Tumaini Lenye Uzima la Maisha Yajayo

MWANZONI KABISA mwa waraka wake mtume Petro analipuka katika wimbo huu wa sifa wenye nguvu na utukufu mwingi. Baada ya salamu fupi sana, ghafla anaanza kwa maneno haya ya kusisimua na yenye nguvu. Kwa kufanya hivyo mtume hakuwa akifanya jambo la pekee. Alikuwa akifanya kile ambacho Wakristo wote wa kwanza walifanya, kile ambacho waandishi wote wa nyaraka za Agano Jipya hufanya bila kukosa. Mara tu wanapolitaja jina la Bwana wetu na Mwokozi Yesu Kristo, wanaanza kutoa sifa za namna hiyo hiyo ya kusisimua. Mchukue mtume Paulo, kwa mfano, katika sura ya kwanza ya Waraka wake kwa Waefeso: "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, aliyetubariki kwa baraka zote za rohoni, katika ulimwengu wa roho, ndani yake Kristo" (Waefeso 1:3); na kuendelea hivyo hadi mwisho wa mstari wa kumi na nne wa sura ile ya ajabu.

Alama ya Wakristo wa Kweli

Hiyo ndiyo alama kuu ya Mkristo wa kweli siku zote, kama ilivyo alama kuu ya Agano Jipya, na kama ilivyokuwa sauti ya pekee ya kanisa la kwanza. Kanisa la kwanza lilijulikana kwa kumsifu Mungu, na kwa hali ya furaha. "Ahimidiwe Mungu, Baba!" Hiyo ndiyo iliyokuwa sauti yao, na kama tulivyoona, ilitoka ghafla. Lakini sauti hiyo ya sifa na furaha haikuwa ya kanisa la kwanza peke yake. Ukisoma historia ndefu ya Ukristo utaona kwamba sauti ya sifa na furaha imekuwa alama ya kanisa katika kila kipindi cha uamsho. Katika kila wakati wa matengenezo na kufanywa upya sauti hii ya asili imerudi, hata kanisa tena likasisimuliwa na hisia ya "mshangao, upendo, na sifa." Mtume kama Petro, hata anapowaandikia watu ambao wakati huo wanapitia majaribu na dhiki nyingi, hawezi kushika kalamu yake bila kuanza kwa namna hii yenye nguvu na utukufu.

Vema basi! Kabla sisi kama Wakristo hatujaendelea mbele zaidi, na tujiulize maswali kadhaa yaliyo wazi. Je, hii ndiyo sauti ya pekee ya maisha yetu ya Kikristo na ya ushuhuda wetu? Je, hivi ndivyo tunavyojisikia? Je, hili ndilo jibu letu kwa Injili? Je, hili ndilo tunalolionja kwa kweli katika ulimwengu wa leo, licha ya kila jambo la kutisha katika ulimwengu unaotuzunguka? Katika asubuhi hii ya Pasaka, hakika hili ndilo jambo la muhimu kuliko yote kujiambia wenyewe. Tunadai kuwa Wakristo. Tunakiri imani yetu hadharani. Lakini mwishowe, kipimo cha hayo yote ni kipi? Je, ndani yetu imo roho ile iliyokuwa ndani ya mtume Petro na ndani ya watu aliowaandikia?

Kuhusu watu hao mtume aliweza kutangaza: "Katika hayo mnafurahi sana, ijapokuwa sasa kwa kitambo kidogo, ikiwa ni lazima, mmehuzunishwa kwa majaribu ya namna nyingi" (1:6). Baadaye kidogo aliandika juu ya Kristo: "Ambaye ingawa hamkumwona mnampenda; ambaye ijapokuwa hammwoni sasa, mnamwamini na kufurahi kwa furaha isiyoneneka yenye utukufu" (1:8). Petro alisema hayo yote juu ya watu wa kawaida kama sisi. Katika asubuhi hii ya Pasaka tunakutana pamoja tukidai kuamini tukio hili la ajabu la kufufuka kwa Mwana wa Mungu. Lakini swali la muhimu ni hili: Tunajisikiaje, tunaitikiaje, tunaupokeaje ujumbe huu mkuu tunaodai kuuamini?

Je, tunaweza kusema kwamba tu kama mtume, na kwamba tukiyatafakari hayo yote hatuna jingine la kutamka, ila tunajisikia hivi: "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo"? Ikiwa hiyo ndiyo hali yetu, maneno tutakayoyatafakari yatatuthibitisha na kututia nguvu, yakiongeza furaha yetu na uhakika wetu. Lakini ikiwa hatuwezi kusema hivyo kwa unyofu, basi na tusikilize kwa makini yale ambayo mtume anatuambia. Hapa, kwa bahati njema, kama ilivyo desturi ya waandishi waliovuviwa, anatufunulia siri ya kwa nini yeye mwenyewe alijisikia hivyo, kwa nini ilimbidi kulipuka katika sifa hizi kuu, na kuabudu, na kutoa shukrani.

Basi na tumfuate mtume. Pamoja naye na tulitafakari jambo hili la ajabu la tumaini lenye uzima. Kwa msingi wake anatuambia kwamba Ufufuo ndio kiini na uhai wa msimamo mzima wa Mkristo. Angalia mfuatano wa mawazo yake: "Ahimidiwe," asema Petro, "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, kwa rehema zake nyingi alituzaa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima." Lakini hayo yote yamefanyikaje? "Kwa kufufuka kwake Yesu Kristo katika wafu." Hicho ndicho kiini, huo ndio msingi, hilo ndilo jambo linalofanya yote yawezekane, na vilevile linalotuletea yote. Basi, hii hapa ndiyo kanuni inayotawala yote: bila ufufuo hakuwezi kuwa na Ukristo. Ufufuo wa Kristo ni wa lazima kabisa; ni wa msingi usioepukika.

