Roho Mtakatifu Akiuhukumu Ulimwengu Kwa Habari ya Dhambi, Haki, na Hukumu

Roho Mtakatifu ndiye anayeuhukumu ulimwengu kwa habari ya dhambi, na haki, na hukumu. Yeye huwafunulia watu dhambi yao, hasa kutokuamini kwao kwa Yesu, huwaonyesha haki kamilifu ya Kristo, na huwafanya kuwa na ufahamu wa hukumu ijayo. Kutiwa hatia huku hakuwezi kutokezwa kwa juhudi za kibinadamu, bali kwa Roho Mtakatifu tu akitenda ndani ya waaminio na kwa njia yao.

Wokovu wetu huanza kimatendo kwa sisi kuletwa katika hisia kuu ya kwamba twamhitaji Mwokozi. Roho Mtakatifu ndiye anayetuleta katika utambuzi huu wa hitaji letu. Twasoma katika Yohana 16:8-11, ‘Naye akiisha kuja, huyo atauhukumu ulimwengu kwa habari ya dhambi, na haki, na hukumu. Kwa habari ya dhambi, kwa sababu hawaniamini mimi; kwa habari ya haki, kwa sababu mimi naenda kwa Baba, wala hamnioni tena; kwa habari ya hukumu, kwa sababu yule mkuu wa ulimwengu huu amekwisha kuhukumiwa.’

I. Twaona katika fungu hili kwamba ni kazi ya Roho Mtakatifu kumsadikisha mtu juu ya dhambi. Yaani, kumsadikisha kwa habari ya kosa lake juu ya dhambi kiasi cha kutokeza hisia kuu ya hatia ya nafsi. Tuna utimizo wa kwanza ulioandikwa wa ahadi hii katika Matendo 2:36-37, ‘Basi nyumba yote ya Israeli na wajue yakini ya kwamba Mungu amemfanya Yesu huyo mliyemsulibisha ninyi kuwa Bwana na Kristo.’ Basi waliposikia haya wakachomwa mioyo yao, wakamwambia Petro na mitume wengine, ‘Tutendeje, ndugu zetu?’ Roho Mtakatifu alikuwa amekuja kama vile Yesu alivyokuwa ameahidi kwamba atakuja, na alipokuja, akauhukumu ulimwengu juu ya dhambi, akawachoma mioyoni mwao kwa hisia ya hatia yao ya kutisha katika kumkataa Bwana wao na Kristo wao.

Kama Mtume Petro angalikuwa amesema maneno yale yale siku moja kabla ya Pentekoste, hakuna matokeo ya namna hiyo yangalifuata, lakini sasa Petro alikuwa amejaa Roho Mtakatifu (mstari 4), na Roho Mtakatifu akamtwaa Petro na maneno yake, na kwa njia ya Petro na maneno yake akawasadikisha wasikiaji wake. Roho Mtakatifu ndiye peke yake awezaye kumsadikisha mtu juu ya dhambi. Moyo wa asili una ‘hila kuliko vitu vyote, una ugonjwa usiotibika,’ na hakuna jambo ambalo hila iliyozaliwa ndani ya mioyo yetu inadhihirika waziwazi zaidi kuliko katika makadirio yetu juu yetu wenyewe. Sisi sote tuna macho makali ya kuona makosa ya wengine, lakini sisi sote ni vipofu kwa asili kwa makosa yetu wenyewe. Upofu wetu juu ya mapungufu yetu mara nyingi ni jambo la kuchekesha karibu. Tuna nguvu ya ajabu ya kuzidisha fadhila zetu za kuwaziwa na kupoteza kabisa kuona kasoro zetu.

