Toka Nguvu Hata Nguvu

"Huendelea toka nguvu hata nguvu."-Zaburi 84:7.

Hii ni sura moja ya "Safari ya Msafiri" kupitia bonde la Baka, ambalo zaburi hii nzuri ni picha yake. Ni habari ya maisha ya kutumaini, na nyimbo zake kuu mbili ni mstari wa tano na wa kumi na mbili wa zaburi hii: "Ee Bwana wa majeshi, heri mtu yule anayekutumaini." "Heri mtu yule ambaye nguvu zake ziko kwako." Kwake yeye bonde la Baka, bonde la kilio, mara moja huwa kisima cha maji yaliyo hai, na kila mahali palipo chini na pakavu huwa birika ambalo mvua ya mbinguni hulijaza kwa mafuriko ya baraka iliyo ya ndani zaidi; na wakinywa katika maji yaliyo hai, wasafiri huendelea "toka nguvu hata nguvu," na wote hatimaye hufika nyumbani, kwa maana "kila mmoja wao aonekana mbele za Mungu katika Sayuni."

Naam, "toka nguvu hata nguvu"! Lakini kuna sura iliyotangulia, yaani toka udhaifu hata nguvu. Kwa maana kwa asili mwanadamu ndiye kiumbe dhaifu kuliko vyote ulimwenguni. Huingia maishani kwa kilio cha kitoto kisicho na msaada, dhaifu kuliko mtoto wa chui au kifaranga katika kiota chake. Lakini udhaifu wake wa mwili ni mfano tu wa kutokuwa na msaada kwake kiroho. Hapo tulipokuwa hatuna nguvu, wakati ulipotimia, Kristo alikufa kwa ajili ya waovu." Lakini neema ya Mungu katika kuongoka kwa nafsi huleta nguvu yake ya kwanza ya kiroho, ikiiwezesha kumchagua Bwana na kumtumaini, kuacha dhambi na kuenenda katika utii mtakatifu. Ndipo huimba wimbo mpya: "Ee Bwana, nitakusifu; kwa maana ingawa ulinikasirikia, hasira yako imegeuka, nawe unanifariji. Tazama, Mungu ndiye wokovu wangu; nitatumaini wala sitaogopa; maana Bwana YEHOVA ni nguvu zangu na wimbo wangu; naye amekuwa wokovu wangu."

Tumaini na upendo wa nafsi iliyoongoka, uliozaliwa upya, ni wenye nguvu sana; nia yake, furaha yake na bidii yake takatifu ni zenye nguvu sana. Kwa kweli yaonekana kana kwamba haiwezi kamwe kujaribiwa kutia shaka au kuasi, na, kama Petro, iko tayari kulia, "Hata wote wakikukana, mimi sitakukana kamwe." Naye Mungu hukutana nasi katika daraja hili na kuzisaidia nguvu zetu, ingawa ana kitu bora zaidi kwa ajili yetu huko mbele. Akinena na moyo wa namna hiyo katika sura ya arobaini na moja ya Isaya, mstari wa tisa, asema, "Wewe u mtumishi wangu; nimekuchagua wala sikukutupa." Huo ndio uzoefu wa nafsi iliyomjia Mungu punde tu. Kisha aongeza, "Usiogope, kwa maana mimi ni pamoja nawe; usifadhaike, kwa maana mimi ni Mungu wako; nitakutia nguvu, naam, nitakusaidia, naam, nitakushika kwa mkono wa kuume wa haki yangu."