Kama isingekuwa ufufuo wa Kristo, mtume asingeweza kamwe kuandika juu ya tumaini lenye uzima. Ikiwa una shaka na hilo, soma katika Injili ya Yohana mwanzo wa sura ya ishirini na moja. Huko, baada ya kusulubiwa na kufa kwa Kristo, unawaona mitume, Petro akiwa miongoni mwao, wamevunjika moyo kabisa na kukosa faraja, wameshuka moyo na kukata tamaa, kiasi kwamba Petro aliwageukia wengine, akasema, "Naenda kuvua samaki." Aliona kwamba lazima afanye jambo fulani ili kupunguza mvutano na hisia ile ya kukata tamaa. Ni nini basi kilichomgeuza kuwa "mtume wa Tumaini," aliyeweza kutamka, "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, aliyetuzaa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima"? Ni hiki, Ufufuo!

Kweli hii, basi, ni ya msingi kabisa. Ikiwa mtu hauamini ufufuo wa Kristo, lolote jingine analoweza kuamini, hana haki ya kujiita Mkristo. Ujumbe mkuu ambao mitume waliuhubiri, kama utakavyouona katika Matendo ya Mitume, ulikuwa huu: "Yesu na ufufuo." Kama isingekuwa kweli hiyo kuu, wasingehubiri kabisa. Hii ndiyo iliyokuwa mada yao daima: "Yesu na ufufuo."

Maana ya Tumaini Lenye Uzima

Basi, Ufufuo unafanya nini? Kwa nini ni kiini na msingi kiasi hicho? Ili mtafakari, niruhusuni kugawanya katika sehemu mbili yale ambayo mtume anasema hapa. Jambo la kwanza ni kwamba ufufuo wa Kristo unatupa "tumaini lenye uzima." Tafsiri nyingine ya maneno haya ingeweza kuwa, "tumaini lililo hai." Ikiwa lina uhai, bila shaka lina nguvu na uchangamfu. Kitu kilichokufa hakitikisiki, lakini palipo na uhai pana uchangamfu. Kwa nini mtume anajisumbua kulieleza hivi? Bila shaka analitofautisha na lile lisilo wazi, lile la kivuli-kivuli, na lile lisilo na uhakika. Leo kuna mengi yanayopita kwa jina la tumaini la Kikristo, lakini unapoyapima kwa neno lake "lenye uzima," au "lililo hai," mara moja unayafichua kuwa ni ya kuiga tu.

Ujumbe wa asubuhi ya Pasaka ni upi? Je, ni msemo fulani tu usio wazi kwamba majira ya kuchipua yamerudi tena, na kwamba baada ya kifo cha majira ya baridi kuna dalili za uhai? Je, tumaini la Pasaka ni jambo lisilo wazi na la jumla tu, linalohusu maumbile peke yake? Wako wengi wanaotuambia kwamba hayo tu ndiyo maana yote ya siku hii kwetu: kwamba siku zote kuna mgeuko; kwamba unazunguka mzunguko wa mwaka, na baada ya muda unarudi tena kwenye majira ya kuchipua. Kwa hiyo tusikate tamaa kamwe! Hiyo, wanatuhakikishia, ndiyo ujumbe wa Pasaka, jambo lisilo wazi, la ukungu, lisilo halisi.

Sivyo anavyosema Petro. "Aliyetuzaa, tupate tumaini lenye uzima." Jambo lenye uzito, jambo la hakika, jambo linalotetemeka kwa uhai na nguvu. Bila shaka hilo ni la lazima, asema, kwa sababu jambo kuu kuhusu tumaini hili ni kwamba linatuwezesha kuishi. Kama nilivyokwisha kuwakumbusha, mtume alikuwa akiwaandikia barua hii watu waliokuwa wakipitia wakati mgumu sana: "sasa kwa kitambo kidogo, ikiwa ni lazima, mmehuzunishwa kwa majaribu ya namna nyingi" (1:6). Hayo ndiyo mazingira ya waraka wa kwanza wa Petro. Katika kila sura anataja sana taabu.

Katika sura ya pili anasema, kwa maana hii: Mnapitia wakati mgumu, lakini fahamuni hili, mnafuata tu "nyayo zake, yeye asiyetenda kosa, wala hila haikuonekana kinywani mwake, naye alipoteswa hakuogofya" (2:22-23a). Katika sura ya nne Petro anataja taabu za wakati wa Nuhu na wale watu wachache wacha Mungu walioachwa hai katika kizazi kile kisichomcha Mungu. Tena, katika sura ya nne, mtume anasema: "Msione kuwa ni ajabu ule msiba ulio kama moto uliotokea kwenu ili kuwajaribu, kana kwamba ni kitu kigeni kikiwapata" (4:12). Msishangae! Na katika sura ya mwisho anaelekea kwenye wimbo mtukufu wa sifa, wenye maneno haya katikati yake: "mkiisha kuteswa kwa kitambo" (5:10).

