Mungu Hutaka Watu Wote Waokolewe

Maana hili ni zuri, lakubalika mbele za Mungu Mwokozi wetu; ambaye hutaka watu wote waokolewe, na kupata kujua yaliyo kweli. Kwa sababu Mungu ni mmoja, na mpatanishi kati ya Mungu na wanadamu ni mmoja, Mwanadamu Kristo Yesu.

Tunapowadharau wale ambao Mungu angetaka waheshimiwe, ni sawa na kumdharau yeye mwenyewe; ndivyo ilivyo pia tusipojali wokovu wa wale ambao Mungu anawaita kwake. Kwa maana hapo inaonekana kana kwamba tungetaka kumzuia asiwaonyeshe rehema yake wenye dhambi maskini walio njiani kuelekea maangamizi. Sababu ya Mtakatifu Paulo kutumia hoja hii, kwamba Mungu hutaka ulimwengu wote uokolewe, ni ili sisi nasi, kwa kadiri iwezekanavyo kwetu, tuutafute wokovu wa wale wanaoonekana kuwa wamefukuzwa nje ya ufalme wa Mungu; hasa wakati wangali hawajaamini.

Lazima siku zote tuangalie hali ya ulimwengu ilivyokuwa katika siku za Mtakatifu Paulo. Katika siku zile lilikuwa jambo jipya na la ajabu injili kutangazwa kwa ulimwengu; kwa maana ilionekana kwamba Mungu alikuwa ameuchagua uzao wa Ibrahimu, na kwamba ulimwengu wote uliosalia ungenyimwa tumaini lote la wokovu. Na kweli tunaona jinsi Maandiko matakatifu yanavyoeleza kufanywa wana kwa watu hawa; lakini Mtakatifu Paulo anatuamuru tuuombee ulimwengu wote; wala si bila sababu, kwa maana anaongeza sababu iliyotajwa hapa: yaani, kwa sababu Mungu hutaka watu wote waokolewe. Ni kana kwamba alisema, rafiki zangu, inafaa tuangalie mapenzi ya Mungu ni nini, na analenga nini; ili kila mmoja wetu ajibidiishe kumtumikia ipasavyo.

Kwa hiyo, kwa kuwa ni mapenzi ya Mungu kwamba watu wote washiriki wokovu ule aliouleta katika nafsi ya Mwanawe pekee, lazima tujitahidi kuwavuta kwetu viumbe maskini, wanyonge na wajinga, ili sote kwa pamoja tuufikie urithi huu wa ufalme wa mbinguni tulioahidiwa. Lakini lazima tuangalie kwamba Mtakatifu Paulo hasemi juu ya kila mtu mmoja mmoja, bali juu ya aina zote za watu, na juu ya mataifa yote. Kwa hiyo, anaposema kwamba Mungu hutaka watu wote waokolewe, tusidhani kwamba anasema juu yao mmoja mmoja; bali maana yake ni hii: kwamba ingawa zamani alijichagulia watu fulani, sasa anakusudia kuuonyesha ulimwengu wote rehema; naam, hata wale walioonekana kuwa wamefungiwa nje ya tumaini la wokovu.

Anasema mahali pengine kwamba mataifa walikuwa hawana Mungu, wala hawakuwa na ahadi yoyote; kwa sababu walikuwa bado hawajaletwa katika ushirika wa Wayahudi. Hii ilikuwa fadhili ya pekee ambayo Mungu alikuwa amewapa wazao wa Ibrahimu. Kwa hiyo maana ya Mtakatifu Paulo si kwamba Mungu atamwokoa kila mtu, bali kwamba ahadi zilizotolewa kwa taifa moja tu sasa zimeenezwa kwa ulimwengu wote; kwa maana, kama asemavyo katika waraka huo huo, ukuta ulibomolewa wakati wa kuja kwake Bwana wetu Yesu Kristo. Mungu alikuwa amewatenga Wayahudi na mataifa mengine yote; lakini Yesu Kristo alipodhihirishwa kwa ajili ya wokovu wa ulimwengu, ndipo tofauti hii iliyokuwapo kati yao na watu wa Mataifa ikaondolewa.

Kwa hiyo, sasa Mungu atatukumbatia sisi sote; na huu ndio mlango wa kuingia katika wokovu wetu. Kwa maana kama lile ambalo Mungu aliliamuru kwa muda tu lingeendelea daima, basi sote tungekuwa tumelaaniwa; na injili isingehubiriwa kwetu; tusingekuwa na ishara wala alama yoyote ya upendo na wema wa Mungu. Lakini sasa tumekuwa watoto wake; sisi si wageni tena kwa ahadi, kama walivyokuwa baba zetu; kwa maana Yesu Kristo alikuja kuwa Mwokozi wa wote kwa jumla; aliitoa neema ya Mungu Baba, ili wote waipokee.

