Uamsho Ni Nini?

Tunaweza kuueleza kuwa ni kipindi cha baraka na shughuli zisizo za kawaida katika maisha ya Kanisa la Kikristo. Uamsho maana yake ni kuamka, kuyachochea maisha, kuyaleta tena juu. Hutokea kwanza kabisa ndani ya Kanisa la Mungu, na miongoni mwa watu wanaoamini, na ni kwa daraja la pili tu kwamba ni jambo linalowagusa pia wale walio nje. Basi hili ni jambo la maana sana, kwa sababu maelezo haya hutusaidia kutofautisha, mara moja na kwa wote, kati ya uamsho na kampeni ya uinjilisti.

Kampeni ya uinjilisti ni Kanisa likiamua kufanya jambo fulani kuhusu wale walio nje. Uamsho si Kanisa kuamua kufanya jambo fulani kisha kulifanya. Ni jambo linalofanyiwa Kanisa, jambo linalolitokea Kanisa.

Basi, ni nini hasa kinachotokea? Njia bora ya kulijibu swali hilo ni kusema kwamba, kwa maana fulani, ni kurudiwa kwa siku ya Pentekoste. Ni jambo linalolitokea Kanisa, ambalo bila shaka, na karibu kwa silika, humfanya mtu atazame nyuma na kufikiri tena juu ya yale yaliyotokea siku ya Pentekoste kama yalivyoandikwa katika Matendo 2.

Kiini cha uamsho ni kwamba Roho Mtakatifu hushuka juu ya kundi la watu kwa pamoja, juu ya kanisa zima, juu ya makanisa kadhaa, wilaya, au labda nchi nzima. Hiyo ndiyo maana ya uamsho. Ni, ukipenda, kujiliwa na Roho Mtakatifu; au neno lingine ambalo limetumika mara nyingi ni hili—kumwagwa kwa Roho Mtakatifu.

Kile ambacho watu wanakitambua ni kwamba ni kana kwamba kitu fulani kimewashukia ghafula. Roho wa Mungu ameshuka katikati yao, Mungu ameshuka na yuko miongoni mwao. Ubatizo, kumwagwa, kujiliwa. Na matokeo ya hayo ni kwamba mara moja wanatambua uwepo wake na nguvu zake kwa namna ambayo hawajawahi kuijua kamwe.

Nazungumza juu ya watu wa Kikristo, juu ya washiriki wa kanisa waliokusanyika pamoja kama walivyofanya mara nyingi sana hapo awali. Ghafula wanatambua uwepo wake, wanatambua enzi na utisho wa Mungu. Roho Mtakatifu anaonekana kihalisi kabisa kuuongoza mkutano na kuushika mikononi mwake, akidhihirisha nguvu zake na kuwaongoza, na kuwaelekeza, na kuwaamuru. Hicho ndicho kiini cha uamsho.

Na hilo lina maana gani? Basi, kuna sifa za jumla ambazo utazikuta katika kila uamsho ambao waweza kuusoma habari zake. Matokeo ya papo hapo ni kwamba watu waliopo huanza kuwa na utambuzi wa mambo ya kiroho ambao hawajawahi kuwa nao kabla.

Wameyasikia mambo haya yote hapo awali, huenda wameyasikia mara elfu, lakini ushuhuda wao ni huu: "Unajua, jambo lote likawa wazi kwangu ghafula. Nilitiwa nuru ghafula; mambo niliyoyazoea sana yakasimama mbele yangu kana kwamba yameandikwa kwa herufi za dhahabu. Nilielewa. Niliyaona yote kwa namna ambayo sijawahi kuyaona katika maisha yangu yote." Roho Mtakatifu huitia nuru akili na ufahamu. Wanaanza si tu kuyaona mambo haya kwa uwazi, bali pia kuihisi nguvu yake.

Ni mambo gani haya wanayoyatambua namna hiyo? Kwanza kabisa, na zaidi ya yote, utukufu na utakatifu wa Mungu. Je, umewahi kuona, unaposoma Biblia zako, jinsi watu hawa walivyoathirika walipoutambua ghafula uwepo wa Mungu? Kama Ayubu, wanaweka mikono yao juu ya vinywa vyao, au kama Isaya wanasema, "Ole wangu! Kwa maana nimepotea; kwa sababu mimi ni mtu mwenye midomo michafu." Wamepata sasa hivi utambuzi wa utakatifu na wa enzi na utukufu wa Mungu. Hilo hutokea daima katika uamsho.

