Uzi wa Rangi ya Samawi

Tungependa kuvuta fikira za marafiki wapendwa kwenye fungu lenye mafundisho ambalo kwalo sura ya kumi na tano ya Hesabu inafungwa; na MUNGU, kwa njia ya kutafakari kwetu Neno lake la thamani, alifanye kuwa la thamani zaidi tena na la kutendeka zaidi kwa kila mmoja wetu, kwa ajili ya KRISTO MKOMBOZI wetu!

Sura nzima imejaa mafundisho muhimu. Inaanza kwa maagizo juu ya sadaka ya kuteketezwa, dhabihu ya kuondoa nadhiri, na sadaka ya hiari. Haikupasa kudhaniwa kwamba mtu ye yote angeweza kumtolea MUNGU dhabihu yake kwa kufuata mawazo yake mwenyewe na mpango wake mwenyewe. Kama ilikuwa ikubalike--harufu ya kupendeza kwa BWANA--ilipasa kuwa sadaka iliyo sawasawa katika kila jambo na ile MUNGU aliyoiagiza. Hatuwezi kukubalika kwa MUNGU kwa njia tulizojitungia wenyewe; tangu mwanzo hata mwisho ni lazima iwe, "Si mapenzi yangu, bali yako yatendeke."

Kisha, tangu mstari wa kumi na saba hata wa ishirini na moja, BWANA anadai malimbuko. Watu wa MUNGU hawakupaswa kula hata kushiba, kutumia yote waliyopenda kutumia, na ndipo wampe MUNGU kiasi fulani cha mabaki; bali kabla hawajaugusa mkate wa nchi, sadaka ya kuinuliwa ilipaswa kutolewa kwa BWANA; na matakwa ya MUNGU yalipokwisha kutimizwa kikamilifu, ndipo, wala si kabla ya hapo, walipokuwa huru kuishibisha njaa yao wenyewe na kujipatia mahitaji yao wenyewe. Ni mara ngapi tunaona kinyume cha jambo hili katika maisha ya kila siku! Si mahitaji ya lazima tu yanayotolewa kwanza katika mapato, bali kila anasa inayotamaniwa hununuliwa bila kujizuia, kabla swali la kuiweka wakfu mali kwa MUNGU halijafikiriwa kwa kweli.

Kisha yanafuata maagizo kuhusu makosa yatokanayo na kutokujali na kutokujua. Watu hawakupaswa kudhani kwamba dhambi haikuwa dhambi kama ilitendwa bila kujua. Maarifa na ufahamu wa mwanadamu havifanyi baya kuwa jema wala jema kuwa baya. Mapenzi ya MUNGU yalikuwa yamefunuliwa, nayo yalipaswa kujulikana: kutoyajua mapenzi hayo kwenyewe kulikuwa dhambi; na kutoyatenda mapenzi hayo, kwa kujua au bila kujua, kulikuwa dhambi--dhambi ambayo ingeweza kuondolewa tu kwa dhabihu ya upatanisho.

MUNGU aliwatendea kwa rehema nyingi na kwa neema wale waliotenda dhambi za kutokujua; ingawa, dhambi ilipojulikana na kutambuliwa, kuungama na dhabihu vilihitajika mara moja. Lakini, MUNGU ashukuriwe! dhabihu ilikuwa imeamriwa, na dhambi ingeweza kuondolewa.

Haikuwa hivyo kwa dhambi ya kujikinai. Hapakuamriwa dhabihu yo yote kwa ajili ya mtu, kama ni mzalia au kama ni mgeni, aliyemtukana BWANA kwa dhambi ya kujikinai. Juu ya mtu huyo ilisemwa, "mtu huyo atakatiliwa mbali kabisa; uovu wake utakuwa juu yake."

Tofauti hii ni muhimu sana kuifanya. Hatupaswi kudhani kwamba huduma yetu iliyo takatifu kuliko zote haina dhambi, au kwamba yaweza kukubaliwa isipokuwa kwa njia ya YESU KRISTO BWANA wetu. Hatupaswi kudhani kwamba dhambi za kuacha kutenda, zaidi kuliko dhambi za kutenda, MUNGU huzitazama kuwa jambo jepesi: dhambi za kusahau na za kutokujali au za kutokujua ni zaidi ya udhaifu--ni dhambi halisi, zinazohitaji dhabihu ya upatanisho. MUNGU hutushughulikia kwa upole mwingi na kwa neema katika mambo haya; kosa au uovu unapoletwa hata ukaigusa dhamiri, "tukiziungama dhambi zetu, Yeye ni mwaminifu na wa haki hata atuondolee dhambi zetu, na kutusafisha na udhalimu wote." Hata tukienenda nuruni, "kama yeye alivyo katika nuru," hatujapita haja ya upatanisho. Ingawa ushirika wetu na MUNGU usivunjwe na kosa lo lote tunalolijua, unaendelea bila kuvunjika kwa sababu tu "damu yake YESU KRISTO, MWANA WAKE, yatusafisha dhambi yote."