Vifungu hivi vitatu vya mwisho vyaeleza mambo matatu yaliyo tofauti kabisa tunayoyaonja mwanzoni mwa maisha yetu ya Kikristo. La kwanza huja tunapoanza kuhisi kwamba nguvu zetu hazitoshi, tukamlilia Mungu atuongezee nguvu, naye hututia nguvu. Ni nguvu ya aina ile ile ya zamani, ila hutupa zaidi yake. Lakini punde hata hii haitoshi, na, tunapozidi kuzama, yeye huja na kuongeza msaada wake juu ya nguvu zetu. "Nitakusaidia," asema. Sasa ni moyo uliotiwa nguvu ukisaidiwa na Bwana aliye hodari. Lakini bado utaona kwamba sisi ndio tulio mbele, wala si Bwana. Ni vita vyetu, naye anatuongezea tu majeshi yake ya msaada. Lakini sasa yaja hatari iliyo kuu zaidi. Hata hii haitoshi, nasi tunazama katika pambano na tuko karibu kuanguka kwa uchovu mwingi na kukata tamaa kabisa, ndipo, tazama! Msaidizi wetu Mwenye Nguvu mwenyewe huingia uwanjani, huvitwaa vita mikononi mwake mwenyewe yenye uweza wote, huuinua mwili wetu unaozama kama mama amwinuavyo mtoto mchanga, hatuambii tena tusimame hata kwa msaada wake, bali hutubeba wazima mikononi mwake na kutuchukua kwa nguvu zake mwenyewe zisizo na kikomo huku akilia, "Naam, nitakushika kwa mkono wa kuume wa haki yangu." Lo, hiyo ndiyo toka nguvu hata nguvu! Toka nguvu zetu wenyewe hata nguvu zake zilizoongezwa, na sasa toka hata hizi hata utoshelevu kamili wa Mungu mwenyewe.

Basi twaona katika picha hai ya nabii badiliko la ghafula na kamili katika uwanja wa vita, na tukitazama pande zote, twaona kwamba adui zetu wote wamekwisha kukimbia mbele za uso wake. Jemadari wetu mwenye uweza wote ameingia uwanjani, na "tazama! wote walioona hasira juu yako watatahayarika na kufadhaika, nao wanaoshindana nawe watapotea. Utawatafuta, wala hutawaona, watu wale wanaogombana nawe; watu wale wanaopigana nawe watakuwa kama si kitu, na kama kitu kisichokuwa."

Katika sura ya tatu ya Ufunuo twaliona kanisa dogo la Filadelfia likipita katika uzoefu unaofanana na huu. "Unazo nguvu kidogo," asema Bwana, "nawe umelishika neno langu, wala hukulikana jina langu." Lakini katika mstari wa kumi twaona nguvu iliyo kuu zaidi ikiwajia waaminifu wa Filadelfia. "Kwa kuwa umelishika neno la subira yangu, mimi nami nitakulinda." Sasa ni Mungu anayelinda, si sisi wenyewe; na katika mstari wa kumi na mbili ilifikia kilele chake. Yule aliyekuwa na "nguvu kidogo" sasa amekuwa "nguzo," mwenye nguvu za kutosha si tu kuubeba uzito wake mwenyewe, bali pia kulitegemeza jengo ambalo chini yake husimama. Lakini Filadelfia ifanywapo nguzo, nafsi yake yenyewe hupita, nayo huunganishwa na Mungu mwenyewe, kwa maana asema, "Nitaandika juu yake jina la Mungu wangu, na jina la mji wa Mungu wangu, huo Yerusalemu mpya, ushukao kutoka mbinguni kwa Mungu wangu; nami nitaandika juu yake jina langu jipya." Sasa hii si nguvu ya kibinadamu tu, bali ni nguvu za Yehova.

Sasa tumefika kwenye jambo kuu ambalo tunatamani kulikaza mioyoni kama Bwana atakavyotuwezesha.