Kama vile Mtakatifu Paulo anavyosema juu ya mataifa yote, vivyo hivyo anasema juu ya hali zote za watu; ni kana kwamba alisema, Mungu atawaokoa wafalme na mahakimu pamoja na wengine; tusiubane wema wake wa kibaba kwa ajili yetu peke yetu, wala kwa idadi fulani ya watu. Kwa nini hivyo? Kwa sababu anaonyesha kwamba atawafadhili wote; hiyo ndiyo maana ya Mtakatifu Paulo. Ili kulithibitisha jambo hili, anaongeza kwamba ni mapenzi ya Mungu kwamba wote wapate kujua yaliyo kweli. Lazima tuangalie vizuri kwa nini Mtakatifu Paulo anatumia hoja hii; kwa maana hatuwezi kujua mapenzi ya Mungu yasipojulishwa kwetu; tusipokuwa na ishara au alama fulani ya kuyatambua. Ni jambo lililo juu mno kwetu kujua shauri la Mungu ni nini; lakini kwa kadiri anavyotuonyesha kwa matendo, ndivyo tunavyolielewa.

Injili inaitwa uweza mkuu wa Mungu, na wokovu kwa wote waaminio; naam, ndiyo lango la paradiso. Basi inafuata kwamba, ikiwa kwa mapenzi ya Mungu injili inahubiriwa kwa ulimwengu wote, hiyo ni ishara kwamba wokovu ni wa wote kwa pamoja. Ndivyo Mtakatifu Paulo anavyothibitisha kwamba mapenzi ya Mungu ni kwamba watu wote waokolewe. Hakuwaweka mitume wake kulitangaza jina lake miongoni mwa Wayahudi peke yao, kwa maana tunajua kwamba waliagizwa kuhubiri kwa kila kiumbe; kuwa mashahidi wa Yesu Kristo tangu Yerusalemu hata Samaria, na kutoka huko katika ulimwengu wote.

Je, mitume wametumwa kutangaza kweli ya Mungu kwa mataifa yote, na kwa watu wa hali zote? Basi inafuata kwamba Mungu anajitokeza kwa ulimwengu wote; kwamba ahadi ni ya wakubwa na wadogo pia; ya watu wa Mataifa sasa, kama ilivyokuwa ya Wayahudi hapo kwanza. Lakini kabla hatujaendelea mbele, ni lazima tuuangushe upumbavu, au tuseme ukatili wa kinyama, wa wale wanaolitumia vibaya fungu hili la Mtakatifu Paulo; wanaojitahidi kuubatilisha uteule wa Mungu, na kuuondoa kabisa. Wanasema, ikiwa Mungu hutaka watu wote waokolewe, inafuata kwamba hakuchagua idadi fulani ya wanadamu na kuwatupa wengine, bali mapenzi yake hayaelekei upande wowote.

Wanadai kwamba imeachwa katika uchaguzi wa wanadamu kujiokoa au kutojiokoa; kwamba Mungu anatuacha tu, na kungoja kuona kama tutamjia au hapana; na hivyo huwapokea wale wanaomjia. Lakini wakati huo huo wanauharibu msingi wa wokovu wetu; kwa maana tunajua kwamba tumelaaniwa kiasi kwamba urithi wa wokovu uko mbali nasi; tukisema kwamba Yesu Kristo amekuja kuliponya hilo, basi lazima tuichunguze asili ya mwanadamu. Kwa asili yetu tunampinga Mungu kabisa, na tu adui zake kiasi kwamba hatuwezi kufanya lolote ila kumpinga; tumejitia katika maovu na uovu kiasi kwamba hatuwezi hata kuwaza wazo moja jema. Basi inawezekanaje tushiriki wokovu ule unaotolewa katika injili, Mungu asipotuvuta kuuelekea kwa roho wake mtakatifu? Na tuone sasa kama Mungu huuvuta ulimwengu wote kuuelekea au hapana. Hapana, hapana; kwa maana hapo Bwana wetu Yesu Kristo angalisema bure, “Hakuna mtu awezaye kuja kwangu, asipovutwa na Baba aliyenipeleka.” Yohana 6:44. Basi hatuna budi kuhitimisha kwamba ni neema ya pekee ambayo Mungu huwapa wale apendao, kuwavuta na kuwafundisha kwa namna ambayo wanaiamini injili, na kuipokea kwa imani ya kweli.