Kwa maneno mengine, Agano Jipya linahusu maisha halisi kwa kina. Hii si hadithi wala hekaya, si matumaini ya mwandishi wa riwaya, wala uchangamfu wa mwanasiasa. La, la, huu ni uhalisia wa Kikristo. Haupunguzi uzito wa shida, matatizo, na majaribu: Kusudi zima hapa ni kuonyesha kwamba, yawe ni nini, yawe mabaya kiasi gani, yawe ya giza, mabaya na ya ukatili kiasi gani, kwa kweli hayana uzito kwetu sisi tuaminio. Tuna "tumaini lenye uzima" linaloweza kutushika, kututegemeza, na kutuwezesha si kustahimili tu, bali kuwa "zaidi ya washindi." Kwa hiyo tunaweza kuyatazama yote, na tukiyakabili yote, tunaweza kutabasamu.

Katika sura ya nane ya Warumi Paulo anasema jambo lilo hilo: Kila kitu kiko kinyume chetu. "Tumehesabiwa kama kondoo wa kuchinjwa." Na bado kwa kweli hilo halina uzito! "La, katika mambo hayo yote tunashinda, na zaidi ya kushinda, kwa yeye aliyetupenda" (8:36b-37). Hili ndilo tumaini lenye uzima. Tumaini lenye uzima halimwezeshi tu mtu kupita katika mabaya kabisa ambayo jehanamu inaweza kuyainua dhidi yake. Tumaini hili lililo hai linamwezesha pia kufanya hivyo kwa uhakika, na kwa hisia ya ushindi. Huu ndio ujumbe wa mtume Petro kwetu wakati huu wa Pasaka: "Tumezaliwa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima."

Ufufuo unatimizaje hayo yote? Tunapoendelea kutoka hoja moja hadi nyingine natumaini kwamba tunajichunguza wenyewe. Je, sasa unao ndani yako uhakika huu kwamba u "zaidi ya mshindi"? Katika maisha yako binafsi, katika maisha yako ya ndoa nyumbani, katika biashara yako au kazi yako, katika kundi unalolihusu, na katika ulimwengu mzima kama ulivyo leo, unaitikiaje hali zinazokuzunguka? Je, tukio hili kuu la Ufufuo linakupa hisia ya hakika na ya uhakika, ya ushindi na ya furaha? Je, "unafurahi katika dhiki zako," na kuinuliwa juu ya hizo zote, hata unaweza kuzitazama zote na kutamka: "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo"? Basi, hili ndilo jambo la muhimu kwetu. Kwetu sisi tunaoamini Ufufuo, je, unatuletea leo hili "tumaini lenye uzima," hili "tumaini lililo hai"?

Hapa lazima tugawanye jibu letu katika sehemu mbili. Kwanza, Ufufuo unafanya hivyo kwa sababu ya yale uliyomfanyia Bwana Yesu Kristo Mwenyewe. Huo ndio mwanzo wa imani. Hilo ndilo nililokusudia mwanzoni nilipokazia, kama msingi wote wa imani ya Kikristo, ukweli kwamba ufufuo wa Kristo ni tukio halisi. Ninachomaanisha kwa tukio halisi ni kwamba mtume hataji tu ukweli kwamba Bwana Yesu aliyesulubiwa Ijumaa bado alikuwa hai katika ulimwengu wa roho. Mtume anachotaja ni kwamba Bwana Yesu alitoka kaburini kihalisi kabisa; kwamba alitoka kaburini katika mwili wake; kwamba ule mwili uliosulubiwa Ijumaa, uliotelemshwa alipokufa, na kuwekwa kaburini, mwili ule ule hasa ulitoka kaburini. Kwa hiyo kaburi tupu ndilo msingi wa matumaini yetu yote ya Pasaka.

Ninakazia jambo hili, bila shaka, kwa sababu nzuri sana. Huenda umekuwa ukisoma, kama nami nilivyokuwa nikisoma katika magazeti mbalimbali, makala kuhusu Ufufuo, kuhusu Pasaka, na kuhusu kweli zinazohusiana nazo. Bila shaka umeona kwamba karibu zote zinataja tu ukweli wa "kuendelea kuwepo." Hilo bila shaka ni kweli, lakini halitoshi hata kidogo. Hatuko hapa leo kusherehekea tu kuendelea kuwepo kwa nafsi ya mtu. Huo si ujumbe wa Pasaka. Kuendelea kuwepo kwa nafsi kuliaminiwa kabla ya Pasaka, na kunaaminiwa leo na wengi ambao si Wakristo hata kidogo.

La, la! Ujumbe maalum wa Pasaka ni huu, kwamba Bwana wetu na Mwokozi Yesu Kristo alisulubiwa na akazikwa; kwamba alifufuliwa katika wafu katika mwili wake; kwamba alitoka kaburini akiwa nafsi kamili, pamoja na mwili wake na kila kitu kingine; na kwamba aliliacha kaburi lake tupu. Ndiyo sababu ya habari ndogo ndogo zilizomo katika sura ya ishirini ya Injili ya Yohana, kama zilivyo katika zile Injili nyingine tatu. Jinsi walivyo waangalifu kuonyesha kwamba leso iliyokuwa kichwani pake ilikuwa imelala mahali tofauti na yale mavazi mengine ya kaburini. Waandishi watakatifu wanatoa habari hizo ndogo ndogo ili kuonyesha kwamba Ufufuo ni tukio halisi la kihistoria. Habari zenyewe ni za undani mno kiasi cha kumridhisha mpelelezi yeyote anayetaka kuchunguza. Kwa maana ushahidi wa tukio kuu la ufufuo wa mwili wa Bwana wetu ni dhahiri na wa hakika kama ule wa tukio lingine lolote katika historia ndefu ya jamii ya wanadamu.