Ni nguvu ya Kimungu, si ya kibinadamu, nayo ni nguvu iliyo ya Kimungu kabisa, wala si ya kibinadamu kwa namna yo yote wala kwa kiasi cho chote. Ni kubadilishana nguvu, ambamo tumeziachilia nguvu zote tulizodhani tunazo, na badala yake tumepokea uweza wa Kimungu na uwezeshaji wake. Kubadilishana huku kwa utukufu kwa nguvu kumeelezwa waziwazi katika lugha hai ya Isaya aliye bora, sura ya 40: "Yeye huwapa nguvu wazimiao; na wale wasio na uwezo huwaongezea nguvu. Hata vijana watazimia na kuchoka, na wanaume vijana wataanguka kabisa; bali wamngojao Bwana watabadili nguvu zao." Yaani, nguvu za kibinadamu zilizo kuu kuliko zote, uanaume wa vijana, uchangamfu na uhai wa ujana, hazitatosha kabisa kwa mahitaji magumu ya maisha na vita vya Kikristo, wala Mungu hapati nafasi ya kuonyesha hazina za uweza wake wote mpaka hizi zimeshindwa. Tunapokuwa miongoni mwa "wazimiao," ndipo yeye hutoa uweza wake, na tunapokuwa "wasio na uwezo," ndipo "huwaongezea nguvu," yaani, hutoa zaidi tena kwa sababu ya kutokuwa kwetu na msaada kabisa. Tukimngoja Bwana, tunaziachilia nguvu zetu na kuzitwaa zake badala yake, na hivyo tunapata nguvu mpya, au twabadili nguvu zetu.

Mfano mmoja rahisi waweza kusaidia kulifafanua wazo hili. Mtazame mtu yule anayejaribu kuvuka mto kwa miguu, akishindana kwa nguvu zake zote na gharika ile yenye kina, na, kwa juhudi kubwa mno za mwili, akiyapinga maji yake yenye nguvu, hata anafika ng'ambo akihema na kuchoka kabisa. Hizo ni nguvu zinazoshindana na nguvu za maumbile. Lakini mtazame mwingine. Akiisha kuingia kidogo katika gharika ile yenye kina kwa nguvu zake mwenyewe, sasa anajiachilia, na kuanguka na kujilaza kifuani mwa mto. Tazama! mto unamchukua bila yeye kushindana na kumpeleka chini katika mkondo wake wenye kasi. Ameziachilia nguvu zake, na sasa anachukuliwa kwa nguvu za mkondo.

Vivyo hivyo wengi wetu tunajaribu kuuvuka mto kwa nia zetu kali na juhudi zetu wenyewe. Iko njia iliyo tamu zaidi: kuacha kutegemea nguvu zetu na kujiangusha katika mkondo wenye nguvu wa uzima na upendo usio na kikomo wa Mungu, na kuchukuliwa bila kushindana na uweza ulio juu kuliko wetu. Watu wengi hawafikii kamwe ukuaji wao wa kweli mpaka taabu zao zimekuwa kubwa mno hata wanaishiwa nguvu katika pambano na kuanguka mikononi mwa Mungu. Hili ndilo alilomaanisha mtume aliposema kwa sauti, "Napendezwa na udhaifu; niwapo dhaifu ndipo nilipo na nguvu." Na hili lilikuwa mwangwi tu wa hakikisho la Bwana mwenyewe: "Neema yangu yakutosha; kwa maana uweza wangu hutimilika katika udhaifu."

Mpendwa, je, umebadilisha nguvu zako kwa nguvu za Bwana? Je, umekwenda "toka nguvu," yaani zile zilizo zako, "hata nguvu," yaani zile nguvu za Kimungu?

Ni nguvu kwa ajili ya daraja la juu zaidi la kiroho. "Watapanda juu kwa mbawa kama tai." Ni nguvu inayotuwezesha kupanda hadi kwenye hali ya juu zaidi ya maisha na ya ushirika na Mungu. Hutuingiza katika uzima wa Kimungu na kutuinua tukae pamoja na Kristo katika ulimwengu wa roho. Hupinga na kushinda mvuto wa asili wa dunia unaotuvuta chini, na, kama bawa jepesi la ndege wa angani, hutuchukua na kutushika juu, katika anga tulivu la mbinguni ambapo ulimwengu uko chini ya miguu yetu, nasi tumeinuliwa juu ya mambo yale yaliyotuzunguka na kututatanisha zamani. Sasa hatupigani tena na mawimbi makali, bali tunaruka juu sana yake katika hali nyingine. Nguvu za kibinadamu zilizo kuu kuliko zote haziwezi kutuinua hadi huko. Ni mbawa zenye nguvu za Hua wa Mbinguni peke yake ziwezazo kutuchukua juu hadi kwenye eneo hili la mbinguni, na kutushika humo kwa ukuu. Huu ndio wokovu wa kweli wa Mungu kutoka katika taabu zetu nyingi; si kuzibadilisha, bali kupanda juu yake. Lo, jinsi tunavyozihitaji nyakati hizi za kuinuliwa kiroho na za kuvuviwa kwa kimbingu, zitutie nguvu kwa ajili ya ulingo wa vitendo wa maisha ya kawaida, na kutuwezesha kuwa miongoni mwa wale ambao "watapiga mbio wala hawatachoka," na "watatembea wala hawatazimia."