Na sasa, kwa nini Mungu humchagua mmoja, na kumwacha mwingine? Tunajua kwamba wanadamu hawawezi kumfikia Mungu kwa sifa zao wenyewe, wala wale waliochaguliwa hawastahili kitu kama kutangulizwa mbele ya wenzao, kana kwamba kulikuwa na ustahili fulani ndani yao. Basi inafuata kwamba kabla ulimwengu haujaumbwa (kama asemavyo Mtakatifu Paulo katika sura ya kwanza ya Waefeso), Mungu aliwachagua wale waliompendeza; nasi hatujui kwa nini mtu huyu alichaguliwa kuliko yule. Na hata hivyo lazima tukiri kwamba lolote afanyalo Mungu limefanyika kwa haki, ingawa hatuwezi kulielewa. Kwa hiyo, na tulipokee lile ambalo tumehakikishiwa kabisa katika Maandiko matakatifu; wala tusikubali kupotoshwa kwa kivuli cha akili tupu inayotumiwa na watu wasiolijua neno la Mungu.

Kwa kutazama mara ya kwanza, hoja yao inaonekana kuwa na uzito fulani: Mungu hutaka watu wote waokolewe; kwa hiyo, wasema wao, imeachwa katika uchaguzi huru wa kila mtu kuangazwa katika imani, na kushiriki wokovu. Mtu akisoma mistari mitatu tu, atatambua kwa urahisi kwamba hapa Mtakatifu Paulo hasemi juu ya kila mtu mmoja mmoja (kama tulivyokwisha kuonyesha), bali anasema juu ya mataifa yote, na juu ya watu wa hali zote. Anaonyesha kwamba mambo hayako tena kama yalivyokuwa kabla ya kuja kwake Kristo, wakati palipokuwa na taifa moja tu lililochaguliwa, bali kwamba sasa Mungu anajionyesha kuwa Mwokozi wa ulimwengu wote; kama ilivyonenwa, urithi wako utafika hata miisho ya dunia.

Tena, ili mtu yeyote asijidanganye, wala asidanganywe na maneno matupu na ya kipumbavu ya wale wanaoyapotosha Maandiko matakatifu, na tuchunguze jinsi mafundisho ya maadui hawa wa Mungu, na wa utauwa wote, yalivyo. Mungu hutaka watu wote waokolewe; yaani, kama wanavyodhani wao, kila mmoja. Ikiwa hayo ndiyo mapenzi ya Mungu sasa, bila shaka yalikuwa vivyo hivyo tangu mwanzo wa ulimwengu; kwa maana tunajua kwamba nia yake haibadiliki. Basi, ikiwa leo Mungu hutaka watu wote waokolewe, nia yake ilikuwa hivyo siku zote; na ikiwa nia yake ilikuwa hivyo siku zote, tutasemaje juu ya kile asemacho Mtakatifu Paulo? kwamba anataka watu wote wapate kujua yaliyo kweli. Alijichagulia taifa moja tu, kama ilivyonenwa, Matendo 14; na akawaacha watu wa Mataifa maskini waende katika ujinga wao wenyewe.

Vilevile kulikuwa na nchi kadhaa ambazo hakumruhusu Mtakatifu Paulo kuhubiri; kama Bithinia na Frigia; Matendo 16:7. Na hivyo tunaona kwamba Mungu hakutaka ujuzi wa injili umfikie kila mtu hapo kwanza. Hivyo twaweza kuona kwa urahisi kosa la wale wanaolitumia vibaya andiko hili. Mahali hapa Mtakatifu Paulo hasemi juu ya shauri la Mungu, wala hakusudii kutuongoza kwenye uteule wake wa milele uliokuwa kabla ya mwanzo wa ulimwengu; bali anaonyesha tu mapenzi yake na makusudi yake ni nini, kwa kadiri tunavyopaswa kuyajua.

Ni kweli kwamba Mungu habadiliki; wala hana mapenzi mawili; wala hatumii hila yoyote; na hata hivyo Maandiko yanasema nasi kwa njia mbili kuhusu mapenzi yake. Na hilo laweza kuwaje? Imekuwaje mapenzi yake yanenwe kwa njia mbili tofauti? Ni kwa sababu ya uzito wetu wa akili, na upungufu wetu wa ufahamu. Kwa nini anajieleza kana kwamba ana macho, ana masikio, na ana pua? Kwa nini anajitwika hisia za wanadamu? Kwa nini anasema kwamba amekasirika, kwamba anahuzunika? Je, si kwa sababu hatuwezi kumfahamu katika ukuu wake usiofahamika? Kwa hiyo si jambo lisilo na maana kwamba Maandiko matakatifu yanena nasi juu ya mapenzi ya Mungu kwa namna mbili; si kwa sababu mapenzi yake ni mawili, bali ili ajishushe kwa udhaifu wetu, akijua kwamba ufahamu wetu ni mzito na wa polepole.