Kunaweza kuwa na vicheko vingi na wepesi, na mipango ya wazi, katika kampeni za uinjilisti. Sivyo ilivyo katika uamsho; bali kuna utisho, unyenyekevu wa heshima, hofu takatifu, utambuzi wa Mungu katika enzi yake, utukufu wake, utakatifu wake, usafi wake mkamilifu.

Na hilo, kama tulivyoona, huleta bila shaka hisia ya kina na ya kutisha ya dhambi, na hisia ya kuogofya ya hatia. Huwafanya wanaume na wanawake wajione kuwa ni wanyonge na wachafu na wasiostahili kabisa, na zaidi ya yote, huwafanya watambue kutokuwa na msaada kwao kabisa uso kwa uso na Mungu wa namna hiyo.

Au, kama yule mtoza ushuru aliyechorwa na Bwana wetu katika mfano, wanayatambua hayo yote kiasi kwamba hawawezi kuonyesha nyuso zao. Wako nyuma kabisa, karibu na mlango mahali fulani, wakijipiga vifua na kusema, "Ee Mungu, unionee huruma mimi mwenye dhambi."

Utakatifu wa Mungu, udhambi wao wenyewe kabisa na unyonge wao, kutostahili kwao wenyewe; wanatambua kwamba hawajawahi kufanya jema lolote hata kidogo. Kabla ya hapo walidhani wamefanya mengi sana; sasa wanaona kwamba si kitu—ni bure. Kama Paulo, wanaanza kuyazungumzia kuwa ni mavi na matambara machafu. Katika hali yao ya kutokuwa na msaada kabisa na kukosa tumaini, wanajilaza kifudifudi na kujitupa juu ya upendo na rehema na huruma ya Mungu.

Hii ndiyo kazi ya Roho ya kuhakikisha dhambi, yeye aishikaye hali hiyo mikononi mwake. Watu wanaweza kushikiliwa katika hali hiyo kwa muda fulani—si kwa saa tu, bali wakati mwingine kwa siku na wiki, na miezi. Wanaweza kufikia karibu kukata tamaa.

Kisha wanapewa kuuona kwa wazi upendo wa Mungu na wa Bwana Yesu Kristo, na hasa kifo chake msalabani. Hatimaye wanauona. Naam, siku zote walikuwa wameuamini kinadharia, lakini haukuwahi kuwa halisi kwao kwa kweli. Walikuwa wameuamini kwa unyofu, ndiyo, lakini hawakuwahi kuhisi nguvu yake; hawakuwahi kujua maana ya kuyeyushwa nao, ya kuvunjwa nao. Hawakuwahi kujua maana ya kulia machozi kwa hisia ya kutostahili, na kisha ya upendo na furaha, walipotambua kwamba "Jinsi hii Mungu aliupenda ulimwengu, hata akamtoa Mwanawe pekee, ili kila mtu amwaminiye asipotee, bali awe na uzima wa milele."

Ghafula yote yanakuwa halisi kwao, nao wanajulishwa kwamba Mwana wa Mungu amewapenda na amejitoa nafsi yake kwa ajili yao. Linakuwa jambo la mtu binafsi na la kibinafsi kabisa: "Alikufa kwa ajili yangu, naam, dhambi zangu zimesamehewa," na amani inaingia mioyoni mwao; furaha inaingia ndani yao, nao wamezama katika upendo na katika hali ya kumsifu Mungu Baba, Mungu Mwana, na Mungu Roho Mtakatifu.

Sasa hili linakuwa jambo moja linalowajaza kabisa. Wakikutana na mtu yeyote wanalizungumzia mara moja; kila mtu analizungumzia, ndilo jambo kuu la mazungumzo, ndilo linalochukua shauku yao yote. Sasa wanatamani kuwa pamoja na kuyazungumzia mambo haya, na hivyo wanakusanyika pamoja, na kufanya mikutano. Wanakutana kila usiku ili kuyazungumzia mambo haya na kumsifu Mungu na kuimba nyimbo kwa utukufu wake.

Kisha wanaanza kuomba, na hapo wako, saa baada ya saa, usiku baada ya usiku, wakitamani kumaliza kazi ili wapate kukusanyika na watu wengine ambao wameuonja mguso huu wa Roho wa Mungu. Na hilo, bila shaka, kwa upande wake huwafanya kuwa na mzigo mkubwa kwa ajili ya wengine walio nje na wasioyajua mambo haya.