Maana ya Ufufuo

Tena, Kristo alifufuliwa na Mungu Baba. Hili tunalijifunza katika andiko letu, kama baadaye katika mstari wa ishirini na tatu, na mahali pengine katika Nyaraka. Hili lina maana gani? Tukilitazama katika nuru ya Agano Jipya, hiyo ndiyo njia ya Kikristo ya kuutazama Ufufuo. Huyu hapa ni Mwana wa Mungu wa Milele, Nafsi ya Pili katika Utatu Mtakatifu uliobarikiwa. Akiwa tangu milele katika kifua cha Baba, na akiwa ameishi uwepo wake wa milele katika utukufu ule usioneneka, katika wakati fulani maalum aliingia katika wakati. Kwa ajili ya nini? Alifanya nini? Alijitwalia asili yetu ya kibinadamu. Aliingia katika ulimwengu huu, katika ulimwengu wetu wa dhambi na mauti. Kama mtume Paulo anavyosema, Kristo "amezaliwa na mwanamke, amezaliwa chini ya sheria."

Mambo haya huwezi kuyaelewa, isipokuwa kwa njia ya theolojia. Yana maana kwamba Yeye aliyekuwa wa Kimungu na mtukufu alifanyika pia wa kibinadamu na mnyenyekevu. "Neno alifanyika mwili" (Yohana 1:14a). Si kwamba alizaliwa na mwanamke tu. Pia "amezaliwa chini ya sheria." Kama Mwanadamu miongoni mwa wanadamu alikuja katika ulimwengu huu wa dhambi. Hakuacha kuwa Mungu, lakini zaidi ya hayo alifanyika pia Mwanadamu, Mwanadamu kamili. Alikuwa na mwili wa kibinadamu, kama tulio nao mimi na wewe, wenye udhaifu wa kimwili. Hakukuwa ndani yake chembe ya dhambi, lakini kulikuwa na udhaifu. Udhaifu huo unaonekana kila unaposoma habari za maisha yake katika kurasa za Injili nne. Na kama mwanadamu alikuwa chini ya kujaribiwa. Kama Mungu hangeweza kujaribiwa na maovu (Yakobo 1:13), lakini kama Mwanadamu si tu kwamba angeweza kujaribiwa, bali kweli alijaribiwa hivyo. Yeye "alijaribiwa sawasawa na sisi katika mambo yote, bila kutenda dhambi" (Waebrania 4:15b). Alipokuja katika ulimwengu huu alijitambulisha nasi kikamilifu.

Upinzani wote wa ibilisi na wafuasi wake, uovu wote wa kuzimu, ulielekezwa juu yake. Maadui hao wa Mungu, nguvu hizo za kuzimu, walikuwa wameazimia kumwangamiza, kwa sababu walijua kwamba yeye ni Mwana wa Mungu. Katika Injili unawaona pepo wakimtambua na kumsihi awaache. Kwa kweli, majeshi yote ya kuzimu yalikusanyika dhidi yake. Walikuwa wameazimia kumwangamiza, na hivyo kulizuia kusudi zima la Mungu lililohusiana na kuja kwake. Mwishowe, tunaona njama hii ya uovu ikifikia kilele chake. Si tu kwamba nguvu hizo zote zilikuwa zimejipanga dhidi yake kama Mwana wa Mungu. Mwishowe tunamwona akiongozwa kwenda Msalabani, apigiliwe misumari huko, na kufa.

Ni nini kinachotokea Msalabani? Kwa mujibu wa Maandiko, kama Petro anavyosema katika sura yake ya pili hapa, Mungu alikuwa akiweka dhambi zetu juu yake, "Yeye mwenyewe alizichukua dhambi zetu katika mwili wake juu ya mti" (2:24a). Au kama Paulo anavyosema kuhusu Mungu, "Yeye asiyejua dhambi alimfanya kuwa dhambi kwa ajili yetu, ili sisi tupate kuwa haki ya Mungu katika yeye" (2 Wakorintho 5:21). Hili lina maana gani? Lina maana kwamba pale juu ya Msalaba wa kilima cha Kalvari yote ambayo Sheria inayo ya kusema dhidi ya dhambi yalisemwa. Adhabu yote ambayo Sheria inaitoa juu ya dhambi na hatia, uovu na aibu, ilimwagwa juu yake.

Hicho ndicho kilichokuwa kikitokea Msalabani. Madai yote ya haki ya Sheria ya Mungu yalikuwa yakitimizwa. Matokeo yote ya dhambi yalikuwa yakimwagwa juu yake. Hilo ndilo alilokuwa akilifanya, lile alilokuja duniani kulifanya. Dhambi ilimfikisha kwenye kifo chake. Dhambi ndiyo iliyokuwa sababu ya kusulubiwa kwake. "Pasipo kumwaga damu hakuna ondoleo" la dhambi (Waebrania 9:22b). Na hivyo akafa. Mwili wake ukatelemshwa na kuzikwa kaburini. Kisha likaja tukio kuu la Ufufuo. Hii ndiyo kweli, asema Petro kwa maana hii, inayonisisimua na kunishika, ikinisukuma kulia kwa mshangao na kuabudu. Kristo hakubaki kaburini. Alitolewa humo, bila kudhurika na akiwa mshindi. Aliwatokea wafuasi wake aliowachagua, akapaa mbinguni, na tena akaketi katika utukufu wa milele.