Maandiko yanapotujulisha kwamba Mungu aliwachagua wale waliompendeza kabla ulimwengu haujaanza, tunatazama shauri ambalo hatuwezi kuliingia. Basi kwa nini Maandiko matakatifu yanatujulisha kwamba uteule huu na uchaguzi huu wa Mungu ni wa milele? Si bila sababu; kwa maana ni fundisho lenye faida kubwa, likipokelewa jinsi lipasavyo. Kwa maana kwa hilo tunakumbushwa kwamba hatukuitwa kuijua injili kwa sababu ya ustahili wetu wenyewe. Sisi si bora kuliko wengine, kwa maana sote tulichipuka kutoka katika shina lililolaaniwa la Adamu; sote tuko chini ya hukumu ile ile; na sote tumefungiwa chini ya utumwa wa dhambi na mauti.

Ilipompendeza Mungu kututoa katika giza la kutokuamini, na kutupa nuru ya injili, hakuangalia huduma yoyote ambayo huenda tuliifanya, wala wema wowote ambao huenda tulikuwa nao; bali alituita, akiwa ametuchagua kwanza. Huu ndio mpangilio anaoutaja Mtakatifu Paulo katika Warumi 8; ili, tukimjua Mungu, tusijitwalie utukufu sisi wenyewe. Hivyo, kuitwa kwa waaminio kunategemea shauri hili la Mungu; nasi tunaona jinsi Bwana anavyotujulisha lile alilokuwa ameliamua kabla hatujazaliwa. Anatugusa kwa roho wake mtakatifu, nasi tunapandikizwa, kwa kusema hivyo, ndani ya mwili wa Bwana wetu Yesu Kristo. Hii ndiyo arabuni ya kweli ya kufanywa kwetu wana; hii ndiyo rehani tuliyopewa, ili kutuondolea shaka yote kwamba Mungu anatutwaa na kutushika kuwa watoto wake, tunapofanywa kitu kimoja na Yesu Kristo kwa imani, yeye aliye Mwana pekee wa Mungu; ambaye urithi wa uzima ni wake.

Mungu anatupa ushuhuda thabiti namna hii wa mapenzi yake, kwamba, licha ya ujinga wetu, anatuondolea shaka juu ya uteule wetu; anatupa tumaini ambalo tungekuwa hatuna kabisa, kama Yesu Kristo asingetuita kuwa viungo vya mwili wake. Hivyo tunaona jinsi fundisho hili la uteule lilivyo na faida kwetu: linatusaidia kutunyenyekeza, tukijua kwamba wokovu wetu hautegemei sifa zetu, wala wema ambao huenda Mungu angeuona ndani yetu; bali unategemea uteule uliofanyika kabla hatujazaliwa; kabla hatujaweza kutenda jema wala baya.

Tunapojua kwamba, kwa kufuata uteule huu usiobadilika, Mungu ametuita kwake, ndipo tunapoondolewa shaka zaidi sana juu ya wokovu wetu. Yesu Kristo anasema, hakuna mtu atakayeninyang’anya kile alichonipa Baba: Yohana 10. Ni nini ambacho Baba amempa Yesu Kristo? Ni wale aliowachagua, na anaowajua kuwa ni wake. Kwa kuwa mambo yako hivi, kwamba Mungu ametupa kwa Mwanawe, ili tulindwe na kutetewa naye, na kwamba Yesu Kristo anaahidi kwamba hakuna hata mmoja wetu atakayepotea, bali kwamba atatumia nguvu zote na uweza wote wa Uungu ili kutuokoa na kututetea, je, hii si faraja inayozidi hazina zote za ulimwengu? Je, huu si msingi wa kweli ambao juu yake uthabiti wote na uhakika wote wa wokovu wetu umesimikwa?

Sisi tu kama ndege juu ya matawi, tumewekwa wazi kama mawindo kwa shetani. Basi tungekuwa na uhakika gani wa kesho, na wa maisha yetu yote; naam, na baada ya kifo, kama si kwamba Mungu, aliyetuita, ataimaliza kazi yake kama alivyoianza? Ametukusanyaje pamoja katika imani ya injili yake? Je, jambo hilo limejengwa juu yetu? La, ni kinyume kabisa; linatoka katika uteule wake huru. Kwa hiyo twaweza kuwekwa huru mbali na shaka zaidi sana.