Ninawapa muhtasari wa yale mnayoyasoma vitabuni. Wanaanza kuwa na mzigo kwa ajili ya washiriki wa familia zao wenyewe—mume, mke, baba, mama, watoto, kaka, dada—wasiojua kwamba wako nje. Wanawaeleza habari zake; wanahisi kwamba lazima wafanye hivyo. Kuna msukumo unaowasukuma. Wanaizungumzia kwa watu, kwa marafiki na kwa kila mtu, nao wanaanza kuwaombea. Maombi daima ni sifa kuu ya kila uamsho: mikutano mikubwa ya maombi, maombezi saa baada ya saa. Wanawaombea watu hawa kwa majina yao na kusihi, wala hawamwachi Mungu aende, kana kwamba. Wameazimia jambo hili kwa haraka ya ajabu.

Na kisha, baada ya muda, wakiyasikia hayo yote na kuliona badiliko katika wale waliowajua kwa muda mrefu hivyo, hao wengine walio nje wanaanza kujiunga na mikutano na kusema, "Ni nini hiki?" Basi wanaingia, nao wanapitia uzoefu uleule. Na ndivyo inavyotokea, na maelfu kwa maelfu wanaongoka. Kwa kweli, eneo lote linaonekana kujaa Roho Mtakatifu. Anaonekana kuwa kila mahali.

Watu hawaongoki mikutanoni tu; wengine wanaongoka wakiwa njiani wakitembea kwenda mikutanoni, kabla hata hawajafika. Wengine wanaongoka kazini kwao, katika mgodi wa makaa ya mawe, juu ya mlima. Wengine wanaamshwa katikati ya usiku. Walilala wakijisikia kama kawaida, lakini wanaamshwa wakiwa na hisia ya kuogofya ya dhambi, nao inawalazimu kuamka na kuomba na kumsihi Mungu awarehemu. Hakuna mtu aliyezungumza nao wakati huo—ni Roho wa Mungu anayetenda. Yeye analitawala eneo lote. Anayajaza maisha ya watu wote.

Hayo ndiyo yanayotokea katika uamsho, na hivyo unapata mchanganyiko huu wa kushangaza, wa ajabu, kana kwamba, wa kuhakikishwa dhambi kwa nguvu na furaha kuu, hisia kuu ya utisho wa Bwana, na shukrani kuu na sifa.

Daima katika uamsho kuna kile ambacho mtu fulani aliwahi kukiita machafuko ya kimungu. Wengine wanaugua na kuteseka chini ya kuhakikishwa dhambi, wengine wanamsifu Mungu kwa ajili ya wokovu ule mkuu. Na hayo yote huleta mikutano iliyojaa watu na inayodumu kwa muda mrefu. Wakati unaonekana kusahaulika. Watu wanaonekana kuwa wameingia katika umilele.

Mkutano unaweza kuanza saa kumi na mbili na nusu jioni, na usimalizike hadi mapambazuko ya asubuhi inayofuata, bila mtu yeyote kutambua kupita kwa saa. Hawakulazimika kuandaa kahawa mara moja au mbili katikati ya mkutano. Roho Mtakatifu anapoyapanga mambo, wakati, mwili, na mahitaji ya mwili, yote husahaulika.

Basi, uamsho kwa kweli maana yake ni siku za mbinguni juu ya nchi. Niwape mojawapo ya maelezo makuu kabisa yaliyowahi kuandikwa juu ya hali ya mji wakati kunapokuwa na uamsho wa namna hiyo au kujiliwa na Roho wa Mungu. Yaliandikwa na Jonathan Edwards, mtu mkuu na mtakatifu, kuhusu mji mdogo wa Northampton huko Massachusetts mwaka 1735.

Kazi hii upesi ilileta badiliko tukufu katika mji. Hata katika majira ya kuchipua na ya kiangazi yaliyofuata, mji ulionekana kujaa uwepo wa Mungu. Haukuwahi kujaa upendo kiasi hicho, wala kujaa furaha kiasi hicho, na bado kujaa dhiki kiasi hicho, kama ulivyokuwa wakati huo.

Kulikuwa na dalili za ajabu za uwepo wa Mungu karibu katika kila nyumba. Ulikuwa wakati wa furaha katika familia kwa sababu ya wokovu kuletwa kwao. Wazazi wakiwafurahia watoto wao kama waliozaliwa upya, waume wakiwafurahia wake zao, na wake wakiwafurahia waume zao.

