia baraka. Ni lazima tuiondoe dhana hii ya kihesabu ya maombi. Tunachopaswa kufanya kwanza kabisa ni kutambua Mungu ni nani, ni wa namna gani, na uhusiano wetu naye ni upi.

Hitaji la Kumtumaini Mungu

Mwisho, ni lazima tuwe na matumaini. Ni lazima tuje kwa matumaini sahili ya mtoto. Tunahitaji imani kama ya mtoto. Tunahitaji uhakika huu kwamba Mungu kweli ni Baba yetu, na kwa hiyo ni lazima tuikatae kabisa kila fikira kwamba ni lazima tuendelee kurudia maombi yetu kwa sababu ni marudio yetu yatakayoleta baraka. Mungu anapenda tuonyeshe bidii yetu, hangaiko letu, na shauku yetu juu ya jambo fulani. Anatuambia tuwe "wenye njaa na kiu ya haki" - Mathayo 5:6 na kuitafuta; anatuambia kwamba "imewapasa kuomba sikuzote, wala wasikate tamaa" - Luka 18:1, tunaambiwa "ombeni bila kukoma" - 1 Wathesalonike 5:17. Ndiyo; lakini hilo halimaanishi marudio ya kimashine; halimaanishi kuamini kwamba tutasikiwa kwa sababu ya "maneno yetu kuwa mengi."

Lamaanisha kwamba ninaposali najua kwamba Mungu ni Baba yangu, kwamba anafurahia kunibariki, kwamba yuko tayari zaidi sana kutoa kuliko mimi nilivyo tayari kupokea, na kwamba siku zote anajali ustawi wangu. Ni lazima niliondoe wazo hili kwamba Mungu amesimama kati yangu na tamaa zangu na kile kilicho bora kwangu. Ni lazima nimwone Mungu kama Baba yangu, aliyeninunulia mema yangu ya mwisho katika Kristo na anayengoja kunibariki kwa utimilifu wake mwenyewe katika Kristo Yesu.

Basi, tunatenga, tunatambua, na kisha kwa matumaini tunamjulisha Mungu haja zetu, tukijua kwamba anajua yote kuhusu jambo hilo kabla hatujaanza kusema. Kama vile baba anavyofurahi mtoto wake anapokuja mara kwa mara kuomba kitu badala ya mtoto kusema, "Baba amekuwa akifanya hivi siku zote," kama vile baba anavyopenda mtoto aendelee kuja kwa sababu anapenda ukaribu wa ana kwa ana, ndivyo Mungu anavyotaka tuje mbele zake. Lakini hatupaswi kuja na nia zenye shaka; ni lazima tujue kwamba Mungu yuko tayari zaidi sana kutoa kuliko sisi tulivyo tayari kupokea. Matokeo yatakuwa kwamba "Baba yako aonaye sirini atakujazi kwa dhahiri." Lo, baraka zilizowekwa akiba katika mkono wa kuume wa Mungu kwa ajili ya watoto wa Mungu! Aibu kwetu kwa kuwa maskini hohehahe hali tulikusudiwa kuwa wana wa wafalme; aibu kwetu kwa kuwa mara nyingi tunaficha mioyoni mawazo yasiyostahili, yaliyo potofu, juu ya Mungu katika jambo hili. Yote hayo yanatokana na hofu, na kwa sababu tunakosa usahili huu, imani hii, matumaini haya, ujuzi huu wa Mungu kama Baba yetu. Kama tu tukiwa na hilo, baraka za Mungu zitaanza kutushukia na huenda zikawa nyingi mno kiasi kwamba pamoja na D.L. Moody tutahisi kwamba zinakaribia kuzidi kile ambacho miili yetu inaweza kustahimili, na tulie pamoja naye, tukisema, "Acha, Mungu."

Mungu aweza kutufanyia mambo ya ajabu mno kupita yote tuwezayo kuomba au kuwaza. Na tuliamini hilo kisha tumwendee kwa matumaini sahili.