Hatupaswi kujitahidi kujua zaidi juu ya shauri la Mungu kuliko yale yaliyofunuliwa katika Maandiko matakatifu.

Mapenzi ya Mungu yanafunuliwa kwetu kila mara tunaposikia neno lake likihubiriwa; ambalo kwalo anatuita na kutuonya sote tutubu. Akiisha kutuonyesha kwamba sote tumehukumiwa mbele zake, na kwamba hakuna kitu ndani yetu ila hukumu, anatuonyesha kwamba lazima tujikane wenyewe, na kutoka katika shimo hili lisilo na mwisho. Katika lile ambalo Mungu anawaonya watu wote, twaweza kuhukumu kwamba ni mapenzi yake watu wote waokolewe; kama asemavyo kwa kinywa cha nabii Ezekieli, 18:23. “Je! mimi nina furaha yo yote katika kufa kwake mtu mwovu? asema Bwana MUNGU; si afadhali aiache njia yake na kuishi?” Na tena, sura 33:11. “Waambie, Kama mimi niishivyo, asema Bwana MUNGU, sikufurahii kufa kwake mtu mwovu; bali afadhali mtu mwovu aiache njia yake, akaishi.”

Mungu anataka wenye dhambi wajigeuze vipi? na tutalijuaje hilo? Kwa kuwa anataka toba ihubiriwe kwa ulimwengu wote. Inaposemwa kwamba Mungu atawarehemu wenye dhambi, wale watakaomjia na kuomba msamaha kwa jina la Kristo, hilo ni fundisho la jumla. Basi, imesemwa kwamba Mungu hutaka watu wote waokolewe; bila kuangalia yale tunayobuni au kuwaza, yaani, kwa kadiri ujuzi wetu unavyoweza kulifahamu. Maandiko yanaposema juu ya upendo na mapenzi ya Mungu, na tuone kama wanadamu wanaweza kupata toba kwa matendo yao wenyewe, wakijifundisha wenyewe, au kama ni Mungu anayeitoa.

Mungu anasema kwa kinywa cha nabii wake, nataka watu wote wageuke na kuishi. Je, mtu anaweza kujigeuza kwa matendo yake mwenyewe? La; kwa maana kama hilo lingekuwa katika uwezo wetu, lingekuwa zaidi ya kutuumba. Ni fundisho lisilo na shaka katika Maandiko yote kwamba Bwana wetu Yesu Kristo anajipa mwenyewe sifa ya kutugeuza. Anasema, Ezekieli 11:19. “Nami nitatia roho mpya ndani yenu; nami nitauondoa moyo wa jiwe katika mwili wao, nami nitawapa moyo wa nyama.” Kwa ufupi, hakuna jambo ambalo waaminio wanapaswa kulifanya zaidi kuliko kumpa Mungu utukufu, wakikiri kwamba ni yeye peke yake awezaye kutugeuza; na kwamba ametufanya wana wake kwa namna ambayo hana budi kutuvuta kwa neema ya roho wake mtakatifu.

Je, wanadamu wana ujuzi wa kuwawezesha kuifikia imani hii, hekima hii ya ajabu iliyomo katika injili, ambayo hata malaika wenyewe wanaiheshimu? Na tuangalie kile ambacho Mungu anatuambia katika neno lake; kwamba atafumbua macho yetu, na kuzibua masikio yetu; kwa sababu mwanadamu wa asili hafahamu sehemu yoyote ya siri za Mungu; kwa maana ni Roho Mtakatifu anayezifunua kwetu. Haiwezekani kusoma fungu moja tu katika Maandiko matakatifu bila kukuta neno fulani linalotujulisha kwamba wanadamu ni vipofu kabisa kwa asili yao, hadi Mungu ayafumbue macho yao. Hawawezi kwa njia yoyote kumjia, hadi awavute, na kuwaangaza kwa roho wake mtakatifu.

Kwa kuwa ni Mungu peke yake anayewageuza wanadamu kutoka katika uovu wao, uzoefu unatufundisha, na vivyo hivyo Maandiko matakatifu, kwamba hawapi watu wote neema yake. Imenenwa, Kumbukumbu la Torati 29:4. “Bwana hakuwapa moyo wa kujua, wala macho ya kuona, wala masikio ya kusikia, hata hivi leo.” Imeonyeshwa waziwazi kwamba Mungu haitupi neema yake ovyo bila kuielekeza; bali kwamba ni kwa ajili ya wale tu aliowachagua; kwa ajili ya wale walio wa mwili wa kanisa lake, na wa kundi lake. Hivyo tunaona maana ya Mtakatifu Paulo anaposema, Mungu hutaka watu wote waokolewe: yaani, anataka baadhi ya watu kutoka katika mataifa yote, na kutoka katika hali zote.