Matendo ya Mungu yalionekana wakati huo katika patakatifu pake. Siku ya Mungu ilikuwa furaha, na kusanyiko lilikuwa hai katika ibada ya Mungu. Kila mtu alikuwa ameielekea kwa bidii ibada ya hadhara. Kila msikilizaji alikuwa na hamu ya kuyanywa maneno ya mhudumu kama yalivyotoka kinywani mwake. Kusanyiko kwa ujumla lilikuwa mara kwa mara likitoa machozi Neno lilipokuwa likihubiriwa. Wengine wakilia kwa huzuni na dhiki, wengine kwa furaha na upendo, wengine kwa huruma na kujali nafsi za jirani zao.

Huyu ni Mungu akiwajilia watu wake. Ni siku za mbinguni juu ya nchi, uongozi wa Roho Mtakatifu ndani ya Kanisa, uzima tele wanaopewa watu wa Mungu bila kipimo.

Uamsho ni muujiza. Ni mkono wa Bwana, nao ni hodari. Unaweza kuelezwa tu kama tendo la moja kwa moja na kuingilia kati kwa Mungu. Wanadamu wanaweza kuzalisha kampeni za uinjilisti, lakini hawawezi, na hawajawahi kamwe, kuzalisha uamsho. Uamsho, kwa maana yake yenyewe, ni tendo kuu la Mungu, nalo ni tendo la Mungu mwenye enzi. Ni huru kiasi hicho. Mwanadamu hawezi kufanya lolote. Mungu, na Mungu peke yake, ndiye anayelifanya.

Lakini si tu kwamba wanadamu hawawezi kuzalisha uamsho; hawawezi hata kuueleza, na hilo nalo ni jambo la maana sana. Ikiwa unaweza kueleza kinachotokea katika kanisa bila kutegemea tendo hili la enzi la Mungu, basi huo si uamsho.

Uamsho ni jambo ambalo, linapotokea, huwafanya watu waseme, kama wenyeji wa mji walivyosema huko Yerusalemu siku ya Pentekoste, "Ni nini hiki? Ni nini?" Ni jambo linalokuja kama kimbunga. Ni karibu kama bahari iliyojaa ikifurika; ni kama gharika. Mambo ya kimiujiza hutokea, mambo yaliyo nje ya uwezo wa wanadamu kuyaeleza na kuyafahamu kwa akili zao.

Mwisho, litazameni kama lilivyoelezwa katika Matendo 2. Hapa mitume wanakutana pamoja kwa maombi katika chumba cha juu. Walikuwa wakifanya hivyo kwa siku kumi. Ghafula ikaja sauti kutoka mbinguni kama uvumi wa upepo wa nguvu ukienda kasi, ikaijaza nyumba yote walimokuwa wameketi. Ndivyo ilivyo. Si sauti daima, lakini daima kuna utambuzi wa ule upepo wa nguvu wa Mungu. Roho wa Mungu hushuka juu ya mhubiri, juu ya maombi, juu ya watu wanaoomba, juu ya wale wanaokutana katika mkutano.

Je, tunajua lolote kuhusu jambo hilo, rafiki zangu? Je, tunaamini katika Mungu anayeingia na kufanya mambo ambayo si tu hatuwezi kuyafanya, bali hatuwezi hata kuyaelewa, wala kuyatawala, wala kuyaeleza. Naam, nawauliza, je, mnatamani kujua mambo kama hayo? Kuona mambo kama hayo yakitokea tena leo? Je, mnaomba kwa ajili ya kujiliwa kwa namna hiyo? Kwa maana, niaminini, Mungu atakaposikia maombi yetu na kulifanya jambo hili tena, litakuwa jambo la ajabu kiasi kwamba si Kanisa tu litakalostaajabu na kushangaa, bali hata wale walio nje watalazimika kusikiliza na kutilia maanani, kwa namna ambayo hawafanyi wakati huu wa sasa, na kwa namna ambayo wanadamu walioachwa kwa nguvu zao wenyewe hawawezi kamwe kuwashawishi kufanya.

Hili ndilo Mungu awezalo kulifanya. Hili ndilo Mungu alilolifanya. Na tuamue pamoja kumsihi, kumwomba kwa bidii alifanye tena. Si ili tupate uzoefu au msisimko, bali ili mkono wake hodari ujulikane na jina lake kuu litukuzwe na kuadhimishwa miongoni mwa watu.