Naam, twazihitaji nyakati hizi za kungoja,

Nguvu zake zinapoifanya upya mioyo:

Tukinywa kwenye chemchemi ya mbinguni,

Tukioga katika umande wa mbinguni;

Naam, twavihitaji vilele hivi vya furaha kuu,

Tupandapo juu kwa mbawa za tai,

Kisha turudipo kwenye wajibu wa dunia,

Moyo wetu wote huruka kwa shangwe.

Lo, jinsi kila kazi inavyokuwa nyepesi!

Kama kwa msukumo wa Kimungu ulio mwepesi,

Twaweza "kupiga mbio bila kuchoka,"

Twaweza kutembea bila kuzimia kamwe.

Nguvu kwa ajili ya wajibu wa vitendo wa maisha. Kwa maana wale ambao hivyo "watapata nguvu mpya" "watapiga mbio wala hawatachoka; watatembea wala hawatazimia." Si kwa ajili ya vilele vya furaha kuu au saa za maono peke yake, bali mambo haya tunayoyaonja hufikia matunda yake ya kweli katika kuyaweka wakfu maisha yetu ya kawaida, na katika ushindi wa imani na saburi katika mzunguko wa wajibu wa kila siku. Hii ndiyo njia ambayo mara nyingi hatuna budi kupiga mbio za nguvu katika ugumu wa pekee, juhudi nzito, na dharura za ghafula na kali; lakini nguvu za Mungu hazichoki chini ya majaribu yaliyo makali kabisa. Tena kuna mikazo ya muda mrefu, ucheleweshaji usioonekana kuwa na mwisho, mambo madogo madogo yasiyokwisha ya majaribu, maudhi na mahangaiko, yanayohitaji nguvu ya kudumu ishikayo njia yake na kutuvusha katika mambo yote madogo ya maisha kwa ushindi kama vile katika viwanja vyake vikubwa vya vita. Haya ndiyo mambo yanayozimaliza nguvu za kibinadamu tu, lakini nguvu za Mungu zaweza "kutembea wala kutozimia." Mpendwa, je, tumebadilisha nguvu zetu hivyo, na je, tunaendelea na njia yetu kwa ushindi, kwa roho tulivu ya ushindi, bila kuchoka wala kuzimia?

Ni nguvu ya "kushindana siku ya uovu, na mkiisha kuyatimiza yote, kusimama." Dkt. Mackay wa Hull aliwahi kusema kwamba Isaya aliacha jambo moja kati ya yale ambayo nguvu za Mungu hutuwezesha kufanya; kwa maana ni vigumu zaidi kupiga mbio kuliko kuruka, na ni vigumu zaidi kutembea kuliko kupiga mbio, lakini kuna jambo lililo gumu kuliko kutembea, nalo ni kusimama. Basi Paulo amejaza pengo hili, kama kweli ni pengo, katika picha yake bora kabisa ya mshindi Mkristo katika sura ya sita ya Waefeso. Kwa njia, sura hii ndiyo hasa sura ya maisha yale yaliyopanda juu kwa mbawa kama tai na yanayokaa juu. Wimbo wake mkuu ni, "Kukaa katika ulimwengu wa roho ndani yake Kristo Yesu," na, kama picha ile ya Isaya, mtume amalizia kwa hitimisho la vitendo sana. Matokeo ya nguvu hii yote ni haya: "Vaeni silaha zote za Mungu, mpate kuweza kuzipinga hila za Shetani. Kwa maana kushindana kwetu sisi si juu ya damu na nyama; bali ni juu ya falme na mamlaka, juu ya wakuu wa giza hili, juu ya majeshi ya pepo wabaya katika ulimwengu wa roho. Kwa sababu hiyo twaeni silaha zote za Mungu, mpate kuweza kushindana siku ya uovu, na mkiisha kuyatimiza yote, kusimama." Hii ndiyo nguvu pekee itakayokuwezesha kusimama. Kadiri tunavyogundua mapema ndivyo ilivyo bora, kwamba aliye hodari kuliko wote miongoni mwetu si kitu mbele ya Shetani, na kwamba maazimio yetu yaliyo ya juu na matakatifu kabisa hakika yatavunjika, na nafsi zetu zitakanyagwa chini katika kushindwa na kukata tamaa chini ya miguu ya dharau ya mshindi wetu, isipokuwa tukutane na adui zetu wa kiroho katika uwepo na uweza wenyewe wa Yesu.