Kadiri mtu anavyochunguza tabia ya mwanadamu kwa muda mrefu na kwa undani zaidi, ndivyo atakavyoona wazi zaidi jinsi kazi ya kumsadikisha mtu mwingine juu ya dhambi ilivyo isiyowezekana. Sisi hatuwezi kuifanya, wala Mungu hakutuachia sisi tuifanye. Ameiweka kazi hii mikononi mwa yule awezaye kabisa kuifanya, yaani Roho Mtakatifu. Mojawapo ya makosa mabaya zaidi tuwezayo kufanya katika jitihada zetu za kuwaleta watu kwa Kristo ni kujaribu kuwasadikisha juu ya dhambi kwa nguvu zetu wenyewe. Kwa bahati mbaya, ni mojawapo ya makosa yaliyo ya kawaida sana. Wahubiri watasimama mimbarani na kujadiliana na kubishana na watu ili kuwafanya waone na kutambua kwamba ni wenye dhambi. Wanalifanya jambo hilo wazi kama mchana, ni ajabu kwamba wasikiaji wao hawaoni, lakini hawaoni.

Watendakazi wa binafsi hukaa kando ya mtafutaji na kujadiliana naye, na kuleta mbele mafungu ya Maandiko kwa ustadi mkubwa, mafungu yaleyale yenye kukusudiwa kutokeza matokeo yanayotamaniwa, na bado hakuna tokeo. Kwa nini? Kwa sababu tunajaribu kuifanya kazi ya Roho Mtakatifu, kazi ambayo yeye peke yake aweza kuifanya, yaani kumsadikisha mtu juu ya dhambi. Kama tungalikumbuka tu kutokuweza kwetu kabisa kumsadikisha mtu juu ya dhambi, na kujitupa juu yake katika kutokuwa na msaada kabisa ili aifanye kazi hiyo, tungaliona matokeo.

Mwishoni mwa mkutano wa uchunguzi katika kanisa letu huko Chicago, mmoja wa watendakazi wetu bora zaidi alinileta injinia mmoja wa Reli ya Pan Handle akisema, ‘Natamani ungezungumza na mtu huyu.

Nimekuwa nikizungumza naye kwa saa mbili bila tokeo lolote.’ Nikaketi kando yake nikiwa na Biblia yangu iliyofunguliwa, na katika muda usiozidi dakika kumi, mtu yule, chini ya hisia kuu ya hatia ya dhambi, alikuwa amepiga magoti akimlilia Mungu ampe rehema. Yule mtendakazi aliyekuwa amemleta kwangu alisema, mtu huyo alipokuwa ametoka, ‘Hilo ni jambo la ajabu sana.’ ‘Ni jambo gani la ajabu?’ nikauliza. ‘Je, wajua,’ mtendakazi akasema, ‘nilitumia mafungu yaleyale katika kushughulika na mtu huyo uliyoyatumia wewe, na ingawa nilikuwa nimefanya kazi naye kwa saa mbili bila tokeo, katika dakika kumi kwa mafungu yaleyale ya Maandiko, akaletwa chini ya hisia ya hatia ya dhambi na kumpokea Kristo.’

Ulikuwa maelezo gani? Ni hivi tu, kwa mara moja, mtendakazi yule alikuwa amesahau jambo ambalo mara chache alilisahau, yaani, kwamba ni lazima Roho Mtakatifu aifanye kazi hiyo. Alikuwa amejaribu kumsadikisha mtu yule juu ya dhambi. Alikuwa ametumia mafungu yaliyo sahihi; alikuwa amejadiliana kwa hekima; alikuwa ameweka wazi jambo lililo dhahiri, lakini hakuwa amemtazamia yule peke yake awezaye kuifanya kazi hiyo. Aliponileta mtu yule na kusema, ‘Nimefanya kazi naye kwa saa mbili bila tokeo,’ niliwaza moyoni mwangu, ‘Ikiwa mtendakazi huyu stadi ameshughulika naye kwa saa mbili bila tokeo, kuna faida gani mimi kushughulika naye?’ na katika hisia ya kutokuwa na msaada kabisa nilijitupa juu ya Roho Mtakatifu ili aifanye kazi hiyo, naye akaifanya.

