Utafutaji Uliofanywa Upya

Mashaka haya yaliendelea kwa zaidi ya miaka miwili, nami nilikuwa nimezoea hali hiyo, nikiiona kuwa ndiyo hali ya kawaida ya mtu yeyote mwenye kufikiri na mwenye busara. Lakini mwaka wa 1858 ulikuwa umekusudiwa kubadilisha kila kitu.

Mapema mwaka huo nilifahamiana na baadhi ya Wakristo wenye mafundisho sahihi kabisa, ambao walikuwa wamejaa mafundisho na maagizo ya dini ya Kikristo. Kama nilivyokwisha taja awali, sikujua lolote kuhusu mafundisho hayo; hayakuwahi kuingia katika fikira zangu za dini hata kidogo. Kwa hiyo, nilipendezwa mno kusikia habari zake, nikaanza kujiuliza kama huenda kutokuamini kwangu kulitokana na ujinga wangu kamili wa mafundisho haya yenyewe.

Chini ya tarehe 25 Aprili, 1858, niliandika katika shajara yangu: Shajara: “Biblia inanena juu ya umuhimu wa ‘kuzaliwa mara ya pili.’ Maana yake ni nini? Je, kweli kuna jambo kama hilo linaloweza kupatikana kwa uzoefu? Na je, imani katika Yesu wa Nazareti kuwa Mwokozi wa ulimwengu ni ya lazima kwa jambo hilo? Ee, jinsi ninavyotamani kupata utulivu… Yamkini kushindwa kwangu kote kuipata na kuiendea njia iliyo sawa kunatokana na kumkataa kwangu Kristo kwa maana ile ambayo Wakristo wengi waonekana kumpokea; lakini kwa kweli siwezi kumpokea hivyo. Tena, kama njia yao ndiyo kweli, sina budi kungoja hata Kiongozi wangu wa Kimungu anipeleke ndani yake; na hakika hanipeleki huko sasa, bali, kama inavyoonekana kwangu, mbali na mbali zaidi… “Nafsi yangu yote na akili yangu vyaonekana kujiepusha na mtazamo ule wa kimwili wa mafundisho sahihi kuhusu Injili. Yaonekana haiwezekani kwangu kuamini sifa za upatanisho za kifo cha Kristo. Akili yangu yakataa kabisa jambo lolote la kimwili kama wazo la kwamba kifo cha nje cha mwili wake (ambacho, hata hivyo, kilipaswa kutokea kwa njia fulani kama tokeo la ubinadamu wake) kingeweza kuwa na sifa yoyote ya upatanisho. Yaelekea zaidi, kama upatanisho ulihitajika kabisa, kwamba uhai wake ndio uliokuwa dhabihu. Kuuvaa ubinadamu bila shaka kulikuwa kwa Uungu kujishusha kwa ajabu na mateso machungu; kuuvua, kwa njia yoyote ile, hakungeweza kuwa mateso yoyote kabisa.

“Lakini yamkini nakosea katika maoni yangu. Ni Bwana peke yake awezaye kunifundisha.”

Tena, tarehe 18 Mei, 1858, niliandika: Shajara: “Siwezi kuzuia hisia ya kwamba nimefikia namna ya juu zaidi ya Kweli kuliko ile waliyokuwa nayo mitume, na kwa hiyo siwezi kuomba, ‘Bwana, naamini; unisaidie kutokuamini kwangu,’ kwa kuwa sina hakika ya kuwa katika hali ya kutokuamini. Lakini sina raha, iwe katika kuamini kwangu au kutokuamini kwangu — kiwe kipi kati ya hivyo — na hata hivyo sioni njia ya kutokea.

“Jana usiku katika darasa letu la Biblia niliuanzisha mada hiyo, nikitumaini kwamba rafiki zangu wenye mafundisho sahihi wangebishana kwa hoja madhubuti upande wao hata kunilazimisha nishikwe na ushahidi wa imani ya namna hiyo sahihi. Lakini mwishoni nilihisi kuwa hakuna hoja ingeweza kufaa lolote. Kama imani yangu itabadilika, sharti iwe kwa nguvu ya Kimungu, nalo litakuwa kweli ni ‘kuzaliwa mara ya pili.’ Lakini kwangu jambo hilo laonekana lisilowezekana.”

Tena, tarehe 25 Juni, 1858, niliandika: Shajara: “Baridi na mfu tena, na mwenye kujaa kiburi! Bila shaka siku itakuja hatimaye ambapo itasemwa juu yangu, kama ilivyosemwa juu ya Efraimu wa zamani, ‘Ameungana na sanamu zake; mwacheni!’ ‘Sanamu’ yangu sasa, nachelea, ni kiburi cha akili ya kibinadamu, ambayo haitaki kunyenyekea ili iwe kama mtoto mdogo kabla haijaweza kuingia katika Ufalme wa Mbinguni… “Kwa sasa nimo katika taabu kubwa kwa sababu ya imani yangu ya kidini. Natamani kuipokea ile kanuni ya imani iliyo sahihi, lakini siwezi; na ijapokuwa kwa upande mmoja yaonekana ni uovu kwamba siwezi, wakati huo huo yaonekana pia ni uovu kwangu kujaribu kufanya hivyo wakati nuru iliyo wazi zaidi yaonekana nimepewa.

“Kama kweli ndiyo ile wanayoikiri Wanaunitaria, naogopa kuijua. Nahofu matokeo yake. Najiepusha na dharau na lawama ambazo zingeniletea. Na hata hivyo wakati huo huo, huenda kuna kitu kinachopendeza kidogo kiburi cha asili cha kibinadamu na ushujaa katika wazo la kuitwa nisimame peke yangu kwa ajili ya kile ninachokiona kuwa namna ya juu zaidi ya kweli. Na hata hivyo sitaki kujitenga na wale niwapendao. Nimo katika hali ya wasiwasi wenye huzuni.”

Wasiwasi huu uliongezeka na kuzidi kuwa mzito, na hatimaye nilianza kuhisi kwamba lilikuwa jambo lisilo la unyofu kutolinena kwa rafiki zangu. Nilikuwa ndiyo kwanza naamua kufanya hivyo wakati, siku moja, tukio lilitokea lililobadilisha mkondo mzima wa maisha yangu.

Na hili linanileta kwenye kipindi cha pili katika historia ya nafsi yangu.