Lakini mtu yule ambaye angeutegemea msamaha wa MUNGU kwa kujikinai, na kuudharau utakatifu wa MUNGU na haki yake juu ya watu wake, kwa kulitenda kwa makusudi jambo analolijua kuwa kinyume cha mapenzi ya MUNGU, mtu huyo ataona ukame wa kiroho na mauti ya kiroho yakifuata bila shaka. Ushirika wake na MUNGU hukomeshwa, na ni vigumu kusema ni umbali gani Shetani asiweze kuruhusiwa kumchukua mwenye kurudi nyuma kama huyo katika moyo na katika maisha. Inawezekana kwa namna ya kutisha si tu "kumhuzunisha" na "kumpinga," bali hata "kumzimisha" ROHO wa MUNGU.

Tuna mfano mzito wa dhambi ya kujikinai katika habari ya mtu yule aliyeonekana akiokota kuni siku ya Sabato. Hakuwa--hangeweza kuwa hajui agizo la MUNGU kuhusu Sabato. Kuokota kuni hakukuwa kwa ajili ya kukidhi hitaji la lazima; hali yake haikulingana na ile ya maskini ambaye huenda alipokea mshahara wake usiku sana siku ya Jumamosi, wala hakupata nafasi ya kununua chakula kwa wakati ili akiandae kwa ajili ya siku ya mapumziko. Kwa Mwisraeli, mana maradufu ilitolewa asubuhi ya siku iliyotangulia Sabato; na kwa kuwa mana isiyopikwa haikukaa bila kuharibika, ilikuwa lazima iandaliwe kuwa chakula mapema siku ile. Kwa hiyo hakuwa na haja ya kuni ili kupika chakula chake cha Sabato. Tena nchi ilikuwa na joto jingi kiasi kwamba hakuna mtu ambaye angewasha moto kwa kupenda au kwa kuchagua. Kusudi lake la kuokota kuni lilikuwa tu kuonyesha, waziwazi na mbele ya watu wote, kwamba alimdharau MUNGU, na kukataa kulitii agizo lake takatifu: kwa hiyo, kwa haki, mtu yule aliuawa.

Lakini nafasi ilitumiwa, kuhusiana na hukumu hii, kuanzisha uvaaji wa

"UZI WA RANGI YA SAMAWI."

MUNGU alitaka watu wake wote wavae alama. Katika vizazi vyao vyote walipaswa kujifanyia matamvua katika pindo za mavazi yao, na kutia katika matamvua ya pindo uzi wa rangi ya samawi, ili wapate kuuangalia na kuzikumbuka amri zote za BWANA, na kuzitenda, na wapate kuwa watu watakatifu, watakatifu kwa MUNGU wao, aliyewatoa katika nchi ya Misri, ili awe MUNGU wao.

Samawi ni rangi ya mbinguni. Maji mazuri ya bahari huiakisi, nayo huwa ya samawi kama anga lisilo na mawingu. Mawingu yanapokuja katikati, ndipo, na hapo tu, samawi ile iliyokolea hupotea. Lakini ni mapenzi ya MUNGU kwamba pasiwe kamwe na wingu kati ya watu wake na yeye mwenyewe; na kwamba, kama vile Mwisraeli wa zamani, po pote alipokwenda, alivyouchukua uzi wa rangi ya samawi, vivyo hivyo watu wake leo wadhihirishe roho na tabia ya kimbingu po pote waendapo; na, kama Musa, katika nyuso zao zenyewe washuhudie utukufu na uzuri wa MUNGU wanayempenda na kumtumikia.

Jinsi ilivyopaswa kuvutia kuuona uzi ule wa rangi ya samawi ukichukuliwa na mkulima shambani, na mfanyabiashara mahali pake pa kazi, na mjakazi hadi sehemu za ndani kabisa za nyumba, alipokuwa akitimiza kazi zake za kila siku. Je, ni jambo lenye umuhimu mdogo zaidi kwamba Mkristo wa leo, aliyeitwa kuwa shahidi wa KRISTO, atambulike waziwazi kwa roho yake? Je, sisi sote hatupaswi kuwa "wafuasi wa MUNGU, kama watoto wapendwao," na "kuenenda katika upendo kama KRISTO naye alivyotupenda sisi, akajitoa nafsi yake kwa ajili yetu"? Tena, je, Roho huyu wa kufanana na MUNGU hapaswi kuchukuliwa hata katika mambo madogo kabisa ya maisha, wala asiwekwe tu kwa ajili ya nyakati maalum? Kama tukielewa sawasawa maana ya agizo la MWOKOZI wetu, "Basi ninyi mtakuwa wakamilifu, kama BABA yenu wa mbinguni alivyo mkamilifu," linafundisha kweli hii kuu.