Lakini ingawa sisi hatuwezi kumsadikisha mtu juu ya dhambi, yuko mmoja awezaye, yaani Roho Mtakatifu. Yeye aweza kumsadikisha juu ya dhambi mtu aliye mgumu na kipofu kuliko wote. Aweza kuwabadili wanaume na wanawake kutoka katika kutojali kabisa na kutokujali hata kidogo hadi mahali ambapo wamelemewa na hisia ya hitaji lao la Mwokozi. Mara ngapi tumeliona jambo hili likidhihirishwa? Miaka kadhaa iliyopita, maofisa wa Kanisa la Chicago Avenue walikuwa na mzigo juu ya jambo hilo kwamba kulikuwa na hisia ndogo mno ya hatia ya dhambi iliyodhihirishwa katika mikutano yetu.

Kulikuwa na waongofu, wengi walikuwa wakiongezwa kanisani, lakini wachache sana walikuwa wakija wakiwa na hisia kuu ya hatia ya dhambi.

Usiku mmoja, mmoja wa maofisa wa kanisa alisema, ‘Ndugu zangu, nimehangaika sana kwa sababu tuna hisia ndogo mno ya hatia ya dhambi katika mikutano yetu. Ingawa tunapata waongofu na maongezo mengi kanisani, hakuna hisia kuu ya hatia ya dhambi ninayopenda kuiona, nami napendekeza kwamba sisi, maofisa wa kanisa, tukutane usiku hata usiku ili kuomba kwamba kuwe na hisia kubwa zaidi ya hatia ya dhambi katika mikutano yetu.’

Pendekezo hilo lilipokelewa na halmashauri nzima. Hatukuwa tumeomba usiku mwingi ndipo jioni moja ya Jumapili, nikaona katika kiti cha mbele chini ya ghorofa mtu aliyevaa mavazi ya kujionyesha, mwenye uso mgumu sana. Almasi kubwa ilikuwa ikimeta kifuani mwake. Alikuwa ameketi kando ya mmoja wa mashemasi. Nilipomtazama nikiwa nahubiri, niliwaza moyoni mwangu, ‘Mtu yule ni mtu wa michezo ya kamari, na Shemasi Young amekuwa akivua leo.’ Ikawa nilikuwa sahihi. Mtu yule alikuwa mwana wa mwanamke aliyekuwa na nyumba ya michezo ya kamari katika mji mmoja wa Magharibi. Nadhani alikuwa hajapata kuwako katika ibada ya Kiprotestanti hapo awali. Shemasi Young alikuwa amemshika siku ile barabarani na kumleta mkutanoni. Nilipokuwa nahubiri, mtu yule hakuweza kuniondolea macho yake.

Tulipoteremka chini kwenye mkutano wa baada ya ibada, Shemasi Young alienda naye mtu yule. Nilikawia kushughulika na wenye wasiwasi usiku ule. Nilipomaliza na wa mwisho karibu saa tano usiku, na karibu kila mtu alikuwa amekwenda nyumbani, Shemasi Young alinijia na kusema, ‘Nina mtu hapa natamani ungekuja kuzungumza naye.’ Alikuwa yule mtu mkubwa wa michezo ya kamari. Alikuwa amefadhaika sana. ‘Ee,’ aliugua, ‘sijui nina nini. Sijapata kujisikia hivi maishani mwangu mwote,’ naye akalia na kutetemeka kama jani. Kisha akaniambia habari hii: ‘Nilianza mchana huu kwenda chini Cottage Grove Avenue kukutana na watu fulani na kutumia mchana kucheza kamari. Nilipopita karibu na ile bustani pale, baadhi ya vijana wenu walikuwa wakifanya mkutano wa nje, nami nikasimama kusikiliza.

Nikaona mtu mmoja akishuhudia niliyekuwa nimemjua katika maisha ya dhambi, nami nikangoja kusikia atakayosema.