Kwa maana hii ndiyo hasa maana ya picha hii yote. Ngao ya imani ni imani ya Mungu; upanga wa Roho ni Neno la Mungu, likitumiwa na Roho Mtakatifu ndani yetu; hata maombi yale ambayo kwayo tunapaswa kushinda yanapaswa kuombwa katika Roho; silaha ni silaha za Mungu; nguvu ni kuwa "hodari katika Bwana, na katika uweza wa nguvu zake." Kwa neno moja, ni kumkabili Ibilisi tukiwa na Mungu aliye hai ndani yetu, akitumiliki hivi kwamba vita si vyetu bali ni vya Mungu, na adui, tangu mwanzo, anaelewa kwamba amemtia changamoto si mtu maskini asiyelingana naye, bali Mshindi wake mwenyewe Mwenyezi, Mwana wa Mungu. Huku ndiko kuwa "zaidi ya washindi kwa yeye aliyetupenda;" huku ndiko kusema, "Mungu ashukuriwe, atuongozaye daima katika msafara wa ushindi kwa Bwana wetu Yesu Kristo."

Ni nguvu ya kustahimili. Na tusome kwa makini Wakolosai 1:11. "Mkitiwa nguvu kwa uweza wote, kwa kadiri ya uweza wake wa utukufu, hata saburi yote na uvumilivu pamoja na furaha." Hapa ni kituo kimoja cha mbele katika safari ya msafiri "toka nguvu hata nguvu." Yafaa tutulie na kujiuliza kama tumefika mahali hapa pa nguvu. Je, basi, hili ndilo lengo la Pentekoste? Je, hili ndilo shabaha kuu iliyokusudiwa na ubatizo wenye nguvu wa Roho Mtakatifu? Je, hii ndiyo maana ya uweza utokao juu? "Mkitiwa nguvu kwa uweza wote, kwa kadiri ya uweza wake wa utukufu!" Hakika mtu angetazamia uwanja wa vita ulio adhimu zaidi kufuata gwaride zuri namna hii la majeshi ya Mungu. Lakini tazama! twaona mandhari tofauti kabisa. Askari mmoja peke yake katika njia isiyojulikana na ya kuchosha, akipigana na maelfu ya shida ndogo ndogo, magumu na majaribu, au akisimama siku nzima ya vita bila nafasi hata moja ya kusonga mbele, na kwa jinsi ionekanavyo hakuitwa kwa jambo jingine lo lote ila kusimama chini ya risasi za adui na "kustahimili mabaya, kama askari mwema wa Kristo Yesu." Kazi yake yote yaonekana kuwa "saburi na uvumilivu;" ya kwanza, kuhusu majaribu ambayo Mungu hupenda kumletea; ya pili, kuhusu maudhi na madhara ya wanadamu. Ah! haya ndiyo hasa mambo ambayo nguvu za kibinadamu haziwezi kuyastahimili. Mashujaa wengi waweza kusimama chini ya mizinga kwa utulivu zaidi kuliko wawezavyo kustahimili dhihaka za mwanadamu mwenzao. Ushindi mkuu kuliko yote wa Mwana wa Mungu ulikuwa kwamba, "alipotukanwa, hakurudisha matukano; alipoteswa, hakuogofya:" na ushindi mkuu kuliko yote wa nguvu za Mungu ndani yetu hutimizwa tunapoweza kupokea kufichwa kwa uso wa Baba yetu, na hata uzito wa mkono wake wenye nguvu, bila shaka wala manung'uniko, na kuzikubali dhana potofu, aibu, lawama na dhuluma za wanadamu wenzetu, si kwa uvumilivu tu, bali kwa furaha; si tu bila kufadhaika wala kulipiza kisasi, bali tukitambua kwa utamu na kuamini kikamilifu kwamba kwetu ni rehani za baraka fulani iliyo tajiri zaidi kutoka kwa Baba yetu wa mbinguni, na dhamana ya jambo fulani lenye utukufu mwingi hivi kwamba hatuwezi kujizuia kumshukuru Mungu kwa kutupa nafasi ya kujipatia hivyo baraka nyingine.