Hilo ndilo jambo la kwanza na la muhimu kuliko yote kwetu kulishika. Lakini lina maana gani? Na tusikilize maelezo yake yanayotolewa na Paulo katika Waraka wake kwa Warumi. Katika sura ya sita anaieleza kweli hii hivi: "Kristo akiisha kufufuka katika wafu hafi tena; mauti haimtawali tena. Kwa maana kwa kule kufa alikufa mara moja tu kwa dhambi; lakini kwa kule kuishi, aishi kwa Mungu" (6:9-10). Je, unaona uzito wa jambo hilo? Ndicho kiini cha Injili. Angalia neno hilo, "mara moja"! "Kwa kule kufa alikufa mara moja." Sasa, asema Paulo, "mauti haimtawali tena." Wakati mmoja hapa duniani mauti ilimtawala Kristo kweli.

Hiyo ndiyo ajabu yote ya Kufanyika mwili na yote ambayo Mwana wa Mungu aliyafanya duniani, pamoja na yote aliyotendewa. Alijiweka chini ya yote ambayo Sheria inayo ya kusema juu ya dhambi. "Amezaliwa na mwanamke, amezaliwa chini ya sheria," Sheria iliyo dhidi ya dhambi. Si kwamba aliwahi kutenda dhambi, au aliwahi kuwa na dhambi. Lakini kama sehemu ya kujitambulisha kwake nasi alichukua nafasi yake kando yetu. Kwa sababu hiyo alikubali kubatizwa: "Kubali hivi sasa; kwa kuwa ndivyo itupasavyo kuitimiza haki yote" (Mathayo 3:15). Alikuwa amekuja ulimwenguni ili kulishughulikia tatizo la dhambi zetu. Alifanyika mmoja nasi. Alikuwa chini ya Sheria, Sheria ile inayohukumu. Sheria ilimhukumu kwa sababu ya dhambi zetu. "Alikufa mara moja tu kwa dhambi."

Alikufa mara moja, lakini hafi tena, milele! Ufufuo ni tangazo kuu la tukio lile kuu kwamba Kristo ameimaliza kazi aliyokuja kuifanya. Hayuko tena "chini ya sheria"; yuko tena katika utukufu. Kwa nini? Kwa sababu amefanya kila kitu ambacho Sheria ingeweza kudai. Sasa Sheria imejimaliza yote juu yake, naye "hafi tena." Hakuhitaji kufa hata kidogo. Kwa makusudi aliingia katika ulimwengu wa dhambi na mauti, ili kutuokoa kutoka katika hayo yote. Sasa "hafi tena; mauti haimtawali tena!" Hiyo ndiyo maana ya Ufufuo. Amerudi katika ulimwengu ulio juu na nje ya dhambi na sheria na mauti. Ameushinda ulimwengu huo wote, naye amerudi katika utukufu alikotoka. Hiyo ndiyo maana ya Ufufuo.

Kuungana na Kristo Aliye Hai

Hiyo ndiyo kweli ya msingi kuhusu Ufufuo. Lakini hayo si yote. Mtume anasema kwamba kwa sababu ya yale yaliyomtokea Yeye Msalabani, mimi na wewe tuna "tumaini" hili "lenye uzima." Naam, lakini vilevile kwa sababu ya yale yaliyotutokea sisi. "Ni nini kilichotutokea?" asema mtu fulani. "Unamaanisha nini?" Jibu linatoka katika maneno ya mtume: "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, kwa rehema zake nyingi alituzaa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima." Angalia maneno hayo, "alituzaa mara ya pili." Yana maana gani? Katika mstari wa ishirini na tatu wa sura hii Petro anatumia neno lile lile hasa: "Kwa kuwa mmezaliwa mara ya pili [au, mmezaliwa upya], si kwa mbegu iharibikayo, bali kwa ile isiyoharibika, kwa neno la Mungu lenye uzima, lidumulo hata milele."

Mungu "alituzaa mara ya pili." Sisi "tumezaliwa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima." Hili ndilo neno hasa ambalo mtume analitumia. Lina maana gani? Lina maana kwamba Mkristo si tu kwamba anamwamini Kristo kuwa Mwana wa Mungu, na kuamini kwamba alifufuliwa katika wafu. Bila shaka anaamini hivyo! Huwezi kuwa Mkristo bila kuamini hivyo. Lakini hiyo si kweli yote kuhusu imani ya Mkristo. Mkristo ni mtu anayejua kwamba amezaliwa upya, apate tumaini lenye uzima. Amezaliwa mara ya pili, apate tumaini lililo hai.

Hili lina maana gani? Kuzaliwa upya maana yake ni "uzima mpya." Sisi tunaoamini "tumezaliwa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima." Mpaka utakapozaliwa mara ya pili, hutakuwa kamwe na tumaini hili lenye uzima. Mtu wa tabia ya asili hanalo. Yeye yuko bila Kristo, "hana tumaini, wala Mungu duniani" (Waefeso 2:12c). Mtu pekee aliye na tumaini hili lenye uzima, mtu pekee awezaye kutabasamu mbele ya mauti, ni mtu aliyezaliwa upya, aliyezaliwa mara ya pili, aliyezaliwa tena. Mtu fulani anauliza, "Ilitokeaje?" Jibu ni, "Kwa kufufuka kwake Yesu Kristo katika wafu." Tumezaliwa upya, tumezaliwa mara ya pili, kwa kazi ya Roho Mtakatifu, kwa njia ya Ufufuo wa Kristo kutoka kwa wafu. Tumezaliwa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima!