Imesemwa kwamba anaitoa injili yake kwa wote, nayo ndiyo njia ya kutuvuta kwenye wokovu. Na je, jambo hili linawafaidia watu wote? La; macho yetu wenyewe ni mashahidi wa hilo. Kwa maana tunaposikia kweli ya Mungu, tukiiasi, inakuwa hukumu kubwa kwetu. Lakini ndivyo ilivyo, kwamba wako wengi wasiofaidika na injili, bali wanazidi kuwa wabaya; hata wale wanaohubiriwa; kwa hiyo, si wote wanaookolewa. Mungu hana budi kwenda mbele zaidi ili kutuleta kwenye wokovu; hapaswi tu kuwaweka watu na kuwatuma watufundishe kwa uaminifu, bali lazima atende kazi mioyoni mwetu, lazima atuguse hadi ndani kabisa, lazima atuvute kwake, lazima aifanye kazi yake kuwa ya faida kwetu, na kuifanya itie mizizi mioyoni mwetu.

Ni dhahiri kwamba tunapaswa kuyafikiria mapenzi ya Mungu kwa njia mbili; si kwamba yenyewe ni mawili (kama tulivyokwisha kuona), bali lazima tuyafikirie kama yalivyorekebishwa kulingana na udhaifu wetu. Yeye anatuundia maneno yake katika neno lake kwa kadiri ya uwezo wetu. Kama Mungu angesema kwa kadiri ya ukuu wake, maneno yake yangepita ufahamu wetu; yangetuchanganya kabisa! Kwa maana kama macho yetu hayawezi kustahimili mng’ao wa jua, je, akili zetu zingeweza kuufahamu ukuu usio na kikomo wa Mungu? Watu hawa wapumbavu, wanaotaka kuuharibu uteule wa Mungu, hawapaswi kulitumia vibaya fungu hili; wala kusema kwamba tunamfanya Mungu kuwa na mapenzi mawili; kwa maana katika hilo wanatusingizia bila haya. Sisi tunasema kwamba, kwa kadiri tunavyoweza kutambua, Mungu angetaka watu wote waokolewe; wakati wowote, na mara ngapi zote, anapoamuru injili yake ihubiriwe kwetu.

Kama tulivyosema hapo awali, lango la paradiso linafunguliwa kwetu tunapoitwa kushiriki ukombozi ule uliotununuliwa na Bwana wetu Yesu Kristo. Na haya ndiyo mapenzi ya Mungu, kwa kadiri tunavyoweza kuyafahamu; kwamba anapotuonya tutubu, yu tayari kutupokea, tukitaka kumjia. Ingawa tumeyajibu mashaka ambayo yangeweza kuzushwa juu ya jambo hili, tutaleta mfano ili kulifanya fundisho hili kuwa jepesi zaidi. (Ninauita mfano ule mlingano na ufanano ambao Mungu anaufanya kati ya wana wa Israeli na sisi.) Mungu anasema, Kumbukumbu la Torati 7, kwamba aliwachagua wana wa Ibrahimu kuwa urithi wake, na kuwaweka wakfu kwa ajili yake mwenyewe; aliwapenda, na kuwatwaa kuwa watu wa nyumba yake.

Hili ni kweli; kwa maana alifanya agano lake na wote waliotahiriwa. Je, tohara ilikuwa mfano mtupu, usio na maana yoyote? La, ilikuwa ishara thabiti isiyo na shaka kwamba Mungu alikuwa amelichagua taifa lile kuwa lake mwenyewe; akiwahesabu wote waliotoka katika ukoo ule kuwa kundi lake. Na hata hivyo, je, hapakuwa na neema ya pekee kwa baadhi ya watu wa taifa lile? Hakika ilikuwako, kama Mtakatifu Paulo anavyoeleza, Warumi 9:6, 7. “Kwa maana si wote walio wa uzao wa Israeli walio Waisraeli. Wala si kwa sababu wao ni uzao wa Ibrahimu wote ni watoto;” kwa maana Mungu aliwanyima baadhi yao faida hii, ili neema yake na wema wake vionekane kuwa vikubwa zaidi kwa wale aliowaita kwake. Basi tazama, mapenzi ya Mungu yaliyodhihirishwa kwa wana wa Israeli yanadhihirishwa kwetu leo.