Mpendwa, je, tunayo nafasi yo yote ya kuendelea hapa "toka nguvu hata nguvu"?

Ni nguvu inayotuchukua kwa ushindi katika upeo wote wa maisha yetu ya Kikristo pamoja na hali zake zote zilizo kinyume, na kutuwezesha kusema, "Nayaweza mambo yote katika yeye anitiaye nguvu." Mtume alikuwa ameijaribu katika vilele na vilindi vya hali za kibinadamu, akaiona kuwa inatosha kwa mabadiliko yote, migeuko yote na mahitaji yote magumu. Nguvu ya ukiri wake wenye utukufu iko katika maneno "mambo yote." Nguvu za kibinadamu zaweza kutimiza mambo fulani, lakini nguvu za Mungu zatosha sawasawa kwa mambo yote. Ni sawa katika kufanana kwake, kutobadilika kwake, kutogeuka kwake. Juu ya kila asubuhi ipambazukayo huiandika ahadi hii: "Kama zilivyo siku zako, ndivyo zitakavyokuwa nguvu zako." Ina akiba isiyo na kikomo ya utoshelevu wote hata hatuhitaji kuuliza kama nguvu zetu zinatosha kwa wajibu. Tunachohitaji kujua tu ni hiki: je, Mungu analitaka? Kwa maana akilitaka atatuwezesha kwa wingi. Meli kubwa za bahari, na hasa meli za siku hizi, haziathiriwi sana na dhoruba wala na nguvu za maumbile. Zina nguvu mno hivi kwamba husonga mbele kwa urahisi ule ule katika bahari tulivu kama kioo au katika mawimbi yanayofingirika. Nguvu za Mungu katika maisha ya mwanadamu zitayachukua hivyo kwa uthabiti katika mabadiliko yote ya maisha.

"Tulivu kama mwali wa jua au wa nyota,

Ambao dhoruba huushambulia bure,

Ukisonga bila kufadhaika katika vita vya maisha,

Ili kuupata utulivu wa milele."

Ni nguvu inayotuwezesha kumpokea Kristo akae ndani yetu katika utimilifu wake wote, na kuingia katika maana yote ya uzima wake wa siri. "Kwa sababu hiyo nampigia magoti Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, ambaye kwa yeye kila jamaa ya mbinguni na ya duniani inaitwa jina, ili awajalie, kwa kadiri ya utajiri wa utukufu wake, kufanywa imara kwa nguvu, kwa Roho wake, katika utu wa ndani; Kristo akae mioyoni mwenu kwa imani, mkiwa na shina na msingi katika upendo; ili mpate kufahamu pamoja na watakatifu wote jinsi ulivyo upana, na urefu, na kimo, na kina; na kuujua upendo wa Kristo upitao ufahamu; mpate kutimilika kwa utimilifu wote wa Mungu. Basi kwake yeye awezaye kufanya mambo ya ajabu mno kupita yote tuyaombayo au tuyawazayo, kwa kadiri ya nguvu itendayo kazi ndani yetu, kwake yeye uwe utukufu katika Kanisa kwa Kristo Yesu, hata vizazi vyote, milele na milele. Amina."