Tunapaswa kuwa chumvi ya dunia na nuru ya ulimwengu, tusivunje amri moja katika hizi zilizo ndogo, tusikubali kushindwa na hasira, tusivumilie wazo la uchafu, tusitoe ahadi za pupa, wala katika mazungumzo tusiseme zaidi ya ndiyo au siyo. Roho ya kulipiza kisasi haipaswi kuendekezwa; roho ya kuachilia inapaswa kuwa tabia ya mtoto wa ufalme; wale wanaotuchukia na kututendea vibaya wanapaswa kuhurumiwa, na kupendwa, na kuombewa. Ndipo linakuja agizo, "Basi ninyi mtakuwa wakamilifu, kama BABA yenu wa mbinguni alivyo mkamilifu." Katika misuguano midogo ya maisha ya kila siku, pamoja na katika majaribu na mateso mazito zaidi ambayo Mkristo hukabiliwa nayo, yeye anapaswa kuwa waziwazi mfuasi wa BABA yake wa mbinguni.

Basi, ukamilifu wa MUNGU ni ukamilifu kamili kabisa; bali wetu, hata ukiwa bora kiasi gani, ni wa kulinganisha tu. Sindano yaweza kuwa sindano kamilifu, inayofaa katika kila hali kwa kazi ambayo kwa ajili yake ilitengenezwa. Lakini si kitu cha kutazamwa kwa hadubini; chini ya kioo cha kukuza huwa kama chuma cha kuchochea moto kilicho kikwaruzo na kilichojaa vishimo kama sega la asali, chenye tundu lililochanika mahali pa jicho lake. Lakini haikutengenezwa ili iwe kitu cha kutazamwa kwa hadubini; na, kwa kuwa inafaa kwa kusudi ambalo kwa ajili yake ilitengenezwa, yaweza kwa haki kuhesabiwa kuwa sindano kamilifu. Vivyo hivyo hatukuitwa kuwa malaika wakamilifu, wala kuwa wa Kimungu kwa namna yo yote, bali tumeitwa kuwa Wakristo wakamilifu, tukitimiza wajibu wenye fursa ambao, kama Wakristo, umewekwa juu yetu.

BABA yetu huumba kwa kadiri ya ukamilifu wake kila kitu anachokiumba, hata kilicho kidogo kabisa. Inzi mdogo kuliko wote, kiumbe kidogo mno kisichoonekana kwa macho, vumbi la bawa la kipepeo, hata ukivikuza kiasi gani, huonekana kuwa vikamilifu kabisa. Je, mambo madogo ya maisha yetu ya kila siku hayapaswi kuwa makamilifu kwa kulinganisha, kwa kila Mkristo, kama viumbe vidogo vya MUNGU vilivyo vikamilifu kabisa? Je, hatupaswi kumtukuza MUNGU katika kuiunda kila herufi tunayoiandika, na, kama Wakristo, kuandika mwandiko unaosomeka kwa urahisi zaidi kuliko unavyoweza kutarajiwa kwa watu wasiookoka? Je, hatupaswi kuwa waangalifu zaidi katika utumishi wetu, tusifanye vizuri tu yale yatakayoonekana na kutambuliwa, bali, kama BABA yetu afanyavyo maua mengi kuchanua bila kuonekana katika jangwa la upweke, vivyo hivyo tufanye yote tuwezayo kufanya, kana kwamba tu chini ya jicho lake, hata kama hakuna jicho jingine litakaloliona kamwe?

Ni fursa yetu kupumzika na kujiburudisha kwa kusudi la kumpendeza yeye; kuyavua mavazi yetu usiku na kuyaweka kwa unadhifu (kwa maana yeye yumo chumbani, naye hutulinda tulalapo), kunawa, kuvaa, kuchana nywele, tukilikumbuka jicho lake; na, kwa ufupi, katika yote tuliyo na katika yote tufanyayo, kuutumia kikamilifu uwezo wote ambao MUNGU ametupa kwa utukufu wa Jina lake takatifu? Kama tungeishi hivyo sikuzote, jinsi maisha ya Kikristo yangekuwa mazuri! jinsi ambavyo tungeutolea ulimwengu ushuhuda unaomstahili zaidi yeye ambaye sisi ni mashahidi wake! Maisha tunayoishi na yatambulike kwa kukua katika neema kutakakomtukuza MUNGU; na nyuso zinazoshuhudia, na mioyo yenye furaha, na utumishi wa upendo, viwe kwa kila mmoja wetu kama "uzi wa rangi ya samawi," unaoakisi rangi yenyewe ya mbinguni, na kutukumbusha sisi wenyewe na kukumbushana juu ya fursa zetu za "kuzikumbuka amri zote za BWANA, na kuzitenda."