Hayo yote yanatokeaje? Kwa njia nyingi hili ndilo fundisho la ajabu kuliko mafundisho yote ya Kikristo. Ni fundisho la Kuungana kwetu na Kristo. Sisi tu mmoja naye. Yale yaliyomtokea Yeye yalitutokea sisi. Tena na tumwache Paulo alieleze fundisho hili, katika Warumi sita. "Tudumu katika dhambi ili neema izidi kuwa nyingi? Hasha!" asema mtume. "Sisi tulioifia dhambi tutaishije tena katika dhambi? Au hamjui ya kuwa sisi sote tuliobatizwa katika Kristo Yesu tulibatizwa katika mauti yake? Basi tulizikwa pamoja naye kwa njia ya ubatizo katika mauti, ili kama Kristo alivyofufuliwa katika wafu kwa utukufu wa Baba, vivyo hivyo na sisi tuenende katika upya wa uzima. Kwa maana kama tumeungana naye katika mfano wa mauti yake, kadhalika tutaungana naye katika mfano wa ufufuo wake" (6:1-5).

Kisha mtume anaendelea: "Tukijua ya kuwa Kristo akiisha kufufuka katika wafu hafi tena; mauti haimtawali tena.... Vivyo hivyo ninyi nanyi jihesabuni kuwa wafu kwa dhambi, na walio hai kwa Mungu katika Kristo Yesu" (6:9, 11). Hii ndiyo kweli anayoinena kila mahali. Isikilize katika Wakolosai: "Kwa maana mlikufa, na uhai wenu umefichwa pamoja na Kristo katika Mungu" (3:3). Pia katika Waefeso: "Ninyi amewahuisha, mlipokuwa wafu kwa sababu ya makosa na dhambi.... Lakini Mungu, kwa kuwa ni mwingi wa rehema ...

hata mlipokuwa wafu kwa sababu ya dhambi, alituhuisha pamoja na Kristo ... akatufufua pamoja naye, akatuketisha pamoja naye katika ulimwengu wa roho, katika Kristo Yesu" (2:1, 4-6). Hayo yote yanatokea kwa sababu ya Ufufuo.

Hivi ndivyo mtu anavyolipata tumaini lenye uzima. Linakuja kwa sababu ameunganishwa na Kristo. Yumo katika hali hii iliyobarikiwa ya kuungana na Kristo, hata yale yaliyomtokea Bwana Yesu yanamtokea yeye pia. Kristo na watu wake ni mmoja. Yeye ndiye Kichwa; sisi ni mwili. Alipokufa, tulikufa. Alipozikwa kaburini, tulizikwa pamoja naye. Alipofufuka, tulifufuka. Kwa hiyo mtume anasema kwamba kama Yeye alivyo mfu kwa sheria, mfu kwa dhambi, na mfu kwa mauti, ndivyo tulivyo sisi! Mkristo ni mtu anayeweza kusema: "Mauti haina mamlaka juu yangu!" Kama Mkristo hatimaye yeye "analala usingizi." Amekwisha kupita katika kile ambacho mauti inamaanisha kwa kweli. Kwa sababu Kristo ameonja mauti kwa ajili yake (Waebrania 2:9), yeye mwenyewe kamwe hatakuja "kuonja mauti." Yu hai pamoja na Kristo, sasa na hata milele. "Amezaliwa mara ya pili [amezaliwa upya], apate tumaini lenye uzima kwa kufufuka kwake Yesu Kristo katika wafu." Hivyo ndivyo yote yanavyotokea.

Ufufuo wa Mwili wa Mwaminio

Haya yote yanaelekea wapi? Mtume Petro anasema kwamba Ufufuo unaleta "tumaini lenye uzima." Basi, tumaini lenye uzima ni nini? Ni "urithi usioharibika, usio na uchafu, usionyauka, uliotunzwa mbinguni kwa ajili yenu" (1 Petro 1:4). Tumaini la Mkristo asubuhi hii ni lipi? Si kuendelea kuwepo tu, si kutokufa tu. Niwakumbushe tena kwamba kabla Kristo hajaja kamwe katika ulimwengu huu, watu huko Ugiriki waliamini kwamba mwanadamu anaendelea kuwepo baada ya kifo. Ili kuamini Ufufuo huhitaji kukimbilia maajabu ya imani ya mizimu. Ukifanya hivyo, unaukana Ufufuo. Hapa haikuwa roho fulani tu iliyojitokeza. Huu ulikuwa ule mwili uliosulubiwa, wenyewe ukiwa umefufuka na kutukuzwa na kuwatokea watu fulani waliochaguliwa. Ujumbe wa asubuhi ya Pasaka si kuendelea kuwepo tu, si tu kwamba tutaendelea kuishi baada ya kufa. Tumaini la Pasaka ni jambo lililo juu mno kuliko hilo.