Imenenwa katika Amosi 4:7. “Mungu alinyesha mvua juu ya mji mmoja, wala hakunyesha mvua juu ya mji mwingine.” Vivyo hivyo Bwana anapeleka injili yake popote apendapo; neema yake inamiminwa juu ya ulimwengu wote; lakini haiwezekani ila anatenda kazi kwa namna nyingine kwa wale anaowavuta kwake; kwa maana sisi sote masikio yetu yamezibwa, na macho yetu yamefungwa kitambaa. Sisi ni viziwi na vipofu, asipotuandaa kulipokea neno lake. Injili inapohubiriwa kwetu, ni kana kwamba Mungu anatunyooshea mkono wake (kama asemavyo katika Isaya 65:2), na kutuambia, njooni kwangu. Ni jambo linalopaswa kutugusa hadi moyoni, tunapotambua kwamba Mungu anakuja kututafuta; hangoji hadi tumjie, bali anatuonyesha kwamba yu tayari kutupokea, ingawa tulikuwa adui zake wa kufa na kupona. Anafuta makosa yetu yote, na kutufanya washiriki wa wokovu ule uliotununuliwa na Bwana wetu Yesu Kristo.

Hivyo tunaona jinsi injili ilivyostahili kuthaminiwa, na jinsi ilivyo hazina kuu! Kama Mtakatifu Paulo anavyowaambia Warumi; “Ni uweza wa Mungu uletao wokovu kwa kila aaminiye:” ni ufalme wa mbinguni; na Mungu anafungua mlango, ili sisi, tukiisha kutolewa katika shimo lisilo na mwisho tulimozama kwa asili yetu, tuingie katika utukufu wake. Lazima tukumbuke kwamba haitoshi kwetu kulipokea neno linalohubiriwa kwetu kwa kinywa cha mwanadamu, bali baada ya kulisikia, Mungu hana budi kusema nasi ndani kwa roho wake mtakatifu; kwa maana hii ndiyo njia pekee ya kutuleta kwenye kujua yaliyo kweli. Kwa hiyo, Mungu akiisha kututendea kwa rehema hivyo, hata kutupa nuru ya imani, na tuishike kwa nguvu, na kumwomba aidumishe, na kuikamilisha kazi yake.

Tusijiinue kwa kiburi juu ya watu wengine, kana kwamba tunastahili kuliko wao, kwa maana tunajua kwamba ni Mungu wetu aliyetuchagua, na anayetutenga na wengine, kwa wema wake tu na rehema yake ya bure. Tena lazima tujue kwamba wanadamu wana hatia kubwa, Mungu anapowaletea neno lake nao wasilipokee. Haya yamenenwa ili wasioamini na waasi wafumbwe vinywa, wasije wakalikufuru jina la Mungu, kana kwamba yeye alipungukiwa kwa upande wake; na ili waaminio wote, kwa unyenyekevu wa moyo, wamtukuze Mungu kwa neema yake na rehema yake kwao; kwa maana tunaona jinsi anavyowaita kwenye wokovu wote wale wanaohubiriwa neno lake.

Wanadamu wakijibu kwa kusema kwamba hawawezi kumjia Mungu, hatuwezi kusimama hapa kubishana, kwa maana daima tutajikuta wenyewe kuwa na hatia. Mtu akisema, jambo hili liko mikononi mwa Mungu peke yake, na kama angetaka kunipa toba, je, asingeweza kufanya hivyo! Nikibaki mkaidi katika ugumu wangu na uovu wangu, nifanye nini katika hali hii, kwa kuwa Mungu hataki kunipa toba ili nimgeukie? Jambo hili halikubaliki kwa njia yoyote; kwa maana Mungu anatuita kwake vya kutosha, wala hatuwezi kumshtaki kwa ukatili; hata kama tusingekuwa na neno lake, hatuna budi kukiri kwamba yeye ni mwenye haki, ingawa hatujui sababu iliyomsukuma kutunyima neno hilo.

Tunapoitwa kumjia Mungu, na kujua kwamba yu tayari kutupokea, tusipokuja, je, tunaweza kukana kwamba hatuna shukrani? Tusiutenganishe wokovu na kujua yaliyo kweli; kwa maana Mungu hakusudii kusema uongo, wala kuwadanganya wanadamu, anaposema kwamba wakifikia kujua yaliyo kweli wataokolewa. Mungu hutaka watu wote waokolewe; lakini jinsi gani? Ikiwa watafikia kujua yaliyo kweli. Kila mtu angependa kuokolewa, lakini hakuna mtu atakayemkaribia Mungu. Maandiko yanatujulisha kwamba, tukiutamani wokovu, lazima tuzingatie njia ambazo Mungu ameziweka; yaani, lazima tulipokee neno lake kwa utii na imani.