Alipomaliza, niliendelea chini ya barabara. Sijaenda mbali ndipo nguvu fulani ya ajabu ikanishika na kunirudisha, nami nikakaa mkutano wote. Kisha bwana huyu akazungumza nami na kunileta hata kanisani kwenu, kwenye Mkutano wenu wa Yoke Fellows. Nikakaa chakula cha jioni pamoja nao, naye akanileta juu nikusikie ukihubiri, kisha akanileta chini kwenye mkutano huu.’ Hapa akasimama na kulia, ‘Ee, sijui nina nini. Najisikia vibaya sana, sijapata kujisikia hivi maishani mwangu mwote,’ na kiwiliwili chake kikubwa kikatetemeka kwa mhemuko. ‘Najua una nini,’ nikasema. ‘Uko chini ya hisia ya hatia ya dhambi; Roho Mtakatifu anashughulika nawe,’ nami nikamwelekeza kwa Kristo, naye akapiga magoti akamlilia Mungu ampe rehema, amsamehe dhambi zake kwa ajili ya Kristo.

Punde si punde baada ya hapo, usiku mmoja wa Jumapili, nikaona mtu mwingine ameketi ghorofani karibu sawasawa juu ya mahali yule mtu wa kwanza alipokuwa ameketi. Almasi pia ilimeta kifuani mwa mtu huyu. Nikajiambia, ‘Yuko mtu mwingine wa michezo ya kamari.’ Ikawa alikuwa msafiri wa kibiashara ambaye pia alikuwa mtu wa michezo ya kamari. Nilipokuwa nahubiri, aliegemea mbele zaidi katika kiti chake. Wakati wa mahubiri yangu, bila kusudio lolote la kutoa mwaliko, nikitaka tu kukazia jambo, nikasema, ‘Nani atampokea Yesu Kristo usiku huu?’ Upesi kama umeme, mtu yule aliruka na kusimama na kupaza sauti, ‘Mimi nitampokea.’ Ilivuma jengoni kama mlio wa bunduki.

Niliacha mahubiri yangu na papo hapo nikatoa mwaliko; wanaume na wanawake, na vijana wakasimama pote jengoni ili kujitoa kwa Kristo. Mungu alikuwa akijibu maombi, na Roho Mtakatifu alikuwa akiwasadikisha watu juu ya dhambi.

Roho Mtakatifu aweza kumsadikisha mtu juu ya dhambi. Hatuna haja ya kukata tamaa juu ya mtu yeyote, hata awe ana kutojali kiasi gani, hata awe wa kidunia kiasi gani, hata awe amejiridhisha nafsi yake, au asiye na dini, Roho Mtakatifu aweza kumsadikisha mtu juu ya dhambi. Mchungaji kijana mwenye elimu na uwezo adimu sana alikuja kwangu na kusema, ‘Nina tatizo kubwa mikononi mwangu. Mimi ni mchungaji wa kanisa katika mji wa chuo kikuu. Kutaniko langu limejaa zaidi maprofesa na wanafunzi wa chuo kikuu. Ni watu wapendezao mno. Wana viwango vya juu sana vya maadili na wanaishi maisha ya kuigwa. Sasa,’ akaendelea, ‘kama ningekuwa na kutaniko lililokuwa na walevi na watu waliotupwa na wezi, ningeweza kuwasadikisha juu ya dhambi, lakini tatizo langu ni jinsi ya kuwafanya watu kama hao, watu wapendezao mno duniani, waamini kwamba ni wenye dhambi, jinsi ya kuwasadikisha juu ya dhambi.’ Nikamjibu, ‘Haiwezekani. Wewe huwezi kuifanya, lakini Roho Mtakatifu aweza.’ Naye kweli aweza.

Baadhi ya madhihirisho ya ndani kabisa ya hisia ya hatia ya dhambi niliyopata kuyaona yamekuwa kwa upande wa wanaume na wanawake wa mwenendo wa kuigwa mno na wenye haiba ya kuvutia. Lakini walikuwa wenye dhambi, na Roho Mtakatifu aliyafungua macho yao kuliona jambo hilo. Ingawa ni Roho Mtakatifu anayemsadikisha mtu juu ya dhambi, yeye hulifanya jambo hilo kwa njia yetu. Jambo hili linadhihirika waziwazi katika muktadha wa fungu lililo mbele yetu. Yesu asema katika Yohana 16:7, ‘Lakini mimi nawaambia iliyo kweli; yawafaa ninyi mimi niondoke, kwa sababu mimi nisipoondoka, huyo Msaidizi hatakuja kwenu; bali mimi nikienda zangu, nitampeleka kwenu.’ Kisha aendelea kusema, ‘Naye akiisha kuja, huyo atauhukumu ulimwengu kwa habari ya dhambi, na haki, na hukumu.’ Yaani, Bwana wetu Yesu humpeleka Roho Mtakatifu kwetu (kwa waaminio), na akiisha kuja kwetu sisi waaminio, kwa njia yetu sisi ambao amekuja kwetu, huusadikisha ulimwengu.