Ni nini basi? Kwa msingi wake ni hili: ufufuo wa mwili. Roho zetu, kama tulivyoona, tayari zimekwisha kufufuliwa. Sisi "tumezaliwa mara ya pili," "tumezaliwa upya," "tumepewa uzima mpya."

Mtu aliye Mkristo ni yule ambaye tayari amefanywa upya rohoni. Naam, lakini hapa tunajifunza kwamba atafanywa upya pia katika mwili wake. Maana yake, asema Petro, ni kwamba mbinguni tutaingia katika urithi huu, na kwamba tutaingia humo tukiwa nafsi kamili. Tumaini la Mkristo si kwamba atakwenda katika ulimwengu fulani usio wazi, wa kivuli-kivuli, aina fulani ya Elysium. La, sahau hayo yote, pamoja na upuuzi mwingine wote wa imani ya mizimu. Ufufuo wa mwaminio ni halisi. Unamjia mtu mzima-si roho inayoelea katika anga fulani—bali mtu mzima, mwili, nafsi na roho, aliyefanywa upya na kutukuzwa, na aliye tayari kuingia katika urithi wake wa milele. Hili ndilo tumaini lenye uzima ambalo tumezaliwa tulipate: "Tupate urithi usioharibika, usio na uchafu, usionyauka, uliotunzwa mbinguni kwa ajili yenu; ninyi mnaolindwa kwa nguvu za Mungu kwa njia ya imani hata mpate wokovu ulio tayari kufunuliwa wakati wa mwisho" (1 Petro 1:4, 5).

Haya yote yana maana gani? Yana maana kwamba wakati mmoja Mungu aliufanya ulimwengu huu kuwa mkamilifu, paradiso. Ndani yake alimweka mtu aliyekuwa mkamilifu. Na Mungu hataridhika mpaka hayo yote yarejeshwe. Kwa hiyo situmii asubuhi ya Pasaka kupinga mabomu ya atomiki na ya haidrojeni! Nina ujumbe ulio juu mno kuliko huo. Ulimwengu huu wa zamani umehukumiwa kuangamia. Ni ulimwengu wenye dhambi, ulimwengu wa kutisha, na mwanadamu hawezi kamwe kuufanya kuwa ulimwengu mwema. Anaweza kupinga, anaweza kuandamana, anaweza kupitisha sheria za Bunge. Lakini hawezi kamwe kuufanya ulimwengu kuwa mwema, kwa sababu dhambi imo ndani yake mwenyewe. Alipoishi katika paradiso, aliigeuza kuwa mahali pa aibu.

Ee, La! Mwanadamu hawezi kamwe kuutengeneza ulimwengu huu, lakini Mungu anaweza, na atafanya hivyo. "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, kwa rehema zake nyingi alituzaa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima kwa kufufuka kwake Yesu Kristo katika wafu." Tumaini lenye uzima la nini? Kwamba ulimwengu huu wa zamani utafanywa upya! Kufanywa upya kwa vitu vyote kutatokea katika ulimwengu mzima. Lini? Bwana Yesu Kristo atakapokuja tena katika utukufu. Bwana Yesu Mwenyewe anataja "kufanywa upya kwa vitu vyote, wakati Mwana wa Adamu atakapoketi katika kiti cha utukufu wake" (Mathayo 19:28b). Huo ndio ujumbe wa Kikristo. Amewashinda adui zake wote. Amefufuka, naye ameketi mkono wa kuume wa Mungu. Anafanya nini? Anangoja mpaka adui zake wawekwe chini ya miguu yake (Zaburi 110:1). Kisha atarudi tena duniani kama "Mfalme wa wafalme na Bwana wa mabwana." Ataondoa kabisa kila kilicho cha dhambi na kiovu, kibaya na kichafu. Ataufanya upya uumbaji wote, na kuleta ufalme wake wenye utukufu. Mji wa Mungu, Yerusalemu Mpya, utashuka, na Mungu ataweka maskani yake pamoja na wanadamu.

Hivi ndivyo tumaini lenye uzima lilivyo na maana kwetu. Ikiwa sisi ni Wakristo tutakuwa huko. Si kama roho zisizo wazi zinazoelea katika bahari ya uwepo isiyo na jina. La—bali katika mwili huu ukiwa umetukuzwa, umeokolewa kutoka katika kila chembe ya dhambi na aibu, udhaifu na upotovu. Utatambulika kuwa ni wewe mwenyewe. Utakuwa katika mwili uliotukuzwa. "Kwa maana sisi, wenyeji wetu uko mbinguni," asema Paulo kwa Wafilipi, "kutoka huko tena tunamtazamia Mwokozi, Bwana Yesu Kristo; atakayeubadili mwili wa unyonge wetu, upate kufanana na mwili wa utukufu wake, kwa kadiri ya utendaji wa nguvu zake ambazo aweza hata kuvitiisha vitu vyote viwe chini yake" (3:20-21).

Hiyo ndiyo maana ya urithi huo. Unakuja, nami ninautazamia kwa hamu. Najua sasa kwamba nimezaliwa mara ya pili, nipate tumaini hili, kwa kufufuka kwake Yesu Kristo katika wafu. Ee, jinsi ujuzi huu ulivyo wa baraka! Mimi na wewe tunaishi katika ulimwengu wa zamani ambao wakati wowote unaweza kulipuliwa ukawa si kitu. Je, jambo hilo linakuvunja moyo? Je, wazo hilo linatawala mawazo yako yote? Je, hilo ndilo jambo pekee lililo daima kinywani mwako? Ikiwa ndivyo, sisiti kusema kwamba wewe ni Mkristo dhaifu sana, ikiwa hata ni Mkristo kabisa.