Hapa mtume anasema juu ya Mungu kukaa ndani ya moyo; "mpate kutimilika kwa utimilifu wote wa Mungu," ndilo tamko la kilele la kweli hii kuu na uzoefu huu mkuu. Jambo hili linawezekana kwa kiasi cha "ajabu mno kupita" yote tunayowezeshwa kuomba au kuwaza. Litatimizwa kwa Kristo kukaa mioyoni mwetu, na kukaa kwa Kristo ndani yetu kutatuingiza katika uzoefu wa upendo ambamo tutajua na kufahamu kimo na kina na urefu na upana wa upendo wake upitao ufahamu. Lakini kukaa huku kwa Kristo ndani yetu kutakuja kwa imani rahisi. Sasa mambo haya yote yaonekana mepesi mno kwenye karatasi na katika nadharia, lakini mtume anatuambia kwamba ili kuyaingia ni lazima "tufanywe imara kwa nguvu, kwa Roho wake, katika utu wa ndani." Kujazwa huku kwa Kimungu kunahitaji chombo kiwezacho kukibeba, chombo kilichotiwa nguvu kwa namna isiyo ya kawaida. Huwezi kutia baruti au risasi ya ratili mia moja katika bastola ndogo ya mfukoni au katika chombo cha udongo. Unahitaji mzinga ulio na nguvu kuliko yote, kasiba na kitako vilivyo imara kuliko vyote, ili kustahimili mkazo mkubwa wa nguvu nyingi namna hiyo zilizokusanyika pamoja. Naye Mungu hana budi kututengeneza tuwe vyombo vya uweza wake, na, ili afanye hivyo, ni lazima atutoe katika nguvu zetu wenyewe na kutuingiza katika nguvu za Kristo. Uwezo wetu wa asili peke yake hauwezi kumpokea Yesu. Akili iliyo bora kuliko zote, ubongo ulio na nguvu kuliko yote, haviwezi kufikia uzoefu huu; lakini uwezo ulio mnyonge kuliko wote, ukitiwa nguvu na Roho Mtakatifu, waweza kumjua Mungu kama hakuna malaika aliyewahi kumjua, na kuushangilia upendo wake usiopimika, kama wapendwa wake peke yao wawezavyo.

Na hata baada ya kumpokea Kristo akae ndani yetu kwa kuwezeshwa na Roho Mtakatifu, kuna vilindi na vilele katika "utimilifu wote wa Mungu" ambamo tunaingia kwa ukamilifu zaidi kwa kadiri tunavyomruhusu Roho Mtakatifu atufanye tufae kwa uzoefu ulio wa ndani zaidi na wa juu zaidi. Mara nyingi hili ndilo kusudi la majaribu yetu yaliyo makali kabisa: kuipa roho yetu nguvu na uwezo utakaotuwezesha kupanda hadi mahali pa juu zaidi katika ushirika.

Ni nguvu inayothibitishwa na kukamilishwa kwa nidhamu ya kiroho. "Lakini Mungu wa neema yote, aliyewaita mwingie katika utukufu wake wa milele katika Kristo Yesu, mkiisha kuteswa kwa kitambo, atawakamilisha, na kuwafanya imara, na kuwatia nguvu, na kuwathibitisha" (1 Petro 5:10). Kila uzoefu mpya wa neema ya Kristo ni lazima uthibitishwe kwa nidhamu fulani mpya katika shule ya majaribu, na hata baada ya kumjua Mungu kama "Mungu wa neema yote, aliyetuita tuingie katika utukufu wake wa milele," ni lazima tuteswe kwa kitambo, ili hata ujuzi huu na uzoefu huu wa neema yake ufanywe imara, utiwe nguvu, uthibitishwe.

Na hivyo daima tunaendelea "toka nguvu hata nguvu," na kuona, kama mwaloni mkubwa, kwamba dhoruba zilizo kali kabisa, badala ya kutung'oa katika msingi wetu, hutupanda tu ndani zaidi na kutuweka mizizi kwa usalama zaidi katika Mwamba wa Vizazi.