Katika Siku ya Pentekoste, ni Roho Mtakatifu aliyewasadikisha wale elfu tatu juu ya dhambi, lakini Roho Mtakatifu alikuja kwa kundi la waaminio na kwa njia yao akausadikisha ulimwengu wa nje. Kadiri Maandiko Matakatifu yanavyotuambia, Roho Mtakatifu hana njia ya kuufikia ulimwengu usiookoka isipokuwa kwa njia ya wale ambao wamekwisha okoka. Kila wongofu ulioandikwa katika Matendo ya Mitume ulifanyika kwa njia ya wanaume au wanawake waliokwisha okoka. Twaa, kwa mfano, wongofu wa Sauli wa Tarso. Kama kulikuwa na wongofu wa muujiza, ni ule.

Yesu aliyetukuzwa alimtokea Sauli kwa kuonekana njiani kwenda Dameski, lakini kabla Sauli hajaweza kuja waziwazi katika nuru kama mtu aliyeokoka, ni lazima chombo cha kibinadamu kiingizwe. Sauli akiwa amelala kifudifudi chini, alimlilia Kristo aliyefufuka, akiuliza afanye nini, na Bwana akamwambia aende ndani ya Dameski, na huko angeambiwa lililompasa kufanya. Kisha Anania, ‘mwanafunzi mmoja,’ akaletwa mahali pale kama chombo cha kibinadamu ambaye kwa njia yake Roho Mtakatifu angeifanya kazi yake (Matendo 9:17, Matendo 22:16). Twaa habari ya Kornelio. Hapa tena kulikuwa na wongofu wa ajabu mno kwa njia ya nguvu za kimbingu. ‘Malaika’ alimtokea Kornelio, lakini malaika hakumwambia Kornelio afanye nini ili aokoke.

Malaika badala yake alimwambia Kornelio, ‘Tuma watu waende Yafa, ukamwite Simoni, aitwaye Petro, yeye atakuambia maneno ambayo kwayo utaokoka wewe na wote wa nyumbani mwako’ (Matendo 11:13-14). Basi twaweza kupitia habari ya waongofu katika Matendo ya Mitume, nasi tutaona kwamba wote walifanyika kwa njia ya chombo cha kibinadamu. Ni jambo la kutisha kiasi gani, la kulemea karibu, wazo la kwamba Roho Mtakatifu hana njia ya kuwafikia wasiookoka kwa nguvu zake za wokovu isipokuwa kwa njia ya chombo cha sisi ambao tumekwisha kuwa Wakristo. Kama tungelitambua jambo hilo, je, hatungekuwa waangalifu zaidi kumtolea Roho Mtakatifu mfereji ulio huru zaidi na usiozuiliwa kwa kazi yake iliyo ya maana kuu? Roho Mtakatifu anahitaji midomo ya kibinadamu ya kunena kwayo. Anahitaji yako, na anahitaji maisha yaliyo safi na yaliyojisalimisha kwake kabisa hata aweze kutenda kazi kwa njia yao.

Angalia ni dhambi gani ambayo Roho Mtakatifu humsadikisha mtu juu yake, dhambi ya kutokuamini kwa Yesu Kristo, ‘Kwa habari ya dhambi, kwa sababu hawaniamini mimi,’ asema Yesu. Si dhambi ya kuiba, si dhambi ya ulevi, si dhambi ya uzinzi, si dhambi ya uuaji, bali dhambi ya kutokuamini kwa Yesu Kristo. Jambo moja ambalo Mungu wa milele huwataka watu ni kwamba wamwamini yeye aliyemtuma (Yohana 6:29). Na dhambi moja inayodhihirisha uasi wa watu juu ya Mungu na kumkaidi kwao kwa ujasiri ni dhambi ya kutomwamini Yesu Kristo, na hii ndiyo dhambi moja ambayo Roho Mtakatifu huiweka mbele na kuikazia, na ambayo huwasadikisha watu juu yake. Hii ndiyo dhambi ambayo aliwasadikisha wale elfu tatu juu yake katika Siku ya Pentekoste.