Maandiko yanasema, huu ndio uzima wa milele; yaani, kumjua Mungu Baba, na kumpokea Kristo kuwa Mwokozi wetu pekee. Kwa hiyo na tujifunze, kama ilivyoelezwa hapa, tusiwe na shaka juu ya uhakika wa wokovu wetu; kwa maana ufalme wa Mungu umo ndani yetu. Tukitaka Mungu atupokee, lazima tulipokee fundisho tulilopewa na Mtakatifu Paulo. Tumeitwaje kwenye tumaini la wokovu? Kwa nguvu ya neema ya Mungu, inayotujulisha upendo wake na fadhili zake. Hivyo twaweza kuona maana ya Mtakatifu Paulo anaposema kwamba Mungu anataka neema yake ijulikane kwa ulimwengu wote, na injili yake ihubiriwe kwa kila kiumbe. Kwa hiyo, lazima tujitahidi, kwa kadiri iwezekanavyo, kuwashawishi wale walio wageni kwa imani, na wanaoonekana kuwa wamenyimwa kabisa wema wa Mungu, waukubali wokovu.

Yesu Kristo si Mwokozi wa wachache tu, bali anajitoa kwa wote. Kila mara injili inapohubiriwa kwetu, tunapaswa kufikiri kwamba Mungu anatuita kwake; na tukiusikiliza mwito huu, hautakuwa bure, wala hautakuwa kazi iliyopotea. Lakini je, tunaweza kumjia bila msaada wowote, isipokuwa ule tunaoupata katika asili yetu wenyewe? Ole, hatuwezi! “Kwa kuwa ile nia ya mwili ni uadui juu ya Mungu, kwa maana haitii sheria ya Mungu, wala haiwezi kuitii.” Warumi 8:7. Mungu anapotutendea kwa neema hivyo, hata kuigusa mioyo yetu kwa roho wake mtakatifu, ndipo anaifanya injili yake itende kazi kwa faida ya wokovu wetu; ndipo anaudhihirisha uweza ule anaousema Mtakatifu Paulo.

Tena, lazima tukumbuke, injili inapohubiriwa kwetu, kwamba ni ili kutuacha bila udhuru zaidi. Kwa kuwa Mungu amekwisha kutuonyesha kwamba alikuwa tayari kutupokea katika rehema, kama tungemjia, bila shaka hukumu yetu itaongezeka, ikiwa tutakuwa waovu kiasi cha kurudi nyuma, wakati anapotuita kwa upole na upendo namna hii. Hata hivyo (kama tunavyoonywa hapa), tusiache kuwaombea watu wote kwa jumla; kwa maana Mtakatifu Paulo anaonyesha kwamba Mungu hutaka watu wote waokolewe; yaani, watu wa mataifa yote na wa kabila zote.

Ingawa tunaona tofauti kubwa kati ya wanadamu, hata hivyo tusisahau kwamba Mungu ametuumba sote kwa sura yake na mfano wake, na kwamba sisi ni kazi ya mkono wake; kwa hiyo anaueneza wema wake hata kwa wale walio mbali, jambo ambalo tumepata uthibitisho wake wa kutosha; kwa maana alipotuvuta kwake, je, hatukuwa adui zake? Basi imekuwaje sasa tuwe wa nyumba ya imani, watoto wa Mungu, na viungo vya Bwana wetu Yesu Kristo? Je, si kwa sababu ametukusanya kwake? Na je, yeye si Mwokozi wa ulimwengu wote, kama alivyo wetu? Je, Yesu Kristo alikuja kuwa mpatanishi wa watu wawili au watatu tu? Hapana, hapana; bali yeye ndiye mpatanishi kati ya Mungu na wanadamu.

Kwa hiyo twaweza kuhakikishwa zaidi sana kwamba Mungu anatutwaa na kutushika kuwa watoto wake, tukijitahidi kuwaleta kwake wale walio mbali. Na tujifariji, na kupata moyo katika wito wetu huu; ingawa leo kuna ukiwa mkubwa, ingawa tunaonekana kuwa viumbe wenye taabu, tuliotupwa kabisa na kuhukumiwa, hata hivyo lazima tujitahidi kwa kadiri iwezekanavyo kuwavuta kwenye wokovu wale wanaoonekana kuwa mbali. Na zaidi ya yote, na tumwombe Mungu kwa ajili yao, tukingoja kwa saburi hadi impendeze kuwaonyesha mapenzi yake mema, kama alivyotuonyesha sisi.