Kwa imani Mkristo anauona ulimwengu huu wa zamani baada ya "kufanywa upya" kunakokuja. Wakati huo huo macho yake yameelekezwa kwenye nchi nyingine. Anaona nini juu yake? Ni "usioharibika;" utakuwa "usio na uchafu;" hautawahi "kunyauka." Hakuna kitu cha nje kitakachoweza kuugusa ulimwengu huu "usioharibika." Ibilisi na majeshi yake yote, pamoja na nguvu zao zote za kishetani, watakuwa wametupwa katika ziwa la maangamizi, liwe na maana yoyote ile, na huko hawatakuwa na nguvu tena. Hakuna kitu kiovu wala cha dhambi kitakachoingia humo, kwa maana utakuwa "usio na uchafu." Na hautawahi "kunyauka." Utaendelea na kuendelea, katika utukufu wa milele! Hilo ndilo tumaini letu la Pasaka. Huo ndio urithi wetu wa Kikristo. Hiyo ndiyo kweli ambayo wewe kama Mkristo umezaliwa mara ya pili kuiingia. Hiyo ndiyo kweli ya kukutegemeza katika majaribu yako yote.

Kwa hiyo asubuhi hii ninapoutazama ulimwengu huu mwovu, wenye dhambi, haunivunji moyo, kwa sababu sitarajii kitu kilicho bora zaidi kutoka kwake. Lolote linaloweza kuwa kinyume changu, lolote linaloweza kutokea katika mwili wangu mwenyewe, hili ndilo ninalopaswa kulitarajia, kwa sababu ya dhambi. Lakini ingawa nitakufa, nitafufuka tena. Nitamwona uso kwa uso. Nitamwona kama alivyo, nami nitafanana naye, nitafanana naye katika mwili uliotukuzwa, kila uwezo ukiwa umefanywa upya. Nami nitaishi katika ulimwengu usioharibika na usio na uchafu, ulimwengu usioweza kunyauka kamwe.

Ujumbe wa Asubuhi ya Pasaka

Hilo ndilo tumaini lenye uzima la Ufufuo. Huo ndio ujumbe wa asubuhi hii ya Pasaka. Na tumaini hilo ni salama kabisa na la hakika. Ufufuo wenyewe unayathibitisha yote. Kila adui ameangamizwa. Kristo amewashinda wote, kila mmoja. Katika Waraka kwa Waebrania mwandishi aliyevuviwa anaeleza haya yote waziwazi. Akiisha kuandika kwamba Mungu ameweka vitu vyote chini ya Kristo, mtume anaendelea kusema: "Lakini sasa bado hatujaona vitu vyote kutiishwa chini yake." "Nakubali," mtume anasema, kwa maana hii, "ila twamwona Yesu, aliyefanywa mdogo punde kuliko malaika kwa sababu ya maumivu ya mauti, amevikwa taji ya utukufu na heshima" (2:8c-9).

Kristo ndiye Mtangulizi wetu (Waebrania 6:20). Amekwenda kutuandalia mahali, naye atakuja tena kutukaribisha kwake Mwenyewe (Yohana 14:2b-3). "Tutatawala pamoja naye kama wafalme na makuhani." "Tutauhukumu ulimwengu." "Tutawahukumu hata malaika." Hiyo ndiyo dhamana ya Kristo, na hakuna kitu kinachoweza kuizuia. Je, mauti inaweza? Hasha, kwa maana amekwisha kuishinda mauti! Je, ibilisi anaweza? La, Kristo amemshinda ibilisi. Je, kuzimu kunaweza? La, la! "Ku wapi, Ewe mauti, uchungu wako? Ku wapi, Ewe kaburi, kushinda kwako? ... Mungu na ashukuriwe atupaye kushinda kwa Bwana wetu Yesu Kristo"! (1 Wakorintho 15:55, 57). Ufufuo wa Kristo unatangaza kwamba amemshinda kila adui. Amemshinda kila mpinzani. Amefufuka kwa ushindi kutoka kaburini. Wala mauti wala uzima, wala kuzimu wala kitu kingine chochote, hakiwezi kuzuia au kuchelewesha kuja kwa Ufalme wake katika utukufu wake wote. Yeye peke yake ndiye Mfalme wa wafalme na Bwana wa mabwana.

Enyi Wakristo, je, mnalo tumaini hili lenye uzima? Je, macho yenu yameelekezwa kwenye urithi aliowanunulia? Je, kuna ndani yako wakati huu kitu kinacholia-huenda kwa udhaifu-kikilia kutoka katika hali ya kukosa tumaini na kukata tamaa, dhambi na aibu, kushindwa na fedheha, magonjwa na mauti ya maisha haya-kikilia kwa ushindi maneno ya andiko letu?

"Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, kwa rehema zake nyingi alituzaa mara ya pili, tupate tumaini lenye uzima kwa kufufuka kwake Kristo katika wafu; tupate na urithi usioharibika, usio na uchafu, usionyauka, uliotunzwa mbinguni kwa ajili yenu." Umetunzwa kwa ajili yenu na Mungu yule yule ambaye pia anatulinda, anatupa hekima na nguvu, pamoja na uwezo wa kustahimili na kushinda licha ya kila jambo. "Ahimidiwe Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo!"