Zilikuwako dhambi nyingine nyingi katika maisha yao, lakini jambo moja ambalo Roho Mtakatifu alileta mbele kwa njia ya Mtume Petro ni kwamba Yule waliyemkataa alikuwa Bwana wao na Kristo, aliyethibitishwa kuwa hivyo kwa kufufuka kwake katika wafu (Matendo 2:22-36). ‘Basi waliposikia haya (yaani, kwamba Yule waliyemkataa alikuwa Bwana na Kristo) wakachomwa mioyo yao.’ Hii ndiyo dhambi ambayo Roho Mtakatifu huwasadikisha watu juu yake leo.

Kwa habari ya maadili madogo kiasi ya maisha, kuna tofauti kubwa kati ya watu, lakini mwizi anayemkataa Kristo na mtu mwaminifu anayemkataa Kristo wote wanahukumiwa vilevile katika jambo kuu la wanalolifanya kwa Mwana wa Mungu, na hili ndilo jambo ambalo Roho Mtakatifu hulikazia. Dhambi ya kutokuamini ndiyo iliyo ngumu kuliko dhambi zote kumsadikisha mtu juu yake. Mtu wa kawaida asiyeamini haitazami dhambi ya kutokuamini kuwa dhambi. Wasioamini wengi huitazama kutokuamini kwao kuwa alama ya ubora wa kiakili. Si mara chache, hujivuna kwalo zaidi kwa sababu ndiyo alama pekee ya ubora wa kiakili aliyo nayo.

Hutikisa kichwa chake na kusema, ‘Mimi sina hakika kuhusu Mungu;’ ‘Mimi ni mwenye shaka;’ au, ‘Mimi ni kafiri,’ na huchukua sura ya ubora kwa sababu hiyo. Kama hafiki mbali kiasi hicho, asiyeamini mara nyingi huitazama kutokuamini kwake kuwa, kwa mbaya zaidi, bahati mbaya. Hutafuta huruma badala ya lawama. Husema, ‘Ee, laiti ningeweza kuamini. Nasikitika sana kwamba siwezi kuamini,’ kisha hutuomba huruma kwa sababu hawezi kuamini, lakini Roho Mtakatifu aguzapo moyo wa mtu, hautazami tena kutokuamini kuwa alama ya ubora wa kiakili au bahati mbaya tu, huuona kuwa dhambi iliyo ya ujasiri, ya kuamua, na ya kulaaniwa kuliko dhambi zote, naye hulemewa na hisia ya hatia yake ya kutisha kwamba hakuwa amemwamini kwa jina la Mwana pekee aliyezaliwa wa Mungu.

II. Lakini Roho Mtakatifu hamsadikishi mtu juu ya dhambi tu, humsadikisha kwa habari ya haki.

Humsadikisha ulimwengu kwa habari ya haki kwa sababu Yesu Kristo amekwenda kwa Baba; yaani, huusadikisha (kwa usadikisho ulio wa kujihukumu wenyewe) ulimwengu juu ya haki ya Kristo iliyoshuhudiwa kwa kwenda kwake kwa Baba. Kuja kwa Roho ni katika chenyewe uthibitisho kwamba Kristo amekwenda kwa Baba (Matendo 2:33), na hivyo Roho Mtakatifu huyafungua macho yetu tuone kwamba Yesu Kristo, ambaye ulimwengu ulimhukumu kuwa mtenda mabaya, kwa kweli alikuwa yule Mwenye haki. Baba huweka muhuri wa idhini yake juu ya tabia yake na madai yake kwa kumfufua katika wafu na kumtukuza mkono wake wa kuume, na kumpa jina lililo juu ya kila jina.

Ulimwengu kwa ujumla leo hudai kuiamini haki ya Kristo, lakini hauiamini haki ya Kristo. Hauna dhana ya kutosha juu ya haki ya Kristo. Haki ambayo ulimwengu humhusishia Kristo si haki ambayo Mungu humhusishia yeye, bali ni haki duni ya kibinadamu, labda iliyo bora kidogo kuliko yetu wenyewe. Ulimwengu hupenda kuweka majina ya watu wengine ambao huwaona kuwa wema kando ya jina la Yesu Kristo. Lakini Roho wa Mungu ajapo kwa mtu, humsadikisha juu ya haki ya Kristo, huyafungua macho yake aone Yesu Kristo akisimama peke yake, si juu sana ya watu wote tu bali ‘juu sana kuliko ufalme wote, na mamlaka, na nguvu, na usultani, na kila jina litajwalo, wala si ulimwengu huu tu, bali katika ule ujao’ (Waefeso 1:21).

III. Roho Mtakatifu pia huusadikisha ulimwengu juu ya hukumu. Msingi ambao Roho Mtakatifu humsadikisha mtu juu ya hukumu ni juu ya msingi wa jambo hilo kwamba ‘yule mkuu wa ulimwengu huu amekwisha kuhukumiwa’ (Yohana 16:11). Yesu Kristo alipopigiliwa misumari msalabani, ilionekana kana kwamba yeye ndiye aliyehukumiwa hapo, lakini kwa hakika ni yule mkuu wa ulimwengu huu aliyehukumiwa msalabani, na, kwa kumfufua Yesu Kristo katika wafu, Baba akalifanya jambo hilo liwe wazi kwa vizazi vyote vijavyo kwamba msalaba haukuwa hukumu ya Kristo, bali hukumu ya yule mkuu wa giza. Roho Mtakatifu huyafungua macho yetu tuone jambo hili na hivyo hutusadikisha juu ya hukumu. Kuna hitaji kubwa leo kwa ulimwengu kusadikishwa juu ya hukumu. Hukumu ni fundisho lililoangukia nyuma, ambalo kwa kweli limekaribia kutoweka machoni.

Si jambo la kupendwa leo kunena juu ya hukumu, au adhabu, au jehanamu. Yeye anayekazia hukumu na adhabu ijayo haonwi kuwa amejua mambo ya wakati huu; huonwa kuwa ‘amepitwa na wakati,’ lakini Roho Mtakatifu ayafungua macho ya watu, huamini hukumu. Katika siku za mwanzo za maisha yangu ya Kikristo, nilikuwa na matatizo makubwa na fundisho la Biblia la malipizi ya wakati ujao. Nilikuja tena na tena kwa yale iliyofundisha juu ya adhabu za milele za dhambi ya kudumu. Ilionekana kana kwamba nisingeweza kuamini. Mara kwa mara, ningerudi nyuma kutoka katika mafundisho magumu ya Yesu Kristo na Mitume kuhusu jambo hili. Lakini usiku mmoja, nilikuwa nikimngoja Mungu ili nipate kumjua Roho Mtakatifu katika udhihirisho mkamilifu zaidi wa uwepo wake na nguvu zake.

Mungu alinipa nilichokitafuta usiku ule, na kwa uzoefu huu mkubwa zaidi wa uwepo na nguvu za Roho Mtakatifu, ukaja ufunuo wa namna hiyo wa utukufu, utukufu usio na mwisho wa Yesu Kristo, hata sikuwa tena na matatizo yoyote na yale Kitabu kilichosema juu ya hukumu iliyo kali na isiyo na mwisho ambayo ingewafikia wale waliomkataa kwa kudumu Mwana huyu wa Mungu mtukufu. Tangu wakati huo, ingawa nimekuwa na maumivu mengi ya moyoni juu ya fundisho la Biblia la malipizi ya wakati ujao, sijawa na tatizo lolote la kiakili nalo. Nimeliamini. Roho Mtakatifu amenisadikisha juu ya hukumu.